background image

1 z 49

Dz.U.06.85.591  

ROZPORZ

Ą

DZENIE

MINISTRA ZDROWIA

1)

z dnia 27 kwietnia 2006 r.

w sprawie metod pobierania próbek okre

ś

lonych 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych do celów urz

ę

dowej kontroli

poziomów zanieczyszcze

ń

 oraz przygotowywania próbek i wytycznych dla metod analitycznych

stosowanych do oznaczania zawarto

ś

ci tych zanieczyszcze

ń

2)

(Dz. U. z dnia 19 maja 2006 r.)

Na podstawie 

art. 9

 ust. 4c ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych 

Ŝ

ywno

ś

ci i 

Ŝ

ywienia (Dz. U. z 2005

r. Nr 31, poz. 265 i Nr 178, poz. 1480) zarz

ą

dza si

ę

, co nast

ę

puje:

§ 1.

 Rozporz

ą

dzenie okre

ś

la:

    1)    metody  pobierania  oraz  przygotowywania  próbek  okre

ś

lonych 

ś

rodków  spo

Ŝ

ywczych  do  celów  urz

ę

dowej  kontroli

poziomów zanieczyszcze

ń

3)

;

  2)  wytyczne dla metod analitycznych stosowanych do oznaczania zawarto

ś

ci zanieczyszcze

ń

.

§ 2.

 Metody pobierania próbek wybranych 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych do celów urz

ę

dowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu,

rt

ę

ci  i  3-monochloropropano-1,2-diolu  (3-MCPD)  oraz  przygotowywanie  próbek  i  wytyczne  dla  metod  analitycznych

stosowanych do oznaczania zawarto

ś

ci tych zanieczyszcze

ń

 okre

ś

la zał

ą

cznik nr 1 do rozporz

ą

dzenia.

§ 3.

 Metody pobierania próbek wybranych 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych do celów urz

ę

dowej kontroli poziomów ochratoksyny A

oraz  przygotowywanie  próbek  i  wytyczne  dla  metod  analitycznych  stosowanych  do  oznaczania  zawarto

ś

ci  ochratoksyny  A

okre

ś

la zał

ą

cznik nr 2 do rozporz

ą

dzenia.

§ 4.

 Metody pobierania próbek wybranych 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych do celów urz

ę

dowej kontroli poziomów aflatoksyn oraz

przygotowywanie  próbek  i  wytyczne  dla  metod  analitycznych  stosowanych  do  oznaczania  zawarto

ś

ci  aflatoksyn  okre

ś

la

zał

ą

cznik nr 3 do rozporz

ą

dzenia.

§  5.

  Metody  pobierania  próbek  wybranych 

ś

rodków  spo

Ŝ

ywczych  do  celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  patuliny  oraz

przygotowywanie  próbek  i  wytyczne  dla  metod  analitycznych  stosowanych  do  oznaczania  zawarto

ś

ci  patuliny  okre

ś

la

zał

ą

cznik nr 4 do rozporz

ą

dzenia.

§ 6.

 Metody pobierania próbek oraz kryteria wyboru metod analitycznych stosowanych w urz

ę

dowej kontroli zawarto

ś

ci

cyny w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych w opakowaniach metalowych okre

ś

la zał

ą

cznik nr 5 do rozporz

ą

dzenia.

background image

2 z 49

§ 7.

 Metody pobierania próbek wybranych 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych do celów urz

ę

dowej kontroli poziomów benzo[a]pirenu

oraz  przygotowywanie  próbek  i  wytyczne  dla  metod  analitycznych  stosowanych  do  oznaczania  zawarto

ś

ci  benzo[a]pirenu

okre

ś

la zał

ą

cznik nr 6 do rozporz

ą

dzenia.

§  8.

  Metody  pobierania  próbek  wybranych 

ś

rodków  spo

Ŝ

ywczych  do  celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  toksyn

Fusarium (deoksyniwalenol, zearalenon, fumonizyny B

1

 i B

2

 i toksyny T-2 i HT-2) oraz przygotowywanie próbek i kryteria dla

metod analizy stosowanych do oznaczania zawarto

ś

ci toksyn Fusarium okre

ś

la zał

ą

cznik nr 7 do rozporz

ą

dzenia.

§ 9.

  Rozporz

ą

dzenie  wchodzi  w 

Ŝ

ycie  po  upływie  14  dni od  dnia  ogłoszenia,  z  wyj

ą

tkiem  §  8,  który  wchodzi  w 

Ŝ

ycie  z

dniem 1 lipca 2006 r.

4)

______

1)

  Minister Zdrowia kieruje działem administracji rz

ą

dowej - zdrowie, na podstawie 

§ 1

 ust. 2 rozporz

ą

dzenia Prezesa Rady

Ministrów z  dnia 31 pa

ź

dziernika 2005 r. w sprawie szczegółowego zakresu  działania Ministra  Zdrowia (Dz.  U. Nr  220,

poz. 1901).

2)

  Rozporz

ą

dzenie wdra

Ŝ

a postanowienia:

1)     w zał

ą

czniku nr 1 do rozporz

ą

dzenia:

a)           dyrektywy Komisji 2001/22/WE z dnia 8 marca 2001 r. ustanawiaj

ą

cej metody pobierania próbek i metody analiz do

celów urz

ę

dowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rt

ę

ci i 3-MCPD w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. WE L 77 z 16.03.2001,

str. 14; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 26, str. 201),

b)                      dyrektywy  Komisji  nr  2005/4/WE  z  dnia  19  stycznia  2005  r.  zmieniaj

ą

cej  dyrektyw

ę

  2001/22/WE  ustanawiaj

ą

c

ą

metody pobierania próbek i metody analiz do celów urz

ę

dowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rt

ę

ci i 3-MCPD w 

ś

rodkach

spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. UE L 19 z 21.01.2005, str. 50);

2)     w zał

ą

czniku nr 2 do rozporz

ą

dzenia:

a)           dyrektywy Komisji 2002/26/WE z dnia 13 marca 2002 r. ustanawiaj

ą

cej metody pobierania próbek i metody analiz do

celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  ochratoksyny  A  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  (Dz.  Urz.  WE  L  75  z  16.03.2002,  str.  38,  z

ź

n. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 280),

b)                      dyrektywy  Komisji  2004/43/WE  z  dnia  13  kwietnia  2004  r.  zmieniaj

ą

cej  dyrektyw

ę

  98/53/WE  i  dyrektyw

ę

2002/26/WE w  odniesieniu do  metod pobierania  próbek i  metod analiz do celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  aflatoksyny  i

ochratoksyny  A  w 

Ŝ

ywno

ś

ci  dla  niemowl

ą

t  i  małych  dzieci  (Dz.  Urz.  UE  L  113  z  20.04.2004,  str.  14;  Dz.  Urz.  UE  Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 311),

c)                      dyrektywy  Komisji  2005/5/WE  z  dnia  26  stycznia  2005  r.  zmieniaj

ą

cej  dyrektyw

ę

  2002/26/WE  w  odniesieniu  do

metod  pobierania  próbek  i  metody  analiz  do  celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  ochratoksyny  A  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych

(Dz. Urz. UE L 27 z 29.01.2005, str. 38);

3)     w zał

ą

czniku nr 3 do rozporz

ą

dzenia:

a)           dyrektywy Komisji 98/53/WE z dnia 16 lipca 1998 r. ustanawiaj

ą

cej metody pobierania próbek oraz metody analiz do

celów urz

ę

dowej kontroli poziomów niektórych substancji zanieczyszczaj

ą

cych w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. WE L 201

z 17.07.1998, str. 93, z pó

ź

n. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 50),

b)            dyrektywy Komisji 2002/27/WE z dnia 13 marca 2002 r. zmieniaj

ą

cej  dyrektyw

ę

 98/53/EC ustanawiaj

ą

c

ą

  metody

pobierania  próbek  oraz  metody  analiz  do  celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  niektórych  substancji  zanieczyszczaj

ą

cych  w

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. WE L 75 z 16.03.2002, str. 44; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 35, str.

304),

background image

3 z 49

c)           dyrektywy Komisji 2003/121/WE z dnia 15 grudnia 2003 r. zmieniaj

ą

cej dyrektyw

ę

 98/53/EC ustanawiaj

ą

c

ą

 metody

pobierania  próbek  oraz  metody  analiz  do  celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  niektórych  substancji  zanieczyszczaj

ą

cych  w

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. UE L 332 z 19.12.2003, str. 38; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str.

682),

d)                      dyrektywy  Komisji  2004/43/WE  z  dnia  13  kwietnia  2004  r.  zmieniaj

ą

cej  dyrektyw

ę

  98/53/WE  i  dyrektyw

ę

2002/26/WE w  odniesieniu do  metod pobierania  próbek i  metod analiz do celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  aflatoksyny  i

ochratoksyny  A  w 

Ŝ

ywno

ś

ci  dla  niemowl

ą

t  i  małych  dzieci  (Dz.  Urz.  UE  L  113  z  20.04.2004,  str.  14;  Dz.  Urz.  UE  Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 311);

4)     w zał

ą

czniku nr 4 do rozporz

ą

dzenia - dyrektywy Komisji 2003/78/WE z dnia 11 sierpnia 2003 r. ustanawiaj

ą

cej metody

pobierania próbek i metody analizy do celów urz

ę

dowej kontroli poziomów patuliny w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. UE L

203 z 12.08.2003, str. 40; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 402);

5)     w zał

ą

czniku nr 5 do rozporz

ą

dzenia - dyrektywy Komisji 2004/16/WE z dnia 12 lutego 2004 r. ustanawiaj

ą

cej metody

pobierania próbek i metody analizy do celów urz

ę

dowej kontroli poziomów cyny w 

Ŝ

ywno

ś

ci konserwowanej (Dz. Urz. UE L 42

z 13.02.2004, str. 16; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 33, str. 82);

6)       w  zał

ą

czniku  nr 6  do  rozporz

ą

dzenia -  dyrektywy  Komisji  2005/10/WE  z  dnia 4 lutego  2005  r.  ustanawiaj

ą

cej  metody

pobierania próbek i metody analizy do celów urz

ę

dowej kontroli poziomów benzo[a]pirenu w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz.

UE L 34 z 08.02.2005, str. 15);

7)     w zał

ą

czniku nr 7 do rozporz

ą

dzenia - dyrektywy Komisji 2005/38/WE z dnia 6 czerwca 2005 r. ustanawiaj

ą

cej metody

pobierania  próbek  i  metody  analizy  do  celów  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  toksyn  Fusarium  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  (Dz.

Urz. UE L 143 z 07.06.2005, str. 18).

3)

    Najwy

Ŝ

sze  dopuszczalne  poziomy  zanieczyszcze

ń

  ołowiem,  kadmem,  rt

ę

ci

ą

,  cyn

ą

,  3-monochloropropano-1,2-diolem

(3-MCPD), azotanami i azotynami, benzo[a]pirenem, histamin

ą

, mikotoksynami: ochratoksyn

ą

 A, aflatoksynami i patulin

ą

oraz  toksynami  Fusarium  (deoksyniwalenol,  zearalenon,  fumonizyny  B

1

  i  B

2

  i  toksyna  T-2  i  HT-2)  w 

Ŝ

ywno

ś

ci,

składnikach 

Ŝ

ywno

ś

ci, dozwolonych substancjach dodatkowych, substancjach pomagaj

ą

cych w przetwarzaniu 

Ŝ

ywno

ś

ci i

w  napojach  alkoholowych,  przeznaczonych  do  obrotu  lub  do  produkcji  innych 

ś

rodków  spo

Ŝ

ywczych  okre

ś

laj

ą

rozporz

ą

dzenia Komisji (WE):

1)     nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001 r. ustalaj

ą

ce najwy

Ŝ

sze dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszcze

ń

 w 

ś

rodkach

spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. WE L 77 z 16.03.2001, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 64), zwane

dalej "rozporz

ą

dzeniem nr 466/2001";

2)     nr 221/2002 z dnia 6 lutego 2002 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 ustalaj

ą

ce najwy

Ŝ

sze dopuszczalne

poziomy dla niektórych zanieczyszcze

ń

 w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. WE L 37 z 07.02.2002, str. 4; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 487);

3)     nr 257/2002 z dnia 12 lutego 2002 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie (WE) nr 194/97 ustalaj

ą

ce najwy

Ŝ

sze dopuszczalne

poziomy  dla  niektórych  zanieczyszcze

ń

  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  oraz  rozporz

ą

dzenie  (WE)  nr  466/2001  ustalaj

ą

ce

najwy

Ŝ

sze dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszcze

ń

 w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. WE L 41 z 13.02.2002,

str. 12; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 490) - w odniesieniu do aflatoksyn;

4)     nr 472/2002 z dnia 12 marca 2002 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 ustalaj

ą

ce najwy

Ŝ

sze dopuszczalne

poziomy  dla  niektórych  zanieczyszcze

ń

  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  (Dz.  Urz.  WE  L  75  z  16.03.2002,  str.  18;  Dz.  Urz.  UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 13, str. 9) - w odniesieniu do ochratoksyny A;

5)     nr 563/2002 z dnia 2 kwietnia 2002 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 ustalaj

ą

ce najwy

Ŝ

sze dopuszczalne

poziomy dla niektórych zanieczyszcze

ń

 w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych (Dz. Urz. WE L 86 z 03.04.2002, str. 5; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 25);

6)     nr 1425/2003 z dnia 11 sierpnia 2003 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do patuliny (Dz.

Urz. UE L 203 z 12.08.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 511);

background image

4 z 49

7)     nr 2174/2003 z dnia 12 grudnia 2003 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do aflatoksyn (Dz.

Urz. UE L 326 z 13.12.2003, str. 12; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 678);

8)          nr  242/2004  z  dnia  12  lutego  2004  r.  zmieniaj

ą

ce  rozporz

ą

dzenie  (WE)  nr  466/2001  w  odniesieniu  do  cyny

nieorganicznej w 

Ŝ

ywno

ś

ci (Dz. Urz. WE L 42 z 13.02.2004, str. 3);

9)     nr 455/2004 z dnia 11 marca 2004 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie 466/2001/WE w odniesieniu do patuliny (Dz. Urz. WE

L 74 z 12.03.2004, str. 11; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 213);

10)        nr  683/2004  z  dnia  13  kwietnia  2004  r.  zmieniaj

ą

ce  rozporz

ą

dzenie  (WE)  nr  466/2001  w  zakresie  dotycz

ą

cym

aflatoksyn i ochratoksyny A w 

Ŝ

ywno

ś

ci dla niemowl

ą

t i małych dzieci (Dz. Urz. WE L 106 z 15.04.2004, str. 3; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 306);

11)      nr  78/2005 z  dnia  19 stycznia 2005  r. zmieniaj

ą

ce  rozporz

ą

dzenie  (WE)  nr  466/2001  w  zakresie  metali  ci

ęŜ

kich  (Dz.

Urz. UE L 16 z 20.01.2005, str. 43);

12)        nr  208/2005  z  dnia  4  lutego  2005  r.  zmieniaj

ą

ce  rozporz

ą

dzenie  (WE)  nr  466/2001  w  odniesieniu  do

wielopier

ś

cieniowych w

ę

glowodorów aromatycznych (Dz. Urz. UE L 34 z 08.02.2005, str. 3);

13)    nr 856/2005 z dnia 6 czerwca 2005 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do toksyn Fusarium

(Dz. Urz. UE L 143 z 07.06.2005, str. 3);

14)    nr 1822/2005 z dnia 8 listopada 2005 r. zmieniaj

ą

ce rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do azotanów w

niektórych warzywach (Dz. Urz. UE L 293 z 09.11.2005, str. 11).

4)

    Niniejsze  rozporz

ą

dzenie  było  poprzedzone 

rozporz

ą

dzeniem

  Ministra  Zdrowia  z  dnia  30  kwietnia  2004  r.  w  sprawie

maksymalnych  poziomów  zanieczyszcze

ń

  chemicznych  i  biologicznych,  które  mog

ą

  znajdowa

ć

  si

ę

  w 

Ŝ

ywno

ś

ci,

składnikach 

Ŝ

ywno

ś

ci,  dozwolonych  substancjach  dodatkowych,  substancjach  pomagaj

ą

cych  w  przetwarzaniu  albo  na

powierzchni 

Ŝ

ywno

ś

ci  (Dz.  U  Nr  120,  poz.  1257  oraz  z  2005  r.  Nr  2,  poz.  9),  które  traci  moc  z  dniem  wej

ś

cia  w 

Ŝ

ycie

niniejszego  rozporz

ą

dzenia  na  podstawie 

art.  6

  ustawy  z  dnia  28  lipca  2005  r.  o  zmianie  ustawy  o  warunkach

zdrowotnych 

Ŝ

ywno

ś

ci i 

Ŝ

ywienia oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 178, poz. 1480).

ZAŁ

Ą

CZNIKI

ZAŁ

Ą

CZNIK Nr 1 

METODY POBIERANIA PRÓBEK WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW SPO

ś

YWCZYCH DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW OŁOWIU, KADMU, RT

Ę

CI I 3-MONOCHLOROPROPANO-1,2-DIOLU (3-MCPD) ORAZ

PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK I WYTYCZNE DLA METOD ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH DO

OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI TYCH ZANIECZYSZCZE

Ń

I.    METODY  POBIERANIA  PRÓBEK 

Ś

RODKÓW  SPO

ś

YWCZYCH  DO  CELÓW  URZ

Ę

DOWEJ  KONTROLI

POZIOMÓW OŁOWIU, KADMU, RT

Ę

CI I 3-MCPD

1.  Cel i zakres

Próbki przeznaczone do urz

ę

dowej kontroli zawarto

ś

ci ołowiu, kadmu, rt

ę

ci i 3-MCPD w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych powinny

by

ć

  pobierane  zgodnie  z  opisanymi  poni

Ŝ

ej  zasadami.  Otrzymane  w  ten  sposób  próbki  zbiorcze  uwa

Ŝ

a  si

ę

  za

reprezentatywne dla partii lub cz

ęś

ci partii, z których zostały pobrane. Ocena zgodno

ś

ci partii z przyj

ę

tymi w rozporz

ą

dzeniu

nr  466/2001  maksymalnymi  dopuszczalnymi  poziomami  powinna  by

ć

  dokonana  przez  porównanie  z  wynikami  uzyskanymi

dla zbadanej próbki

background image

5 z 49

2.  Definicje

Partia:                                      mo

Ŝ

liwa  do  zidentyfikowania  ilo

ść

 

ś

rodka  spo

Ŝ

ywczego,  dostarczona  w  jednym  terminie,  dla  której

urz

ę

dowo  stwierdzono, 

Ŝ

e  posiada  te  same  wspólne  cechy,  jak:  pochodzenie,  odmiana,  rodzaj  opakowania,  jednostka

pakuj

ą

ca, dostawca i oznakowanie. Dla ryb porównywalna musi by

ć

 tak

Ŝ

e ich wielko

ść

.

Podpartia:                cz

ęść

 du

Ŝ

ej partii wskazana w celu zastosowania metody pobierania próbek na tej wydzielonej cz

ęś

ci.

Ka

Ŝ

da cz

ęść

 partii musi by

ć

 fizycznie wyodr

ę

bniona i mo

Ŝ

liwa do zidentyfikowania.

Jednostka losowania:      ilo

ść

 wyrobu lub materiału, stanowi

ą

ca spójn

ą

 cało

ść

 i pobierana jednorazowo z jednego miejsca w

celu utworzenia cz

ęś

ci próbki.

Uwagi:

1.    Jednostka  losowania  mo

Ŝ

e  składa

ć

  si

ę

  z  wi

ę

cej  ni

Ŝ

  jednej  jednostki  poddawanej  badaniu,  np.  paczka  ciastek,  ale

rezultatem jej badania jest jeden wynik.

2.   Jednostk

ą

 losowania mo

Ŝ

e  by

ć

 pojedyncza  jednostka wyrobu,  para  lub zbiór  jednostek  lub  mo

Ŝ

e  to  by

ć

  okre

ś

lona  ilo

ść

materiału,  jak  okre

ś

lona  długo

ść

,  obj

ę

to

ść

,  masa.  Jednostka  losowania  nie  musi  pokrywa

ć

  si

ę

  z  jednostk

ą

  handlow

ą

,

dostawcz

ą

, produkcyjn

ą

 lub wysyłkow

ą

.

Próbka pierwotna:         ilo

ść

 materiału pobrana z jednego miejsca partii lub cz

ęś

ci partii.

Próbka zbiorcza:          próbka otrzymana przez poł

ą

czenie wszystkich próbek pierwotnych pobranych z partii lub cz

ęś

ci partii.

Próbka laboratoryjna:     próbka przeznaczona do badania laboratoryjnego.

3.  Postanowienia ogólne

3.1.      Personel

Próbki powinny by

ć

 pobierane przez upowa

Ŝ

niony i wykwalifikowany personel.

3.2.      Materiał

Z ka

Ŝ

dej partii podlegaj

ą

cej badaniu nale

Ŝ

y pobra

ć

 odr

ę

bne próbki.

3.3.      Wymagane 

ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci

W  trakcie  pobierania  próbek  i  przygotowywania  próbek  laboratoryjnych  nale

Ŝ

y  podj

ąć

 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci  zapobiegaj

ą

ce

wszelkim zmianom, które mog

ą

 mie

ć

 wpływ na zawarto

ść

 ołowiu, kadmu, rt

ę

ci i 3-MCPD, niekorzystnie oddziaływa

ć

 na wynik

oznaczenia analitycznego lub spowodowa

ć

Ŝ

e próbki zbiorcze nie b

ę

d

ą

 reprezentatywne.

3.4.      Próbki pierwotne

W  miar

ę

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  próbki  pierwotne  powinny  by

ć

  pobierane  z  ró

Ŝ

nych  miejsc  partii  lub  cz

ęś

ci  partii.  Odst

ę

pstwo  od  tej

zasady nale

Ŝ

y odnotowa

ć

 w protokole, o którym mowa w pkt 3.8.

3.5.      Przygotowanie próbki zbiorczej

Próbka  zbiorcza  powstaje  przez  poł

ą

czenie  i  dokładne  wymieszanie  wszystkich  próbek  pierwotnych.  Masa  takiej  próbki

powinna wynosi

ć

 co najmniej 1 kg, chyba 

Ŝ

e nie jest to uzasadnione ze wzgl

ę

dów praktycznych, np. gdy próbki pobierano z

jednego opakowania.

3.6.           Dzielenie  próbki  zbiorczej  na  próbki  laboratoryjne  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  przepisami,  na  potrzeby  obrotu

handlowego i arbitra

Ŝ

u

Próbki  laboratoryjne  pobrane  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  przepisami,  na  potrzeby  obrotu  handlowego  i  arbitra

Ŝ

u

wyodr

ę

bnia si

ę

 z ujednorodnionej próbki zbiorczej, je

Ŝ

eli nie koliduje to z przepisami pa

ń

stw członkowskich Unii Europejskiej

background image

6 z 49

w zakresie pobierania próbek. Wielko

ść

 próbek laboratoryjnych pobranych w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z przepisami musi

umo

Ŝ

liwia

ć

 przynajmniej dwukrotne wykonanie analizy.

3.7.      Pakowanie i transport próbek zbiorczych i laboratoryjnych

Ka

Ŝ

d

ą

  próbk

ę

  zbiorcz

ą

  lub  laboratoryjn

ą

  nale

Ŝ

y  umie

ś

ci

ć

  w  czystym  pojemniku  wykonanym  z  chemicznie  oboj

ę

tnego

materiału,  zapewniaj

ą

cym  odpowiedni

ą

  ochron

ę

  przed  zanieczyszczeniem,  zabezpieczaj

ą

cym  przed  utrat

ą

  analizowanych

składników  poprzez  adsorpcj

ę

  na  wewn

ę

trznej 

ś

ciance  pojemnika  oraz  przed  uszkodzeniem  w  czasie  transportu.  Nale

Ŝ

y

podj

ąć

 wszelkie niezb

ę

dne 

ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci w celu unikni

ę

cia zmian w składzie próbek  zbiorczych i laboratoryjnych, jakie

mogłyby wyst

ą

pi

ć

 podczas transportu lub przechowywania.

3.8.      Piecz

ę

towanie i etykietowanie próbek zbiorczych i laboratoryjnych

Ka

Ŝ

d

ą

  próbk

ę

  przeznaczon

ą

  do  urz

ę

dowej  kontroli  zamyka  si

ę

  i  piecz

ę

tuje  w  miejscu  pobrania  próbek  oraz  etykietuje  w

sposób umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy jej identyfikacj

ę

 zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

cymi regułami. Dla ka

Ŝ

dej pobranej próbki sporz

ą

dza si

ę

 protokół

umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy  jednoznaczn

ą

  identyfikacj

ę

  ka

Ŝ

dej  partii,  w  którym  podaje  si

ę

  dat

ę

  oraz  miejsce  pobrania  próbek  wraz  ze

wszystkimi informacjami istotnymi dla wykonania analizy.

Uwaga:            Informacje na etykiecie powinny by

ć

 zapisane w sposób trwały.

4.  Plany pobierania próbek

Optymalnie  pobieranie  próbek  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  w  punkcie,  w  którym  produkt  jest  wprowadzany  do  ła

ń

cucha

Ŝ

ywieniowego i mo

Ŝ

liwa jest ju

Ŝ

 identyfikacja poszczególnych partii. Nale

Ŝ

y stosowa

ć

 tak

ą

 metod

ę

 pobierania próbek, która

gwarantuje, 

Ŝ

e próbka zbiorcza jest reprezentatywna dla kontrolowanej partii.

4.1.      Liczba próbek pierwotnych

W przypadku 

ś

rodków ciekłych, dla których mo

Ŝ

na zało

Ŝ

y

ć

 równomierny rozkład zanieczyszczenia w partii, wystarczy pobra

ć

z  danej  partii  jedn

ą

  próbk

ę

  pierwotn

ą

,  która  stanowi  próbk

ę

  zbiorcz

ą

.  Nale

Ŝ

y  poda

ć

  odno

ś

nik  do  numeru  partii.  Produkty

ciekłe  zawieraj

ą

ce  hydrolizowane  białko  ro

ś

linne  (HVP)  lub  płynny  sos  sojowy  nale

Ŝ

y  przed  pobraniem  próbki  pierwotnej

mocno wstrz

ą

sn

ąć

 lub ujednorodni

ć

 w inny odpowiedni sposób.

Uwaga:                        O  ile  nie  ustalono  inaczej,  wszystkie 

ś

rodki  spo

Ŝ

ywcze  ciekłe  z  osadem,  niejednorodne,  nale

Ŝ

y  przed

pobraniem próbek starannie wymiesza

ć

.

W przypadku innych 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych minimalna liczba próbek pierwotnych, które nale

Ŝ

y pobra

ć

 z danej partii, powinna

by

ć

  zgodna  z  tabel

ą

  1.  Próbki  pierwotne  powinny  mie

ć

  zbli

Ŝ

on

ą

  mas

ę

.  Odst

ę

pstwo  od  tej  procedury  nale

Ŝ

y  odnotowa

ć

  w

protokole, o którym mowa w pkt 3.8.

Tabela 1

Minimalna liczba próbek pierwotnych, jakie nale

Ŝ

y pobra

ć

 z partii

 

Masa partii (kg)

Minimalna liczba próbek pierwotnych, które nale

Ŝ

y

pobra

ć

< 50

3

od 50 do 500

5

> 500

10

 

W przypadku partii składaj

ą

cych si

ę

 z pojedynczych opakowa

ń

 liczb

ę

 opakowa

ń

, które maj

ą

 by

ć

 pobrane w celu utworzenia

próbki zbiorczej, podano w tabeli 2.

background image

7 z 49

Tabela 2

Liczba opakowa

ń

 (próbek pierwotnych), które nale

Ŝ

y pobra

ć

 w celu utworzenia próbki zbiorczej w przypadku, gdy partia składa

si

ę

 z pojedynczych opakowa

ń

 

Liczba opakowa

ń

 lub

jednostek w partii

Liczba opakowa

ń

 lub jednostek losowania, które nale

Ŝ

y

pobra

ć

od 1 do 25

1 opakowanie lub jednostka losowania

od 26 do 100

około 5 %, co najmniej 2 opakowania lub jednostki

losowania

> 100

około 5 %, nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 10 opakowa

ń

 lub jednostek

losowania

 

Uwaga:        W  przypadku  opakowa

ń

  o  małej  masie  nale

Ŝ

y  pobra

ć

  odpowiednio  wi

ę

ksz

ą

  ich  liczb

ę

,  tak  aby  masa  próbki

zbiorczej była wystarczaj

ą

ca do wykonania bada

ń

.

4.2.      Pobieranie próbek z obrotu

Pobieranie  próbek 

ś

rodków  spo

Ŝ

ywczych  znajduj

ą

cych  si

ę

  w  obrocie  powinno  by

ć

  zgodne,  o  ile  to  mo

Ŝ

liwe,  z  powy

Ŝ

szymi

zasadami.  Je

Ŝ

eli  nie  jest  to  mo

Ŝ

liwe,  mog

ą

  zosta

ć

  zastosowane  inne  obowi

ą

zuj

ą

ce  procedury  pobierania  próbek  z  obrotu

handlowego, pod warunkiem 

Ŝ

e zapewniaj

ą

 one reprezentatywno

ść

 próbek dla badanej partii.

5.  Zgodno

ść

 partii lub cz

ęś

ci partii ze specyfikacj

ą

Laboratorium kontrolne bada próbk

ę

 laboratoryjn

ą

 pobran

ą

 w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z przepisami rozporz

ą

dzenia

nr 466/2001, przeprowadzaj

ą

c co najmniej dwie niezale

Ŝ

ne analizy i obliczaj

ą

ś

redni

ą

 z uzyskanych wyników.

Partia  zostaje  przyj

ę

ta,  je

Ŝ

eli 

ś

rednia  warto

ść

  uzyskanych  wyników  nie  przekracza  odpowiedniego  maksymalnego

dopuszczalnego poziomu okre

ś

lonego w rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001, przy uwzgl

ę

dnieniu rozszerzonej niepewno

ś

ci pomiaru

oraz  korekty o  warto

ść

  odzysku,  o  którym  mowa w  "Raporcie  Komisji  Europejskiej  na  temat  zale

Ŝ

no

ś

ci pomi

ę

dzy  wynikami

analitycznymi,  niepewno

ś

ci

ą

  pomiaru,  współczynnikami  odzysku  oraz  ustaleniami  w  ustawodawstwie  Unii  Europejskiej  w

dziedzinie 

Ŝ

ywno

ś

ci"

1)

, zwanym dalej "raportem".

Partia  zostaje  odrzucona,  je

Ŝ

eli  nie  ma  w

ą

tpliwo

ś

ci, 

Ŝ

ś

rednia  warto

ść

  uzyskanych  wyników  przekracza  odpowiedni

maksymalny  dopuszczalny  poziom  zanieczyszczenia,  z  uwzgl

ę

dnieniem  rozszerzonej  niepewno

ś

ci  pomiaru  oraz  korekty  o

warto

ść

  odzysku.  Niniejsze  zasady  interpretacji  maj

ą

  zastosowanie  do  wyników  analitycznych  uzyskanych  dla  próbek

pobranych w ramach urz

ę

dowej kontroli.

II.  PRZYGOTOWANIE  PRÓBEK  I  WYTYCZNE  DLA  METOD  ANALITYCZNYCH  STOSOWANYCH  DO

OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI OŁOWIU, KADMU, RT

Ę

CI I 3-MCPD

1.  Wprowadzenie

Podstawowym  wymaganiem  jest  uzyskanie  reprezentatywnej  i  jednorodnej  próbki  laboratoryjnej  bez  wprowadzenia

wtórnych zanieczyszcze

ń

.

2.  Przygotowanie próbek

background image

8 z 49

Istnieje  wiele  zadowalaj

ą

cych  specjalnych  procedur  przygotowania  próbek,  które  mo

Ŝ

na  stosowa

ć

  w  odniesieniu  do

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych.

Za  zadowalaj

ą

ce  uznano  procedury  opisane  w  normie  PN-EN  13804:2003  Artykuły 

Ŝ

ywno

ś

ciowe.  Oznaczanie

pierwiastków 

ś

ladowych.  Kryteria  sprawno

ś

ci,  zasady  ogólne  i  przygotowywanie  próbek,  ale  inne  mog

ą

  by

ć

  równie

odpowiednie.

Podczas przygotowania próbek nale

Ŝ

y zwróci

ć

 uwag

ę

 na nast

ę

puj

ą

ce kwestie:

1)  w przypadku warzyw bada si

ę

 wył

ą

cznie cz

ęść

 jadaln

ą

;

2)  dla mał

Ŝ

y, skorupiaków i małych ryb, je

Ŝ

eli s

ą

 spo

Ŝ

ywane w cało

ś

ci, w analizowanym materiale nale

Ŝ

y uwzgl

ę

dni

ć

 trzewia.

3.  Metody analiz stosowane przez laboratorium i wymagania dotycz

ą

ce ich kontroli w laboratorium

3.1.      Definicje

Poni

Ŝ

ej podano szereg najcz

ęś

ciej u

Ŝ

ywanych definicji, które powinno stosowa

ć

 laboratorium:

r -                       powtarzalno

ść

; warto

ść

, której z prawdopodobie

ń

stwem 95 % nie przekracza warto

ść

 bezwzgl

ę

dna ró

Ŝ

nicy

mi

ę

dzy dwoma pojedynczymi wynikami badania otrzymanymi w spełnionych warunkach powtarzalno

ś

ci (tj. ta sama próbka, ta

sama  metoda,  to  samo  laboratorium,  ten  sam  wykonawca,  przy  u

Ŝ

yciu  tego  samego  wyposa

Ŝ

enia,  w  krótkich  odst

ę

pach

czasu) r = 2,8 x s

r

;

s

r

 -                      odchylenie standardowe, obliczane na podstawie wyników badania otrzymanych w spełnionych warunkach

powtarzalno

ś

ci;

RSD

r

  -                                        wzgl

ę

dne  odchylenie  standardowe  powtarzalno

ś

ci,  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w

warunkach powtarzalno

ś

ci [(s

r

/) x 100], gdzie jest 

ś

redni

ą

 z wyników uzyskanych przez wszystkie laboratoria dla wszystkich

próbek;

R -                       odtwarzalno

ść

; warto

ść

, której z prawdopodobie

ń

stwem 95 % nie przekracza warto

ść

 bezwzgl

ę

dna ró

Ŝ

nicy

mi

ę

dzy dwoma pojedynczymi wynikami badania otrzymanymi w spełnionych warunkach odtwarzalno

ś

ci (tj. dla identycznego

materiału,  t

ą

  sam

ą

  metod

ą

,  otrzymane  w  ró

Ŝ

nych  laboratoriach,  przez  ró

Ŝ

nych  wykonawców,  przy  u

Ŝ

yciu  ró

Ŝ

nego

wyposa

Ŝ

enia, w dłu

Ŝ

szym przedziale czasu), R = 2,8 x s

R

;

s

R -

                      odchylenie standardowe, obliczane na podstawie wyników badania uzyskanych w spełnionych warunkach

odtwarzalno

ś

ci;

RSD

R

 -                                      wzgl

ę

dne odchylenie  standardowe  odtwarzalno

ś

ci,  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w

warunkach odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/) x 100];

HORRAT

r

  -                                  współczynnik  HORRAT  dla  powtarzalno

ś

ci;  uzyskane  RSD

r

  podzielone  przez  warto

ść

  RSD

r

oszacowan

ą

 na podstawie równania Horwitza przy zało

Ŝ

eniu, 

Ŝ

e r = 0,66 R;

HORRAT

R

  -                                  współczynnik  HORRAT  dla  odtwarzalno

ś

ci;  uzyskane  RSD

R

  podzielone  przez  warto

ść

  RSD

R

oszacowan

ą

 na podstawie równania Horwitza [RSD

R

 = 2

(1-log  C)

, gdzie C - st

ęŜ

enie wyra

Ŝ

one jako bezwymiarowy stosunek

wagowy, np. 1 ppm = 1 x 10

-6

]

2)

;

Granica

wykrywalno

ś

ci  -                      najmniejsza  zmierzona  zawarto

ść

  oznaczanego  składnika  próbki,  na  podstawie  której  mo

Ŝ

na

wnioskowa

ć

  o  obecno

ś

ci  takiego  składnika  z  wystarczaj

ą

c

ą

  pewno

ś

ci

ą

  statystyczn

ą

.  Granica  wykrywalno

ś

ci  liczbowo

odpowiada warto

ś

ci trzech odchyle

ń

 standardowych 

ś

redniej z serii oznacze

ń

 próbki 

ś

lepej (n > 20);

Granica

oznaczalno

ś

ci  -                      najmniejsza  zawarto

ść

  oznaczanego  składnika  próbki,  która  mo

Ŝ

e  by

ć

  oznaczona  ilo

ś

ciowo  z

background image

9 z 49

wystarczaj

ą

c

ą

  pewno

ś

ci

ą

  statystyczn

ą

.  Je

ś

li  dokładno

ść

  i  precyzja  s

ą

  stałe  w  zakresie  st

ęŜ

e

ń

  zbli

Ŝ

onych  do  granicy

wykrywalno

ś

ci,  granica  oznaczalno

ś

ci  liczbowo  odpowiada  warto

ś

ci  sze

ś

ciu  odchyle

ń

  standardowych 

ś

redniej  z  serii

oznacze

ń

 próbki 

ś

lepej (n > 20);

Precyzja -                stopie

ń

 zgodno

ś

ci pomi

ę

dzy niezale

Ŝ

nymi wynikami badania otrzymanymi w okre

ś

lonych warunkach;

Specyficzno

ść

 -           zdolno

ść

 metody do dokładnego i specyficznego oznaczania danego składnika w obecno

ś

ci innych

składników próbki w ustalonych warunkach badania;

Poprawno

ść

metody -                  stopie

ń

 zgodno

ś

ci pomi

ę

dzy warto

ś

ci

ą

 

ś

redni

ą

 otrzyman

ą

 na podstawie du

Ŝ

ej serii wyników badania i

przyj

ę

t

ą

 warto

ś

ci

ą

 odniesienia.

3.2.      Wymagania ogólne

1.                        Metody  analizy  powinny  by

ć

  sprawdzone  w  zakresie  nast

ę

puj

ą

cych  kryteriów:  specyficzno

ść

,  dokładno

ść

(poprawno

ść

),  precyzja  (powtarzalno

ść

  i  odtwarzalno

ść

),  granica  wykrywalno

ś

ci,  czuło

ść

,  praktyczno

ść

,  zakres  stosowania

oraz inne kryteria, które mog

ą

 by

ć

 wybrane, o ile zajdzie taka potrzeba.

Metody analizy stosowane do celów kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci musz

ą

 by

ć

 zgodne z wymaganiami okre

ś

lonymi w pkt 1 i 2 zał

ą

cznika

nr  III  do  rozporz

ą

dzenia  (WE)  nr  882/2004  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  29  kwietnia  2004  r.  w  sprawie  kontroli

urz

ę

dowych  przeprowadzanych  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  prawem  paszowym  i 

Ŝ

ywno

ś

ciowym  oraz  regułami

dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t  i  dobrostanu  zwierz

ą

t  (Dz.  Urz.  UE  L  191  z  30.04.2004,  str.  1;  Dz.  Urz.  UE  Polskie  wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

2.                        Dokładne  warto

ś

ci  precyzji  powinny  by

ć

  uzyskane  w  mi

ę

dzylaboratoryjnych  badaniach  porównawczych

prowadzonych  zgodnie  z  mi

ę

dzynarodowym  ujednoliconym  protokołem  dla  bada

ń

  biegło

ś

ci  laboratoriów  analitycznych

opracowanym  przez  Mi

ę

dzynarodow

ą

  Organizacj

ę

  Normalizacyjn

ą

  ISO/IUPAC/AOAC.  Warto

ś

ci  powtarzalno

ś

ci  i

odtwarzalno

ś

ci nale

Ŝ

y wyra

Ŝ

a

ć

 w formie ogólnie przyj

ę

tej (np. jako przedział ufno

ś

ci wyznaczony z prawdopodobie

ń

stwem 95

%).

Do  oznaczania  zawarto

ś

ci  ołowiu  w  winie  nale

Ŝ

y  stosowa

ć

  metod

ę

  podan

ą

  w  rozdziale  35  zał

ą

cznika  do  rozporz

ą

dzenia

Komisji (EWG) nr 2676/90 z dnia 17 wrze

ś

nia 1990 r. okre

ś

laj

ą

cego wspólnotowe metody analizy wina (Dz. Urz. WE L 272 z

03.10.1990, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 10, str. 192).

3.3.      Wymagania szczegółowe

3.3.1.          Analiza ołowiu, kadmu i rt

ę

ci

Nie  podano  okre

ś

lonych  metod  oznaczania  zawarto

ś

ci  ołowiu,  kadmu  i  rt

ę

ci.  Laboratoria  powinny  stosowa

ć

  metody

zwalidowane,  je

ś

li  to  mo

Ŝ

liwe,  z  procesem  walidacji  opartym  na  analizie  certyfikowanego  materiału  odniesienia  w

mi

ę

dzylaboratoryjnych badaniach porównawczych.

Laboratoria powinny stosowa

ć

 metody spełniaj

ą

ce kryteria wyboru podane w tabeli 3.

Tabela 3

Kryteria wyboru dotycz

ą

ce metod analiz ołowiu, kadmu i rt

ę

ci

 

Parametr 

charakterystyki

Warto

ść

/uwagi

Zakres stosowania

Ś

rodki spo

Ŝ

ywcze wymienione w rozporz

ą

dzeniu nr

466/2001

background image

10 z 49

Granica wykrywalno

ś

ci

Nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 jedna dziesi

ą

ta dopuszczalnej warto

ś

ci

okre

ś

lonej w rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001, chyba 

Ŝ

e

warto

ść

 dopuszczalna dla ołowiu wynosi poni

Ŝ

ej 0,1

mg/kg. W tym przypadku - nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 jedna pi

ą

ta

warto

ś

ci dopuszczalnej

Granica oznaczalno

ś

ci

Nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 jedna pi

ą

ta dopuszczalnej warto

ś

ci

okre

ś

lonej w rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001, chyba 

Ŝ

e

warto

ść

 dopuszczalna dla ołowiu wynosi poni

Ŝ

ej 0,1

mg/kg. W tym przypadku - nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 dwie pi

ą

te

warto

ś

ci dopuszczalnej

Precyzja

Warto

ś

ci HORRAT

r

 lub HORRAT

R

, uzyskane w

mi

ę

dzylaboratoryjnych badaniach porównawczych w celu

walidacji, powinny by

ć

 poni

Ŝ

ej 1,5

Odzysk w %

80-120 (jak okre

ś

lono w mi

ę

dzylaboratoryjnych badaniach

porównawczych)

Specyficzno

ść

Metoda wolna od interferencji matrycy lub interferencji 

spektralnych

 

3.3.2.          Analiza 3-MCPD

Nie podano okre

ś

lonych metod oznaczania zawarto

ś

ci 3-MCPD. Laboratoria powinny stosowa

ć

 metody zwalidowane, je

ś

li to

mo

Ŝ

liwe,  z  procesem  walidacji  opartym  na  analizie  certyfikowanego  materiału  odniesienia  w  mi

ę

dzylaboratoryjnych

badaniach porównawczych.

Laboratoria powinny stosowa

ć

 metody spełniaj

ą

ce kryteria wyboru podane w tabeli 4.

Tabela 4

Kryteria wyboru dotycz

ą

ce metod analizy 3-MCPD

 

Parametr charakterystyki

Zalecana warto

ść

St

ęŜ

enie

Próby 

ś

lepe

poni

Ŝ

ej granicy

wykrywalno

ś

ci

-

Odzysk

75-110%

w całym zakresie

st

ęŜ

e

ń

Granica oznaczalno

ś

ci

10 (lub mniej) µg/kg

suchej masy

-

Odchylenie standardowe sygnału

dla próby 

ś

lepej

poni

Ŝ

ej 4 µg/kg

-

Wewn

ą

trzlaboratoryjne

oszacowanie precyzji -

odchylenie standardowe

pomiarów powtarzanych

przy ró

Ŝ

nych st

ęŜ

eniach

< 4 µg/kg

< 6 µg/kg

< 7 µg/kg

< 8 µg/kg

< 15 µg/kg

20 µg/kg

30 µg/kg

40 µg/kg

50 µg/kg

100 µg/kg

background image

11 z 49

 

3.3.3.          Kryteria sprawno

ś

ci - niepewno

ść

 metody jako kryterium jej wyboru

Do  oceny  przydatno

ś

ci  danej  metody  analitycznej  do  zastosowania  w  laboratorium  mo

Ŝ

e  by

ć

  równie

Ŝ

  wykorzystana

niepewno

ść

  pomiaru.  Metoda  stosowana  w  laboratorium  powinna  umo

Ŝ

liwi

ć

  otrzymywanie  wyników  mieszcz

ą

cych  si

ę

  w

zakresie maksymalnej niepewno

ś

ci standardowej.

Maksymaln

ą

 niepewno

ść

 standardow

ą

 oblicza si

ę

 według nast

ę

puj

ą

cego wzoru:

 

gdzie:

Uf -                      maksymalna niepewno

ść

 standardowa,

LOD -                     granica wykrywalno

ś

ci metody,

C -                       st

ęŜ

enie badane,

a

 -                       współczynnik liczbowy zale

Ŝ

ny od warto

ś

ci C; warto

ś

ci 

a

 podane s

ą

 w poni

Ŝ

szej tabeli:

 

C (µg/kg)

a

Ł 50

0,2

51-500

0,18

501-1.000

0,15

1.001-10.000

0,12

ł 10.000

0,1

 

Je

Ŝ

eli  metoda  analityczna  zapewnia  otrzymanie  wyników  z  niepewno

ś

ci

ą

  pomiarów  ni

Ŝ

sz

ą

  od  maksymalnej  niepewno

ś

ci

standardowej, b

ę

dzie ona tak samo odpowiednia jak metoda, która spełnia kryteria podane w tabelach 3 i 4.

3.4.      Ocena poprawno

ś

ci analitycznej, obliczanie odzysku oraz przedstawianie wyników

Je

ś

li  jest  to  mo

Ŝ

liwe,  poprawno

ść

  analizy  ocenia  si

ę

  poprzez  wł

ą

czenie  do  serii  pomiarów  odpowiednich  certyfikowanych

materiałów odniesienia.

Wynik  analizy  podaje  si

ę

  w  postaci  skorygowanej  lub  nieskorygowanej  o  warto

ść

  odzysku.  Nale

Ŝ

y  przedstawi

ć

  sposób

podawania wyników oraz warto

ść

 odzysku. Analityk powinien bra

ć

 pod uwag

ę

 raport.

Wynik analizy powinien by

ć

 podany w postaci

x ± U, gdzie:

x -           wynik analizy,

U -           niepewno

ść

 pomiaru (niepewno

ść

 rozszerzona, przy zastosowaniu współczynnika rozszerzenia 2, co daje przedział

ufno

ś

ci około 95 %).

3.5.      Normy jako

ś

ci w laboratorium

Laboratorium musi przestrzega

ć

 przepisów art. 12 rozporz

ą

dzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urz

ę

dowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z prawem paszowym i

Ŝ

ywno

ś

ciowym oraz regułami dotycz

ą

cymi zdrowia zwierz

ą

t i dobrostanu zwierz

ą

t (Dz. Urz. UE L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz.

background image

12 z 49

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

3.6.      Sposób wyra

Ŝ

ania wyników

Wyniki  podaje  si

ę

  w  takich  samych  jednostkach,  w  jakich  wyra

Ŝ

ono  maksymalne  dopuszczalne  poziomy  okre

ś

lone  w

rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001.

______

1)

    Raport  Komisji  Europejskiej  na  temat  zale

Ŝ

no

ś

ci  pomi

ę

dzy  wynikami  analitycznymi,  niepewno

ś

ci

ą

  pomiaru,

współczynnikami  odzysku  oraz  ustaleniami  w  ustawodawstwie  Unii  Europejskiej  w  dziedzinie 

Ŝ

ywno

ś

ci  (2004);

Wydawnictwa Metodyczne Pa

ń

stwowego Zakładu Higieny, Warszawa, 2005.

2)

    W.  Horwitz  "Ocena  metod  analitycznych  dla  celów  uregulowa

ń

  dotycz

ą

cych 

Ŝ

ywno

ś

ci  i  leków",  Anal.  Chem.,  1982,  54,

67A-76A.

ZAŁ

Ą

CZNIK Nr 2 

METODY POBIERANIA PRÓBEK WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW SPO

ś

YWCZYCH DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW OCHRATOKSYNY A ORAZ PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK I WYTYCZNE DLA

METOD ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH DO OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI OCHRATOKSYNY A

I.    METODY  POBIERANIA  PRÓBEK  WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW  SPO

ś

YWCZYCH  DO  CELÓW  URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW OCHRATOKSYNY A

1.  Cel i zakres

Próbki  przeznaczone  do  urz

ę

dowej  kontroli  poziomu  ochratoksyny  A  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  powinny  by

ć

  pobierane

według ni

Ŝ

ej podanych zasad. Próbka zbiorcza otrzymana w ni

Ŝ

ej podany sposób powinna by

ć

 w pełni reprezentatywna dla

partii. Ocena zgodno

ś

ci z przyj

ę

tymi maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami w rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001 powinna by

ć

dokonana przez porównanie z wynikami uzyskanymi dla zbadanej próbki.

2.  Definicje

Partia:              mo

Ŝ

liwa do zidentyfikowania ilo

ść

 

ś

rodka spo

Ŝ

ywczego dostarczonego w jednym czasie, okre

ś

lona urz

ę

dowo

jako  posiadaj

ą

ca  te  same  cechy  charakterystyczne,  takie  jak:  pochodzenie,  odmiana,  rodzaj  opakowania,  jednostka

pakuj

ą

ca, dostawca i oznakowanie.

Podpartia:                      okre

ś

lona  cz

ęść

  partii  umo

Ŝ

liwiaj

ą

cej  zastosowanie  metody  oddzielnego  pobierania  próbek.  Ka

Ŝ

da

podpartia musi by

ć

 fizycznie wydzielona i mo

Ŝ

liwa do identyfikacji.

Próbka pierwotna:    ilo

ść

 produktu pobrana z pojedynczego miejsca partii lub podpartii.

Próbka zbiorcza:     poł

ą

czone wszystkie próbki pierwotne pobrane z partii lub podpartii.

3.  Zasady ogólne

3.1.      Personel

Pobieranie próbek musi by

ć

 dokonane przez upowa

Ŝ

niony personel.

3.2.      Pobieranie próbek

background image

13 z 49

Próbki z ka

Ŝ

dej partii musz

ą

 by

ć

 pobierane oddzielnie. Zgodnie z podanymi zasadami du

Ŝ

e partie powinny by

ć

 podzielone na

podpartie, z których próbki nale

Ŝ

y pobiera

ć

 oddzielnie.

3.3.      

Ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci

W  czasie  pobierania i przygotowania  próbek  nale

Ŝ

y  przedsi

ę

wzi

ąć

  wszelkie 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci  dla  unikni

ę

cia  działa

ń

,  które

mog

ą

  mie

ć

  wpływ  na  zawarto

ść

  ochratoksyny  A  lub  niekorzystnie  oddziaływa

ć

  na  przebieg  analizy  b

ą

d

ź

  spowodowa

ć

Ŝ

e

próbka zbiorcza nie b

ę

dzie reprezentatywna.

3.4.      Próbki pierwotne

W  miar

ę

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  próbki  pierwotne  powinny  by

ć

  pobierane  z  ró

Ŝ

nych  miejsc  partii  lub  podpartii,  obejmuj

ą

cych  cało

ść

.

Odst

ę

pstwa od tej zasady powinny by

ć

 odnotowane w protokole.

3.5.      Przygotowanie próbki zbiorczej

Próbka zbiorcza powstaje przez poł

ą

czenie próbek pierwotnych.

3.6.      Kontrpróbki

Kontrpróbki dla celów potwierdzenia prawidłowo

ś

ci oznaczenia, arbitra

Ŝ

u i jako materiał odniesienia powinny by

ć

 pobrane ze

zhomogenizowanej próbki.

3.7.      Opakowanie i transport próbek

Ka

Ŝ

da próbka powinna by

ć

 umieszczona w czystym, oboj

ę

tnym chemicznie pojemniku, odpowiednio zabezpieczaj

ą

cym przed

zanieczyszczeniem  i  uszkodzeniem  podczas  transportu.  Nale

Ŝ

y  zachowa

ć

  wszelkie 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci,  aby  unikn

ąć

jakiejkolwiek zmiany składu próbki podczas transportu lub przechowywania.

3.8.      Plombowanie i oznaczenie próbek

Ka

Ŝ

da urz

ę

dowo pobrana próbka powinna by

ć

 zaplombowana w miejscu pobrania i oznakowana w sposób umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy jej

identyfikacj

ę

, zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

cymi zasadami.

Dane  dotycz

ą

ce  ka

Ŝ

dej  próbki  musz

ą

  by

ć

  przechowywane  w  celu  umo

Ŝ

liwienia  jednoznacznego  zidentyfikowania  ka

Ŝ

dej

partii  towaru;  powinny  one  zawiera

ć

  dat

ę

  i  miejsce  pobrania  wraz  ze  wszystkimi  dodatkowymi  informacjami,  istotnymi  dla

wykonania analizy.

4.  Zasady szczegółowe

4.1.      Ró

Ŝ

ne rodzaje partii

Ś

rodki  spo

Ŝ

ywcze  mog

ą

  znajdowa

ć

  si

ę

  w  obrocie  luzem,  w  kontenerach  lub  opakowaniach  jednostkowych  (torby,  worki,

opakowania detaliczne itp.). Zasady pobierania próbek mog

ą

 by

ć

 zastosowane w przypadku wszystkich form, w jakich 

ś

rodki

spo

Ŝ

ywcze s

ą

 wprowadzane do obrotu.

Nie naruszaj

ą

c zasad podanych w pkt 4.3, 4.4 i 4.5, mo

Ŝ

na u

Ŝ

y

ć

 nast

ę

puj

ą

cego wzoru jako wytycznej dla pobierania próbek z

partii w opakowaniach jednostkowych (torby, worki, opakowania detaliczne itp.). Cz

ę

stotliwo

ść

 pobierania próbki (SF)

 

gdzie:

-            masa: wyra

Ŝ

ona w kg,

-            cz

ę

stotliwo

ść

 pobierania próbek (SF): ka

Ŝ

dy n-ty worek lub torba, z której musi by

ć

 pobrana próbka pierwotna (cyfry

dziesi

ę

tne powinny by

ć

 zaokr

ą

glone do najbli

Ŝ

szej liczby całkowitej).

background image

14 z 49

4.2.      Masa próbki pierwotnej

Masa  próbki  pierwotnej  powinna  wynosi

ć

  około  100  g,  chyba 

Ŝ

e  podano  inaczej.  W  przypadku  partii  w  opakowaniach

detalicznych masa próbki jest zale

Ŝ

na od masy opakowania detalicznego.

4.3.      Ogólne zasady pobierania próbek dla zbó

Ŝ

, suszonych owoców winogron i kawy palonej

Tabela 1

Podział partii na podpartie w zale

Ŝ

no

ś

ci od 

ś

rodka spo

Ŝ

ywczego i masy partii

 

Produkt

Masa partii 

(tony)

Masa lub 

liczba 

podpartii

Liczba próbek

pierwotnych

Masa próbki

zbiorczej 

(kg)

Zbo

Ŝ

a i produkty

zbo

Ŝ

owe

ł 1.500

> 300 i < 1.500

ł 50 i Ł 300

< 50

500 ton

3 podpartie

100 ton

100

100

100

3-100

(*)

10

10

10

1-10

Suszone owoce

winogron (koryntki,

rodzynki i sułtanki)

ł 15

< 15

15-30 ton

-

100

10-100

(**)

10

1-10

Palone ziarna kawy, 

mielona kawa palona i 

kawa rozpuszczalna

ł 15

<15

15-30 ton

-

100

10-100

(**)

10

1-10

(*)

 Zale

Ŝ

nie od masy partii - patrz: tabela 2

(**)

 Zale

Ŝ

nie od masy partii - patrz: tabela 3

 

4.4.            Procedury  pobierania  próbek  dla  zbó

Ŝ

  i  produktów  zbo

Ŝ

owych  (partie 

ł

  50  ton)  oraz  dla  palonych  ziaren  kawy,

mielonej kawy palonej, kawy rozpuszczalnej i suszonych owoców winogron (partie 

ł

 15 ton)

4.4.1.            Je

Ŝ

eli podpartie mog

ą

 by

ć

 fizycznie rozdzielone, to ka

Ŝ

da partia musi zosta

ć

 podzielona na podpartie zgodnie z

tabel

ą

 1 w pkt 4.3. Bior

ą

c pod uwag

ę

Ŝ

e masa partii nie zawsze jest dokładn

ą

 wielokrotno

ś

ci

ą

 masy podpartii, masa podpartii

mo

Ŝ

e ró

Ŝ

ni

ć

 si

ę

 od podanej w tabeli masy o maksimum 20 %.

4.4.2.            Próbki musz

ą

 by

ć

 pobierane z ka

Ŝ

dej podpartii oddzielnie.

4.4.3.            Liczba próbek pierwotnych wynosi 100.

4.4.4.            Masa próbki zbiorczej = 10 kg.

4.4.5.                        Je

ś

li  nie  jest  mo

Ŝ

liwe  zastosowanie  opisanej  wy

Ŝ

ej  metody  pobierania  próbek  z  uwagi  na  konsekwencje

handlowe  wynikaj

ą

ce  z  uszkodzenia  partii  (spowodowanego  rodzajem  opakowania, 

ś

rodkami  transportu  itp.),  mo

Ŝ

e  zosta

ć

zastosowana  alternatywna  metoda  pobierania  próbek,  pod  warunkiem 

Ŝ

e  jest  mo

Ŝ

liwie  jak  najbardziej  reprezentatywna  i

została w pełni opisana i udokumentowana.

4.5.            Procedury  pobierania  próbek  dla  zbó

Ŝ

  i  produktów  zbo

Ŝ

owych  (partie  <  50  ton)  oraz  dla  palonych  ziaren  kawy,

mielonej kawy palonej, kawy rozpuszczalnej suszonych owoców winogron (partie < 15 ton)

Dla  partii  zbó

Ŝ

  poni

Ŝ

ej  50  ton  oraz  dla  partii  palonych  ziaren  kawy,  mielonej  kawy  palonej,  kawy  rozpuszczalnej  oraz

suszonych  owoców  winogron  poni

Ŝ

ej  15  ton  stosuje  si

ę

  plan  pobierania  próbek  w  ilo

ś

ci  10-100  próbek  pierwotnych  w

background image

15 z 49

zale

Ŝ

no

ś

ci  od  masy  próbki  i  otrzymuje  si

ę

  próbk

ę

  zbiorcz

ą

  1-10  kg.  Dla  bardzo  małych  partii  (

Ł

  0,5  ton)  zbó

Ŝ

  i  produktów

zbo

Ŝ

owych mo

Ŝ

liwe jest pobranie mniejszej liczby próbek pierwotnych, pod warunkiem 

Ŝ

e masa próbki zbiorczej tak

Ŝ

e i w tym

przypadku powinna wynosi

ć

 przynajmniej 1 kg.

Warto

ś

ci podane w tabelach 2 i 3 mog

ą

 zosta

ć

 wykorzystane do okre

ś

lenia liczby próbek pierwotnych.

Tabela 2

Liczba próbek pierwotnych w zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii zbó

Ŝ

 i produktów zbo

Ŝ

owych

 

Masa partii (tony)

Liczba próbek pierwotnych

Ł 0,05

3

> 0,05 i Ł 0,5

5

> 0,5 i Ł 1

10

> 1 i Ł 3

20

> 3 i Ł 10

40

> 10 i Ł 20

60

> 20 i Ł 50

100

 

Tabela 3

Liczba próbek pierwotnych w zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii palonych ziaren kawy, kawy mielonej palonej, kawy rozpuszczalnej i

suszonych owoców winogron

 

Masa partii (tony)

Liczba próbek pierwotnych

Ł 0,1

10

> 0,1 i Ł 0,2

15

> 0,2 i Ł 0,5

20

> 0,5 i Ł 1,0

30

> 1,0 i Ł 2,0

40

> 2,0 i Ł 5,0

60

> 5,0 i Ł 10,0

80

> 10,0 i Ł 15,0

100

 

4.6.      Pobieranie próbek 

Ŝ

ywno

ś

ci przeznaczonej dla niemowl

ą

t i małych dzieci

Nale

Ŝ

y stosowa

ć

 zasady pobierania próbek zbó

Ŝ

 i produktów zbo

Ŝ

owych podane w pkt 4.5.

Oznacza to, 

Ŝ

e liczba próbek pierwotnych, w zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii, wynosi od co najmniej 10 do nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 100, tak

jak podano w tabeli 2:

-            masa próbki pierwotnej powinna wynosi

ć

 około 100 gramów. W przypadku partii w opakowaniach detalicznych masa

próbki pierwotnej zale

Ŝ

y od masy opakowania detalicznego,

-            masa próbki zbiorczej - 1 do 10 kg, wystarczaj

ą

co wymieszanej.

background image

16 z 49

4.7.      Zasady pobierania próbek wina i soku winogronowego

Masa próbki zbiorczej wynosi przynajmniej 1 kg, chyba 

Ŝ

e nie jest to mo

Ŝ

liwe ze wzgl

ę

du na rodzaj opakowa

ń

 towaru w partii

(np. gdy próbka składa si

ę

 z jednej butelki).

Minimaln

ą

 liczb

ę

 próbek do pobrania z partii okre

ś

la tabela 4. Liczba próbek jest zale

Ŝ

na od postaci, w której dane produkty

s

ą

 zazwyczaj wprowadzane do obrotu. W przypadku produktów płynnych przewo

Ŝ

onych luzem, dana partia jest wymieszana

tak dokładnie, jak jest to mo

Ŝ

liwe bez uszczerbku dla jako

ś

ci danego produktu, r

ę

cznie lub mechanicznie bezpo

ś

rednio przed

pobraniem próbek. W tym przypadku przyjmuje si

ę

Ŝ

e rozmieszczenie ochratoksyny A wewn

ą

trz danej partii jest jednorodne.

Z  tego  wzgl

ę

du  wystarczy  pobra

ć

  trzy  próbki  pierwotne  z  partii,  by  otrzyma

ć

  próbk

ę

  zbiorcz

ą

.  Masa  próbek  pierwotnych,

składaj

ą

cych si

ę

 na ogół z butelki lub opakowania zbiorczego, jest podobna.

Masa próbki pierwotnej  powinna  wynosi

ć

 przynajmniej  100 gramów,  tak aby  masa próbki zbiorczej wynosiła  przynajmniej  1

kg. Odst

ę

pstwo od tej procedury musi by

ć

 rejestrowane zgodnie z zapisem pkt 3.8.

Tabela 4

Minimalna liczba próbek do pobrania z partii

 

Forma wprowadzenia do obrotu

Masa partii (w 

litrach)

Minimalna liczba

próbek do pobrania

Luzem (sok winogronowy, wino)

...

3

Butelki/opakowania sok 

winogronowy

Ł 50

3

Butelki/opakowania sok 

winogronowy

50 do 500

5

Butelki/opakowania sok 

winogronowy

> 500

10

Butelki/opakowania wino

Ł 50

1

Butelki/opakowania wino

50 do 500

2

Butelki/opakowania wino

> 500

3

 

4.8.      Pobieranie próbek z obrotu

Pobieranie  próbek  z  obrotu  nale

Ŝ

y  wykona

ć

,  o  ile  to  mo

Ŝ

liwe,  zgodnie  z  zasadami  podanymi  powy

Ŝ

ej.  Je

Ŝ

eli  nie  jest  to

mo

Ŝ

liwe,  mo

Ŝ

na  zastosowa

ć

  inne,  wydajne  procedury  pobierania  próbek  z  obrotu  detalicznego,  zapewniaj

ą

c  odpowiedni

ą

reprezentatywno

ść

 dla ocenianej partii.

5.  Dopuszczenie partii lub podpartii

1)    mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona,  je

ś

li  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  s

ą

  zgodne  z  przyj

ę

tymi  tolerancjami,  po  uwzgl

ę

dnieniu

niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku;

2)    nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona,  je

ś

li  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  przekraczaj

ą

  warto

ś

ci  maksymalne  po  uwzgl

ę

dnieniu

niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

II.  PRZYGOTOWANIE  PRÓBEK  I  WYTYCZNE  DLA  METOD  ANALITYCZNYCH  STOSOWANYCH  DO

OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI OCHRATOKSYNY A

background image

17 z 49

1.  Uwaga

Rozkład  ochratoksyny  A  jest  niejednorodny,  próbki  powinny  by

ć

  przygotowywane,  a  zwłaszcza  homogenizowane,  ze

szczególn

ą

 ostro

Ŝ

no

ś

ci

ą

.

Cały materiał, który zostanie dostarczony do laboratorium, musi by

ć

 wykorzystany do bada

ń

.

2.  Przygotowanie próbki do dostarczenia do laboratorium

Próbki nale

Ŝ

y drobno zemle

ć

 i starannie wymiesza

ć

, stosuj

ą

c czynno

ś

ci, które zapewni

ą

 całkowit

ą

 homogenno

ść

.

W  przypadku  gdy  maksymalne  poziomy  dotycz

ą

  suchej  masy,  oznacza  si

ę

  j

ą

  w  cz

ęś

ci  zhomogenizowanej  próbki,

stosuj

ą

c procedur

ę

, która zapewni dokładne oznaczenie suchej masy.

3.  Podział próbek w celu potwierdzenia prawidłowo

ś

ci oznaczenia i arbitra

Ŝ

u

Kontrpróbki  dla  celów  potwierdzenia  prawidłowo

ś

ci  oznaczenia,  arbitra

Ŝ

u  i  jako  materiał  odniesienia  powinny  by

ć

pobrane ze zhomogenizowanej próbki, zgodnie z zasadami dotycz

ą

cymi pobierania próbek.

4.  Metody analiz u

Ŝ

ywane w laboratorium i wymagania dla laboratorium

4.1.      Definicje

Poni

Ŝ

ej podano niektóre z cz

ęś

ciej stosowanych w laboratorium definicji.

Najcz

ęś

ciej u

Ŝ

ywane dotycz

ą

 parametrów dla precyzji - powtarzalno

ść

 i odtwarzalno

ść

.

r -                 powtarzalno

ść

; warto

ść

, poni

Ŝ

ej której powinna znajdowa

ć

 si

ę

 ró

Ŝ

nica pomi

ę

dzy dwoma pojedynczymi wynikami

oznaczenia otrzymanymi  w warunkach  powtarzalno

ś

ci  (tzn.  ta sama  próbka, ten  sam wykonawca,  ten sam  aparat, to  samo

laboratorium, krótki odst

ę

p czasu); spodziewana warto

ść

 mo

Ŝ

e znajdowa

ć

 si

ę

 dla okre

ś

lonego prawdopodobie

ń

stwa (typowo

95 %); r = 2,8 x s

r

;

s

r

 -                odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach powtarzalno

ś

ci;

RSD

r

  -                          wzgl

ę

dne  odchylenie standardowe, obliczone  z  wyników  uzyskanych,  w  warunkach  powtarzalno

ś

ci  [(s/)  x

100], gdzie jest 

ś

redni

ą

 z wyników uzyskanych przez wszystkie laboratoria dla wszystkich próbek;

R -                     odtwarzalno

ść

;  warto

ść

, poni

Ŝ

ej której  powinna  si

ę

 znajdowa

ć

 całkowita  ró

Ŝ

nica pomi

ę

dzy poszczególnymi

wynikami  uzyskanymi  w  warunkach  odtwarzalno

ś

ci  (ten  sam  materiał  oznaczany  przez  ró

Ŝ

nych  wykonawców  w  ró

Ŝ

nych

laboratoriach,  stosuj

ą

cych  t

ę

  sam

ą

  metod

ę

);  spodziewana  warto

ść

  mo

Ŝ

e  znajdowa

ć

  si

ę

  dla  okre

ś

lonego

prawdopodobie

ń

stwa (typowo 95 %); R = 2,8 x s

R

;

s

R

 -                odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci;

RSD

R

 -              wzgl

ę

dne odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/) x

100].

4.2.      Wymagania ogólne

Metody analizy stosowane do celów kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci musz

ą

 by

ć

 zgodne z wymaganiami okre

ś

lonymi w pkt 1 i 2 zał

ą

cznika

nr  III  do  rozporz

ą

dzenia  (WE)  nr  882/2004  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  29  kwietnia  2004  r.  w  sprawie  kontroli

urz

ę

dowych  przeprowadzanych  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  prawem  paszowym  i 

Ŝ

ywno

ś

ciowym  oraz  regułami

dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t  i  dobrostanu  zwierz

ą

t  (Dz.  Urz.  UE  L  191  z  30.04.2004,  str.  1;  Dz.  Urz.  UE  Polskie  wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

background image

18 z 49

4.3.      Wymagania szczegółowe

Je

Ŝ

eli  nie  podano  okre

ś

lonych  metod  oznaczania  poziomów  ochratoksyny  A  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych,  laboratoria  mog

ą

wybra

ć

 ka

Ŝ

d

ą

 metod

ę

 spełniaj

ą

c

ą

 nast

ę

puj

ą

ce kryteria:

Charakterystyka metody dla ochratoksyny A

 

Poziom (

µ

g/kg)

Ochratoksyna A

 

RSD

r

 (%)

RSD

R

(%)

odzysk(%)

< 1

ł 40

ł 60

50 do 120

1-10

ł 20

ł 30

70 do 110

 

-                        Granica  wykrywalno

ś

ci  stosowanych  metod  nie  musi  by

ć

  ustalana,  je

Ŝ

eli  warto

ść

  precyzji  jest  dana  dla

odpowiedniego st

ęŜ

enia,

-            Warto

ść

 precyzji jest obliczana z równania Horwitza:

RSD

R

 = 2

(1-0,5 log C)

,

gdzie:

-            RSD

R

 jest wzgl

ę

dnym odchyleniem standardowym obliczonym z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci

[(s

R

/) x 100],

-            C jest st

ęŜ

eniem wyra

Ŝ

onym jako stosunek (np. 1 = 100 g/100 g; 0,001 = 1.000 mg/kg).

Jest to ogólne równanie dla precyzji, które nie jest zale

Ŝ

ne od analitu oraz matrycy, lecz dla wi

ę

kszo

ś

ci rutynowo u

Ŝ

ywanych

metod analizy wył

ą

cznie od st

ęŜ

enia.

4.4.      Obliczenie odzysku i podawanie wyniku

Wynik  oznaczenia  mo

Ŝ

e by

ć

  podany  skorygowany  lub nie o  warto

ść

 odzysku.  Sposób zapisu oraz  warto

ść

 odzysku  musz

ą

by

ć

 podane.

Wynik analizy skorygowany o odzysk nale

Ŝ

y stosowa

ć

 do kontroli zgodno

ś

ci (patrz pkt 5).

Wynik  analizy  powinien  by

ć

  podawany  jako  x  ±  U,  gdzie  x  jest  wynikiem  analizy,  a  U  jest  niepewno

ś

ci

ą

  pomiaru,  przy

zastosowaniu współczynnika 2 dla poziomu ufno

ś

ci około 95 %.

4.5.      Normy jako

ś

ci w laboratorium

Laboratorium musi przestrzega

ć

 przepisów art. 12 rozporz

ą

dzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urz

ę

dowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z prawem paszowym i

Ŝ

ywno

ś

ciowym oraz regułami dotycz

ą

cymi zdrowia zwierz

ą

t i dobrostanu zwierz

ą

t (Dz. Urz. UE L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz.

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

ZAŁ

Ą

CZNIK Nr 3 

METODY POBIERANIA PRÓBEK WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW SPO

ś

YWCZYCH DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW AFLATOKSYN ORAZ PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK I WYTYCZNE DLA METOD

ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH DO OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI AFLATOKSYN

background image

19 z 49

I.    METODY  POBIERANIA  PRÓBEK  WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW  SPO

ś

YWCZYCH  DO  CELÓW  URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW AFLATOKSYN

1.  Cel i zakres

Próbki  przeznaczone  do  urz

ę

dowej  kontroli  poziomu  aflatoksyn  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  powinny  by

ć

  pobierane

zgodnie z podanymi ni

Ŝ

ej zasadami. Tak uzyskane próbki zbiorcze powinny by

ć

 traktowane jako reprezentatywne dla partii.

Badania  w  kierunku  zgodno

ś

ci  z  przyj

ę

tymi  maksymalnymi  dopuszczalnymi  poziomami  podanymi  w  rozporz

ą

dzeniu  nr

466/2001 powinny by

ć

 wykonywane w próbkach laboratoryjnych uzyskanych w sposób podany poni

Ŝ

ej.

2.  Definicje

Partia:                                    mo

Ŝ

liwa  do  zidentyfikowania  ilo

ść

 

ś

rodka  spo

Ŝ

ywczego  dostarczonego  w  jednym  czasie,  okre

ś

lona

urz

ę

dowo  jako  posiadaj

ą

ca  te  same  cechy  charakterystyczne,  takie  jak:  pochodzenie,  odmiana,  rodzaj  opakowania,

jednostka pakuj

ą

ca, dostawca i oznakowanie.

Podpartia:                              okre

ś

lona  cz

ęść

  partii  umo

Ŝ

liwiaj

ą

cej  zastosowanie  metody  osobnego  pobierania  próbek.  Ka

Ŝ

da

podpartia musi by

ć

 fizycznie wydzielona i mo

Ŝ

liwa do identyfikacji.

Próbka pierwotna:        ilo

ść

 produktu pobrana z pojedynczego miejsca partii lub podpartii.

Próbka zbiorcza:         poł

ą

czone wszystkie próbki pierwotne pobrane z partii lub podpartii.

Próbka laboratoryjna:    próbka przeznaczona do badania w laboratorium.

3.  Zasady ogólne

3.1.      Personel

Pobieranie próbek musi by

ć

 dokonane przez wykwalifikowany personel, zgodnie z przyj

ę

tymi ustaleniami.

3.2.      Pobieranie materiału

Próbki  z  ka

Ŝ

dej  partii  musz

ą

  by

ć

  pobierane  osobno.  Zgodnie  z  zasadami  podanymi  w  pkt  5  du

Ŝ

e  partie  powinny  by

ć

podzielone na podpartie, z których próbki powinny by

ć

 równie

Ŝ

 pobierane osobno.

3.3.      

Ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci

W  czasie  pobierania  i  przygotowania  próbek  laboratoryjnych  musz

ą

  by

ć

  przestrzegane  wszelkie 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci  dla

unikni

ę

cia  czynno

ś

ci,  które  mog

ą

  mie

ć

  wpływ  na  zawarto

ść

  aflatoksyn  lub  niekorzystnie  oddziaływa

ć

  na  oznaczenie

analityczne b

ą

d

ź

 spowodowa

ć

 niereprezentatywno

ść

 próbki zbiorczej.

3.4.      Próbki pierwotne

W  miar

ę

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  próbki  pierwotne  powinny  by

ć

  pobierane  z  ró

Ŝ

nych  miejsc  obejmuj

ą

cych  cał

ą

  parti

ę

  lub  podparti

ę

.

Odst

ę

pstwa od tej zasady powinny by

ć

 odnotowane w protokole.

3.5.      Przygotowanie próbki zbiorczej i próbki laboratoryjnej

Próbka  zbiorcza  powstaje  przez  poł

ą

czenie  i  dokładne  wymieszanie  próbek  pierwotnych.  Po  wymieszaniu  próbka  zbiorcza

musi by

ć

 podzielona na próbki laboratoryjne zgodnie z zasadami podanymi w pkt 5.

Dla zapewnienia reprezentatywno

ś

ci próbki dla partii lub podpartii niezb

ę

dne jest jej wymieszanie.

3.6.      Kontrpróbki

Kontrpróbki dla celów potwierdzenia prawidłowo

ś

ci oznaczenia, arbitra

Ŝ

u i jako materiał odniesienia powinny by

ć

 pobrane z

background image

20 z 49

homogenizowanej próbki laboratoryjnej zgodnie z ogólnie przyj

ę

tymi zasadami.

3.7.      Opakowywanie i transport próbek laboratoryjnych

Ka

Ŝ

da  próbka  laboratoryjna  powinna  by

ć

  umieszczona  w  czystym,  oboj

ę

tnym  chemicznie  pojemniku,  odpowiednio

zabezpieczaj

ą

cym przed zanieczyszczeniem i uszkodzeniem podczas transportu. Dla unikni

ę

cia jakiejkolwiek zmiany składu

próbki laboratoryjnej podczas transportu lub przechowywania nale

Ŝ

y zachowa

ć

 wszelk

ą

 ostro

Ŝ

no

ść

.

3.8.      Plombowanie i etykietowanie próbek laboratoryjnych

Ka

Ŝ

da  urz

ę

dowo  pobrana  próbka  powinna  by

ć

  zaplombowana  w  miejscu  pobrania  i  oznaczona  w  sposób  umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy  jej

identyfikacj

ę

 zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

cymi zasadami. Dane dotycz

ą

ce ka

Ŝ

dej próbki musz

ą

 by

ć

 przechowywane tak, aby mo

Ŝ

na

było  jednoznacznie  zidentyfikowa

ć

  ka

Ŝ

d

ą

  parti

ę

  towaru;  powinny  zawiera

ć

  dat

ę

  i  miejsce  pobrania  wraz  ze  wszystkimi

dodatkowymi informacjami istotnymi dla wykonania analizy.

4.  Zasady dodatkowe

4.1.      Partie w zale

Ŝ

no

ś

ci od rodzaju opakowa

ń

Ś

rodki  spo

Ŝ

ywcze  mog

ą

  by

ć

  w  obrocie  handlowym  luzem,  w  kontenerach  lub  opakowaniach  jednostkowych  (torby,  worki,

opakowania  detaliczne  itp.).  Zasady  pobierania  próbek  mog

ą

  by

ć

  zastosowane  do  wszystkich  ró

Ŝ

norodnych  form,  w  jakich

artykuły s

ą

 wprowadzane do obrotu.

Bez  naruszania  zasad  podanych  w  pkt  5,  nast

ę

puj

ą

cy  wzór  mo

Ŝ

e  by

ć

  u

Ŝ

yty  jako  wytyczne  dla  pobierania  próbek  z  partii

towaru w opakowaniach jednostkowych (torby, worki, opakowania detaliczne itp.):

 

gdzie:

-            masa wyra

Ŝ

ona w kg,

-            SF - cz

ę

stotliwo

ść

 pobierania próbek: ka

Ŝ

dy n-ty worek lub torba, z której musi by

ć

 pobrana próbka pierwotna (cyfry

dziesi

ę

tne powinny by

ć

 zaokr

ą

glone do najbli

Ŝ

szej liczby całkowitej).

4.2.      Masa próbki pierwotnej

Masa próbki pierwotnej powinna wynosi

ć

 około 300 g, chyba 

Ŝ

e pkt 5 podaje inaczej oraz z wyj

ą

tkiem przypraw, dla których

masa  próbki  pierwotnej  wynosi  około  100  g.  W  przypadku  partii  towaru  w  opakowaniach  detalicznych  masa  próbki  jest

zale

Ŝ

na od masy opakowania detalicznego.

4.3.      Liczba próbek pierwotnych dla partii mniejszych ni

Ŝ

 15 ton

Liczba próbek pierwotnych, które nale

Ŝ

y pobra

ć

, zale

Ŝ

y od masy partii i wynosi nie mniej ni

Ŝ

 10 i nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 100, chyba 

Ŝ

e

podano inaczej w pkt 5. Liczb

ę

 próbek pierwotnych podaje tabela 1.

Tabela 1

Liczba pobieranych próbek pierwotnych w zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii

 

Masa partii (tony)

Liczba próbek pierwotnych

Ł 0,1

10

> 0,1 i Ł 0,2

15

> 0,2 i Ł 0,5

20

background image

21 z 49

> 0,5 i Ł 1,0

30

> 1,0 i Ł 2,0

40

> 2,0 i Ł 5,0

60

> 5,0 i Ł 10,0

80

> 10,0 i Ł 15,0

100

 

5.  Zasady szczegółowe

5.1.      Ogólny opis zasad pobierania próbek orzechów ziemnych, orzechów, owoców suszonych, przypraw i zbo

Ŝ

a

Ogólne zasady podaje tabela 2.

Tabela 2

Zasady podziału partii na podpartie w zale

Ŝ

no

ś

ci od rodzaju produktu i masy partii

 

Rodzaj produktu

Masa partii 

(tony)

Masa lub 

liczba 

podpartii

Liczba próbek

pierwotnych

Masa próbki

zbiorczej 

(kg)

Figi suszone i inne 

owoce suszone

ł 15

< 15

15-30 ton

-

100

10-100*

30

Ł 30

Orzechy arachidowe, 

pistacje, orzechy 

brazylijskie i inne 

orzechy

ł 500

> 125 i < 500

ł 15 i ł 125

< 15

100 ton

5 podpartii

25 ton

-

100

100

100

10-100*

30

30

30

Ł 30

Zbo

Ŝ

a

ł 1.500

> 300 i < 1.500

ł 50 i Ł 300

< 50

500 ton

3 podpartie

100 ton

-

100

100

100

10-100*

30

30

30

1-10

Przyprawy

ł 15

< 15

25 ton

-

100

10-100*

10

1-10

 

*  W zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii towaru - patrz pkt 4.3 lub 5.3.

5.2.      Orzechy ziemne, pistacje, orzechy brazylijskie

Suszone figi

Zbo

Ŝ

e (partie 

ł

 50 ton), przyprawy

5.2.1.          Zasady pobierania próbek

1.                  Je

Ŝ

eli podpartia mo

Ŝ

e by

ć

 wyodr

ę

bniona fizycznie, to ka

Ŝ

da partia musi by

ć

 podzielona na podpartie, zgodnie z

tabel

ą

  2.  Nie  zawsze  mo

Ŝ

na  podzieli

ć

  parti

ę

 

ś

ci

ś

le  według  podanych  wskaza

ń

  (masy  podpartii  mog

ą

  nie  by

ć

wielokrotno

ś

ciami masy partii), wtedy masa podpartii mo

Ŝ

e przekracza

ć

 wymienion

ą

 warto

ść

 o 20 %.

2.                  Z ka

Ŝ

dej podpartii próbki musz

ą

 by

ć

 pobrane osobno.

background image

22 z 49

3.                  Liczba próbek pierwotnych powinna wynosi

ć

 100. W przypadku partii towaru o masie mniejszej ni

Ŝ

 15 ton liczba

próbek pierwotnych jest zale

Ŝ

na od masy partii i wynosi nie mniej ni

Ŝ

 10 i nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 100 (patrz pkt 4.3).

4.                  Próbka zbiorcza o masie 30 kg musi by

ć

 wymieszana i podzielona przed rozdrobnieniem na trzy równe próbki

laboratoryjne o masie 10 kg (podział na 3 próbki laboratoryjne nie jest konieczny w przypadku orzechów ziemnych, orzechów

i owoców  suszonych  oraz kukurydzy przeznaczonych do dalszego sortowania  lub  innych  zabiegów  fizycznych  maj

ą

cych  na

celu obni

Ŝ

enie zawarto

ś

ci aflatoksyn, wymaga to jednak wyposa

Ŝ

enia umo

Ŝ

liwiaj

ą

cego homogenizacj

ę

 30 kg próbki). Je

Ŝ

eli

próbka zbiorcza wa

Ŝ

y mniej ni

Ŝ

 10 kg, nie ma potrzeby dzielenia jej na 3 próbki laboratoryjne.

5.                                    Próbka  laboratoryjna:  próbka  powstała  z  podzielenia  próbki  zbiorczej  o  masie  10  kg  (ka

Ŝ

da  z  próbek

laboratoryjnych musi by

ć

 drobno rozdrobniona i dokładnie wymieszana dla uzyskania homogenno

ś

ci).

6.                                    Je

Ŝ

eli  pobranie  próbek  według  powy

Ŝ

szych  wskaza

ń

  jest  niemo

Ŝ

liwe  z  powodu  handlowych  konsekwencji

zniszczenia partii (np. u

Ŝ

yte opakowanie lub 

ś

rodek transportu), mo

Ŝ

e by

ć

 zastosowana inna metoda pobierania próbek, pod

warunkiem 

Ŝ

e jest ona tak reprezentatywna jak to mo

Ŝ

liwe oraz w pełni opisana i udokumentowana.

5.2.2.          Ocena partii lub podpartii

1.                                    Orzechy  ziemne,  orzechy,  owoce  suszone  i  kukurydza  przeznaczone  do  sortowania  lub  innych  zabiegów

fizycznych maj

ą

cych na celu obni

Ŝ

enie zawarto

ś

ci aflatoksyn oraz przyprawy:

1)                     partia mo

Ŝ

e by

ć

 dopuszczona, je

Ŝ

eli wyniki badania próbki zbiorczej lub 

ś

redniej z próbek laboratoryjnych s

ą

zgodne z przyj

ę

tymi maksymalnymi poziomami po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku;

2)                                          nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  wprowadzona  do  obrotu,  je

Ŝ

eli  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  lub 

ś

redniej  z  próbek

laboratoryjnych przekraczaj

ą

 warto

ś

ci maksymalne, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

2.                  Orzechy ziemne, orzechy, suszone owoce i zbo

Ŝ

a przeznaczone bezpo

ś

rednio do konsumpcji oraz zbo

Ŝ

a, z

wył

ą

czeniem kukurydzy, przeznaczone do sortowania lub innych zabiegów fizycznych:

1)                     partia mo

Ŝ

e by

ć

 dopuszczona, je

Ŝ

eli wyniki badania ka

Ŝ

dej z próbek laboratoryjnych s

ą

 zgodne z przyj

ę

tymi

tolerancjami, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku;

2)                       nie mo

Ŝ

e by

ć

  wprowadzona  do obrotu,  je

Ŝ

eli  wyniki badania  co najmniej jednej z  próbek laboratoryjnych

przekraczaj

ą

 warto

ś

ci maksymalne, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku;

3)                     próbki zbiorcze o masie mniejszej ni

Ŝ

 10 kg:

a)                         partia mo

Ŝ

e by

ć

 dopuszczona, je

Ŝ

eli wyniki badania próbki zbiorczej s

ą

 zgodne z przyj

ę

tymi maksymalnymi

poziomami, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku,

b)                                                  nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona  do  obrotu,  je

Ŝ

eli  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  przekraczaj

ą

  warto

ś

ci

maksymalne, po uwzgl

ę

dnieniu i niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

5.3.      Orzechy inne ni

Ŝ

 orzechy ziemne, pistacje i orzechy brazylijskie

Owoce suszone inne ni

Ŝ

 figi

Zbo

Ŝ

e (partie o masie 

Ł

 50 ton)

5.3.1.          Zasady pobierania próbek

Dla  tych  produktów  mog

ą

  by

ć

  stosowane  zasady  podane  w  pkt  5.2.1.  Bior

ą

c  pod  uwag

ę

  niewielk

ą

  liczb

ę

  przypadków

zanieczyszczenia wymienionych produktów i/lub nowe formy opakowa

ń

, w których produkty mog

ą

 by

ć

 w obrocie handlowym,

dopuszcza si

ę

 prostsze metody pobierania próbek.

Dla  partii  zbó

Ŝ

  mniejszych  ni

Ŝ

  50  ton  mo

Ŝ

e  by

ć

  stosowany  plan  pobierania  próbek  polegaj

ą

cy  na  pobraniu  od  10  do  100

próbek  pierwotnych,  ka

Ŝ

da  o  masie  100  g,  składaj

ą

cych  si

ę

  na  próbk

ę

  zbiorcz

ą

  o  masie  od  1  do  10  kg.  Liczb

ę

  próbek

pierwotnych w zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii podaje tabela 3.

background image

23 z 49

Tabela 3

Liczba pobieranych próbek pierwotnych zbo

Ŝ

a w zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii

 

Masa partii (tony)

Liczba próbek pierwotnych

Ł 1

10

> 1 i Ł 3

20

> 3 i Ł 10

40

> 10 i Ł 20

60

> 20 i Ł 50

100

 

5.3.2.          Ocena partii lub podpartii

Patrz pkt 5.2.2.

5.4.      Mleko

5.4.1.          Zasady pobierania próbek

Zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

cymi zasadami, przy czym:

1)  liczba próbek pierwotnych nie mniej ni

Ŝ

 5;

2)  masa próbki zbiorczej nie mniej ni

Ŝ

 0,5 kg lub 0,5 l.

5.4.2.          Ocena partii lub podpartii

1.                  Partia mo

Ŝ

e by

ć

 dopuszczona, je

Ŝ

eli wyniki badania próbki zbiorczej s

ą

 zgodne z przyj

ę

tymi maksymalnymi

poziomami, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

2.                                    Partia  nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona  do  obrotu,  je

Ŝ

eli  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  przekraczaj

ą

  warto

ś

ci

maksymalne, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

5.5.      Przetwory, produkty zło

Ŝ

one

5.5.1.          Produkty mleczne

5.5.1.1.           Zasady pobierania próbek

Zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

cymi zasadami, przy czym liczba próbek pierwotnych nie mniej ni

Ŝ

 5.

5.5.1.2.           Ocena partii lub podpartii

1.                    Partia mo

Ŝ

e by

ć

 dopuszczona, je

Ŝ

eli wyniki badania próbki zbiorczej s

ą

 zgodne z przyj

ę

tymi maksymalnymi

poziomami, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

2.                                 Partia nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona  do  obrotu,  je

Ŝ

eli  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  przekraczaj

ą

  warto

ś

ci

maksymalne, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

5.5.2.          Inne przetwory, zawieraj

ą

ce bardzo małe cz

ą

stki, np. m

ą

ka, pasta z fig, masło orzechowe z orzechów ziemnych

(zanieczyszczenie aflatoksynami ma rozkład jednorodny)

5.5.2.1.           Zasady pobierania próbek

1.                    Liczba próbek pierwotnych powinna wynosi

ć

 100. Dla partii o masie poni

Ŝ

ej 50 ton liczba próbek pierwotnych

powinna by

ć

 pomi

ę

dzy 10 a 100, w zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii (patrz tabela 3).

background image

24 z 49

2.                                        Masa  próbki  pierwotnej  powinna  wynosi

ć

  ok.  100  g.  W  przypadku  gdy  partia  składa  si

ę

  z  opakowa

ń

detalicznych, masa próbki pierwotnej jest zale

Ŝ

na od masy opakowania detalicznego.

5.5.2.2.           Liczba próbek

1.                                        Liczba  próbek  zbiorczych,  jak

ą

  nale

Ŝ

y  pobra

ć

,  zale

Ŝ

y  od  masy  partii.  Podział  du

Ŝ

ych  partii  na  podpartie

powinien by

ć

 dokonany zgodnie z zasadami podanymi dla zbo

Ŝ

a w pkt 5.1 w tabeli 2.

2.                    Dla ka

Ŝ

dej podpartii próbki musz

ą

 by

ć

 pobrane osobno.

5.5.2.3.           Ocena partii lub podpartii

1.                                        Mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona,  je

Ŝ

eli  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  s

ą

  zgodne  z  przyj

ę

tymi  maksymalnymi

poziomami, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

2.                                        Nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona  do  obrotu,  je

Ŝ

eli  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  przekraczaj

ą

  warto

ś

ci

maksymalne, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

5.6.      Inne przetwory, zawieraj

ą

ce du

Ŝ

e cz

ą

stki (zanieczyszczenie aflatoksynami ma rozkład niejednorodny)

Zasady  pobierania  próbek  i  dopuszczenia  do  spo

Ŝ

ycia  lub  przetwórstwa  s

ą

  takie  same,  jak  podano  w  pkt  5.2  i  5.3  dla

surowców rolnych.

5.7.      

ś

ywno

ść

 przeznaczona dla niemowl

ą

t i małych dzieci

5.7.1.      Nale

Ŝ

y stosowa

ć

  zasady pobierania  próbek takie  jak dla mleka  i produktów  z  niego otrzymanych oraz  produktów

zło

Ŝ

onych, jak podano w pkt 5.4, 5.5 i 5.6.

5.7.2.      Dopuszczenie partii:

1)                          partia  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona,  je

ś

li  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  s

ą

  zgodne  z  przyj

ę

tymi  maksymalnymi

poziomami, po uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku;

2)                         partia  nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona,  je

ś

li  wyniki  badania  próbki  zbiorczej  przekraczaj

ą

  warto

ś

ci  maksymalne,  po

uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci pomiaru oraz odzysku.

6.  Pobieranie próbek z obrotu detalicznego

Je

Ŝ

eli  to  mo

Ŝ

liwe,  pobieranie  próbek 

ś

rodków  spo

Ŝ

ywczych  z  obrotu  detalicznego  powinno  by

ć

  wykonane  zgodnie  z

podanymi zasadami pobierania próbek. Je

Ŝ

eli to niemo

Ŝ

liwe, mo

Ŝ

na zastosowa

ć

 inne procedury pobierania próbek z obrotu

detalicznego, zapewniaj

ą

c odpowiedni

ą

 reprezentatywno

ść

 dla ocenianej partii.

II.  PRZYGOTOWYWANIE  PRÓBEK  I  WYTYCZNE  DLA  METOD  ANALITYCZNYCH  STOSOWANYCH  DO

OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI AFLATOKSYN

1.  Wst

ę

p

1.1.      Uwaga

Cały materiał, który zostanie dostarczony do laboratorium, musi by

ć

 wykorzystany do bada

ń

.

1.2.      Ustalanie udziału masy łupiny do j

ą

dra w całych orzechach

Przyj

ę

te tolerancje dotycz

ą

 cz

ęś

ci jadalnych.

Poziom aflatoksyn w cz

ęś

ci jadalnej mo

Ŝ

na bada

ć

:

1)            w wyłuskanych j

ą

drach i oznaczy

ć

 poziom aflatoksyn bezpo

ś

rednio w cz

ęś

ci jadalnej;

background image

25 z 49

2)            w homogenizowanych orzechach w łupinach. Nale

Ŝ

y ustali

ć

 udział j

ą

der w próbce zbiorczej. Masa j

ą

der powinna

by

ć

  szacowana  po  ustaleniu  współczynnika  masy  łupin  do  j

ą

dra  orzechów.  Współczynnik  ten  jest  u

Ŝ

ywany  do  obliczenia

masy j

ą

der w próbkach w czasie ich pobierania i badania. Nale

Ŝ

y losowo pobra

ć

 ok. 100 orzechów z partii lub z ka

Ŝ

dej próbki

zbiorczej.

Współczynnik  mo

Ŝ

e  by

ć

  uzyskany,  dla  ka

Ŝ

dej  próbki  laboratoryjnej,  poprzez  zwa

Ŝ

enie  całych  orzechów,  obłuskanie  i

powtórne  zwa

Ŝ

enie  łupin  i  j

ą

der  orzechów.  Mo

Ŝ

e  by

ć

  on  ustalony  przez  laboratorium  na  podstawie  oceny  wielu  próbek.

Niemniej,  je

Ŝ

eli  okre

ś

lona  próbka  laboratoryjna  budzi  jakiekolwiek  w

ą

tpliwo

ś

ci,  współczynnik  dla  niej  powinien  by

ć

  ustalony

na podstawie zbadania 100 uprzednio zachowanych losowo wybranych orzechów.

2.  Przygotowanie próbki po dostarczeniu do laboratorium

Próbki nale

Ŝ

y drobno zemle

ć

 i starannie wymiesza

ć

, stosuj

ą

c czynno

ś

ci, które zapewni

ą

 cafkowit

ą

 homogenno

ść

.

W  przypadku  gdy  maksymalne  poziomy  dotycz

ą

  suchej  masy,  oznacza  si

ę

  j

ą

  w  cz

ęś

ci  zhomogenizowanej  próbki,

stosuj

ą

c procedur

ę

, która zapewni dokładne oznaczenie suchej masy.

3.  Podział próbek dla celów potwierdzenia prawidłowo

ś

ci oznaczenia i arbitra

Ŝ

u

Kontrpróbki  dla  celów  potwierdzenia  prawidłowo

ś

ci  oznaczenia,  arbitra

Ŝ

u  i  jako  materiał  odniesienia  powinny  by

ć

pobrane ze zhomogenizowanej próbki laboratoryjnej zgodnie z ogólnie przyj

ę

tymi zasadami.

4.  Metody analiz stosowane w laboratorium

4.1.      Definicje

Podawane parametry dla precyzji - powtarzalno

ść

 i odtwarzalno

ść

r  -                                      powtarzalno

ść

;  warto

ść

,  poni

Ŝ

ej  której  powinna  si

ę

  znajdowa

ć

  ró

Ŝ

nica  pomi

ę

dzy  dwoma  pojedynczymi

wynikami oznaczenia otrzymanymi w warunkach powtarzalno

ś

ci (tzn. ta sama próbka, ten sam wykonawca, ten sam aparat,

to samo laboratorium, krótki odst

ę

p czasu); spodziewana warto

ść

 mo

Ŝ

e znajdowa

ć

 si

ę

 dla okre

ś

lonego prawdopodobie

ń

stwa

(typowo 95 %); r = 2,8 x s

r

;

s

r

 -                  odchylenie standardowe, obliczone z wyników;

RSD

r

 -                wzgl

ę

dne odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach powtarzalno

ś

ci [(s

r

/) x

100], gdzie jest 

ś

redni

ą

 z wyników uzyskanych przez wszystkie laboratoria dla wszystkich próbek;

R -                   odtwarzalno

ść

; warto

ść

, poni

Ŝ

ej której powinna si

ę

 znajdowa

ć

 całkowita ró

Ŝ

nica pomi

ę

dzy poszczególnymi

wynikami  uzyskanymi  w  warunkach  odtwarzalno

ś

ci  (ten  sam  materiał  oznaczany  przez  ró

Ŝ

nych  wykonawców  w  ró

Ŝ

nych

laboratoriach,  stosuj

ą

cych  t

ę

  sam

ą

  metod

ę

);  spodziewana  warto

ść

  mo

Ŝ

e  znajdowa

ć

  si

ę

  dla  okre

ś

lonego

prawdopodobie

ń

stwa (typowo 95 %); R = 2,8 x s

R

;

s

R

 -                  odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci;

RSD

R

 -                wzgl

ę

dne odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/) x

100].

4.2.      Ogólne wymagania

Metody analizy stosowane do celów kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci musz

ą

 by

ć

 zgodne z wymaganiami okre

ś

lonymi w pkt 1 i 2 zał

ą

cznika

nr  III  do  rozporz

ą

dzenia  (WE)  nr  882/2004  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  29  kwietnia  2004  r.  w  sprawie  kontroli

urz

ę

dowych  przeprowadzanych  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  prawem  paszowym  i 

Ŝ

ywno

ś

ciowym  oraz  regułami

dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t  i  dobrostanu  zwierz

ą

t  (Dz.  Urz.  UE  L  191  z  30.04.2004,  str.  1;  Dz.  Urz.  UE  Polskie  wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

background image

26 z 49

4.3.      Wymagania szczegółowe

Wymagania szczegółowe okre

ś

la tabela 4.

Tabela 4

Kryteria dla metod analitycznych stosowanych w urz

ę

dowej kontroli

 

Parametr

Zakres st

ęŜ

e

ń

Warto

ść

 zalecana

Maksymalna

dopuszczalna

warto

ść

Próba 

ś

lepa

cały

pomijalnie mała

 

Odzysk - aflatoksyna 

M

1

0,01-0,05 µg/kg

> 0,05 µg/kg

60-120 %

70-110 %

 

Odzysk - aflatoksyny 

B

1

, B

2

, G

1

, G

2

,

< 1,0 µg/kg

1-10 µg/kg

> 10 

µg/kg

50-120 %

70-110 %

80-110 %

 

Precyzja RSD

R

cały

wynika z równania

Horwitza

2 x warto

ść

wynikaj

ą

ca z

równania

Horwitza

Precyzja RSD

r

 mo

Ŝ

e by

ć

 obliczona jako 0,66 warto

ś

ci RSD

R

 dla odpowiedniego

st

ęŜ

enia

 

Warto

ś

ci podane w tabeli 4 dotycz

ą

 zarówno aflatoksyny B

1

, jak i sumy aflatoksyn B

1

, B

2

, G

1

, G

2

.

Je

Ŝ

eli  b

ę

dzie  podawana  suma  aflatoksyn  B

1

,  B

2

,  G

1

,  G

2

,  to  odpowied

ź

  ka

Ŝ

dej  z  nich  w  systemie  analitycznym  musi  by

ć

znana lub równowa

Ŝ

na.

Granica  wykrywalno

ś

ci  stosowanych  metod  nie  musi  by

ć

  ustalana,  je

Ŝ

eli  warto

ść

  precyzji  jest  dana  dla  odpowiedniego

st

ęŜ

enia.

Warto

ść

 precyzji jest obliczana z równania Horwitza:

RSD

R

 = 2

(1-0,5 log C)

,

gdzie:

-     RSD

R

 jest wzgl

ę

dnym odchyleniem standardowym obliczonym z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/)

x 100],

-     C jest st

ęŜ

eniem wyra

Ŝ

onym jako stosunek (np. 1 = 100 g/100 g; 0,001 = 1.000 mg/kg).

Jest to ogólne równanie dla precyzji, które nie jest zale

Ŝ

ne od analitu oraz matrycy, lecz dla wi

ę

kszo

ś

ci rutynowo u

Ŝ

ywanych

metod analizy zale

Ŝ

y wył

ą

cznie od st

ęŜ

enia.

4.4.      Obliczanie odzysku

4.4.1.                    Wynik  oznaczenia  mo

Ŝ

e  by

ć

  podany  skorygowany  lub  nie  o  warto

ść

  odzysku.  Sposób  zapisu  oraz  warto

ść

odzysku musz

ą

 by

ć

 podane.

background image

27 z 49

4.4.2.          Wynik analizy skorygowany o odzysk nale

Ŝ

y stosowa

ć

 do kontroli zgodno

ś

ci (patrz pkt 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.1.2

i 5.5.2.3).

4.4.3.          Wynik analizy powinien by

ć

 podawany jako x ± U, gdzie x jest wynikiem analizy, a U jest niepewno

ś

ci

ą

 pomiaru,

przy zastosowaniu współczynnika 2 dla poziomu ufno

ś

ci około 95 %.

4.5.      Normy jako

ś

ci w laboratorium

Laboratoria  musz

ą

 przestrzega

ć

 przepisów  o  urz

ę

dowej  kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci  okre

ś

lonych  w  rozporz

ą

dzeniu  (WE)  nr  882/2004

Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  29  kwietnia  2004  r.  w  sprawie  kontroli  urz

ę

dowych  przeprowadzanych  w  celu

sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  prawem  paszowym  i 

Ŝ

ywno

ś

ciowym  oraz  regułami  dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t  i  dobrostanu

zwierz

ą

t (Dz. Urz. UE L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

ZAŁ

Ą

CZNIK Nr 4 

METODY POBIERANIA PRÓBEK WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW SPO

ś

YWCZYCH DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW PATULINY ORAZ PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK I WYTYCZNE DLA METOD

ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH DO OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI PATULINY

I.    METODY  POBIERANIA  PRÓBEK  WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW  SPO

ś

YWCZYCH  DO  CELÓW  URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW PATULINY

1.  Cel i zakres

Próbki  przeznaczone  do  urz

ę

dowej  kontroli  poziomu  patuliny  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  powinny  by

ć

  pobierane  według

ni

Ŝ

ej podanych zasad. Próbka zbiorcza, otrzymana w ni

Ŝ

ej podany sposób, powinna by

ć

 w pełni reprezentatywna dla partii.

Ocena powinna by

ć

  dokonana  przez  porównanie  zgodno

ś

ci  wyników  dla  zbadanej  próbki  z  maksymalnymi  dopuszczalnymi

poziomami  przyj

ę

tymi  w  rozporz

ą

dzeniu  Komisji  (WE)  1425/2003  z  dnia  11  sierpnia  2003  r.  zmieniaj

ą

cym  rozporz

ą

dzenie

(WE) nr 466/2001 w odniesieniu do patuliny, zwanym dalej "rozporz

ą

dzeniem nr 1425/2003".

2.  Definicje

Partia:                                      mo

Ŝ

liwa  do  zidentyfikowania  ilo

ść

 

ś

rodka  spo

Ŝ

ywczego  dostarczonego  w  jednym  czasie,  okre

ś

lona

urz

ę

dowo  jako  posiadaj

ą

ca  te  same  cechy  charakterystyczne,  takie  jak:  pochodzenie,  odmiana,  rodzaj  opakowania,

jednostka pakuj

ą

ca, dostawca i oznakowanie.

Podpartia:                                okre

ś

lona  cz

ęść

  partii  umo

Ŝ

liwiaj

ą

cej  zastosowanie  metody  oddzielnego  pobierania  próbek.  Ka

Ŝ

da

podpartia musi by

ć

 fizycznie wydzielona i mo

Ŝ

liwa do identyfikacji.

Próbka pierwotna:         ilo

ść

 produktu pobrana z pojedynczego miejsca partii lub podpartii.

Próbka zbiorcza:          poł

ą

czone wszystkie próbki pierwotne pobrane z partii lub podpartii.

3.  Zasady ogólne

3.1.      Personel

Pobieranie próbek musi by

ć

 dokonane przez upowa

Ŝ

niony personel.

3.2.      Pobieranie próbek

Próbki z ka

Ŝ

dej partii musz

ą

 by

ć

 pobierane oddzielnie.

background image

28 z 49

3.3.      

Ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci

W  czasie  pobierania i przygotowania  próbek  nale

Ŝ

y  przedsi

ę

wzi

ąć

  wszelkie 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci  dla  unikni

ę

cia  działa

ń

,  które

mog

ą

  mie

ć

  wpływ  na  zawarto

ść

  patuliny  lub  niekorzystnie  oddziaływa

ć

  na  przebieg  analizy  b

ą

d

ź

  spowodowa

ć

Ŝ

e  próbka

zbiorcza nie b

ę

dzie reprezentatywna.

3.4.      Próbki pierwotne

W  miar

ę

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  próbki  pierwotne  powinny  by

ć

  pobierane  z  ró

Ŝ

nych  miejsc  partii  lub  podpartii,  obejmuj

ą

cych  cało

ść

.

Odst

ę

pstwa od tej zasady powinny by

ć

 odnotowane w protokole.

3.5.      Przygotowanie próbki zbiorczej

Próbka  zbiorcza  powstaje  przez  poł

ą

czenie  próbek  pierwotnych.  Powinna  by

ć

  nie  mniejsza  ni

Ŝ

  1  kg,  chyba 

Ŝ

e  nie  jest  to

wykonalne, tj. pobierana z jednego opakowania.

3.6.      Kontrpróbki

Kontrpróbki dla celów potwierdzenia prawidłowo

ś

ci oznaczenia, arbitra

Ŝ

u i jako materiał odniesienia powinny by

ć

 pobrane ze

zhomogenizowanej próbki.

3.7.      Opakowanie i transport próbek

Ka

Ŝ

da próbka powinna by

ć

 umieszczona w czystym, oboj

ę

tnym chemicznie pojemniku, odpowiednio zabezpieczaj

ą

cym przed

zanieczyszczeniem  i  uszkodzeniem  podczas  transportu.  Nale

Ŝ

y  zachowa

ć

  wszelkie 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci,  aby  unikn

ąć

jakiejkolwiek zmiany składu próbki podczas transportu lub przechowywania.

3.8.      Plombowanie i oznaczenie próbek

Ka

Ŝ

da urz

ę

dowo pobrana próbka powinna by

ć

 zaplombowana w miejscu pobrania i oznakowana w sposób umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy jej

identyfikacj

ę

, zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

cymi zasadami.

Dane  dotycz

ą

ce  ka

Ŝ

dej  próbki  musz

ą

  by

ć

  przechowywane  w  celu  umo

Ŝ

liwienia  jednoznacznego  zidentyfikowania  ka

Ŝ

dej

partii  towaru;  powinny  one  zawiera

ć

  dat

ę

  i  miejsce  pobrania  wraz  ze  wszystkimi  dodatkowymi  informacjami,  istotnymi  dla

wykonania analizy.

4.  Plan pobierania próbek

Przyj

ę

ta metoda pobierania zapewnia, 

Ŝ

e próbka zbiorcza jest reprezentatywna dla całej kontrolowanej partii.

Liczba próbek pierwotnych

Próbka zbiorcza powinna by

ć

 nie mniejsza ni

Ŝ

 1 kg (pkt 3.5), z wyj

ą

tkiem przypadków, gdy nie jest to mo

Ŝ

liwe, np. je

Ŝ

eli

pobiera si

ę

 próbk

ę

 pojedynczego opakowania.

Minimalna liczba próbek pierwotnych pobieranych z partii powinna by

ć

 zgodna z liczb

ą

 podan

ą

 w tabeli 1. W przypadku

produktów  płynnych  partia  powinna  by

ć

  dokładnie  wymieszana  r

ę

cznie  lub  mechanicznie  bezpo

ś

rednio  przed  pobraniem

próbki.  W  tym  przypadku  zakłada  si

ę

  jednorodny  rozkład  patuliny  w  danej  partii.  W  zwi

ą

zku  z  powy

Ŝ

szym  do  utworzenia

próbki zbiorczej wystarczy pobra

ć

 z partii trzy próbki pierwotne.

Próbki  pierwotne  powinny  mie

ć

  zbli

Ŝ

on

ą

  mas

ę

.  Masa  próbki  pierwotnej  powinna  wynosi

ć

  co  najmniej  100  g,  natomiast

próbki zbiorczej co najmniej 1 kg. Odst

ę

pstwo od podanej procedury musi by

ć

 odnotowane w protokole.

Tabela 1

Minimalna liczba próbek pierwotnych pobieranych z partii

 

background image

29 z 49

Masa partii (w kg)

Minimalna liczba pobieranych próbek

pierwotnych

< 50

3

50-500

5

> 500

10

 

Je

Ŝ

eli  partia  składa  si

ę

  z  opakowa

ń

  jednostkowych,  to  liczba  opakowa

ń

  pobieranych  dla  utworzenia  próbki  zbiorczej  jest

podana w tabeli 2.

Tabela 2

Liczba opakowa

ń

 (próbek pierwotnych) pobieranych dla utworzenia próbki zbiorczej z partii składaj

ą

cej si

ę

 z opakowa

ń

jednostkowych

 

Liczba opakowa

ń

 lub jednostek w partii

Liczba pobieranych opakowa

ń

 lub

jednostek

1-25

1 opakowanie lub jednostka

26-100

około 5 %, co najmniej 2 opakowania

lub jednostki

>100

około 5 %, maksymalnie 10 opakowa

ń

 lub

jednostek

 

5.  Zgodno

ść

 partii lub podpartii z wymaganiami

Laboratorium  kontrolne  powinno  wykona

ć

  powtórn

ą

  analiz

ę

  próbki  laboratoryjnej  w  przypadku,  gdy  uzyskany  wynik  z

pierwszej  analizy  wynosi  mniej  ni

Ŝ

  20  %  poni

Ŝ

ej  lub  powy

Ŝ

ej  najwy

Ŝ

szego  dopuszczalnego  poziomu,  i  wyliczy

ć

 

ś

redni

ą

  z

wyników.

Partia jest dopuszczona, je

Ŝ

eli wynik pierwszej analizy wynosi wi

ę

cej ni

Ŝ

 20 % poni

Ŝ

ej maksymalnego dopuszczalnego

poziomu  lub,  gdy  potrzebna  była  powtórna  analiza,  je

Ŝ

eli 

ś

rednia  nie  przekracza  odpowiedniego  maksymalnego

dopuszczalnego poziomu ustanowionego w rozporz

ą

dzeniu nr 1425/2003.

Partia  jest  odrzucona,  je

Ŝ

eli 

ś

rednia  po  uwzgl

ę

dnieniu  niepewno

ś

ci  pomiaru  oraz  odzysku  przekracza  odpowiedni

maksymalny dopuszczalny poziom zgodnie z rozporz

ą

dzeniem nr 1425/2003.

II.  PRZYGOTOWYWANIE  PRÓBEK  I  WYTYCZNE  DLA  METOD  ANALITYCZNYCH  STOSOWANYCH  DO

OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI PATULINY

1.  Uwaga

Uwzgl

ę

dniaj

ą

c, 

Ŝ

e  rozkład  patuliny  w  niektórych 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  jest  niejednorodny,  próbki  powinny  by

ć

przygotowywane, a zwłaszcza homogenizowane, ze szczególn

ą

 ostro

Ŝ

no

ś

ci

ą

.

Cały materiał, który zostanie dostarczony do laboratorium, musi by

ć

 wykorzystany do bada

ń

.

2.  Przygotowanie próbki po dostarczeniu do laboratorium

background image

30 z 49

Próbk

ę

 nale

Ŝ

y dokładnie rozdrobni

ć

 i starannie wymiesza

ć

, stosuj

ą

c czynno

ś

ci, które zapewni

ą

 całkowit

ą

 homogenno

ść

.

3.  Podział próbek w celu potwierdzenia prawidłowo

ś

ci oznaczenia i arbitra

Ŝ

u

Kontrpróbki  dla  celów  potwierdzenia  prawidłowo

ś

ci  oznaczenia,  arbitra

Ŝ

u  i  jako  materiał  odniesienia  powinny  by

ć

pobrane ze zhomogenizowanej próbki, zgodnie z zasadami dotycz

ą

cymi pobierania próbek.

4.  Metody analizy u

Ŝ

ywane w laboratorium i wymagania dla laboratorium

4.1.      Definicje

Poni

Ŝ

ej podano niektóre z cz

ęś

ciej stosowanych w laboratorium definicji.

Najcz

ęś

ciej u

Ŝ

ywane dotycz

ą

 parametrów dla precyzji - powtarzalno

ść

 i odtwarzalno

ść

.

r  -                                      powtarzalno

ść

;  warto

ść

,  poni

Ŝ

ej  której  powinna  znajdowa

ć

  si

ę

  ró

Ŝ

nica  pomi

ę

dzy  dwoma  pojedynczymi

wynikami oznaczenia otrzymanymi w warunkach powtarzalno

ś

ci (tzn. ta sama próbka, ten sam wykonawca, ten sam aparat,

to samo laboratorium, krótki odst

ę

p czasu); spodziewana warto

ść

 mo

Ŝ

e znajdowa

ć

 si

ę

 dla okre

ś

lonego prawdopodobie

ń

stwa

(typowo 95 %); r = 2,8 x s

r

;

s

r

 -                  odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach powtarzalno

ś

ci;

RSD

r

 -                wzgl

ę

dne odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach powtarzalno

ś

ci [(s

r

/) x

100], gdzie jest 

ś

redni

ą

 z wyników uzyskanych przez wszystkie laboratoria dla wszystkich próbek;

R -                   odtwarzalno

ść

; warto

ść

, poni

Ŝ

ej której powinna si

ę

 znajdowa

ć

 całkowita ró

Ŝ

nica pomi

ę

dzy poszczególnymi

wynikami  uzyskanymi  w  warunkach  odtwarzalno

ś

ci  (ten  sam  materiał  oznaczany  przez  ró

Ŝ

nych  wykonawców  w  ró

Ŝ

nych

laboratoriach,  stosuj

ą

cych  t

ę

  sam

ą

  metod

ę

);  spodziewana  warto

ść

  mo

Ŝ

e  znajdowa

ć

  si

ę

  dla  okre

ś

lonego

prawdopodobie

ń

stwa (typowo 95 %); R = 2,8 x s

R

;

s

R

 -                  odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci;

RSD

R

 -                wzgl

ę

dne odchylenie standardowe, obliczone z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/) x

100].

4.2.      Wymagania ogólne

Metody analizy stosowane do celów kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci musz

ą

 by

ć

 zgodne z wymaganiami okre

ś

lonymi w pkt 1 i 2 zał

ą

cznika

nr  III  do  rozporz

ą

dzenia  (WE)  nr  882/2004  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  29  kwietnia  2004  r.  w  sprawie  kontroli

urz

ę

dowych  przeprowadzanych  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  prawem  paszowym  i 

Ŝ

ywno

ś

ciowym  oraz  regułami

dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t  i  dobrostanu  zwierz

ą

t  (Dz.  Urz.  UE  L  191  z  30.04.2004,  str.  1;  Dz.  Urz.  UE  Polskie  wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

4.3.      Wymagania szczegółowe

Je

Ŝ

eli  nie  podano  okre

ś

lonych  metod  oznaczania  poziomów  patuliny  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych,  laboratoria  mog

ą

  wybra

ć

ka

Ŝ

d

ą

 metod

ę

 spełniaj

ą

c

ą

 nast

ę

puj

ą

ce kryteria:

Tabela 3

Charakterystyka metody dla patuliny

 

Poziom (µg/kg)

Patulina

 

RSD

(%)

RSD

(%)

odzysk (%)

background image

31 z 49

< 20

Ł 30

Ł 40

50-120

20-50

Ł 20

Ł 30

70-105

> 50

Ł 15

Ł 25

75-105

 

1.                        Granica  wykrywalno

ś

ci  stosowanych  metod  nie  musi  by

ć

  ustalana,  je

Ŝ

eli  warto

ść

  precyzji  jest  dana  dla

odpowiedniego st

ęŜ

enia.

2.            Warto

ść

 precyzji jest obliczana z równania Horwitza:

RSD

R

 = 2

(1-0,5 log C)

gdzie:

-               RSD

R

 jest wzgl

ę

dnym odchyleniem standardowym obliczonym z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci

[(s

R

/) x 100],

-               C jest st

ęŜ

eniem wyra

Ŝ

onym jako stosunek (np. 1 = 100 g/100 g; 0,001 = 1.000 mg/kg).

Jest to ogólne równanie dla precyzji, które nie jest zale

Ŝ

ne od analitu oraz matrycy, lecz dla wi

ę

kszo

ś

ci rutynowo u

Ŝ

ywanych

metod analizy zale

Ŝ

y wył

ą

cznie od st

ęŜ

enia.

4.4.      Obliczenia odzysku

Wynik  oznaczenia  mo

Ŝ

e by

ć

  podany  skorygowany  lub nie o  warto

ść

 odzysku.  Sposób zapisu oraz  warto

ść

 odzysku  musz

ą

by

ć

 podane. Wynik analizy skorygowany o odzysk nale

Ŝ

y stosowa

ć

 do kontroli zgodno

ś

ci.

Wynik analizy powinien by

ć

 podawany jako x ± U, gdzie x jest wynikiem analizy, a U jest niepewno

ś

ci

ą

 pomiaru.

4.5.      Normy jako

ś

ci w laboratorium

Laboratorium musi przestrzega

ć

 przepisów art. 12 rozporz

ą

dzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urz

ę

dowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z prawem paszowym i

Ŝ

ywno

ś

ciowym oraz regułami dotycz

ą

cymi zdrowia zwierz

ą

t i dobrostanu zwierz

ą

t (Dz. Urz. UE L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz.

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

ZAŁ

Ą

CZNIK Nr 5 

METODY POBIERANIA PRÓBEK DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ KONTROLI ZAWARTO

Ś

CI CYNY W 

Ś

RODKACH

SPO

ś

YWCZYCH W OPAKOWANIACH METALOWYCH ORAZ PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK I KRYTERIA

WYBORU METOD ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH DO OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI CYNY

I.    METODY  POBIERANIA  PRÓBEK  DO  CELÓW  URZ

Ę

DOWEJ  KONTROLI  ZAWARTO

Ś

CI  CYNY  W

Ś

RODKACH SPO

ś

YWCZYCH W OPAKOWANIACH METALOWYCH

1.  Cel i zakres

Próbki  przeznaczone  do  urz

ę

dowej  kontroli  zawarto

ś

ci  cyny  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  w  opakowaniach  metalowych

powinny  by

ć

  pobierane  zgodnie  z  opisanymi  poni

Ŝ

ej  zasadami.  Otrzymane  w  ten  sposób  próbki  zbiorcze  uwa

Ŝ

a  si

ę

  za

reprezentatywne  dla  partii.  Ocena  zgodno

ś

ci  partii  powinna  by

ć

  dokonana  przez  porównanie  wyników  uzyskanych  dla

zbadanych próbek laboratoryjnych z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami przyj

ę

tymi w rozporz

ą

dzeniu Komisji (WE) nr

242/2004 z dnia 12 lutego 2004 r. zmieniaj

ą

cym rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do cyny nieorganicznej w

background image

32 z 49

Ŝ

ywno

ś

ci.

2.  Definicje

Partia:                                      mo

Ŝ

liwa  do  zidentyfikowania  ilo

ść

 

ś

rodka  spo

Ŝ

ywczego,  dostarczona  w  jednym  terminie,  dla  której

urz

ę

dowo  stwierdzono, 

Ŝ

e  posiada  te  same  wspólne  cechy,  jak:  pochodzenie,  odmiana,  rodzaj  opakowania,  jednostka

pakuj

ą

ca, dostawca i oznakowanie.

Podpartia:                cz

ęść

 partii wskazana w celu zastosowania metody pobierania próbek na tej wydzielonej cz

ęś

ci. Ka

Ŝ

da

cz

ęść

 partii musi by

ć

 fizycznie wyodr

ę

bniona i mo

Ŝ

liwa do zidentyfikowania.

Próbka pierwotna:         ilo

ść

 materiału pobrana z jednego miejsca partii lub podpartii.

Próbka zbiorcza:          próbka otrzymana przez poł

ą

czenie wszystkich próbek pierwotnych pobranych z partii lub podpartii.

Próbka laboratoryjna:     próbka przeznaczona dla laboratorium.

3.  Postanowienia ogólne

3.1.      Personel

Próbki powinny by

ć

 pobierane przez upowa

Ŝ

niony i wykwalifikowany personel.

3.2.      Materiał

Z ka

Ŝ

dej partii, podlegaj

ą

cej badaniu, nale

Ŝ

y pobra

ć

 odr

ę

bne próbki.

3.3.      Wymagane 

ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci

W  trakcie  pobierania  próbek  i  przygotowywania  próbek  laboratoryjnych  nale

Ŝ

y  podj

ąć

 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci  zapobiegaj

ą

ce

wszelkim  zmianom,  które  mog

ą

  mie

ć

  wpływ  na  zawarto

ść

  cyny,  niekorzystnie  oddziaływa

ć

  na  wynik  oznaczenia

analitycznego lub spowodowa

ć

Ŝ

e próbki zbiorcze nie b

ę

d

ą

 reprezentatywne.

3.4.      Próbki pierwotne

W miar

ę

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci próbki pierwotne powinny by

ć

 pobierane z ró

Ŝ

nych miejsc partii lub podpartii. Odst

ę

pstwo od tej zasady

nale

Ŝ

y odnotowa

ć

 w protokole.

3.5.      Przygotowanie próbki zbiorczej

Próbka zbiorcza powstaje przez poł

ą

czenie i dokładne wymieszanie wszystkich próbek pierwotnych. Jest homogenizowana w

laboratorium.

3.6.      Kontrpróbki

Kontrpróbki  słu

Ŝą

ce  do  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  przepisami,  dla  potrzeb  obrotu  handlowego  i  arbitra

Ŝ

u,  wyodr

ę

bnia  si

ę

  z

ujednorodnionej próbki zbiorczej, je

Ŝ

eli nie koliduje to z przepisami pa

ń

stw członkowskich w zakresie pobierania próbek.

3.7.      Pakowanie i transport próbek

Ka

Ŝ

d

ą

  próbk

ę

  nale

Ŝ

y  umie

ś

ci

ć

  w  czystym  pojemniku  wykonanym  z  chemicznie  oboj

ę

tnego  materiału,  zapewniaj

ą

cym

odpowiedni

ą

  ochron

ę

  przed  zanieczyszczeniem  oraz  przed  uszkodzeniem  w  czasie  transportu.  Nale

Ŝ

y  podj

ąć

  wszelkie

niezb

ę

dne 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci  w  celu  unikni

ę

cia  zmian  w  składzie  próbek,  jakie  mogłyby  wyst

ą

pi

ć

  podczas  transportu  lub

przechowywania.

3.8.      Piecz

ę

towanie i etykietowanie próbek

Ka

Ŝ

d

ą

  próbk

ę

  przeznaczon

ą

  do  urz

ę

dowej  kontroli  zamyka  si

ę

  i  piecz

ę

tuje  w  miejscu  pobrania  próbek  oraz  etykietuje  w

sposób umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy jej identyfikacj

ę

 zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

cymi przepisami. Dla ka

Ŝ

dej pobranej próbki zbiorczej sporz

ą

dza

background image

33 z 49

si

ę

 protokół umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy jednoznaczn

ą

 identyfikacj

ę

 ka

Ŝ

dej partii, w którym podaje si

ę

 dat

ę

 oraz miejsce pobrania próbek

wraz ze wszystkimi informacjami istotnymi dla wykonania analizy.

4.  Plany pobierania próbek

Zastosowana  metoda  pobierania  próbek  powinna  gwarantowa

ć

Ŝ

e  próbka  zbiorcza  jest  reprezentatywna  dla

kontrolowanej partii.

4.1.      Liczba próbek pierwotnych

Minimalna  liczba  próbek  pierwotnych,  które  nale

Ŝ

y  pobra

ć

  z  danej  partii,  powinna  by

ć

  zgodna  z  tabel

ą

  1.  Próbki  pierwotne

pobrane z ka

Ŝ

dej puszki powinny mie

ć

 zbli

Ŝ

on

ą

 mas

ę

 i dawa

ć

 w sumie próbk

ę

 zbiorcz

ą

 (zgodnie z pkt 3.5).

Tabela 1

Liczba puszek (próbek pierwotnych), które nale

Ŝ

y pobra

ć

 w celu utworzenia próbki zbiorczej

 

Liczba puszek - w partii lub podpartii

Liczba puszek, które nale

Ŝ

y pobra

ć

1-25

co najmniej 1 puszk

ę

26-100

co najmniej 2 puszki

> 100

5 puszek

 

Uwaga:        Maksymalne  dopuszczalne  poziomy  odnosz

ą

  si

ę

  do  zawarto

ś

ci  ka

Ŝ

dego  opakowania,  ale  w  celu  ułatwienia

badania  niezb

ę

dne  jest  stosowanie  próbek  zbiorczych.  Je

Ŝ

eli  wynik  oznaczenia  zawarto

ś

ci  cyny  w  próbce  zbiorczej  jest

ni

Ŝ

szy, ale bliski maksymalnej dopuszczalnej zawarto

ś

ci, i je

Ŝ

eli istnieje obawa, 

Ŝ

e w poszczególnych opakowaniach poziom

ten mo

Ŝ

e by

ć

 przekroczony, mo

Ŝ

e by

ć

 konieczne przeprowadzenie dalszych bada

ń

.

4.2.      Pobieranie próbek z obrotu

Pobieranie  próbek 

ś

rodków  spo

Ŝ

ywczych  znajduj

ą

cych  si

ę

  w  obrocie  powinno  by

ć

  zgodne,  o  ile  to  mo

Ŝ

liwe,  z  powy

Ŝ

szymi

zasadami.  Je

Ŝ

eli  nie  jest  to  mo

Ŝ

liwe,  mog

ą

  zosta

ć

  zastosowane  inne  obowi

ą

zuj

ą

ce  procedury  pobierania  próbek  z  obrotu

handlowego, pod warunkiem 

Ŝ

e zapewniaj

ą

 one reprezentatywno

ść

 próbek dla badanej partii.

5.  Zgodno

ść

 partii lub podpartii ze specyfikacj

ą

Laboratorium kontrolne bada  próbk

ę

  laboratoryjn

ą

  pobran

ą

  w celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  przepisami,  wykonuj

ą

c  co

najmniej dwie niezale

Ŝ

ne analizy i obliczaj

ą

ś

redni

ą

 z uzyskanych wyników.

Partia  lub  podpartia  zostaje  przyj

ę

ta,  je

Ŝ

eli 

ś

rednia  warto

ść

  uzyskanych  wyników  nie  przekracza  odpowiedniego

maksymalnego dopuszczalnego poziomu okre

ś

lonego w rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001, bior

ą

c pod uwag

ę

 niepewno

ść

 wyniku i

poprawk

ę

 na odzysk.

Partia lub podpartia jest niezgodna z wymaganiami (okre

ś

lonymi w rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001), je

Ŝ

eli 

ś

rednia warto

ść

uzyskanych  wyników  bez  w

ą

tpienia  przekracza  odpowiedni  maksymalny  dopuszczalny  poziom  zanieczyszczenia,  przy

uwzgl

ę

dnieniu niepewno

ś

ci wyniku i poprawki na odzysk.

II. PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK  I KRYTERIA WYBORU  METOD ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH  DO

OZNACZANIA 

ZAWARTO

Ś

CI 

CYNY 

Ś

RODKACH 

SPO

ś

YWCZYCH 

OPAKOWANIACH

METALOWYCH

background image

34 z 49

1.  

Ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci i ogólne wymagania dotycz

ą

ce cyny

Podstawowym  wymaganiem  jest  uzyskanie  reprezentatywnej  i  jednorodnej  próbki  laboratoryjnej  bez  wprowadzenia

wtórnych zanieczyszcze

ń

.

Analityk  powinien  zapewni

ć

Ŝ

e  próbki  nie  zostan

ą

  zanieczyszczone  podczas  ich  przygotowywania  do  analizy.

Gdziekolwiek to mo

Ŝ

liwe, urz

ą

dzenia kontaktuj

ą

ce si

ę

 z próbk

ą

 powinny by

ć

 wykonane z materiałów oboj

ę

tnych, np. tworzyw

sztucznych  takich  jak  polipropylen,  PTFE  i  in.,  i  powinny  zosta

ć

  umyte  w  kwasie  w  celu  zminimalizowania  ryzyka

zanieczyszczenia. Ostrza tn

ą

ce mog

ą

 by

ć

 wykonane ze stali nierdzewnej wysokiej jako

ś

ci. Wszystkie próbki otrzymane przez

laboratorium  zostaj

ą

  u

Ŝ

yte  do  przygotowania  materiału  badanego.  Jedynie  bardzo  dokładnie  ujednorodnione  próbki  daj

ą

reprezentatywne wyniki.

Istnieje  wiele  odpowiednich  specjalnych  procedur  przygotowania  próbek,  które  mog

ą

  zosta

ć

  zastosowane.  Za

zadowalaj

ą

ce  uznano  procedury  opisane  w  normie  PN-EN  13804:2003  Artykuły 

Ŝ

ywno

ś

ciowe.  Oznaczanie  pierwiastków

ś

ladowych. Kryteria sprawno

ś

ci, zasady ogólne i przygotowywanie próbek, ale inne mog

ą

 by

ć

 równie odpowiednie.

2.  Post

ę

powanie z otrzyman

ą

 próbk

ą

 w laboratorium

Całkowit

ą

  próbk

ę

  zbiorcz

ą

  nale

Ŝ

y  dokładnie  zmieli

ć

  (je

Ŝ

eli  jest  to  wskazane)  oraz  dokładnie  wymiesza

ć

,  stosuj

ą

c

sprawdzon

ą

 procedur

ę

, prowadz

ą

c

ą

 do pełnego ujednorodnienia.

3.  Wydzielenie kontrpróbek

Kontrpróbki słu

Ŝą

ce do sprawdzenia zgodno

ś

ci z przepisami, dla potrzeb obrotu handlowego i arbitra

Ŝ

u nale

Ŝ

y pobra

ć

 z

ujednorodnionej próbki zbiorczej, je

Ŝ

eli nie koliduje to z przepisami pa

ń

stw członkowskich w zakresie pobierania próbek.

4.  Metody analiz stosowane przez laboratorium i wymagania dotycz

ą

ce ich kontroli w laboratorium

4.1.      Definicje

Poni

Ŝ

ej podano szereg najcz

ęś

ciej u

Ŝ

ywanych definicji, które powinno stosowa

ć

 laboratorium:

r -                   powtarzalno

ść

; warto

ść

, której z prawdopodobie

ń

stwem 95 % nie przekracza warto

ść

 bezwzgl

ę

dna ró

Ŝ

nicy

mi

ę

dzy dwoma pojedynczymi wynikami badania otrzymanymi w spełnionych warunkach powtarzalno

ś

ci (tj. ta sama próbka, ta

sama  metoda,  to  samo  laboratorium,  ten  sam  wykonawca,  przy  u

Ŝ

yciu  tego  samego  wyposa

Ŝ

enia,  w  krótkich  odst

ę

pach

czasu), r = 2,8 x s

r

;

s

r

 -                  odchylenie standardowe, obliczane na podstawie wyników badania otrzymanych w spełnionych warunkach

powtarzalno

ś

ci;

RSD

r

  -                                wzgl

ę

dne  odchylenie  standardowe  powtarzalno

ś

ci,  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w

warunkach powtarzalno

ś

ci [(s

r

/) x 100], gdzie jest 

ś

redni

ą

 z wyników uzyskanych przez wszystkie laboratoria dla wszystkich

próbek;

R -                   odtwarzalno

ść

; warto

ść

, której z prawdopodobie

ń

stwem 95 % nie przekracza warto

ść

 bezwzgl

ę

dna ró

Ŝ

nicy

mi

ę

dzy dwoma pojedynczymi wynikami badania otrzymanymi w spełnionych warunkach odtwarzalno

ś

ci (tj. dla identycznego

materiału,  t

ą

  sam

ą

  metod

ą

,  otrzymane  w  ró

Ŝ

nych  laboratoriach,  przez  ró

Ŝ

nych  wykonawców,  przy  u

Ŝ

yciu  ró

Ŝ

nego

wyposa

Ŝ

enia, w dłu

Ŝ

szym przedziale czasu), R = 2,8 x s

R

;

s

R

 -                       odchylenie  standardowe obliczane  na podstawie  wyników badania  uzyskanych w  spełnionych  warunkach

odtwarzalno

ś

ci;

RSD

R

  -                                wzgl

ę

dne  odchylenie  standardowe  odtwarzalno

ś

ci,  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w

warunkach odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/) x 100];

background image

35 z 49

HORRAT

r

 -             współczynnik HORRAT dla powtarzalno

ś

ci; uzyskane RSD

r

 podzielone przez warto

ść

 RSD

r

 oszacowan

ą

na podstawie równania Horwitza przy zało

Ŝ

eniu, 

Ŝ

e r = 0,66R;

HORRAT

R

  -                          współczynnik  HORRAT  dla  odtwarzalno

ś

ci;  uzyskane  RSD

R

  podzielone  przez  warto

ść

  RSD

R

oszacowan

ą

 na podstawie równania Horwitza;

U -                    niepewno

ść

 rozszerzona,  wyznaczana przy zastosowaniu współczynnika rozszerzenia k = 2, dla poziomu

ufno

ś

ci około 95 %.

4.2.      Wymagania ogólne

Metody analizy stosowane do celów kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci musz

ą

 by

ć

 zgodne z wymaganiami okre

ś

lonymi w pkt 1 i 2 zał

ą

cznika

nr  III  do  rozporz

ą

dzenia  (WE)  nr  882/2004  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  29  kwietnia  2004  r.  w  sprawie  kontroli

urz

ę

dowych  przeprowadzanych  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  prawem  paszowym  i 

Ŝ

ywno

ś

ciowym  oraz  regułami

dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t  i  dobrostanu  zwierz

ą

t  (Dz.  Urz.  UE  L  191  z  30.04.2004,  str.  1;  Dz.  Urz.  UE  Polskie  wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

4.3.      Wymagania szczegółowe

Na  poziomie  Wspólnoty  nie  zalecono  dot

ą

d  okre

ś

lonych  metod  oznaczania  zawarto

ś

ci  cyny  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  w

opakowaniach metalowych. Laboratoria mog

ą

 stosowa

ć

 ka

Ŝ

d

ą

 metod

ę

 zwalidowan

ą

, pod warunkiem 

Ŝ

e spełnia ona kryteria

wyboru podane w tabeli 2. Walidacja powinna (o ile to mo

Ŝ

liwe) obejmowa

ć

 analiz

ę

 certyfikowanego materiału odniesienia.

Tabela 2

Kryteria wyboru dla metod analizy cyny

 

Parametr charakterystyki

Warto

ść

/uwagi

Zakres stosowania

ś

rodki spo

Ŝ

ywcze wymienione w rozporz

ą

dzeniu Komisji

(WE) nr 242/2004 z dnia 12 lutego 2004 r.

zmieniaj

ą

cym rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 w

odniesieniu do cyny nieorganicznej w 

Ŝ

ywno

ś

ci

Granica wykrywalno

ś

ci

nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 5 mg/kg

Granica oznaczalno

ś

ci

nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 10 mg/kg

Precyzja

warto

ś

ci HORRAT

r

 lub HORRAT

R

, uzyskane w

mi

ę

dzylaboratoryjnych badaniach porównawczych w celu

walidacji, powinny by

ć

 poni

Ŝ

ej 1,5

Odzysk %

80-105 (jak okre

ś

lono w mi

ę

dzylaboratoryjnych

badaniach porównawczych)

Specyficzno

ść

metoda wolna od interferencji matrycy i 

interferencji spektralnych

 

4.3.1.          Kryteria wyboru - niepewno

ść

Podej

ś

cie uwzgl

ę

dniaj

ą

ce niepewno

ść

 wyniku mo

Ŝ

e by

ć

 równie

Ŝ

 zastosowane do oszacowania, czy dana metoda analizy jest

odpowiednia  do  stosowania  w  laboratorium.  Metoda  stosowana  w  laboratorium  powinna  umo

Ŝ

liwi

ć

  otrzymywanie  wyników

mieszcz

ą

cych si

ę

 w zakresie maksymalnej niepewno

ś

ci standardowej.

Maksymaln

ą

 niepewno

ść

 standardow

ą

 mo

Ŝ

na obliczy

ć

, stosuj

ą

c nast

ę

puj

ą

cy wzór:

background image

36 z 49

 

gdzie:

Uf -                   maksymalna niepewno

ść

 standardowa,

LOD -                  granica wykrywalno

ś

ci metody,

C -                    st

ęŜ

enie.

Je

Ŝ

eli  metoda  analityczna  umo

Ŝ

liwia  otrzymanie  wyników  z  niepewno

ś

ci

ą

  mniejsz

ą

  od  maksymalnej  niepewno

ś

ci

standardowej, mo

Ŝ

e by

ć

 ona stosowana równowa

Ŝ

nie z metod

ą

 spełniaj

ą

c

ą

 kryteria podane w tabeli 2.

4.4.      Obliczanie odzysku i podawanie wyników

Wynik  oznaczenia  analitycznego  mo

Ŝ

e  zosta

ć

  podany  w  postaci  skorygowanej  lub  nieskorygowanej  o  warto

ść

  odzysku.

Sposób przedstawienia wyników i poziom odzysku musi zosta

ć

 podany. Wynik analizy skorygowany o warto

ść

 odzysku jest

stosowany w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z wymaganiami.

Nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dni

ć

  "Ujednolicone  wytyczne  dotycz

ą

ce  uwzgl

ę

dniania  informacji  o  odzysku  w  pomiarach  analitycznych",

opracowane pod auspicjami IUPAC/ISO/AOAC. Zalecenia te s

ą

 pomocne przy okre

ś

laniu odzysku.

Wynik analizy podaje si

ę

 w postaci x ± U, gdzie x jest wynikiem analitycznym, a U niepewno

ś

ci

ą

 wyniku.

4.5.      Normy jako

ś

ci w laboratorium

Laboratorium musi przestrzega

ć

 przepisów art. 12 rozporz

ą

dzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urz

ę

dowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z prawem paszowym i

Ŝ

ywno

ś

ciowym oraz regułami dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t i  dobro-stanu  zwierz

ą

t (Dz.  Urz.  UE L  191  z  30.04.2004,  str.  1;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

4.6.      Inne wymagania dotycz

ą

ce analizy

4.6.1.          Badania biegło

ś

ci

Udział  w  odpowiednich  programach  bada

ń

  biegło

ś

ci,  zgodnych  z  "Mi

ę

dzynarodowym  zharmonizowanym  protokołem  dla

bada

ń

 biegło

ś

ci w analitycznych laboratoriach chemicznych" opracowanym pod auspicjami IUPAC/ISO/AOAC.

Niektóre  z tych  programów specjalnie wł

ą

czaj

ą

 oznaczanie zawarto

ś

ci  cyny  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  i  zalecany  jest  udział

wła

ś

nie w takich badaniach, a nie w ogólnym programie oznaczania zawarto

ś

ci metali w 

Ŝ

ywno

ś

ci.

4.6.2.          Wewn

ę

trzna kontrola jako

ś

ci

Laboratoria  powinny  by

ć

  w  stanie  wykaza

ć

Ŝ

e  stosuj

ą

  procedury  wewn

ę

trznej  kontroli  jako

ś

ci.  Ich  przykłady  s

ą

  podane  w

"Przewodniku ISO/AOAC/IUPAC dotycz

ą

cym wewn

ę

trznej kontroli jako

ś

ci w chemicznych laboratoriach analitycznych".

4.6.3.          Przygotowanie próbek

Nale

Ŝ

y  zapewni

ć

,  aby  cyna  zawarta  w  próbce  badanej  znalazła  si

ę

  w  cało

ś

ci  w  analizowanym  roztworze.  W  szczególno

ś

ci

podkre

ś

la si

ę

Ŝ

e zastosowana procedura roztwarzania próbek musi zapewnia

ć

, aby nie wytr

ą

cały si

ę

 zhydrolizowane zwi

ą

zki

SnIV (np. zwi

ą

zki takie jak SnO

2

, Sn(OH)

4

, SnO

2

 x H

2

O).

Próbki przygotowane do analizy powinny by

ć

 rozpuszczone w 5 mol/l HCl. Jednak SnCl

4

 jest lotny, wi

ę

c roztworów nie nale

Ŝ

y

gotowa

ć

.

ZAŁ

Ą

CZNIK Nr 6 

METODY POBIERANIA PRÓBEK WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW SPO

ś

YWCZYCH DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW BENZO[a]PIRENU ORAZ PRZYGOTOWANIE PRÓBEK I WYTYCZNE DLA METOD

background image

37 z 49

ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH DO OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI BENZO[a]PIRENU

I.  METODY POBIERANIA PRÓBEK DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ KONTROLI POZIOMÓW BENZO[a]PIRENU W

Ś

RODKACH SPO

ś

YWCZYCH

1.  Cel i zakres

Próbki  przeznaczone  do  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  zawarto

ś

ci  benzo[a]pirenu  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  pobierane

wył

ą

cznie zgodnie z zasadami okre

ś

lonymi w niniejszym zał

ą

czniku mog

ą

 by

ć

 uwa

Ŝ

ane za reprezentatywne dla danej partii.

Ocena zgodno

ś

ci partii powinna by

ć

 dokonana przez porównanie uzyskanych wyników zbadanych próbek laboratoryjnych z

najwy

Ŝ

szymi  dopuszczalnymi  poziomami  przyj

ę

tymi  w  rozporz

ą

dzeniu  Komisji  (WE)  nr  208/2005  z  dnia  4  lutego  2005  r.

zmieniaj

ą

cym rozporz

ą

dzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do wielopier

ś

cieniowych w

ę

glowodorów aromatycznych.

2.  Definicje

Partia:                                      mo

Ŝ

liwa  do  zidentyfikowania  ilo

ść

 

ś

rodka  spo

Ŝ

ywczego,  dostarczona  w  jednym  terminie,  dla  której

urz

ę

dowo stwierdzono, 

Ŝ

e posiada te same wspólne cechy, takie jak: pochodzenie, odmiana, rodzaj opakowania, jednostka

pakuj

ą

ca, dostawca i oznakowanie.

Podpartia:                cz

ęść

 du

Ŝ

ej partii wskazana w celu zastosowania metody pobierania próbek na tej wydzielonej cz

ęś

ci.

Ka

Ŝ

da cz

ęść

 partii musi by

ć

 fizycznie wyodr

ę

bniona i mo

Ŝ

liwa do zidentyfikowania.

Próbka pierwotna:         ilo

ść

 materiału pobrana z jednego miejsca partii lub podpartii.

Próbka zbiorcza:          próbka otrzymana przez poł

ą

czenie wszystkich próbek pierwotnych pobranych z partii lub podpartii.

Próbka laboratoryjna:     próbka przeznaczona do badania laboratoryjnego.

3.  Postanowienia ogólne

3.1.      Personel

Próbki powinny by

ć

 pobierane przez upowa

Ŝ

niony i wykwalifikowany personel.

3.2.      Materiał

Z ka

Ŝ

dej partii podlegaj

ą

cej badaniu nale

Ŝ

y pobra

ć

 odr

ę

bne próbki.

3.3.      Wymagane 

ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci

W  trakcie  pobierania  i  przygotowywania  próbek  nale

Ŝ

y  podj

ąć

 

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci  zapobiegaj

ą

ce  wszelkim  zmianom,  które

mog

ą

  mie

ć

  wpływ  na  zawarto

ść

  benzo[a]pirenu,  niekorzystnie  oddziaływa

ć

  na  wynik  oznaczenia  analitycznego  lub

spowodowa

ć

Ŝ

e próbki zbiorcze nie b

ę

d

ą

 reprezentatywne.

3.4.      Próbki pierwotne

W miar

ę

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci próbki pierwotne powinny by

ć

 pobierane z ró

Ŝ

nych miejsc partii lub podpartii. Odst

ę

pstwo od tej zasady

nale

Ŝ

y odnotowa

ć

 w protokole.

3.5.      Przygotowanie próbki zbiorczej

Próbka zbiorcza powstaje przez poł

ą

czenie i dokładne wymieszanie wszystkich próbek pierwotnych. Próbka zbiorcza zostaje

ujednorodniona w laboratorium.

3.6.      Kontrpróbki do bada

ń

 laboratoryjnych

Kontrpróbki do bada

ń

 laboratoryjnych w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z przepisami, dla potrzeb obrotu handlowego i arbitra

Ŝ

u,

background image

38 z 49

wyodr

ę

bnia si

ę

 z ujednorodnionej próbki zbiorczej.

3.7.      Pakowanie i transport próbek

Ka

Ŝ

d

ą

  próbk

ę

  nale

Ŝ

y  umie

ś

ci

ć

  w  czystym  pojemniku  wykonanym  z  chemicznie  oboj

ę

tnego  materiału,  zapewniaj

ą

cym

odpowiedni

ą

  ochron

ę

  przed  zanieczyszczeniem  i  uszkodzeniem  w  czasie  transportu.  Nale

Ŝ

y  podj

ąć

  wszelkie  niezb

ę

dne

ś

rodki  ostro

Ŝ

no

ś

ci  w  celu  unikni

ę

cia  zmian  w  składzie  próbek,  jakie  mogłyby  wyst

ą

pi

ć

  podczas  transportu  lub

przechowywania.

3.8.      Piecz

ę

towanie i etykietowanie próbek

Ka

Ŝ

d

ą

  próbk

ę

  przeznaczon

ą

  do  urz

ę

dowej  kontroli  zamyka  si

ę

  i  piecz

ę

tuje  w  miejscu  pobrania  próbek  oraz  etykietuje  w

sposób  umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy  jej  identyfikacj

ę

  zgodnie  z  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami.  Dla  ka

Ŝ

dej  pobranej  próbki  sporz

ą

dza  si

ę

protokół umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy jednoznaczn

ą

 identyfikacj

ę

 ka

Ŝ

dej partii, w którym podaje si

ę

 dat

ę

 oraz miejsce pobrania próbek wraz

ze wszystkimi dodatkowymi informacjami istotnymi dla wykonania analizy.

4.  Plany pobierania próbek

Zastosowana  metoda  pobierania  próbek  powinna  gwarantowa

ć

Ŝ

e  próbka  zbiorcza  jest  reprezentatywna  dla

kontrolowanej partii.

4.1.      Liczba próbek pierwotnych

W przypadku olejów, dla których mo

Ŝ

na zało

Ŝ

y

ć

 równomierny rozkład benzo[a]pirenu w partii, wystarczy pobra

ć

 z danej partii

trzy próbki pierwotne dla przygotowania próbki zbiorczej. Nale

Ŝ

y wskaza

ć

 numer partii. W przypadku oliwy z oliwek lub oliwy z

wytłoków  oliwnych  szczegółowe  metody  pobierania  próbek  okre

ś

la  rozporz

ą

dzenie  Komisji  (WE)  nr  1989/2003  z  dnia  6

listopada  2003  r.  zmieniaj

ą

ce  rozporz

ą

dzenie  (EWG)  nr  2568/91  w  sprawie  wła

ś

ciwo

ś

ci  oliwy  z  oliwek  i  oliwy  z  wytłoczyn

oliwek  oraz w  sprawie  odpowiednich  metod  analizy  (Dz.  Urz.  UE  L  295  z  13.11.2003,  str.  57; Dz. Urz. UE  Polskie  wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 483).

W przypadku innych 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych minimalna liczba próbek pierwotnych, które nale

Ŝ

y pobra

ć

 z danej partii, powinna

by

ć

 zgodna z tabel

ą

 1. Próbki pierwotne powinny mie

ć

 zbli

Ŝ

on

ą

 mas

ę

, nie mniejsz

ą

 ni

Ŝ

 100 g ka

Ŝ

da próbka.

Tabela 1

Minimalna liczba próbek pierwotnych, jakie nale

Ŝ

y pobra

ć

 z partii

 

Masa partii (kg)

Minimalna liczba pobieranych

próbek pierwotnych

< 50

3

50-500

5

> 500

10

 

W przypadku partii składaj

ą

cych si

ę

 z pojedynczych opakowa

ń

 liczb

ę

 opakowa

ń

, które maj

ą

 by

ć

 pobrane w celu utworzenia

próbki zbiorczej, okre

ś

la tabela 2.

Tabela 2

Liczba opakowa

ń

 (próbek pierwotnych) pobieranych w celu utworzenia próbki zbiorczej w przypadku, gdy partia składa si

ę

 z

pojedynczych opakowa

ń

background image

39 z 49

 

Liczba opakowa

ń

 lub jednostek w

partii lub podpartii

Liczba pobieranych opakowa

ń

 lub

jednostek losowania

*)

1-25

1 opakowanie lub jednostka

26-100

około 5 %, co najmniej 2

opakowania lub jednostki losowania

> 100

około 5 %, maksymalnie 10 opakowa

ń

lub jednostek losowania

 

*)

  Jednostka losowania oznacza jednostk

ę

 okre

ś

lon

ą

 w cz

ęś

ci I pkt 2 zał

ą

cznika nr 1 do rozporz

ą

dzenia.

Uwaga: W przypadku opakowa

ń

 o małej masie nale

Ŝ

y pobra

ć

 odpowiednio wi

ę

ksz

ą

 ich ilo

ść

, tak aby masa próbki zbiorczej

była wystarczaj

ą

ca do wykonania bada

ń

.

4.2.      Pobieranie próbek z obrotu

Je

Ŝ

eli jest to mo

Ŝ

liwe, pobieranie próbek 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych z obrotu detalicznego powinno by

ć

 wykonywane zgodnie

z  okre

ś

lonymi  wy

Ŝ

ej  zasadami  pobierania  próbek.  Je

Ŝ

eli  nie  jest  to  mo

Ŝ

liwe,  mo

Ŝ

na  zastosowa

ć

  inne  skuteczne  procedury

pobierania próbek z obrotu detalicznego, pod warunkiem 

Ŝ

e zapewniaj

ą

 one odpowiedni

ą

 reprezentatywno

ść

 ocenianej partii.

5.  Zgodno

ść

 partii lub podpartii ze specyfikacj

ą

Laboratorium  kontrolne  bada  próbk

ę

  laboratoryjn

ą

  pobran

ą

  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  przepisami.  Je

Ŝ

eli  wynik

pierwszej  analizy  ró

Ŝ

ni  si

ę

  o  20  %  (jest  ni

Ŝ

szy  lub  wy

Ŝ

szy)  od  dopuszczalnego  maksymalnego  poziomu,  analiz

ę

  nale

Ŝ

y

powtórzy

ć

 i obliczy

ć

 

ś

redni

ą

 z uzyskanych wyników.

Partia zostaje przyj

ę

ta, je

Ŝ

eli wynik pierwszej analizy lub - w przypadku konieczno

ś

ci przeprowadzenia powtórnej analizy

ś

rednia warto

ść

 uzyskanych wyników nie przekracza odpowiedniego maksymalnego dopuszczalnego poziomu (okre

ś

lonego

w rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001), z uwzgl

ę

dnieniem niepewno

ś

ci pomiaru oraz korekty o warto

ść

 odzysku.

Je

Ŝ

eli  wynik  pierwszej  analizy  lub  -  w  przypadku  konieczno

ś

ci  przeprowadzenia  powtórnej  analizy  - 

ś

rednia  warto

ść

uzyskanych  wyników  przekracza  maksymalny  dopuszczalny  poziom  w  sposób  niekwestionowany,  przy  uwzgl

ę

dnieniu

niepewno

ś

ci  pomiaru  i  korekty  o  warto

ść

  odzysku,  dana  partia  jest  niezgodna  z  maksymalnym  dopuszczalnym  poziomem

(okre

ś

lonym w rozporz

ą

dzeniu nr 466/2001).

II.  PRZYGOTOWANIE  PRÓBEK  I  WYTYCZNE  DLA  METOD  ANALITYCZNYCH  STOSOWANYCH  DO

OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI BENZO[a]PIRENU W 

Ś

RODKACH SPO

ś

YWCZYCH

1.  

Ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci i ogólne wytyczne dotycz

ą

ce benzo[a]pirenu w próbkach 

Ŝ

ywno

ś

ci

Podstawowym  wymaganiem  jest  uzyskanie  reprezentatywnej  i  jednorodnej  próbki  laboratoryjnej  bez  wprowadzenia

wtórnych zanieczyszcze

ń

.

Analityk  powinien  zapewni

ć

Ŝ

e  próbki  nie  zostan

ą

  zanieczyszczone  podczas  ich  przygotowywania  do  analizy.  Szkło

laboratoryjne przed u

Ŝ

yciem nale

Ŝ

y przemy

ć

 acetonem lub heksanem o wysokiej czysto

ś

ci analitycznej, aby zminimalizowa

ć

ryzyko zanieczyszczenia. W miar

ę

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci aparatura wchodz

ą

ca w kontakt z próbk

ą

 powinna by

ć

 wykonana z chemicznie

oboj

ę

tnego materiału, np. aluminium, szkła lub stali nierdzewnej polerowanej. Nale

Ŝ

y unika

ć

 tworzyw sztucznych, takich jak

background image

40 z 49

polipropylen, politetrafluoroetylen (PTFE) itp., gdy

Ŝ

 mo

Ŝ

e zachodzi

ć

 adsorpcja analitu na tych materiałach.

Cała  próbka  dostarczona  do  laboratorium  musi  by

ć

  wykorzystana  do  przygotowania  materiału  do  bada

ń

.  Jedynie

dokładnie zhomogenizowane (jednorodne) próbki daj

ą

 powtarzalne wyniki.

2.  Przygotowanie próbki po dostarczeniu do laboratorium

Cał

ą

 próbk

ę

 zbiorcz

ą

 nale

Ŝ

y dokładnie zmieli

ć

 (je

Ŝ

eli jest to wskazane) i starannie wymiesza

ć

, stosuj

ą

c procedur

ę

, która

pozwoli osi

ą

gn

ąć

 całkowit

ą

 homogenizacj

ę

.

3.  Podział próbek w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z przepisami, dla potrzeb obrotu handlowego i arbitra

Ŝ

u

Kontrpróbki  słu

Ŝą

ce  do  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  przepisami,  dla  potrzeb  obrotu  handlowego  i  arbitra

Ŝ

u,  nale

Ŝ

y

wyodr

ę

bni

ć

 ze zhomogenizowanego materiału.

4.  Metody analiz stosowane przez laboratorium i wymagania dotycz

ą

ce ich kontroli w laboratorium

4.1.      Definicje

Poni

Ŝ

ej podano szereg najcz

ęś

ciej u

Ŝ

ywanych definicji, które powinno stosowa

ć

 laboratorium:

r -                   powtarzalno

ść

; warto

ść

, poni

Ŝ

ej której powinna si

ę

 znajdowa

ć

 z okre

ś

lonym prawdopodobie

ń

stwem (typowo 95

%) bezwzgl

ę

dna ró

Ŝ

nica pomi

ę

dzy dwoma pojedynczymi wynikami badania otrzymanymi w warunkach powtarzalno

ś

ci (tzn. ta

sama próbka, ten sam wykonawca, ten sam aparat, to samo laboratorium, krótki odst

ę

p czasu), R = 2,8 x s

r

;

s

r

 -                  odchylenie standardowe, obliczane na podstawie wyników badania otrzymanych w warunkach powtarzalno

ś

ci;

RSD

r

  -                                wzgl

ę

dne  odchylenie  standardowe  powtarzalno

ś

ci,  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w

warunkach powtarzalno

ś

ci [s

r

/) x 100];

R -                   odtwarzalno

ść

; warto

ść

, poni

Ŝ

ej której powinna si

ę

 znajdowa

ć

 z okre

ś

lonym prawdopodobie

ń

stwem (typowo

95  %)  bezwzgl

ę

dna  ró

Ŝ

nica  pomi

ę

dzy  poszczególnymi  wynikami  uzyskanymi  w  warunkach  odtwarzalno

ś

ci  (tj.  ten  sam

materiał otrzymywany przez ró

Ŝ

nych wykonawców w ró

Ŝ

nych laboratoriach, stosuj

ą

cych standardow

ą

 metod

ę

 badawcz

ą

), R

= 2,8 x s

R

;

s

R

 -                  odchylenie standardowe obliczane na podstawie wyników badania uzyskanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci;

RSD

R

  -                                wzgl

ę

dne  odchylenie  standardowe,  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w  warunkach

odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/) x 100], w którym jest 

ś

redni

ą

 z wyników uzyskanych przez wszystkie laboratoria dla wszystkich próbek;

HORRAT

r

  -                          uzyskane  RSD

r

  podzielone  przez  warto

ść

  RSD

r

  oszacowan

ą

  na  podstawie  równania  Horwitza,  przy

zało

Ŝ

eniu, 

Ŝ

e r = 0,66R;

HORRAT

R

 -             uzyskane RSD

R

, podzielone przez warto

ść

 RSD

R

 oszacowan

ą

 na podstawie równania Horwitza;

U -                   niepewno

ść

 rozszerzona, przy zastosowaniu współczynnika rozszerzenia k = 2 (poziom ufno

ś

ci około 95 %).

4.2.      Wymagania ogólne

Metody analizy stosowane do celów kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci musz

ą

 by

ć

 zgodne z wymaganiami okre

ś

lonymi w pkt 1 i 2 zał

ą

cznika

nr  III  do  rozporz

ą

dzenia  (WE)  nr  882/2004  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  29  kwietnia  2004  r.  w  sprawie  kontroli

urz

ę

dowych  przeprowadzanych  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  prawem  paszowym  i 

Ŝ

ywno

ś

ciowym  oraz  regułami

dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t  i  dobrostanu  zwierz

ą

t  (Dz.  Urz.  UE  L  191  z  30.04.2004,  str.  1;  Dz.  Urz.  UE  Polskie  wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

4.3.      Wymagania szczegółowe

background image

41 z 49

Nie zaleca si

ę

 stosowania okre

ś

lonych metod oznaczania zawarto

ś

ci benzo[a]pirenu w 

Ŝ

ywno

ś

ci; laboratorium mo

Ŝ

e wybra

ć

ka

Ŝ

d

ą

  zwalidowan

ą

  metod

ę

  spełniaj

ą

c

ą

  kryteria  sprawno

ś

ci  wskazane  w  tabeli.  Walidacja  powinna,  je

ś

li  to  mo

Ŝ

liwe,

obejmowa

ć

 certyfikowany materiał odniesienia.

Tabela 3

Kryteria sprawno

ś

ci metod analitycznych oznaczania benzo[a]pirenu

 

Parametr

Warto

ść

/uwagi

Zakres stosowania

ś

rodki spo

Ŝ

ywcze okre

ś

lone w

rozporz

ą

dzeniu (WE) nr 208/2005

Granica wykrywalno

ś

ci

nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 0,3 µg/kg

Granica oznaczalno

ś

ci

nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 0,9 µg/kg

Precyzja

warto

ś

ci HORRAT

r

 lub HORRAT

R

 ni

Ŝ

sze

ni

Ŝ

 1,5 uzyskane w

mi

ę

dzylaboratoryjnych badaniach

porównawczych dla potrzeb walidacji

Odzysk

50%-120%

Specyficzno

ść

metoda wolna od interferencji

matrycy lub interferencji

spektralnych, weryfikacja wskaza

ń

dodatnich

 

4.3.1.          Kryteria sprawno

ś

ci - sposób wyra

Ŝ

ania niepewno

ś

ci w postaci funkcji

Do  oceny  przydatno

ś

ci  metody  analitycznej  do  zastosowania  w  laboratorium  mo

Ŝ

e  by

ć

  równie

Ŝ

  wykorzystana  niepewno

ść

pomiaru.  Laboratorium  powinno  stosowa

ć

  metod

ę

,  która  zapewni  uzyskanie  wyników  mieszcz

ą

cych  si

ę

  w  zakresie

maksymalnej  niepewno

ś

ci  standardowej.  Maksymaln

ą

  niepewno

ść

  standardow

ą

  oblicza  si

ę

  za  pomoc

ą

  nast

ę

puj

ą

cego

wzoru:

 

gdzie:

Uf -                   maksymalna niepewno

ść

 standardowa,

LOD -                  granica wykrywalno

ś

ci metody,

C -                    badane st

ęŜ

enie.

Je

ś

li  metoda  analityczna  zapewnia  uzyskanie  wyników  z  niepewno

ś

ci

ą

  pomiarów  ni

Ŝ

sz

ą

  od  maksymalnej  niepewno

ś

ci

standardowej, mo

Ŝ

e by

ć

 ona stosowana równowa

Ŝ

nie z metod

ą

 spełniaj

ą

c

ą

 kryteria podane w tabeli.

4.4.      Obliczanie odzysku i przedstawianie wyników

Wynik  analizy  podaje  si

ę

  w  postaci  skorygowanej  lub  nieskorygowanej  o  warto

ść

  odzysku.  Nale

Ŝ

y  przedstawi

ć

  sposób

podawania wyników oraz warto

ść

 odzysku. Do oceny zgodno

ś

ci ze specyfikacj

ą

 nale

Ŝ

y stosowa

ć

 wynik analizy skorygowany

o odzysk zgodnie z zasad

ą

 okre

ś

lon

ą

 w cz

ęś

ci I pkt 5.

Analityk  powinien  bra

ć

  pod  uwag

ę

  "Raport  Komisji  Europejskiej  na  temat  zwi

ą

zku  mi

ę

dzy  wynikami  analitycznymi,

background image

42 z 49

niepewno

ś

ci

ą

  pomiaru,  współczynnikami  odzysku  i  przepisami  ustawodawstwa  Unii  Europejskiej  w  dziedzinie 

Ŝ

ywno

ś

ci

(European  Commission  Report  on  the  relationship  between  analytical  results,  the  measurement  of  uncertainty,  recovery

factors and the provisions in EU food legislation)".

Wynik analizy powinien by

ć

 podany w postaci x ± U, gdzie:

x -            wynik analizy,

U -            niepewno

ść

 pomiaru.

4.5.      Normy jako

ś

ci w laboratorium

Laboratorium musi przestrzega

ć

 przepisów art. 12 rozporz

ą

dzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urz

ę

dowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z prawem paszowym i

Ŝ

ywno

ś

ciowym oraz regułami dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t i  dobro-stanu  zwierz

ą

t (Dz.  Urz.  UE L  191  z  30.04.2004,  str.  1;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

4.6.      Zalecenia

4.6.1.          Badania biegło

ś

ci

Zaleca  si

ę

  udział  laboratorium  w  odpowiednich  programach  bada

ń

  biegło

ś

ci,  zgodnych  z  dokumentem  "Mi

ę

dzynarodowy

zharmonizowany protokół dotycz

ą

cy bada

ń

 biegło

ś

ci w chemicznych laboratoriach analitycznych"

7)

.

4.6.2.          Wewn

ę

trzna kontrola jako

ś

ci

Laboratorium  musi  wykaza

ć

Ŝ

e  stosuje  procedury  wewn

ę

trznej  kontroli  jako

ś

ci,  np.  procedury  okre

ś

lone  w  "Przewodniku

ISO/AOAC/IUPAC dotycz

ą

cym wewn

ę

trznej kontroli jako

ś

ci w chemicznych laboratoriach analitycznych"

8)

.

______

7)

  ISO/AOAC/IUPAC International Harmonised Protocol for Proficiency Testing of (Chemical) Analytical Laboratories, wydany

przez:  M.  Thompson  and  R.  Wood,  Pure  Appl.  Chem.,  1993,  65,  2123-2144  (opublikowany  tak

Ŝ

e  w  J.  AOAC

International, 1993, 76, 926).

8)

    ISO/AOAC/IUPAC  International  Harmonised  Guidelines  for  Internal  Quality  Control  in  Analytical  Chemistry  Laboratories,

wydany przez: M. Thompson and R. Wood, Pure Appl. Chem., 1995, 67, 649-666.

ZAŁ

Ą

CZNIK Nr 7 

METODY POBIERANIA PRÓBEK WYBRANYCH 

Ś

RODKÓW SPO

ś

YWCZYCH DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ

KONTROLI POZIOMÓW TOKSYN FUSARIUM ORAZ KRYTERIA DLA METOD ANALIZY STOSOWANYCH DO

OZNACZANIA ZAWARTO

Ś

CI TOKSYN FUSARIUM

I.  METODY POBIERANIA PRÓBEK DO CELÓW URZ

Ę

DOWEJ KONTROLI POZIOMÓW TOKSYN FUSARIUM

1.  Cel i zakres

Próbki  przeznaczone  do  urz

ę

dowej  kontroli  poziomów  toksyn  Fusarium  (deoksyniwalenol,  zearalenon,  fumonizyny  B

1

  i

B

2

 i toksyny T-2 i HT-2) w 

ś

rodkach spo

Ŝ

ywczych pobierane wył

ą

cznie zgodnie z zasadami okre

ś

lonymi w zał

ą

czniku mog

ą

by

ć

 uwa

Ŝ

ane za reprezentatywne dla poszczególnych partii. Ocena zgodno

ś

ci partii powinna by

ć

 dokonana przez porównanie

uzyskanych wyników zbadanych próbek laboratoryjnych z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami przyj

ę

tymi w zał

ą

czniku

nr I do rozporz

ą

dzenia nr 466/2001.

2.  Definicje

background image

43 z 49

Partia:                   identyfikowalna ilo

ść

 

ś

rodka spo

Ŝ

ywczego dostarczona w tym samym czasie i uznana w sposób urz

ę

dowy

jako  posiadaj

ą

ca  wspólne  cechy  takie  jak:  pochodzenie,  odmiana,  rodzaj  opakowania,  jednostka  pakuj

ą

ca,  dostawca  i

oznakowanie;

Podpartia:                wyznaczona cz

ęść

 partii w celu zastosowania metody pobierania próbek na wyznaczonej cz

ęś

ci; ka

Ŝ

da

podpartia musi by

ć

 fizycznie oddzielna i identyfikowalna;

Próbka pierwotna:         ilo

ść

 produktu pobrana z jednego miejsca partii lub podpartii;

Próbka zbiorcza:          poł

ą

czone wszystkie próbki pierwotne pobrane z partii lub podpartii.

3.  Przepisy ogólne

3.1.      Personel

Próbki powinny by

ć

 pobierane przez upowa

Ŝ

niony i wykwalifikowany personel.

3.2.      Pobieranie próbek

W przypadku ka

Ŝ

dej partii, która ma zosta

ć

 zbadana, pobieranie próbek musi zosta

ć

 przeprowadzone oddzielnie.

Zgodnie z pkt 4.3 du

Ŝ

e partie powinny zosta

ć

 podzielone na podpartie, a próbki pobierane oddzielnie.

3.3.      

Ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci

Podczas pobierania próbek i przygotowywania próbek laboratoryjnych musz

ą

 zosta

ć

 podj

ę

te niezb

ę

dne 

ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci w

celu  unikni

ę

cia  wyst

ą

pienia  jakichkolwiek  zmian,  które  mogłyby  wpłyn

ąć

  na  zawarto

ść

  toksyn  Fusarium,  wpłyn

ąć

niekorzystnie na oznaczanie lub spowodowa

ć

Ŝ

e próbki zbiorcze stan

ą

 si

ę

 niereprezentatywne.

3.4.      Próbki pierwotne

W miar

ę

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci próbki pierwotne powinny zosta

ć

 pobrane z ró

Ŝ

nych miejsc rozmieszczonych w całej partii lub podpartii.

Odst

ą

pienie od tej procedury musi zosta

ć

 odnotowane w protokole.

3.5.      Przygotowanie próbki zbiorczej

Próbk

ę

 zbiorcz

ą

 tworzy si

ę

 przez ł

ą

czenie próbek pierwotnych.

3.6.      Kontrpróbki

Kontrpróbki do celów oznaczania, obrotu handlowego i arbitra

Ŝ

u pobierane s

ą

 z homogennej próbki zbiorczej.

3.7.      Pakowanie i przekazywanie próbek

Ka

Ŝ

da próbka powinna by

ć

 umieszczona w czystym, chemicznie oboj

ę

tnym pojemniku, odpowiednio zabezpieczaj

ą

cym przed

zanieczyszczeniem i uszkodzeniem w czasie transportu. Nale

Ŝ

y przedsi

ę

wzi

ąć

 wszelkie konieczne 

ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci w celu

unikni

ę

cia jakichkolwiek zmian w składzie próbki, które mogłyby powsta

ć

 w czasie transportu lub przechowywania.

3.8.      Plombowanie i etykietowanie próbek

Ka

Ŝ

da próbka pobrana do celów urz

ę

dowej kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci powinna by

ć

 plombowana w miejscu pobrania i oznakowana w

sposób umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy jej identyfikacj

ę

.

Ka

Ŝ

de  pobranie  próbki  musi  by

ć

  rejestrowane  w  celu  umo

Ŝ

liwienia  jednoznacznej  identyfikacji  ka

Ŝ

dej  partii;  nale

Ŝ

y  poda

ć

równie

Ŝ

 dat

ę

 i miejsce pobrania próbki wraz z dodatkowymi informacjami, które mog

ą

 by

ć

 przydatne dla analityka.

4.  Zasady szczegółowe

4.1.      Ró

Ŝ

ne rodzaje partii

background image

44 z 49

Ś

rodki spo

Ŝ

ywcze mog

ą

 znajdowa

ć

 si

ę

 w obrocie luzem, w pojemnikach lub opakowaniach jednostkowych, takich jak worki,

torby,  opakowania  detaliczne.  Procedura  pobierania  próbek  mo

Ŝ

e  by

ć

  stosowana  dla  wszystkich  form  artykułów,  które  s

ą

wprowadzane do obrotu.

Bez  uszczerbku  dla  zasad  okre

ś

lonych  w  pkt  4.3,  4.4  i  4.5  przedstawiony  poni

Ŝ

ej  wzór  mo

Ŝ

e  by

ć

  wykorzystany  jako

wskazówka odno

ś

nie do pobierania próbek z partii b

ę

d

ą

cych przedmiotem obrotu w opakowaniach jednostkowych, takich jak

worki, torby, opakowania do sprzeda

Ŝ

y detalicznej.

 

gdzie:

-            masa wyra

Ŝ

ona w kg,

-            cz

ę

stotliwo

ść

 pobierania próbek (SF) - ka

Ŝ

dy n-ty worek lub torba, z których musi zosta

ć

 pobrana próbka pierwotna

(cyfry dziesi

ę

tne powinny zosta

ć

 zaokr

ą

glone do najbli

Ŝ

szej liczby całkowitej).

4.2.      Masa próbki pierwotnej

Masa  próbki  pierwotnej  powinna  wynosi

ć

  około  100  gramów,  o  ile  nie  ustalono  inaczej  w  zał

ą

czniku.  W  przypadku  partii  w

opakowaniach detalicznych masa próbki pierwotnej zale

Ŝ

y od masy opakowania detalicznego.

4.3.      Ogólne zasady pobierania próbek zbó

Ŝ

 i produktów zbo

Ŝ

owych

Tabela 1

Podział partii na podpartie w zale

Ŝ

no

ś

ci od produktu i masy partii

 

Produkt

Masa partii 

(tony)

Masa lub liczba 

podpartii

Liczba próbek

pierwotnych

Masa próbki

zbiorczej (kg)

Zbo

Ŝ

a i

produkty

zbo

Ŝ

owe

ł 1.500

> 300 i < 1.500

ł 50 i Ł 300

< 50

500 ton

3 podpartie

100 ton

-

100

100

100

3-100

*)

10

10

10

1-10

*)

 W zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii zgodnie z tabel

ą

 2 w pkt 4.5.

 

4.4.      Procedura pobierania próbek zbó

Ŝ

 i produktów zbo

Ŝ

owych dla partii 

ł

 50 ton

4.4.1.          Je

Ŝ

eli podparti

ę

 mo

Ŝ

na oddzieli

ć

 fizycznie, to ka

Ŝ

da partia musi zosta

ć

 podzielona na podpartie zgodnie z tabel

ą

1.  Nie  zawsze  partia  mo

Ŝ

e  by

ć

  podzielona 

ś

ci

ś

le  według  podanych  wskaza

ń

  (masa  partii  nie  zawsze  stanowi  dokładn

ą

wielokrotno

ść

 masy podpartii), wówczas masa podpartii mo

Ŝ

e przekroczy

ć

 wymienion

ą

 mas

ę

 o maksimum 20 %.

4.4.2.          Z ka

Ŝ

dej podpartii próbki musz

ą

 zosta

ć

 pobrane oddzielnie.

4.4.3.          Liczba próbek pierwotnych: 100. Masa próbki zbiorczej wynosi 10 kg.

4.4.4.          Je

ś

li nie jest mo

Ŝ

liwe przeprowadzenie pobierania próbek za pomoc

ą

 metody opisanej w tym punkcie z uwagi na

konsekwencje  handlowe  wynikaj

ą

ce  z  uszkodzenia  partii  z  powodów  takich,  jak  opakowania  zbiorcze, 

ś

rodki  transportu,

mo

Ŝ

e  zosta

ć

  zastosowana  alternatywna  metoda  pobierania  próbek,  pod  warunkiem 

Ŝ

e  jest  mo

Ŝ

liwie  jak  najbardziej

reprezentatywna, w pełni opisana i udokumentowana.

4.5.      Procedura pobierania próbek zbó

Ŝ

 i produktów zbo

Ŝ

owych dla partii < 50 ton

background image

45 z 49

W przypadku partii zbó

Ŝ

 i produktów zbo

Ŝ

owych poni

Ŝ

ej 50 ton plan pobierania próbek powinien obejmowa

ć

 10-100 próbek

pierwotnych  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  masy  partii,  daj

ą

c  próbk

ę

  zbiorcz

ą

  1-10  kg.  W  przypadku  bardzo  małych  partii  (

Ł

  0,5  tony)

mo

Ŝ

na  pobra

ć

  mniejsz

ą

  liczb

ę

  próbek  pierwotnych,  ale  próbka  zbiorcza,  ł

ą

cz

ą

ca  wszystkie  próbki  pierwotne,  powinna

wynosi

ć

 równie

Ŝ

 w tym przypadku co najmniej 1 kg.

Warto

ś

ci podane w tabeli 2 mog

ą

 by

ć

 u

Ŝ

yte do okre

ś

lenia liczby próbek pierwotnych, które nale

Ŝ

y pobra

ć

.

Tabela 2

Liczba próbek pierwotnych, które powinny by

ć

 pobrane w zale

Ŝ

no

ś

ci od masy partii zbó

Ŝ

 i produktów zbo

Ŝ

owych

 

Masa partii (tony)

Liczba próbek pierwotnych

Ł 0,05

3

> 0,05 i Ł 0,5

5

> 0,5 i Ł 1

10

> 1 i Ł 3

20

> 3 i Ł 10

40

> 10 i Ł 20

60

> 20 i Ł 50

100

 

4.6.      Procedura pobierania próbek 

Ŝ

ywno

ś

ci przeznaczonej dla niemowl

ą

t i małych dzieci

4.6.1.          Procedura pobierania próbek zbó

Ŝ

 i produktów zbo

Ŝ

owych podana w pkt 4.5 ma zastosowanie w odniesieniu do

Ŝ

ywno

ś

ci przeznaczonej dla niemowl

ą

t i małych dzieci.

Liczba próbek pierwotnych, które powinny by

ć

 pobrane, zale

Ŝ

y od masy partii, przy czym minimalna ich liczba wynosi 10, a

maksymalna 100, zgodnie z tabel

ą

 2 w pkt 4.5. W przypadku bardzo małych partii (

Ł

 0,5 tony) mo

Ŝ

na pobra

ć

 mniejsz

ą

 liczb

ę

próbek pierwotnych, ale próbka zbiorcza, ł

ą

cz

ą

ca wszystkie próbki pierwotne, powinna wynosi

ć

 równie

Ŝ

 w tym przypadku co

najmniej 1 kg.

4.6.2.          Masa próbki pierwotnej musi wynosi

ć

 około 100 g. W przypadku partii w opakowaniu do sprzeda

Ŝ

y detalicznej

masa próbki zale

Ŝ

y od  masy opakowania do  sprzeda

Ŝ

y  detalicznej,  a w  przypadku  bardzo  małych partii  (

Ł

 0,5  tony)  próbki

pierwotne musz

ą

 mie

ć

 tak

ą

 mas

ę

Ŝ

eby poł

ą

czenie próbek pierwotnych dawało próbk

ę

 zbiorcz

ą

 o masie co najmniej 1 kg.

4.6.3.          Masa próbki zbiorczej odpowiednio wymieszanej wynosi 1-10 kg.

4.7.      Pobieranie próbek na etapie obrotu detalicznego

Pobieranie próbek 

ś

rodków spo

Ŝ

ywczych  na  etapie  obrotu  detalicznego musi  w  miar

ę

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  by

ć

  zgodne  z  przepisami

pobierania  próbek  okre

ś

lonych  w  pkt  4.4  i  4.5.  W  przypadku  kiedy  jest  to  niemo

Ŝ

liwe,  nale

Ŝ

y  zastosowa

ć

  inne  skuteczne

procedury pobierania próbek, pod warunkiem 

Ŝ

e zapewniaj

ą

 odpowiedni

ą

 reprezentatywno

ść

 badanej partii.

5.  Dopuszczenie partii lub podpartii

5.1.            Partia  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona,  je

ś

li  próbka  zbiorcza  jest  zgodna  z  maksymalnym  dopuszczalnym  poziomem,  z

uwzgl

ę

dnieniem niepewno

ś

ci pomiaru i warto

ś

ci odzysku.

5.2.            Partia  nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  dopuszczona,  je

ś

li  próbka  zbiorcza  przekracza  jednoznacznie  maksymalny  dopuszczalny

poziom, z uwzgl

ę

dnieniem niepewno

ś

ci pomiaru i warto

ś

ci odzysku.

background image

46 z 49

II. PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK I WYTYCZNE DLA METOD ANALIZY STOSOWANYCH DO OZNACZANIA

POZIOMÓW TOKSYN FUSARIUM

1.  

Ś

rodki ostro

Ŝ

no

ś

ci

W zwi

ą

zku z tym, 

Ŝ

e rozmieszczenie toksyn Fusarium jest niejednorodne, próbki powinny by

ć

 przygotowane, zwłaszcza

homogenizowane, z najwi

ę

ksz

ą

 ostro

Ŝ

no

ś

ci

ą

.

Cały materiał otrzymany przez laboratorium powinien zosta

ć

 wykorzystany do bada

ń

.

2.  Przygotowanie próbki dostarczonej do laboratorium

Ka

Ŝ

da próbka laboratoryjna powinna by

ć

 drobno zmielona i starannie zmieszana, przy wykorzystaniu metody, odno

ś

nie

do której wykazano, 

Ŝ

e umo

Ŝ

liwia uzyskanie całkowitej homogenno

ś

ci.

W  przypadku  gdy  maksymalny  poziom  ma  zastosowanie  do  suchej  masy,  zawarto

ść

  suchej  masy  w  produkcie  jest

okre

ś

lana  na  cz

ęś

ci  próbki  homogennej,  przy  wykorzystaniu  metody,  odno

ś

nie  do  której  wykazano, 

Ŝ

e  dokładnie  okre

ś

la

zawarto

ść

 suchej masy.

3.  Podział próbek do celów potwierdzenia prawidłowo

ś

ci oznaczenia i arbitra

Ŝ

u

Powtarzane  próbki  do  celów  oznaczania,  handlu  i  arbitra

Ŝ

u  oraz  odniesienia  s

ą

  pobierane  ze  zhomogenizowanego

materiału.

4.  Metody analizy stosowane w laboratorium i wymagania dla kontroli laboratorium

4.1.      Definicje

Poni

Ŝ

ej zamieszczono kilka najcz

ęś

ciej stosowanych definicji, których laboratorium jest zobowi

ą

zane u

Ŝ

ywa

ć

.

Najcz

ęś

ciej podawanymi parametrami precyzji s

ą

 powtarzalno

ść

 i odtwarzalno

ść

.

r  -                                      powtarzalno

ść

;  warto

ść

,  poni

Ŝ

ej  której  powinna  znajdowa

ć

  si

ę

  bezwzgl

ę

dna  ró

Ŝ

nica  mi

ę

dzy  dwoma

pojedynczymi  wynikami  oznaczenia,  otrzymanymi  w  powtarzalnych  warunkach,  tj.  ta  sama  próbka,  ten  sam  wykonawca,  ta

sama  aparatura,  to  samo  laboratorium  i  krótki  odst

ę

p  czasu,  b

ę

dzie  zawierała  si

ę

  w  granicach  okre

ś

lonego

prawdopodobie

ń

stwa (typowo 95 %) i st

ą

d r = 2,8 x s

r

;

s

r

 -                  odchylenie standardowe, obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach powtarzalno

ś

ci;

RSD

r

  -                                wzgl

ę

dne  odchylenie  standardowe,  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w  warunkach

powtarzalno

ś

ci [(s

r

/) x 100];

R  -                                      odtwarzalno

ść

;  warto

ść

,  poni

Ŝ

ej  której  powinna  znajdowa

ć

  si

ę

  ró

Ŝ

nica  bezwzgl

ę

dna  mi

ę

dzy  dwoma

pojedynczymi  wynikami  oznaczenia,  otrzymanymi  w  powtarzalnych  warunkach,  tj.  z  identycznego  materiału  otrzymanego

przez  wykonawców  w  ró

Ŝ

nych  laboratoriach,  przy  u

Ŝ

yciu  znormalizowanych  metod  analitycznych,  b

ę

dzie  zawierała  si

ę

  w

granicach okre

ś

lonego prawdopodobie

ń

stwa (zwykle 95 %); R = 2,8 x s

R

;

s

R

 -                  odchylenie standardowe, obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach odtwarzalno

ś

ci;

RSD

R

  -                                wzgl

ę

dne  odchylenie  standardowe,  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w  warunkach

odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/) x 100].

4.2.      Wymagania ogólne

Metody analizy stosowane do celów kontroli 

Ŝ

ywno

ś

ci musz

ą

 by

ć

 zgodne z wymaganiami okre

ś

lonymi w pkt 1 i 2 zał

ą

cznika

background image

47 z 49

nr  III  do  rozporz

ą

dzenia  (WE)  nr  882/2004  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  dnia  29  kwietnia  2004  r.  w  sprawie  kontroli

urz

ę

dowych  przeprowadzanych  w  celu  sprawdzenia  zgodno

ś

ci  z  prawem  paszowym  i 

Ŝ

ywno

ś

ciowym  oraz  regułami

dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t  i  dobrostanu  zwierz

ą

t  (Dz.  Urz.  UE  L  191  z  30.04.2004,  str.  1;  Dz.  Urz.  UE  Polskie  wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).

4.3.      Wymagania szczegółowe

4.3.1.          Kryteria analityczne metody

W  przypadku  gdy 

Ŝ

adne  specjalne  metody  oznaczania  poziomów  toksyn  Fusarium  w 

ś

rodkach  spo

Ŝ

ywczych  nie  s

ą

wymagane  przez  wspólnotowe  ustawodawstwo,  laboratoria  mog

ą

  wybra

ć

  dowoln

ą

  metod

ę

  z  zastrze

Ŝ

eniem, 

Ŝ

e  wybrana

metoda spełnia nast

ę

puj

ą

ce kryteria:

a)                  parametry analityczne metody dla deoksyniwalenolu

 

 

Deoksyniwalenol

Poziom (µg/kg)

RSD

r

 (%)

RSD

R

 (%)

odzysk (%)

> 100 i Ł 500

Ł 20

Ł 40

60-110

> 500

Ł 20

Ł 40

70-120

 

b)                  parametry analityczne metody dla zearalenonu

 

 

Zearalenon

Poziom (µg/kg)

RSD

r

 (%)

RSD

R

(%)

odzysk (%)

Ł 50

Ł 40

Ł 50

60-120

> 50

Ł 25

Ł 40

70-120

 

c)                  parametry analityczne metody dla fumonizyny B

1

 i B

2

 

 

Fumonizyna B

1

 lub B

2

Poziom (µg/kg)

RSD

r

 (%)

RSD

R

 (%)

odzysk (%)

Ł 500

Ł 30

Ł 60

60-120

> 500

Ł 20

Ł 30

70-110

 

d)                  parametry analityczne metody dla toksyn T-2 i HT-2

 

 

Toksyna T-2

Poziom (µg/kg)

RSD

r

 (%)

RSD

R

 (%)

odzysk (%)

50-250

Ł 40

Ł 60

60-130

> 250

Ł 30

Ł 50

60-130

 

 

Toksyna HT-2

background image

48 z 49

Poziom (µg/kg)

RSD

r

 (%)

RSD

R

 (%)

odzysk (%)

100-200

Ł 40

Ł 60

60-130

> 200

Ł 30

Ł 50

60-130

 

Granica  wykrywalno

ś

ci  stosowanych  metod  nie  musi  by

ć

  ustalana,  je

Ŝ

eli  warto

ść

  precyzji  jest  dana  dla  odpowiedniego

st

ęŜ

enia.

Warto

ść

 precyzji jest obliczana z równania Horowitza:

 

gdzie:

RSD

-                          wzgl

ę

dne  odchylenie  standardowe  obliczone  na  podstawie  wyników  otrzymanych  w  warunkach

odtwarzalno

ś

ci [(s

R

/) x 100]

C -                st

ęŜ

enie wyra

Ŝ

one jako stosunek (tj. 1 = 100 g/100 g; 0,001 = 1.000 mg/kg).

Jest to ogólne równanie dla precyzji, które nie jest zale

Ŝ

ne od analitu oraz matrycy, lecz dla wi

ę

kszo

ś

ci rutynowo u

Ŝ

ywanych

metod analizy wył

ą

cznie od st

ęŜ

enia.

4.3.2.          Podej

ś

cie "zgodno

ść

 z przeznaczeniem"

W  przypadku  wyst

ę

powania  ograniczonej  liczby  w  pełni  uznanych  metod  analitycznych  mo

Ŝ

na  alternatywnie  korzysta

ć

  z

podej

ś

cia  "zgodno

ś

ci  z  przeznaczeniem",  definiuj

ą

c  jeden  parametr,  funkcj

ę

  zgodno

ś

ci,  aby  oceni

ć

  akceptowalno

ść

  metod

analitycznych.  Funkcja  zgodno

ś

ci  jest  funkcj

ą

  niepewno

ś

ci,  która  okre

ś

la  maksymalne  poziomy  niepewno

ś

ci  uznawane  za

odpowiednie do celu.

Zakładaj

ą

c  ograniczon

ą

  liczb

ę

  metod  analizy,  w  pełni  zweryfikowanych  w  badaniach  mi

ę

dzylaboratoryjnych,  zwłaszcza  dla

oznaczania  toksyn  T-2  i  HT-2,  mo

Ŝ

na  wykorzysta

ć

  podej

ś

cie  oparte  na  funkcji  niepewno

ś

ci,  okre

ś

laj

ą

ce  maksymaln

ą

dopuszczaln

ą

 niepewno

ść

 do oszacowania odpowiednio

ś

ci ("zgodno

ś

ci z przeznaczeniem") metody analizy, której ma u

Ŝ

y

ć

laboratorium.  Laboratorium  mo

Ŝ

e  u

Ŝ

y

ć

  metody,  która  daje  rezultaty  w  granicach  maksymalnej  niepewno

ś

ci  standardowej.

Maksymaln

ą

 niepewno

ść

 standardow

ą

 mo

Ŝ

na obliczy

ć

 za pomoc

ą

 nast

ę

puj

ą

cego wzoru:

 

gdzie:

Uf -                  niepewno

ść

 maksymalna standardowa (µg/kg),

LOD -                 granica wykrywalno

ś

ci metody (µg/kg),

a

 -                   stały liczbowy czynnik, którego u

Ŝ

ywa si

ę

 w zale

Ŝ

no

ś

ci od warto

ś

ci C. Warto

ś

ci, które maj

ą

 by

ć

 u

Ŝ

ywane, s

ą

okre

ś

lone w tabeli 3,

C -                   okre

ś

lone st

ęŜ

enie (µg/kg).

Je

Ŝ

eli metoda analityczna umo

Ŝ

liwia uzyskanie wyników z niepewno

ś

ci

ą

 ni

Ŝ

sz

ą

 ni

Ŝ

 maksymalna niepewno

ść

 standardowa, to

metoda jest uwa

Ŝ

ana za równie odpowiedni

ą

 co metoda spełniaj

ą

ca kryteria analityczne podane w pkt 4.3.1.

Tabela 3

Warto

ś

ci liczbowe, które maj

ą

 by

ć

 u

Ŝ

ywane dla stałej 

a

 we wzorze okre

ś

lonym w tym punkcie, w zale

Ŝ

no

ś

ci od okre

ś

lonego

background image

49 z 49

st

ęŜ

enia

 

C (µg/kg)

a

Ł 50

0,2

51-500

0,18

501-1.000

0,15

1.001-10.000

0,12

> 10.000

0,1

 

4.4.      Obliczenie odzysku i podawanie wyników

Wynik  analizy  podaje  si

ę

  w  postaci  skorygowanej  lub  nieskorygowanej  o  warto

ść

  odzysku.  Nale

Ŝ

y  przedstawi

ć

  sposób

podawania wyników oraz warto

ść

 odzysku. Do oceny zgodno

ś

ci ze specyfikacj

ą

 nale

Ŝ

y stosowa

ć

 wynik analizy skorygowany

o odzysk zgodnie z zasad

ą

 okre

ś

lon

ą

 w cz

ęś

ci I pkt 5.

Analityk powinien bra

ć

 pod uwag

ę

 raport.

Wynik analityczny powinien by

ć

 podany w postaci x ± U, gdzie:

x -           wynik analityczny,

U -           niepewno

ść

 rozszerzona pomiaru.

4.5.      Laboratoryjne normy jako

ś

ci

Laboratorium musi przestrzega

ć

 przepisów art. 12 rozporz

ą

dzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urz

ę

dowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodno

ś

ci z prawem paszowym i

Ŝ

ywno

ś

ciowym oraz regułami dotycz

ą

cymi  zdrowia  zwierz

ą

t i  dobro-stanu  zwierz

ą

t (Dz.  Urz.  UE L  191  z  30.04.2004,  str.  1;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200).