Spis treści:
Prolog- str.2
Rozdział 1- str. 4
Rozdział 2- str. 16
Spis treści:
Prolog- str.2
Rozdział 1- str. 4
Rozdział 2- str. 16
Prolog
Ślub. Czy ktoś się spodziewał, że po półrocznej znajomości
słynna agentka nieruchomości Bella Swan i prawnik
Edward Cullen zdecydują się na ten poważny krok? Nikt
się tego nie spodziewał. Prawdopodobnie oni sami jeszcze
rok temu nie uwierzyliby, że tak będzie. No ale miłość
przytrafia się niespodziewanie, a to była miłość od
pierwszego wejrzenia. Wszyscy znajomi i rodzina, a
szczególnie matka Edwarda, która nie cierpiała Belli,
odradzali im ślub po tak krótkim okresie znajomości, ale
oni nie słuchali. Wierzyli, że nic ich nie rozdzieli. Dlatego w
tej chwili składają sobie przysięgę i święcie wierzą w to, że
będą żyli razem "długo i szczęśliwie", nieświadomi faktu,
że ich znajomi zakładają się o to jak długo będzie trwało
ich małżeństwo. Po ceremonii państwo młodzi od razu
wyjechali na tydzień na Hawaje, ponieważ praca nie
pozwalała na dłużej, a goście spotkali się na obiedzie
przygotowanym specjalnie dla nich. Każdy z nich był
pewny, że to małżeństwo nie przetrwa. Pytanie tylko ile
będzie trwało??
Rok później
Edward
No odbierz wreszcie ten telefon.
- Cześć, tu Isabella Cullen, nie mogę odebrać, więc zostaw
wiadomość. Dzięki.
Pip.
-Cześć, to ja, twój mąż. No przynajmniej wedle prawa
obowiązującego w Nowym Jorku. Dzwonię żeby się
przywitać. Dziś mijają cztery miesiące odkąd jesteśmy w
separacji. Może moglibyśmy się spotkać? Widziałem cię na
okładce magazynu z nieruchomościami, wyglądałaś ślicznie.
Teraz patrzysz na mnie z każdego kiosku. Bardzo cieszę się,
że twoja firma stała się jedną z najważniejszych firm w
mieście, jak mówi artykuł. Kupiłem pięć egzemplarzy tej
gazety, także jeśli kiedykolwiek do siebie wrócimy, a ty
zgubisz swój zawsze możesz na mnie liczyć. Zresztą nie
dzwonie po to żeby ci o tym opowiadać. Chodzi o to, że jestem
smutny, bardzo za tobą tęsknie i szczerze żałuje tego co
zrobiłem. Byłbym bardzo szczęśliwy gdybyś odzwoniła, a
jeszcze bardziej gdybyś zgodziła się na spotkanie. Mam
nadzieje, że otrzymujesz wszystkie prezenty ode mnie. Wiem,
że nie wszystkie są trafione. Szczególnie ta rzeźba z lodu,
która się stopiła zanim przyszłaś do domu, bo posłaniec
zostawił ją pod twoimi drzwiami, gdy cię nie było. Pozwę ich.
Muszę kończyć, bo jestem w sądzie i za chwilę mam
rozprawę.
Boże jestem idiotą. Kto nagrywa taką długą wiadomość i
mówi o tak nieistotnych rzeczach w wiadomości. Tylko
idiota. Dlaczego za każdym razem gdy się jej nagrywam
dostaję słowotoku? Odpowiedź jest prosta: Bo jestem
idiotą.
Rozdział 1
Bella
Ohhh nareszcie udało mi się komuś wcisnąć to mieszkanie.
Moja agencja miała duży problem z jego sprzedażą,
pewnie dlatego, że jest beznadziejne. Jestem zdziwiona, że
tej parze się podobało, no ale cóż z gustami się nie
dyskutuje. Dobra, następne mieszkanie jest 10 min drogi
stąd, a klienta mam dopiero za 30 minut, może wreszcie
znajdę czas na kawę. Zadzwonię do mojej asystentki Alice
i spytam, czy nie mam jakichś planów na ten czas. Alice
odebrała po dwóch sygnałach:
- Dzien dobry, tu Alice w czym mogę pomóc.
- Cześć Alice, tu Bella. Sprzedałam to mieszkanie, więc
nareszcie problem zniknął.
- Świetnie! Powiem wszystkim, kamień spadnie im z serca. I
znowu udowodniłaś, że jesteś najlepsza.
- Tak, no cóż nie przesadzajmy. Dzwonie, bo mam 30 min
czasu do następnego spotkania, masz coś dla mnie
zaplanowane na ten czas? Jakieś telefony do wykonania,
albo do odebrania?
- Nie. Możesz iść na jakąś kawę. A tak w ogóle włączałaś już
telefon prywatny?
- Nie.
- Przygotuj się na wiadomość od swojego męża. Dzwonił ten
jego asystent, czekaj nie pamiętam imienia, Jake? Jason?
- Jasper
- O no właśnie. Dzwonił i pytał czy otrzymałaś wiadomość od
Pana Cullena, bo mąż się martwi, że nie odzwoniłaś.
- Matko, mam nadzieje, że ta wiadomość będzie krótsza niż
poprzednia.
- Cóż odbierz ją i zrób coś żeby ten człowiek tu nie dzwonił.
Nie cierpie tego tam...
- Jaspera
-No właśnie.
- Dobra. Odsłucham wiadomość, ale po pokazaniu
apartamentu. Teraz idę szybko na kawę, bo zostało mi już
niewiele czasu. Do widzenia Alice.
- Do usłyszenia.
Kochana Alice. Zginęłabym bez niej. Jest nie tylko świetną
asystentką, ale też przyjaciółką. W sumie nie wiem czemu
nie lubi Jaspera, mi się zawsze wydawało, że oni do siebie
pasują. No ale patrząc na moje małżeństwo, moje
przeczucia co do związków się nie spełniają, więc lepiej się
nie będę wtrącać. Zamówiłam kawę i ruszyłam w stronę
budynku gdzie mam spotkać sie z klientami. To jakieś
francuskie małżeństwo, mam nadzieję, że mówią chodź
trochę po angielsku, bo mój francuski nie jest dobry. Na
takich rozważaniach minęła mi droga. Nim się
spostrzegłam stałam po apartamentowcem i szukałam
wzrokiem swoich klientów, których widziałam na zdjęciu
wcześniej. Stali kilka kroków ode mnie więc poszłam się
przywitać.
- Dzień dobry.
- Dzień dobry-odpowiedziała kobieta- Strasznie się
cieszymy, że pani już jest. Przepraszam, że mąż nie będzie za
dużo mówił, on po prostu bardzo słabo mówi po angielsku.
- Nic nie szkodzi. Jesteście gotowi?
- Tak.
- Więc proszę za mną.
Dobrze, że kobieta zna angielski, moje prośby zostały
wysłuchane. Teraz muszę sprzedać im ten apartament, co
nie będzie trudne, ponieważ uważam, że jest piękny.
Doszliśmy wreszcie do odpowiednich drzwi.
-Zapraszam.- powiedziałam, gdy otworzyłam drzwi.
I zaczęło się wychwalanie widoków z okna, oświetlenia
pokoi i ich wielkości, podsuwanie wizji gdzie co postawić.
Najprościej było mi zareklamować salon, w którym się
zakochałam. Był ogromny i łączył klasyczną architekturę z
subtelną elegancją. Kobieta zaczęła rozmawiać z mężem
po francusku, wyłapałam słowo dziecko, niedługo i że jest
w ciąży. Nie mogłam tego zignorować.
- Jest pani w ciąży? To wymarzone miejsce dla rodziny z
dzieckiem.
- A ile pani ma dzieci?
Czułam, że padnie pytanie o rzecz, która boli mnie
najbardziej.
- Nie mam dzieci. Mój mąż i ja jesteśmy w separacji. Wiem
co państwo myślą czas ucieka, ale zastanawiam się nad
adopcją, muszę być optymistką, a nie dołować się.
- Przykro mi.
Po chwili rozmowy podpisali ze mną umowę. Mieli taki
współczujący wzrok, że nie jestem pewna, czy podpisali ją,
bo podobało im się mieszkanie czy dlatego, że mi
współczuli. Po dokonaniu wszystkich formalności z ulgą
wsiadłam do taksówki. Nie lubiłam współczującego
spojrzenia. Wierzę, że uda mi się adoptować dziecko
jestem już zarejestrowana w ośrodku adopcyjnym, to tylko
kwestia czasu. Natomiast jeżeli chodzi o separacje nie
wiem czy nie zakończy się rozwodem. Obecnie nie mogę
patrzeć na mojego męża. A propos muszę wysłuchać jego
wiadomość. Włączyłam telefon i zaczęłam odsłuchiwać
wiadomość: " Cześć, to ja, twój mąż. No przynajmniej wedle
prawa obowiązującego w Nowym Jorku. Dzwonię żeby się
przywitać. Dziś mijają cztery miesiące odkąd jesteśmy w
separacji. Może moglibyśmy się spotkać? Widziałem cię na
okładce magazynu z nieruchomościami, wyglądałaś ślicznie.
Teraz patrzysz na mnie z każdego kiosku. Bardzo cieszę się,
że twoja firma stała się jedną z najważniejszych firm w
mieście, jak mówi artykuł. Kupiłem pięć egzemplarzy tej
gazety, także jeśli kiedykolwiek do siebie wrócimy, a ty
zgubisz swój zawsze możesz na mnie liczyć. Zresztą nie
dzwonie po to żeby ci o tym opowiadać. Chodzi o to, że jestem
smutny, bardzo za tobą tęsknie i szczerze żałuje tego co
zrobiłem. Byłbym bardzo szczęśliwy gdybyś odzwoniła, a
jeszcze bardziej gdybyś zgodziła się na spotkanie. Mam
nadzieje, że otrzymujesz wszystkie prezenty ode mnie. Wiem,
że nie wszystkie są trafione. Szczególnie ta rzeźba z lodu,
która się stopiła zanim przyszłaś do domu, bo posłaniec
zostawił ją pod twoimi drzwiami, gdy cię nie było. Pozwę ich.
Muszę kończyć, bo jestem w sądzie i za chwilę mam
rozprawę.".
Jak zwykle długa wiadomość o wszystkim i o niczym.
Kocham tego faceta, ale obecnie równie mocno go
nienawidzę. Ale nie mam czasu się nad tym zastanawiać
muszę jechać do biura, iść na kilka spotkań, a potem
przygotować się na kolację na której mam przemówienie.
To będzie długi dzień.
Edward
Ledwie wysiadłem z taksówki dopadł mnie mój asystent
Jasper.
- Dzień dobry panie Cullen.
- Cześć Jasper.
- Zdobyłem zeznania o które pan prosił.
- Świetnie, a co z gwiazdą o której rozmawialiśmy?
- Może ją pan kupić i nazwać "Bella" za 75 dolarów. Dodają
mapę nieba i certyfikat.
- Chcę zrobić większe wrażenie. Mogę kupić gwiazdozbiór?
- Nie wiem, ale może pan kupić czarną dziurę.
- Nie jestem pewien czy na tym etapie związku to właściwe
przesłanie.
- Teraz mam spotkanie z klientem, tak?
- Zgadza się.
- Dobra, więc idę na nie szybko. A ty upewnij się, że będę
mógł iść na kolacje wieczorem.
- Gdzie?
- Tam gdzie przemawia Bella, może uda mi się wyciągnąć ją
na kolację.
- Dobrze sprawdzę wszystko.
- Dziękuje. Do zobaczenia.
- Do widzenia.
Jasper jest świetny w najbliższym czasie muszę dać mu
podwyżkę. A teraz skupiamy się na pracy, muszę mieć
wolny wieczór.
Bella
Kolacja na której przemawiam, jest charytatywną galą
przeciwko rakowi piersi. Ponieważ w pracy byłam dłużej
niż planowałam, musiałam szybko wpaść do domu, wziąć
prysznic, zrobić makijaż, uczesać się, przebrać w sukienkę
i szybko pojechać żeby się nie spóźnić. Oczywiście
posadzono mnie obok Jacoba Blacka, który zawsze
przekazuje sporą sumkę dla naszej fundacji. Facet ma
ok.60 lat i za każdym razem próbuje mnie poderwać. No
ale cóż nic na to nie poradzę, mogę jedynie grzecznie acz
stanowczo dać mu do zrozumienia, że nie jestem
zainteresowana. Zjedliśmy przepyszną kolacje i deser,
teraz czas na moją mowę. Musi ona być krótka i wesoła.
Wyszłam na podium i zaczęłam mówić.
- Dziękuje wszystkim z Narodowej Fundacji Raka Piersi.
Obecność tutaj jest dla mnie zaszczytem. Dziękuje też
Samowi, mojemu kelnerowi ze stolika nr 2 nie skończyłam
jeszcze tego deseru- powiedziałam i wszyscy zaczęli się
śmiać. Dobry luźny początek- Ta choroba zbiera swoje
żniwo, ale mając większą wiedzę i środki, będziemy silniejsi
niż kiedykolwiek wcześniej. Ale co to oznacza....- I wtedy
zobaczyłam w tej sali mojego męża. Niezwykle przystojny
w swoim garniturze patrzył tylko na mnie. Zaparło mi
dech w piersiach i nie wiedziałam co powiedzieć.-
Przepraszam, ughhh chodzi o to, że chcemy waszych
pieniędzy- wybrnęłam żarcikiem. Idąc do stolika
pomyślałam: Co on tu robi do cholery?
Edward
Stała tam i przemawiała. Była piękna jak zwykle.
Oczywiście zadałem sobie pytanie co mnie podkusiło. Była
ubrana w czarną sukienkę, jej cudowne czekoladowe włosy
opadały kaskadami na ramiona. Zaczęła żartem jak
zawsze trafionym. Była niesamowita. I wtedy jej lśniące
oczy w kolorze płynnej czekolady spojrzały na mnie.
Zacięła się. Moja żona po raz pierwszy zacięła się
przemawiając. Była bardzo zaskoczona. Czułem się winny
temu, że się pomyliła, ale jak zwykle wybrnęła żartem.
Patrzyłem jak z gracją wraca do stolika i jak grzecznie
spławia Jacoba Blacka. To ja powinienem być przy niej i
osłaniać ją przed nim. Kolacja zakończyła się i wszyscy
zaczęli wychodzić. W końcu do mnie podeszła.
- Cześć. Wspaniałe przemówienie.
- Cześć dziękuje.- powiedziała kierując sie na zewnątrz.
ruszyłem za nią.-
- Wyglądasz przepięknie.
- Wciąż nie rozumie po co przyszedłeś.
- Cóż rak piersi, jestem przeciw. Chciałem porozmawiać.
Obojętnie kiedy teraz, później, jutro, przy śniadaniu,
obiedzie, podwieczorku, kolacji.
- W porządku, rozumie. Chcesz rozmawiać.
- Tak
Rozglądnęła się po otoczeniu, ponieważ staliśmy już na
zewnątrz i zawołała:
- Hej Alice.
- Cześć Alice.
- Dzień dobry panie Cullen.
- Co robię jutro?
- Lunch dla PETY.
- Pewnie sałatka- wtrąciłem. Chciałem być zabawny ale
chyba nie byłem, bo nikt się nie zaśmiał- A po lunchu?
- Przepraszam- Wtrącił Jasper- Po lunchu ma pan
telekonferencje.
- A kolacja?
- O 19 prezentacja mieszkania- powiedziała Alice.
- A u nas kolacja z Panem Newtonem- powiedział Jasper.
- Mam propozycję- powiedziała Bella- może będzie prościej
jeżeli Jasper i Alice sami rozwiążą tę kwestie?
- Świetny pomysł.
- Przepraszamy- powiedziała Alice i pociągnęła Jaspera za
sobą.
- Jak tam mieszkanie?- zapytałem
- Świetnie. Bez kijów do golfa jest więcej miejsca. A jak tam
hotel?
- Przytulny. Nikt nie nastawia budzika 15 minut wcześniej
niż zamierza wstać.
- A u mnie nikt nie włazi w buciorach do sypialni. Nie znosi
brudu i zarazków z ulic.
- A ja nie znajduje pod prysznicem zużytych maszynek do
golenia. Choć mi tego brakuje.
- Przepraszam- powiedziała Alice- Ja przesunę państwa
York, a Jasper kolacje.
- Jeśli..- zaczął Jasper, ale Alice brutalnie mu przerwała
- Po prostu tu zrób.
- Ok. To co u Daniela o 18?
- Dobrze- odpowiedziała
- Świetnie.
- To cześć.
- Dobrej nocy.
Zgodziła się. Hura. Wsiadłem do limuzyny i pojechałem do
hotelu. Dzisiaj prawdopodobnie wreszcie się wyśpię.
Bella
Dlaczego, dlaczego, dlaczego? Dlaczego zgodziłam się na ta
kolację? Nie wiem. Po prostu gdy zobaczyłam nadzieje w
jego oczach nie mogłam mu odmówić. Nie jestem pewna
czy jestem gotowa na tą rozmowę. No ale teraz trudno.
Zgodziłam się więc muszę iść. IDIOTKA!!!!
Alice
Mam nadzieję, że cała sprawa z małżeństwem państwa
Cullen się wyjaśni. Bella jest przygnębiona i pan Cullen też
nie jest w najlepszej formie. To widać. Minusem tego
wszystkiego jest to, że chcąc nie chcąc, muszę
współpracować z tym całym Jasperem. Nie cierpię go. Jest
nie zdecydowany i nie wygłasza swoich teorii na głos. Na
dodatek jest nie pewny siebie. Chociażby próbując ustalić
to spotkanie, najpierw zaproponował, że przełoży kolację,
a potem nagle zaczął się wahać czy mu się uda. Co z tego,
że z wyglądu jest bardzo przystojny, jak rozmawiając
mruczy niepewnie pod nosem i wszędzie go trzeba ciągnąć
za rękę inaczej robi wszystko zbyt wolno. Ehh dotarłam do
domu. Idę spać, bo jutro od rana praca.
Jasper
Ehh może wreszcie sprawa małżeństwa państwa Cullen sie
wyjaśni. Mam dość załatwiania głupich prezentów i
sprawdzania czy można kupić to czy tamto. No błagam
was ile można? Niestety jak by nie było muszę
współpracować z tą Alice. Jest narwana i zbyt szybka.
Owszem jest słodka z tym swoim wyglądem chochlika, ale
kto wytrzymałby z taką zarozumiałą, pewną siebie jędzą.
Wszędzie cię ciągnie, jakby minuta w tę czy w tę robiła
różnicę, krzyczy gdy jesteś nie pewny czy uda ci się coś
zrobić, lubi się rządzić i zawsze stawia na swoim. Ucina
moje zdania w połowie zdaniami typu " Po prostu to
zrób", "Nie masz wyjścia", "Masz to zrobić i koniec". No
błagam, kim ona jest żeby mi rozkazywać, ale trudno
dzisiaj już mam ją z głowy. Niestety jutro ją spotkam i
pewni znowu coś skrytykuje: albo moje tempo, albo mój
ubiór, albo fryzurę, albo charakter. Już mam dość. No ale
jestem już w domu, lepiej wezmę szybki prysznic i pójdę
spać, jutro długi dzień przede mną.
Rozdział 2
Bella
Obudziłam się z dziwnym niepokojem. Nie wiedziałam o co
chodzi, aż przypomniałam sobie, że dzisiaj jem kolację z
Edwardem o 18. Nie jestem pewna czy jestem gotowa na
rozmowę o tym co się stało, ale czy kiedykolwiek będę
gotowa? Przez chwilę myślałam o tym żeby zadzwonić do
niego i odwołać spotkanie, ale stwierdziłam, że muszę
zmierzyć się z tym co mnie boli. Teraz jadę do agencji,
przecież muszę pracować.
Alice
Bella przyszła do pracy cała podenerwowana. Wiedziałam,
że chodzi o kolację z jej mężem. Ale na szczęście nie
prosiła mnie bym ją przełożyła, muszą się z tym zmierzyć i
wszystko naprawić albo się rozwieść. Po 4 godzinach
patrzenia na jej nerwy, kazałam jej iść do domu, bo i tak
na niczym nie mogła się skupić. Na szczęście posłuchała, a
ja mogłam spokojnie pracować. Jedynym minusem tej
kolacji jest to, że znowu spotkam się z Jasperem, chociaż
kto wie, może być zabawnie, on w sumie sprawia, że się
śmieje. Większość czasu z niego, ale to nic.
Jasper
Pan Cullen przyszedł dziś do kancelarii, ale kazałem mu
iść do domu. Zaczęły mnie denerwować coraz to nowsze
pomysły na prezenty. I tak udało mi się załatwić dla niego
Galaktykę, bo mnie męczył, że gwiazda to za mało. No
błagam was nie po to chciałem tu pracować. Chyba po raz
pierwszy podniosłem na niego głos, a on tak po prostu
posłuchał. Mam nadzieję, że dogadają się na tej kolacji.
Niestety oznacza to, że znowu będę musiał spotkać panią
Wszystko Wiem Najlepiej, no ale trudno.
Edward
Ja, Edward Anthony Cullen zostałem dzisiaj wykopany ze
swojego gabinetu, przez swojego cichego, opanowanego,
posłusznego i bojaźliwego asystenta Jaspera Withlocka.
Musiałem być naprawdę irytującym dupkiem dzisiaj,
skoro on zdobył się na podniesienie głosu i na wykopanie
mnie do domu. Cały dzień czekałem w nerwach do
wieczora. Teraz siedzę w restauracji, jest 18 i się
denerwuje, bo jeszcze jej nie ma. A co jeśli zmieniła
zdanie? Czy wiem co chce jej powiedzieć? Jak się
wytłumaczyć? No cóż, chcę uratować nasze małżeństwo,
kocham ją ponad wszystko, więc muszę znaleźć sposób, by
mi wybaczyła. Właśnie weszła piękna jak zwykle, z gracją
podeszła do naszego stolika. Wstałem odsunąć jej krzesło:
- Cześć.
- Dobry wieczór.
- Więc,....-powiedziałem siadając- dostałaś kwiat ode mnie?
Wiem, że bardzo lubisz rośliny. Mam dla ciebie prezent.
Nazwałem galaktykę imieniem "Bella"- powiedziałem,
podając jej mapkę i potwierdzenie, ze to zrobiłem.
- Musisz przestać obdarowywać mnie ciągle prezentami! To
dla mnie kłopotliwe. Nie ma tygodnia, ani dnia, żebym nie
dostała od ciebie czegoś.
- Cóż, w takim razie obiecuje, że przestanę. Jeszcze tylko
jedna drobnostka...
- Co to jest?- zapytała sięgając po kopertę.
- Otwórz- patrzyłem jak otwiera kopertę i patrzy na mnie
zszokowana.
- Co to...?
- Wiem, że zawsze chciałaś iść do terapeuty, a ja nie
chciałem. Cóż, zmieniłem zdanie. Dr. Stanley to podobno
świetna specjalistka od porad małżeńskich.
- Znam Dr. Stanley. Znalazłam jej dwupoziomowy
apartament.
- Polecają ją Werberowie.
- Angela i Ben?
- Tak.
- Wiesz ,że rozwiedli się rok temu?
- Racja, ale uwielbiają Dr. Stanley, która podobno napisała
książkę.
- Tak, mit cudownego małżeństwa.- powiedziała kosztując
sałatki, którą jej zamówiłem, nawet nie zauważyłem, że
podali nam kolację. Zacząłem jeść i wróciłem do rozmowy,
-Ale ty jesteś oczytana, brakuje mi tego.
- Książka obala mit oczekiwań wobec partnera i sugeruje
trzeźwe spojrzenie na rzeczywistość. Nakłania by zbytnio nie
polegać na drugiej osobie.
- Cudownie.
-Moim zdaniem to strasznie przygnębiająca teoria, nie
sądzisz?
- Ależ tak, skoro tak twierdzisz.
- Możesz przestać ciągle się ze mną zgadzać?
- Jak sobie życzysz.
- Skończyłeś już?
-Tak.
- Niestety muszę się zbierać.
- Tak szybko?
-Niestety.
Wyszliśmy z restauracji, przed którą już czekali Jasper i
Alice.
-Więc?
- Pokazuje dziś klientowi mieszkanie. Odbieram go na
mieście. Może się przejdziemy?
-Jasne. Jasper przespacerujemy się.
- Przespacerujcie?- zapytał zszokowany Jasper.
- Tak.
- Czy coś się stało? Wszystko w porządku?- zapytała Alice.
- Wszystko jest ok- odpowiedziała Bella.
Uszliśmy 5 min w ciszy i zaczęło padać:
- Zaczyna padać- zagadałem.
- Przespałeś się z inną- przeszła do nieprzyjemnych spraw.
- Więc, nie chcesz rozmawiać o pogodzie.
- Dobra niech będzie, duże zachmurzenie, 100 procentowa
gwarancja opadów. Przespałeś się z inną!!!!!!!
- Przepraszam, miałem mętlik w głowie, zachowałem się jak
idiota, popełniłem okropny błąd. Kocham ciebie i tylko
ciebie. A czy ty wciąż mnie kochasz? Choć trochę?
- Nie wiem czy potrafię kochać choć trochę.
- Mi to wystarczy.
- Mi nie. Tak kocham cię. Mimo tego co zrobiłeś kocham cię
jak wariatka, ale nie umie ci wybaczyć. Muszę lecieć.- i
poszła, a ja za nią.
- Dajmy szansę Dr. Stanley.- wtem stanęła zdziwiona.
- Popatrz to mój klient- pobiegłem za jej wzrokiem i
zobaczyłem faceta na balkonie.- Co on robi na tym deszczu
bez parasola?
- Co my robimy bez parasola?- powiedziałem gdyż byliśmy
przemoczeni.
- Panie Volturi?- krzyknęła.
I wtedy mężczyzna spadł z balkonu. Miał nóż wbity w
plecy. Na balkon zaczął wychodzić morderca. Szybko
zakryłem dłonią usta Belli, gdyż chciała zacząć krzyczeć i
pociągnąłem ją za ciężarówkę. Kazałem jej być cicho.
Facet rozglądał się. I wtedy ciężarówka odjechała.
Morderca zaczął strzelać. Na szczęście umknęliśmy i
złapaliśmy taksówkę. Stamtąd zadzwoniliśmy na policję.
W ciągu 30 min przyjechały radiowozy, zabezpieczono
miejsce zbrodni, zbadano kogo zabito i zaczęto z nami
rozmawiać:
- Zamordowany Aro Volturi był handlarzem broni. FBI
chciało go aresztować, więc pomagał nam złapać tego
człowieka- powiedział wyciągając zdjęcie- Damon Salvatore,
sądzimy, że to on zlecił zabójstwo. Morderca może nas do
niego doprowadzić. Będziecie świadkami, ale teraz
najważniejsze jest wasze bezpieczeństwo.
- Jak to bezpieczeństwo?- zapytała Bella.
- Zabójca wciąż jest na wolności.
- Przecież nie wie kim jesteśmy- powiedziała
- Bello on bez problemu się dowie- powiedziałem.
- Przydzielam państwu całodobową ochronę.
- Nie mieszkamy razem. Jesteśmy w separacji-
odpowiedziała.
- Ja i żona korzystamy z porad- powiedział detektyw.
- Czy u Dr. Stanley?
- Nie. Dobra koniec rozmowy.
- Do wiedzenia.
- Skontaktuje się z państwem jutro. Pani Cullen, to agent
Sam Uley, będzie czuwać nad pani bezpieczeństwem-
powiedział wskazując wysokiego, umięśnionego faceta, od
którego aż biło doświadczenie.
- Dobrze.
- Mam zostań u ciebie na noc?- zapytałem
- Nie mam dobrą opiekę.
- Skoro tak uważasz.
- Dobranoc- powiedziała i poszła do samochodu razem ze
swoim ochroniarzem.
- Panie Cullen to agent Seth Clearwater- wskazał małego,
chudego faceta, ok.20 lat, który z pewnością nie miał
doświadczenia. Popatrzyłem na faceta z wątpliwościami
wypisanymi na twarzy- Jest pan w dobrych rękach-
zapewniono mnie.
- Z pewnością. Dobranoc.
I poszedłem do samochodu za moim mini-ochraniarzem.
To był długi dzień, więc gdy tylko znalazłem się w moim
pokoju hotelowym, zasnąłem.
Bella
Gdy dojechałam do domu postanowiłam zmyć z siebie cały
stres i trud całego dnia i tego wieczoru. Wzięłam piżamę,
ręcznik, puściłam wodę i weszłam pod prysznic. Zaczęłam
rozmyślać. Kolacja była banalna. Znowu prezent, który
zaimponował mi, ale to jest dla mnie niezręczne, wygląda
tak jakby myślał, że może mnie przekupić. Gdy pokazał mi
załatwioną wizytę u Dr. Stanley byłam zszokowana.
Doceniłabym ten gest gdyby nie to, że Dr. Stanley jeszcze
żadnego małżeństwa nie uratowała, wręcz przeciwnie
jeszcze bardziej skłócała swoich pacjentów. Na dodatek
zdenerwowało mnie to, że zgadzał się z każdą moją opinią.
Potem jego tłumaczenie, gdy poruszyłam temat jego
zdrady. Po raz setny powiedział mi, że żałuje, że popełnił
błąd, ale nie powiedział dlaczego. Miał mętlik w głowie, ale
nigdy nie powiedział dlaczego. Na dodatek wydarzenie,
które przerwało tą rozmowę całkiem wyprowadziło mnie z
równowagi. Zabójstwo mojego klienta. Świadomość faktu,
że jestem świadkiem i ten morderca może mnie znaleźć, że
moje życie jest w niebezpieczeństwie przytłaczała mnie.
Na dodatek obcy człowiek będzie ze mną dzień i noc,
będzie ryzykował dla mnie życie w razie zagrożenia. Ciarki
przechodziły mi po plecach. Może gdybyśmy wyszli z
restauracji 5 lub 10 min później nic by się nie stało.
Zaczęła lecieć zimna woda, więc szybko wyszłam spod
prysznica i wytarłam się. Poszłam do łóżka i pomyślałam,
że to nie będzie spokojna noc bez koszmarów. Zasnęłam
wraz z tą myślą.
Jasper
Kolejne spotkanie państwa Cullen. Przyjechałem ok. 18.30
limuzyną pod restaurację. Oczywiście Alice już tam była.
Zawołałem cześć, ale zbyła mnie kiwnięciem głowy.
Zrobiła to na dodatek w sposób, którym dała mi znać iż
dostałem od niej za dużo uwagi. Zawrzało we mnie. Co za
arogancka, złośliwa, słodziutka kobieta. Czekaj, wróć czy
ja pomyślałem słodziutka? Lecz się Withlock ty
masochisto!! Zacząłem odpowiadać na maile Edwarda,
zauważyłem że zaczęła robić to samo. Robiła to patrząc na
mnie, jakby z pogarda, że piszę patrząc na klawiaturę.
Postanowiłem się nie dać. Pisałem patrząc prosto w jej
oczy. Zirytowana przyspieszyła więc zrobiłem to samo. W
końcu skapitulowała, przegrywając nasz mały nieoficjalny
pojedynek. Tak Jasper, masz to coś!! Wtedy wyszedł
Edward i Bella. Powiedzieli nam, że idą na spacer. Oboje z
Alice byliśmy w szoku. Oczywiście gdy odeszli trochę dalej
ona powiedziała:
- Coś musiałeś zrobić źle, skoro zachowują się tak
nienaturalnie i idą na spacer- ponieważ byłem dzisiaj
wyjątkowo zdenerwowany odpyskowałem jej.
- A czemu to ja musiałem coś spieprzyć?! A może to ty,
panno idealna coś spieprzyłaś?! A poza tym skąd wiesz, że to
źle, że idą na spacer?! A może to właśnie dobrze?! Może
wyjaśnią sprawę swojego pieprzonego małżeństwa raz na
zawsze?! Może stanie się coś czego ty nie zaplanujesz?! Może
coś pójdzie nie po twojej myśli?! W każdym razie ja idę do
domu. Dobranoc.
- Dobranoc- odpowiedziała cicho, a ja spojrzałem na nią, bo
nie dowierzałem, że mi odpowiedziała. Gdy popatrzyłem na
jej twarz, po raz pierwszy zobaczyłem, że patrzy na mnie z
szacunkiem.
Alice
Coś nieprawdopodobnego. Jasper Withlock się
zdenerwował i mi odpyskował. Pociągał mnie ten dzisiejszy
Jasper. Pewny siebie, silny, przekonywujący, władczy. Gdy
przypomniałam sobie jego niezdarność zobaczyłam, że to
połączenie jest nawet seksowne. O jeju czy ja właśnie
chwalę tego faceta. Al musisz iść spać, bo masz zwidy. I
poszłam, po raz pierwszy śniłam o Jasperze.
W tym samym czasie ulicami Nowego Jorku
przemieszczał się mężczyzna. Myślał o
parze, która przyłapała go na morderstwie.
Planował jak ich zlikwidować i jak ich
odnaleźć. Zadzwonił jego telefon. Dzwonił
szef.
- Załatwiłeś go?
- Tak zrobione.- I wtedy zobaczył kobietę,
która widziała jego czyn. Była w gazecie.
Nazywała się Isabella Cullen. Teraz zabicie
jej będzie dziecinnie proste.
- To co widzimy się jutro? O 10?
- Jasne szefie nie ma problemu.
I poszedł. Znalazł mieszkanie Isabelli. Ma
ochronę całodobową. Już miał plan jak się
do niej dostanie. Niestety musi poczekać do
rana. Isabello Cullen uważaj na siebie.