Słowo wstępne

 

Od  ukazania  się  mojej  poprzedniej  ksiąŜki  Kahuna  Healing  wielu  ludzi  zadawało  mi  pytania  dotyczące 
praktycznego zastosowania huny i jej wglądu w naturę jaźni, co stało się przyczyną powstania tej ksiąŜki. 
Pojawiały  się  równieŜ  pytania  dotyczące  mnie  i  mojego  treningu  na  kahunę.  PoniewaŜ  jest  to  zbyt 
obszerny temat, aby go tu rozwijać, postanowiłem nieco go streścić.

 

Jak dotąd w moim Ŝyciu doświadczyłem wielu róŜnych form nauczania, takich jak szkoła, college, studia 
pomagisterskie,  wojsko,  kursy  językowe  i  techniczne,  oraz  wiele  innych.  Moim  zdaniem  trening  na 
kahunę,  był  najcięŜszym  z  nich  wszystkich.  Być  moŜe  będę  to  w  stanie  lepiej  wyjaśnić,  na  przykładzie 
kilku wydarzeń, które zaszły w trakcie tego treningu.

 

Mój ojciec był najsurowszym z nauczycieli. Zanim zrozumiałem, o co chodzi w treningu kahuny, miałem 
do niego bardzo wiele Ŝalu, ze względu na to, co robił.

 

Pewnego  razu,  kiedy  miałem  piętnaście  lat,  wydarzyło  się  coś,  co  szczególnie  zapadło  mi  w  pamięć. 
Budowaliśmy  dom,  właśnie  pracowaliśmy  w  piwnicy,  gdy  ojciec  poprosił  mnie  bym  podał  mu  szydło. 
Nigdy  nie  słyszałem  o  czymś  takim,  więc  zapytałem  go,  co  to  jest.  A  on  powiedział:  „Po  prostu  idź  i 
przynieś”. Oczywiście zamiast zastosować techniki pracy z własną intuicją i uwagą, których się uczyłem 
przez cały poprzedni rok, wściekłem się na niego, Ŝe jest „niesprawiedliwy”. Zablokowałem mój umysł na 
wszystko poza gniewem i oczywiście nie znalazłem niczego,  co nawet przypominałoby szydło. Po kilku 
nieudanych próbach znalezienia narzędzia, mój gniew i Ŝal wobec ojca wzbierały, a on po prostu poszedł i 
przyniósł je sobie sam.

 

Mógłbyś  powiedzieć,  Ŝe  powinien  on  opisać  mi  jak  wygląda  szydło,  tak  abym  mógł  je  odnaleźć  i 
dowiedzieć  się,  co  to  jest.  Ale  ta  lekcja  nie  miała  nic  wspólnego  z  szydłami.  Nie  miała  równieŜ  nic 
wspólnego z uŜyciem rozszerzonej uwagi, abym intuicyjnie odnalazł to szydło i wyciągnął je ze skrzynki 
na narzędzia. Gdyby o to chodziło mój ojciec powiedziałby „UŜyj swego umysłu”. Tak jak czynił to wiele 
razy  wcześniej.  Ta  lekcja  dotyczyła  inicjatywy.  Wiedziałem  jak  to  zrobić,  aby  być  bardziej 
spostrzegawczym  w  chwili  obecnej,  co  pozwalało  mi  stać  się  świadomym  tego,  nad  czym  pracuje  mój 
ojciec i co pomoŜe mu kontynuować pracę. (Np. „Coś, czym moŜna zrobić dziurę”). Wiedziałem równieŜ 
jak pozwolić swojemu umysłowi na to, aby dał mi obrazy rzeczy zgodnych z moją intencją i jak pozwolić 
mojej  podświadomości,  aby  poprowadziła  mnie  w  kierunku  rzeczy,  której  szukam.  Mój  ojciec  dał  mi 
tylko  szansę  uŜycia  tego  wszystkiego,  czego  się  nauczyłem.  Ja  natomiast  uŜyłem  całej  mojej  energii  i 
talentu do tego, aby uŜalać się nad sobą.

 

Kiedyś w Afryce, kilka dni po tym jak mój mentor M'Bala przeprowadził mnie przez szczególnie potęŜne 
doświadczenie  „stawania  się”  leopardem,  dostałem  od  niego  duŜy  kamienny  koralik.  Wręczył  mi  go  nic 
nie mówiąc. Zapytałem go, więc: „Co to?” Odpowiedział: „Kamień”. „To widzę” - powiedziałem - „ale, 
do czego on słuŜy? Czy to amulet?” „MoŜe być jako taki uŜywany” - powiedział obojętnie. Czując się juŜ 
lekko  sfrustrowany  zapytałem:  „Więc,  co  powinienem  z  tym  zrobić?”  „Wszystko,  co  tylko  chcesz”  - 
brzmiała jego odpowiedź. Więc po prostu podziękowałem mu wzruszając ramionami i wrzuciłem kamień 
do kieszeni. Przez całą resztę czasu, który z nim spędziłem, M'Bala nigdy nie wspomniał o tym kamieniu. 

Jakieś  pięć  lat  później,  kiedy  byłem  juŜ  z  powrotem  w  Stanach,  dotarło  do  mnie,  Ŝe  mogę  zastosować 
doświadczenie  z  leopardem,  po  to,  aby  zmieniać  się  w  kamień.  Zrobienie  z  tym  czegoś  zaleŜało 
całkowicie ode mnie.

 

Na szczęście nie zawsze byłem tak otępiały w trakcie moich lekcji.

 

Kiedy zacząłem pracować z moim hawajskim „wujem” Waną Kahili, radziłem sobie znacznie lepiej. On 
sugerował ćwiczenie a ja rozszerzałem je do granic moŜliwości, opowiadając mu o rezultatach. On z kolei 
sugerował mi poprawki i kolejne rozszerzenia, które wypełniałem dodając kolejne własne pomysły, a on 
prowadził  mnie dalej w tym kierunku, albo sugerował nowe ćwiczenie. Tak długo jak parłem do  przodu 
on  mnie  uczył  a  ja  zdobywałem  wiedzę.  Jeśli  nie  podąŜyłem  za  czymś,  to  po  prostu  zostawiał  to  i  nie 
wspominał o tym aŜ do momentu, kiedy sam nie postanowiłem czegoś z tym zrobić. Dla kahunów rozwój 
własnego ja oznacza pełna odpowiedzialność za ten rozwój. Nie ma Ŝadnych ograniczeń, co do tego, jak 
daleko  moŜesz  się  posunąć,  bowiem  zawsze  będzie  jakiś  przewodnik  na  kolejnym  poziomie.  Ale  kaŜdy 
musi stanąć na swych  własnych  nogach. Nie ma nikogo, kto by  cię popychał,  czy ciągnął, nakłaniał czy 
namawiał, zmuszał czy prowadził. I właśnie dlatego to jest takie trudne.

 

Ta  ksiąŜka  jest  właśnie  taka.  Znajduje  się  tu  wiedza,  dzięki  której  moŜesz  efektywnie  zmienić  swoje 
Ŝycie... Jeśli jej uŜyjesz. A kiedy juŜ tego spróbujesz, i poeksperymentujcsz z tym, będzie jeszcze więcej 
do  nauczenia  się.  Posiadanie  tej  ksiąŜki,  przeczytanie  jej  i  postawienie  na  półkę  nie  przyda  się  na  zbyt 
wiele. To nic otworzy drzwi do większych przygód, które masz przed sobą i wszędzie wokoło.

 

Inicjatywa jest najtrudniejszą i najwaŜniejszą ze wszystkich lekcji.

 

Wprowadzenie

 

Ponowne odkrycie huny

 

KaŜdy,  kto  uŜywa  swych  oczu  do  patrzenia  i  uszu  do  słuchania  prędzej  czy  później  musi  dojść  do 
wniosku, Ŝe wszechświat, który nas otacza opiera się na bardzo prostych zasadach.

 

Pewni  bardzo  oświeceni  ludzie  od  czasu  do  czasu  odkrywali  te  wszystkie  zasady  i  starali  się  je 
przedstawić  reszcie  ludzkości.  Niestety,  zawsze  te  proste  zasady  były  wypaczane,  rozszerzane  w 
nieskończoność i rozwlekane, aŜ do granic moŜliwości przez mniej oświeconych ludzi, którzy następowali 
po mistrzach. Budda przekazał osiem prostych kroków prowadzących do samorealizacji, ale buddyzm stał 
się  najbardziej  zrytualizowaną  religią,  jaką  widział  świat,  a  proste  nauki  Buddy  nieomalŜe  poszły  w 
zapomnienie.  MojŜesz  dał  Hebrajczykom  dziesięć  przykazań,  co  dało  początek  niezwykle 
skomplikowanej  religii.  Jezus  zredukował  to  wszystko  do  dwóch  przykazań,  a  w  efekcie  tego  powstał 
wielki  na  cały  świat  kompleks  religii  chrześcijańskiej.  Mahomet  spisał  Koran  i  stworzył  prostą  religię 
opartą na uznaniu istnienia Boga i pięciu modlitwach dziennie, ale dodano do tego bardzo szczegółowe i 
skodyfikowane  prawo  islamskie.  Wygląda  to  tak,  jakby  człowiek  dostawał  proste  schematy  prowadzące 
do szczęścia, a potem celowo niszczył je, aby znaleźć drogę metodą prób i błędów.

 

Tajemna wiedza

 

Wszyscy  zainteresowani  zdają  sobie  sprawę,  Ŝe  pomimo  swoich  zewnętrznych  nauk,  wielcy  przywódcy 
religijni  przekazywali  największe  sekrety  dotyczące  prawdziwej  natury  Boga  i  wszechświata  tylko 
najbliŜszym  uczniom.  Lao  Tse  ukrył  prawdziwe  znaczenie  Drogi  śycia  (Tao  Te  Ching),  uŜywając  tak 
prostego  języka,  Ŝe  moŜe  on  być  bardzo  róŜnie  rozumiany,  a  chiński  autor  Sekretów  Złotego  Kwiatu 
zrobił bardzo podobną rzecz uŜywając przenośni.

 

Przeniesienie sekretnych nauk Buddy do Chin jest przypisywane Bodhidharmie. ZałoŜył on szkołę Ch'an, 
która potem w Japonii rozwinęła się w buddyzm Zeń. DuŜo wcześniej tajemne nauki jogi zostały zebrane 
razem przez Patanjaliego w jego aforyzmach, a duŜo później Sufi twierdzili, Ŝe mają dostęp do tajemnych 
nauk  islamu.  Podobno  wczesne  hebrajskie  pisma,  a  takŜe  Stary  Testament  mają  ukryte  znaczenia. 
Chrześcijańscy  autorzy  Ewangelii  dosyć  otwarcie  dawali  do  zrozumienia,  Ŝe  to,  co  napisali  to  nie 
wszystko, co mieli do powiedzenia. Bardzo wiele razy Jezus mówił, Ŝe w tajemnicy wyjaśniał apostołom 
znaczenie  przypowieści,  a  nawet  powiedział  tłumowi,  Ŝe  znaczenie  jego  słów  jest  zrozumiałe  tylko  dla 
tych,  którzy  są  je  w  stanie  zrozumieć.  Aby  jeszcze  powiększyć  ilość  tajemnic,  opowiada  się  historie  o 
ukrytych  w  Tybecie  klasztorach,  które  przechowuj  ą  tajemnice  Ŝycia,  a  tajemne  stowarzyszenia  jak  na 
przykład  RóŜokrzyŜowcy  twierdzą,  Ŝe  posiadają  nie  ujawniane  wcześniej  prawdy.  Ale  nawet  oczywiste 

fakty mogą wydawać się sekretem, dla tych, którzy nie są nauczeni ich dostrzegać.

 

Nowa nadzieja

 

Rzeczą,  która  spaja  większość  światowych  religii  jest  przekonanie  o  duchowej  naturze  człowieka. 
Niestety zbyt często myśli się o tej naturze jako o skaŜonej lub nawet całkiem złej. A nawet, jeśli się tak 
nie dzieje, to duchowość jest podkreślana kosztem fizyczności. A jakby tego było mało, to jeszcze osoby 
wyznające  inną  religię  są  uznawane  za  mniej  warte,  bądź  złe.  Efektami  tego  są  próby  ucieczki  od 
rzeczywistości i tendencje do ignorowania oraz umniejszania wartości fizyczności, a celem jest ostateczna 
szczęśliwość  w  przyszłym  duchowym  świecie.  Właśnie  z  takich  przekonań  powstają  nędza,  krwawe 
wojny i brak nadziei na lepszą przyszłość na ziemi.

 

W pewnym punkcie rozwoju cywilizacji pojawiły się nowe moŜliwości. Były to nauki ścisłe i technologia 
oraz psychologia i socjologia. Razem zmieniły ziemię i sprawiły, Ŝe stała się ona szczęśliwszym i lepszym 
miejscem  do  Ŝycia.  JednakŜe  produktem  ubocznym  tych  osiągnięć  było  całkowite  odrzucenie  duchowej 
natury człowieka, a takŜe przekonanie, Ŝe natura musi się nagiąć do woli człowieka i moŜna w tym celu 
uŜywać  absolutnie  wszystkich  środków.  Dla  większości  naukowców,  techników,  socjologów  i 
psychologów  człowiek  jest  istotą  wyłącznie  fizyczną.  Przypadkową  zbieraniną  procesów  chemicznych  i 
maszyną, która często się psuje i trzeba j ą monitorować i kontrolować. Co więcej, wszyscy oni wierzą, Ŝe 
człowiek i natura są poddani tylko i wyłącznie prawom fizyki, poniewaŜ są to jedyne prawa, które znają. 
Zawsze, kiedy zetkną się z czymś, co jest nie do wyjaśnienia w ich akceptowalnej fizycznej terminologii, 
ignorują to, ogłaszają, Ŝe jest to oszustwo, tworzą absurdalnie złoŜone teorie, które nie są niczym więcej 
niŜ zgadywaniem lub niszczą to. I właśnie tutaj ma swoje źródło nędza, krwawe wojny i brak nadziei na 
lepszą przyszłość ziemi.

 

W desperacji, poniewaŜ religie i nowoczesna nauka zawodzą, ludzie wskrzeszają średniowieczną magię i 
inne  formy  okultyzmu,  które  obiecują  uzyskanie  kontroli  nad  własnym  Ŝyciem  i  otaczającym 
środowiskiem. Te praktyki zawierają część prawdy i mogą być zabawne albo niebezpieczne, ale i tak ich 
rezultaty są zwykle trudne do przewidzenia.

 

Inna  droga  to  pozytywne  myślenie  we  wszystkich  odmianach,  co  jest  w  sumie  bardzo  korzystne,  ale 
ograniczone  tylko  do  przemiany  osobistej,  a  ponadto  rezultaty  takich  działań  są  równie  trudne  do 
przewidzenia jak w poprzednim omawianym wypadku. Oczywiście istnieje jeszcze subkultura preferująca 
narkotyki, ale taki eskapizm ma jasno określony cel i jego skutki są prawie zawsze katastrofalne.

 

StaroŜytna wiedza

 

Najpierw powiem, Ŝe huna nie jest tym samym, co tradycyjna religia Hawajów, a w swoim opisie nie będę 
się  zajmował  religią  w  jej  obiektywnej,  historycznej  formie.  To,  o  czym  piszę,  to  znacznie  starsza, 
bardziej uniwersalna Droga, którą zilustruję, uŜywając hawajskiej terminologii i koncepcji.

 

Huna jest niesamowicie wiekowa. Prawdopodobnie powstała wraz ze stworzeniem pierwszego człowieka. 
Legendy,  jako  miejsce,  w  którym  powstała  wskazują  zaginiony  kontynent  Mu,  później  Atlantydę. 
Pierwsze  historyczne  przesłanki,  jakie  mamy  na  jej  temat  pochodzą  ze  staroŜytnego  Egiptu.  Zgodnie  z 
wiedzą  kahunów,  milenia  przed  narodzeniem  Chrystusa  grupa  wtajemniczonych  zebrała  się  i  stworzyła 
sztuczny  język,  dzięki  któremu  wiedza  huny  mogła  być  przekazywana  z  pokolenia  na  pokolenie.  Ten 
tajemny  język  stworzył  podwaliny  pod  nowy  język  codziennego  uŜytku.  Konstrukcja  ta  pozwalała  na 
dowolną  interpretację  i  zawieranie  jakichkolwiek  wierzeń  w  tym  nowym  języku,  zaś  sekretne  podteksty 
pozostawały  niezmienione.  Aby  upewnić  się,  Ŝe  przetrwa  właściwe  przesłanie,  do  sekretnych  znaczeń 
dodawano  wiele  symbolicznych,  które  duplikowano  wielokrotnie  w  róŜnych  źródłach.  Są  pewne 
'antropologiczne dowody na poparcie teorii kahunów, wskazujące na to, Ŝe język hawajski rozprzestrzenił 
się na cały świat, a jego ślady moŜna ciągle odnaleźć w staroŜytnych nazwach miejsc.

 

Wszystko to moŜe zabrzmieć jak twierdzenia pewnych tajemnych stowarzyszeń, które twierdzą,, Ŝe mają 
dostęp  do  ciągłej  linii  wiedzy,  lokując  jej  powstanie  w  czasach  staroŜytnych,  gdyby  nie  fakt,  Ŝe 
tajemnica  języka  huny  została  ponownie  odkryta!  Dowody  na  to  są  dostępne  dla  kaŜdego,  kto  zada 
sobie  trud  zapoznania  się  z  nimi.  Ja  osobiście  po  latach  studiów  jestem  przekonany,  Ŝe  huna 
rozprzestrzeniła się z Polinezji.

 

Wyrazy uznania dla Maxa Longa

 

Człowiekiem,  który  jako  pierwszy  ujawnił  kod  huny  na  Zachodzie  był  Max  Freedom  Long,  student 
psychologii,  nauczyciel  i  członek  stowarzyszenia  teozoficznego.  Od  samego  początku  swego  pobytu  na 
Hawajach, Long był zafascynowany kahunami, którzy byli miejscowymi szamanami i znachorami. Znali 
oni techniki pozwalające na skuteczne uzdrawianie, czy kontrolowanie środowiska, w którym pracowali, 
ale nie chcieli oni zdradzić swych metod komuś, kto nie jest kahuną. Podczas swego wieloletniego pobytu 
Long  starał  się  odkryć  sekret,  ale  pomimo  Ŝe  był  świadkiem  wielu,  mogłoby  się  wydawać,  cudownych 
czynów dokonywanych przez kahunów, mimo Ŝe kilka dotyczyło jego samego, to jednak cały czas nie był 
w stanie odkryć sekretów hawajskiej ziemi.

 

Dopiero  w  pięć  lat  po  opuszczeniu  Hawajów  Long  obudził  się  w  środku  nocy,  z  przekonaniem,  Ŝe  zna 
odpowiedź.  Dotarło  do  niego,  Ŝe  kahuni  muszą  w  jakiś  sposób  przekazywać  wiedzę  swoim  następcom, 
więc być moŜe sekret jest zawarty w samym języku.

 

Intuicja była trafna, ale potwierdzenie jej wymagało wielu lat cięŜkiej pracy.

 

Łącząc  tradycyjną  magię,  terapie  psychologiczne,  które  kahuni  stosowali  wobec  swoich  pacjentów, 
psychologię klasyczną, okultyzm i pewne kluczowe wyrazy hawajskiego języka, Long był w stanie zebrać 
w  całość  naukowo,  psychoreligijny  system  wiedzy  nazywanej  huna  (kahuna  oznacza  „sekret”).  W  celu 
prowadzenia  dalszych  badań  nad  tematem,  Long  stworzył  organizację  o  nazwie  Huna  Research 
Associates.  Organizacja  wydała  wiele  ksiąŜek  opisujących  wszelkie  odkrycia,  jakie  poczynili  w  tym 
temacie.  Co  najistotniejsze  okazało  się,  Ŝe  zasady  huny,  nie  tylko  doskonale  wyjaśniają  ludzką 
psychologię,  ale  takŜe,  kiedy  je  zastosować,  powodują  solidne  rezultaty.  Ponadto,  zasady  te  dają  taką 
samą podstawę i zapewniają logiczne wyjaśnienie tego, co wielu ludzi nazywa magią, a obecnie nazywa 
się parapsychologią. Zdolności ponadzmysłowe, takie jak telepatia, jasnowidzenie i umysł wpływający na 
materię, nie są juŜ dłuŜej zarezerwowane dla małej grupki ludzi z naturalnymi talentami.

 

Mogą  one  być  rozwijane  przez  kaŜdego,  kto  zechce  zaakceptować  hunę,  przynajmniej  jako  działającą 
hipotezę.

 

Zresztą to jest właśnie sposób, w jaki naleŜy traktować hunę, przynajmniej na początku kontaktu z nią. W 
przeciwieństwie  do  wielu magicznych  systemów,  które  wymagaj  ą  wiary,  nie informując,  w  jaki  sposób 
działają,  huna  zachęca  do  zadawania  pytań.  Jest  bowiem  systemem  otwartym,  bezdogmatycznym  i  nie 
zakładającym,  Ŝe  jest  w  jakikolwiek  sposób  kompletnym.  Nie  ma  potrzeby,  aby  wierzyć  w  hunę. 
Wystarczy  jedynie  chcieć  ją  wypróbować.  Tak  jak  naukowiec  tworzy  hipotezy,  czyli  moŜliwe  do 
zaakceptowania  i  prawdopodobne  załoŜenia  dotyczące  wyników,  jeszcze  przed  rozpoczęciem 
eksperymentów,  tak  student  huny  musi załoŜyć, Ŝe  zasady  są  faktem,  zanim będzie  mógł ich  uŜyć.  Jeśli 
hipoteza okaŜe się nieprawdziwa, a rezultaty dalekie od oczekiwanych, moŜna ją po prostu odrzucić. Ale 
jeśli  rezultaty  są  zgodne  z  oczekiwaniami  to  wiara  jest  zastępowana  przez  pewność  i  zrozumienie.  I  tak 
jak  w  jakimkolwiek  innym  eksperymencie  naukowym,  jeśli  załoŜenia  i  zasady  nie  były  wypełnione 
całkowicie dokładnie, to wina za nieudane rezultaty spada na eksperymentatora, a nie na hipotezę.

 

Ślady na świecie

 

Prowadząc dalej swoje badania, Long przyjrzał się bliŜej światowej literaturze religijnej, szukając śladów 
huny. Szczególnie koncentrował się na tych tekstach, o których mówiono, Ŝe zawieraj ą ukryte znaczenia. 
Robił  to,  tłumacząc  fragmenty  na  język  hawajski,  odszukując  znaczenia  źródłowe  i  tłumacząc  uzyskane 
znaczenie  z  powrotem  na  angielski.  Dzięki  tej  metodzie  dokonał  on  naprawdę  niezwykłych  odkryć, 
szczególnie  w  księgach  Nowego  Testamentu.  W  jakiś  sposób  Jezus  lub  pierwsi  chrześcijańscy  pisarze 
znali hunę, bądź załoŜenia, które stanowią jej podstawę. Pojawiał się dowód za dowodem, Ŝe zasady huny 
były ukryte w znanych przypowieściach.

 

Jest  niesamowicie  waŜne,  aby  zrozumieć,  Ŝe  Long  nie  przeprowadził  reinterpretacji  Biblii  na  bazie 
osobistego, arbitralnego objawienia, ani teŜ nie stworzył jakiegoś arbitralnego systemu rozumienia Pisma. 
To,  co  on  zrobił  moŜe  być  powtórzone  przez  kaŜdego,  kto  dysponuje  czasem  i  dobrym  słownikiem 
hawajskiego oraz podstawową znajomością symboliki huny. Więcej informacji na temat kodów zawartych 
w języku znajduje się w dodatku.

 

Inne ślady huny, albo przynajmniej wiedzy bardzo do niej podobnej, moŜna znaleźć w pismach egipskich, 
chińskich  i  hinduskich.  Ale  badania  w  tych  obszarach  są  jeszcze  w  powijakach.  Całkiem  niedawno 
odnaleziono  ślady  tajemnego  języka  huny  w  greckich  nazwach  miejscowości.  Otwiera  to  wiele 

ekscytujących moŜliwości do prowadzenia badań w przyszłości.

 

Równie  waŜne jak ślady  języka  huny,  które  są odnajdywane  na  całym  świecie,  są  ślady  jej  konceptów  i 
idei. Te dowody są tak szerokie, Ŝe w pierwszym momencie trudno się oprzeć powiedzeniu, Ŝe wszystko 
jest huną. Ale dwa podstawowe dowody przemawiaj ą przeciwko takiemu twierdzeniu. Pierwszy to fakt, 
Ŝe  system  huny  był  przez  długi  czas  całkowicie  odizolowany  od  reszty  świata.  Drugi  dowód  to  fakt,  Ŝe 
wszystkie  systemy  w  porównaniu  z  huną  są  fragmentaryczne.  Zawierają  tylko  pewne  fragmenty  całości 
wiedzy i to najczęściej przeinaczone i niekompletne. KaŜdy zajmujący się huną jest zaskakiwany przez to, 
jak zasady z niej czerpane łączą w całość wszystkie poznane dotąd idee i nadają im sens i nieznaną dotąd 
konsystencję.

 

Otwarty system

 

Huną  nie  Ŝąda  wyłączności.  Nie  namawia  do  porzucenia  swych  przekonań,  wierzeń,  czy  sposobu  Ŝycia, 
po to, aby móc się nią posługiwać. Osoba uŜywająca huny moŜe być jednocześnie buddystą, katolikiem, 
protestantem, naukowcem, psychologiem, bądź kimkolwiek innym. Jedynym wymaganiem jest, aby dana 
osoba uznała system za swój własny i uŜywała go. MoŜna oczywiście uŜywać tylko czystej i prostej huny.

 

Huna  ma  jeszcze  jedną  wielką  zaletę.  Uznaje  bowiem,  Ŝe  do  jednego  celu  prowadzi  wiele  ścieŜek, 
niezaleŜnie od tego, czy jest on sprawą duchową, umysłową czy fizyczną. Pomijając działające hipotezy i 
pewne  załoŜenia  moralne,  huna  jest  skoncentrowana  tylko  na  efektywności.  Techniki  osiągania  celu, 
pochodzące z innych systemów są całkowicie dozwolone, pod jednym warunkiem: Ŝe działają.

 

Jak  juŜ  wspomniałem  wcześniej,  huna  nie  jest  systemem  skończonym.  Posiada  niekończące  się  pole  do 
ekspansji  idei,  konceptów,  technik,  wiedzy  i  praktyki.  W  nieskończonym  wielowymiarowym 
wszechświecie,  tylko  zamknięty  system,  z  silnymi  dogmatami  moŜe  ośmielić  się  twierdzić,  Ŝe  posiada 
całą  wiedzę.  Podstawowe  zasady  huny  zostały  odkryte  przez  tysiące  ludzi,  dzięki  bezpośrednim 
doświadczeniom, ale sposoby, w jakie te zasady mogą się zamanifestować są naprawdę nieograniczone.

 

Podstawowe zasady

 

Najbardziej  podstawową  zasadą  filozofii  kahunów  jest  to,  Ŝe  sami  tworzymy  nasze  doświadczenia 
rzeczywistości, poprzez nasze przekonania, interpretacje, czyny, reakcje, myśli i uczucia. Nie jest tak, Ŝe 
nasza rzeczywistość jest tworzona na podstawie naszych osobistych przekonań. Raczej jesteśmy twórcami 
i  współtwórcami  naszej  rzeczywistości,  pospołu  z  samym  wszechświatem.  W  nauce  huny  chodzi  o  to, 
Ŝeby czynić to świadomie.

 

JednakŜe  ta  idea  nie  jest  zarezerwowana  dla  huny.  Pojawia  się  ona,  choć  zwykle  tylko  w  formie  nauk 
ezoterycznych, w praktycznie kaŜdej znanej  człowiekowi religii. Niestety, jest bardzo rzadko nauczana i 
jeszcze rzadziej praktykowana.

 

Współczesne  tendencje  izolujące  religię  od  innych  aspektów  Ŝycia  są  arbitralną  formą  klasyfikacji. 
Poglądem  huny  jest,  Ŝe  wszystkie  systemy,  kategorie  i  klasyfikacje  są  naszym  własnym  wynalazkiem, 
oraz  Ŝe  istnieje  moŜliwość  przeklasyfikowania  wszystkiego  w  całkowicie  odmienny  sposób. 
Klasyfikowanie samo w sobie nie jest czymś złym, tak długo jak słuŜy jakiemuś celowi. Ale nauki huny 
mówią,  Ŝe  poza  systemami  klasyfikacji  jest  istota  ludzka,  która  dokonuje  klasyfikacji,  oraz  pewna 
podstawowa jedność.

 

Ta podstawowa jedność to coś, co nazywamy Bogiem. Słowo to nie oznacza tego samego dla wszystkich 
ludzi.  W  hunie  Bóg  i  wszechświat,  (co  oznacza  wszystko  to,  co  jest  było  i  będzie)  są  jednym  i  tym 
samym. Wszyscy załoŜyciele wielkich religii zgadzali się z tym, choć ich następcy mieli juŜ tendencje do 
stwarzania  podziałów  i  klasyfikacji.  Słowo,  którym  w  języku  hawajskim  określamy  tę  odwieczną 
nieskończoną  obecność  to  Kumulipo.  Słowo  to  zwykle  tłumaczy  się  jako  „źródło  Ŝycia”,  choć  moŜe 
oznaczać teŜ „wielką Zagadkę”. Ale co jest najistotniejsze, to to, Ŝe  kaŜda z sylab tego imienia niesie  w 
sobie znaczenie „jedności”. Wskazuje to na fakt, Ŝe unia z tą Tajemnicą jest poŜądana i moŜliwa. Nie jest 
przypadkiem, Ŝe sylaby słowa huna równieŜ oznaczają jedność.

 

Wielu  nauczycieli  moŜe  przedstawiać  zasady  w  trochę  odmienny  sposób.  Tutaj  podaję  moją  własną 
wersję, przyjętą i zaakceptowaną przez Huna International.

 

1. Świat jest tym, czym myślisz, Ŝe jest. Ta zasada jest kamieniem węgielnym całej huny. Oznacza ona, 
Ŝe tworzysz swoje doświadczenia przez własne przekonania, oczekiwania, nastawienia, chęci, lęki, osądy, 

uczucia, oraz ciągłe i powtarzające się myśli i czyny. Ta zasada zawiera równieŜ ideę, Ŝe dzięki zmianie w 
swoim myśleniu moŜesz zmienić swój świat.

 

2. Nie  ma  Ŝadnych  ograniczeń.  Tak naprawdę nie istnieją Ŝadne realne granice pomiędzy  tobą i twoim 
ciałem, tobą i innymi ludźmi, tobą a twoim Bogiem. Jakiekolwiek podziały są tylko terminami, a uŜywa 
się  ich  dla  wygody.  Innymi  słowy,  podział  jest  tylko  uŜyteczną  iluzją.  Dodatkowym  znaczeniem  tej 
zasady jest to, Ŝe nie istniej ą limity tworzenia. MoŜesz więc stworzyć, w tej czy innej formie, wszystko, 
czego tylko zapragniesz, a nawet więcej.

 

3.  Energia  podąŜa  za  uwagą.  Myśli  i  uczucia,  którym  się  oddajesz,  niezaleŜnie  czy  przywiązujesz  do 
nich uwagę czy nie, tworzą plany, na podstawie których najbliŜsze podobne do twojej myśli czy uczucia 
zjawisko jest wprowadzane do twojego Ŝycia. Koncentrowanie swej uwagi na czymkolwiek tworzy kanał, 
przez który moŜe nastąpić przepływ energii biologicznej i kosmicznej.

 

4.  Teraz  jest  chwila  mocy.  Nie  jesteś  związany  Ŝadnymi  wydarzeniami  z  twojej  przeszłości,  ani  teŜ 
postrzeganiem  przyszłości.  Masz  moc,  aby  w  chwili  obecnej  zmienić  ograniczające  cię  przekonania  i 
świadomie  zasadzić  ziarna  przyszłości  zgodnej  z  twoją  wolą.  Zmieniając  swoje  myśli  zmieniasz 
doświadczenia  i  nie  istnieje  Ŝadna  moc  na  zewnątrz  ciebie,  zdolna  powstrzymać  twoje  zamiary.  Bóg 
istnieje  wewnątrz  ciebie.  Jesteś  wolny  w  stopniu,  w jakim  zdajesz  sobie z  tego sprawę i  w  jakim  z  tego 
korzystasz.

 

5. Miłość jest po to, aby przynosiła szczęście. Wszechświat w obu swoich aspektach bycia i stawania się 
istnieje dzięki  miłości. Istoty  ludzkie, czy zdają sobie z tego sprawę,  czy nie, istnieją z powodu  miłości. 
Kiedy  zaczynają  uznawać  miłość  są  szczęśliwi  ze  względu  na  to,  kim  są,  a  stają  się  jeszcze  bardziej 
szczęśliwi ze względu na to, kim się stają. W hunie miłość jest związana z tworzeniem poczucia szczęścia. 
Nie jest to jedynie efekt uboczny. 

 

Wszystko działa lepiej i jest lepsze, kiedy ta zasada jest wcielana w Ŝycie świadomie. Tak więc, z bardzo 
praktycznych powodów, miłość jest jedyną formą etyki potrzebną w hunie.

 

6.  Cala  moc  pochodzi  z  wnętrza.  Jak  juŜ  wspomniałem  wcześniej,  nie  ma  mocy  poza  tobą,  poniewaŜ 
moc  Boga,  czy  wszechświata  działa  na  twoje  Ŝycie  poprzez  ciebie.  To  ty  jesteś  aktywnym  kanałem  tej 
mocy. Twoje wybory i decyzje zarządzają nim. śadna inna osoba nie ma na twoje Ŝycie takiego wpływu 
jak ty sarn, chyba Ŝe zdecydujesz oddać całą swoją władzę w czyjeś ręce.

 

7.  Efektywność  jest  miarą  prawdy.  W  nieskończonym  wszechświecie  nie  moŜe  istnieć  prawda 
absolutna.  Zamiast  niej  musi  istnieć  efektywna  prawda  na  osobistym  poziomie  świadomości.  Ta  zasada 
jest  pragmatyczna  i  uczy,  aby  dąŜyć  do  celu  w  najskuteczniejszy  sposób,  nawet,  jeśli  „fakty”  próbują 
wejść w drogę efektywności. KaŜda organizacja lub system wiedzy z tego punktu widzenia moŜe okazać 
się przydatna, a nie rzeczowa, poniewaŜ jakakolwiek inna organizacja posiadająca taką samą wiedzę moŜe 
być  uŜyta  do  osiągnięcia  innych  celów.  Mówiąc  inaczej  wszystkie  systemy  są  arbitralne,  więc  uŜywaj 
tego, który działa najlepiej.

 

Wszystkie  techniki  uŜywane  w  hunie  opierają  się  na  zastosowaniu  tych  zasad.  Właśnie  dlatego  jest  ona 
tak  uŜyteczna  dla  rozwoju  duchowego.  Opiera  się  bowiem  na  zasadach,  a  nie  technikach,  co  sprowadza 
się  do  tego,  Ŝe  kiedy  jest  potrzebne  rozwiązanie  to  po  prostu  wyszukujemy  i  uŜywamy  najprostszej 
techniki,  która  spełni  cel.  Kiedy  juŜ  poznasz  wszystkie  zasady,  będziesz  w  stanie  rozumieć  prawdziwą 
naturę wszystkich technik i tworzyć swoje własne.

 

Teraz  twój  rozwój  jest  całkowicie  w  twoich  rękach,  a  ta  ksiąŜka  jest  narzędziem  mającym  ci  w  tym 
pomóc. Kiedy będziesz jej uŜywać i wprowadzać zawarte w niej idee do swojego Ŝycia, pamiętaj o esencji 
filozofii huny, zawartej w tych zwodniczo prostych regułach:

 

-      błogosław chwilę obecną

 

-      ufaj sobie

 

-      oczekuj najlepszego

 

Wraz ze wzrostem zrozumienia mocy, która kryje się za tymi prostymi stwierdzeniami staniesz się coraz 
bardziej zdolny do tworzenia twego własnego szczęścia i kierowania własnym przeznaczeniem.

 

Dlaczego teraz?

 

MoŜna  równieŜ  zadać  pytanie:  Dlaczego  kahuni  ujawniają  sekrety  huny  właśnie  teraz?  Ostatnimi  czasy 
modną  odpowiedzią  było,  Ŝe  „zasłona”  podniosła  się  z  ludzkich  umysłów,  dzięki  czemu  są  oni  teraz  w 

stanie uchwycić prawdy, których wcześniej by nie zrozumieli, a wszystko to dzięki jakiemuś „duchowemu 
przyzwoleniu”.  Albo,  Ŝe  nastała  „Nowa  Era”  (New  Agę)  i  ludzkość  przeszła  ewolucję  do  odpowiednio 
receptywnego stanu.

 

Fakty  są  znacznie  prostsze.  Niebezpieczeństwo  trafienia  pod  sąd  za  posiadanie  innych  przekonań  jest  w 
obecnych  czasach,  przynajmniej  w  Stanach  Zjednoczonych,  bardzo  małe.  Nauki  ścisłe  i  technika  nie 
przyniosły szczęścia, które obiecywały. Zorganizowane religie upadają, a ludzie rozpoczęli poszukiwania 
bardziej znaczących i bezpośrednich związków z Bogiem. Nauczanie „Nowego Myślenia” rozpoczęło się 
juŜ  sporo  lat  wcześniej  i  przygotowało  grunt.  Ludzki  potencjał  otworzył  się  na  wiele  nowych  obszarów 
percepcji.  Ta  lista  mogłaby  być  jeszcze  o  wiele  dłuŜsza.  Faktów  jest  wiele,  ale  są  one  proste.  Zachodzą 
stabilnie  rozwijające  się  zmiany  kulturalne,  otwarcie  na  pełniejsze  zrozumienie  naszego  ukrytego 
potencjału.

 

Więc tutaj jest huna - tak stara jak najstarsze prawdy znane człowiekowi, tak nowa jak ostatnie osiągnięcia 
fizyki kwantowej. MoŜesz dodać hunę do wszystkiego tego, co wiesz, lub dodać wszystko to, co wiesz, do 
huny.  To  bez  znaczenia.  Jedyne,  co  się  liczy,  to  to,  Ŝe  nadszedł  czas,  aby  ludzie  odkryli,  do  czego 
naprawdę są zdolni.

 

Twoje trzy jaźnie

 

KaŜdy z nas jest istotą unikalną i niepowtarzalną. Nikt  nie doświadcza Ŝycia w ten sam  sposób, nikt nie 
posiada  dokładnie  takich  samych  umiejętności.  Posiadamy  jednak  pewną  cechę  wspólną.  Jest  nią 
pragnienie władania własnym Ŝyciem i otaczającym środowiskiem.

 

Ta potrzeba jest nazywana wieloma imionami i ukrywana pod róŜnymi formami, co nie zmienia faktu, Ŝe 
jest obecna w nas wszystkich. We współczesnej filozofii dominującym kierunkiem jest próba osiągnięcia 
władzy  nad  emocjami,  innymi  ludźmi,  sytuacjami  i  środowiskiem  przy  pomocy  kontroli  siłowej.  To 
podejście  nie  działa  zbyt  dobrze.  Przedstawiam  tutaj  praktyczną  alternatywę.  Filozofię,  która  mówi,  Ŝe 
sami  tworzymy  własną  rzeczywistość  i  Ŝe  mamy  moc,  aby  ją  zmieniać.  Drogą  do  dokonania  tego  jest 
przepełnione miłością władanie swoim ukrytym ja.

 

Zgodnie  z  filozofią  huny  kaŜdy  z  nas  posiada  trzy  jaźnie:  świadomość,  podświadomość  oraz 
nadświadomość. Ta trójka to tylko pewne aspekty całości, choć posiadają odrębne funkcje i muszą działać 
jako druŜyna, po to, aby osoba mogła wieść zdrowe, szczęśliwe i satysfakcjonujące Ŝycie. Jeśli następuje 
pomiędzy nimi jakiś brak równowagi, to w rezultacie moŜe dojść do choroby fizycznej, bądź umysłowej, 
albo do jakichś problemów społecznych lub z otaczającym daną osobę światem.

 

Większość  współczesnych  psychologów  akceptuje  idee  świadomości  i  podświadomości,  ale  praktycznie 
nikt  nie  poruszył  jeszcze  tematu  nadświadomości.  Jeśli  chodzi  o  koncepcje  huny  to  nadświadomość  nie 
jest  Bogiem  w  sensie  istoty  wyŜszej.  Jest  raczej  Bogiem  wewnątrz  -jak  „Ja  Chrystusa”,  czy  „Natura 
Buddy”.  MoŜna  teŜ  myśleć  o  niej  jak  o  pewnym  rodzaju  anioła  stróŜa.  Oczywiście  kahuni  wierzyli  w 
istnienie  istoty  wyŜszej  -Kinnulipo  -  ale  mając  całkowicie  praktyczne  podejście  do  Ŝycia  uwaŜali,  Ŝe  ta 
Istota  jest  tak  daleka  od  natury  znanych  rzeczy,  Ŝe  spekulowanie  na  jej  temat  jest  stratą  czasu.  Jest  to 
podstawowa  róŜnica  pomiędzy  ich  podejściem,  a  podejściem  cywilizacji  Zachodu,  która  cały  czas 
próbowała dociec natury NajwyŜszego Istnienia.

 

Poza  trzema  formami  świadomości  i  oczywiście  fizycznym  ciałem  kaŜda  osoba  składa  się  jeszcze  z 
dwóch istotnych rzeczy. Są to: ciało aka i mana. Aka jest słowem, które moŜna z grubsza przetłumaczyć 
jako  astral,  eter,  bądź  plazma.  Jest  to  substancja,  z  której  jest  zbudowany  cały  fizyczny  wszechświat. 
Innym  terminem,  którego  moŜna  uŜyć  jest  „substancja  uniwersalna”.  Ciało  aka  jest  jakby  fizycznym 
polem,  które  przenika  i  otacza  nasze  fizyczne  ciało.  Ten  temat  poruszę  jeszcze  w  późniejszych 
rozdziałach.  Mana  jest  siłą  czy  energią  stojącą  poza  całym  Ŝyciem,  myślą  i  czynami  określanymi  przez 
brak zrozumienia jako magiczne.

 

Analogia

 

Postaram się sprowadzić to abstrakcyjne myślenie do konkretnego przykładu. Musisz jednak pamiętać, Ŝe 
nie istnieje coś takiego jak doskonała analogia.

 

Prawdopodobnie  kaŜdy  widział  w  telewizji  zdjęcia  astronautów  spacerujących  po  księŜycu.  Postaraj  się 
teraz przypomnieć sobie jak wyglądali ci odziani w skafandry kosmiczne ludzie. Odnosząc to do huny, to 

taki  skafander  jest  właśnie  ciałem  fizycznym.  Z  zewnątrz  wydaje  się  obdarzony  własnym  Ŝyciem,  ale 
wszystkie działania i wykonywane przez niego czynności kończą się w chwili, w której człowiek będący 
wewnątrz ściąga go i odwiesza. W efekcie sam skafander bez astronauty wygląda jakby utracił Ŝycie. Idąc 
dalej, fizyczne ciało astronauty jest podświadomością. Porusza bowiem nogami i rękami skafandra/ciała w 
mniej  lub  bardziej  automatyczny  sposób.  Umysł  astronauty  moŜna  porównać  do  świadomości  -  ma 
bowiem analogiczne funkcje - nadaje kierunek, oraz cel działaniom i kontroluje ich przebieg.

 

Aka  jest  w  tym  przykładzie  powietrzem  znajdującym  się  wewnątrz  i  na  zewnątrz  skafandra  (być  moŜe 
pamiętacie  jasną  poświatę,  wyglądającą  na  aurę,  wokół  astronautów),  a  plecak  z  generatorem  zapewnia 
energię,  czyli  mana.  Ten  plecak  dostarcza  równieŜ  energii  potrzebnej  do  skontaktowania  się  z  Houston 
(czyli nadświadomością). Houston, dokładnie tak jak nadświadomość, dostarcza rad i wiedzy, wspiera, ale 
nigdy nie pomaga, chyba, Ŝe sieje o to poprosi lub sytuacja grozi niewykonaniem misji.

 

Siedem części osoby

 

Kahuni  mają  wiele  róŜnych  słów  określających  stan,  w  którym  znajduje  się  dana  osoba,  oraz  części,  z 
których się składa. Przedstawiam tutaj siedem z nich. O sześciu wspomniałem juŜ wcześniej:

 

1. Podświadomość. Ta część jest często nazywana „NiŜszą Jaźnią”, szczególnie przez ludzi obeznanych z 
pracami  Maxa  Longa.  Osobiście  uwaŜam  ten  termin  za  niewłaściwy  i  umniejszający.  Huna  nazywa  tę 
część ku albo unihipili.

 

2.      Świadomość.  W  hunie  tę  część  nazywa  się  lono  lub  uhane.  Termin  Longa,  „Średnie  Ja”  moŜe  być 
równie mylący jak „NiŜsze Ja”.

 

3.      Nadświadomość.  Long  nazwał  ją  „WyŜszym  Ja”,  co  jest  dosyć  praktyczne.  Ale  odnoszenie  się  do 
trzech ja, jako do wyŜszego, średniego i niŜszego powoduje wiele problemów w rozumieniu, ze względu 
na  olbrzymią  ilość  konotacji  i  skojarzeń.  Nawet  powszechne  łączenie  podświadomości  z  ciałem, 
świadomości  z  mózgiem  i  nadświadomości  z  jakąś  duchową  esencją  unoszącą  się  ponad  głową  nie  jest 
usprawiedliwione  ani  fizjologicznie,  ani  w  filozofii  huny.  Nadświadomość  określa  się  jako  aumakua,  a 
takŜe kumupua 'a, 'ao 'ao i kane.

 

4.    Dusza. Z pragmatycznych powodów nie mówi się często o duszy, poniewaŜ nie posiada ona Ŝadnych 
funkcji, nie moŜna jej trenować, ani rozwijać. Jedyną jej funkcją jest istnienie. Jest ona esencją twój ego 
istnienia, świadomości osobistej, oraz świadomości, Ŝe jest się świadomym. W Hunie tę część określa się 
jako iho.

 

5.      Ciało astralne. Znane pod nazwą kino aka.

 

6.    Mana. Posiadana przez istotę w danym momencie.

 

7.    Fizyczne ciało. Określane w hunie jako kino.

 

Podświadomość

 

Źródła słowa ku dają bardzo interesujący obraz podświadomości z punktu widzenia kahunów. Mówią one 
o, ja”, które potrafi ustanawiać rzeczy (jak na przykład nawyki), zmieniać się w coś innego lub poruszać 
się  od  jednego  stanu  doświadczenia  do  innego,  kontrolować  rzeczy 

1

  sytuacje,  mieć  negatywne  i 

pozytywne kompleksy, reagować spontanicznie, poszukiwać spokoju, wolności i rozluźnienia. Znaczenia 
słowa  unihipili  są  bardzo  podobne,  dodatkowo  mówią  jeszcze  o  działaniu  w  sekrecie,  bądź  w  sposób 
niejawny,  o  słuŜeniu,  przywiązywaniu  się  do  innych  ludzi  i  miejsc,  oraz  o  pewnych  nawykach  w 
wykonywaniu  określonych  czynności.  Język  hawajski  dostarcza  nam  obrazu  podświadomości  bardzo 
podobnego  do  tego  stworzonego  przez  współczesną  psychologią.  Omawiam  to  zagadnienie  szerzej  w 
rozdziałach 2 i 3.

 

Podświadomość  rozumuje  jak  komputer,  wyciągając  wnioski  z  danej  przesłanki  bądź  doświadczenia.  W 
przeciwieństwie do popularnego przekonania, podświadomość nigdy nie działa w sposób irracjonalny czy 
nielogiczny.  Wszystkie  jej  działania  są  podporządkowane  ścisłej  logice,  a  wydawać  się,  Ŝe  jest  inaczej, 
moŜe  tylko  wtedy,  kiedy  nie  mamy  świadomego  dostępu  do  przesłanek,  na  podstawie  których 
podświadomość  wyciągnęła  wnioski.  Podświadomość  posługuje  się  dwoma  rodzajami  myślenia. 
Dedukcją  i  indukcją.  Dedukcja  pozwala  na  zastosowanie  ogólnej  zasady  w  szczegółowej  sytuacji,  a 
indukcja  na  wyciągnięcie  szerokich  wniosków,  bądź  stworzenie  ogólnej  zasady  na  podstawie 
pojedynczego doświadczenia. Przykładem  moŜe  być sytuacja, w której jedno z  rodziców powie dziecku, 

Ŝe  seks  jest  zły,  a  ta  osoba  przeniesie  to  doświadczenie  i  przez  resztę  Ŝycia  będzie  się  w  określonych 
sytuacjach zachowywać tak, jakby to była prawda. Innym  przykładem moŜe być kobieta, która po złych 
doświadczeniach z pierwszym chłopakiem podświadomie traktuje przez całe Ŝycie wszystkich męŜczyzn 
jak wrogów.

 

Pamięć  jest  jedną  z  funkcji  podświadomości,  a  właściwie  jej  jedyną  funkcją,  poniewaŜ  wszystkie  inne 
wywodzą się  właśnie od niej. Jeśli pragniemy  sobie coś  przypomnieć to tak  naprawdę prosimy o pomoc 
naszą podświadomość. Jeśli z jakichś przyczyn nie  moŜe  ona tego wykonać, to wtedy  pojawia się znane 
wszystkim uczucie niemoŜności przypomnienia sobie czegoś, co z pewnością wiemy.

 

Podświadomość  ciągle  utrzymuje  kontakt  ze  świadomością,  ale  nasze  społeczeństwo  nie  kładzie  duŜego 
nacisku  na  ten  rodzaj  komunikacji,  przez  co  niewielu  ludzi  potrafi  wykorzystać  w  pełni  to  wartościowe 
źródło  informacji.  Podświadomość  przemawia  w  naszych  snach,  wyobraźni,  uczuciach,  odczuciach 
fizycznych i przejęzyczeniach.

 

Świadomość

 

Lono,  hawajskie  słowo  określające  świadomość  oznacza  równieŜ  uwagę,  komunikację,  chęć,  myśl  i 
osiągnięcie.  Słowo  uhane  poszerza  te  znaczenia  o  sterowanie  w  określonym  kierunku  i  tworzenie  celu. 
Jedną z najwaŜniejszych umiejętności świadomości jest nadawanie kierunku działaniom podświadomości. 
Jest  zastanawiającą  sprawą  ilu  ludzi  jest  przekonanych  o  czymś  zgoła  odwrotnym,  to  znaczy,  Ŝe 
świadomie  powinni  przyjmować  nakazy  od  podświadomości.  Pojawia  się  jakieś  uczucie  lub  odczucie  a 
oni są przekonani, Ŝe muszą coś z tym zrobić. A tak naprawdę to podświadomość daje sygnał, Ŝe coś się 
dzieje i Ŝe oczekuje na dalsze instrukcje. Ale jeśli one nie nadejdą to podświadomość zareaguje zgodnie z 
nawykami lub podda się czyjejś woli.

 

Świadomy  umysł  został  zaprojektowany  do  władania.  Niestety  zazwyczaj  bardzo  rzadko  spełnia  swoją 
funkcję. WaŜną częścią treningu huny jest przywrócenie tych spraw do naturalnego porządku.

 

Świadomość  moŜe  się  komunikować  dzięki  mowie,  piśmie  lub  rysunkom,  fizycznym  czynnościom, 
odgrywaniu  ról  i  myślom.  Rozumuje  ona  dokładnie  tak  samo  jak  podświadomość,  ale  moŜe  równieŜ 
„przeskoczyć”  zwykły  intelekt  dzięki  kreatywnym  wglądom.  Prawdopodobnie  największym  talentem 
świadomości  jest  zdolność  do  wyobraŜania  sobie  tego,  co  nie  istnieje.  Podświadomość  potrafi  jedynie 
wyobraŜać  sobie  istniejące  rzeczy  i  układać  je  w  wszelkie  kombinacje,  zaś  świadomość  jest  zdolna  do 
tworzenia zupełnie nowych idei i doświadczeń.

 

Nadświadomość

 

Nadświadomość  jest  dwoistą  istotą.  Na  swój  sposób  jest  jednocześnie  męŜczyzną  i  kobietą.  Słowo 
aumakua  niesie  w  sobie  znaczenia  takie  jak  „duchowy  rodzic”,  „opiekun”,  a  takŜe  „źródłowe  ja”, 
poniewaŜ  jest  źródłem  osobistego  Ŝycia,  celem  i  jego  wyraŜeniem.  Jest  w  pewien  sposób  Bogiem 
Wewnątrz. Kahuni wierzą bowiem, Ŝe jest to istota wewnętrzna, a nie jakiś duch, który mieszka gdzieś w 
niebie.  WyŜsze  Ja  słuŜy  radą,  informacjami  i  inspiracjami,  ale  nigdy  nie  wydaje  poleceń.  To  smutne 
patrzeć na kogoś, kto siedzi i czeka aŜ jego WyŜsze Ja powie mu, co robić, bo to po prostu się nie stanie. 
Dopiero,  kiedy  osoba  zdecyduje  się,  co  robić  nadświadomość  dostarcza  ogromnej  ilości  pomysłów, 
wiedzy i energii, która pozwoli spełnić zamiar. Huna pokazuje wiele dróg, które pozwalaj ą zwiększyć ten 
inspirujący kontakt.

 

Nadświadomość wyraŜa się poprzez kanały uŜywane  przez świadomość  i podświadomość, a takŜe przez 
bezpośrednią  inspirację.  Kiedy  taka  inspiracja  następuje,  nagle  wiesz  coś,  a  ta  wiedza  jest  połączona  z 
wielkim poczuciem spokoju i delikatnej ekscytacji.

 

Dusza

 

Najbardziej uŜyteczne rzeczy, jakie moŜna powiedzieć na temat duszy to, to, Ŝe jest ona w stanie rozrastać 
się,  zmniejszać,  zmieniać  swoje  połoŜenie  w  czasie  i  przestrzeni,  a  nawet  być  wielowymiarowa. 
Hawajskie słowo iho oznacza równieŜ rdzeń, serce, centrum, ja, coś więcej, odejść i powrócić, wkroczyć, 
zaślubić, radość, szczęście oraz silny wzrost.

 

W języku polskim bardzo często na określenie ja uŜywamy łacińskiego słowa ego. Niestety obrosło ono w 
wiele  dodatkowych  znaczeń  z  róŜnych  źródeł.  W  swojej  psychoanalizie  Freud  uŜył  tego  słowa  na 
określenie części osoby, która rozwiązuje konflikty narosłe pomiędzy inną częścią osoby, którą nazwał id, 

a środowiskiem lub rodzajem świadomości, któremu nadał nazwę superego. Na dodatek wiele systemów 
religijnych  zakładających,  Ŝe  w  człowieku  jest  coś  złego,  bądź  nawet  grzesznego  uŜywało  tego  samego 
terminu,  aby  określić  ja  w  opozycji  do  innych.  Zwykle  systemy  te  głosiły  potrzebę  umniejszenia,  bądź 
nawet zniszczenia ego, co w rezultacie stworzyło bardzo wielu ludzi nienawidzących samych siebie oraz 
swoich własnych potrzeb i pragnień.

 

Kiedy  ludzie  zadają  mi  pytanie,  co  huna  mówi  na temat  ego,  muszę  najpierw  ustalić,  co  mają  na  myśli. 
Jeśli  chodzi  im  o  Freudowskie  pojęcie,  to  sprawa  jest  prosta.  Odpowiadam,  Ŝe  nie  uŜywamy  tego 
konceptu. Freud wymyślił swój system i jest on na wiele sposobów uŜyteczny, ale nie ma nic wspólnego z 
huna. Jeśli zaś ktoś ma na myśli „Ja”, to odpowiedź jest prosta. Pragniemy je rozwinąć tak bardzo, jak jest 
to tylko moŜliwe, poniewaŜ im więcej wszechświata jesteśmy w stanie ogarnąć jako my sami, tym więcej 
pozytywnych zmian  moŜemy doń wprowadzić. Konflikty zawsze mają swój początek w przekonaniach i 
podziałach. Zmniejszajmy to, co nas dzieli, a nie nas samych.

 

Ciało aka

 

Przy próbie porównania huny i zachodniej nauki, najwięcej problemów dostarcza ciało aka, poniewaŜ nie 
zostało ono jeszcze zaakceptowane przez ortodoksyjną naukę i psychologię. Aby dokonać jakichkolwiek 
porównań  trzeba  odwołać  się  do  parapsychologicznych  teorii  o  ektoplazmie  nazywanej  równieŜ 
bioplazmą  przez  Rosjan  i  psi  plazmą  przez  niektórych  amerykańskich  badaczy.  Terminy  takie  jak  ciała 
astralne, bądź eteryczne, są terminami metafizycznymi określającymi tę samą rzecz.

 

Ciało aka jest  bliskie ciału fizycznemu. Jest równieŜ znacznie rzadsze od powietrza, dzięki czemu moŜe 
przenikać je dowolnie lub otaczać jak atmosfera lub aura. Ludzie, którzy są w stanie dokładnie zobaczyć 
to  ciało, mówią, Ŝe jest ono jasne i zmienia swoje barwy  wraz z kaŜdą zmianą nastroju czy myśli. Ciało 
aka  zawiera  wzorce  kaŜdej  komórki  ciała,  dzięki  czemu  proces  ich  odnowy  i  wzrostu  moŜe  być 
prowadzony w sposób prawidłowy. Ciało aka jest jednakŜe bardzo czułe na myśli, przez co utrzymujące 
się przez dłuŜszy czas negatywne myśli mogą zaburzyć działanie ciała. Jedną z roboczych teorii huny jest 
stwierdzenie,  Ŝe  wszystko,  z  czym  weszliśmy  w  kontakt  przy  pomocy  naszych  zmysłów  jest  z  nami  na 
zawsze  połączone  przy  pomocy  „nici”  aka.  Inna,  bardziej  współczesna  teoria  sugeruje  istnienie 
uniwersalnego  pola  aka,  w  którym  poszczególne  osoby,  miejsca  i  przedmioty  są  rozróŜnione  tylko 
częstotliwością  wibracji.  „Dostrajając”  swój  umysł  do  odpowiedniej  wibracji  moŜna  wejść  w  kontakt  z 
czymkolwiek w całym wszechświecie, a podświadomość przechowuje pamięć częstotliwości wszystkiego, 
z  czym  dana  osoba  weszła  w  kontakt  zmysłowy.  Z  punktu  widzenia  huny  Ŝadna  z  tych  teorii  nie  jest 
bardziej  prawdziwa  od  drugiej.  Prawda  w  tym  wypadku  zaleŜy  od  preferencji  osoby,  która  uŜywa  tych 
teorii.

 

Mana

 

Słowo  mana  ma  kilka  znaczeń,  co  często  powoduje  zamieszanie  pośród  ludzi  uczących  się  Huny. 
Najbardziej podstawowym znaczeniem jest „moc”, mogąca oznaczać moc boską i jakąkolwiek inną. Dwa 
inne znaczenia to „autorytet/pewność siebie” i „energia”.

 

„Moc” odnosi się do „bycia  w stanie” i stosuje się do  umiejętności, nastawienia i energii, która pozwala 
wykonać  pracę. W  ksiąŜkach  historycznych  odnotowano,  Ŝe  król Kamehameha,  który  zjednoczył  wyspy 
hawajskie,  miał  duŜą  ilość  mana.  Niektórzy  tłumaczą  to  jako  ogromne  ilości  mocy  boskiej,  które  on 
posiadał, ale bardziej prawdopodobne jest, Ŝe ci, którzy pisali kroniki mieli na myśli jego niepodwaŜalny, 
królewski autorytet, albo nawet ogromną pewność siebie, dzięki której osiągał swoje cele.

 

Mana  nie  jest  tylko  potencjałem,  pewnością  siebie  czy  energią.  Jest  wszystkimi  tymi  trzema  rzeczami 
działającymi  razem.  Hawajczycy  mają  inne  słowa  określające  autorytet  (kuleana,  hano),  pewność  siebie 
(pulele, hilina'i), umiejętności (loea, akamaf) i energię (mahi, uila). Słowa mana uŜywa się wtedy, gdy ma 
się  na  myśli  kombinację  tych  wszystkich  rzeczy.  Kahuna  uŜywający  mana  w  procesie  uzdrawiania,  tak 
naprawdę  uŜywa  swojej  energii,  autorytetu,  pewności  siebie  i  umiejętności.  To  jest  jego  „moc”.  KaŜdy 
posiada jakąś ilość mana, która moŜe się w pewnych okolicznościach zmniejszać lub zwiększać.

 

Zwykle  ucząc  o  mana  porównuje  sieją  z  energią,  taką  jak  chi,  prana,  orgon,  od  i  innymi  rodzajami 
energii,  bioenergii,  czy  nawet  energii  emocjonalnej,  chociaŜ  do  określenia  tego  rodzaju  energii 
Hawajczycy uŜywają słowa ki, zresztą dokładnie takiego samego, jakiego uŜywają Japończycy. Ucząc się 

powiększać swój  zasób mana i  kierować nim, powiększysz takŜe swoje umiejętności, autorytet i ogólnie 
własną moc.

 

Ciało fizyczne

 

Słowo    kino  oznaczające  fizyczne  ciało  oznacza  równieŜ  „silnie  naenergetyzowany  kształt  myśli” 
(myślokształt). Więc z punktu widzenia huny twoje ciało jest zmaterializowaną myślą twojego WyŜszego 
Ja,  modyfikowaną  przez  nabyte  podświadome  i  świadome  nawyki  i  przyzwyczajenia.  Z  tego  powodu 
twoje  ciało  -jego  wygląd  i  stan  zdrowia  -  mogą  bardzo  się  zmienić  poprzez  zmienienie  nastawień  i 
nawyków,  czy  mówiąc  inaczej,  podejścia  do  samego  siebie  i  zachowania.  Twoje  ciało  na  poziomie 
komórkowym natychmiast reaguje na kaŜdą twój ą myśl i uczucie. Ta reakcja ma zwykle formę napięcia 
lub  rozluźnienia  na  poziomie  mięśniowym  albo  organicznym.  Ucząc  się  władać  (to  znaczy  kierować) 
swoimi  myślami  i  uczuciami  moŜesz  wywrzeć  ogromny  wpływ  na  swoje  ciało.  Jeśli  jednak  będziesz 
próbował  kontrolować  albo  tłumić  swoje  uczucia  bądź  myśli,  twoje  ciało  sprzeciwi  się  prędzej  czy 
później, odpowiadając na takie traktowanie bólem lub dysfunkcją.

 

Twoje fizyczne ciało to kino, ale cały otaczający cię świat równieŜ zawiera się w tym słowie. To znaczy, 
Ŝe cały twój świat, środowisko, w którym Ŝyjesz nie jest tylko po to, abyś się mu przyglądał. Istnieje po 
to,  abyś  wpływał  na  nie  swoimi  myślami,  uczuciami,  wierzeniami,  oczekiwaniami,  lękami  i  osądami  na 
jego  temat.  Jednym  z  najbardziej  znaczących  „tajemnych  faktów  na  twój  temat”  jest  to,  Ŝe  moŜesz 
tworzyć i zmieniać twoje osobiste doświadczenia świata.

 

Huna i współczesna psychologia

 

Psychologia  huny  róŜni  się  znacznie  od  psychologii  klasycznej.  Ale  znacznie  waŜniejsze  od  róŜnic  są 
łączące je  podobieństwa,  które  wskazuj  ą na  łączące wszystko  bezpośrednie  doświadczenia.  Porównanie 
huny  i  załoŜeń  współczesnej  psychologii  moŜe  rzucić  trochę  światła  na  nasze  ukryte  ja  i  sposoby 
efektywnego wykorzystania go.

 

Huna i Freud

 

Najsłynniejszym  teoretykiem  zachodniej  psychologii  jest  bez  wątpienia  Zygmunt  Freud.  Tak  samo  jak 
kahuni  podzielił  on  umysł  ludzki  na  trzy  części  nadając  im  nazwy  id,  ego  i  superego.  Pomimo  Ŝe 
znaczenia  tych  trzech  terminów  nie  do  końca  odpowiadają  określeniom  uŜywanym  przez  kahunów,  to 
jednak wykazują one dosyć duŜo podobieństw.

 

Część  określana  przez  Freuda  jako  id,  była  według  niego  animalistyczna,  prymitywna,  rządzona  przez 
pasje i impulsy. Była takŜe rezerwuarem głęboko skrywanych, nie rozwiązanych konfliktów. Musiała być 
kontrolowana, bowiem jeśli tej kontroli brakło, stawała się bardzo destruktywna.

 

Koncepcja  ku,  uŜywana  przez  kahunów, równieŜ  przypisuje  tej  części  ludzkiego  umysłu  cechy  takie jak 
przechowywanie nie rozwiązanych konfliktów. Twierdzi równieŜ, Ŝe ku jest zwierzęce, ale tylko w takim 
sensie,  Ŝe jest  połączone  z  wszelkimi  funkcjami  ciała,  a takŜe dlatego, Ŝe  kanalizuje instynkty  i  emocje. 
Ale z punktu widzenia huny nie trzeba kontrolować ku. Wystarczy jedynie je uczyć i trenować. Jest ono, 
co  prawda  rezerwuarem  nierozwiązanych  konfliktów,  ale  przechowuje  teŜ  wiedzą,  nawyki,  a  jego 
instynktowne  zachowania  mają  wiele  wspólnego  z  przetrwaniem,  wzrastaniem  i  szczęściem.  Wszelkie 
negatywne zachowania ku są uwaŜane za rezultat wyuczenia się przez nie błędnego wzorca, bądź metody 
postępowania,  zaś  niewłaściwe  zachowania  id  Freud  przypisywał  jego  wrodzonej  złośliwej  naturze. 
Sprowadzając  to  wszystko  do  prostych  faktów  i  Freud,  i  kahuni  zgadzają  się  co  do  tego,  Ŝe  człowiek 
posiada pewną ukrytą naturę, która wpływa na nasze zachowanie i doświadczenia. Jedyną istotna róŜnicą 
jest  to,  Ŝe  Freud  przypisywał  tej  części  wrodzone  złe  cechy,  zaś  kahuni  uwaŜali,  Ŝe  jest  ona  z  gruntu 
dobra.  Dla  wygody,  w  dalszej  części  dyskusji,  nazywam  tę  część  podświadomością,  choć  ani  Freud  ani 
kahuni nie byliby całkowicie usatysfakcjonowani tym terminem.

 

I  Freud,  i  kahuni  zgadzają  się,  co  do  faktu,  Ŝe  podświadomość  przechowuje  kompleksy.  Zgadzają  się 
równieŜ,  co  do  tego,  Ŝe  kompleks  to  splątana  masa  wzorców  myślowych,  które  nie  zostały 
zracjonalizowane,  co  moŜe  powodować  neurotyczne  zachowania  i/lub  choroby  fizyczne.  Te  kompleksy 
mogą  powstać  ze  względu  na  traumatyczne  przeŜycia  lub  podjęcie  pewnych  załoŜeń  we  wczesnych 
etapach  Ŝycia,  Czasami  nie  jesteśmy  w  stanie  zracjonalizować  (czyli  uczynić  logicznym  i 
akceptowalnym),  pewnych  powstających  urazów,  czy  załoŜeń,  szczególnie  w  trakcie  ich  powstawania. 

Takie stworzone wcześniej kompleksy mogą pojawić się na przykład jako silne poczucie winy. Dzieje się 
to  zwykle  w  późniejszym  czasie,  szczególnie  wtedy,  kiedy  podświadomość  napotyka  sytuację,  która 
zmuszają  do  ponownego  uŜycia  danego  wzorca.  Freud  i  kahuni  zgadzają  się  równieŜ,  co  do  tego,  Ŝe 
pewne  kompleksy  mogą  pozostawać  ukryte  przed  świadomością,  aŜ  do  czasu,  kiedy  nie  zostaną 
odnalezione  dzięki  specjalnym  technikom.  JednakŜe  Freud  uwaŜał  te  techniki  za  sprawę  najwaŜniejszą, 
zaś kahuni uwaŜają je jedynie za uŜyteczne.

 

Techniki  analityczne  uŜywane  przez  freudystów  i  kahunów  są  zadziwiająco  podobne.  Aby  odkryć  treść 
kompleksu  uŜywa  się  snów,  wspomnień  i  doświadczeń  z  dzieciństwa.  Freudyści  uwaŜają,  Ŝe  kiedy  juŜ 
odnajdzie się kompleks to znika on samoistnie tylko dzięki faktowi, Ŝe został on uświadomiony. Jednym z 
głównych problemów psychoanalizy jest fakt, Ŝe nie zawsze tak się dzieje. Zwykle potrzebna jest jeszcze 
bardziej aktywna faza pozbywania się i odrzucania kompleksu. Właśnie tutaj huna idzie o krok dalej. Tak 
jak  Freudyści  wiedzą  oni,  Ŝe  poczucie  winy  jest  głównym  źródłem  aktywującym  kompleksy,  ale  w 
przeciwieństwie  do  freudystów  nie  uwaŜają,  Ŝe  poczucie  winy  powstaje  jedynie  na  tle  seksualnym.  Co 
więcej  znają  oni  doskonale  rolę  pokuty  i  wybaczenia  w  procesie  wyzbywania  się  kompleksu.  Rytuały 
oczyszczające, wyrzeczenia i oddawanie części swego majątku potrzebującym, odgrywaj ą bardzo wielką 
rolę w psychoterapii kahunów.

 

Kahuni  traktują  problem  winy  bardzo  pragmatycznie.  Społeczeństwa  zachodnie  są  w  większości  pod 
wpływem  chrześcijaństwa,  które  było  interpretowane  przez  wielu  przywódców  religijnych  i  w  efekcie 
wprowadziło  idee,  iŜ  człowiek  moŜe  zgrzeszyć  przeciw  innemu  człowiekowi  i  przeciw  Bogu.  Kahuni 
uwaŜają  natomiast,  Ŝe  zgrzeszenie  przeciw  Bogu  jest  mniej  więcej  tak  samo  moŜliwe  jak  sytuacja,  w 
której  atom  grzeszy  przeciw  człowiekowi.  Po  prostu  nie  da  się  tego  zrobić  nawet,  jeśliby  się  chciało. 
Jedyne,  co  kahuni  uwaŜają  za  grzech  to  celowe  skrzywdzenie  innej  istoty,  czy  to  fizyczne,  czy 
emocjonalne, czy mentalne. Więc jedyną istotą, która moŜe wybaczyć grzech jest sam poszkodowany. We 
wszelkich przypadkach, kahuni najpierw zalecą uzyskanie wybaczenia od poszkodowanego. Jeśli jest to z 
jakichś  przyczyn  niemoŜliwe,  dopiero  wtedy  sięgną  do  innych  środków  pozwalających  na  uwolnienie 
poczucia  winy,  szczególnie  do  takich,  które  są  bardzo  przekonujące  dla  podświadomości.  Ta  praktyka 
autowybaczania jest  równieŜ  uŜywana  w  przypadkach,  kiedy  nie  było  Ŝadnego poszkodowanego,  co jest 
dosyć częstym problemem ludzi współczesnych.

 

Freud  wyobraŜał  sobie ego jako  świadomą, rozsądną  część  umysłu.  Sądził, Ŝe jest  ono  zaangaŜowane  w 
ciągłą walkę pomiędzy zwierzęcymi pragnieniami id, a dąŜącym do stabilizacji i moralnym superego. Nie 
dostrzegł  on  współpracy  łączącej  świadomość  i  podświadomość,  poniewaŜ  prawie  całkowicie  oddzielał 
umysł od ciała. Kahuni z kolei dostrzegli, Ŝe podświadomość zawiaduje większością funkcji ciała i uznali, 
Ŝe podświadomość powinna być traktowana mniej więcej jak dziecko, które trzeba uczyć i trenować, aby 
osiągnąć stabilny rozwój całej osoby. To zresztą jest jedną z podstawowych funkcji świadomego umysłu. 
Ma  on za zadanie  być  nauczycielem  i  przewodnikiem  podświadomości. Oczywiście  pierwszym  krokiem 
jest zdanie sobie sprawy z istnienia podświadomości jako pewnej części umysłu, mającej pewne określone 
funkcje.

 

Superego w ujęciu Freuda nie miało nic wspólnego z pojęciem wyŜszej jaźni uŜywanym w hunie. Sądził 
on  raczej,  Ŝe  jest  ono  częścią  świadomego  umysłu  zawierającą  sumienie.  W  jego  systemie  to  właśnie  ta 
część  mówi  człowiekowi,  co  jest  dobre,  a  co  złe.  W  hunie  funkcja  sumienia  jest  rozdzielona  pomiędzy 
świadomość  i  podświadomość.  Świadomy  umysł  (lono)  jest  w  stanie  odróŜnić  dobro  od  zła  dzięki 
rozsądnemu  myśleniu.  Natomiast  podświadomość  (ku),  musi  polegać  na  wyuczonych  nawykach,  nie 
zaleŜnie czy w procesie nauki tych nawyków uczestniczyło, czy teŜ nie uczestniczyło lono. Na przykład, 
jeśli  rodzice  wielokrotnie  powtarzali  dziecku,  Ŝe  taniec  jest  grzechem,  to  podświadomość  przechowa  tę 
ideę, jako pamięć prawdy, poniewaŜ lono nie było wtedy w stanie podjąć innej decyzji. W dorosłym Ŝyciu 
ta  osoba  będzie  uwaŜała taniec za  coś  złego  i  grzesznego,  chyba  Ŝe  świadomość  przywoła  wspomnienie 
tamtej  nauki  w  dzieciństwie  i  zracjonalizuje  je  na  podstawie  posiadanej  obecnie  wiedzy.  Na  tym 
przykładzie widać, Ŝe ku w pewnych sytuacjach działa jak „podświadome sumienie”.

 

Koncept  libido  wywołujący  wiele  kontrowersji  zarówno  pośród  przeciwników  Freuda,  jak  i  pośród  jego 
zwolenników, ma bezpośrednie zastosowanie w hunie. Freud uwaŜał je za energię psychiczną. Miała ona 
wywodzić  się  z  popędu  seksualnego i  być  siłą  motywującą  do  wszelkich pozytywnych  i  przepełnionych 

miłością  zachowań  ludzkich.  Jeśli  zaś  została  ona  zblokowana  lub  nakierowana  na  niewłaściwe  tory 
stawała  się  Ŝądzą  (w  negatywnym  znaczeniu tego  słowa),  albo  osiągała stan  statyczny  i  uczestniczyła  w 
wiązaniu  poszczególnych  elementów  negatywnych  kompleksów.  Nie  jest  juŜ  dzisiaj  pewne  czy  Freud 
traktował  libido  jak  coś  więcej  niŜ  tylko  roboczą  teorię,  ale  jest  pewne,  Ŝe  kahuni  traktują  koncepcję 
mana,  która  jest  analogiczna  do  koncepcji  libido,  jako  bardzo  realną  i  efektywną.  Tak  samo  jak  libido, 
mana  moŜe  być  uŜyta  do  osiągnięcia  pozytywnych  i  negatywnych  rezultatów.  JednakŜe  jest  ona  raczej 
blokowana przez kompleksy, a nie scala je. Jeśli kompleksy nie są zbyt silne to mana ciągle płynie, choć 
w ograniczonym stopniu.

 

Huna i Jung

 

Karl Jung rozwinął koncepcje persony, animy i animusa, które w pewnym stopniu odpowiadają lono i ku 
w koncepcjach huny. Persona* jako zewnętrzna maska osoby to dająca się łatwo rozpoznać świadomość, 
czy w hunie lono. Koncepcja ego przedstawiana przez Junga łączy w sobie aspekty ku i lono. Jako coś, co 
jest  odbiciem  osobistego  doświadczenia,  ego  odpowiada  ku.  Jako  coś,  co  słuŜy  do  ekspresji 
indywidualności,  przyjmuje ono jakości lono. Problemy  emocjonalne  były  postrzegane  przez  Junga jako 
konflikty  pomiędzy personą, animusem, animą  i ego. (Była w to  wszystko zamieszana jeszcze zbiorowa 
nieświadomość, ale ten szczegół chwilowo pominą). W hunie za źródło problemów emocjonalnych uwaŜa 
się dysharmonią pomiędzy lono i ku, gdzie ku jest źródłem emocjonalnej ekspresji.

 

Jung przywiązywał teŜ bardzo duŜą wagę do typów osobowości. Kiedy dana osoba zaczynała nadmiernie 
wyraŜać swój typ, jako rezultatu naleŜało oczekiwać problemów emocjonalnych. Z punktu widzenia huny, 
będzie to ekwiwalentem kompleksu, który przejmuje zbyt wielką dominację nad całością osoby.

 

Koncepcja  Junga  dotyczący  zbiorowej  nieświadomości  jest  najbliŜszym  psychologicznym  wyjaśnieniem 
nadświadomości, choć pojawia się tu duŜa domieszka aktywności podświadomości. Jung był zadziwiony 
faktem,  Ŝe  tak  zwani  cywilizowani  ludzie,  cierpiący  z  powodu  róŜnorakich  chorób  psychicznych, 
przebywając  w  stanach  półświadomych  i  nieświadomych  rysują  często  symbole  niezwykle 
przypominające  symbolikę  tak  zwanych  ludzi  prymitywnych.  To  nasunęło  mu  pomysł  pamięci 
dziedzicznej,  kolektywnej  świadomości,  czy  raczej  nieświadomości.  Tak  naprawdę  to  ta  kolektywna 
nieświadomość  nie  odpowiada  pojedynczemu  aumakua  (WyŜszej  Jaźni).  Trafniejszym  porównaniem 
byłoby po 'e aumakua, czyli Wielkie Stowarzyszenie WyŜszych Jaźni. KaŜda WyŜsza Jaźń jest w stałym 
kontakcie  z  kaŜdą  inną  WyŜszą  Jaźnią  i  w  pewnych  okolicznościach  -  szczególnie,  kiedy  zostaną  o  to 
poproszone, działają wspólnie. Ta idea wykracza nieco poza koncepty Junga, ale jest i tak wystarczająco 
do  nich  podobna,  aby  było  to  znaczące.  Oczywiście  Wielkie  Stowarzyszenie  moŜe  być  źródłem 
powszechnej symboliki, jak i inspiracji oraz podpowiedzi dla jednostki. Kahuni mogą częściowo zgodzić 
się  z Jungiem,  co  do  funkcji  takiej  jak  pamięć  dziedziczna,  ale  w  tym  przypadku  biorą oni równieŜ  pod 
uwagę  czynnik  pamięci  przechowywanej  przez  ku.  Kahuni  wierzą  w  reinkarnację,  więc  pewna  część 
pamięci dziedzicznej moŜe tak naprawdę być osobistym doświadczeniem.

 

Punkt  widzenia  Junga  dotyczący  libido,  był  bliŜszy  konceptom  mana,  niŜ  punkt  widzenia  Freuda. 
Największa  róŜnica  to  fakt,  Ŝe  Jung  postrzegał  libido  jako  siłę  o  charakterze  raczej  neutralnym,  a  nie 
genitalnym.  Kahuni  równieŜ  uwaŜają  ją  za  neutralną,  moŜliwą  do  zastosowania  w  kierunku  dobra  i  zła, 
oraz powiązaną z całą osobą. JednakŜe Jung nigdy nie zabrnął tak daleko jak uwaŜanie tej siły za realną i 
moŜliwą do kontrolowania.

 

Huna i Reich

 

W pracach Wilhelma Reicha spotykamy się z opisem siły, która tak bardzo przypomina mana, Ŝe jest to aŜ 
niewiarygodne.  Niestety  bardzo  mało  ludzi  miało  okazję  zapoznać  się  z  pracami  tego  genialnego 
naukowca  i  filozofa.  Reich  był  uczniem  Freuda,  ale  niestety  tak  jak  Jung 

1

  inni  został  zmuszony  do 

przerwania  badań  ze  względu  na  panujące  ówcześnie  zasady.  Reich  stworzył  między  innym  zasady 
analizowania struktur charakteru, które są stosowane po dziś dzień przez psychoanalityków. Prace Reicha 
dotyczyły  głównie  Freudowskiej  koncepcji  libido,  którą  doprowadzał  do  swoich  własnych  logicznych 
konkluzji.

 

Będąc dalekim od uŜywania czegoś tylko jako wygodnej koncepcji, Reich przekonywał się, Ŝe libido było 
rzeczywistą  energią,  która  nie  tylko  utrzymywała  procesy  Ŝyciowe,  ale  takŜe  brała  aktywny  udział  w 

formowaniu  się  kompleksów.  Prowadząc  badania  nad  właściwościami  charakteru,  Reich  zauwaŜył,  Ŝe 
neurotyczne  osoby  mają  zawsze  napięte  te  same  grupy  mięśni.  Jeśli  rozluźniło  sieje  w  sposób 
mechaniczny  dana  osoba  doświadczała  uwalniającego  emocjonalnego  rozluźnienia,  które  zawsze 
dotyczyło istniejącego kompleksu. Co więcej, takie osoby mówiły równieŜ o mrowieniu, czy przepływie 
czegoś  w  rodzaju  prądu  elektrycznego  przez  całe  ciało.  W  hunie  zdrowa  osoba  powinna  bez  Ŝadnego 
problemu  być  w  stanie  odczuć  przepływ  mana  przez  ciało.  Ten  przepływ  nie  jest  konieczny  tylko  do 
podtrzymania  dobrego  fizycznego  i  emocjonalnego  zdrowia  danej  osoby.  Jest  on  równieŜ  konieczny  do 
nawiązania  kontaktu  z  WyŜszym  Ja  i  do  uŜywania  jego  ogromnego  potencjału  energetycznego. 
Odczuwanie  swobodnego  przepływu  mana,  jest  równoznaczne  z  tym,  Ŝe  ku  jest  relatywnie  wolne  od 
ograniczających kompleksów. Reich dokonał tego odkrycia całkowicie niezaleŜnie obserwując fenomeny 
fizyczne.

 

Jedną  ze  zdumiewających  charakterystyk  mana  jest  to,  Ŝe  moŜna  ją  wyemitować  z  ciała  i  umieścić  w 
jakimś przedmiocie, w pewien sposób go ładując. W dawnych czasach kahuni ładowali kije swoją mana, a 
potem w trakcie bitew rzucali nimi w wojowników przeciwnika. Jeśli taki kij dotknął tylko jakiejś osoby 
to  wyładowanie  mana  natychmiast  odbierało  jej  przytomność.  Pojawiają  się  doniesienia  o  indiańskich 
szamanach, czy praktykach sztuki walki, którzy potrafią powalić człowieka dotknięciem palca, a ci, którzy 
są obeznani z pracami Mesmera przypominają sobie zapewne, Ŝe robił to samo.

 

Reich  przeprowadził  bardzo  podobny,  choć  mniej  energiczny  eksperyment.  PrzyłoŜył  gumową  rękawicę 
do  elektroskopu  (urządzenia  mierzącego  dodatnie  i  ujemne  napięcie)  i  wykazał,  Ŝe  nie  nastąpiła  Ŝadna 
reakcja.  Potem  przytrzymał  tę  rękawicę  na  splocie  słonecznym  zdrowej  osoby.  Kiedy  ponownie  zbadał 
rękawicę  elektroskopem  ten  wykazał  niezaprzeczalną  reakcję.  Coś  zostało  przekazane  od  osoby  do 
rękawicy. Dalsze eksperymenty dowiodły, Ŝe była to nieznana forma elektromagnetyzmu. Reich nazwał ją 
argonem. Co niezwykle interesujące, kahuni uwaŜają splot słoneczny za największy generator i magazyn 
mana.

 

Huna i Berne

 

Eryk  Berne  rozwinął  formę  terapii,  którą  nazwał  Analizą  Transakcjonalną.  AT,  jak  często  się  to  teraz 
określa, opiera się na podstawowej jednostce społecznej interakcji nazywanej „transakcją”, co sprowadza 
się do bodźca i odpowiedzi, która zachodzi pomiędzy dwoma wchodzącymi w interakcję osobami. Natura 
tej transakcji definiuje jakość interpersonalnej jakości związków, oraz poczucie szczęścia i efektywności. 
W  AT,  wyróŜnia  się  trzy  stany,  które  osoba  moŜe  przybrać  dokonując  transakcji.  Stan  Rodzica,  będący 
odbiciem  podświadomej  pamięci  na  temat  transakcji  zawieranych  pomiędzy  rodzicami.  Stan  Dziecka, 
który  jest  odbiciem  reakcji  i  uczuć  z  czasów  wczesnego  dzieciństwa,  oraz  stan  Dorosłego,  w  którym 
uŜywamy  naszych  bezpośrednich  doświadczeń  i  własnych  konkluzji.  W  relacjach  z  innymi  osobami 
ludzie  uŜywają  pewnych  wypracowanych  „pozycji  Ŝyciowych”  jak  na  przykład  „ja  nie  jestem  OK  -  ty 
jesteś  OK”  i  wcielają  się  w  stan  Rodzica,  Dziecka  lub  Dorosłego.  WaŜnym  załoŜeniem  AT  jest,  Ŝe 
pozycje Ŝyciowe powstają w oparciu o podjęte decyzje, co przy zwiększeniu świadomości i wytrenowania 
danej  osoby  moŜe  doprowadzić  do  zmiany  pozycji  Ŝyciowej  na  „ja  jestem  OK  i  ty  jesteś  OK”,  oraz 
działania ze stanu umysłu Dorosłego.

 

W  hunie  równieŜ  występuje  załoŜenie,  Ŝe  wszystko,  z  czym  się  stykamy,  zostaje  zapisane  w  naszej 
podświadomości i ma wpływ na nasze Ŝycie, oraz, Ŝe decyzje podjęte w jakimkolwiek wieku są moŜliwe 
do  zmienienia  wraz  z  nowymi  danymi,  na  jakimkolwiek  późniejszym  etapie  Ŝycia.  Rodzic,  Dziecko  i 
Dorosły  są  równoznaczne  z  kompleksami.  System  stworzony  przez  Berne'a,  choć  bardzo  arbitralny  jest 
dosyć  uŜyteczny.  Zresztą  kahuni  mają  świadomość,  Ŝe  huna  równieŜ  jest  w  pewnym  stopniu  arbitralna. 
KaŜdy system jest tylko dogodnym sposobem opisywania rzeczywistości. To, z czym kahuni zgadzają się 
całym  sercem  w  AT  to  stwierdzenie  „ja  jestem  OK  -  ty  jesteś  OK”  wraz  ze  stanem,  zachowaniem  i 
poglądami Dorosłego.

 

Huna i Perls

 

Fryderyk  Perls  stworzył  terapię  Gestalt,  której  celem  jest  wzmacnianie  procesu  wzrostu  i  rozwijania 
ludzkiego potencjału, co równieŜ jest celem huny. Mówiąc krótko, główne elementy terapii Gestalt mają 
na celu objęcie uwagą całej osoby (nie tylko umysłu, ciała, czy mózgu), po to, aby otrzymać informację na 

temat  tego,  co  całość  człowieka,  będąca  tutaj  i  teraz,  nie  czyniąca  Ŝadnych  załoŜeń  i  osądów  ma  do 
powiedzenia.  Wszystko  to  pasuje  perfekcyjnie  do  filozofii  huny.  Terapia  Gestalt  zawiera  bardzo  wiele 
technik, ale sam Perls podkreślał, Ŝe przywiązywanie zbyt wielkiej uwagi do technik jest błędem, bowiem 
liczy  się  właśnie  terapia,  a  nie  techniki.  Techniki  terapeutyczne  uŜywane  w  Gestalt  maj  ą  na  celu 
zintegrowanie uwagi ze świadomością. KaŜda technika, która moŜe tego dokonać jest uznawana za dobrą. 
Podobnie  w  hunie,  techniki  terapeutyczne  maj  ą  na  celu  rozwijanie  uwagi,  umiejętności  oraz  szczęścia. 
KaŜdy  system,  który  wspiera  takie  działania  w  sposób  efektywny,  nawet  jeśli  został  wymyślony  do 
konkretnego  przypadku  jest  uznawany  za  odpowiedni.  Kolejnym  podobieństwem  pomiędzy  załoŜeniami 
Perlsa  i  huna,  jest  gotowość  zmiany  lub  odrzucenia  danej  teorii  w  zaleŜności  od  potrzeb.  Jest  to 
ekwiwalentem zasady kahunów: „Jeśli to jest uŜyteczne to znaczy, Ŝe jest prawdziwe”.

 

Podsumowanie

 

Ten  rozdział  nie  opisał  dokładnie  ani  zachodniej  psychologii,  ani  huny.  Ale  przynajmniej  udało  mi  się 
wykazać jak wiele te dwie rzeczy mają ze sobą wspólnego.

 

Na  środku  Pacyfiku  odnaleziono  grupę  ludzi,  którzy,  mimo  Ŝe  byli  całkowicie  odcięci  od  reszty  świata, 
dysponowali  wiedzą  psychologiczną,  zaawansowaną  praktycznie  tak  samo  jak  współczesne  zachodnie 
systemy.  Trzeba  pamiętać  o  tym,  Ŝe  kiedy  pierwsi  biali  misjonarze  dotarli  na  Hawaje,  koncept 
podświadomości nie był jeszcze nawet znany na Zachodzie.

 

Współczesna psychologia jest ciągle bardzo młoda i ciągle zajmuje się samym umysłem. Tutaj staram się 
przybliŜyć  idee  integracji  ciała  i  umysłu.  Co  zaś  się  tyczy  duchowości  człowieka  to  większość 
psychologów nawet nie wspomina ojej istnieniu. W hunie odnajdujemy ciało, umysł i ducha połączone w 
spójny system. A poniewaŜ powstał on na podstawie tysięcy lat przemyśleń, to warto mu się przyjrzeć ze 
zdwojoną uwagą.

 

Czym tak naprawdę jest twoja podświadomość

 

  Mówi się, Ŝe określenia czerpane z huny, takie jak ku, czy unihipili „mniej więcej” odpowiadaj ą temu, co 
określamy  jako  podświadomość.  Dlaczego  „mniej  więcej”?  PoniewaŜ  na  polu  psychologii  nie  ustalono 
jeszcze  dokładnie,  czym  jest  podświadomość.  Nawet  najbardziej  konwencjonalni  psycholodzy  nie 
zgadzają się /e sobą nawzajem. Niektórzy uwaŜają podświadomość za coś rzeczywistego, inny uwaŜają ją 
tylko  za  sztuczną  konstrukcję  urny  słowa,  wygodną,  ale  nierzeczywistą  teorię.  Jeszcze  inni  uwaŜają,  Ŝe 
„podświadomość” jest źródłem wszelkich wyŜszych mocy człowieka, przypisując jej cechy, jakie zwykle 
ludzie przypisuj ą Bogu.

 

W  hunie  nie  istnieją  tego  typu  problemy.  Ku  jest  mającym  pewne  specyficzne  funkcje  aspektem 
całościowego umysłu. Dla wygody często uŜywamy terminu podświadomość, aby je opisać, choć nie jest 
on  zbyt  precyzyjny,  bo  na  wiele  sposobów  ku  jest  bardziej  świadome  niŜ  świadomości  wielu  ludzi. 
RównieŜ  dla  wygody  często  mówimy  o  ku  jako  o  osobnej  istocie,  czy  nawet  nadajemy  mu  inne  imię. 
NaleŜy  jednakŜe  zrozumieć,  Ŝe  odrębność  ku  zawiera  się  jedynie  w  funkcjach,  a  nie  w  faktach.  Jednak 
bardzo wielu ludzi nie ma Ŝadnego pojęcia jak działa ich umysł, więc ku moŜe się im wydawać całkowicie 
obcą osobą czy nawet wrogiem.

 

Natura podświadomości

 

Prawdziwa  natura  ku  jest  ujawniana  przez  tajemny  kod,  zawarty  w  języku  hawajskim.  Z  tego  kodu 
dowiadujemy się, Ŝe ten aspekt umysłu ma następujące właściwości:

 

1.      Jego podstawową funkcją jest pamięć.

 

2.      Zawiaduje wszystkimi funkcjami ciała, choć niektóre z nich  mogą być równieŜ kontrolowane przez 
umysł świadomy, czyli lono.

 

3.      Jest źródłem wszystkich emocji i uczuć.

 

4.      Jest źródłem wszystkich umysłowych nawyków i zachowania.

 

5.      Jest środkiem, dzięki któremu świadomość działa i postrzega.

 

6.      Jest odbiornikiem i    nadajnikiem wszelkich    fenomenów po-nadzmysłowych.

 

7.      Jego głównym celem jest wzrastanie.

 

8.      Rozumuje w sposób logiczny.

 

9.      Słucha poleceń.

 

Pozwolę sobie teraz przyjrzeć się bliŜej wyŜej wymienionym funkcjom, bowiem niektóre z nich zapewne 
wydają się na pierwszy rzut oka nie dotyczyć twojego umysłu.

 

Pamięć

 

Dzięki  funkcji  pamięci  jesteśmy  w  stanie  nauczyć  się  czegoś  i  nie  myśleć  o  tym  świadomie  poza 
szczególnymi  przypadkami.  Przykładem  tego  jest  mowa,  chodzenie,  jeŜdŜenie  na  rowerze  czy 
prowadzenie  samochodu.  W  kaŜdym  z  tych  przykładów  ma  miejsce  mniej  lub  bardziej  automatyczny 
proces  odtwarzania  z  pamięci  wyuczonego  wzorca  czy  zachowania.  Bardzo  wiele  z  naszej  pamięci 
znajduje  się  tak  blisko  pod  powierzchnią,  Ŝe  nie  zauwaŜamy  Ŝadnego  opóźnienia  od  chwili  powstania 
zapotrzebowania  na  dane  wspomnienie  do  momentu  jego  pojawienia  się  w  świadomości,  poza 
wypadkami, w których  z jakichś konkretnych przyczyn nie chce się  ono pojawić. W przeciwieństwie do 
ogólnego  sądu,  Ŝe  wspomnienia  zapisują  się  wyłącznie  w  mózgu,  najnowsze  badania  naukowe 
udowadniają, Ŝe są one umieszczane w róŜnych miejscach ciała, na poziomie energetycznym. Zgadza się 
to  zresztą z naukami huny. W  zamierzchłych czasach wyobraŜano sobie, Ŝe wspomnienia są zapisywane 
w  częściach  materii  astralnej  (ciele  aka),  które  jest  energetycznym  ciałem  podświadomości.  Obecnie 
proces  ten  porównuje  się  do  działania  komputera,  poniewaŜ  jego  fizyczne  części  są  tylko  ramą  dla 
prawdziwej  pamięci,  która  jest  zapisywana  jako  impulsy  elektromagnetyczne.  UŜywając  terminologii 
komputerowej,  napływ  informacji  jest  zapisywany  jako  bity,  określona  liczba  bitów  tworzy  bajt,  tyle  a 
tyle bajtów tworzy słowo, ze słów zaś składają się zdania.

 

Aby  odnieść  tę  analogię  do  pamięci  osobistej,  wyobraź  sobie,  Ŝe  na  przyjęciu  w  zeszłym  tygodniu 
spotkałeś  jakąś  osobę. KaŜda  poszczególna  cecha  wyglądu  tej  osoby  będzie  jednym  bitem. Cały  wygląd 
zostanie zapisany w formie bajta. To, co ta osoba mówiła moŜe stworzyć kolejny bajt. Ogólne wraŜenie, 
jakie wywarła na tobie ta osoba to połączenie wszystkich bajtów, czyli słowo. A całe przyjęcie stworzy w 
twojej  pamięci  grupę  zdań.  Najbardziej  emocjonujące  zdarzenie  zostanie  umieszczone  w  pliku  „na 
zawołanie”  i  będzie  tam  jakiś  czas,  a  być  moŜe  nawet  przez  resztę  twojego  Ŝycia,  jeśli  wywarło 
odpowiednio silne wraŜenie. Mniej waŜne wydarzenia trafią do pliku „dostępne”, zaś te rzeczy, na które 
nie  zwróciłeś  uwagi,  zostaną  umieszczone  w  pliku  ogólnym.  Jeśli  pragniesz  przypomnieć  sobie  to 
przyjęcie,  twoja  podświadomość  najpierw  przywoła  informacje  z  pliku  „na  zawołanie”,  potem  będzie 
podawać ci te, które zostały  zawarte w pliku  „dostępne”, przy czym będzie je przywoływać w porządku 
od  najwaŜniejszego  do  najmniej  waŜnego,  jeśli  oczywiście  poświęcisz  wystarczająco  duŜo  czasu,  aby  w 
ogóle rozpocząć ten proces. Dzieje się tak dlatego, Ŝe podświadomość rozumuje na podstawie logicznych 
skojarzeń.

 

Aby  łatwo  przywoływać  wspomnienia  potrzeba  dwóch  rzeczy.  Po  pierwsze  dane  wspomnienie  musi 
otrzymać świadomą uwagę, po drugie, dane wraŜenie musi być połączone z innymi wraŜeniami. W twoim 
biokomputerze  znajduje  się  ogromna  ilość  informacji  i  znacznie  łatwiej  jest  odszukać  „słowo”  niŜ  bit. 
Właśnie dlatego imiona są tak trudne do zapamiętania i na dodatek mają  tendencję do pojawiania się na 
długo po tym, kiedy były przywoływane. Dzieje się tak dlatego, Ŝe w chwili, w której je poznaliśmy nie 
dostały wystarczającej ilości świadomej uwagi do tego, aby znaleźć się w pliku „na zawołanie”. Fakt, Ŝe 
pojawiają  się,  ale  znacznie  później,  świadczy  o  tym,  Ŝe  ku  musiało  poświęcić  sporo  czasu  na  ich 
odszukanie.  Oczywiście  napięcie  lub  stres  potrafią  zakłócić  pole  energetyczne  i  wpłynąć  negatywnie  na 
pamięć.

 

Ciało

 

Wszystkie  układy  ciała  (nerwowy,  trawienny,  krąŜenia,  energetyczny  itd.)  są  pod  bezpośrednią  kontrolą 
podświadomości.  Większość  informacji  na  temat  obsługi  tych  systemów  jest  czerpana  przez 
podświadomość z pamięci komórkowej czy DNA. Ale duŜo pochodzi równieŜ z przekonań przejętych od 
rodziców,  społeczeństwa,  czy  świadomych  przekonań  i  treningu.  Biologiczne  sprzęŜenie  zwrotne 
potwierdza, Ŝe punkt  widzenia huny głoszący, Ŝe poprzez udział świadomej  uwagi moŜemy wpływać na 
podświadome działania ciała, jest prawdziwy. JednakŜe nasz świadomy wpływ moŜe być pozytywny, (co 
oznacza poprawę) lub negatywny (co oznacza pogorszenie jakości danego podświadomego działania).

 

Innymi  słowy,  stan twojego  ciała jest  w  bardzo  wysokim  stopniu  zaleŜny  od  tego,  co  i jak  myślisz  oraz 
odczuwasz.  Zostało  to  wykazane  przez  medycyną  psychosomatyczną.  Oczywiście  moŜesz  świadomie 

zadecydować, aby poruszyć swoimi ramionami i nogami, oddychać inaczej czy mówić głośniej lub ciszej. 
Ale  nawet  te  czynności  odnoszą  się  do  przywołania  z  podświadomości  jakiegoś  zapamiętanego  wzorca, 
który ma  bezpośrednie połączenie  z  zaangaŜowanymi w te czynności mięśniami lub organami. Gwiazdy 
sportu i  mistrzowie jogi  mogą  robić  ze  swoimi ciałami  nieprawdopodobne rzeczy. Ale  nie  dzieje się tak 
dlatego,  Ŝe  mają  nad  nimi silniejszą  świadomą  kontrolę.  Po prostu nauczyli  się lepiej  współpracować  ze 
swój ą podświadomością.

 

Emocje

 

W  systemie  huny  emocje  i  uczucia  nie  są  niczym  więcej  niŜ  ruchami  bioenergii,  powiązanymi  z 
konkretnymi  myślami  i  wzorcami  napięcia  mięśniowego,  co  pozwala  je  rozróŜniać.  Emocje  mogą  być 
przechowywane  jako  energia  potencjalna  w  napięciu  mięśniowym,  a  zwykle  są  przywoływane  przez 
bodziec  mentalny,  fizyczny  lub  pochodzący  z  otaczającego  środowiska.  W  takim  wypadku  bodziec 
powoduje  przypisanie  go  do  danego  wspomnienia,  które  przywołuje jedną  z  czterech  moŜliwych  reakcji 
energetycznych  lub  dwie  albo  nawet  więcej  naraz.  Na  poziomie  fizycznym  energia  takich  reakcji  bierze 
się z uwalniania do ciała adrenaliny/glikogenu, na innych poziomach zaś, ma związek z kanalizowaniem 
biopola  przez  system  meridianów,  a  być  moŜe  takŜe  z  wymianą  energii  pomiędzy  organizmem  a 
otoczeniem.

 

Cztery  podstawowe  reakcje  energetyczne  to  strach  (wycofanie),  radość  (ekspansja),  gniew  (atak)  i  czyn 
(aktywność mentalna lub fizyczna). Strach oraz kombinacja strachu i gniewu mogą spowodować napięcie 
i  zamknąć  energię  emocji  na  poziomie  mięśniowym,  a  nawet  komórkowym.  Kombinacja  gniew/strach 
moŜe  równieŜ  doprowadzać  do  rozmaitych  poziomów  depresji.  Reakcje  te  następują,  poniewaŜ  pojawia 
się  przyporządkowanie  do  konkretnego,  wcześniej  zapamiętanego  wzorca.  Jeśli  dany  wzorzec 
pamięciowy  nie  zmieni  się  z  powodu  świadomej  lub  nadświadomej  interwencji,  dany  bodziec  będzie 
ciągle doń przypisywany i ciągle będzie wywoływał określoną reakcję energetyczną.

 

Nawyki

 

Dokładnie  tak  jak  emocje,  nawyki  mentalne  i  fizyczne  są  wyuczonymi,  podświadomymi  reakcjami, 
wyzwalanymi  przez  związany  z  nimi  bodziec.  Wzorzec  reakcji  energetycznej  jest  związany  z 
czynnościami.  Nie  musi  on  koniecznie  wiązać  się  z  emocjami.  Jeśli  na  przykład  uskakujesz  przed 
rozpędzonym samochodem, to w trakcie skoku nie ma Ŝadnej reakcji emocjonalnej, jest jedynie energia w 
ruchu.  Emocje  pojawiają  się  dopiero  wtedy,  kiedy  umysł  ma  wystarczająco  duŜo  czasu,  Ŝeby  zacząć  się 
zastanawiać, co mogło się wydarzyć.

 

Większość  naszych  nawyków  jest  „nieświadoma”  w  takim  znaczeniu,  Ŝe  nasz  świadomy  umysł  nie 
przywiązuje  wagi  do  tego,  co  robi  podświadomość.  Według  huny,  jeśli  dane  przyzwyczajenie  z  punktu 
widzenia  podświadomości  nie  spełnia  juŜ  swego  celu,  to  zostaje  ono  zmienione  nawet  bez  udziału 
świadomości. JednakŜe, jeśli jakiś nawyk słuŜy swemu celowi, to nawet, jeśli jest on niepoŜądany przez 
świadomość,  nie  zmieni  się  bez  odpowiedniej  ilości  świadomej  uwagi.  Ale  sama  uwaga  nie  załatwi 
sprawy. Podświadomość musi dostać jakąś zastępczą alternatywę.

 

Długość  posiadania  danego  nawyku  nie  ma  Ŝadnego  znaczenia,  poniewaŜ  podświadomość  jest 
zainteresowana tylko rezultatami końcowymi. Więc jeśli nowy nawyk spełnia daną rolą tak samo dobrze, 
bądź lepiej niŜ stary, podświadomość pozwoli na zmianę bez Ŝadnych oporów. Ale jeśli podświadomość 
nie jest do tego przekonana, to moŜe się okazać, Ŝe zmiana starego nawyku jest praktycznie niemoŜliwa. 
WaŜne  jest,  Ŝe  do  podświadomości  nie  da  się  wstawić  „odkurzacza”.  Jedyną  metodą  na  pozbycie  się 
dawnych nawyków jest ich zamiana na nowe. Nawet odstawienie papierosów wymaga tego, aby nauczyć 
się  w  róŜnych  sytuacjach  być  osobą  niepalącą.  W  naukach  huny  wierzenia  i  przekonania  równieŜ  są 
uwaŜane za nawyki, podatne na zmianę na bardziej efektywne, dokładnie tak samo jak wszystkie inne.

 

Percepcja

 

Posiadamy  świadomą  percepcję  otaczającego  nas  świata  dzięki  zmysłom,  których  liczba  przekracza 
zwykle  wymieniane  pięć.  Na  przykład  wzrok  pozwala  nie  tylko  dostrzegać  kolory,  odcienie,  głębie, 
perspektywę,  wzorce  i  kształty,  ale  takŜe  znaczenia  (jak  na  przykład  znaczenia  liter).  Słuch  pozwala  na 
odczucie  dźwięku,  brzmienia,  tonu,  harmonii,  hałasu  i  znaczenia  (mowa).  Smak  obejmuje  odczucia 
gorzkie,  kwaśne,  słodkie  i  słone.  Zmysł  powonienia  pozwala,  jak  twierdzą  niektórzy  badacze,  na 

rozróŜnienie  około  dziesięciu  podstawowych  zapachów.  Zmysł  dotyku  obejmuje  nacisk,  kształt, 
temperaturę i wiele innych czynników.

 

Wszystkie  te  odczucia  przechodzą  przez  system  nerwowy,  aby  dotrzeć  do  świadomości.  Z  punktu 
widzenia  huny,  ku cały  czas  monitoruje je i selekcjonuje  tak,  aby  świadomość nie została  przygnieciona 
ich ilością. Ku dostarcza niektóre z nich do świadomości w określonym czasie i z określonych powodów, 
a niektóre wygasza ze względu na pewne wyuczone przekonania. Uczy się takŜe jak wzmacniać niektóre 
zmysły w określonych sytuacjach. Kiedy podejmujemy jakąś czynność ze względu na naszą percepcję, to 
tak  naprawdę  ta  czynność  zostaje  podjęta  ze  względu  na  percepcję  przefiltrowaną  przez  ku,  wraz  z 
wszelkimi przesądami lub umiejętnościami, które są dla niego dostępne. Nasza percepcja moŜe być tylko 
odrobinę  inna,  co  powoduje  pomniejsze  zakłócenia  w  efektywności,  albo  moŜemy  być  daleko  poza 
granicą  i  nie  dostrzegać  tego  samego,  co  inni  wokół  nas.  Z  drugiej  strony  moŜemy  wzmocnić  nasze 
zmysły tak, aby były lepsze niŜ przeciętnie, lub nawet do punktu, w którym będziemy postrzegali rzeczy, 
których inni nie są świadomi. Wszystko to zaleŜy od przekonań i wyuczonych zachowań ku.

 

Fenomeny parapsychiczne

 

W hunie wszelkie fenomeny parapsychiczne są uwaŜane za przedłuŜenie naszych zwykłych zmysłów i nie 
są absolutnie niczym „ponadnaturalnym”. Są one obecne w Ŝyciu kaŜdego człowieka, choć zwykle zostają 
kompletnie zignorowane ze względu na ograniczające przekonania. Czasami jakaś niezwykle dramatyczna 
sprawa prześlizguje się przez ten filtr szczególnie pod postacią przeczucia, inspiracji, intuicji czy „zbiegu 
wypadków”.

 

Aby  jak  najdokładniej  skorelować  hunę  i  zachodnią  terminologię:  Telepatia  jest  przedłuŜeniem  zmysłu 
słuchu i zdolności mowy. •      Jasnowidzenie jest przedłuŜeniem zmysłu wzroku.

 

-      Psychokineza jest przedłuŜeniem zmysłu dotyku i zdolności do wpływania na środowisko.

 

Prekognicja  jest  przedłuŜeniem  naszej  umiejętności  przewidywania  i  zdolności  do  rozumowego 
odgadywania przyszłości. Te zdolności są nazywane paranormalnymi lub ponadnaturalnymi tylko dlatego, 
Ŝe  nie  są  one  w  naszej  kulturze  tak  częste  jak  w  innych.  Dzieje  się,  tak  dlatego,  Ŝe  nasze  zawiadujące 
wszystkimi  zmysłami  ku  uwierzyły,  Ŝe  tego  typu  percepcje  są niemoŜliwe  albo złe.  Ludzie,  którzy  mają 
takie  percepcje  po  prostu  nigdy  nie  zaakceptowali  tych  wierzeń  kulturowych,  a  ci,  którzy  się  tego 
nauczyli,  po  prostu  przebrnęli  przez  to  uwarunkowanie.  A  poniewaŜ  zdolności  paranormalne  są  sprawą 
przekonań, a nie ludzkiej natury, to kaŜdy moŜe ich doświadczać i kaŜdego moŜna ich nauczyć.

 

Wzrastanie

 

Definicją  wzrastania  według  huny  jest  „zwiększanie  uwagi,  umiejętności,  szczęścia  i  radości”.  Ta 
definicja  ma  zastosowanie  dla  wszystkich  form  świadomości  od  atomów  aŜ  po  galaktyki.  U  człowieka 
chęć wzrastania mieści się w ku.

 

Są tacy, którzy uwaŜają, Ŝe naszym najwaŜniejszym instynktem jest instynkt przetrwania i Ŝe dopiero po 
zaspokojeniu  go  zaczynamy  poszukiwać  „wyŜszych”  wartości,  takich  jak  kultura  czy  sztuka.  Właśnie 
dlatego  popularne  filmy  pokazuj  ą  naszych  dalekich  przodków  jako  prawie  zwierzęcych  łowców,  bądź 
zbieraczy,  zainteresowanych  jedynie  jedzeniem,  seksem  i  zabijaniem.  Ale  badania  archeologiczne  i 
antropologiczne pokazują, Ŝe nawet pierwotni ludzie byli wynalazcami, artystami, czy rzemieślnikami i to 
Ŝyjąc w bardzo trudnych warunkach. To pragnienie wzrostu zapewnia chęć przeŜycia, a nie odwrotnie.

 

Ciekawość  jest  częścią  pragnienia  powiększenia  uwagi.  To  właśnie  ono  pozwala  dziecku  rozwijać  się 
poprzez  badanie  otoczenia.  RównieŜ  ona  napędza  działania  dorosłych  badaczy,  wynalazców  i 
naukowców.  Potrzeba  zwiększenia  umiejętności,  a  takŜe  zdobycia  nowych,  pomaga  nam  zastosować  to, 
czego nauczyliśmy  się  dzięki  naszej rozszerzonej uwadze. A  pragnienie  zwiększenia  szczęścia  prowadzi 
nas do robienia rzeczy coraz lepiej i lepiej - zarówno mentalnie, jak i fizycznie, duchowo oraz społecznie. 
Tak  naprawdę  jedyne,  co  powstrzymuje  nas  przed  staniem  się  półbogami  to  nasz  strach.  Strach,  który 
przeszkadza naszemu ku w jego drodze do spełnienia.

 

Logika

 

Z wszelkich błędnych koncepcji, jakie ludzie mają na temat podświadomości, najbardziej mylną jest ta, Ŝe 
podświadomość  działa  nielogicznie.  Wprost  przeciwnie,  jak  juŜ  wcześniej  napisałem,  podświadomość 
działa jak komputer. Właściwie moŜna powiedzieć, Ŝe to właśnie jest problem.

 

Ludzie  myślą,  Ŝe  ku  działa  nielogicznie  dlatego,  Ŝe  często  nie  robi  tego,  co  aktualnie  chciałaby 
świadomość  i poniewaŜ  czasami  działa bez  wyraźnego  powodu. Kluczowym  słowem  jest  tu  wyraźnego. 
Twoje  ku  zawsze  działa  na  podstawie  jakiegoś  załoŜenia  -  przekonania,  co  do  rzeczywistości  -  które 
zaakceptowałeś jako prawdę na jakimś etapie swojego Ŝycia. I ku zawsze będzie się starało doprowadzić 
to załoŜenie do logicznych konkluzji, czymkolwiek by one nie były i cokolwiek byś o nich nie myślał w 
chwili obecnej.

 

Oczywiście sytuacja staje się jeszcze  bardziej skomplikowana  w chwili, kiedy masz sprzeczne załoŜenia 
dotyczące  tego  samego  obszaru  Ŝycia.  Wyobraź  sobie,  jakie  problemy  miałby  komputer,  gdyby  wydano 
mu dwa sprzeczne polecenia. Musiałby sam oceniać, do której strony się przychylić w danej sytuacji. Ale 
i tak jego wybór byłby bardzo logiczny, jeśli spojrzeć nań przez pryzmat jego pamięci i zaprogramowania 
(wyuczonych nawyków).

 

Posłuszeństwo

 

Podświadomość  nie  jest  niewychowanym  zbuntowanym  dzieckiem,  ani  teŜ  nie  zrobi  nigdy  niczego,  co 
mogłoby ci zaszkodzić. Przynajmniej ze swojego punktu widzenia. Kiedykolwiek wydaje się, Ŝe ku robi 
ci  na  przekór,  dzieje  się  tak  dlatego,  Ŝe  wypełnia  ono  jakieś  dawne  polecenie,  które  mu  wydałeś,  albo, 
którego  nie  usunąłeś.  A  musi  ono  wypełniać  poprzednie  polecenia  dopóki  nie  wydasz  nowych.  Jeśli  ku 
tworzy nieprzyjemne symptomy fizyczne to albo stara się uniknąć czegoś gorszego, albo nie wydano mu 
Ŝadnych  poleceń,  które  stanowiłyby  lepszą  alternatywę.  Ale  świadome  myślenie  o  alternatywie  nie 
wystarczy.  Nowe  polecenia  trzeba  wydawać  wraz  z  trenowaniem  nowych  nawyków.  Sukces  nowych 
nawyków  zaleŜy  w  głównej  mierze  od  tego,  jak  dobrze  słuŜą  one  wzrastaniu  oraz  czy  zgadzają  się  z 
obecnymi  przekonaniami,  dotyczącymi  tego,  co  jest  moŜliwe,  a  co  nie  i  tego,  co  jest  dobre,  a  co  złe. 
Główną rzeczą, którą powinieneś zapamiętać jest to, Ŝe twoje ku będzie ci słuŜyć wiernie i szybko, kiedy 
tylko nauczysz się wydawać odpowiednie polecenia.

 

Twój świadomy umysł

 

  Praktycznie kaŜdy ma  niewłaściwe  poglądy na naturę świadomego umysłu. Kartezjusz napisał,  „Myślę, 
więc jestem”, ale to stwierdzenie nie ma Ŝadnego znaczenia dopóki nie zdefiniuje się, co to jest myślenie. 
Czy  to  obrazy  pojawiające  się  w  umyśle?  Czy  moŜe  jest  to  idący  krok  za  krokiem  proces  logiki?  Albo 
moŜe  intuicyjne  odczucia?  Zamiana  wpływających  przez  zmysły  danych  na  sensowne  i  noszące 
znaczenie?  Porównywanie  przeszłych  i  obecnych  doświadczeń?  Czy  na  myślenie  składają  się  wszystkie 
wymienione czynniki, czy moŜe niektóre z nich albo nawet Ŝaden?

 

Niektórzy  twierdzą,  Ŝe  to,  co  odróŜnia  świadomość  od  podświadomości,  to  umiejętność  uświadamiania 
sobie  róŜnych  spraw.  JednakŜe  jest  znanym  faktem,  Ŝe  podświadomość  jest  podatna  na  wpływy  słów 
wypowiadanych przez innych ludzi w okolicznościach, kiedy świadomość jest kompletnie wyłączona, jak 
na  przykład  w  trakcie  snu,  szoku,  czy  narkozy.  Wiadomo  równieŜ,  Ŝe  w  stanach  hipnozy  i  głębokiej 
medytacji,  podświadomość  jest  w  stanie  udzielić  informacji  na  temat  przeszłych  wydarzeń,  którymi 
świadomość  w  ogóle  nie  dysponuje.  Właśnie  dlatego  nie  moŜna  powiedzieć,  Ŝe  bycie  świadomym  jest 
zarezerwowane dla stanu świadomości.

 

Inne  teorie  głoszą,  Ŝe  tylko  świadomość  dysponuje  logiką.  To  równieŜ  nie  jest  prawdą.  Jak  dokładnie 
wykazałem  w  poprzednim  rozdziale  nie  ma  ani  jednego  nawyku,  nastawienia  czy  emocji,  które 
powstałyby w podświadomości bez logicznego załoŜenia. Podświadomość rozumuje dedukcyjnie, tak jak 
na  przykład  małe  dziecko,  które  jest  świadome  faktu,  Ŝe  sutki  matki  są  źródłem  poŜywienia  i  relaksu,  i 
wyciąga  z  tego  wniosek,  Ŝe  końcówki  butelek  i  smoczki,  (które  nawiasem  mówiąc  znacznie  róŜnią  się 
kształtem  od  sutków),  mogą  równieŜ  słuŜyć  tym  samym  celom.  Podświadomość  rozumuje  równieŜ 
indukcyjnie,  co  objawia  się  na  przykład  tym,  Ŝe  płacz  przyciąga  uwagę  dorosłych  i  potrafi  wyciągnąć 
regułę z pojedynczego przypadku. Tak więc myślenie logiczne nie jest wyłącznie domeną świadomości.

 

Jeszcze  inne  teorie  głoszą,  Ŝe  świadomość  jest  centrum  samoświadomości.  To  równieŜ  nie  jest  prawdą. 
Świadomie  wiesz,  kim  jesteś,  ale  twoja  podświadomość  równieŜ  to  wie.  Właśnie  dlatego  obracasz  się 
automatycznie, kiedy ktoś wypowie twoje imię, czy jesteś w stanie na pierwszy rzut oka rozpoznać swoje 
odręczne  pismo,  albo nawet  zapomnieć,  kim jesteś  w stanie  amnezji. To nie  byłoby  moŜliwe,  gdyby  nie 
fakt, Ŝe centrum twojej osobowości znajduje się w pamięci podświadomości.

 

Odwołajmy się więc do bardzo unikalnych zawartych w hunie koncepcji dotyczących świadomości.

 

Siła woli

 

Huna naucza, Ŝe podstawową funkcją świadomości jest siła woli. Na nieszczęście koncept woli, sprawiał 
ludziom problemy juŜ od wieków. Mówi się o kimś, Ŝe ma „silną wolę”, jeśli w trudnych okolicznościach 
był w stanie podtrzymać swoje działania lub ich brak w zaleŜności od okoliczności. O pewnych ludziach 
mówi  się,  Ŝe  narzucają  swoją  wolę  innym,  zmuszając  ofiary  do  działań  wbrew  własnej  woli.  O  jeszcze 
innych ludziach mówi się, Ŝe mają słabą wolę i są bardzo  podatni na manipulacje  ze  strony  tych, którzy 
mają silną wolę.

 

Aby zrozumieć,  czym  tak naprawdę  jest świadomość, naleŜy najpierw zrozumieć, czym jest siła woli. A 
bardzo  wiele  nieporozumień  dotyczących  tego  tematu  wynika  z  faktu,  Ŝe  siła  woli  jest  bardzo  często 
łączona  z  mocą.  Moc  moŜe  być  zdefiniowana  jako  moŜliwości  i  zdolności  danego  człowieka.  Problem 
leŜy w tym, Ŝe ta definicja niczego nie  wyjaśnia. MoŜemy mówić  o  mocy wzroku, co dotyczy po prostu 
zdolności  widzenia.  MoŜemy  mówić  o  mocy  soczewki  optycznej,  co  oznacza  jej  zdolność  do 
powiększania obrazu tyle i tyle razy. Ale mówienie o woli w kategoriach mocy, czy zdolności powoduje 
jeszcze większy zamęt. Trzeba zatem zdefiniować, czym jest sama wola.

 

Zgodnie ze słownikiem słowo wola ma wiele znaczeń. Jednym z nich jest „moc podejmowania wyborów i 
decyzji”.  To  jak  najbardziej  jest  zdolnością  świadomego  umysłu.  Jeśli  chodzi  o  ścisłość  to  w  naukach 
huny  jest  to  najbardziej  podstawowa  zdolność  świadomości.  Zwykle  opisuje  się  ją  jako  zdolność  do 
kierowania  uwagą.  Interesującym  jest  fakt,  Ŝe  hawajskie  słowo  holo,  oznaczające  wybór  lub  decyzję, 
znaczy równieŜ „podjąć  wysiłek w celu osiągnięcia zamierzeń”. Pewne dodatkowe znaczenia łączą  wolę 
ze świadomością. Na przykład słowo lono ma dodatkowe znaczenie „osiągnięcie (lo) pragnień (ono)”.

 

Jedyną prawdziwą zdolnością, jaką posiada świadomość jest moŜliwość kierowania orientacją i uwagą w 
reakcji na słowa i doświadczenia. Sam proces kierowania nazywa się procesem decyzyjnym lub wyborem. 
To  właśnie  jest  prawdziwe  znaczenie  sformułowania  „wolna  wola”.  Nie  jest  to  bowiem  wolność  w 
robieniu czegokolwiek i kiedykolwiek się zechce, czy sprawianiu, Ŝeby coś się stało, kiedy się tego chce, 
czy wpływaniu na innych, aby robili to, czego się chce. Patrząc realnie nie posiadamy takich mocy, choć 
moŜemy  się  nauczyć  pewnych  technik,  które  zwiększą  naszą  efektywność.  Nawet  wysilając  naszą  wolę 
nie  przerobimy  kogoś  według  naszych  pragnień.  Ani  teŜ  nie  moŜemy  sprawić  abyśmy  sami,  bądź 
otaczający nas świat osiągnęli perfekcję w ciągu sekund tylko dzięki temu, Ŝe taka jest nasza wola (co w 
podtekście  oznacza,  Ŝe  tego  sobie  Ŝyczymy).  MoŜemy  jednakŜe  decydować  jak  będziemy  reagować  na 
doświadczenia  w  naszym  Ŝyciu  albo,  co  w  danym  momencie  zrobimy,  aby  zmienić  nas  samych  lub 
okoliczności. W kaŜdej chwili, w której jesteśmy świadomi mamy moŜliwość wyboru.

 

Dlaczego przeprowadziłem taką kwalifikację? Prawic kaŜdy z nas robi pewne rzeczy nieświadomie. MoŜe 
to być na przykład sięgnięcie po papierosa i zorientowanie się, Ŝe się to zrobiło, kiedy tkwi juŜ zapalony w 
ustach, czy dojechanie samochodem do celu bez świadomości całej drogi. MoŜe to być jakaś emocjonalna 
reakcja na coś, co ktoś zrobił lub powiedział. Pojawia się potem uczucie „nie mogłem się powstrzymać”. 
To moŜe być cokolwiek, co robisz nie będąc tego świadomym.

 

W  takich  przypadkach  tak  naprawdę  to  twoje  ku  przejmuje  ster  i  reaguje  jakimś  dobrze  wyuczonym 
wzorcem  zachowania  na  dany  mentalny,  energetyczny  czy  fizyczny  bodziec.  W  tym  czasie  twoja 
świadomość  jest  skupiona  na  czymś  innym  albo  po  prostu  się  wyłącza.  MoŜe  się  wydawać,  Ŝe  to 
podświadomość podejmuje decyzje, ale jest ona do tego zdolna mniej więcej w takim samym stopniu jak 
komputer.  W  rzeczywistości  przywołuje  ona  wcześniej  zaprogramowaną  reakcję.  W  kompletnie  nowej 
sytuacji,  dla  której  nie  istnieje  wcześniej  przygotowany  program,  komputer  przestaje  działać.  Wtedy 
podświadomość  oczekuje  na  polecenia  od  świadomości  lub  nadświadomości.  Jeśli  takowe  polecenia  z 
jakichś przyczyn nie nadchodzą, to podświadomość reaguje paniką, paraliŜem cielesnym lub umysłowym, 
omdleniem,  śpiączką,  apatią,  bądź  autyzmem.  Tak  drastyczny  przebieg  sytuacji  ma  zwykle  miejsce, 
jeśli dodatkowo istnieje jakaś forma przekonania o bezsilności świadomego umysłu.

 

Aby  Ŝyć  w  sposób  efektywny  musisz  uświadomić  sobie,  Ŝe  w  kaŜdej  chwili,  w  której  jesteś  świadomy, 
masz  moc  wyboru  sposobu  swojego  postępowania,  myślenia  i  czucia.  I  nawet  jeśli  zacząłeś  się 
zachowywać automatycznie, to w chwili, w której sobie to uświadamiasz moŜesz podjąć nową decyzję i 
zmienić  dany  wzorzec.  Poddanie  się  automatycznemu  zachowaniu,  choćby  było  bardzo  niepoŜądane  nie 

oznacza,  Ŝe  jesteś  bezwartościowy,  słaby  i  nie  ma  sensu  świadome  wpływanie  na  daną  sytuację.  Są  to 
jedynie  usprawiedliwienia,  spowodowane  strachem,  Ŝe  podjęcie  próby  moŜe  być  ryzykowne  i  się  nie 
udać. Jak  ktoś  kiedyś  powiedział  prawdziwa  poraŜka to  nie pojedynczy  upadek. Prawdziwą  poraŜką  jest 
niepodnoszenie się po upadku.

 

Wszyscy,  którzy  próbowali  zmienić  nawyk  wiedzą,  Ŝe  sama  decyzja  nie  wystarczy.  Wielu  ludzi 
próbowało to zrobić i zniechęcili się, poniewaŜ stary nawyk ciągle wracał. Kolejna słownikowa definicja 
woli  pomaga  zrozumieć,  co  jest  potrzebne  w  takim  wypadku.  Mówi  ona,  Ŝe  wola  to  „silne  dąŜenie  do 
celu,  determinacja”.  Determinacja  czy  niezachwiana  wola,  to  w  istocie  ciągłe,  świadome  kierowanie 
uwagi,  po  to,  aby  osiągnąć  załoŜony  rezultat  czy  cel.  Polega  to  na  ciągłym  podejmowaniu  takiej  samej 
prowadzącej  do  celu  decyzji,  pomimo  wszelkich  powstających  na  drodze  przeszkód.  Osoba  posiadająca 
taką  wolę,  czyli  potrafiąca  podejmować  ciągle  takie  decyzje,  nie  zniechęca  się  pomyłkami  i  poraŜkami. 
Jeśli pierwsza  z prowadzących do celu metod zawodzi to taka osoba wypróbowuje  kolejną, i  kolejną, aŜ 
do  chwili,  kiedy  coś  okazuje  się  skuteczne,  nawet,  jeśli  oznacza,  Ŝe  trzeba  zmienić  siebie.  Osoba 
posiadająca „słabą wolą” to po prostu ktoś, kto podejmuje inną decyzję, uŜywając tej samej siły woli. Tą 
decyzją jest,  w  przeciwieństwie  do  wyboru  pierwszej  osoby,  postanowienie  o  niekontynuowaniu  danego 
zamierzenia.  Zdarzaj  ą  się  przypadki,  kiedy  jest  to  bardzo  mądre  posunięcie.  Tak  więc  osoba  o  „silnej 
woli” to ktoś, kto niełatwo zmienia swoje decyzje, zaś osoba o „słabej woli” to ktoś, kto zmienia je bardzo 
łatwo. Istotą sprawy jest to, Ŝe oba rodzaje osób uŜywającej samej siły do podejmowania decyzji.

 

Być moŜe dostrzegłeś juŜ, Ŝe jest całkowitym nonsensem mówienie, Ŝe ktoś „narzuca” komuś swoją wolę. 
Nie  jest  ona  czymś,  co  moŜna  narzucać.  MoŜna  sprawić,  by  ktoś  zachowywał  się  zgodnie  z  twoimi 
oczekiwaniami poprzez zagroŜenie bólem, czy dzięki obietnicy przyjemności, czy nawet przez uŜycie siły. 
Ale podjęcie jednej, czy nawet  stu decyzji niczego nie zmieni. Jeśli ktokolwiek wypełnia twoją wolę, to 
ma na to własne powody nawet, jeśli wsparłeś swoją groźbami, obietnicami  czy siłą. To nie twoja wola, 
czyli zdolność do podejmowania decyzji sprawia, Ŝe inni robią to, co chcesz.

 

Wielu  ludzi  ma  średniowieczne  przekonania  mówiące,  Ŝe  niektóre  osoby  są  obdarzone  jakąś  niezwykłą 
energią,  która  pozwala  im  na  uŜycie  psychokinezy  (zdolności  wpływania  na  przedmioty  bez  fizycznego 
kontaktu z nimi), dzięki czemu mogą uŜywać innych ludzi mniej więcej w taki sposób jak lalkarz uŜywa 
marionetki. Mylą oni tę moŜliwość z siłą woli, poniewaŜ słowo moc ma silne konotacje z energią. Prawdą 
jest, Ŝe inni ludzie mogą wpływać na twoje myśli i emocje. Prawdą równieŜ jest, Ŝe im lepiej ktoś cię zna, 
tym  łatwiej  jest  mu  uruchamiać  pewne  twoje  automatyczne  zachowania.  Prawdą  równieŜ  jest  fakt,  Ŝe 
istnieje  telepatia  i  psychokineza.  Ale  nikt  nie  moŜe  „sprawić”,  abyś  zrobił  coś  niezgodnego  ze  swoją 
wolną  wolą.  To  nie  wola  innych  ludzi  sprawia,  Ŝe  robisz  rzeczy,  na  które  nie  masz  ochoty.  To  twoje 
własne  lęki,  przekonania,  nadzieje,  rzeczy,  które  lubisz  i  rzeczy,  których  nie  lubisz,  oraz  automatyczne 
wzorce  powodują  takie  efekty.  Wpływ  innej  osoby  na  ciebie  zamiera  kompletnie  w  chwili,  kiedy 
uświadomisz  sobie  jego  istnienie  i  zadecydujesz,  aby  nie  miał  juŜ  więcej  miejsca.  I  nawet  osoba  z 
najsilniejszą wolą na świecie nie będzie miała nad tobą władzy od chwili, kiedy podejmiesz taką decyzję.

 

Świadomość i uwaga

 

Jak juŜ powiedziałem huna naucza, Ŝe podstawowymi zdolnościami świadomości jest zarządzanie uwagą i 
orientacją. A co róŜni te dwie rzeczy?

 

Uwaga  to  zdolność  do  skupienia  swojej  świadomości  na  pewnym  aspekcie  mentalnego  czy  fizycznego 
doświadczenia.  Polega  na  zauwaŜaniu  czegoś  bardziej  niŜ  wszystkich  innych  rzeczy.  Na  przykład:  jeśli 
siedzisz  sobie  w  domu  lub  w  pracy  i  pozwalasz,  aby  twoja  uwaga  dryfowała  swobodnie,  moŜesz 
zauwaŜyć pewne  zewnętrzne dźwięki,  plamkę  na ścianie, wspomnienie z  ostatniego weekendu, odczucia 
wygody  lub  niewygody spowodowanej przez ubranie,  wszystko to jedno po  drugim. Kiedy twoja uwaga 
dryfuje, jedna rzecz pojawia się a wszystkie inne bledną lub znikają kompletnie.

 

Zatrzymywanie  na  czymś  uwagi  nazywa  się  koncentracją.  UŜywasz  tego,  kiedy  pracujesz  nad  jakimś 
projektem, bądź zadaniem, oglądasz film, albo grasz w jakąś grę. W tego typu procesach, co prawda twoja 
uwaga trochę skacze, ale jednak w określonym zawęŜonym polu.

 

Pewna  zasada  huny  mówi,  Ŝe  dostajesz  to,  na  czym  się  koncentrujesz.  To  oznacza,  Ŝe  koncentracja 
wywołuje wibracje w twojej aurze, ta zaś przyciąga najbliŜsze doświadczenie, podobne do tego, na czym 
się  koncentrujesz.  Mała  ilość  koncentracji  spowoduje  pomniejsze  i  czasowe  wydarzenia.  Im  więcej 

koncentracji  i  im  więcej  energii  emocjonalnej,  tym  przyciągane  doświadczenia  będą  bardziej  znaczące  i 
długotrwałe, niezaleŜnie od tego czy będą one pozytywne czy negatywne. Jak wszystko inne koncentracja 
moŜe  stać  się  podświadomym  nawykiem.  W  takim  wypadku  podświadomość  przejmuje  zadanie 
podtrzymywania  uwagi,  a  wzmocnienie  tego  świadomą  koncentracją  tworzy  te  wszystkie  rzeczy,  które 
stają  się  najbardziej  stałymi  elementami  naszego  Ŝycia.  Takie  doświadczenia  będą  trwały  tak  długo  jak 
długo,  nie  postanowimy  zwrócić  na  nie  świadomej  uwagi  i  zmienić  je  poprzez  decyzję  wypływającą  z 
naszej woli.

 

Świadoma orientacja to całość tego, co znajduje się w danym momencie w naszej świadomości. Zawiera 
ona doświadczenia odbierane przez zmysły, oraz wszelkie obecne myśli. Choć z pewnością nie jesteśmy 
świadomi wszystkiego, co dzieje się w danej chwili. Rzeczy wchodzą i wychodzą z pola naszej orientacji, 
a my moŜemy je poszerzać i zawęŜać w zaleŜności od tego, co w danej chwili robimy.

 

Uwaga i orientacja nie są tym samym, choć nie da się ich od siebie kompletnie rozdzielić. MoŜna nawet 
powiedzieć,  Ŝe  uwaga  jest  narzędziem  orientacji.  Orientacja  jest  jak  lampa,  która  moŜe  oświetlić  cały 
pokój,  zaś  uwaga  jak  latarka,  która  pozwala  obejrzeć  pewne  elementy  z  większą  dokładnością.  Jeśli 
orientacja jest ograniczona (powiedzmy do pojedynczego pokoju), uwaga moŜe być uŜyta do odnalezienia 
drzwi do kolejnego pokoju, co pozwala na ekspansję orientacji.

 

Orientacja  i  uwaga  mogą  być  jednocześnie  poszerzane  i  zawęŜane,  i  prawdopodobnie  kaŜdy  człowiek 
moŜe robić te dwie rzeczy naraz. Kiedy oglądasz film lub czytasz ksiąŜkę, występuje naturalna tendencja, 
aby  się  w  to  zaangaŜować  w  takim  stopniu,  Ŝe  twoja  orientacja  dotycząca  innych  rzeczy  jest  bardzo 
zmniejszona  lub  w  ogóle  nie  istnieje.  Oczywiście  to  pomaga  dobrze  się  bawić.  Ale  krytyk  filmowy  czy 
literacki  musi  utrzymać  uwagę  na  opowiadanej  historii,  a  ponadto  być  świadomym  takich  aspektów  jak 
wykonanie czy styl. W niektórych sztukach walki uŜywa się techniki polegającej na utrzymywaniu uwagi 
na  przeciwniku  i  jednocześnie  na  byciu  świadomym  całego  otoczenia.  Dobrzy  kierowcy  mogą 
zaangaŜować  się  w  dyskusję,  a  jednocześnie  część  ich  uwagi  jest  skierowana  na  samochód,  drogę, 
przechodniów  i  inne  samochody.  Te  przykłady  pokazują,  Ŝe  moŜna  jednocześnie  poszerzać  orientację  i 
skupiać uwagę, co dowodzi, Ŝe nie są one tym samym.

 

Spełnianie znaczących wartości

 

Drugorzędną, ale równieŜ bardzo waŜną cechą świadomego umysłu jest pragnienie spełniania znaczących 
wartości.  Innymi  słowy  chodzi  o  odnalezienie  i  spełnienie  celu  Ŝycia.  Aby  to  zrobić,  świadomy  umysł 
wartościuje,  tzn.  decyduje  o  wartości  i  przydatności  rzeczy.  Jest  to  bardzo  przydatna  umiejętność,  ale 
niestety  często  zamienia  się  w  osądzanie  czy  coś  jest  dobre  czy  złe.  To  z  kolei  rodzi  brak  tolerancji, 
niesprawiedliwość i wiele innych złych rzeczy i bolączek. Niektórzy ludzie będą rozwaŜać sens Ŝycia, inni 
sens  przelotnej, zasłyszanej  od  kogoś  uwagi.  Istotnym  jest  nie  tylko  to,  czemu przypisujesz  wartość,  ale 
równieŜ jak to robisz.

 

Na  przykład,  rozwój  osobisty  wydaje  się  być  miłą  motywacją  i  znaczącą  wartością  do  wypełnienia. 
JednakŜe  z  powodu  osobistych  interpretacji,  czy  wartościowania  znaczenia  tegoŜ  rozwoju,  efekty  często 
nie  są  takie  miłe.  Dla  bardzo  wielu  ludzi  rozwój  osobisty  oznacza  przypisywanie  sobie  nadmiernych 
wartości.  Wszyscy  za  jednego  i  jeden  za  siebie  samego.  Bardzo  wiele  niesprawiedliwości  na  świecie 
wynika właśnie z takiego podejścia. Poszukiwanie chwały, Ŝądza posiadania, chęć kontrolowania innych - 
wszystko  to  jako  podstawę  ma  pragnienie  rozwoju  osobistego.  Są  oczywiście  i  tacy,  dla  których  ta  idea 
oznacza  pomaganie  innym,  wymyślanie  nowych  przydatnych  idei,  czy  powiększanie  wiedzy  o  sobie 
samym.

 

Nie obdarzono nas informacją o znaczeniu naszej egzystencji, ani teŜ nie posiadamy zaprogramowanego z 
góry  celu  Ŝycia.  Jest  jakiś  ogólny  cel  Ŝycia  wszystkich  ludzi  jako  rasy,  ale  jest  on  odpowiedzialnością 
WyŜszych  Jaźni  i  prędzej  czy  później  zostanie  on  wykonany  niezaleŜnie  od  tego,  co  zrobimy.  Nasz 
osobisty cel jest kwestią naszej decyzji i kaŜdy musi go nadać własnemu istnieniu bez pomocy innych. Im 
bardziej  odpowiada  on  pragnieniom  WyŜszej Jaźni,  tym  większe  przyniesie  spełnienie, choć  osiągnięcie 
go  wcale  nie  musi  być  prostsze.  NaleŜy  decydować  o  wartości  i  przydatności,  kiedy  tylko  mamy 
świadomość,  Ŝe  oczekujemy  właśnie  takich  rezultatów.  Wszystko  to,  czemu  przypisujemy  wartość  i 
znaczenie,  oraz  sposób,  w  jaki  to  robimy,  ma  ogromny  wpływ  na  całokształt  naszego  Ŝyciowego 
doświadczenia. Wskazówką  jak  to robić  moŜe  być  pochodząca  z  huny  informacja,  aby  zawsze  brać  pod 

uwagę miłość. Tworzyć ją tam, gdzie jej braki wzmacniać tam, gdzie juŜ istnieje.

 

Wysiłek woli

 

Dodam jeszcze ostatnie słowo na temat siły woli. Musimy zrozumieć, Ŝe uŜycie naszej woli absolutnie nie 
wiąŜe się z Ŝadnym wysiłkiem. Z pewnością słyszeliście takie zdania jak „musiał uŜyć bardzo wielkiego 
wysiłku woli, aby zmienić swoje Ŝycie”. Ale źródłem tego wysiłku nie była wola, a mięśnie całego ciała.

 

Kiedy ludzie próbuj ą zmienić jakiś nawyk, bardzo często skarŜą się, Ŝe wymaga to wiele wysiłku. A inni 
ludzie  krytykują  ich  za  nieposiadanie  wystarczająco  silnej  woli.  To,  co  naprawdę  dzieje  się  w  takich 
przypadkach to to, Ŝe ludzie starają się przemóc dawny nawyk napięciem swych mięśni. Dzieje się tak nie 
tylko w przypadku nawyków w zachowaniu, ale takŜe w  przypadku  nawyków myślowych. To podejście 
powoduje napięcie, które zamyka wolny przepływ energii w ciele i doprowadza do poczucia wyczerpania. 
W  efekcie  tego  ludzie  zaczynają  dosłownie  walczyć  z  samymi  sobą,  co  bardzo  rzadko  przynosi  dobre 
efekty.  Jedyne,  co trzeba  zrobić,  to  uŜyć  swej  woli  do  podjęcia  decyzji,  zrelaksować  mięśnie  i  kierować 
uwagę  na  tory,  którymi  chcesz,  aby  szła,  aŜ  do  momenty,  kiedy  stworzy  się  nowy  nawyk.  Jeśli 
kiedykolwiek poczujesz, Ŝe uŜycie woli łączy się z wysiłkiem, zrelaksuj się i zacznij od początku.

 

Poznawanie podświadomości

 

  Twój  podświadomy  umysł  jest  częścią  ciebie.  MoŜe  się  jednak  wydawać  całkowicie  obcą  istotą, 
szczególnie,  jeśli  pracuje  w  oparciu  o  załoŜenia,  które  róŜnią  się  od  twoich  świadomych  oczekiwań  i 
wiedzy na ten temat. Bardzo wielu ludzi utraciło kontakt ze swoją podświadomością tak, Ŝe dwa aspekty 
ich  umysłu  moŜna  porównać  do  dwóch  biznesmenów,  którzy  spotykają  się  tylko  po  to,  aby  prowadzić 
interesy  firmy.  Nie  wiedzą  nic  o  swoich  nadziejach,  aspiracjach,  lękach,  siłach  i  słabościach,  oraz 
rzeczach, które lubią i których nie lubią. I tak jak dwaj biznesmeni spotykający się codziennie, mogą mieć 
kompletnie  róŜne  poglądy  polityczne,  tak  świadomość  i  podświadomość  mogą  mieć  bardzo  róŜne 
zapatrywania  na  wiele  spraw.  NajwaŜniejszą  róŜnicą  pomiędzy  tym  przykładem  i  rzeczywistością  jest 
fakt, Ŝe podświadomość i świadomość Ŝyją razem, co powoduje, Ŝe konflikty stają się nieuniknione, jeśli 
tylko ta dwójka nic ma zbieŜnych przekonań.

 

Podświadome wierzenia

 

Większość  wierzeń,  przekonań  i  opinii  znajdujących  się  w  podświadomości  powstaje  we  wczesnym 
dzieciństwie. Trening polegający na kopiowaniu zachowań i przekonań rodziców, moŜe działać przez całe 
Ŝycie, chyba Ŝe zmieni się go przy uŜyciu świadomego umysłu. W czasie wczesnego dzieciństwa /ono nie 
jest  jeszcze  dobrze  rozwinięte  i  nie  jest  w  stanie  przefiltrowywać  i  modyfikować  wszelkich  informacji 
pobieranych  i  przechowywanych  przez  ku.  Wraz  z  rozwojem  świadomego  umysłu,  kiedy  rośnie  jego 
doświadczenie  i  wiedza,  moŜe  on  racjonalizować  (czyli  przeprowadzać  test  przy  uŜyciu  zdrowego 
rozsądku i logiki) nadchodzące informacje, dzięki czemu mniej niepotrzebnych i chybionych    informacji   
trafia    do  banku    danych    podświadomości.    We  wczesnym      okresie      Ŝycia      podświadomość     
przyjmuje      praktycznie  wszystko  za  fakt  i  odpowiednio  reaguje.  Na  przykład,  jeśli  powtórzy  się 
kilkakrotnie małemu dziecku, Ŝe jeśli zmoczy stopy to się przeziębi, podświadomość zapisze to jako fakt i 
dopilnuje, Ŝeby za kaŜdym razem, kiedy zmoczą się stopy, w ciele pojawiały się symptomy przeziębienia. 
W międzyczasie lono mogło się juŜ dowiedzieć, Ŝe nie istnieje Ŝaden związek pomiędzy mokrymi stopami 
a  zaziębieniem,  ale  dopóki  świadomość  dorosłego  człowieka  nie  potrafi  dobrze  komunikować  się  z  ku, 
będzie  on  ciągle  zaziębiał  się  mając  mokre  stopy,  bowiem  podświadomość  ciągle  będzie  tkwiła  w 
przekonaniu  o  słuszności  tego  stwierdzenia.  W  sprawach  religijnych  takie  nieporozumienia  mogą  być 
praktycznie  tak  samo  waŜne.  Bardzo  znanymi  przypadkami  są  zdeklarowani  ateiści,  którzy  w  chwili 
zagroŜenia  wołają  o  pomoc  boŜą.  Zdeklarowany  ateizm  jest  sprawą  świadomości,  ale  podświadomość 
ciągle  wierzy  w  Boga.  Najgorsze  są  sytuacje,  w  których  przepełnione  lękiem  i  źle  zinterpretowane 
przekonania religijne przeszkadzają w cieszeniu się Ŝyciem i spełnianiu go.

 

Wiele  nabytych  w  dzieciństwie  przekonań,  wierzeń  i  nastawień  zmienia  się,  bez  Ŝadnego  wyraźnego 
wysiłku. Niektóre znów zmieniają się bardzo łatwo. Ale są teŜ i takie, które wydają się tak zamocowane, 
Ŝe  nie  poruszyłyby  ich  nawet  dłuto  i  młot.  Jest  to  problemem  wyłącznie  wtedy,  kiedy  rodzą  się  z  nich 
nieprzyjemne, bolesne i niebezpieczne doświadczenia i zachowania.

 

We  wszelkich  przypadkach,  gdzie  trudno  jest  zmienić  doświadczenia,  czy  zachowania,  dzieje  się  tak 

dlatego,  Ŝe  przekonania,  nastawienia  i  opinie  przechowywane  w  podświadomym  biokomputerze  są  tam 
utrzymywane  przez  potęŜne  motywacje.  Pomimo  Ŝe  efekty  i  doświadczenia  wypływające  z  takich 
przekonań mogą być negatywne, to same motywacje, będące bazą tych poglądów są zawsze pozytywne. 
Twoja  podświadomość  nigdy  nie  zrobi  niczego,  czego  nie  uwaŜałaby  za  będące  w  twoim  najlepszym 
interesie.  Niestety  niektóre  załoŜenia  podświadomości,  są  czasami  bardzo  błędne.  Jeśli  urodziłeś  się  w 
czasach  wielkiej  recesji  gospodarczej  i  w  młodości  często  stykałeś  się  z  poglądem,  Ŝe  ludzie  bogaci  są 
zawsze chciwi, nieprzyjemni, wyzyskujący, snobistyczni i ogólnie nie lubiani, to moŜe się okazać, Ŝe juŜ 
jako  dorosła  osoba,  w  jakiś  tajemniczy  sposób  nie  jesteś  w  stanie  osiągnąć  sukcesu  finansowego, 
niezaleŜnie od tego, co byś nie zrobił. W takim wypadku twoje biorące wszystko dosłownie ku, stara się 
powstrzymać  cię  przed  byciem  chciwym,  nieprzyjemnym,  wyzyskującym  i  ogólnie  nie  lubianym.  Jako 
inny  przykład;  jeśli  dorastając  otrzymałeś  silny  „trening”  religijny,  który  wbił  w  ciebie  przekonanie,  Ŝe 
jesteś nic nie wartym grzesznikiem, to w późniejszym dorosłym Ŝyciu moŜesz mieć ogromne problemy z 
uzyskaniem pewności siebie i szacunku do samego siebie. W tym wypadku twoje ku stara się ochronić cię 
przed obraŜeniem Boga (i zostaniem ukaranym), z powodu grzechu pychy.

 

Jeśli jesteś w stanie świadomie rozpoznać ograniczające cię, przechowywane przez ku poglądy, to moŜesz 
zastosować  inne,  logiczne  strategie  motywacyjne.  Problemem  jest  jednak  to,  Ŝe  bardzo  wiele  poglądów 
jest ukrytych przed świadomością, dlatego, Ŝe są zbyt oczywiste, Ŝeby je zauwaŜyć, albo są akceptowane 
jako fakty, a nie przekonania, albo teŜ w grę wchodzi lęk przed ewentualnymi konsekwencjami dokonania 
zmian.  Aby  rozwijać  się  swobodnie  i  w  pełni,  musisz  poznać  zawartość  swojego  umysłu.  Musisz 
rozpocząć  proces  „poznawania  podświadomości”,  bowiem  tylko  wtedy  moŜesz  być  jej  przewodnikiem  i 
nauczycielem.

 

Jest  bardzo  wiele  sposobów,  w  jakie  moŜna  tego  dokonać,  wszystkie  one  wymagają  jednak  czasu  i 
cierpliwości. W tym wypadku nie da się osiągnąć wartościowych rezultatów bez wysiłku, ale ten wysiłek 
moŜe być sam w sobie przyjemny. Poznając swoją podświadomość odkryjesz świat bogactwa i piękna, a 
takŜe obszary mroku i bólu. Jest to podróŜ dla odwaŜnych, łaknących przygody i zdeterminowanych.

 

Nadaj imię ku

 

Dobrą  praktyką  czerpaną  z  huny  jest  nadawanie  swojemu  ku  imienia.  Od  czasów  staroŜytnych  ludzie 
nadawali  imiona  ideom,  siłom,  energiom,  rzeczom  i  częściom  rzeczy,  po  to,  aby  nawiązać  z  nimi 
silniejszy kontakt. Pamiętaj o tym, aby w wypadku twojej podświadomości nadane jej imię nie wzmagało 
poczucia odrębności.

 

MoŜesz  świadomie  wybrać  swoje  drugie imię,  wymyślić  jakieś, czy  przyjąć  po jakiejś ulubionej  postaci 
historycznej czy fikcyjnej. Max Long nadał swojej podświadomości imię „George”, ze względu na znane 
powiedzenie  w  języku  angielskim  ,,Pozwólmy  zrobić  to  George'owi”.  Niektórzy  ludzie  uŜywają  imienia 
„Subbie”  (

Nieprzetłumaczalna  gra  słów.    W  języku  angielskim  słowo  oznacza  podświadomość,  a  subbie  to  zdrobnienie  tego  stówa 

(przyp. tłumacza)

), inni są nawet jeszcze bardziej pomysłowi. MoŜesz spróbować zamknąć oczy i powiedzieć 

„W  porządku  ku,  jak  chcesz  być  nazywane?”.  I  uŜyć  pierwszego  imienia,  jakie  pojawi  ci  się  w  głowie, 
jeśli oczywiście jakieś w ogóle się pojawi.

 

Koncepcja  nadania  imienia  swojemu  ku  jest  bardzo  pomocna  w  kierowaniu  podświadomością,  aby 
dostarczała ci informacji i dokonywała zmian oraz aby nauczyć ją, jak wykonywać instrukcje.

 

Sonda pamięci

 

Istnieją dwie waŜne metody przeszukiwania swojej pamięci, obie najlepiej stosować w wygodnej pozycji, 
leŜąc albo siedząc, we w miarę cichym i spokojnym otoczeniu. Dobrze jest zrelaksować się tak bardzo jak 
to tylko moŜliwe, ale nie trzeba zamykać oczu.

 

Pierwsza  z  tych  metod  została  nazwana  przez  Maxa  Longa  „poszukiwaniem  skarbów”.  Polega  ona  na 
mówieniu  do  swojej  podświadomości tak,  jakby  była ona realną osobą.  W pierwszych  słowach  powiedz 
jej,  Ŝe  chciałbyś  ją  lepiej  poznać.  Zaproś  ją  do  zagrania  z  tobą  w  grę.  Nazwij  jakieś  przyjemne 
wspomnienie i stwórz wyzwanie dla ku, aby spróbowało przywołać je tak wyraziście i z tak wielką ilością 
szczegółów  jak  tylko  się  da.  Albo  moŜesz  poprosić  swoją  podświadomość,  Ŝeby  pokazała  ci  swoje 
ulubione wspomnienia. Początkowo zabiera to trochę czasu, ale kiedy twoje ku zrozumie dokładnie, o co 
chodzi,  moŜesz  spodziewać  się  bardzo  interesujących  doświadczeń.  Ponownie  pojawią  się  wspomnienia 

rzeczy, o których kompletnie zapomniałeś. Dawne uczucia i emocje wrócą i będą tak wyraziste jak nowe. 
Być  moŜe  doświadczysz  znanych  ci  zapachów,  na  przykład  szarlotki,  czy  znanych  odczuć  jak  szelest 
jesiennych  liści  pod  stopami.  Jeśli  będziesz  tak  ćwiczył  przez  kilka  dni,  poznasz  znacznie  lepiej  swoją 
podświadomość, to,  co  lubi i  czego  nie  lubi. Omijanie  pewnych  wspomnień równieŜ  daje  wiele  wiedzy. 
Jeśli chcesz przywołać pewne wspomnienie -choćby po to, aby je uwolnić, a twoje ku z uporem będzie go 
unikać,  to  moŜesz  wysnuć  wnioski,  Ŝe  z  tym  wspomnieniem  związany  jest  jakiś silny  kompleks  strachu 
albo  ograniczające  przekonanie.  Powinieneś  zanotować  wszystkie  takie  przypadki  po  to,  aby  mocje 
później zbadać.

 

Druga  forma tego  ćwiczenia  nazywa  się  „zbieraniem śmieci”.  Potrzeba do  tego wiele  odwagi,  poniewaŜ 
poprzez  to  ćwiczenie  będziesz  prosił  swoje  ku,  aby  pokazało  ci  najgorsze  wspomnienia  wraz  ze 
wszystkimi szczegółami. NajwaŜniejsze to zachować obiektywizm. NaleŜy pamiętać, Ŝe wszystko, co się 
pojawi,  to  jedynie  zachowana  informacja.  Mówiąc  wszystko,  mam  na  myśli  nawet  uczucia.  Po  jakimś 
czasie,  kiedy  będziesz  wykonywać  to  ćwiczenie,  dostrzeŜesz  pewne  określone  wzorce.  Te  wspomnienia 
będą  układać  się  w  określone  tematy,  co  pokaŜe  ci  drogę  do  odnalezienia  przekonań  limitujących  twój 
rozwój.  MoŜesz  na  przykład  zauwaŜyć,  Ŝe  cała  seria  z  „najgorszych  wspomnień”  dotyczy  na  przykład 
leku przed odrzuceniem lub potrzeby kontroli. Szukaj tych wskazówek i rób notatki do dalszych ćwiczeń.

 

Porozumiewanie się przy pomocy symboli

 

Twoja podświadomość komunikuje się bardzo dobrze przy pomocy symboli, często nawet lepiej niŜ przy 
pomocy  słów  czy  wspomnień.  Aby  uŜyć  tej  metody,  skieruj  uwagę  do  swojego  wnętrza,  i  pomyśl  o 
problemie lub obszarze Ŝycia, na temat którego chciałbyś wiedzieć coś więcej. Potem zwróć się do swojej 
podświadomości  i  powiedz:  „Daj  mi  obraz”,  albo:  „PokaŜ  mi  symbol”.  Chodzi  oczywiście  o  obraz  lub 
symbol rzeczy, o którą pytasz. Pierwszy obraz, który przyjdzie ci do głowy, choćby nie wiem jak dziwny 
czy  nie  związany  z  tematem,  jest  symboliczną  wiadomością  od  twojego  ku,  dotyczącą  danej  sytuacji. 
MoŜesz na przykład skoncentrować się na sytuacji w pracy, a dostaniesz obraz izby tortur. Właśnie w taki 
sposób  twoje  ku  moŜe  wyrazić  swoje  uczucia  wobec  pracy.  Oczywiście  twoja  interpretacja  zaleŜy 
wyłącznie od ciebie. Niektórym ludziom przychodzi ona łatwiej, a innym trudniej. MoŜesz jednak zawsze 
poprosić swoje  ku, aby  dało ci inny  symbol,  jeśli pierwszy  nie  był  wystarczająco jasny.  Jest  waŜne,  aby 
pamiętać,  Ŝe  te  symbole  przedstawiają  obecnie  posiadane  przez  ku  uczucia  i  przekonania.  Proszę  nie 
zakładaj, Ŝe te symbole  mogą  być  przewidywalne, bowiem  w ten sposób skutecznie  odstraszysz  samego 
siebie od dokonywania pozytywnych zmian.

 

Odpowiedzi podświadomości

 

Ta metoda wykorzystuje znany wielu ludziom wewnętrzny dialog. Pozwala ona na ujawnienie niektórych 
podświadomych przekonań. Jedyne, co  naleŜy zrobić to skierować swoją uwagę do wnętrza i powtórzyć 
cztery wypisanie niŜej zdania. KaŜde z nich naleŜy powtórzyć trzy do pięciu razy, oddzielając je krótkimi 
przerwami,  które  umoŜliwią  ku  danie  odpowiedzi.  Te  odpowiedzi  mogą  pojawić  się  jako  słowa,  obrazy 
lub odczucia, albo nawet wszystko naraz.

 

Pozytywne  reakcje (takie jak  słowa zachęty, dobre odczucia, czy  pozytywne obrazy) świadczą o ogólnie 
pozytywnym  podejściu  ku  do  tego,  co  pragniesz  zrobić.  Negatywne  reakcje  (krytyka,  konflikt,  napięcie 
mięśni,  negatywne  obrazy  lub  brak  jakiejkolwiek  odpowiedzi)  oznaczają,  Ŝe  masz  jakieś  bloki  do 
przepracowania. Jeśli podświadomość odpowiada słowami to znacznie ułatwi ci zadanie identyfikowania 
poszczególnych wzorców. A oto cztery zdania:

 

1.      Mam moc (zdolność), aby...

 

2.      Mam prawo (zasługuję) do...

 

3.      Pragnę, aby...

 

4.      Jestem zdeterminowany, aby... Zapełnij puste miejsca swoimi intencjami.

 

Odpowiedzi uzyskane dzięki miernikowi poglądów

 

Aby  uzyskać  odpowiedzi  dzięki  miernikowi  poglądów  naleŜy  uŜyć  bardzo  prostego  instrumentu  - 
wahadełka.  To  prosta  i  szybka  metoda  komunikacji  z  własnym  ku,  kiedy  tylko  nauczy  się  ono  jak  jej 
uŜywać  i  przyzwyczai  się  do  niej.  System  jest  bardzo  prosty.  Trzeba  zawiesić  na  kawałku  sznurka  lub 
Ŝyłki niewielki przedmiot, potem ująć ten sznurek pomiędzy palec wskazujący i kciuk, i czekać na efekty. 

Potem  zadaje  się  pytanie,  a  wahadełko  odpowiada  kiwając  się,  często  ku  wielkiemu  zaskoczeniu  osoby 
trzymającej.

 

Na  nieszczęście,  uŜycie  wahadła  jest  mocno  skaŜone  przesądami,  a  ludzie,  którzy  lubią  mieć  naukowe 
podejście do Ŝycia, często odrzucają tę praktykę ze względu na jej spirytystyczne konotacje. Dzieje się tak 
dlatego,  Ŝe  bardzo  wielu  ignorantów  twierdzi,  Ŝe  to  bezcielesne  duchy  poruszają  wahadłem.  Nie 
kwestionuję  tutaj  istnienia  bezcielesnych  duchów,  ale  chcę  jedynie  wykazać,  Ŝe  bezcielesne  duchy  nie 
mają nic wspólnego z działaniem wahadła.

 

Bardziej rozsądną teorią jest, Ŝe wahadło jest poruszane przez twoją własną podświadomość, która w tym 
celu uŜywa bardzo drobnych i praktycznie niedostrzegalnych ruchów mięśni. Mikrodrgania poruszają się 
wzdłuŜ sznurka i wprawiają wahadło w ruch. Nie ma w tym nic bardziej tajemniczego niŜ we wszystkich 
innych naturalnych funkcjach ludzkiego  ciała.  Jedyną róŜnicą jest fakt,  Ŝe  przy uŜyciu wahadła ku moŜe 
porozumiewać  się  bezpośrednio  ze  świadomością.  Ta  procedura  jest  zresztą  uŜywana  przez  wielu 
psychoanalityków,  jako  ostateczny  środek  kontaktu  z  podświadomością,  kiedy  wszystkie  inne  juŜ 
zawiodły.

 

Aby zacząć to ćwiczenie, naleŜy najpierw dokładnie wyjaśnić ku czego się od niego oczekuje. Nie jest to 
aŜ tak trudne, jak mogłoby się wydawać. Podświadomość nigdy nie śpi. Czyta, kiedy ty czytasz, słyszy to, 
co  ty  słyszysz,  słyszy  to,  co  mówisz  i  wie,  o  czym  myślisz.  Problemem  nie  jest  sprawienie,  aby  lono 
skontaktowało  się  z  ku,  tylko  odwrotnie.  Wyjaśnienie  jak  działa  wahadło  najlepiej  jest  przeprowadzić 
poprzez kombinacje słów i bodźców fizycznych. Najpierw powiedz swojemu ku, Ŝe pokaŜesz mu jak się z 
tobą komunikować. Potem narysuj na kawałku papieru okrąg o średnicy około pięciu centymetrów. Zrób 
lub  kup  gotowe  wahadło,  zawieszone  na  łańcuszku  lub  Ŝyłce,  mającej  około  dziesięć  do  piętnastu 
centymetrów  długości.  Jeśli  zaś  robisz  sobie  wahadło  to  pierścionek  na  nitce  powinien  całkowicie 
wystarczyć.  Nawet  kluczyki  do  samochodu  na  łańcuszku  równieŜ  się  nadadzą.  Jednym  z  pierwszych 
dowodów  świadczących  o  tym,  Ŝe  podświadomość  jest  niezaleŜnym  myślicielem,  jest  fakt,  Ŝe  preferuje 
ono pewne wahadła.

 

Kolejnym  krokiem  jest  stworzenie  serii  planowanych  odpowiedzi.  „Tak”  i  „Nie”  są  najwaŜniejszymi  z 
nich, ale istnieją równieŜ inne moŜliwości. Oczywiście te, które podaję tutaj są wyłącznie opcjonalne.

 

MoŜesz  zacząć  od  trzymania  wahadła  nad  środkiem  narysowanego  okręgu,  opierając  łokieć  o 
powierzchnię stołu. Teraz świadomie porusz wahadłem zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara i 
powtarzaj sobie w myślach i na głos, Ŝe ten ruch oznacza „tak”. Zatrzymaj wahadło i porusz je w kierunku 
przeciwnym  do  ruchu  wskazówek  zegara.  Powiedz  sobie,  Ŝe  ta  odpowiedz  oznacza  „nie”.  Ruch 
wahadłowy w przód i w tył moŜe oznaczać „Nie chcę odpowiedzieć”, zaś brak ruchu moŜe oznaczać „Nie 
wiem”, albo „Nie rozumiem pytania”. Pamiętaj o tym, Ŝe podane tutaj moŜliwości są opcjonalne i moŜesz 
je  dowolnie  zmieniać,  aby  dopasowały  się  do  twoich  gustów.  Nie  ma  czegoś  takiego  jak  uniwersalny 
wzorzec mchów wahadła.

 

Po  zademonstrowaniu  swojej  podświadomości,  czego  od  niej  oczekujesz,  spróbuj,  trzymając  rękę 
nieruchomo, zadać  kilka  pytań, na  które  juŜ  znasz odpowiedzi. Nie  staraj się  zapobiec  ruchom  wahadła, 
ani  teŜ  nie  staraj  się  go  poruszać.  Jeśli  nie  jesteś  pewien,  czy  to  ty  poruszasz  wahadłem,  to 
prawdopodobnie  tak  naprawdę  nim  nie  poruszasz.  Początkowo  ruch  będzie  niewielki,  aby  stopniowo 
zwiększać  swe  natęŜenie.  Praktycznie  nigdy  nie  będzie  aŜ  tak  mocny  jak  ten,  który  wywołujesz 
świadomie,  chyba  Ŝe  pytanie  uwolniło  bardzo  wiele  emocji.  MoŜe  wydawać  się,  Ŝe  dłoń  i  palce  nie 
poruszają  się  w  ogóle  albo  moŜesz  dostrzec  pewne  drŜenie.  Upewnij  się,  Ŝe  całkowicie  zatrzymałeś 
wahadło pomiędzy pytaniami, aby nie pomylić inercji z odpowiedzią na pytanie.

 

U  większości  ludzi  reakcja  będzie  natychmiastowa,  tak  jakby  podświadomość  niecierpliwie  czekała  na 
moŜliwość  kontaktu.  U  innych  moŜe  to  zabrać  trochę  więcej  czasu.  Jeśli  na  początku  nie  pojawia  się 
Ŝadna  reakcja,  to  moŜna  domniemywać,  Ŝe  podświadomość  nie  zrozumiała,  czego  się  od  niej  oczekuje, 
albo  istnieje  jakiś  silnie  zakorzeniony  lęk  przed  uŜywaniem  wahadła.  Rozwiązaniem  tego  problemu  jest 
ponawianie prób i tłumaczenie sobie, Ŝe w procesie tym biorą udział tylko i wyłącznie mięśnie, dopóki ta 
wiadomość  nie  dotrze  do  podświadomości.  W  bardzo  rzadkich  przypadkach,  brak  reakcji  moŜe  odnosić 
się  do  konfliktu,  który  istnieje  pomiędzy  świadomością  i  podświadomością.  W  takim  wypadku  naleŜy 
uŜyć jeszcze innych metod.

 

Kolejnym typem reakcji moŜe być to, Ŝe  wahadło porusza się  w sposób wydawałoby się  przypadkowy i 
nie udziela prawidłowych odpowiedzi na zadane pytania. MoŜe to oznaczać, Ŝe podświadomość bawi się i 
po  pewnym  czasie  się  uspokoi,  albo  teŜ,  Ŝe  inny  zestaw  ruchów  oznaczających  odpowiedzi  będzie 
znacznie  lepszy.  Jeśli  podświadomość  przez  dłuŜszy  czas  upiera  się  przy  swoim,  to  moŜe  pomóc 
demonstracja wykonana  przez kogoś innego. Jeśli i to zawiedzie, trzeba zastosować  inne metody, dzięki 
którym ku nabierze większego respektu wobec lono.

 

Kiedy juŜ otrzymasz pozytywną reakcję, moŜesz zacząć zadawać pytania, które doprowadzą do lepszego 
zrozumienia twojej podświadomości.  Osoby  początkujące oczywiście  będą  chciały  się dowiedzieć  na ile 
dokładne  są  odpowiedzi.  Doświadczenia  przeprowadzane  z  bardzo  wieloma  ludźmi  wskazują  na  duŜą 
dokładność  odpowiedzi,  z  zastrzeŜeniem,  Ŝe  jest  ona  tym  dokładniejsza  im  precyzyjniej  i  jaśniej  jest 
sformułowane  pytanie.  Podświadomość  bierze  wszystko  dosłownie,  więc  zadawaj  pytania,  które  nie  są 
wieloznaczne,  aby  uniknąć  wieloznacznych  odpowiedzi.  Jeśli  dostaniesz  odpowiedź,  która  wydaje  się 
niedokładna, lub kiedy natkniesz się na reakcję „nie odpowiem na to pytanie”, sformułuj pytanie inaczej. 
Nawet  kilkanaście  razy,  jeśli  będzie  to  konieczne.  Nie  zdziw  się,  jeśli  odpowiedź  nie  będzie  ci  się 
podobać, bowiem być moŜe właśnie unikałeś tej wiedzy. Nie bądź równieŜ zdziwiony, jeśli odpowiedzią 
na  niektóre  pytania  będzie  coś,  co  wiesz  świadomie,  bo  w  końcu  twoja  podświadomość  jest  przecieŜ 
częścią  ciebie.  Jeśli  chodzi  o  pytania,  jakie  moŜesz  zadawać,  to  jedyną  granicą  jest  twoja  wyobraźnia, 
wzorzec  moŜliwych  odpowiedzi  i  zasób  informacji,  które  moŜe  posiadać  podświadomość.  Pytania  o 
własny  stan  zdrowia  mentalnego  i  fizycznego  mogą  być  bardzo  przydatne.  MoŜna  równieŜ  badać 
przechowywane przez ku przekonania religijne i nastawienia wobec innych ludzi. Ku moŜe nie lubić ludzi, 
których uwaŜasz za przyjaciół, czy lubić tych, których starasz się unikać. Zadawanie dalszych pytań moŜe 
pomóc  ci  ujawnić  przyczyny  takiego  stanu.  Wielu  ludzi  uŜywa  wahadła,  aby  sprawdzić,  jaki  rodzaj 
jedzenia jest ulubiony przez ku i jakich składników odŜywczych moŜe ono potrzebować. Kolejnym bardzo 
ciekawym  zastosowaniem  tej  techniki  mogą  być  pytania  o  prawdziwe  znaczenie  snów.  Ich  symbolika 
moŜe być niezrozumiała dla lono, ale ku doskonale orientuje się w ich znaczeniach. Po kilku tygodniach 
uŜywania wahadła będziesz zdziwiony, jakim jest bogatym źródłem informacji.

 

Niektórzy ludzie dają się niestety ponieść emocjom i zaczynają oczekiwać zbyt wiele od swojego ku. Na 
przykład  pytania  dotyczące  przyszłości  nie  są  bardziej  trafne  niŜ  świadome  próby  logicznego 
przewidzenia rozwoju  sytuacji.  Podświadomość nie jest w Ŝadnym wypadku wszechwiedząca. Kolejnym 
bardzo częstym błędem jest oczekiwanie, Ŝe ku podejmie za nas jakieś decyzje. MoŜe ono powiedzieć ci, 
co  czuje  na  temat  danej  sytuacji  czy  nawet  zasugerować  coś,  ale  i  tak  naleŜy  rozwaŜyć  to  jedynie  jak 
dobrą  radę  udzieloną  przez  przyjaciela.  Pamiętaj,  Ŝe  celem  wszystkich  tych  działań  jest  lepsze  poznanie 
swojej podświadomości, a nie robienie z niej boga.

 

Rzeczywistość niewidzialnego

 

  Jedną z najwaŜniejszych koncepcji w Hunie jest teoria dotycząca aka. Słownikowe definicje tego słowa 
zawierają „cień, odbicie, podobieństwo, obraz, przejrzystość, jasność, embrion, oczywistość i esencja jako 
przeciwieństwo  substancji”.  NajbliŜsze  koncepcje,  które  moŜna  odnaleźć  we  współczesnym  słowniku  to 
materia  eteryczna  lub  astralna,  eter  i  aura.  Idea  eteru  mówi  o  istnieniu  pewnego  rodzaju  niewidzialnej 
materii  pierwotnej,  która  łączy  i  przenika  wszystko  w  fizycznym  wszechświecie  i  słuŜy  za  przekaźnik 
efektów  energetycznych.  Ta  koncepcja  została  odrzucona  przez  naukowców,  a  wszelkie  badania 
dotyczące aury, eteru, czy materii astralnej są bardzo odległe od współczesnego środowiska naukowego.

 

Do  niedawna  wszelkie  dowody  dotyczące  materii  aka  były  podawane  wyłącznie  przez  jasnowidzów, 
którzy twierdzili, Ŝe w odpowiednich warunkach są ją w stanie zobaczyć lub odczuć jak otacza fizyczne 
ciało. Niektórzy z nich mówili, Ŝe są w stanie zobaczyć lub odczuć aka wokoło przedmiotów, czy roślin, a 
jeszcze  inni  utrzymywali,  Ŝe  są  w  stanie  tworzyć  niezaleŜne  istoty  i  obiekty  z  czystej  aka,  które  moŜe 
zobaczyć  i  odczuć  praktycznie  kaŜdy.  No  i  oczywiście  byli  równieŜ  tacy,  którzy  byli  w  stanie  dostrzec 
ciała aka  zmarłych, czy formy  „duchów natury”,  albo  jeszcze innych bytów. PoniewaŜ tych efektów nie 
dało  się  poddać  pomiarom,  a  takŜe  nie  moŜna  ich  było  powtórzyć  w  warunkach  laboratoryjnych, 
naukowcy  wzruszyli  ramionami  i  przestali  przywiązywać  do  nich  jakąkolwiek  uwagę.  Było  kilku 
odwaŜnych,  którzy  wyłamali  się  z  tej  ogólnej  tendencji,  ale  niestety  ich  głos  był  zbyt  słaby,  Ŝeby  mieć 

jakąkolwiek wagę dla środowisk naukowych.

 

Potem pojawiło się rosyjskie małŜeństwo noszące nazwisko Kirlian. Udało się im odkryć bardzo ciekawy 
fenomen. Kiedy połoŜono jakiś przedmiot lub obiekt na płytce fotograficznej i przepuszczono przez niego 
wysokie napięcie, na zdjęciach wokoło tego obiektu pojawiała się wyraźnie widoczna, mglista, niebieska 
poświata.  Dalsze  badania  wykazały,  Ŝe  intensywność  tej  poświaty  zaleŜy  od  stanu  emocjonalnego  i 
zdrowotnego  danej  osoby,  czy  od  poziomu  świeŜości  badanych  roślin.  Ludzie  ze  zdolnościami 
leczniczymi  mieli  zwykle  duŜo  większą  otoczkę,  czasami  przemieszaną  z  czerwienią.  Inną  ciekawostką 
była  pełna  otoczka  pojawiająca  się  na  przykład  po  oderwaniu  połowy  liścia.  Większość  naukowców 
zgadza się, Ŝe zmiany powstające na fotografiach są spowodowane przez elektryczność. Jednak pozostaje 
tajemnicą, co dokładnie powoduje te zmiany. Niektórzy ludzie zauwaŜyli, Ŝe są one bardzo zbieŜne z tym, 
co mówi się o aurze, czy ciałach aka.

 

Kiedy więcej naukowców zaczęło wgłębiać się w eksperymenty Kirliana, natrafili oni na notatki i badania 
tych  kilku  odwaŜnych  naukowców,  którzy  ośmieli  się  badać  te  fenomeny  znacznie  wcześniej.  Między 
innymi  natrafiono  na  prace  Barona  von  Reichenbacha,  dziewiętnastowiecznego  naukowca,  odkrywcy 
kreozotu, który przeprowadził wiele wizualnych i wyczuwalnych zmysłem dotyku eksperymentów z aka. 
Natrafiono  równieŜ  na  prace  dr.  Kilnera,  angielskiego  lekarza,  który  na  początku  dwudziestego  wieku 
opracował  metody  postrzegania  aury  w  celach  diagnostycznych.  Odkryto  takŜe  prace  dr.  Wilhelma 
Reicha, który odkrył wiele właściwości aka, jak na przykład często pojawiający się niebieski kolor, oraz 
mierzył efekty tej siły przy uŜyciu licznika Geigera i elektroskopu. Powrócono takŜe do prac dr. Harolda 
Burra,  współczesnego  Reichowi,  któremu  udało  się  zmierzyć  pole  elektryczne  wokół  istot  Ŝywych  przy 
uŜyciu woltomierza.

 

Wielu ludzi potrafi postrzegać aka, a interakcje tej substancji z energią elektryczną dają się bardzo łatwo 
zarejestrować. Na końcu tego rozdziału podam przepisy na pewne eksperymenty, które moŜesz wykonać 
samemu, po to, aby doświadczyć tego, o czym piszę.

 

Właściwości pola

 

Zanim  omówią  cechy  charakterystyczne  aka  muszę  wspomnieć  o  rozróŜnieniu  pomiędzy  energią  i 
środkiem,  dzięki,  któremu  moŜe  się  ona  manifestować.  Dokładnie  tak  jak  woda,  czy  miedziany  kabel 
słuŜą prądowi elektrycznemu za przewodnik, tak aka jest medium, dzięki któremu moŜe manifestować się 
energia Ŝycia mana. Kiedy widzisz aurę to tak naprawdę dostrzegasz pole aka, naładowane energią mana, 
albo  ujmując  to inaczej,  widzisz efekty  ładunku  mana  w  substancji aka. Czasami  wygodniej jest  mówić 
wyłącznie  o  energii, jak  na przykład zrobił Reich  w  swoich  badaniach nad  orgonem, ale czasami naleŜy 
równieŜ wziąć pod uwagę aka, bez której zrozumienie niektórych spraw staje się znacznie trudniejsze.

 

RozwaŜmy najpierw efekty pola. Wspomniałem juŜ wcześniej o aurze. Myśląc o niej nie wyobraŜaj sobie 
jedynie otaczającego cię pola, ale takŜe matrycę, która stanowi plan twojego ciała. Tak więc z powodów 
praktycznych mówiąc o aka, mam na myśli nie tylko tę część, która otacza, czy rozciąga się poza ciałem, 
ale równieŜ tę część, która je przenika. W trakcie snu, dzięki przypadkowi lub umiejętnościom duŜa część 
ciała  aka,  moŜe  się  oddzielić  od  ciała  fizycznego  i  podróŜować  w  róŜne  miejsca,  przy  udziale  lub  bez 
udziału  świadomości  śpiącej  osoby.  Pomiędzy  fizycznym  i eterycznym  ciałem  śpiącego  pozostaje jakieś 
połączenie,  które  najczęściej  jest  postrzegane  jako  „srebrny  sznur”.  Dzięki  temu  połączeniu  pomiędzy 
obydwoma  ciałami  przepływają  informacje  zmysłowe,  dzięki  czemu  w  razie  jakichś  kłopotów  na 
którymkolwiek  końcu  połączenia,  kahoaka  natychmiast  wraca,  zwykle  powodując  ogromne  szarpnięcie 
ciałem fizycznym.

 

Innym  efektem  wskazującym  na  to,  Ŝe  aka  ma  naturę  pola,  jest  fakt,  Ŝe  moŜe  zmieniać  swój  rozmiar, 
gęstość  i  pojemność  energetyczną  ze  względu  na  emocje,  wyobraŜenia  i  intencje.  KaŜde  silne  emocje 
zwykle powiększają rozmiar i jasność aury, zaś choroby i tłumienie emocji zwykle zmniejszają ją bardzo 
znacznie.  Te  same  efekty  moŜna  równieŜ  osiągnąć  dzięki  świadomej  intencji  wspomaganej  wyobraźnią. 
Dzięki temu samemu procesowi moŜesz takŜe zmienić gęstość pola, dzięki czemu grupa ludzi z ledwością 
cię podniesie, a w chwilę później zrobią to z taką łatwością jakbyś był piórkiem. MoŜna równieŜ nauczyć 
się rozszerzać swoje pole aka, dzięki czemu moŜesz odbierać wraŜenia ze swoich zmysłów, daleko spoza 
ich fizycznych granic.

 

Pole  aka  słuŜy  równieŜ  jako  składnica  pamięci.  Konwencjonalnie  nastawieni  naukowcy  twierdzą,  Ŝe 

pamięć jest zapisywana w komórkach  mózgu, pomimo Ŝe nie odnaleziono na to jak  do tej pory Ŝadnych 
dowodów.  Całą  tę  teorię  oparto  na  fakcie,  Ŝe  stymulowanie  elektrodami  określonych  części  mózgu 
przywołuje  pewne  określone  wspomnienia.  Ale  pominięto  bardzo  istotny  fakt,  Ŝe  stymulowanie  innych 
części mózgu, a nawet ciała równieŜ daje analogiczne efekty. W teorii huny, kaŜda myśl powoduje reakcję 
na  poziomie  komórkowym,  która  moŜe  ulec  zmianie  wraz  z  następną  myślą.  To  właśnie  dlatego  nie 
moŜna doszukać się nigdzie  w ciele  miejsca, w którym na stałe zapisywałaby się pamięć. Myśli, a takŜe 
doświadczenia  zapisują  się  w  polu  aka,  uŜywanym  przez  podświadomość  równieŜ  jako  zbiornik 
wspomnień.  Właśnie  dlatego  moŜemy  przypomnieć  sobie  sny,  wizje,  przeszłe  Ŝycia  i  inne  formy 
doświadczeń, w których nie uczestniczyło nasze ciało.

 

Funkcja  aka,  jaką  jest  przechowywanie  pamięci  pozwala  nam  na  odczytywanie naszych  wspomnień,  ale 
takŜe  na  przywoływanie  takich,  z  którymi  nie  jesteśmy  bezpośrednio  związani.  Być  moŜe  słyszałeś  o 
hinduskiej koncepcji „Kroniki Akaszy”. Jest to idea czerpana z hinduskiej myśli ezoterycznej. Niestety w 
krajach zachodnich została bardzo fałszywie zinterpretowana. Oryginalna hinduska koncepcja jest bardzo 
bliska  naukom  huny.  Zwróć  uwagę  na  to,  jak  podobne  są  do  siebie  słowa  aka  i  akasza.  Tak  więc 
oryginalna koncepcja twierdzi, Ŝe wszystkie wydarzenia, a takŜe myśli są zapisywane w materii aka. Jeśli 
wie się jak skupić swój umysł, moŜna dostroić się do wszystkiego, co zostało kiedykolwiek powiedziane, 
pomyślane, odczute lub zrobione. Ze  względu  na uwarunkowania kulturowe, naszą troskę o  fizyczność i 
poczucie  bycia  niezaleŜnym  elementem  natury,  większość  z  nas  odczytuje  i  uŜywa  wyłącznie  swoje 
własne  wspomnienia,  tylko  z  tego  jednego  Ŝycia.  Ale  są  pośród  nas  ludzie,  którzy  uŜywają  mniej  lub 
bardziej regularnie innych wymiarów pamięci.

 

Właściwości przekazujące

 

Jako  środek  słuŜący  przekazywaniu  energii,  aka  jest  uŜywane  do  transferu  informacji  i  doświadczeń  z 
jednego punktu do drugiego. W tym miejscu zajmę się właściwie tylko ponadzmysłowymi moŜliwościami 
tego fenomenu.

 

W  hunie  są  aktualnie  dwie  teorie  wyjaśniające  percepcję  ponadzmysłową  oraz  dokonywanie 
paranormalnych  wyczynów.  Pierwsza  z  nich,  spopularyzowana  przez  Maxa  Longa  uŜywa  analogii  nici, 
sznurów  i  palców  aka,  pomijając  kompletnie  moŜliwość  istnienia  pola  aka.  Zgodnie  z  tą  analogią 
pozostajemy w kontakcie ze wszystkim, z czym zetknęliśmy się w Ŝyciu, dzięki niciom aka. Są one czymś 
w rodzaju rozciągniętej gumy do Ŝucia, która nigdy się nie przerywa i nie pląta. Wraz z kaŜdym kolejnym 
kontaktem powstaje kolejna nić, przez co z niektórymi ludźmi czy miejscami jesteśmy połączeni nie nicią, 
a raczej sznurem. Dodatkowo, dzięki mocy naszych myśli jesteśmy w stanie wysłać nasz „palec a/ca”, po 
to, aby nawiązać kontakt z miejscami, w których nigdy nie byliśmy czy ludźmi, których nie znamy. Nasza 
podświadomość wysyła część swoich zdolności percepcyjnych wzdłuŜ danej nici, dzięki czemu moŜemy 
obserwować  coś  na  odległość.  Tak,  więc  telepatia  polega  po  prostu  na  wypełnieniu  danej  nici  energią 
mana, aby móc przez nią odbierać lub nadawać, jasnowidzenie to wysłanie „palca”, aby móc obserwować, 
a psychokineza to sprawienie, aby ten „palec” był na tyle silny, Ŝeby coś poruszyć.

 

W  doświadczeniach  praktycznych  jest  to  teoria  dobra  jedynie  dla  początkujących.  Załamuje  się  ona 
kompletnie  na  przykład  w  dziedzinie  radiestezji,  gdzie  udowodniono,  Ŝe  zniszczenie  negatywu 
fotograficznego nie zrywa połączenia pomiędzy osoba fotografowaną i jej zdjęciem. Idea nici, sznurów i 
palców ma swoje zastosowania, ale nie naleŜy się jej trzymać dogmatycznie.

 

Druga  z  teorii  huny  dotyczących  aka,  mówi,  Ŝe  jest  ona  przenikającą  wszystko  substancją  eteryczną, 
doskonale spełniającą się w roli przewodnika wszelkich rodzajów energii. Na przykład dźwięk, światło i 
promieniowanie cieplne rozprzestrzeniają się we wszystkich kierunkach dopóki nie natrafiana cokolwiek 
zdolnego do ich odebrania lub zmienienia.

 

Teoria  ta  równieŜ  zawiera  w  sobie  analogię  do  zjawisk  elektromagnetycznych  i  fal  radiowych.  W  tym 
porównaniu  umysł  jest  odbiornikiem,  a  mana  zasilającą  go  energią.  Im  więcej  jej  masz  tym  łatwiej  jest 
nadawać  i  odbierać.  W  tym  wypadku  telepatia  to  po  prostu  podłączenie  się  do  właściwej  danej  osobie 
długości  fal.  Jasnowidzenie  to  kwestia  dostrojenia  się  do  konkretnego  obszaru,  a  psychokineza  to 
dostrojenie  swojej  transmisji  w  odpowiednim  stopniu,  do  tego,  aby  wywrzeć  wpływ  na  jakiś  obiekt.  Ta 
teoria mówi równieŜ, Ŝe przeszłość jest wibracją matrycy aka, posiadającą tak powolną wibrację, Ŝe nie da 
się  jej  spostrzec  normalnymi  zmysłami,  zaś  przyszłość  jest  wibracją  tak  szybką,  iŜ  równieŜ  wymyka  się 

naszemu postrzeganiu.

 

Teoria ta sprawdza się doskonale w praktyce, ale wymaga pewnej dozy myślenia technicznego, co moŜe 
być  trudne  dla  niektórych  ludzi.  Analogia  z  dźwiękiem  jest  bodajŜe  najłatwiejszym  sposobem  jej 
wyjaśnienia.

 

Ktoś  mógłby  zapytać,  dlaczego  zajmujemy  się  tu  teoriami  roboczymi  i  analogiami,  zamiast  zająć  się 
faktami.  To  pytanie  z  załoŜenia  jest  błędne,  poniewaŜ  zakłada  istnienie  jakiejś  absolutnej  prawdy  poza 
teoriami i analogiami. W hunie w ogóle nie zakładamy, Ŝe istnieje jakakolwiek prawda absolutna. Jedyną 
moŜliwą  definicją  taki  ej  prawdy  byłoby  powiedzenie  „wszystko  to,  co  było,  jest  i  będzie,  a  takŜe,  co 
mogłoby być gdziekolwiek i kiedykolwiek”. Przy takim załoŜeniu prawdą jest wszystko to, co uznasz za 
prawdę, a efektywną prawdą jest to, co działa najlepiej w danym wypadku.

 

Właściwości materializujące

 

Aka jest nie tylko przenikającym wszystko eterem, ale takŜe matrycą wszelkich form fizycznych. Kahuni 
twierdzą,  Ŝe  obraz  myślowy  trafiający  do  pola  aka  wywiera  na  nie  róŜnorodny  wpływ,  w  zaleŜności  od 
przejrzystości danej myśli, jej intensywności energetycznej i jej czasu trwania. MoŜe ona zamanifestować 
się  jako  niewidzialny  myślokształt,  moŜliwy  do  dostrzeŜenia  tylko  i  wyłącznie  przez  osoby  o  duŜych 
zdolnościach  paranormalnych,  moŜe  równieŜ  pojawić  się  przez  krótki  czas  w  widzialnej  formie,  (co 
zwykle  prowadzi  do  podejrzeń  o  obecność  duchów  osób  zmarłych),  moŜe  takŜe  pozostać  w  formie 
eterycznej  i  wpływać  na  proces  gromadzenia  materiałów  i  powstania  okoliczności  mających  na  celu 
wprowadzenie  swojego  ekwiwalentu  do  rzeczywistości  materialnej.  Ostatnią  moŜliwością  jest 
natychmiastowa  materializacja  danej  myśli,  gdzie  jej  fizyczna  forma  jest  równie  stała  jak  kaŜdy  inny 
fizyczny  przedmiot.  Pośród  wypisanych  wcześniej  moŜliwości  istnieje  bardzo  wiele  wariantów,  ale  te 
wymienione są najbardziej podstawowymi i najczęściej spotykanymi.

 

W  trakcie  fantazjowania  i  marzeń  na  jawie,  obiekty  i  osoby,  które  sobie  wyobraziłeś  są  na  wpół 
materialnymi  produktami  twojej  wyobraźni,  stworzonymi  z  substancji  aka.  Zwykle  rozpadają  się  one  w 
materię pierwotną natychmiast po zakończeniu danego marzenia, ale w głównej mierze zaleŜy to od ilości 
mana,  jaką  się  im  dostarczy.  Im  częściej  sobie  coś  wyobraŜasz  tym  więcej  dajesz  temu  wyobraŜeniu 
energii. W trakcie zwykłych, nie naładowanych emocjonalnie wyobraŜeń, dawka energii, która wpływa do 
danego  obrazu  jest  dosyć  niewielka.  Ale  jeśli  przez  wiele  lat  wyobraŜasz  sobie  to  samo,  to  stworzona  z 
aka forma staje się coraz silniejsza i zaczyna mieć coraz większy wpływ na twoje Ŝycie, nawet, jeśli nie 
zamanifestowała się jeszcze fizycznie. MoŜesz wyobrazić sobie, Ŝe takie myślokształty poruszają się wraz 
z  tobą,  przebywając  w  twoim  osobistym  polu  aka  i  bardzo  subtelnie  wpływają  na  twoje  myślenie  i 
postrzeganie świata.

 

Myślokształty  stwarzane  z  aka  mogą  się  bardzo  róŜnić  rozmiarem.  Niektóre  z  nich  są  mikroskopijne,  a 
inne  tak  wielkie  jak  tylko  potrafisz  sobie  wyobrazić.  Jeśli  wyobrazimy  to  sobie  w  formie  obrazów,  to 
najmniejsze  z  nich,  kiedy  je  przywołać,  pojawiają  ci  się  przed  oczami,  dokładnie  tak  samo  jak 
wspomnienia. Są one zresztą zapisane w ciele aka właśnie jako wspomnienia, pomimo Ŝe czasami nie są 
one w Ŝaden sposób powiązane z tym, co realnie przeŜyłeś.

 

Większe  rozmiarami  są  myślokształty  tworzone  przez  świadomy  umysł  na  zewnątrz  ciała.  Chodzi  tu  o 
rodzaj  wyobraźni,  jakiej  uŜywa  się  na  przykład  w  pantomimie.  Zgodnie  z  teorią  huny  to,  co 
doświadczamy  patrząc  na  ruchy  mima,  to  nie  tylko  wyobraźnia.  Występujący  wyobraŜa  sobie  jakieś 
przedmioty  i zachowuje  się tak  jakby  istniały  one  naprawdę.  Jeśli zrobił to  dobrze to,  pomimo  Ŝe Ŝadne 
przedmioty  tak  naprawdę  nie  istnieją,  wszyscy  widzowie  stworzą  sobie  obrazy  z  aka,  które  będą  im 
odpowiadały.  Niektóre  orientalne  obrazy  działają  na  tej  samej  zasadzie.  Sugeruj  ą  one  jedynie  główny 
temat i pozwalają widzowi zapełnić go szczegółami. Ten zaś tworzy zewnętrzną formę z aka i wypełnia 
nią dany obraz. Bardzo interesujące są porównania wypełnień dokonanych przez róŜne osoby.

 

W  stanie  hipnozy  ludzie  są  w  stanie  ujrzeć  siebie  w  zupełnie  innym  otoczeniu  czy  nawet  prowadzić 
rozmowy  z  nieistniejącymi  osobami.  Dla  osoby  zahipnotyzowanej  to  wszystko  naprawdę  tam  jest.  Po 
części jest to prawda, poniewaŜ tworzą oni to wszystko dla samych siebie z substancji aka.

 

Znane  są  przypadki  masowych  halucynacji,  kiedy  tłum  przytomnych  ludzi  widział  rzeczy,  które 
obiektywnie nie miały miejsca. W jednym z takich przypadków hinduski fakir pokazywał słynną sztuczkę 
z  liną.  DuŜa  ilość  ludzi  widziała  jak  lina  wznosi  się  pionowo  do  góry,  aby  niczym  nie  przytrzymywana 

zawisnąć w powietrzu. Potem mały chłopiec wspiął się po niej w górę i zniknął. Następnie fakir wspiął się 
za nim, zrzucił pokrwawione kawałki ciała z powrotem na dół, zszedł i poskładał z nich całego i zdrowego 
chłopca. JednakŜe kamera telewizyjna zarejestrowała, Ŝe fakir  i chłopiec stali przez cały czas bez ruchu, 
trzymając  w  dłoniach  linę.  Co  się  stało?  Fakir  skonstruował  obrazy  aka,  przedstawiające  siebie,  linę  i 
chłopca, a były one na tyle gęste, Ŝe kaŜdy mógł je zobaczyć, ale jednocześnie na tyle  niematerialne, Ŝe 
nie zarejestrowała ich kamera. W pewnym sensie ten fakir był oszustem, ale patrząc na to z innej strony to 
zademonstrował on niezwykłe mistrzostwo w formowaniu aka.

 

Eksperymenty

 

1.  Widzenie  aka.  Najprostszym  sposobem  na  zobaczenie  aka  jest  przytrzymanie  dłoni  z  rozłoŜonymi 
palcami kilka centymetrów nad jednolitą ciemną lub jasną powierzchnią. Jeśli uŜyjesz jasnej powierzchni 
dopilnuj, Ŝeby cień twojej ręki nie znajdował się bezpośrednio pod nią. Czarny materiał np. kawałek filcu 
jest idealny do tego, aby wykonać ten eksperyment. Kiedy umieścisz dłoń nad powierzchnią, skup wzrok 
pomiędzy  palcami,  tuŜ  ponad  ich  czubkami.  Nie  koncentruj  spojrzenia  na  samych  palcach,  czy  na 
podkładzie. Prawie natychmiast powinieneś zobaczyć zamglone lśnienie, które otacza twoją dłoń. To jest 
gęstsza  część  twojego  pola  aka.  Jeśli  spojrzysz  jakieś  piętnaście  lub  więcej  centymetrów  poza  swoje 
palce,  a  potem  powrócisz  spojrzeniem,  to  powinno  pomóc  ci  dostrzec  wyraźniej  kontrast  pomiędzy 
mgiełką  a  dłonią.  Inną  metodą  jest  poproszenie  kogoś,  aby  usiadł  bez  ruchu  na  tle  jednolitej  ściany,  w 
słabo oświetlonym pomieszczeniu. Potem naleŜy skoncentrować wzrok trochę ponad głową danej osoby. 
Powinieneś bez problemu dostrzec mgiełkę otaczającą głowę i ramiona tej osoby.

 

2.  Odczuwanie  aka.  Twoje  pole  aka  jest  znacznie  łatwiejsze  do  odczucia  w  chwili,  kiedy  jest  silnie 
naładowane energią. Najprostszym sposobem jej pobudzenia jest energiczne zatarcie dłoni, co powoduje 
uwalnianie  się  dodatkowego  ładunku  mana.  Następnie  powinieneś  rozłoŜyć  dłonie  na  odległość  około 
piętnastu  do dwudziestu centymetrów i zacząć bardzo  powoli i  delikatnie zbliŜać je do siebie. Poczujesz 
najprawdopodobniej  jakbyś  ściskał  miękki  balon.  W  kaŜdym  przypadku  pojawi  się  odczucie  jakby  coś 
niewidzialnego  powstrzymywało  ruch  twoich  rąk.  To  właśnie  jest  aka.  Wraz  z  pewną  praktyką  nie 
będziesz  juŜ  musiał  pocierać  dłoni,  aby  to  poczuć  wokoło  siebie  samego,  innych  ludzi,  czy  wreszcie 
przedmiotów

 

Praktykując  odczuwanie  aka  zwiększysz  swoją  czułość  na  subtelne  informacje  przekazywane  ci  przez 
podświadomość,  a  taka  poprawa  w  waszej  wzajemnej  komunikacji  z  pewnością  wpłynie  pozytywnie  na 
twój rozwój osobisty.

 

Mana, tajemnicza energia Ŝycia

 

  Mana jest energią stojącą za całym Ŝyciem i potencjalnym źródłem niezwykłej mocy. JednakŜe była ona 
ignorowana  przez  konserwatywnych  zachodnich  naukowców,  pomimo  Ŝe  ci  bardziej  otwarci  i  odwaŜni 
odkrywają ją raz po raz.

 

Franz  Anton  Mesmer  odkrył  ją  w  osiemnastym  wieku  i  nadał  jej  nazwę  magnetyzmu  zwierzęcego  (nie 
naleŜy  mylić  tego  z  analogicznym  terminem  uŜywanym  przez  chrześcijańskich  naukowców).  Na  dowód 
za jak groźne uznano jego odkrycia moŜna powiedzieć, Ŝe jego nazwisko jest łączone jedynie z hipnozą, 
produktem ubocznym jego badań nad siłą Ŝyciową.

 

Około  pięćdziesięciu  lat  po  Mesmerze,  Baron  von  Reichenbach  dociekał  istnienia  tej  siły,  i  dowiódł  jej 
istnienia  wieloma  eksperymentami  i  nazwał  ją  siłą  odyczną.  Pomimo  reputacji  Reichenbacha  jako 
wynalazcy  kreozotu,  odkrycie  zostało  zignorowane,  bądź  spotkało  się  ze  wzgardą  większości 
współczesnych mu naukowców.

 

Freud  sugerował  istnienie  tej  siły  i  nadał  jej  nazwę  „libido”.  Doktor  o  nazwisku  Abrams  badał 
bioelektryczne  charakterystyki  tej  mocy.  Wilhelm  Reich,  protegowany  Freuda,  poczynił  jeszcze  więcej 
odkryć,  prowadził  szeroko  zakrojone  eksperymenty,  pisał  ksiąŜki  i  budował  urządzenia  do  wytwarzania 
tej  mocy.  Rząd  Stanów  Zjednoczonych  wysłał  go  do  więzienia,  spalił  jego  ksiąŜki  i  skonfiskował  jego 
urządzenia. Reich nazwał siłę Ŝyciową „orgonem”.

 

Francuz  o  nazwisku  Bovis  odkrył  działanie  tej  siły  w  piramidach,  później  zaś  naukowcy  z  bloku 
wschodniego eksperymentowali z tą siłą nadając jej nazwę „energii psychotronicznej”. Inne kultury, które 
poznały  tę  energię  juŜ  setki  łat  wcześniej  nadawały  jej  róŜne  nazwy:  prana,  baraka,  ch'i,  czy  ki,  aby 

wspomnieć tylko o kilku.

 

Termin  mana,  którego  uŜywam,  pochodzi  z  Polinezji,  a  w  tym  rozdziale  kładę  głównie  nacisk  na  jego 
biologiczne aspekty.

 

Przypływy i odpływy

 

Mana jest energią, która podtrzymuje twoje Ŝycie - „siłą Ŝyciową”. Jedną z podstawowych charakterystyk 
Ŝycia jest, jak wiemy,  ruch, wyraŜany  przez cyrkulację krwi,  procesy trawienne i aktywność elektryczną 
systemu  nerwowego.  Teoria  huny  głosi,  Ŝe  wszystkie  procesy  Ŝyciowe  są  moŜliwe  dzięki  ciągłemu 
przepływowi  mana  wewnątrz  i  wokół  ciała.  Bardzo  dobre  jest  porównanie  mana  do  napięcia 
elektrycznego, a mana krąŜącej wokół ciała do pola magnetycznego. Wzrost w jednym spowoduje wzrost 
w drugim, a wyczerpanie jednego spowoduje wyczerpanie drugiego. Wpływy środowiska zewnętrznego, 
mogą  równieŜ  spowodować  zmiany  w  napięciu  i  polu,  co  wpływa  na  zdrowie,  nastrój  i  myśli.  RównieŜ 
zachowanie,  nawyki  emocjonalne  czy  nastawienie  mentalne  mogą  wpływać  na  przypływy  i  odpływy 
mana.

 

Kiedy twój przepływ mana jest silny i czysty, stajesz się całkowicie zdrowy, masz mnóstwo energii i siły. 
MoŜesz  zachować  spokój  i  entuzjazm  w  cięŜkich  warunkach,  moŜesz  myśleć  jasno  i  efektywnie,  masz 
ogromną  pewność  siebie  i  jesteś  współczujący.  Czujesz  się  szczęśliwy,  a  twoje  psychiczne  i  fizyczne 
moŜliwości są najbardziej efektywne jak to tylko moŜliwe. Kiedy twój  przepływ jest słaby  i utrudniony, 
będziesz  miał  słabe  zdrowie,  będziesz  odczuwać  słabość  i  zmęczenie,  w  trudnych  warunkach  będziesz 
odczuwać poirytowanie, bądź niepokój. Twojemu myśleniu będzie brakować jasności, będziesz odczuwać 
brak  pewności  siebie  oraz  empatii.  Będziesz  czuć  się  nieszczęśliwie,  a  twoje  zdolności  będą  trudne  do 
wyraŜenia.  To  oczywiście  są  sytuacje  ekstremalne  i  mimo  Ŝe  wielu  ludzi  doświadcza  tych  stanów,  to 
jednak przez większość czasu, większość ludzi znajduje się w stanie mieszanym, w którym część ich Ŝycia 
jest poddana odpływowi, a część przypływowi.

 

Przyjrzyjmy  się  teraz  podstawowym  czynnikom,  które  mają  wpływ  na  przypływy  i  odpływy  siły 
Ŝyciowej.

 

Dieta

 

śyjąc w róŜnych częściach świata eksperymentowałem z róŜnymi rodzajami diet i przekonałem się, Ŝe z 
punktu  widzenia  energii  Ŝyciowej  nie  ma  znaczenia,  co  sieje.  Rzeczy  o  największym  znaczeniu  są 
następujące:

 

-    Jakość jedzenia.

 

- Poziom stresu w trakcie spoŜywania.

 

-      Skupienie uwagi.

 

Jakość  jedzenia  zawiera  się  w  jego  wartościach  odŜywczych,  świeŜości,  metodzie  przygotowania  i  jego 
wyglądzie/zapachu  (to  ostatnie  ma  bowiem  wpływ  na  stan  naszego  umysłu).  Nie  ma  znaczenia  czy 
jedzenie  to  ryba,  drób,  mięso,  czy  jarzyny,  chyba  Ŝe  w  grę  wchodzą  osobiste  przekonania.  W  pewnych 
warunkach  zaś  moŜe  się  okazać  pomocne  ograniczenie  pewnego  typu  jedzenia,  ale  wszystkie  te  sprawy 
mają absolutnie drugorzędne znaczenie wobec jakości.

 

Jeśli  jesz  pod  wpływem  stresu  (mentalnego,  emocjonalnego  czy  fizycznego)  to  nie  tylko  otrzymujesz 
mniej  wartości  odŜywczych,  ale  w  procesie  przetwarzania  poŜywienia  na  energię  twoje  ciało  moŜe 
równieŜ  przetworzyć  część  poŜywienia  w  toksyny.  To  powiększy  ilość  stresu  i  spowoduje  dalszą  utratę 
siły Ŝyciowej.

 

Jedzenie  mechaniczne  -  kiedy  uwaga  jest  prawie  całkowicie  skoncentrowana  na  czymś  innym,  jak  na 
przykład  oglądanie  telewizji,  czytanie  czy  rozmowa  -  zaowocuje  słabszym  przyswajaniem  wartości 
odŜywczych i zamianą większej ilości energii jedzenia w tłuszcz. To oznacza mniejszy przepływ mana dla 
codziennego  uŜytku.  Nie  staram  się  zachęcić  tutaj  do  poświęcania  pełnej  uwagi  jedzeniu  w  trakcie  jego 
spoŜycia,  choć  to  byłoby  najkorzystniejsze  i  co  więcej  moŜe  spowodować  doskonałe  samopoczucie. 
Polecam  jednak  zarezerwowanie,  choć  części  uwagi  na  smakowanie  jedzenia  i  cieszenie  się  nim, 
niezaleŜnie od tego, co jeszcze robisz.

 

Oddychanie

 

Oddychanie  jest nawet jeszcze bardziej konieczne  do przeŜycia, niŜ jedzenie. Są przypadki ludzi, którzy 

przeŜyli  i  zachowali  zdrowie  pomimo  niejedzenia, ale  nikomu,  absolutnie  nikomu  nie  udało  się  to samo 
bez  oddychania.  Na  poziomie  fizycznym  oddech  dostarcza  tlen  do  płuc,  co  pozwala  ciałkom  krwi  na 
utylizację  składników  odŜywczych  zawartych  w  krwiobiegu.  Zgodnie  z  huną  napięcie  i  pole  mana  są 
wzmacniane w tracie tego procesu.

 

Ze względu na jego waŜność oddech był uznawany za symbol Ŝycia i siły Ŝyciowej przez wiele kultur, a 
niektóre  z  nich  rozwinęły  wiele  technik  świadomej  kontroli  nad  oddechem,  w  celu  gromadzenia  i 
kierowania mana. JednakŜe poprawne oddychanie jest o wiele prostszą sprawą. Chronicznym problemem 
współczesnego  człowieka  jest  spowodowane  stresem  płytkie  oddychanie,  w  trakcie  którego  ludzie 
uŜywają tylko małej części swoich płuc, ograniczając sobie tym samym jedno z najlepszych źródeł energii 
Ŝyciowej.  Tak  prosta  technika  jak  pełny  wdech  i  całkowity  wydech  będzie  miała  znaczący  wpływ  na 
twoje  zdrowie  i  jasność  myśli,  jeśli  dotychczas  oddychałeś  płytko.  Pełne  oddychanie  moŜe  równieŜ 
uspokoić cię, jeśli jesteś nerwowy i dać ci więcej energii, jeśli odczuwasz zmęczenie.

 

Być moŜe najlepszą formą głębokiego oddechu jest technika z jogi, równieŜ uŜywana w hunie, znana jako 
Kompletny  Oddech.  Zacznij  ją  od  całkowitego  wypuszczenia  powietrza  z  płuc.  Wypchnij  je  całe 
wciągając  górną  część  brzucha.  PołóŜ  dłonie  na  tym  miejscu  i  poczuj  jak  zapada  się  ono  w  kierunku 
kręgosłupa.  Potem  pozwól,  aby  powietrze  wpłynęło  do  dolnej  partii  twoich  płuc,  i  poczuj  jak  wypycha 
ono  górną  część  brzucha  na  zewnątrz.  Kiedy  ten  obszar  dotrze  do  limitu  swej  moŜliwej  ekspansji, 
kontynuuj  wdech,  aŜ  do  szczytów  płuc.  Kiedy  twoja  klatka  piersiowa  jest  juŜ  maksymalnie  napełniona, 
wypuść  powietrze  najpierw  ze  szczytów  płuc,  a  potem  wypchnij  resztę  wciągając  brzuch.  Jeden  cykl 
takiego wdechu i wydechu jest znany jako Kompletny Oddech. Nie naleŜy wliczać pierwszego cyklu, jest 
to  bowiem  tylko  początek.  Oddech  powinien  być  powolny  i  nie  naleŜy  się  przy  nim  wysilać.  Cztery 
Kompletne Oddechy powinny wystarczyć na jedną sesję - przynajmniej dopóki nie stanie się to dla ciebie 
naturalną praktyką. Ćwiczenie tego regularnie pomoŜe oŜywić kaŜdy obszar twojego Ŝycia.

 

Nastawienia

 

Nastawienia mentalne i emocjonalne mogą wzmocnić lub osłabić twój przepływ mana. Mówiąc ogólnie, 
nastawienia  negatywne  tworzą  wewnętrzny  stres,  który  objawia  się  jako  napięcie  fizyczne,  które  moŜe 
wpływać  na  organy  czy  nawet  komórki.  Właśnie  to  napięcie  moŜe  w  sposób  bezpośredni  ograniczać 
przepływ  mana.  Kiedy  wpływają  na  ciebie  twoje  nastawienia  i  nie  zmieniają  się  one  w  Ŝaden  sposób, 
kaŜda  fizyczna  próba  wzmocnienia  przepływu  (jak  na  przykład  witaminy,  ćwiczenia,  czy  specjalny 
oddech) będzie miała zwykle tylko czasowy wpływ, choć naleŜy dodać, Ŝe powiększenie przepływu mana 
moŜe spowodować u niektórych ludzi zmianę nastawień.

 

Najefektywniejszym  sposobem  na  poprawienie  przepływu  mana  jest  zmiana  negatywnych  nastawień  na 
pozytywne,  w  szczególności tych  związanych  ze  strachem,  poczuciem  winy,  wątpliwościami i  urazą. W 
tworzeniu nowego pozytywnego nastawienia zastępującego stare jest bardzo istotnym, aby nauczyć się nie 
bać  negatywnych  emocji  i  myśli,  które  mogą  się  od  czasu  do  czasu  pojawić.  Nie  ma  znaczenia  fakt  ich 
pojawiania  się,  po  prostu  stań  się  świadomy  ich  obecności  i  pozbądź  się  ich.  Jednak  to  będzie  miało 
znaczenie,  jeśli  pozwolisz  im  się  siebie  trzymać.  Najprostszym  i  najbardziej  bezpośrednim  sposobem 
zmiany  negatywnych  nastawień  na  pozytywne  jest  uświadomienie  sobie  negatywnych  myśli  czy  uczuć, 
kiedy  się  pojawiają  i  świadome  zmienienie  ich  w  ich  własne  przeciwieństwa.  MoŜna  to  uczynić 
niezaleŜnie  od  tego,  czy  sytuacja  wskazuje  na  istnienie  moŜliwości  takich  pozytywnych  rozwiązań,  czy 
nie.  Praktykując  to  regularnie  będziesz  zaskoczony  tym,  jak  twoje  Ŝycie,  poziom  energii  i  zdrowie 
poprawiają się na wszystkich poziomach.

 

Wizualizacja

 

Wizualizacji moŜna uŜywać, aby  wzmocnić przepływ mana  w kaŜdej potrzebie i  do kaŜdego celu. Tutaj 
zajmę  się  wyjaśnieniem  jak  moŜna  osiągnąć  „nadwyŜkę”  mana.  Najłatwiej  jest  to  osiągnąć  uŜywając 
kombinacji głębokiego oddychania, wizualizacji i bodźców fizycznych. Technika ta jest bardzo przydatna 
dla wszystkich, którzy pragną osiągnąć niezwykłe zdrowie, dokonać czegoś niecodziennego czy rozwinąć 
swój umysł.

 

NaleŜy  wydać  mentalny  nakaz  swojej  podświadomości,  aby  zgromadziła  duŜy  ładunek  mana. 
Jednocześnie  naleŜy  wykonać  przynajmniej  cztery  głębokie  oddechy.  Wraz  z  nimi  wyobraź  sobie,  Ŝe 

napełnia  cię  energia.  MoŜesz  wyobraŜać  ją  sobie  na  róŜne  sposoby,  na  przykład  jako  promień  światła 
pochodzący  ze  słońca  lub  gwiazd,  docierający  do  ciebie  przez  czubek  głowy,  lub  jako  chmurę,  którą 
absorbujesz,  jako  energetyczny  płyn,  który  wypełnia  cię  jak  naczynie,  czy  w  jakikolwiek  inny  sposób, 
który wywołuje w tobie poczucie, Ŝe coś się dzieje.

 

Wizualizacja  słuŜy  jako  plan  dla  twojej  podświadomości  i  podkreśla  komendę  słowną,  bądź  myślową, 
którą  wydałeś  wcześniej. Kiedy  będziesz  decydować,  której  wizualizacji  uŜyć, musisz  wziąć  pod  uwagę 
to, co lubi i czego nie lubi twoja podświadomość.

 

Musisz odkryć, co działa najlepiej na twoje ku, poniewaŜ efekt jest duŜo waŜniejszy od samego obrazu.

 

Rolą bodźca fizycznego  jest przekonanie twojego ku, Ŝe mówisz o interesach. Sam  głęboki oddech da ci 
sporą ilość mana, ale tutaj mówimy o naprawdę duŜym wzroście. Dopóki nie wytrenujesz dobrze swojego 
ku,  moŜe  ono  potraktować  twoją  wizualizację  jak  kolejne  marzenie.  Bodziec  fizyczny  ma  na  celu 
zaimponowanie  twojemu  ku  i  przekonanie  go  o  rzeczywistości  danej  rzeczy.  Jest  to  bardzo  istotne, 
bowiem od reakcji ku zaleŜy powodzenie całej operacji. Kilka ćwiczeń fizycznych takich jak podskoki czy 
krótki  bieg  w  miejscu  powinny  wystarczyć.  Dobra  jest  równieŜ  medytacja  w  ruchu,  taka  jak  Tai  Ch'i 
Ch'uan.

 

Oczywiście ruch fizyczny wcale nie jest absolutnie konieczny. MoŜna po prostu trzymać specjalny obiekt, 
czy odprawić specjalny rytuał albo pójść do specjalnego miejsca - chodzi o to, aby zrobić fizycznie coś, co 
utoŜsamiamy z powiększaniem ilości many.

 

Sugeruję, aby bodziec fizyczny był wykonywany w trakcie, bądź tuŜ przed oddechem i wizualizacją.

 

Wraz  z  pewnym  doświadczeniem  powinieneś  być  w  stanie  zrezygnować  z  bodźców  fizycznych  i  być  w 
stanie  zgromadzić  ogromną  nadwyŜkę  tylko  dzięki  oddechowi  i  wizualizacji.  A  jeśli  twoja  wyobraźnia 
jest niezwykle dobrze wyćwiczona, w stopniu pozwalającym na wyobraŜenie sobie czegoś fizycznego, tak 
jakby istniało naprawdę, to moŜesz w ogóle od samego początku nie uŜywać fizycznych bodźców.

 

Efekty gromadzenia mana

 

Praktykując  gromadzenie  mana,  postaraj  się  dostrzec  wszelkie  pojawiające  się  fizyczne  odczucia.  W 
szczególności  moŜe  to  być  łaskotanie  w  pewnych  częściach  ciała;  dłoniach,  splocie  słonecznym  bądź  w 
centrum  czoła.  MoŜesz  równieŜ  odczuć  mrowienie  płynące  wzdłuŜ  linii  centralnej  ciała,  bądź  wzdłuŜ 
kręgosłupa.

 

Jest to całkowicie  normalna  reakcja,  oznaczająca  jedynie, Ŝe  wzrasta  twoja  czułość  psychoenergetyczna. 
Dla  wszystkich  czytelników,  którzy  zetknęli  się  z  Jogą  Kundalini  powiem,  Ŝe  wznoszenie  ognia  od 
podstawy kręgosłupa to podobny proces mający na celu akumulację nadwyŜki mana.

 

Kolejnym  efektem  akumulacji  nadwyŜki mana  moŜe  być  poczucie  wielkiej lekkości,  czy  nawet  zawroty 
głowy. Jeśli czujesz, Ŝe to ci przeszkadza, to po prostu miej otwarte oczy w trakcie ćwiczeń tak długo, aŜ 
się do tego nie przyzwyczaisz. Mana posiada właściwości antygrawitacyjne i moŜe powodować lewitację, 
tak więc poczucie wielkiej lekkości moŜe być bardzo prawdziwe. Oczywiście najpierw działa ona na ciało 
aka,  najlŜejszą  część  ciebie,  więc  moŜe  się  zdarzyć,  Ŝe  nie  nastąpi  prawdziwy  ubytek  twojej  wagi. 
Hiszpańska mistyczka św. Teresa była jedną z wielu osób, które doświadczały prawdziwej lewitacji.

 

Niektóre z efektów  wywieranych  przez mana  moŜna  dostrzec  gołym  okiem,  kiedy  tylko  wzrośnie  twoja 
percepcja.  Zgromadź  najpierw  duŜą  nadwyŜkę  mana  i  wejdź  do  ciemnego  pomieszczenia.  Skoncentruj 
swój wzrok w powietrzu w odległości około pół metra do metra od swojego ciała. Jeśli twoje oczy są juŜ 
wystarczająco  czułe, dostrzeŜesz  coś  w  rodzaju rozchodzących się  wokół ciebie fal  ciepła. Ten  fenomen 
ma trochę dziwny wygląd, ale nie daj się zwieść myśleniu, Ŝe widzisz duchy. Jest to po prostu efekt mana, 
taki  sam  jak  widoczna  aura,  czy  tańczące  światła.  Mana  moŜna  równieŜ  odczuć  za  pomocą  dłoni,  co 
wyjaśniłem dokładnie w rozdziale 6.

 

Mana i fenomeny PSI

 

Wszyscy praktykujący hunę uŜywają mana jako energii, którą się wzmacniają. W telepatii na przykład, im 
więcej  energii  włoŜysz  w  wysyłaną  myśl,  tym  większa  jest  szansa,  Ŝe  dotrze  ona  do  celu  i  będzie 
wyraźniejsza. Energia nie jest tym samym, co pragnienie, czy wola. Jest to po prostu dostępny zapas siły 
Ŝyciowej.

 

W  sposób  bardzo  praktyczny  mana  jest  bezpośrednio  związana  z  emocjami.  Im  większa  wewnętrzna 

ekscytacja, tym większy jest zapas mana i tym efektywniejsze będą wszystkie działania. Sprawdza się to 
w  uzdrawianiu,  przewidywaniu  przyszłości,  ochronie  czy  jakimkolwiek  innym  obszarze  działania.  Nie 
musisz  się  świadomie  zastanawiać  jak  twoja  podświadomość  uŜyje  mana,  aby  osiągnąć  zamierzony 
rezultat, dokładnie tak, jak nie musisz się zastanawiać nad procesem trawienia czy regeneracji komórek po 
to, aby on zachodził. Podświadomość wie jak to zrobić. Jedyne, co trzeba zrobić to powiedzieć swojemu 
ku czego się oczekuje i wierzyć, Ŝe moŜe tego dokonać.

 

Potrzeba  bardzo  wielkiej  ilości  mana,  aby  wywoływać  efekty  takie  jak  psychokineza,  czyli  poruszanie 
przedmiotów  bez  dotykania  ich.  ZauwaŜono,  Ŝe  zjawiska  takie,  jak  poltergeist,  zachodzą  zwykle  w 
obecności dziecka w okresie dorastania. W czasie, kiedy nowe centra energetyczne budzą się do Ŝycia, a 
strumień  mana  płynie  znacznie  silniej.  W  większości  takich  przypadków  nastolatek  jest  sfrustrowany 
emocjonalnie,  co  powoduje,  Ŝe  mana  zbiera  się,  a  potem  wybucha  w  ogromnym  wyładowaniu  czystej 
mocy. Duchy nie mają z tym nic  wspólnego. To po prostu czysta energia. Zwykle te zdolności zanikają, 
kiedy  metabolizm  dziecka  staje  się  bardziej  unormowany  i  znikają  wszelkie  frustracje  wieku 
młodzieńczego.  Osoba  dorosła  moŜe  nauczyć  się  poruszać  przedmioty  przy  pomocy  swojej  mana,  lecz 
moŜe to być dosyć trudne ze względu na konieczność zgromadzenia duŜej ilości mana i kontrolowania jej, 
oraz konieczności przekonania podświadomości, Ŝe ten wysiłek jest tego warty.

 

Mana  moŜe  być  akumulowana,  przechowywana  i  uwalniana  powoli  albo  naraz.  Tak  naturalna  jak 
powietrze  czy  woda,  mająca  tak  wiele  zastosowań  jak  elektryczność  i  magnetyzm,  mana  będzie 
podtrzymywać cię przy Ŝyciu albo moŜe je zmienić. Ty musisz podjąć tę decyzję.

 

8

 

Otwieranie drogi do potęgi

 

  Drzwi  do  twojej  potęgi  -  mocy  tworzenia  twojej  własnej  rzeczywistości  w  przepełniony  radością  i 
wolnością sposób - składają się z twoich przekonań dotyczących tego, co jest moŜliwe, oraz tego, co nie 
jest  moŜliwe  dla  człowieka.  To,  co  blokuje  te  drzwi  i  nie  pozwała  ci  ich  przekroczyć,  nawet  jeśli  jesteś 
przekonany,  Ŝe  coś  jest  moŜliwe,  to  specjalny  zestaw  wierzeń,  nastawień  i  przekonań,  który  nazywamy 
„kompleksami”.

 

Dzięki  rozwojowi  współczesnej  psychologii,  idea  ograniczających  ludzkie  moŜliwości  kompleksów  jest 
szeroko  znana.  Generalnie  przypisuje  się  jej  odkrycie  Freudowi,  ale  kahuni  wiedzieli  o  ich  istnieniu 
tysiące  lat  przed  narodzeniem  Freuda.  Co  więcej,  nie  tylko  wiedzieli,  Ŝe  coś  takiego  istnieje,  ale  takŜe 
mieli bardzo duŜy zasób wiedzy praktycznej i znacznie bardziej efektywne metody radzenia sobie z nimi, 
niŜ wszystko, co zostało współcześnie wynalezione.

 

Rozumienie kompleksu

 

Pochodzące  z  łaciny  słowo  „kompleks”  oznacza  „silnie  związane,  splatające  się”.  W  psychoanalizie 
główne  znaczenie  tego  słowa,  to  grupa  częściowo  nie  uświadomionych  nastawień  emocjonalnych,  które 
wpływają  na  zachowanie  jednostki.  Język  hawajski  ma  bardzo  wiele  słów  oznaczających  kompleksy,  a 
większość z nich ma w podtekście znaczenie „sieci” lub „pajęczyny”.

 

Mówiąc, Ŝe nastawienia emocjonalne składają się na kompleks, tak naprawdę mamy na myśli, Ŝe jest on 
częścią  podświadomości. Kompleks  jest  grupą  nastawień  i  przekonań  dotyczących  jakiegoś  określonego 
tematu,  który  podświadomość  uwaŜa  za  prawdę. W szerokim  sensie  nasze  przekonania  dotyczące  Boga, 
miłości,  kraju  i  pieniędzy  moŜna  nazwać  kompleksami.  Kiedy  zadajemy  komuś  pytanie,  „co  myślisz  na 
temat  pieniędzy”,  to  w  istocie  prosimy  taką  osobę  o  opowiedzenie  nam  o  pogmatwanym  wzorze  jej 
wyuczonych i zbudowanych w trakcie nabywania doświadczeń kompleksów.

 

Wiemy  o  tym,  Ŝe  wspomnienia  są  zapisywane  w  banku  pamięci  podświadomości,  a  takŜe,  Ŝe  wszystkie 
detale  związane  z  danym  wspomnieniem  są  łączone  we  wspólną  grupę,  dzięki  czemu  przypominamy 
sobie  dane  wspomnienie  jako  kompletną  całość,  ze  wszelkimi  szczegółami  i  detalami.  Abstrakcyjne 
koncepcje, takie jak na przykład miłość, równieŜ tworzą pewną bazę, wokół której są grupowane wszelkie 
doświadczenia  i  wraŜenia. Wszystko  to  jest  zapisywane  w  podświadomym  banku  pamięci  i  stamtąd  jest 
przywoływane  w  razie  potrzeby.  Tak  więc  to,  co  myślisz  na  temat  miłości  jest  zaleŜne  od  tego,  jakie 
miałeś  doświadczenia,  czego  się  nauczyłeś,  oraz  od  wszelkich  wraŜeń,  które  twoja  podświadomość 

przypisała do ogólnej koncepcji. W dobrych okolicznościach twoje zrozumienie koncepcji wzrasta wraz z 
kaŜdym nowym doświadczeniem. Wszystko to, co przeŜywasz, dodawane jest do ogólnego zasobu wiedzy 
na ten temat i w idealnych warunkach za kaŜdym razem jest poddawane nowej syntezie.

 

Na  nieszczęście  normalnie  rozwijający  się  kompleks  ma  czasami  tendencję  do  tego,  aby  się  zestalić, 
powstrzymując  tym  samym  dalszy  rozwój.  Tego  typu  sytuacje  najczęściej  zdarzają,  się  w  wieku 
dziecięcym. Kiedy stanie się coś takiego, zamiera wszelki rozwój i przestaje się powiększać zrozumienie 
danego  tematu.  Nowe  informacje,  które  treściowo  nie  zgadzają  się  z  zestalonym  kompleksem  są 
wypierane do miejsca w zasobach pamięci, z którego właściwie nie pojawiają się w świadomości. Osoba 
posiadająca taki kompleks moŜe przeŜyć coś, co radykalnie róŜni się od ustalonych poglądów i posiadać 
zasób wspomnień dotyczących tego, ale świadomie przywoływać jedynie te, które zgadzają się treściowo 
z  danym  kompleksem  i  jednocześnie  wierzyć,  Ŝe  są one  jedynymi  istniejącymi  wspomnieniami  na  dany 
temat. Wspaniałym przykładem jest kompleks rasizmu. Osoba wychowywana w przekonaniu, Ŝe inne rasy 
są gorsze od jej własnej, moŜe pozostawać ślepa na bardzo wiele dowodów, które pojawiają się w trakcie 
jej  Ŝycia,  świadczących  o  tym,  Ŝe  jest  to  całkowicie  błędne  przekonanie.  MoŜe  się  równieŜ  zdarzyć,  Ŝe 
taka osoba będzie to w stanie zaakceptować intelektualnie, ale na poziomie emocjonalnym ciągle aktywny 
będzie dawny kompleks.

 

Co  powoduje zestalenie kompleksu? Jedną z moŜliwości jest szok towarzyszący  doświadczeniu, którego 
racjonalny  umysł  nie  jest  w  stanie  zracjonalizować  na  podstawie  posiadanej  wiedzy.  Doskonałym 
przykładem  jest  dziecko,  które  przestraszyło  się  puszystego  zwierzęcia.  MoŜe  ono  potem  bać  się 
wszystkich rodzajów futer, a nawet brodatych męŜczyzn. Kolejną drogą do powstania kompleksu (mam tu 
na  myśli  zestalony  kompleks)  jest  utrata  przytomności  z  powodu  szoku.  Wtedy  świadomy  umysł  jest 
wyłączony,  ale  ku  ciągle  działa.  ZałóŜmy  na  przykład,  Ŝe  młody  człowiek  nagle,  na  ulicy,  traci 
świadomość, a pomagający mu przechodnie  mówią między sobą, Ŝe z pewnością doszło do uszkodzenia 
mózgu. Istnieje moŜliwość, Ŝe ku tego młodego człowieka weźmie to za stan faktyczny i po rym  jak juŜ 
odzyska  świadomość  zmusi  go  do  zachowywania  się  tak  jakby  faktycznie  doszło  do  uszkodzenia,  choć 
fizycznie nic takiego się nie stało.

 

Znacznie  częściej  spotykanym  sposobem  na  zestalenie  kompleksów  jest  wielokrotne  powtórzenie  danej 
idei przez autorytet, szczególnie, jeśli wywołuje to w odbiorcy silne emocje takie jak na przykład strach. 
Bardzo wiele kompleksów związanych z religią i grzechem rodzi się właśnie w ten sposób. Kiedy osoba, 
w  szczególności  młoda,  jest  straszona  wiecznym  potępieniem,  jeśli  tylko  nie  będzie  kroczyć  drogą 
naznaczoną  przez  kogoś  uwaŜanego  za  reprezentanta  Boga,  to  zestalenie  się  kompleksu  jest  nieomalŜe 
pewne.

 

Kompleksy mieszczą się w podświadomości. W wielu wypadkach nie zdajemy sobie nawet z nich sprawy, 
przynajmniej aŜ od chwili, kiedy pojawia się jakaś okoliczność, która zagraŜa zestalonym wierzeniom. To 
nasuwa myśl, Ŝe kompleks jest w istocie rodzajem nawyku, który działa wyłącznie w razie potrzeby.

 

Istnieje  jednakŜe  pewien  rodzaj  kompleksów,  który  rodzi  się  i  rozwija  w  świadomym  umyśle.  W  takim 
wypadku  świadomość  w  pełni  zgadza się z  danym  kompleksem  i  współpracuje z  podświadomością, aby 
go  utrzymać.  Jako  przykład  moŜna tu  podać  wiarę  w  jakąś  partię polityczną czy  teorię  naukową. Osoba 
zgadzająca  się  ze  swoim  kompleksem  świadomie  moŜe  ciągle  bronić  go,  nawet  w  świetle  niezbitych 
dowodów,  świadczących  o  tym,  Ŝe  nie  ma  racji.  Silne  poczucie  zagroŜenia  jest  główną  przyczyną 
powstawania świadomych kompleksów. Są one bowiem czymś stabilnym, na czym moŜna się oprzeć.

 

Zestalone kompleksy niekoniecznie muszą być bardzo szkodliwe. Przekonanie, Ŝe siedzenie w przeciągu 
powoduje zaziębienie raczej nikogo nie skrzywdzi, choć moŜe spowodować wiele przeziębień. Kompleks 
mówiący,  Ŝe  palenie  powoduje  raka  moŜe  być  nawet  pomocny  w  rzuceniu  nałogu.  Dopiero,  kiedy 
kompleks  przeszkadza  nam  w  byciu  efektywnymi,  czy  teŜ  ogranicza  nasz  rozwój  osobisty,  pojawia  się 
niebezpieczeństwo.  Kompleks  niŜszości  ma  bardzo  ograniczające  działanie.  Przekonanie,  Ŝe  jest  się 
prześladowanym przez jakąś konkretną osobę czy grupę ludzi moŜe prowadzić do autodestrukcji. Ogólnie 
kompleksy zawierające strach lub nienawiść, obsesje i kompulsje prowadzą do bardzo wielu problemów.

 

Kompleksy strachu i poczucia winy

 

Prawdopodobnie najbardziej ograniczający i destrukcyjny kompleks znany jest pod nazwą poczucia winy. 
Jest to  przekonanie,  Ŝe  jest  się  czemuś  winnym  i  zasługuje się  na  karę.  W  swoim  najgorszym  wariancie 

zakłada on, Ŝe czyn był tak straszny, Ŝe nie istnieje dla niego wybaczenie.

 

Kompleks  poczucia  winy  jest  reakcją  ku  na  złamanie  zasad  wynikających  z  innego  istniejącego 
kompleksu.  Najczęściej  wiąŜe  się  on  z  religijnymi  przekonaniami  dotyczącymi  grzechu.  W  innych 
wypadkach  ma  on  związek  ze  złamaniem  etyki,  jak  na  przykład  doprowadzenie  kogoś  to  ruiny 
finansowej, nawet jeśli sama operacja była całkowicie legalna.

 

Kiedy  poczucie  winy  staje  się  świadome,  stara  się  ono  jakoś  uzewnętrznić.  Na  przykład  osoba  będąca 
całkowitym  samolubem  w  jednej  dziedzinie  Ŝycia,  moŜe  próbować skompensować  to,  będąc  nadmiernie 
hojną  w  innej  dziedzinie.  Ostre  prowadzenie  interesów  zwykle  wiąŜe  się  z  duŜymi  dotacjami  na  pomoc 
społeczną,  a  samolubni  rodzice  mogą  z  czasem  zacząć  kompensować  to  gotówką,  prezentami  i 
przywilejami.

 

Kiedy  poczucie  winy  nie  zostanie  uświadomione,  moŜe  doprowadzić  do  zachowań  neurotycznych  i 
chorób  psychosomatycznych.  PoniewaŜ  choroby  psychosomatyczne  stanowią  bardzo  wielki  procent 
wszystkich chorób, moŜemy załoŜyć, Ŝe poczucie winy jest bardzo powszechnym zjawiskiem, nawet jeśli 
nie  ono  jest  źródłem  wszystkich  chorób  psychosomatycznych.  Neurozy  czy  choroby  wywoływane 
poczuciem  winy  są  najczęściej  formą  podświadomego  karania  samego  siebie,  po  to,  aby  uniknąć 
straszliwszej kary wymierzonej przez Mamusię, Tatusia albo Pana Boga.

 

Mniej więcej tak samo niebezpieczne jak kompleksy poczucia winy są kompleksy strachu. Powodują one, 
Ŝe  posiadająca  je  osoba  nie  angaŜuje  się  w  pewne  określone  aktywności  lub  nie  podejmuje  określonych 
tematów  w  swojej  nauce. Te  kompleksy  równieŜ  mają  zwykle  swoje  źródło  we  wczesnym  dzieciństwie. 
PoniewaŜ huna w niektórych kręgach była uwaŜana, a nawet jest uwaŜana po dziś dzień za tabu, zdarzają 
się przypadki ludzi, którzy podejmują studia w jej zakresie, a potem wycofują się ze względu na protesty 
podświadomości.  Dzieje  się  tak  dlatego,  Ŝe  przyswajane  informacje  stoją  w  opozycji  do  zestalonych 
kompleksów. Taka osoba zostaje powstrzymana w swym duchowym i intelektualnym rozwoju i staje się 
zaleŜna  od  opinii  i  poglądów  innych  ludzi,  chyba  Ŝe  wytrenuje  swoje  ku  i  stanie  się  osobą  o  otwartym 
umyśle, gotowym uczyć się, ćwiczyć, porównywać i osądzać na podstawie faktów. śadna wiedza, nawet 
wiedza huny nie powinna być brana na ślepą wiarę, ani teŜ nie powinna być odrzucana bez zbadania.

 

Niezdrowy  kompleks  moŜna  łatwo  rozpoznać  groŜąc  mu.  Wszystkie  nagłe  choroby  powinny  zostać 
rozwaŜone  pod  kątem,  czy  aby  nie  powstrzymują  cię  od  zrobienia  czegoś,  co  moŜe  być  sprzeczne  z 
posiadanymi  obecnie  wierzeniami,  czy  dawniejszymi  przekonaniami.  Oczywiście  niektóre  kompleksy 
mogą  być  tak  przemieszczone  (tzn.  ich  źródło  moŜe  być  tak  dobrze  ukryte),  Ŝe  ich  powód  nie  daje  się 
rozpoznać, a przynajmniej nie moŜna go zidentyfikować przy uŜyciu zwykłych środków. Efekty innych są 
z kolei tak bardzo rozciągnięte w czasie, Ŝe identyfikacja ich źródeł łatwo się wymyka. Najłatwiejsze do 
identyfikacji  są  takie  kompleksy,  które  powodują  nierozsądną  reakcję  emocjonalną.  Ten  typ  najczęściej 
dotyczy polityki, religii i nauki.

 

Energia kompleksów

 

Emocje  są  funkcją  podświadomości.  Są  one  uwolnieniem  energii,  zaprogramowanej  przez  ku  w  pewien 
szczególny  sposób.  Choroby  psychosomatyczne  są  z  kolei  zaprogramowanym  blokiem  w  dopływie 
energii  do  jakiejś  szczególnej  części  ciała,  lub  blokiem  istniejącym  właśnie  w  tej  części.  W  istocie 
wszelkie  kompleksy  są  podtrzymywane  przez  energię  mana.  Oczywiste  jest,  Ŝe  niedobory  tej  energii 
zmniejszają naszą efektywność w świecie zewnętrznym. Mniej oczywistym faktem jest, Ŝe ma to równie 
negatywny wpływ na nasz rozwój duchowy i zdolności parapsychiczne. Potrzebujemy mana do obu tych 
rzeczy.  Jeśli  duŜa  jej  ilość  jest  związana  w  kompleksach,  mamy  mniej  energii  do  uŜytku  fizycznego  i 
duchowego.  Co  więcej,  kompleks  zawierający  poczucie  strachu  lub  winy  moŜe  być  zaprogramowany  w 
taki  sposób,  Ŝeby  dodatkowo  blokować  moŜliwości  uŜycia.  Jednym  z  najsmutniejszych  efektów  jest 
chwila,  w  której  ku  odmawia  współpracy  w  medytacji  lub  modlitwie,  z  powodu  kompleksu  mającego 
podstawy w poczuciu niskiej wartości albo obawy przed utratą kontroli.

 

Im  mniej  dana  osoba  wygeneruje  mana,  tym  słabsze  będą  jej  zdolności  parapsychiczne,  poniewaŜ 
wszelkie fenomeny psi są zaleŜne od ilości energii. Jeśli ku zostało poddane silnej indoktrynacji strachem 
przed  nieznanym  lub  lękiem  przed  fenomenami  paranormalnymi,  to  w  efekcie  zablokuje  ono  drzwi  do 
mocy. Nie oznacza to, Ŝe osoba taka nie będzie miała Ŝadnych doświadczeń parapsychicznych, bowiem są 
one równie naturalne jak oddychanie. Oznacza to, Ŝe taka osoba będzie się wzbraniać przed rozpoznaniem 

takich fenomenów, a z pewnością nie będzie w stanie kontrolować ich w pełni. Brak odpowiedniej ilości 
mana jest pierwszą przyczyną ograniczającą zdolności parapsychiczne. Drugim istotnym czynnikiem jest 
lęk  przed  uŜyciem  ich.  Niewiedza  dotycząca  samego  uŜycia  tych  moŜliwości  jest  najmniej  istotnym  i 
najłatwiejszym do zniwelowania czynnikiem.

 

Jak  do  tej  pory  zajmowaliśmy  się  tylko  negatywną  częścią  wiedzy  o  samych  sobie.  Kompleksy  są 
przeszkodami,  które  blokują  drogę  do  naszych  drzwi  mocy,  i  jeśli  nie  wiemy,  z  jakimi  przeszkodami 
mamy  do  czynienia  nasza  sytuacja  przypomina  trochę  sytuację  ślepca  zamkniętego  w  ciemnym  pokoju 
wypełnionym dziwnymi meblami. Istnieje moŜliwość, Ŝe odnajdziemy drogę metodą prób i błędów, ale o 
ile  prostsze  byłoby  to,  gdybyśmy  mieli  wzrok  i  włączone  światło.  A  jeszcze  lepszym  wyjściem  byłoby 
usunięcie tych wszystkich przeszkód i nauczenie się jak unikać ich w przyszłości.

 

Psychoanaliza

 

Jednym  z  najlepiej  znanych  sposobów  na  radzenie  sobie  z  kompleksami  jest  psychoanaliza.  Trochę 
upraszczając całą sprawę moŜna powiedzieć, Ŝe polega ona na udzieleniu pomocy osobie, aby była sobie 
w stanie przypomnieć wypadki z przeszłości, które doprowadziły do powstania kompleksu. Teoria głosi, 
Ŝe  samo  przypomnienie  sobie  danego  wypadku  i  zrozumienie  go  podziała  uwalniające.  I  pomimo  Ŝe  ta 
teoria  brzmi  rozsądnie,  to  sam  proces  psychoanalizy  jest  zbyt  długotrwały  i  kosztowny,  aby  miał 
jakikolwiek  uŜytek  dla  przeciętnego  człowieka.  Ponadto  pomimo  wielu  wysiłków  uczynionych,  aby 
zapewnić jej popularność i ogólną akceptację, dosyć trudno nie przesiąknąć ideą, Ŝe jest się chorym, kiedy 
ktoś  ciągle  nazywa  nas  pacjentem.  Co  więcej  bardzo  często  zdarza  się,  Ŝe  samo  przypomnienie  i 
świadome  zrozumienie  danego  wypadku  wcale  nie  zmienia  naszych  nastawień  i  reakcji,  a  dzieje  się  tak 
dlatego,  Ŝe  ku  nie  zostało  nauczone  innej  drogi  postępowania.  Jeśli  dana  osoba  uŜywała  procesu 
zrozumienia  po  to,  aby  dokonać  zmian  w  swych  wzorcach  zachowania,  to  psychoanaliza  odnosiła 
sukcesy. Ale jeśli dana osoba oczekiwała, Ŝe zmiany zajdą spontanicznie, to proces zawodził na całej linii. 
Co niezwykłe, większość psychoanalityków wydaje się nie zdawać sobie z tego sprawy.

 

MasaŜ

 

Raczej  nowy  w  zachodnim  świecie,  choć  staroŜytny  w  innych  rejonach,  jest  głęboki  masaŜ,  mający  na 
celu  uwolnienie  chronicznych  spazmów  mięśniowych,  które  występują  przy  zestalonych  kompleksach. 
Jego  kolejnym  celem  jest  uwolnienie  związanej  energii  emocjonalnej,  która  podtrzymuje  jednolitość 
kompleksu.  Kiedy  skryte  głęboko,  stłumione  i  ukryte  emocje  są  uwalniane,  kompleks  zanika  (choć  nie 
znikają poszczególne składające się nań elementy, takie jak wspomnienia, czy wierzenia). Najlepiej znane 
systemy to masaŜ bioenergetyczny i Rolfing. Oba są bardzo efektywne i odznaczają się znacznie większa 
szybkością uwalniania kompleksów od psychoanalizy, ale oba mają równieŜ wielką słabość, polegającą na 
braku  dialogu.  Cała  energia  podtrzymująca  kompleks  moŜe  zostać  uwolniona,  a  osoba  moŜe  czuć  się 
całkowicie  zdrowa  na  koniec  ostatniej  sesji.  Ale  biorąc  pod  uwagę  naturę  ku,  jeśli  nie  zostanie  ono 
nauczone  nowych  dróg  postępowania,  to  nic  na  świecie  nie  powstrzyma  go  od  rozpoczęcia  budowania 
tego samego kompleksu od nowa.

 

Te  i  wiele  innych  systemów  terapeutycznych  zakładają,  Ŝe  uwolnienie  emocji  jest  doskonałą  metodą 
terapeutyczną.  Dzielą  one  pogląd,  Ŝe  ludzie  Ŝyją  naładowani  pewną  ilością  stłumionej  energii 
emocjonalnej,  i  kiedy  ta  energia  zostanie  rozładowana,  dana  osoba  pozbędzie  się  problemu.  Niestety,  to 
nie  działa  w  ten  sposób.  Wielu  ludzi  rzeczywiście  Ŝyje  z  ogromnymi  ilościami  energii,  zamkniętymi  w 
napięciu  mięśniowym,  ale  emocje  są  zawsze  tworzone  w  chwili  obecnej,  przez  myśli  i  czyny,  które  na 
swój  sposób  „karmią”  kompleks  i  utrzymują  go  przy  Ŝyciu.  Rozładowanie  energii  emocjonalnej  moŜe 
przynieść korzyści, ale samo przez się nie zniszczy głęboko zakorzenionych kompleksów.

 

Metody kahunów: uwolnienie

 

Pierwszym czerpanym z huny sposobem na pozbywanie się kompleksów jest kala. Zewnętrzne znaczenia 
tego  słowa  to  „rozluźnić,  rozwiązać,  odczynić,  wybaczyć,  przeprosić,  oznajmić  oraz  uwolnić  się  spod 
złych wpływów”. Ukryte znaczenie to „oczyścić ścieŜkę Ŝycia z chwastów”. Chwasty w hunie są jednym 
z  symboli  oznaczających  zestalone  kompleksy.  Kala  zawiera  wiele  elementów,  które  współczesnemu 
człowiekowi mogą się wydać niezwiązane z tematem. Jest tak dlatego, Ŝe kahuni patrzą na świat z punktu 
widzenia  przepływu  energii  oraz  dlatego,  Ŝe  wiedzą  oni,  Ŝe  przekonanie  moŜe  zablokować  przepływ 

energii  z  równą  łatwością  jak  napięcie  mięśniowe.  Tak  więc  częścią  kala  jest  na  przykład  lomi  lomi, 
praktyka,  którą  moŜna  opisać  jako  masaŜ  bioenergetyczny.  ChociaŜ  i  ten  opis  jest  nie  do  końca 
adekwatny,  poniewaŜ  w  trakcie  prawdziwego  lomi  lomi  praktykujący  go  pracuje  równieŜ  z  umysłem 
klienta.  Tak  więc  lomi  lomi  to  połączenie  masaŜu  szwedzkiego,  akupresury,  polarity  i  pozytywnego 
programowania  umysłu.  Praca  z  ciałem  i  energią  uwalnia  bloki,  zaś  prowadzona  w  tym  samym  czasie 
praca z umysłem nadaje energii nowe kierunki i tworzy nowe wzorce.

 

Kala jest równieŜ techniką wybaczania sobie i innym. To zadziwiające jak wiele energii ludzie marnują na 
poczucie  winy  i  urazy.  Tej  samej energii,  która  mogłaby  zostać  uŜyta  do  uzdrawiania i  kreowania. Jako 
technika wybaczanie składa się z wyznania, czyli otwartego przyznania, Ŝe dana rzecz była niewłaściwa, 
skruchy i rozgrzeszenia. Kościół katolicki sformalizował to jako instytucjonalny rytuał, ale ten sam proces 
występuje w nieformalnym wybaczeniu.

 

Wyznanie pomaga w rozpoczęciu ruchu boleśnie zablokowanej w kompleksie energii. Tak naprawdę nie 
ma  znaczenia,  komu  lub  czemu  wyznajesz  swą  winę.  Wielu  ludzi  odczuwa  wielką  ulgę  po  wyznaniu 
swych  win  i  urazów  psychoterapeucie,  przyjacielowi,  kapłanowi  czy  drzewu.  Spisanie  ich  dla  samego 
siebie moŜe równieŜ dać bardzo wielkie poczucie ulgi. A celem tego wszystkiego jest tak naprawdę pełne 
uświadomienie sobie danej sytuacji.

 

Skrucha,  która  moŜe  równieŜ  zawierać  zadośćuczynienie  jest  zwykle  źle  interpretowana.  Prawie  zawsze 
przypisuje  się  jej  znaczenie  „czucia  się  źle  z  powodu  tego,  co  się  zrobiło”.  Ale  to  nie  da  tobie  ani 
komukolwiek innemu nic dobrego. Prawdziwe znaczenie skruchy zawiera się w zmianie swego myślenia i 
postępowania.  Czucie  się  winnym  jest  bezcelowe.  Trzeba  jeszcze  coś  z  tym  zrobić.  Coś,  co  zmienisz, 
moŜe dotyczyć tylko ciebie albo kogoś innego i wtedy nazywamy to zadośćuczynieniem.

 

Zadośćuczynienie to kolejne źle rozumiane słowo. Zwykle uwaŜa się, Ŝe oznacza ono „zapłacenie” za to, 
co zrobiło się źle, danej osobie, społeczeństwu czy nawet Bogu. Zapłata ta moŜe być gotówkowa, czy teŜ 
moŜe  przyjąć  formę  dobrego  uczynku,  albo  nawet  przejścia  jakiejś  kary.  A  w  istocie  zadośćuczynienie 
oznacza pogodzenie się z kimś (czyli ponowne zawarcie przyjaźni), albo poprawienie się, czyli dokonanie 
pozytywnej  korekty  swojego  zachowania.  Właśnie  to  jest  prawdziwym  celem  zadośćuczynienia,  a  nie 
płacenie za coś.

 

Trzecim  krokiem  jest  wybaczenie,  nazywane  równieŜ  rozgrzeszeniem.  Zasadnicze  znaczenie 
rozgrzeszenia  to  uwolnienie,  czyli  deklaracja,  Ŝe  jest  się  wolnym  od  poczucia  winy,  i  zwolnionym  z 
obowiązków wynikających z niej.

 

Aby  zastosować  to  praktycznie  i  wybaczyć  sobie,  naleŜy  najpierw  przyznać  się  do  błędu,  następnie 
zmienić  sposób  postępowania  i  wybaczyć  samemu  sobie.  Oczywiście  to  bardzo  miłe,  jeśli  ktoś  inny  ci 
wybacza,  ale  to  nie  ma  Ŝadnego  znaczenia,  tak  długo  jak  tego  nie  zaakceptujesz,  więc  i  tak  wszystko 
sprowadza się do wybaczenia samemu sobie. Jeśli poczucie winy stało  się twoim nawykiem,  nawet jeśli 
zmieniłeś  sposób  postępowania,  to  zmień  ten  nawyk  na  wybaczanie  sobie.  Jeśli  nosisz  w  sobie 
przekonanie,  Ŝe  powinieneś  zostać  ukarany,  to  musisz  albo  wyeliminować  idee  „powinności”,  albo 
znaleźć sposób na to Ŝeby ukarać samego siebie jednorazowo, w taki sposób, który przekona twoje ku, Ŝe 
to wystarczy, ale teŜ jednocześnie w taki sposób, abyś sobie przy tym nie zaszkodził.

 

Aby wybaczyć komuś innemu, najpierw musisz zdać sobie sprawę z błędu, który został przez tego kogoś 
popełniony  (nie  ma  znaczenia,  czy  osoba,  o  którą  chodzi  zdaje  sobie  z  tego  sprawę,  poniewaŜ  i  tak 
pracujesz przecieŜ nad swoim kompleksem). Potem zmień to, co myślisz i to, jak się zachowujesz wobec 
osoby,  do  której  Ŝywisz  urazę,  a  na  koniec  wybacz  jej.  Jednym  ze  sposobów  na  zmienienie  tego,  co  się 
myśli,  jest  zmiana  własnych  oczekiwań  (w  mojej  praktyce  bardzo  często  klienci  wybaczają  innym  ich 
brak perfekcji), zwiększenie swojej tolerancji i zredukowanie uŜywania słowa „powinien” w stosunku do 
zachowań innych. Kolejną bardzo efektywną techniką jest danie mentalnego pozwolenia danej osobie na 
robienie tego, co robi i bycie tym, kim jest. Nie oznacza to, Ŝe taka osoba jest dobra, a tobie podoba się to, 
co  ona  robi.  Ale  danie  przyzwolenia  na  zachowanie,  które  juŜ  się  wydarzyło  albo  ma  miejsce  teraz, 
pomaga w uwolnieniu się od skutków danego wydarzenia. Nie twierdzę, Ŝe wyzbycie się urazy jest łatwe, 
ale  stopień,  w  jakim  zakłóca  ta  uraza  twoje  zdrowie,  szczęście  i  sukces,  czyni  ten  wysiłek  wartym 
podjęcia.

 

Hipnoza

 

Kolejną  stosowaną  przez  kahunów  metodą  na  otwarcie  drzwi  do  mocy  i  uwolnienie  się  jest  hipnoza,  a 
takŜe autohipnoza. Hawajskie słowo określające tę technikę to kupono. Generalnie hipnoza jest procesem 
polegającym  na  przekonaniu  podświadomości,  Ŝe  coś  jest  prawdą.  Kiedy  staje  się  to  wierzeniem 
nawykowym natychmiast manifestuje się w myślach i zachowaniu. Z punktu widzenia kompleksów jest to 
doskonała  metoda  na  pozbycie  się  strachu  i  powiększenie  wiary  we  własne  moŜliwości.  Jest  ogromna 
ilość  ksiąŜek,  które  opisują  jeszcze  większą  ilość  technik  hipnotyzacji,  ale  najwaŜniejszym  elementem 
całego  procesu  pozostaje  utrzymanie  koncentracji  na danej  idei  w  taki  sposób,  który  stworzy  nawykową 
reakcję wobec tej idei. Jeśli niepokoi cię temat pieniędzy, to dzięki hipnozie moŜesz zamienić ten lęk na 
przepełnione pewnością siebie i pozytywne podejście do tej kwestii. Jeśli obawiasz się spotkań z ludźmi, 
to hipnoza moŜe pomóc ci w staniu się doskonałym i pewnym siebie rozmówcą.

 

Głównymi  narzędziami  hipnozy  są  słowa,  obrazy  i  uczucia.  Słowa  (opisy,  afirmacje,  rozkazy  i 
wskazówki)  oraz  obrazy  (najlepiej  wyobraŜenia  angaŜujące  wiele  zmysłów)  są  uŜywane  do  tworzenia 
pozytywnych  emocjonalno-fizycznych  reakcji,  prowadzących  do  danego  celu.  Proces  ten  moŜe  dać 
natychmiastowe  rezultaty,  szczególnie  jeśli  nie  ma  Ŝadnego  powiązanego  z  zamierzonym  celem 
kompleksu.  Jeśli  jednak  takowy  istnieje,  to  pozytywna  reakcja  moŜe  nastąpić  w  ciągu  kilku  minut,  a 
czasami  nawet  kilku  miesięcy,  w  zaleŜności  od  natury  kompleksu  i  siły  twojej  motywacji  dokonania 
poŜądanych zmian.

 

PoniŜej  przedstawiam  prostą  odmianę  autohipnotycznego  programowania,  której  moŜna  uŜyć  z 
powodzeniem do pozbywania się kompleksów.

 

1.      Określ dokładnie kompleks, który pragniesz zmienić.

 

2.      Zdefiniuj jego pozytywne przeciwieństwo (np. strach - pewność siebie, czy bieda - obfitość itd.).

 

3.      Wyobraź sobie samego siebie w tych nowych warunkach, albo opisz je jak najdokładniej.

 

4.      Jak najczęściej przywołuj ten obraz lub opis i pełną mocą mów/ przypominaj samemu sobie „Mogę 
to zrobić!... Mogę to zrobić!”

 

Kiedy  będziesz  miał  coraz  więcej pozytywnych  uczuć  na ten temat, będzie  to znaczyło,  Ŝe  docierasz  do 
swojej podświadomości. A kiedy nowe warunki staną się nawykiem, będzie to świadczyło o tym, Ŝe twoje 
ku zaakceptowało je całkowicie.

 

Powtarzaj  ten  proces  dopóki  nie  osiągniesz  poŜądanych  rezultatów.  W  procesie  autohipnozy  nie  musisz 
zamykać  oczu,  czy  rozluźniać  się,  ani  w  ogóle  robić  nic  niecodziennego,  chyba,  Ŝe  masz  na  to  ochotę. 
Oczywiście dobry hipnoterapeuta, któremu ufasz, moŜe być niezwykle pomocny, ale moŜesz teŜ osiągnąć 
wszystko  samemu,  uŜywając  jednej  z  ksiąŜek  na  temat  autohipnozy  i  narzucając  sobie  dyscyplinę  w 
stosowaniu tego.

 

Aktywacja mocy

 

Trzecią  spośród  stosowanych  przez  kahunów  metod  jest  hana mana,  czyli  „aktywacja  mocy,” co  odnosi 
się do bardzo duŜej ilości technik mających na celu zwiększanie mocy osobistej. Ideą kryjącą się za tym 
wszystkim jest przekonanie, Ŝe wszelkie kompleksy wywodzą się z poczucia bezsilności, niestabilności i 
zagroŜenia,  więc  moŜna  je  usunąć  rozwijając  prawdziwą  moc  i  siłę.  UŜyłem  słowa  „prawdziwą”, 
poniewaŜ  same  kompleksy  są  próbą  poradzenia  sobie  z  poczuciem  zagroŜenia,  poprzez  uŜycie 
manipulacji zamiast mocy, sztywności zamiast siły, co nie jest ani satysfakcjonujące, ani skuteczne.

 

Osoba  posiadająca  duŜy  zasób  matm  jest  w  stanie  natychmiast  i  bez  Ŝadnego  namysłu  wyjść  z 
instynktownej  potrzeby  „walka/ucieczka”  i  w  sytuacji  problemowej  operować  z  pozycji  wielkiej 
wewnętrznej siły. Na takim poziomie dana osoba jest w stałym kontakcie z motywacjami oraz dąŜeniami i 
działa  świadomie  i  zgodnie  z  nimi,  a  nie  reaguje  na  napływające  bodźce.  Taki  poziom  jest  moŜliwy  do 
osiągnięcia przez kaŜdą istotę ludzką, poprzez rozwijanie następujących mocy:

 

Siła  umysłu.  MoŜna  ją  rozwinąć,  przejmując  kontrolę  nad  swoimi  myślami,  to  znaczy  kierując  nimi  i 
wybierając  jakość  i  naturę  swego  myślenia  i  wyobraŜeń,  oraz  świadomie  zaprzeczając,  niwelując  i 
odrzucając (ale nie tłumiąc) wszelkie myśli, które zdecydujesz, Ŝe ci nie słuŜą.

 

Siła  fizyczna.  MoŜna  ją  rozwinąć  poprzez  bezpośrednie  kierowanie  funkcjami  ciała.  Innymi  słowy, 
chodzi o to, aby świadomie mówić swojemu ciału, co robić, jak działać i co odczuwać. Zawiera się w tym 
równieŜ kierowanie róŜnymi częściami i systemami ciała. Siła fizyczna w tym znaczeniu nie ogranicza się 
tylko do siły mięśni, zawiera ona równieŜ znaczenie odczuć, poniewaŜ są one odczuwalne w ciele.

 

Siła  duchowa.  Rozwija  się  ją  poprzez  praktykę  kierowania  siłą  Ŝycia,  czyli  mana.  To  oznacza 
zwiększenie  świadomości  dotyczącej  przepływu  mana  przez  siebie  i  wokół  siebie,  uczenie  się,  jak 
kierować  tym  przepływem  i  jego  intensywnością,  oraz  jak  wpływać  nań  swoimi  słowami,  tworzonymi 
obrazami  i  wolą.  Kiedy  twoje  ciało,  umysł  i  duch  będą  rosły  w  siłą  pod  twoim  świadomym 
kierownictwem,  dawne,  oparte  na  zwątpieniu  i  strachu  kompleksy  rozpłyną  się  i  znikną.  Nie  jestem  w 
stanie  opisać  bardzo  szczegółowo  metod  hana  mana.  Podam  jedynie  kilka  najwaŜniejszych  wskazówek 
dotyczących metod postępowania, aby uzyskać poŜądany efekt.

 

- Aby umocnić umysł, kultywuj pozytywne nastawienie wobec wszystkich i wszystkiego. To nie oznacza, 
Ŝe powinieneś udawać, Ŝe wszystko jest w porządku. To znaczy, Ŝe powinieneś dostrzegać we wszystkim 
jakieś pozytywne aspekty, a jeśli nie jesteś w stanie ich odnaleźć, to wymyśl sposób na to, aby jednak coś 
dobrego  danej  osobie  czy  sytuacji  przypisać.  Aby  wzmocnić  ciało,  stwórz  pozytywny  obraz  samego 
siebie. Nie zapomnij o wyglądzie, czynnościach i stanie emocjonalnym. A potem trenuj samego siebie w 
dąŜeniu do spełnienia się tego obrazu.

 

Aby wzmocnić swojego ducha, pamiętaj o głębokim oddychaniu, poszerzaj swoją wiedzę o uzdrawianiu i 
medytacji.

 

Eliminowanie kompleksów

 

Zestalony  kompleks  jest  silniejszą  formą  zwykłego  nawyku.  KaŜdy  nawyk  moŜe  być  zastąpiony  przez 
nowy nawyk, choć niektóre z nich są łatwiejsze  do zastąpienia od innych. PoniŜsze komentarze odnoszą 
się do wszelkich rodzajów nawyków, bez znaczenia czy są one fizyczne, mentalne czy emocjonalne.

 

Jako  przykładu  uŜyjmy  palenia  papierosów.  Jeśli  jest  to  zwykły  nawyk,  proces  zmiany  wygląda  mniej 
więcej tak: Palacz decyduje się rzucić palenie, doświadcza nieco większej ochoty na palenie, ignoruje ją i 
po jakimś czasie potrzeba wraz z nałogiem znikają kompletnie. Około 80% palaczy jest w stanie zmienić 
ten nawyk samemu i bez Ŝadnych kłopotów.

 

Jeśli  palenie  papierosów  jest  manifestacją  jakiegoś  kompleksu,  to  zwykle  wygląda  to  mniej  więcej  tak: 
Palacz  decyduje  się  rzucić  palenie,  jego  ochota  na  palenie  staje  się  znacznie  większa,  on  stara  się  ją 
zignorować, ona wzrasta jeszcze bardziej, aŜ wreszcie palacz czuje się kompletnie bezradny i poddaje się 
swoim  chęciom,  Ŝeby  nie  zwariować.  Kluczowym  słowem  jest  „bezradność”.  Celem  kaŜdego  nawyku 
wyrastającego z kompleksu jest wspomoŜenie osoby, aby była w stanie poradzić sobie z sytuacją, w której 
czuje  się  bezradna.  Jeśli  dany  nawyk  spełnia  swoją  rolę  i  w  Ŝaden  sposób  nie  przeszkadza  szczęściu  i 
wzrastaniu  danej  osoby,  to  nie  ma  Ŝadnego  szczególnego  powodu,  aby  go  zmieniać.  Ale  jeśli  jest  on 
szkodliwy  to  najlepszą  metoda  na  pozbycie  się  go  jest  zwiększenie  ogólnego  poczucia  siły,  mocy  i 
kompetencji  u  danej  osoby.  Kiedy  zwiększa  się  poziom  osobistej  mocy,  to  i  kompleks  i  wynikający  z 
niego  nawyk  tracą  sens  swojego  istnienia.  Wtedy  właśnie  taki  kompleks  i  nawyk  znikają,  poniewaŜ 
podświadomość nic podtrzymuje niczego, co nie słuŜy jakiemuś celowi.

 

W procesie pozbywania się kompleksów i związanych z nimi nawyków (często nazywanych kompulsjami 
i  obsesjami),  musisz  być  gotowy  na  zwiększenie  się  chęci  na  kontynuowanie  danego  nawyku.  To 
zwiększenie  się  jest  tylko  czasowe,  choć  w  chwili  swego  największego  natęŜenia  moŜe  się  wydawać 
nieodparte.  Ale  nie  poddawaj  się  i  uŜyj  wszelkich  metod  Huny,  aby  pomóc  sobie  w  uwolnieniu  się  od 
wszelkich bloków. I pamiętaj, Ŝe idea, czy uczucie, z którym coś robisz wzmacnia się, a idea, czy uczucie, 
wobec którego powstrzymujesz się od działania słabnie.

 

Droga do mistrzostwa w panowaniu nad sobą

 

  Mistrzostwo  w  panowaniu  nad  swoim  „ukrytym  ja”  polega  na  stworzeniu  bezpośredniego  związku 
pomiędzy tobą i twoją podświadomością. MoŜesz nauczyć się kontrolować swoją podświadomość, ale nie 
w  sensie  relacji  władca  -  niewolnik,  poniewaŜ  to  po  prostu  nie  będzie  działać  przez  długi  okres  czasu. 
Sztywna,  autorytarna  kontrola  nad  podświadomością  prowadzi  w  efekcie  do  załamań  fizycznych, 
mentalnych  i  duchowych.  Z  drugiej  strony  całkowity  brak  kontroli  doprowadzi  do  tego,  Ŝe 
podświadomość  zacznie  kontrolować  twoje  Ŝycie,  a  niestety  jest  ona  bardzo  podatna  na  zewnętrzne 
wpływy.  Rozwój  osobisty  w  takich  warunkach  jest  całkowicie  niemoŜliwy.  To,  co  naleŜy  zrobić,  to 
umiejscowić świadomość na pozycji przewodnika. Jest to absolutnie koniecznym, jeśli pragniesz uczynić 
jakiekolwiek  postępy  w  hunie,  aby  twój  świadomy  umysł  przejął  swój  ą  pierwotną  rolę  nauczyciela  i 

przewodnika podświadomości.

 

Wolność emocjonalna

 

Jedna  z  najdziwniejszych  nauk  huny  głosi,  Ŝe  aby  się  zjednoczyć  najpierw  musisz  się  odseparować. 
Oznacza to, Ŝe aby  władać  własną podświadomością,  musisz  najpierw  poznać ją lepiej  dzięki  procesowi 
zaprzestania  identyfikacji.  Dopiero  kiedy  przestajesz  identyfikować  się  ze  swoją  podświadomością 
moŜesz  świadomie  się  z  nią  zintegrować  i  prowadzić  ją.  Jest  to  bardzo  podobny  proces  do  na  przykład 
uczenia się sztuki walki. MoŜesz nauczyć się tylko ruchów i radzić sobie całkiem dobrze. Ale jeśli chcesz 
stać się prawdziwym ekspertem to musisz odseparować umysł od ciała, po to, aby nauczyć się anatomii i 
fizjologii. Posiadając juŜ tę nową świadomość moŜesz zreintegrować swój umysł i ciało, aby poruszać się 
z jeszcze większą precyzją i kontrolą.

 

WaŜną  koncepcją  jest  zaprzestanie  identyfikowania  się  z  emocjonalnymi  reakcjami  podświadomości. 
Kiedy  mówisz  „Jestem  zły,”  identyfikujesz  się  z  podświadomością  i  moŜesz  mieć  ogromne  problemy  z 
pozbyciem  się tego  gniewu.  Faktem  w takiej  sytuacji jest  to,  Ŝe  jesteś świadomy  gniewu, odczuwasz  go 
albo  doświadczasz.  Z  tej  pozycji  „obserwatora”  moŜesz  patrzeć  na  swoje  emocje  z  większym 
obiektywizmem i mieć więcej moŜliwości wpłynięcia na nie. Świadomy umysł jest z natury pozbawiony 
emocji. Kiedy zdarza się sytuacja, w której reagujesz na coś „bez myślenia”, to dzieje się tak dlatego, Ŝe 
twoja  świadomość  pozwoliła  podświadomości  przejąć  ster.  Ucząc  się  natychmiastowego  przyjmowania 
obiektywnego  punktu  widzenia  w  reakcji  na  pojawiające  się  emocje,  moŜesz  kontrolować  kierunek  ich 
przepływu, czy pozbawiać je siły.

 

Emocje  mogą  powstawać  z  nieprzeliczonej  liczby  powodów.  Niektóre  mają  rozsądne  podstawy,  inne 
wydają  się  z  gruntu  nielogiczne.  Jedną  z  technik  kontrolowania  ich  jest  analizowanie  ich  celu,  a  takŜe 
źródła  pochodzenia.  MoŜesz  zadawać  sobie  pytania  takie  jak:  Skąd  wzięły  się  te  emocje?  Dlaczego 
odczuwam  je  teraz?  Czy  są  one  odpowiednie  do  danej  sytuacji?  Czy  są  rozsądne?  Czy  powinienem  je 
zmienić? Co powoduje, Ŝe moja podświadomość tak to odbiera? Nie ma większego znaczenia, jeśli cel i 
pochodzenie  emocji  nie  dają  się  w  danej  chwili  zidentyfikować.  Najistotniejsze  jest  nauczenie  swojej 
świadomości  nieutoŜsamiania  się  z  emocjami,  oraz  niedawania  się  im  porwać.  Jeśli  będziesz 
wystarczająco  uparty  zauwaŜysz,  Ŝe  sam  proces  analizy  powoduje  znaczne  osłabienie  siły  emocji, 
poniewaŜ będziesz zuŜywał ich energię na procesy świadomego myślenia.

 

W wypadku, kiedy emocje i tak są bardzo silne, masz jeszcze zawsze wybór jak nimi pokierować. Gniew 
moŜe  spowodować,  Ŝe  masz  ochotę  kogoś  uderzyć,  ale  moŜesz  przecieŜ  równie  dobrze  pobić  poduszkę. 
Co prawda twoja podświadomość moŜe uznać to za mniej satysfakcjonujące, ale daje to prawie tak samo 
dobre  efekty  i  na  dodatek  jest  znacznie  bezpieczniejsze  -  poduszka  nie  moŜe  ci  oddać.  Jeśli  czujesz,  Ŝe 
masz ochotę  krzyczeć,  nie powstrzymuj  się. Wejdź  do łazienki,  weź ręcznik,  przytknij  go sobie  do  ust i 
krzycz  na  całe  gardło.  Energia  emocji  zostanie  rozładowana  w  nieszkodliwy  sposób,  a  ty  poczujesz  się 
znacznie  lepiej.  Bardzo  dobrymi  metodami  rozładowywania  negatywnych  emocji  są  praca  i  ćwiczenia 
fizyczne.  Z  punktu  widzenia  huny  utrzymywanie  obiektywnej  świadomości  danej  emocji  jest  równie 
waŜne jak rozładowywanie jej, czy nadawanie jej nowych torów.

 

Rzeczą, której naleŜy najbardziej unikać jest tłumienie emocji, co sprowadza się do spinania mięśni, po to, 
aby  zablokować  emocje.  Bardzo  wielu  ludzi  nauczyło  się  robić  to  tak  dobrze,  Ŝe  nawet  nie  zdają  sobie 
sprawy z tego, kiedy się to dzieje, ich podświadomość robi to nawykowo. Im więcej emocji odsuniesz w 
ten  sposób  poza  krąg  swego  świadomego  postrzegania,  tym  bardziej  będziesz  podatny  na  fizyczne 
dolegliwości,  pogmatwane  związki,  przejmowanie  kontroli  przez  podświadomość  i  poddawanie  się 
wpływom  osób  trzecich.  Bardzo  wiele  przypadków,  w  których  ktoś  tłumi  swoje  emocje  wynika  z 
fałszywego załoŜenia, Ŝe kiedy tylko się coś odczuwa naleŜy natychmiast na to zareagować. To po prostu 
nie  jest  prawdą.  Jest  całkowicie  moŜliwe  odczuwanie  nawet  najsilniejszych  emocji  i  nierobienie  z  nimi 
niczego. Metodą kahunów jest nauczenie się relaksowania mięśni zgodnie z wolą. Faktem fizjologicznym 
jest,  Ŝe  nie  moŜesz  uczynić  absolutnie  Ŝadnego  ruchu,  jeśli  twoje  mięśnie  są  całkowicie  rozluźnione. 
Kolejnym faktem jest, Ŝe przy rozluźnionych mięśniach nie jesteś  w stanie  odczuć silnych emocji. Więc 
aby  odczuwać  emocje  i  nie  podejmować  Ŝadnych  działań,  rozluźnij  je  do  tego  stopnia,  aby  przestać  się 
poruszać (nie spinaj  ich, tylko rozluźnij!). A Ŝeby  przestać odczuwać silne emocje, naucz się całkowicie 
rozluźniać wszystkie mięśnie.

 

Poszerzanie świadomości

 

Uczenie  się  jak  kontrolować  swoją  podświadomość  jest  nierozerwalnie  połączone  z  nauką  słuchania  jej. 
Podświadomość  jest  w  kaŜdej  chwili  bombardowana  ogromną  ilością  danych  pochodzących  z 
postrzegania  zmysłowego. Większość  z  nich  jest całkowicie  ignorowana  przez  świadomość.  W  pewnym 
sensie jest to konieczne, abyśmy nie byli ciągle czymś rozpraszani, ale z drugiej strony omija nas przez to 
spory kawałek Ŝycia.  Na przykład, wyobraź sobie, Ŝe rozmawiasz o jakimś bardzo waŜnym projekcie ze 
swoim partnerem w interesach. MoŜesz dostrzec wyraz jego twarzy, słyszeć jego słowa czy  moŜe  nawet 
dotknąć  jego  ramienia.  Zwykle  to  będzie  wszystko,  do  czego  przywiąŜesz  uwagę.  Ale  twoja 
podświadomość  zauwaŜy  równieŜ  sposób,  w  jaki  on  siedzi,  pozycje  jego  ramion  i  nóg,  zmiany  w 
zabarwieniu skóry, jakość jego głosu, ruchy oczu i ogólną „atmosferą” wokół niego. Wszystko to moŜe ci 
podpowiedzieć, co naprawdę on myśli na temat tego projektu. Są to informacje, których moŜesz się stać 
świadomy, nauczyć je interpretować i uŜywać w codziennym Ŝyciu. Pamiętaj jednak, Ŝe cokolwiek dzieje 
się w innej osobie, świadczy wyłącznie o jej stanie, a nie o twoim.

 

Jeśli inni ludzie bezustannie dają sygnały dotyczące tego, co czują, musisz równieŜ wiedzieć, Ŝe ty takŜe 
to  robisz.  A  im  bardziej  zdajesz  sobie  sprawę  z  istnienia  tych  ukrytych  sygnałów,  tym  łatwiej  jest  ci  je 
kontrolować  w  sposób,  jaki  wybierzesz.  Na  przykład:  kiedy  następnym  razem  będziesz  w  jakiejś  grupie 
ludzi,  zwróć  uwagę  na  to,  Ŝe  kiedy  poruszany  jest  jakiś  temat  lub  kiedy  mówi  jakaś  określona  osoba, 
niewielkie  partie  twoich  mięśni  napinają  się.  Najczęściej  dotyczy  to  mięśni  bioder,  nóg  i  ramion.  Kiedy 
staniesz  się  tego  świadomy  moŜesz  podjąć  decyzję  i  rozluźnić  te  obszary,  jednocześnie  obserwując 
wszelkie  pojawiające  się  wraz  z  tym  uczucia.  Takie  sytuacje  dadzą  ci  bardzo  wiele  informacji  na  temat 
reakcji  twojej  podświadomości  w  róŜnych  sytuacjach,  a  dzięki  świadomej  kontroli  moŜesz  ustanowić 
nowe pozytywne reakcje.

 

UŜywając  bardzo  podobnych  metod  moŜesz  stać  się  świadomym  wszelkich  podświadomych  myśli  i 
obrazów,  które  przemykają  ci  przez  głowę  w  określonych  sytuacjach,  czy  w  obecności  pewnych  osób. 
Wiele  osób  traktuje  te  obrazy  dokładnie  tak  samo  jak  emocje.  Jeśli  przedstawiają  one  coś  niemiłego, 
starają  się  je  stłumić.  Znacznie  efektywniejszym  sposobem  na  poradzenie  sobie  w  takim  przypadku  jest 
relaksowanie  umysłu.  Aby  tego  dokonać  skup  swoją  uwagę  na  swoim  otoczeniu.  Na  przykład  zwróć 
uwagę na jakiś przedmiot w twoim otoczeniu, uświadom sobie jego kształt i kolor, czy posłuchaj jednego 
z  otaczających  cię  dźwięków  i  zwróć  uwagę  na  jego  ton,  zabarwienie  i  głośność.  Albo  dotknij  czegoś  i 
postaraj się zwrócić uwagę na cięŜar tego przedmiotu, jego temperaturę i kształt. Robienie kaŜdej z tych 
rzeczy  prowadzi  do  zrelaksowania  umysłu,  co  pozwala  na  pokierowanie  swoimi  myślami  w  sposób 
świadomy. Jest to takŜe bardzo dobry sposób na lepsze poznanie swojego otoczenia.

 

Przeprogramowywanie

 

Twoja podświadomość będzie robiła pewne rzeczy w określony sposób, tak długo, jak długo nie nauczysz 
jej  inaczej,  albo  tak  długo,  jak  długo  nie  nauczy  się  tego  sama,  obserwując  kogoś  innego.  Wielu  ludzi 
nauczyło  się tego w  trakcie nauki jazdy samochodem. Początkowo  musieli się koncentrować na kaŜdym 
poszczególnym  działaniu.  Po  pewnym  czasie  moŜna  zostawić  prowadzenie  podświadomości,  a  samemu 
zająć  się  rozmową,  słuchaniem  czy  oglądaniem  widoków.  Ale  jeśli  taka  osoba  zmieni  samochód, 
szczególnie  na  taki  z  automatyczną  skrzynią  biegów,  to  wyuczone  wzorce  zachowań  powodują  wiele 
problemów.  Podświadomość  musi  się  nauczyć  nowego  sposobu  jazdy.  Dokładnie  tak  samo,  jak  wzorce 
zachowań  fizycznych,  działają  wzorce  myśli,  a  są  one  o  wiele  trudniejsze  do  zmienienia  niŜ  wzorce 
fizyczne, choć oczywiście i tego moŜna  dokonać przy odrobinie uporu. Większość z nas musi to zrobić, 
abyśmy mogli się dalej rozwijać.

 

Świadomy  umysł  jest  odpowiedzialny  za  programowanie  i  ustalanie  wzorców  reakcji  myślowych,  które 
potem  przejmuje  podświadomość.  Jeśli  pragniesz  zmienić  jakąś  nawykową  reakcję  swojej 
podświadomości, musisz utrzymywać nowy poŜądany wzorzec w świadomości, aŜ do chwili, kiedy twoje 
ku  nie  zaakceptuje  go  jako  nowego  nawyku.  To  właśnie  istota  rzeczy  w  pozytywnym  myśleniu, 
afirmacjach  i  terapii  hipnozą.  Podświadomość  jest  bardzo  podatna  na  powtarzane  sugestie,  ale  jeśli 
programowanie  nie  zostało  zakończone,  podświadomość  zawróci  do  dawnych  nawyków,  kiedy  tylko 
skończysz z powtarzaniem. Brak wytrwałości jest przyczyną bardzo wielu poraŜek. UŜycie sugestii to nie 

pomachanie  czarodziejską  róŜdŜką.  Nie  da  się  tego  robić  określoną  ilość  razy,  przez  określony  czas,  a 
potem połoŜyć się i obserwować jak praca idzie do przodu. Bardziej przypomina to uŜycie łopaty. Trzeba 
nią  pracować  do  czasu  aŜ  osiągnie  się  poŜądany  rezultat.  W  istocie  naleŜy  powtarzać  sugestie  lub 
afirmacje tak długo, dopóki podświadomość nie przekona się, Ŝe to, co mówisz to prawda. Dopiero wtedy 
ustali się nowy nawyk. W zaleŜności od istniejącego poziomu lęku, zwątpienia i ilości przeciwstawnych 
poglądów,  moŜesz  potrzebować  tylko  jednej  afirmacji,  czy  sugestii,  ale  teŜ  moŜe  się  zdarzyć,  Ŝe  będzie 
potrzebny i milion. NiezaleŜnie od tego, ile ich będziesz potrzebował, tajemnica leŜy w tym, aby stosować 
je tak długo, aŜ nie osiągniesz pozytywnych rezultatów.

 

Jakie rezultaty mam na myśli? Nienawiść moŜe się zmienić w miłość, poczucie zagroŜenia i niŜszości w 
pewność  siebie,  frustracja  w  akceptację,  a  poczucie  bezcelowości  w  potęŜną  ambicję.  Właściwie  nie 
istnieją  Ŝadne  granice  tego,  jak  bardzo  moŜemy  zmienić  samych  siebie,  a  w  konsekwencji  równieŜ 
dotyczące  nas  reakcje  innych  ludzi.  Aby  tego  dokonać,  wystarczy  jedynie  wyznaczyć  cel,  chcieć  go 
osiągnąć i uparcie do niego dąŜyć. Niektórym moŜe się to wydawać zbyt trudne, ale jeśli postanowisz nie 
wykorzystać narzędzi, które mogą zmienić twoje Ŝycie, to winić za to moŜesz tylko siebie.

 

Powiększanie mocy

 

Jedną z funkcji twojej podświadomości jest dystrybucja mocy i energii. Nie jest ona źródłem energii - to 
funkcja  wyŜszej  jaźni  -  ale  jej  nawyki  determinują  do  jak  duŜego  zapasu  energii  masz  w  danej  chwili 
dostęp. Twój potencjał energetyczny jest nieograniczony, ale twój efektywny zapas energii jest zaleŜny od 
podświadomych  nawyków  i  przekonań.  Aby  powiększyć  ilość  energii,  będziesz  musiał  znaleźć  jakiś 
sposób na to, aby zmienić ograniczające przekonania, które wcześniej ustanowiłeś.

 

Wszystko  na  świecie  dzieje  się  na  skutek  przemiany  jednej  formy  energii  w  inną.  Stwierdzenie  to  jest 
prawdziwe przy  wszelkich wydarzeniach  twojego Ŝycia, a takŜe, kiedy  woda  przemienia się w parę, czy 
kiedy  benzyna  napędza  silnik  w  twoim  samochodzie.  Zasób  mana,  jaki  w  danej  chwili  przepływa  przez 
twój system determinuje twój obecny stan zdrowia, poziom twojej pewności siebie, siłę twojego wpływu 
na  innych  i  to  jak  łatwo  jesteś  w  stanie  osiągnąć  zamierzone  cele.  Jeśli  będziesz  miał  niewielki  zasób 
energii, to, pomimo Ŝe twoja  podświadomość przyjmuje twoje sugestie i afirmacje, to i tak ich efekty  w 
twoim  Ŝyciu  będą  niewielkie.  Im  większy  zasób energii  jest  w  twojej  dyspozycji, tym  większy  jest  twój 
wpływ  i  rym  większe  są  efekty  twoich  działań.  Zgromadzenie  duŜej  ilości  energii  moŜe  nawet 
spowodować,  Ŝe  wątpliwości  i  lęki  odejdą  po  znacznie  mniejszej  ilości  afirmacji  czy  sugestii.  Pomyśl 
tylko jak bardzo wzrasta twoja pewność siebie, kiedy jesteś całkowicie zdrowy. A zdrowie to nic innego 
jak duŜy przepływ energii. Im jest on większy, tym czujesz się zdrowszy.

 

WaŜną  sprawą  jest  niemylenie  energii  płynącej  z  energią,  która  jest  zmagazynowana  w  napięciu 
fizycznym  i  mentalnym.  Kiedy  jesteś  przepełniony  płynącą  energią,  czujesz  się  pełen  Ŝycia,  pełen 
zdrowia, szczęśliwy, pewny siebie i silny, a Ŝaden rodzaj pracy nie jest dla ciebie męczący. Kiedy jesteś 
wypełniony  nie  poruszająca  się  energią  związaną  z  napięciem,  przede  wszystkim  odczuwasz 
poirytowanie, jesteś  nerwowy,  skory  do  kłótni,  a  kaŜda  praca  męczy  cię juŜ  po kilku  chwilach. RóŜnica 
pomiędzy tymi dwoma stanami jest mniej więcej taka, Ŝe kiedy wypełnia cię energia płynąca, czerpiesz jej 
zasoby  z  całego  wszechświata,  zaś,  kiedy  jesteś  spięty,  to  jedyne  zasoby,  których  uŜywasz  pochodzą  ze 
zgromadzonych w ciele rezerw. Na przykład, moŜna porównać tę sytuację do podlewania kwiatów. Gdy 
chcesz  zwiększyć  wypływ  wody  z  węŜa  zwykle  odkręcasz  bardziej  kurek,  zaś  w  stanie  spięcia  twoje 
działania polegałyby na ściskaniu węŜa, aby wydusić z niego jeszcze kilka kropli.

 

Jak podłączyć się do energii uniwersalnej? Samo świadome pragnienie nie załatwi sprawy. Musisz zacząć 
władać  procesem,  który  nakłoni  twoją  podświadomość  do  wytwarzania  i  składowania  większych  ilości 
energii.  Ten  proces  moŜna  podzielić  na  trzy  kategorie:  wizualizacyjną,  sugestywną  i  kinestetyczną. 
PoniŜej podaję przykłady na kaŜdą z powyŜszych:

 

Kategoria wizualizacyjną

 

Wyobraź sobie, Ŝe stoisz pod wodospadem czystej, wywołującej uczucie łaskotania energii, która nasącza 
kaŜdą komórkę twojego ciała.

 

Wyobraź sobie, Ŝe linie światła łączą cię z wszystkimi gwiazdami i galaktykami. Potem wyobraź sobie, Ŝe 
ich energia dociera do ciebie przez te linie w formie fal światła.

 

Kategoria sugestywna

 

Powtarzaj sobie sugestię, Ŝe wypełnia cię nieograniczony zasób energii uniwersalnej.

 

Nuć mantry mocy, takie jak OM, czy aumakua kia manawa.

 

Wsłuchaj się kompletnie w pełną mocy muzykę.

 

Kategoria kinestetyczną

 

Oddychaj powoli i głęboko, aŜ do chwili, w której poczujesz się silnie naenergetyzowany.

 

Zrób kilka energicznych ćwiczeń, a potem postaraj się podekscytować w pozytywny sposób.

 

Połączenie

 

Wyobraź  sobie,  Ŝe  osiągasz  coś,  czego  bardzo  pragniesz;  powtarzaj,  Ŝe  posiadasz  nieograniczony  zasób 
energii, aby tego dokonać; postaraj się wzbudzić swój entuzjazm, wyobraŜając sobie, Ŝe to osiągasz, oraz 
wobec  wszelkich  potencjalnych  tego  korzyści.  Następnie  przywołaj  silną  świadomą  intencję, 
stwierdzającą, Ŝe będziesz do tego dąŜył.

 

To ćwiczenie jest oczywiście sposobem na zmobilizowanie i zmotywowanie twojej podświadomości, do 
tego,  aby  zaczęła  dąŜyć  od  określonego  celu  oraz dostarczenie  odpowiedniej  ilości  energii,  do  tego,  aby 
dany cel mógł się zamanifestować.

 

Mówienie do siebie

 

Twoja podświadomość  cały  czas  słucha  tego  wszystkiego,  o  czym  myślisz,  mówisz,  a  takŜe  zdaje  sobie 
sprawę  z  twojego  nastawienia  do  danych  sytuacji  i  wydarzeń.  Zawsze  równieŜ  przekazuje  wszelkie 
uczucia, obrazy  i  własne nastawienia świadomemu  umysłowi,  aby  mógł  zadecydować, co  z  nimi zrobić. 
Te przekazywane odczucia często są stymulowane przez wydarzenia zewnętrzne, niekoniecznie związane 
z  codziennym,  nawykowym  myśleniem.  NiezaleŜnie  od  tego,  jaka  jest  twoja  świadoma  reakcja  na  te 
przekazy,  twoja  podświadomość  traktuje  tę  reakcję  jako  bezpośredni  rozkaz.  Poza  instynktownymi 
potrzebami  i  procesami,  takimi  jak  na  przykład  głód,  czy  procesy  trawienne,  twoja  podświadomość  nie 
zawiera  niczego  poza  tym,  co  sam  postanowiłeś  tam  umieścić,  pozwoliłeś  umieścić,  albo  nie  zwróciłeś 
uwagi,  Ŝe  umieszczono.  Tak  czy  inaczej  twoja  podświadomość  będzie  ciągle  przekazywać  wiele 
informacji  do  twojej  świadomości,  tak  abyś  mógł  je  osądzać  i  oceniać,  niezaleŜnie  od  tego,  czy  zdajesz 
sobie sprawę, skąd pochodzi dana informacja.

 

Podświadomość potrzebuje uwagi i zabiega o nią. Jeśli nie dostanie jej od ciebie, to postara sieją zdobyć 
od  innych.  Twoich  rodziców,  nauczycieli,  kolegów  i  przyjaciół,  czy  przywódców  politycznych,  albo 
religijnych. Jak wiele idei, spośród  wszystkich, o których mówisz  i w  które wierzysz są naprawdę twoje 
własne?  A  jak  wiele  przejąłeś  od  innych  ludzi  nie  poświęcając  czasu  na  przemyślenie  ich?  Posłuchaj 
czasami tego, co mówisz, a moŜesz być zaskoczony jak wielu innych ludzi mówi twoimi ustami. Jeśli ty 
nie pokierujesz swoją podświadomością, zrobi to ktoś inny.

 

Ostatecznym  mistrzostwem  panowania  nad  swym  ukrytym  ja,  jest  roztoczenie  świadomej  kontroli  nad 
swoim ku. WaŜne jest, Ŝebyś to właśnie ty wziął swój ą podświadomość pod opiekę. Nie chodzi tutaj o to, 
abyś świadomie kontrolował wszelkie jej działania - jak bicie serca, czy chodzenie. Ale dobrze jest mówić 
jej, co powinna robić, nawet, jeśli robi to automatycznie. W ten sposób poprawisz znacznie efektywność 
wszelkich działań.

 

Bardzo  prostą,  ale  niezwykle  efektywną  techniką  jest  mówienie  do  swojej  podświadomości  kaŜdego 
ranka, tak jakbyś mówił do kogoś, kto czeka z niecierpliwością na wszelkie polecenia i instrukcje. Dzięki 
temu  moŜe  się  okazać,  Ŝe  masz  niezwykły  zapał  do  pewnych  rzeczy.  Oczywiście  nie  do  wszystkich, 
poniewaŜ  ciągle  będą  takie,  które  będziesz  odbierać  obojętnie  i  takie,  na  które  nie  będziesz  miał  Ŝadnej 
ochoty.  Ale  powinieneś  wydawać  instrukcje  tak  długo,  aŜ  nie  osiągniesz  pozytywnych  rezultatów.  W 
pewien  sposób  twoja  podświadomość  przypomina  biurokratyczną  instytucję,  gdzie  panuje  pewna 
określona  rutyna  w  wykonywaniu  pewnych  działań.  W  tym  przykładzie  twoja  świadomość  jest  nowo 
mianowanym  dyrektorem,  który  zamierza  wprowadzić  zmiany  do  starych  procedur.  We  wszelkich 
obszarach, gdzie korzyści dla „pracowników” są jasne, nie będzie Ŝadnego oporu. W tych miejscach gdzie 
korzyści nie są oczywiste, albo stare drogi postępowania są z pozoru efektywniejsze, opór moŜe być silny. 
Poprawna  i  efektywna  współpraca  wymaga,  aby  „pracownicy”  uwaŜali,  Ŝe  jesteś  szczery  i  abyś 
wprowadzał nowe rozwiązania tak długo, aŜ staną się one rutyną.

 

Aby dobrze spełniać swą kierowniczą rolę sugeruję, abyś uŜył techniki opracowanej przez dr. Fryderyka 
Einkerenkoettera.  Polega  ona  na  zwracaniu  się  do  swojej  podświadomości  jak  do  pojedynczej  istoty. 

Zamiast tego naleŜy mówić do swoich myśli, uczuć i ciała mniej więcej tak:

 

„Myśli, posłuchajcie mnie! Chcę, Ŝebyście przestały być takie rozbiegane, i Ŝebyście przestały marnować 
energię  na  lęki,  wątpliwości,  zmartwienia  i  dawne  wspomnienia,  które  nie  powodują  nic  dobrego  w 
naszym  Ŝyciu.  Od  teraz  chcę,  Ŝebyście  były  tylko  myślami  dobrymi,  pozytywnymi  i  przepełnionymi 
miłością.  Chcę,  abyście  dotyczyły  planów,  Ŝyciowych  celów  i  sposobów  na  pomaganie  innym,  a  takŜe 
metod  na  ulepszanie  mnie  i  samych  siebie.  Myśli,  myślcie  tylko  pozytywnie.  A  jeśli  napotkacie  jakieś 
inne negatywne myśli, to wyrzućcie je i wróćcie do bycia pozytywnymi myślami”.

 

„Uczucia, posłuchajcie mnie! Chcę, abyście przestały zagłębiać się w lękach i obawach, dawnych urazach 
i gniewie, poczuciu winy, w zazdrości i wszelkich tym podobnych rzeczach. Jeśli napotkacie coś takiego, 
to  nie  krępujcie  się  i  pozwólcie  sobie  na  chwilkę  odczuć,  ale  zaraz  potem  wróćcie  do  bycia  dobrymi 
uczuciami. Chcę, abyście były przepełnione miłością, sukcesem i pewnością siebie. Chcę, abyście właśnie 
tak odczuwały przez cały czas począwszy od teraz”.

 

„Ciało, posłuchaj mnie! Jesteś wspaniałym ciałem, i robisz te wszystkie cudowne rzeczy, jak pompowanie 
krwi,  czy  odnawianie  komórek,  a ja  nie  muszę  poświęcać temu  najmniejszej  uwagi. Ale teraz  chcę,  aby 
wszystko  to  funkcjonowało  jeszcze  lepiej.  Chcę,  abyś  powiększyło  nasz  zapas  energii,  naszą  siłę  i 
zdrowie. Abyś było bardziej umiejętne i pełne gracji we wszystkim, co robisz, abyś uŜywało skład

ników 

odŜywczych zawartych w pokarmie i powietrzu nawet lepiej, niŜ robisz to w tej chwili. I chcę, abyś 
zaprzestało robienia tego wszystkiego, co odbiera nam siłę, energię i zdrowie”.

 

„Dziękuje wam Myśli, dziękuje wam Uczucia, dziękuje ci Ciało J i dziękuję ci BoŜe we mnie!”

 

Oczywiście  moŜesz  dowolnie  modyfikować  ten  scenariusz,  tak  aby  lepiej  dopasował  się  do  twoich 
potrzeb. Wykorzystaj go do osiągnięcia jeszcze większego poziomu mistrzostwa nad swoim ukrytym 
ja.

 

Twoja WyŜsza Jaźń

 

  Nadświadomość,  czy  teŜ  WyŜsza  Jaźń  z  huny,  w  języku  hawajskim  jest  nazywana  aumakua. 
Słownikowo  definiuje  się  ją  jako  „osobistego  Boga”  albo  „całkowicie  godną  zaufania  osobę”.  W 
hunie  słowo  to  ma  znaczenie  „Bóg  wewnątrz”.  PoniewaŜ  tajemny  kod  języka  hawajskiego  jest 
naszym  kluczem  do  rozumienia  huny,  nie  moŜemy  rozpocząć  omawiania  tego  tematu  w  lepszym 
miejscu, niŜ od przeanalizowania ukrytych znaczeń słowa aumakua.

 

Rodzicielska jaźń

 

Pierwsza sylaba au oznacza „ja” lub Jaźń”. Makua tłumaczy się jako „rodzic” (niezaleŜnie czy będzie 
to  ojciec  czy  matka).  Więc  prostym  tłumaczeniem  będzie  „rodzicielska  jaźń”.  Pierwsi  misjonarze, 
którzy przybyli na Hawaje sądzili, Ŝe jest to jakaś odmiana kultu przodków, ale to, co kahuni mieli na 
myśli  mogło  być  raczej  opisane  jako  „źródłowa  jaźń”,  poniewaŜ  wiedzieli  oni,  Ŝe  w  istocie 
pochodzimy od ducha, zaś nasi rodzice i przodkowie nie są naszymi stwórcami, a raczej kanałami, dzięki 
którym duch mógł się zmaterializować. Dowód poświadczający tę tezę moŜna znaleźć w słowie kupuna, 
oznaczającym  przodków.  MoŜna  je  między  innymi  przetłumaczyć  jako  „źródło  podświadomości”  - 
odniesienie  do  przekonań,  wierzeń  i  fizycznego  dziedzictwa,  które  podświadoma  pamięć  przenosi  z 
pokolenia na pokolenie.

 

Au makua moŜna przetłumaczyć jako „twój ojciec” zaś a 'u makua jako „mój ojciec”. Zwróć na to uwagę, 
poniewaŜ za chwilę wrócę do tych dwóch znaczeń i wyjaśnię, jak waŜne mogą się one okazać. Au oznacza 
równieŜ  „starszy”,  co  odnosi  się  do  aspektu  rodzicielskiego  i  wskazuje,  Ŝe  WyŜsza  Jaźń  jest  lepiej 
rozwinięta od fizycznej osobowości.

 

To  samo  słowo  moŜe  równieŜ  oznaczać  „przepływ”,  czyli  odniesienie  do  przepływu  mana  pomiędzy 
świadomością,  podświadomością  i  nadświadomością,  a  takŜe  do  przepływu  myśli,  czyli  porad,  które 
dostajemy od naszego WyŜszego Ja. Inne znaczenia odnoszą się do pływania i oblewania, co wskazuje na 
fakt,  Ŝe  WyŜsze  Ja  obdarza  nas  energią  mana  oraz  uczy  jak  Ŝyć.  Słowo  makua  było  potem  uŜywane  na 
określenie „Boga Ojca” chrześcijan. Wszystkie te znaczenia tworzą wspólnie obraz wysoko rozwiniętego, 
wspierającego ducha opiekuńczego i idealnego rodzica.

 

Manifestujący się duch

 

Sylaba ma nosi znaczenie „dzięki pomocy”. Jako część słowa aumakua odnosi się do roli WyŜszej Jaźni w 
tworzeniu  okoliczności  i  wydarzeń.  Kiedy  dodamy  do  tego  znaczenie  sylaby  kua,  odnoszącej  się  do 
rzeźbienia w drewnie, tkactwa i metalurgii, to stwierdzenie staje się jeszcze bardziej jasne. Są to analogie 
prezentujące  proces  przemieniania  się  niematerialnej  myśli  w  materialne  doświadczenie.  Ta  treść  jest 
dodatkowo  podkreślana  przez  znaczenie  sylaby  maku,  które  mówi  o  „krzepnięciu,  krystalizowaniu  i 
tęŜeniu”.

 

W  naukach  huny,  widzialna  fizyczna  materia,  oraz  wszelkie  wydarzenia  istnieją  najpierw  jako  formy 
myślowe,  czy  uŜywając  wygodnego  określenia  Edwarda  Rusella,  „pola  M”  materii  aka,  naładowanej 
minimalną  ilością  mana,  potrzebną  do  utrzymania  ich  w  specyficznym  wzorcu.  Aby  cokolwiek  mogło 
zaistnieć w widzialnej i nadającej się do zmierzenia formie, musi zostać sprowadzone ze świata myśli do 
naszej  trójwymiarowej  rzeczywistości.  A  to  moŜe  się  stać  wyłącznie  wtedy,  kiedy  składające  się  z  aka, 
pola  M  otrzymają  wystarczającą  ilość  energii  mana,  do  tego,  aby  się  zamanifestować. 
Najprawdopodobniej  cały  nasz  fizyczny  wszechświat  istniał  najpierw  jako  ogromne  pole  M,  powstałe 
dzięki  pierwotnej  istocie,  a  potem  zamanifestował  się  fizycznie  dzięki  ładowaniu  tego  pola  przez  mana, 
uniwersalną energię pierwotną.

 

Na  znacznie  mniejszą  skalę,  my,  ludzie,  robimy  coś  bardzo  podobnego.  Otaczamy  się  polami  M,  które 
sami tworzymy i z biegiem lat zasilamy je naszą mowa, aŜ wreszcie staje się to działaniem nawykowym, 
które  wykonujemy  poza  świadomością.  Co  nie  zmienia  faktu,  Ŝe  odpowiednio  zasilone  pola  M,  tworzą 
nasze osobiste doświadczenia.

 

Manifestacja osobistej rzeczywistości wymaga współpracy ze strony wszystkich trzech jaźni, choć często 
świadomie nie zdajemy sobie z tego sprawy. Oto krótki opis, który pozwala lepiej zrozumieć, co zachodzi 
w trakcie tego procesu:

 

1.      Świadomość skupia swoją uwagę na jakimś obiekcie, wydarzeniu, bądź myśli.

 

2.      Podświadomość traktuje ten punkt skupienia uwagi jak wydarzenie i zachowuje pamięć o nim.

 

3.    Nadświadomość  uŜywa  tego  wspomnienia  jako  planu,  i  na  jego  podstawie  tworzy  fizyczną 
rzeczywistość.

 

Przedstawiony  powyŜej  proces  jest  wersją  bardzo  uproszczoną,  ale  oddającą  rzeczywistość  dosyć 
dokładnie.  Jeśli  nie  ma  Ŝadnych  konfliktów,  czy  ograniczających  przekonań  albo  wątpliwości,  samo 
skoncentrowanie na czymś uwagi mobilizuje nadświadomość do działania. Wyobraź sobie, Ŝe na przykład 
usłyszałeś  jakieś  niecodzienne  imię_  i  pozwoliłeś  swojemu  umysłowi  koncentrować  się  na  nim  przez 
chwilę. Jeśli twoje kanały są oczyszczone, to pojawi się ono na róŜne sposoby, co najmniej kilkakrotnie, 
bez Ŝadnego świadomego dąŜenia z twojej strony, aby na nie natrafić. Jeśli świadomie skoncentrujesz się 
na czymś i uznasz to za prawdę, to twoja podświadomość uczyni z tego nawyk, a nadświadomość sprawi, 
Ŝe stanie się to mniej lub bardziej trwałym doświadczeniem w twoim Ŝyciu.

 

Nadświadomość tworzy twoje fizyczne doświadczenia na podstawie świadomych i podświadomych myśli. 
Nie  potrzebuje  pobierać  energii  z  tych  dwóch  jaźni,  poniewaŜ  jest  w  stałym  kontakcie  z  nieograniczoną 
energią wszechświata. Teoria twierdząca, Ŝe aby umoŜliwić nadświadomości zrobienie czegoś, konieczne 
jest  najpierw  dostarczenie  jej  odpowiedniej  ilości  energii,  jest  błędna  i  powoduje  wiele  nieporozumień 
pośród  studentów  huny.  Najlepszym  dowodem  jest  fakt,  Ŝe  tego  typu  manifestacje  zachodzą  w  naszym 
Ŝyciu  bez  przerwy,  a  wszystko  to  bez  udziału  świadomości,  czy  gromadzenia  dodatkowego  potencjału 
energetycznego.  Ale  jednocześnie  zgromadzenie  takiego  potencjału,  szczególnie,  jeśli  jest  to  mana 
emocjonalna daje zwykle znacznie lepsze rezultaty. Dlaczego?

 

Budowanie dodatkowego zasobu mana poprzez pragnienie, entuzjazm, wizualizacje, głębokie oddychanie 
i  tak  dalej,  pomaga  w  uwalnianiu  się  od  wszelkich  ograniczeń  i  wątpliwości,  które  przeszkadzają  w 
manifestowaniu  się  twoich  pragnień.  Innymi  słowy,  to  twoja  podświadomość,  a  nie  nadświadomość 
potrzebuje  dodatkowego  zasilania  energią  mana.  Przekonania  są  naładowanymi  energią  wzorcami. 
Niektóre  z  nich  posiadają  większy  ładunek  od  innych.  MoŜna  równieŜ  powiedzieć,  Ŝe  niektóre  są 
„głośniejsze”, dzięki czemu twoja nadświadomość moŜe usłyszeć je znacznie łatwiej. Aby zmienić swoje 
obecne  doświadczenia  musisz  zmienić  istniejące  wzorce  albo  sprawić,  aby  nowe  stały  się  tak  „głośne”, 
Ŝeby zagłuszyły wszystkie inne. Świadome zwiększanie zasobów mana i utrzymywanie w umyśle swoich 
intencji jest najlepszą metodą na pozbycie się dawnych lęków czy wątpliwości. MoŜna więc sformułować 

bardzo prostą zasadę głoszącą, Ŝe manifestacja następuje za uwagą. To oznacza, Ŝe im więcej poświęcisz 
czemuś uwagi, nie ma znaczenia świadomie czy nieświadomie, tym większe prawdopodobieństwo, Ŝe to 
coś zamanifestuje się w twoim Ŝyciu. Im „czystsza” będzie to uwaga, tym dokładniejsze będą rezultaty, a 
im  bardziej  rozproszona  uwaga,  tym  bardziej  mieszane  będą  jej  efekty.  Świadoma  uwaga  jest  kwestią 
wyboru,  a  podświadoma  uwaga  kwestią  nawyku.  Twoja  nadświadomość  zawsze  stworzy  to,  na  czym 
skupiasz uwagę, niezaleŜnie od tego, czy jest to przez ciebie postrzegane jako pozytywne czy negatywne. 
Ale musisz pamiętać, Ŝe zawsze moŜe cię ona nakierować na lepszą drogę, pod  warunkiem, Ŝe będziesz 
chciał posłuchać.

 

Boski duch

 

Badając  dalej znaczenia słowa aumakua, dochodzimy do  tego, Ŝe sylaba akua oznacza boga,  ducha albo 
moc  boską.  Koncepcja  wewnętrznego  boga  jest  bardzo  podobna  do  tego,  co  mówił  Jezus  w  Nowym 
Testamencie. Choć jest ona tak osobista, Ŝe rozumie j ą bardzo niewielu. Jeśli przyjrzeć się uwaŜniej temu 
zagadnieniu,  okazuje  się,  Ŝe  Jezus  mówiąc  o  Bogu  Ojcu  miał  na  myśli  dokładnie  to,  co  kahuni  mają  na 
myśli  mówiąc  o  WyŜszej  Jaźni.  Na  początku  tego  rozdziału  zwróciłem  uwagę  na  to,  aby  zapamiętać 
znaczenia „twój ojciec” i „mój ojciec”. Przeczytaj uwaŜnie Ewangelię, a zauwaŜysz, Ŝe Jezus w kaŜdym 
pojedynczym przypadku mówił o „Moim Ojcu” i „Twoim Ojcu”. „Pozwól, aby twe światło lśniło wobec 
ludzi, dając im  dowód twych dobrych  uczynków i chwały twego  Ojca w  niebie” (Mateusz 5:16); „Masz 
więc  być  doskonałym,  tak  jak  doskonały  jest  twój  Ojciec  w  niebie”  (Mateusz  5:48);  „Wszystkie  rzeczy 
dostaję  od  mojego  Ojca”  (Łukasz  10:22);  „I  oddają  wam  królestwo,  tak  jak  mój  Ojciec  oddał  je  mnie” 
(Łukasz  22:29).  Wszystkie  te  odwołania  do  mojego  i  twojego  ojca  są  wyraźną  wskazówką,  Ŝe  Jezus 
mówiąc to miał na myśli WyŜszą Jaźń.

 

Wszystko  to  staje  się  jeszcze  bardziej  zrozumiałe,  jeśli  weźmiemy  pod  uwagę  pojedynczy  przypadek, 
kiedy Jezus mówi o „Naszym Ojcu”. Dzieje się to w Ewangelii św. Mateusza 6:9, w trakcie kiedy Jezus 
wyjaśnia  jak  się  prawidłowo  modlić.  Fraza  ta  została  przetłumaczona  na  język  hawajski  i  brzmi:  E  ko 
makou Makua. PoniewaŜ w języku hawajskim jest szesnaście róŜnych określeń na słowo „nasz”, kahuni, 
którzy pomagali tłumaczyć Biblię musieli być bardzo precyzyjni, aby uniknąć niewłaściwej interpretacji. 
Słowo  uŜyte  tutaj  oznacza  pojedynczy  przedmiot  posiadany  indywidualnie  przez  wielu  ludzi.  W  języku 
polskim miałoby to odzwierciedlenie, gdyby na przykład ktoś powiedział do grupy niespokrewnionych ze 
sobą  ludzi:  „Powinniśmy  uhonorować  naszego  ojca  w  Dniu  Ojca”.  Więc  Jezus  mówił  o  indywidualnej 
nadświadomości kaŜdego człowieka. Warto wspomnieć, Ŝe Łukasz całkowicie pomija określenie „nasz”.

 

Spojrzenie  na  buddyzm  i  jogę  ujawnia,  Ŝe  równieŜ  one  zawierają  charakterystyczny  dla  huny  pogląd  o 
istnieniu  indywidualnego,  osobistego  „boskiego  ja”.  Buddyści  kłaniają  się,  nie  sobie  nawzajem,  ale  „Ja 
Buddy”  innej  osoby.  Niektórzy  jogini  oddają  cześć  Matce,  która  jest  niczym  innym  jak  określeniem 
Ŝeńskiego aspektu aumakua.

 

Co więc z Bogiem Absolutnym, Ostatecznym Istnieniem? OtóŜ taka istota musi istnieć, bowiem bez niej 
nie  istniałby  wszechświat.  Ale  nie  naleŜy  mylić  tej  istoty  z  osobistą  nadświadomością  kaŜdej  istoty. 
Bardzo  aroganckim  i  na  dodatek  niemoŜliwym  jest  załoŜenie,  Ŝe  człowiek,  taki,  jakim  go  znamy  i 
widzimy  jest  ostatecznym  osiągnięciem  ewolucji.  Stwierdzenie,  Ŝe  pomiędzy  człowiekiem,  a Ostateczną 
Perfekcją nie ma  niczego, jest absurdalne.  Z czystej logiki  wypływa,  Ŝe  musi być  coś  pomiędzy.  MoŜna 
powiedzieć,  Ŝe  bluźnierstwem  jest  stwierdzenie,  Ŝe  Ostateczne  Istnienie  nie  mogło  stworzyć  czegoś 
pomiędzy sobą a człowiekiem.

 

Oczywiście  większość  religii  mówi  o  wyŜszych  istotach  nazywanych  aniołami,  ale  są  one  od  pewnego 
czasu niemodne. Huna sugeruje, Ŝe warto by było ponownie przyjrzeć się tej koncepcji, bowiem na wiele 
sposobów  nadświadomość,  taka,  jąkają  znamy  z  huny,  jest  bardzo  podobna  do  koncepcji  anioła  stróŜa. 
MoŜna  wymienić  kilka  wspólnych  elementów,  takich  jak  to,  Ŝe  zawsze  pozostaje  ona  w  kontakcie  z 
najwyŜszym  istnieniem,  daje  nam  rady  jak  być  jeszcze  lepszymi  i  jest  gotowa  zawsze  słuŜyć  pomocą, 
kiedy tylko poprosimy w odpowiedni sposób.

 

Odpowiedni  sposób  nie  ma  nic  wspólnego  z  błaganiem  i  poniŜaniem  się.  Chodzi  tu  raczej  o  jasne 
określenia  danej  sytuacji  i  tworzenie  dotyczących  jej  zrozumiałych  wskazówek.  W  Psalmach  i 
Ewangeliach (na przykład w Psalmie 23 i w Modlitwie Pańskiej) mówca prosto określa fakty i daje proste 
wskazówki, co do czynów, które mają zostać podjęte. Ujmując to w prosty sposób, odpowiednią metodą 

jest powiedzenie swojej WyŜszej Jaźni, co robić, poprzez słowa, myśli, uczucia i obrazy, podziękowanie 
jej  za  to,  Ŝe  właśnie  to  realizuje  i  ostatecznie  uniknięcie  wszelkich  myśli  zawierających  strach  i 
wątpliwości.  Twoja  nadświadomość,  osobisty  wewnętrzny  bóg,  będzie  bardzo  aktywna  w  twoim  Ŝyciu, 
jeśli postanowisz uŜyć właśnie takiej metody komunikacji.

 

Koncepcja bardzo osobistego wewnętrznego boga nie neguje wcale uŜyteczności modlenia się do Jezusa, 
Buddy,  świętych  czy  jakiegokolwiek  boga  lub  bogini  z  jakiejkolwiek  religii.  Implikuje  ona  jedynie,  Ŝe 
niezaleŜnie,  do  kogo  adresujesz  swe  modlitwy,  najpierw  przechodzą  one  przez  twoje  aumakua.  A 
poniewaŜ  twoja  WyŜsza  Jaźń  jest  częścią  ciebie  samego,  to  w  ostatecznym  rachunku  to  ty  sam 
nawiązujesz kontakt z jakimikolwiek istotami wyŜszymi. Twoje WyŜsze Ja nie potrzebuje Ŝadnej pomocy 
w swych działaniach, więc moŜesz mu zaufać, Ŝe poradzi sobie z nimi i zrobi to w najlepszy z moŜliwych 
sposobów.

 

Tak  więc jedyne,  co  musisz  zrobić,  aby  efektywnie  uŜywać  tego  systemu, to  uznać  moŜliwość, a potem 
zaakceptować  jako  hipotezę,  Ŝe  masz  WyŜszą  Jaźń,  która  pragnie  ci  pomagać  w  drodze  do  perfekcji. 
MoŜe  ci  ona  pomóc  w  pozbyciu  się  wszelkich  niepotrzebnych  negatywnych  okoliczności,  które 
nawiedzają  twoje  Ŝycie,  a  takŜe  moŜe  ci  pomóc  zrozumieć  te,  które  są  negatywne,  ale  konieczne  dla 
twojego  rozwoju. Nigdy nie jesteś sam. Huna pokazuje,  Ŝe Bóg jest czymś znacznie bardziej osobistym, 
niŜ wyobraŜało to sobie wielu ludzi.

 

Stowarzyszenie wyŜszych jaźni

 

Wszystko  i  wszyscy  mają  swoje  aumakua.  KaŜda  związana  ze  sobą  grupa  istot,  czy  obiektów  posiada 
swego grupowego ducha, którego kahuni nazywali Stowarzyszeniem WyŜszych Jaźni (poe aumakua). Ten 
grupowy  duch  jest  nie  tylko  zebranymi  w  jednym  miejscu  indywidualnymi  WyŜszymi  Jaźniami,  ale 
wielką całością, taką jak na przykład twoje składające się z miliardów komórek ciało. Gdzie tylko da się 
wyróŜnić jakiś konkretny obszar albo grupę, istnieje tam Stowarzyszenie WyŜszych Jaźni, które wyraŜa w 
pełniejszy sposób tworzące je indywidualne WyŜsze Jaźnie.

 

Na  przykład,  rasa  ludzka  ma  swoje  aumakua,  którego  jesteś  częścią,  tak  samo  jak  twój  naród,  lokalna 
społeczność,  w  której  Ŝyjesz,  twoja  rodzina,  kościół,  kluby,  ludzie  z  twojej  pracy  i  kaŜda  inna  grupa, 
której  jesteś  częścią.  Aby  otrzymać  pomoc  lub  radę,  moŜesz  skontaktować  się  ze  swoją  WyŜszą  Jaźnią, 
albo teŜ moŜesz nawiązać kontakt z poe aumakua jakiejś grupy, a efekty będą analogiczne.

 

Kontaktowanie się z WyŜszą Jaźnią

 

Twoje aumakua działa w twoim Ŝyciu, czy jesteś tego świadomy, czy nie. JednakŜe im większa jest twoja 
świadomość  tego  faktu,  tym  pomoc  udzielana  ci  przez  WyŜszą  Jaźń  jest  bardziej  efektywna  i  owocna. 
Świadomy kontakt prowadzi do szybszej manifestacji wszystkiego tego, czego pragniesz w swoim Ŝyciu. 
PoniŜej podaję kilka najlepszych sposobów na stworzenie takiego kontaktu.

 

1.  Wewnętrzne  poszukiwania.  Nie  jest  to  droga  prosta,  ale  była  ona  uŜywana  przez  wielu  świętych  i 
dociekliwych  mistyków  na  całym  świecie.  Tutaj  podaję  tylko  jeden  prosty  wariant.  Siądź  gdzieś  w 
spokojnym  miejscu,  zamknij  oczy  i  zadaj  sobie  pytania:  Kto  jest  świadomy,  Ŝe  tutaj  siedzi?  Kto  jest 
świadomy tego ciała, myśli, odczuć? Kto jest świadomy, Ŝe jest świadomy?  Zadawaj sobie takie pytania 
wraz z kaŜdym nadchodzącym odczuciem, myślą i  wraŜeniem,  które się pojawią. I co najwaŜniejsze nie 
oczekuj  Ŝadnej  konkretnej  odpowiedzi,  ani  nie  staraj  się  takowej  wymyślić,  czy  wymusić.  Po  jakimś 
czasie  (niestety  nie  jestem  w  stanie  powiedzieć  dokładnie,  po  jakim),  dotrzesz  do  bardzo  zmienionego 
stanu świadomości, który będzie znamionował nawiązanie kontaktu z WyŜszym Ja.

 

2.

      Docenienie  chwili  obecnej.  Jest  to  metoda,  której  moŜe  uŜyć  kaŜdy.  Wszystko,  czego  wymaga  to 

przywiązywanie  uwagi  do  kaŜdej  formy  piękna,  tego,  co  cię  otacza  oraz  chwalenie  i  docenianie 
wszystkiego, co dobre. Aby tego dokonać musisz naprawdę mocno skupić się na chwili obecnej i unikać 
wszelkiej  formy  krytyki  oraz  wszelkich  analiz.  Kiedy  ci  się  to  juŜ  uda,  będziesz  odczuwać  jakbyś 
ekspandował, co znamionuje nawiązanie kontaktu z WyŜszym Ja. Zwykle osiągnięcie dobrych rezultatów 
wcale nie zabiera duŜo czasu.

 

3.      Świadomość  energii.  W  pewnym  sensie  twoje  aumakua  moŜe  być  postrzegane  jako  czysta 
świadoma energia. Kahuni uŜywali do tego symboli takich jak piękne światło, muzyka, niesamowity smak 
albo zapach, w zaleŜności od preferencji danej osoby. Najczęściej spotykaną kombinacją jest wyobraŜanie 

sobie, Ŝe jest się otoczonym przez światło i odczuwa się przepływającą przez ciało energię. Wraz z pewną 
praktyką  staje  się  to  świadomością,  a  nie  tylko  wyobraŜeniem  i  znamionuje  nawiązanie  kontaktu  z 
WyŜszym Ja.

 

4.      Spotkanie  z  mędrcem.  Ta  technika  zaczyna  się  jako  mentalne  wyobraŜenie,  aby  z  czasem 
przekształcić się w kontakt z WyŜszym Ja. Wyobraź sobie, Ŝe podróŜujesz jakąś ścieŜką, aby spotkać się z 
mędrcem. Potem, kiedy juŜ docierasz do niego, wyobraź sobie, Ŝe poucza cię on (lub ona - płeć nie ma tu 
Ŝadnego znaczenia),  co  do twojego  Ŝycia. Wiedz  jednak,  Ŝe  jedyne,  czego  moŜesz  oczekiwać  to  porada. 
Proces  podejmowania  decyzji  pozostaje  całkowicie  w  twoich  rękach.  Jeśli  wydaje  ci  się,  Ŝe  dostajesz 
jakieś polecenia, to oznacza, Ŝe jakaś część twojej podświadomości zaburza ten kontakt.

 

5.  Ekspandowanie  swej  jaźni.  Ta  technika  wymaga  szczególnej  zdolności  rozszerzania  swej  jaźni  na 
otoczenie, tak abyś w efekcie czuł, Ŝe jakikolwiek otaczający cię obiekt, nie jest bardziej obcy niŜ twoja 
własna ręka czy noga. Stopień poczucia jedności jest dokładną miarą twego kontaktu z nadświadomością. 
Kiedy  juŜ,  uŜywając  jakiejkolwiek  metody,  nawiąŜesz  kontakt  ze  swoją  nadświadomością,  moŜesz  po 
prostu  cieszyć  się  nim  albo  teŜ  skoncentrować  na  tym,  czego  pragniesz  i  co  twoja  nadświadomość 
mogłaby  wprowadzić do twego Ŝycia.  Stały kontakt z nią jest waŜną  drogą, poprzez którą moŜesz lepiej 
władać swoim Ŝyciem.

 

11

 

Kilka słów o snach

 

  Chiński  filozof  śnił  kiedyś,  Ŝe  jest  motylem,  który  śni,  Ŝe  jest  człowiekiem.  Kiedy  się  obudził  nie  był 
pewien, czy jest ciągle motylem, który śnił, Ŝe jest człowiekiem, czy jest człowiekiem, który śnił, Ŝe jest 
motylem.

 

Sednem  tej  historii  jest to,  Ŝe  świat  snów,  w  który  wchodzimy  kaŜdego  wieczoru  jest tak  samo  waŜny  i 
realny jak ten bardziej świadomy i zwyczajny, do którego przywykliśmy.

 

Większość z nas jest kulturowo uwarunkowana, aby przywiązywać małą uwagę do snów, w efekcie czego 
ignorujemy jedną trzecią naszego Ŝycia. Bowiem sen nie jest zapomnieniem. Jest to czas nauki, zabawy, 
pochwały, krytyki  i równowagi -  komunikacji z WyŜszą Jaźnią i innymi siłami oraz ludźmi. Jest to inny 
wymiar, w którym jesteśmy czasami znacznie bardziej aktywni niŜ w tym.

 

Jeśli  nigdy  nie  badałeś  świata  snów,  teraz  nadszedł  czas,  aby  to  zrobić.  Odnajdziesz  w  nim  przygodę, 
wiele  niespodzianek,  cudowne  piękno  i  prawdopodobnie  część  brzydoty  i  zła.  Będziesz  podróŜować  po 
ogromnym  niezbadanym  obszarze  swego  umysłu,  gdzie  spotkasz  przyjaciół,  wrogów  i  samego  siebie  w 
wielu przebraniach.

 

Proces śnienia

 

KaŜda istota ludzka śni co noc. Jest wiele dowodów wskazujących na to, Ŝe tak samo jest ze zwierzętami. 
Ale  my  zajmiemy  się tutaj ludźmi.  Nawet, jeśli nie jesteś  w stanie przypomnieć sobie jednego jedynego 
snu przez całe swoje Ŝycie, to nie oznacza, Ŝe nie śnisz, a jedynie to, Ŝe nie pamiętasz snów.

 

Fakt,  Ŝe  wszyscy  śnią  jest  od  dawna  znany  studentom  wiedzy  ezoterycznej,  a  równieŜ  i  naukowcy 
udowodnili  go  w  swoich  laboratoriach  w  stopniu,  który  ich  satysfakcjonuje.  Według  naukowców  w 
trakcie nocy nasz sen przechodzi przez kilka cykli, a sny moŜna podzielić na dwie kategorie. Pierwszą jest 
„prosty” sen, w którym wykonujemy normalne codzienne czynności, dokładnie tak jak na jawie, zaś drugi 
rodzaj snów to sny dłuŜsze, dziwniejsze i wydające się łamać wszelkie prawa czasu, przestrzeni i logiki. 
Właśnie z powodu tego rodzaju snów są one tak często uwaŜane za niegodne uwagi.

 

Badania  świadcząc  tym,  Ŝe  musimy  śnić  -jest  to  nieodzowne  dla  naszego  zdrowia  fizycznego  i 
psychicznego.  Kiedy  w  celach  eksperymentalnych  pozbawia  się  ludzi  marzeń  sennych,  śnią  znacznie 
więcej, kiedy tylko mają okazję spać po raz kolejny, tak jakby chcieli nadrobić stratę. Jeśli proces śnienia 
jest zaburzony przez dłuŜszy czas, zaczynają śnić na jawie, co nazywa się halucynacjami.

 

W rzeczywistości śnimy przez cały czas. Nie mówię tutaj o idei,  Ŝe nasze zwykłe, zewnętrzne Ŝycie jest 
snem,  choć  jest  to  bardzo  znacząca  koncepcja.  Mam  na  myśli,  Ŝe  sny  -  wewnętrzne  doświadczenia  i  te 
zwyczajne i „dziwne” - zachodzą cały czas pod powierzchnią naszej codziennej świadomości. Większość 

ludzi  została  uwarunkowana  na  to,  aby  nie  przywiązywać  do  nich  Ŝadnej  wagi.  Ale  jeśli  po  prosty 
usiądziesz, zamkniesz  oczy  i poczekasz  na to,  co się  stanie,  doświadczysz  z  pewnością  jakiegoś  rodzaju 
snu, pomimo Ŝe jesteś całkowicie rozbudzony. MoŜe to stać się natychmiast, bądź zabrać pewien czas, w 
zaleŜności  od  twojego  obecnego  stanu  i  wcześniejszych  uwarunkowań.  Ale  z  pewnością  będziesz  śnić. 
Jest wiele przekonujących dowodów na to, Ŝe częste śnienie na jawie skraca potrzebę śnienia w nocy. Na 
przykład Tomasz Edison, zwykł drzemać siedemnaście razy w ciągu dnia, ale za  to potrzebował jedynie 
trzech godzin snu w nocy. Nie uŜywał swoich drzemek po to, aby spać czy odpoczywać, ale celowo po to, 
aby śnić.

 

Punkt widzenia huny

 

Najbardziej  pospolitym  słowem  określającym  sny  jest  moe'uhane,  co  dosłownie  oznacza  „sen  ducha”. 
Znaczeniem źródłowym tego powiedzenia jest „duch uwalnia się i idzie do innego miejsca”. Szczególnie 
odnosi  się  to  do  snów,  które  mamy  w  trakcie  głębokiego,  mocnego  snu.  Zgodnie z  tradycją  hawajską  w 
jego  trakcie,  twój  duch  wyrusza  w  podróŜ,  odwiedza  miejsca  i  ludzi,  spotyka  inne  duchy,  doświadcza 
przygód  i  dostaje  wiadomości  od  aumakua,  czyli  wyŜszej  jaźni.  Wszystkie  te  wydarzenia  są 
zapamiętywane jako sny.

 

Pośród  wielu  snów  pojawiają  się  takŜe  sny  z  podświadomości,  które  informują  nas  o  obecnym  stanie 
zdrowia i o tym, co zrobić, aby go poprawić. Inne sny z tego samego źródła informują nas o związkach z 
innymi  ludźmi,  przekonaniach  na  własny  temat  oraz  świata,  który  cię  otacza.  Niektóre  sny  pochodzą 
bezpośrednio  z  WyŜszej  Jaźni,  choć  i  tak  są  one  interpretowane  i  przekazywane  przez  podświadomość. 
Ten  rodzaj  snów  informuje  nas  o  naszym  rozwoju  duchowym,  a  czasami  daje  nam  wiedzę  o  rzeczach, 
która dopiero mają się wydarzyć.

 

Są telepatyczne sny, które przychodzą do nas od ludzi, których znamy w tym sennym wymiarze, a nawet 
takie, które pochodzą od sytuacji, bądź ludzi, których nie znamy. Zwykle ma to związek z tragedią, bądź 
niebezpieczeństwem, poniewaŜ silne emocje produkują duŜą ilość mana, co moŜe uaktywnić telepatyczne 
postrzeganie.  Dodatkowo  są  sny,  w  których  odbieramy  instrukcje,  bądź  informacje  od  bardziej 
zaawansowanych  istot  i  sny,  w  których  podróŜujemy  w  naszym  ciele  aka  do  miejsc  w  tym  i  innych 
wymiarach.

 

W  hunie  są  róŜne  słowa  określające  róŜne  rodzaje  snów.  Hihi  'o  odnosi  się  do  snów  przypominających 
stan hipnozy - tych, które pojawiają się w stanie półsnu, lekkiej utraty świadomości, bądź kiedy jest się w 
lekkim transie. Ukrytym znaczeniem tego słowa jest „dostrzeganie prawdy, bądź rzeczywistości”. Jest to 
dokładnie ten stan, w którym jasnowidz dostraja się do przedmiotów i wydarzeń.

 

W codziennym  języku  pojawia  się  określenie  kaha'ula  oznaczające  sny  erotyczne. Ukrytym  znaczeniem 
tego  słowa  jest  „uświęcone  miejsce”,  czy  „gwałtownie  wzrastający  duch”.  Idea  zawarta  w  tych 
dodatkowych  znaczeniach  ma  wiele  wspólnego  z  integracją  wewnętrzną  -  koncepcją  znaną  i  rozumianą 
przez kahunów, ale obcą dla większości ludzi.

 

Moemoea  jest  czymś,  co  we  współczesnych  czasach  moŜna  by  nazwać  snem  zaprogramowanym,  czyli 
takim,  który  został  wywołany  celowo,  aby  wspomógł  i  wskazał  drogę  do  osiągnięcia  pragnień.  Ukryte 
znaczenia to „zastawianie sieci” i „podąŜanie wprost do czegoś”.

 

I wreszcie mamy ho 'ike na ka po „objawienia nocy”, sny, które są wiadomościami, bądź przesłaniem od 
WyŜszego Ja.

 

W  trakcie  dnia  nasza  świadomość  jest  u  steru  i  wymiar  fizyczny  jest  postrzegany  dzięki  danym 
dostarczanym  przez  podświadomość.  Kiedy 

zasypiamy  nasza  podświadomość  stopniowo  zaprzestaje 

podawania nam danych z tego wymiaru, a zaczyna przekaz z innego.

 

Ten  inny  wymiar  nie  ma  tych  samych  właściwości,  co  wymiar  postrzegany  przez  świadomość  na 
jawie.  NaleŜy  teŜ  zwrócić  uwagę  na  fakt,  Ŝe  świadomość  jest  całkowicie  zaleŜna  od  danych 
zmysłowych  przekazywanych  przez  podświadomość.  Aby  podświadomość  mogła  dostarczać  tych 
danych  musi  uŜywać  języka  uniwersalnych  symboli,  a  takŜe  wspomnień  zaszłych  juŜ  doświadczeń. 
Tak więc sen jest zwykle reprezentacją doświadczeń, a nie samym doświadczeniem. Dlatego właśnie 
z naszego punktu widzenia sny mogą się wydawać takie nielogiczne. Jeśli chcemy się dowiedzieć, co 
tak  naprawdę  się  wydarzyło,  musimy  nauczyć  się  jak  interpretować  symboliczny  język 

podświadomości.

 

Interpretowanie snów

 

Ucząc  się  interpretować  własne  sny  nie  opieraj  się  na  sennikach,  które  dogmatycznie  zakładają,  Ŝe 
taki a taki symbol zawsze oznacza taką to a taką rzecz. Co prawda są pewne symbole, które wydają 
się  być  wspólne  dla  większości,  jeśli  nawet  nie  dla  wszystkich  ludzi,  niezaleŜnie  od  miejsca  na 
świecie, z którego pochodzą, ale większość snów jest unikalna i tylko twoja. Na przykład, jeśli lubisz 
koty, to kot w twoim śnie będzie pozytywnym symbolem, jeśli zaś ich nienawidzisz, to moŜe on być 
negatywnym  przesłaniem.  Innym  przykładem  jest  most.  Dla  większości  ludzi  będzie  on 
symbolizował  przejście  z  jednego  etapu  Ŝycia  w  drugi,  ale  jeśli  jesteś  inŜynierem  to  moŜe  on  mieć 
związek  wyłącznie  z  twój  ą  pracą.  Sny  mogą  być  prawidłowo  interpretowane  tylko  w  kontekście 
twojego Ŝycia i pomimo Ŝe inni ludzie czy ksiąŜki mogą pomóc w interpretacji, to ostatecznie będzie 
ona pochodzić z twojego wnętrza.

 

Dokładnie tak jak święte księgi, sny mogą mieć wiele poziomów znaczeń. MoŜna brać je dosłownie. 
Jeśli  planujesz  podróŜ  i  śni  ci  się  podróŜ,  to  sen  najprawdopodobniej  ujawnia  jakieś  szczegóły 
dotyczące  twoich  planów.  Z  drugiej  strony,  ten  sen  moŜe  równieŜ  dotyczyć  zmian  zachodzących  w 
twojej świadomości. To będzie alegoryczny poziom interpretacji i prawda, którą on przekazuje wcale 
nie musi negować dosłownego poziomu. Jest wiele snów, które są alegorią czy metaforą. Jeśli śni ci 
się,  Ŝe  odpada  ci  głowa,  być  moŜe  podświadomość  stara  ci  się  przekazać,  Ŝe  z  jakiegoś  powodu 
„tracisz głowę”. Kiedy we śnie pojawia się śmierć, to bardzo rzadko naleŜy traktować to dosłownie. 
W  praktycznie  wszystkich  wypadkach  oznacza  to  śmierć  sytuacji,  sposobu  myślenia  czy  danych 
warunków.  A  dokładniej  taki  sen  sugeruje  stworzenie  symbolicznej  śmierci  po  to,  aby  uniknąć 
prawdziwej. Ten sen moŜe mówić: „Zmień swoje Ŝycie albo je utracisz”.

 

W  większości  wypadków  postacie  z  twoich  snów  reprezentują  ciebie,  bądź  fakty  dotyczące  ciebie, 
albo  jakieś  jakości,  które  podziwiasz  w  innych  osobach,  bądź  teŜ  jakieś  własne  złe  cechy,  które 
przenosisz  na  inne  postacie.  Właśnie  dlatego  zaraz  po  sprawdzeniu  dosłownego  znaczenia  twoich 
powiązań z pojawiającymi się postaciami (mogą to być krewni, przyjaciele, sławy, bądź obcy), załóŜ, 
Ŝe  są  oni  tylko  lustrami  pewnych  części  ciebie,  i  popatrz,  jakich  jeszcze  moŜe  dostarczyć  ci  to 
informacji.

 

Pomimo Ŝe twoje sny są całkowicie związane z tobą, jest kilka ogólnych tematów i symboli, które są 
wspólne  dla  większości  ludzi,  chyba  Ŝe  ktoś  ma  jakieś  dziwne  powiązanie  z  daną  sytuacją,  bądź 
przedmiotem.  Wspomniałem  juŜ  o  idei  mostu  reprezentującego  przejście  pomiędzy  okresami  Ŝycia. 
Inne symbole z tej samej kategorii to przechodzenie rzeki, podróŜ ścieŜką lub drogą, jazda pociągiem 
lub  lot  samolotem.  Domy,  hotele  i  mieszkania  reprezentują  przekonania  na  własny  temat i  na  temat 
własnego  Ŝycia,  gdzie  kaŜdy  pokój  jest  osobnym  przedziałem  myślenia.  Samochód  zwykle  reprezentuje 
fizyczne  ciało,  wehikuł  dla  twojego  ducha,  ale  moŜe  teŜ  reprezentować całą istotą  poruszającą  się  przez 
świat. Trzęsienia ziemi  mogą  oznaczać  nagłe  zmiany w  Ŝyciu,  ale  mogą teŜ sugerować,  Ŝe  coś  w  twojej 
obecnej sytuacji jest niestabilne. Zwierzęta mogą być aspektami twojej własnej zwierzęcej natury a ptaki 
mogą  być  posłańcami  wyŜszych  myśli.  Woda  moŜe  oznaczać  podświadomość,  jakości  psychiczne  lub 
emocje.  Wspinaczka  najczęściej  odnosi  się  do  rozwoju  duchowego.  Ubrania  są  odbiciem  nastawienia  i 
przyzwyczajeń, a jeśli śnisz, Ŝe coś jest nie tak z twoim ubraniem, to najprawdopodobniej oznacza to, Ŝe 
coś jest nie tak ze sposobem, w jaki przedstawiasz się światu.

 

Wielu  ludzi  ma  powtarzające  się  sny,  to  znaczy  takie,  które  pojawiają  się  wielokrotnie  w  trakcie  całego 
Ŝycia,  bądź  w  okresie  jakiegoś  czasu  (na  przykład  kilku  tygodni).  Są  one  szczególnie  waŜne,  poniewaŜ 
wskazuj  ą  na  to,  Ŝe  twoja  podświadomość,  bądź  nadświadomość  bardzo  się  starają  przekazać  jakąś 
wiadomość.  Kiedy  ta  wiadomość  zostanie  zrozumiana  i  kiedy  coś  z  tym  zrobisz  na  jakimkolwiek 
poziomie świadomości, taki sen znika. Kolejną prawie tak samo waŜną sprawą jak powtarzające się sny, 
są powtarzające się tematy. Kiedy juŜ przyzwyczaisz się do tego, Ŝeby zapamiętywać swoje sny, będziesz 
w stanie przypomnieć sobie wiele snów następujących po sobie w trakcie jednej nocy. Jeśli je zapiszesz i 
porównasz, być moŜe okaŜe się, Ŝe jest to ta sama informacja powtarzana na wiele róŜnych sposobów, tak 

jakby upewniano się, Ŝe ją zrozumiałeś.

 

Jest wiele technik, które mogą pomóc w interpretacji snów. Jeśli nauczyłeś się dobrze współpracować ze 
swoją  podświadomością  przy  pomocy  wahadła,  moŜesz  uŜyć  go,  aby  pomóc  sobie  w  interpretacji, 
bowiem  to  przecieŜ  twoja  podświadomość  przekazała  ci  ten  sen.  Czasami  moŜesz,  kładąc  się  spać, 
postanowić,  Ŝe  ten  sam  sen  przyśni  ci  się  ponownie,  ale  tym  razem  będzie  on  jasny  i  zrozumiały.  Tego 
samego  moŜna  zresztą  spróbować  takŜe  w trakcie  medytacji.  Wraz z pewną  praktyką  informacja pojawi 
się w formie innego snu, albo wewnętrzny głos wyjaśni, o co w nim chodziło.

 

Inną metodą interpretacji snów jest technika pochodząca z psychologii Gestalt. Polega ona na mentalnym, 
bądź  fizycznym  odgrywaniu  roli  kaŜdego  elementu  snu,  aby  uzyskać  wgląd  w  jego  znaczenie.  Innymi 
słowy  naleŜy  wcielać  się  po  kolei  w  kaŜdą  postać  ze  swojego  snu  i  z  punktu  widzenia  tej  postaci 
odpowiedzieć  sobie  na  pytania,  co  się  czuje  i  jaki  jest  cel  bycia  tutaj.  To  spowoduje  ogromny  napływ 
informacji. Po postaciach naleŜy się wcielić w inne elementy snu, na przykład w most, w wodę, w drzewo, 
w zwierzę. MoŜesz być bardzo zaskoczony głęboką wiedzą, której dostarczy ci to doświadczenie.

 

Inną  prostszą  metodą jest uświadomienie  sobie  skojarzeń,  jakie nasuwają ci  poszczególne  elementy  snu. 
Biała  róŜa  moŜe  kojarzyć  ci  się  z  niewinnością,  lew  z  dumą  lub  niebezpieczeństwem.  Kiedy  odkryjesz 
wszystkie  skojarzenia  i  powiąŜesz  je  ze  swoim  Ŝyciem,  znaczenie  tego  snu  moŜe  natychmiast  stać  się 
jasne.

 

Przedstawiłem  tutaj  oczywiście  tylko  ogólne  informacje  na  temat  interpretacji  marzeń  sennych.  MoŜna 
znacznie rozwinąć temat, odwołując się do innych ksiąŜek.

 

Niezwykłą, ale interesującą i dosyć efektywną metodą rozumienia snów jest tak zwana „zaprogramowana 
interpretacja”.  Aby  to  zrobić  naleŜy  najpierw  zapoznać  się  z  jakimś  konkretnym  słownikiem  lub 
systemem  symbolicznym,  takim  jak  astrologia,  numerologia,  bądź  tarot.  Trzeba  bardzo  dobrze  znać 
symbolikę  takiego  systemu,  a  nawet  trzymać  go  koło  łóŜka,  aby  w  razie  potrzeby  moŜna  było  do  niego 
zajrzeć.  Potem  naleŜy  powiedzieć  sobie,  Ŝe  sny  mają  mieć  symbolikę  taką  jak  dany  system.  Sugestię  tę 
naleŜy powtarzać sobie bardzo często. W krótkim czasie większość lub wszystkie sny będą uŜywały danej 
symboliki.  Wtedy  interpretacja  jest  juŜ  tylko  kwestią  świadomego  odnalezienia  i  zinterpretowania 
symboli.

 

Podrozdział  o  interpretacji nie  byłby  kompletny,  gdybym  nie  wspomniał  o  koszmarach  sennych.  Są  one 
właściwie  tylko  i  wyłącznie  reprezentacją  intensywnych  wewnętrznych  konfliktów.  Czasami  jest  to 
konflikt  pomiędzy  twoim  ciałem  i  substancjami,  które  w  nim  umieszczasz,  ale  częściej  jest  to  konflikt 
emocji  i  idei.  Koszmary  zwykle  pojawiają  się  po  dłuŜszym  czasie,  w  którym  starasz  się  świadomie 
stłamsić  wewnątrz  siebie  dany  problem.  Są  one  sposobem,  w  który  twoja  podświadomość  lub 
nadświadomość  mówi  „HEJ!!!”,  po  to,  aby  zwrócić  twoją  uwagę.  Jeśli  koszmary  powtarzają  się,  to 
postaraj się sam lub z pomocą innych rozwiązać problem, którego one dotyczą. To spowoduje, Ŝe znikną. 
Leki, które powstrzymują sny nie są odpowiedzią.

 

Zapamiętywanie snów

 

Wielu ludzi ma kłopoty z zapamiętywaniem snów. Dzieje się tak ze względu na to, Ŝe nie przywiązują oni 
uwagi  do  snów,  są  nauczeni,  Ŝe  sny  są  niewaŜne  lub  niebezpieczne,  albo  ze  względu  ha  przykre 
doświadczenia z koszmarami w dzieciństwie. JednakŜe sny są narzędziem i aby go uŜywać trzeba je mieć. 
PoniŜej przedstawiam kilka sposobów, mogących pomóc, niezaleŜnie od poprzednich doświadczeń.

 

Kiedy  kładziesz  się  spać,  powiedz  sobie,  Ŝe  chcesz  pamiętać  sny.  Bądź  stanowczy  i  wzmocnij  swoje 
postanowienie  kładąc  koło  łóŜka  długopis  i  kartkę,  abyś  mógł  zapisać  sen,  kiedy  tylko  się  pojawi.  W 
zaleŜności od tego, ile masz czasu po przebudzeniu, moŜesz sporządzić pełen zapis, albo kilka ogólnych 
notatek. Pisanie i intencja poprawi twoje zapamiętywanie snów.

 

Jeśli budzisz się rano i w ogóle nie pamiętasz  Ŝeby coś ci się śniło, nie wstając, łagodnie zmień pozycję 
swojego ciała. Wypróbuj róŜne pozycje i po prostu leŜ w kaŜdej z nich przez chwilę, będąc otwartym na 
to, co się pojawi. Zwykle zapomniany sen pojawi się w twoim umyśle, kiedy tylko twoje ciało przyjmie 
pozycję, jaką miałeś podczas snu.

 

Czytaj  i  myśl  duŜo  na  temat  snów.  To  świadome  zainteresowanie  spowoduje,  Ŝe  podświadomość 
dostarczy  ci  ich  więcej.  Spróbuj  takŜe  oddać  się  marzeniom  na  jawie.  Poświęć  trochę  czasu  na  to,  aby 
usiąść lub połoŜyć się na chwilę, zamknąć oczy, zrelaksować się i po prostu obserwować zawartość swego 

umysłu. Być moŜe zauwaŜysz, Ŝe pewne wyobraŜenia są związane ze sprawami dnia codziennego, a być 
moŜe  początkowo  nie  będą  się  pojawiać  Ŝadne  obrazy.  JednakŜe  prędzej  czy  później  doświadczysz 
kompletnego snu, będąc całkowicie obudzonym. Objawi się to poczuciem trochę  innym niŜ zwykły stan 
umysłu  i  będzie  spontaniczne,  nieoczekiwane  i  prawdopodobnie  nie  związane  w  Ŝaden  sposób  z  tym,  o 
czym myślałeś wcześniej. MoŜesz interpretować marzenia na jawie dokładnie tak samo jak nocne sny. To 
równieŜ pomoŜe ci je lepiej zapamiętywać.

 

Podsumowanie

 

Nie  ośmielę  się  stwierdzić,  Ŝe  wyczerpałem  temat  snów  w  tak  krótkim  rozdziale.  Nie  dotknęliśmy  tutaj 
nawet  spraw  takich  jak  sny  zaprogramowane,  sny  uzdrawiające,  sny  nauczające,  śnienia  grupowe,  sny 
szamańskie,  halucynacje  i  wielu,  wielu  innych.  Moim  celem  było  zapoczątkowanie  pewnej  przygody. 
Zwracając  uwagę  na  swoje  sny,  zdobędziesz  wartościową  wiedzę  na  swój  temat,  na  temat  tego,  dokąd 
dąŜysz, błędów, które masz jeszcze poprawić. Otrzymasz doskonałe rady na wszystkie problemy, a takŜe 
poprawisz swe zdolności ponadnaturalne.

 

Język  snów  jest  taki  sam  jak  telepatii  czy  jasnowidzenia.  W  końcu  we  wszystkich  tych  wypadkach 
przemawia podświadomość. Po jakimś czasie nauczysz się tego języka i staniesz się świadomy informacji 
docierających do ciebie z wielu róŜnych paranormalnych źródeł. Pozwalając snom mieć udział w naszym 
rozwoju duchowym, otwieramy się na wiedzę i nowe umiejętności.

 

Bardzo  wiele  wartościowych  osiągnięć  artystycznych  i  naukowych  miało  miejsce  dzięki temu,  Ŝe ludzie 
przywiązywali  wagę  do  swoich  snów.  Nie  ma  potrzeby,  abyś  spędzał  jedną  trzecią  swego  Ŝycia 
nieświadomie. PrzeŜyj ją. Twoje sny mają jakiś cel. Odnajdź go.

 

12

 

Praktyczne techniki

 

  Medytacja jest najstarszym znanym człowiekowi sposobem na dokonanie zmian w swoim umyśle, ciele i 
świecie zewnętrznym oraz na odkrywanie wszystkiego tego, co kryje się poza „ja”. Słowo to jest uŜywane 
przez rozmaite organizacje religijne i ezoteryczne na całym świecie. Jego podstawowym znaczeniem jest 
„myśleć o czymś”, ale w praktyce nie jest to aŜ takie proste. W jodze proces medytacji jest podzielony na 
trzy  części.  Pierwszą  z  nich  jest  koncentracja,  czyli  skupienie  uwagi  na  jakimś  przedmiocie,  potem 
następuje  właściwa  medytacja,  czyli  dalsze  skupianie  uwagi.  Zwykle  ludzie  medytujący  kończą  na  tym 
etapie.  Kolejnym  i  najbardziej  zaawansowanym  etapem  jest  kontemplacja,  czyli  identyfikowanie  się  z 
obiektem, nad którym się medytuje.

 

Obecnie  moŜna  łatwo  stracić  orientację,  czym  w  istocie  jest  medytacja,  poniewaŜ  istnieją  dwa  bardzo 
odmienne nurty myślowe, oraz niesamowita ilość róŜnie wyjaśnianych terminów. Zeń i joga kładą nacisk 
na tak zwaną „pasywną” medytację. Polega ona na tym, Ŝe umysł zostaje oczyszczony z wszelkich myśli, 
aby  mógł  nawiązać  kontakt  z  Kosmiczną 

Świadomością.  Prowadzi  to  do  samadhi  lub  satori,  unii  z 

Absolutem.  Wszystkie  dobre  rzeczy,  takie  jak  miłość,  szczęście,  bogactwo,  zdrowie  i  moce 
psychiczne pojawiają się automatycznie i niejako po drodze.

 

Religie  judeochrześcijańskie,  hipnotyzerzy,  okultyści,  nauczyciele  metod  samokontroli  umysłu  i 
zwolennicy  „pozytywnego  myślenia”  uŜywają  z  kolei  medytacji  aktywnej.  Ten  rodzaj  medytacji 
polega na celowym wypełnianiu umysłu poŜądanymi jakościami i sytuacjami, co ma doprowadzić do 
zamanifestowania się ich w Ŝyciu danej osoby.

 

Praktyki huny

 

Kahuni  uŜywali  obu  tych  metod.  Słowem  określającym  pasywną  medytację  jest  nalu,  zaś  do 
określenia aktywnej uŜywano słowa no 'ono 'o. Dla obu tych wariantów określono cztery reguły:

 

-      Świadomość, czyli ike, prowadząca uwagę do obiektu medytacji.

 

-      Uwolnienie,  proces  nazywany  w  języku  hawajskim  kala,  mający  na  celu  wyeliminowanie 
wszelkich wątpliwości i napięcia, które mogłyby przeszkadzać w medytacji.

 

-      Koncentracja,  czyli  makia.  Proces  polegający  na  jak  najsilniejszym  skupieniu  się  na  obiekcie 
medytacji.

 

-      Odczucia,  czyli  manawa.  Ta  część  procesu  polega  na  utrzymaniu  silnej  koncentracji,  aŜ  do 
chwili, kiedy  osiągnie  się cel medytacji. Zawiera się w tym równieŜ sugestia dotycząca wysyłania i 
otrzymywania energii.

 

Wybór  pomiędzy  medytacją pasywną i aktywną zaleŜy w  głównej mierze od celu, który przed sobą 
stawiasz, a takŜe od twoich osobistych upodobań. Kahuni zawsze są znacznie bardziej zainteresowani 
osiągniętymi rezultatami, niŜ zastosowaną techniką. Najlepszą techniką dla ciebie jest ta, która działa.

 

Pozycja ciała

 

Bardzo  wielu  ludzi  łączy  w  wyobraźni  słowo  medytacja  z  obrazami  bosych  stóp,  długich  włosów, 
jakiejś obszernej szaty i spopularyzowaną przez joginów pozycją „lotosu”. MoŜe być wygodniej, jeśli 
ściągniesz  buty,  szczególnie,  jeśli  są  ciasne,  ale  wcale  nie  musisz  tego  robić.  Większość 
medytujących  buddystów  jest  ogolona  na  łyso,  więc  długość  włosów  najwyraźniej  teŜ  nie  ma 
większego  znaczenia.  Luźna,  „szlafrokowata”  szata  jest  niewątpliwie  wygodna,  ale  dopóki  twoje 
ubranie nie jest tak ciasne, Ŝe odcina przepływ krwi, wcale nie musisz go zmieniać. Co do pozycji, w 
jakiej  naleŜy  siedzieć,  to  jeden  z  pierwszych  i  niewątpliwie  największych  joginów,  Pantajali, 
powiedział,  Ŝe  naleŜy  siedzieć  w  wygodnej  pozycji,  choć  nie  aŜ  tak  wygodnej,  aby  natychmiast 
zasnąć. MoŜna medytować leŜąc, siedząc, stojąc na nogach i na głowie, czy nawet wykonując jakąś 
monotonną  pracę.  NajwaŜniejsze  jest,  aby  znaleźć  na  tyle  wygodną  pozycję,  aby  wszelkie  odczucia 
niewygody  nie  zakłócały  procesu  medytacji.  Oczywiście  naleŜy  równieŜ  wziąć  pod  uwagę  stopień 
twojego  zaawansowania  w  praktykach  medytacyjnych,  ich  cel,  oraz  moŜliwości  sytuacyjne.  Jeśli 
dopiero  zaczynasz  swą  przygodę  z  medytacją,  to  osobiście  polecałbym  wygodne  krzesło  z  dosyć 
wysokim oparciem, albo poduszkę na podłodze, połoŜoną tak, abyś mógł oprzeć plecy o ścianę.

 

Wizualizacja

 

Wizualizacja  jest  bardzo  źle  pojmowaną  zdolnością.  Wielu  ludzi,  którzy  robią  to  całkiem  dobrze 
uwaŜa,  Ŝe tak nie jest, poniewaŜ  oczekują  czegoś  zupełnie innego,  od tego, co robią.  Więc  kiedy w 
instrukcjach do medytacji pojawia się wizualizacja, po prostu poddają się.

 

KaŜdy  moŜe  wizualizować,  nawet  ludzie,  którzy  urodzili  się  ślepi.  Jeśli  kiedykolwiek  przywołałeś 
jakikolwiek obraz, czy miałeś obrazowy sen, to oznacza, Ŝe jesteś zdolny do wizualizacji. Niektórzy 
ludzie uŜywają swej wyobraźni częściej, i łatwiej jest im o niej opowiadać, ale to oznacza tylko tyle, 
Ŝe mają w tym więcej praktyki. Wizualizacja, choć jest wspaniałą pomocą w medytacji, nie jest wcale 
warunkiem koniecznym. Więc jeśli dobrze wizualizujesz, to w porządku, a jeśli nie, to wcale się tym 
nie  przejmuj.  Po  prostu  zrób  to  najlepiej  jak  potrafisz,  a  nacisk  połóŜ  na  inne  doznania,  w  których 
jesteś lepszy. Mogą to być doznania słuchowe, odczucia cielesne i inne formy wyobraźni. Robiąc to, 
wkrótce przekonasz się, Ŝe wizualizacja nie jest aŜ tak waŜna, a ponadto z czasem przychodzi sama.

 

Relaksacja

 

Bardzo wiele z praktyk, które są uwaŜane za medytacje to nic innego jak stara, dobra relaksacja. Jest 
bardzo  wiele  tak  zwanych  „systemów  medytacji”,  które  nie  zajmują  się  niczym  innym  poza 
skupieniem  uwagi  na  jakimś  dźwięku,  obrazie  czy  obiekcie.  Prawdziwa  medytacja  wymaga  duŜej 
świadomości,  uwagi,  umiejętności,  albo  doświadczenia.  Relaksacja  jest  zdrowa  -  uspokaja.  Jest 
doskonałym wstępem do medytacji, ale nie jest medytacją.

 

Jeśli warunki na to  pozwalają, to bardzo dobrze jest zrobić  kilka ćwiczeń relaksujących  przed samą 
medytacją, choćby po to, aby pozbyć się napięcia, uspokoić emocje i oczyścić umysł. Skupienie swej 
uwagi  na  jakimś  obiekcie  daje  relaksujące  efekty,  aleja  osobiście  polecam  lepszą,  moim  zdaniem, 
technikę  oddychania.  Polega  ona  na  czterokrotnym  powolnym  oddechu.  To  dotleni  twoje  płuca  i 
zwiększy  twoje  wyczulenie  na  własny  oddech.  Potem  pozwól  swojej  uwadze  dryfować  wraz  z 
przepływającymi  w  naturalny  sposób  oddechami,  tak  długo,  aŜ  poczujesz  się  rozluźniony. 
Oczywiście, jeśli wolisz stosować jakąś inną  metodę,  która  działa  dla  ciebie  lepiej, to  nie  wahaj  się 
tego zrobić.

 

Sprowadzenie świadomości do własnego centrum

 

Jest  to  podstawowe  ćwiczenie,  które  dostarcza  fundamentów  pod  wiele  innych  technik,  a 
wykonywanie go samo w sobie zwiększa pewność siebie i równowagę.

 

1.    Wyobraź  sobie,  Ŝe  w  twoim  pępku  jest  punkt  światła,  który  umoŜliwia  ci  kontakt  z 
nieograniczonym źródłem światła, miłości i mocy.

 

2.    Wyobraź  sobie,  Ŝe  to  światełko  wibruje  z  ogromną  prędkością,  i  zaczyna  promieniować  na  całe 
twoje ciało. Rób to do chwili, kiedy poczujesz, Ŝe jesteś całkowicie otoczony tym światłem.

 

3.    Wyobraź  sobie,  Ŝe  wraz  z  kaŜdym  wdechem  otacza  cię  coraz  więcej  światła,  a  wraz  z  kaŜdym 
wydechem staje się ono coraz intensywniejsze i silniej wibruje.

 

4.    Utrzymaj  świadomość  tego  wibrującego  wokoło  ciebie  światła,  tak  długo,  jak  to  tylko  jest 
moŜliwe.

 

Tę  technikę  moŜesz  praktykować  kiedykolwiek  masz  na  to  ochotę,  w  praktycznie  kaŜdych 
warunkach. MoŜesz mieć przy tym otwarte lub zamknięte oczy.

 

Tarcza umysłu

 

Wiele światowych systemów psychoreligijnych posiada koncepcję „białego światła ochrony”. Kahuni 
nazywają je la 'a kea, świętym białym światłem. Dobrze jest nabrać nawyku otaczania się nim przed 
kaŜda  sesją  medytacji.  W  niektórych  systemach  jest  to  zalecane,  poniewaŜ  w  wypadku  niezastosowania 
go  byłbyś  bardzo  podatny  na  jakieś  „negatywne  byty”,  które  tylko  czekają  na  to,  aby  wskoczyć  w  ciało 
medytującego.  Powody  podawane  przez  Hunę  są  znacznie  bardziej  rozsądne  i  pragmatyczne.  Powodem 
robienia  tego  jest  odgrodzenie  się  od  podświadomych  myśli  otaczających  cię  ludzi,  przynajmniej  do 
czasu,  aŜ  staniesz  się  na  tyle  „silny”  we  własnych  myślach,  Ŝe  myśli  innych  nie  będą  miały  na  ciebie 
Ŝadnego wpływu.

 

1.      Otocz się światłem.

 

2.      Wyobraź sobie, Ŝe to światło moŜe zneutralizować i rozpuścić kaŜdą negatywną myśl, jeszcze zanim 
ona do ciebie dotrze.

 

3.      Powtórz  w myślach słowo „tarcza”, przynajmniej kilka razy, i powiedz sobie, Ŝe za kaŜdym razem, 
kiedy wypowiesz to słowo światło natychmiast zacznie cię chronić.

 

4.    UŜyj  swego  oddechu  -  dokładnie  tak  jak  w  pierwszym  ćwiczeniu,  do  tego,  aby  wzmocnić  pole 
ochronne wokół siebie. Zrób to oczywiście tylko w przypadku, jeśli czujesz, Ŝe jest ci to potrzebnej

 

Faktem jest, Ŝe czasami  jesteśmy podatni na negatywne  stany emocjonalne i myśli innych ludzi - czy  to 
przyjaciół, czy nieznajomych i są one w stanie wpływać na nasz nastrój. Zmieniający się nastrój czy nagły 
ból  nie  zawsze  posiadają  źródło  wyłącznie  w  nas  samych,  choć  co  bardzo  istotne,  reagujemy  tylko  i 
wyłącznie  na to, na co jesteśmy  potencjalnie  wraŜliwi  dzięki  naszym  myślom. Opiszę tutaj  kilka  metod, 
które pozwolą ci na zablokowanie takich negatywnych nadchodzących informacji, dzięki czemu będziesz 
mieć większą swobodę w wyraŜaniu samego siebie.

 

MoŜesz wyobrazić sobie promień światła słonecznego, który oświetla cię dokładnie sponad twojej głowy, 
coś w rodzaju promienia, który czasami przebija się przez chmury i oświetla jakąś niewielką część terenu. 
Stoisz  więc  w  centrum  takiego  promienia i czujesz jak  okala  cię ze  wszystkich stron,  odczuwasz ciepło, 
rozchodzące się po całym ciele, które energetyzuje kaŜdą twoją komórkę, zapewniając ci bezpieczeństwo. 
Kiedy  roztacza  ono  nad  tobą  swoją  ochronę,  oczyszcza  wszelkie  negatywne  myśli  i  uczucia,  które  są  w 
tobie i jednocześnie oczyszcza wszystko to, co nadchodzi do ciebie z zewnątrz. Nic, co nie jest dobre, nie 
moŜe przejść przez to światło.

 

Ta  prosta  technika  obronna  będzie  odpowiednia  dla  większości  ludzi,  ale  ma  ona  wiele  róŜnych 
wariantów.  MoŜesz  na  przykład  wyobrazić  sobie,  Ŝe  twoje  ciało  albo  aura  są  wypełniane  przez  sznur, 
który  łączy  cię  z  twoim  WyŜszym  Ja.  MoŜesz  mentalnie  włączyć  przycisk,  który  wypełni  cię  ochronną 
energią.  Niektórzy  ludzie  lubią  wyobraŜać  sobie  siebie  samych  wewnątrz  przezroczystego  jajka,  a  są 
równieŜ  tacy,  którym  wystarcza  świadomość,  Ŝe  ich  WyŜsze  Ja  ochrania  ich  jak  anioł  stróŜ.  Nie  ma 
większego znaczenia, w jaki sposób się ochraniasz. WaŜne jest, abyś robił to, jeśli czujesz potrzebę.

 

Stosując te techniki często odczujesz, Ŝe bóle, takie jak na przykład bóle głowy znikną lub zmniejszą się 
prawie  natychmiast,  a  twój  nastrój  będzie  miał  tendencję  do  tego,  aby  znacznie  się  poprawić.  Warto 
uŜywać  tych  technik  wszędzie  tam,  gdzie  bez  powodu  czujesz  się  nie  najlepiej,  a  takŜe  w  towarzystwie 

ludzi, którzy bez powodu działają ci na nerwy.

 

Jeśli odczujesz, Ŝe te techniki nie działają, to moŜesz mieć pewność, Ŝe twój zły nastrój albo odczucia są 
spowodowane twymi własnymi myślami, i naleŜy popracować nad tym w inny sposób.

 

Jak pozytywnie wpłynąć na innych

 

Jedną  rzeczą  jest  ochranianie  się  przed  negatywnym  wpływem  innych,  a  inną  jest  roztaczanie  swego 
pozytywnego  wpływu  na  innych.  Wszyst

ko  ma  swoje  miejsce  i  czas.  PoniŜej  podaję  technikę,  której 

moŜesz spróbować, kiedy juŜ będziesz gotowy na bycie bardziej asertywnym.

 

1.    Otocz się polem światła.

 

2.    Wybierz kolor, który odpowiada twemu celowi. MoŜe to być na przykład wzmacniający przyjaźń 
róŜ,  albo  zielony  dla  poprawiania  współpracy,  czy  teŜ  niebieski  dla  uspokojenia.  Nie  ma  czegoś 
takiego jak złe i dobre kolory. Po prostu zdaj się na swoje wyczucie i wybierz ten, który odpowiada ci 
najbardziej.

 

3.    Wyobraź sobie, Ŝe ten kolor rozszerza się i przenika  wszystko i  wszystkich w twoim otoczeniu. 
MoŜesz wyobrazić sobie, Ŝe ten kolor przybiera  postać czystego światła, mgiełki czy nawet farby w 
sprayu. Wszystko, co tylko pomoŜe ci to sobie wyobrazić.

 

4.    Robiąc  to  wszystko  wzbudź  w  sobie  silne  przekonanie,  Ŝe  uŜyty  kolor  wywiera  dokładnie  taki 
wpływ, jakiego sobie Ŝyczysz.

 

MoŜesz spróbować tego po to, aby poprawić warunki panujące w twoim domu i pracy, aby ochronić 
ludzi,  miejsca  lub  przedmioty,  o  które  się  niepokoisz,  albo  do  tego,  aby  wpłynąć  na  ludzi  w 
pozytywny  sposób.  Pamiętaj  jednak,  Ŝe:  tą  metodą  nie  moŜesz  kontrolować  innych  ludzi,  moŜesz 
jedynie wpływać na nich i to tylko do punktu, na który sami się podświadomie zgodzą. Ciągle będą 
mieli własną wolną wolę, a im bardziej twój pozytywny i przynoszący korzyści będzie twój wpływ, 
tym większe prawdopodobieństwo, Ŝe się na niego zgodzą.

 

Jak neutralizować niechciane sugestie

 

Niechciane  negatywne  sugestie,  czy  wypowiedzi,  które  powiększają  twój  lęk  i  wątpliwości  mogą 
wypłynąć od innych ludzi, z reklam czy nawet z twoich własnych ust. Mogą one bardzo wpływać na 
twoje  zdrowie,  samopoczucie,  emocje  i  poczucie  pewności  siebie,  szczególnie,  jeśli  będziesz  je 
akceptować  bezkrytycznie.  Cechą  charakterystyczną  jest  to,  Ŝe  zwykle  przedstawia  sieje  jako  fakty, 
podczas  gdy  są  one wyłącznie  opiniami. Nie  musisz akceptować takich sugestii. Tutaj opisuję kilka 
metod jak sobie z nimi poradzić:

 

1.    Uświadom sobie, Ŝe dane stwierdzenie moŜe działać jako negatywna sugestia (co moŜe wymagać 
pewnej praktyki w przywiązywaniu uwagi do tego, co słyszysz i czytasz).

 

2.    Natychmiast  powiedz  sobie  w  myślach,  albo  na  głos  „To  nieprawda.  Nie  akceptuję  tego. 
UniewaŜniam to!”

 

3.    W  myślach  albo  na  głos  powiedz  sobie  zdanie,  które  jest  całkowitym  przeciwieństwem. 
WyraŜeniem tego, w co wierzysz lub chciałbyś wierzyć, Ŝe jest prawdą, a aktualnie nią nie jest.

 

4.    UŜyj  opisanej  wcześniej  tarczy  umysłu,  jeśli  negatywna  sugestia  była  połączona  z  negatywną 
emocją.

 

Kiedy  juŜ  zaczniesz  uŜywać  tej  techniki,  moŜe  okazać  się,  Ŝe  uŜywasz  jej  dosyć  często  i  przez 
dłuŜszy  czas.  Jest  to  dowodem  na  to,  ile  negatywnych  emocji  i  myśli  jest  obecnych  w  naszym 
świecie. Zwróć równieŜ uwagę na własne uczucia i słowa, poniewaŜ negatywne sugestie, które dajesz 
sobie samemu są znacznie bardziej destruktywne niŜ te, które dostajesz od innych ludzi. Tej techniki 
moŜna uŜyć równieŜ do zneutralizowania negatywnej krytyki.

 

Jak radzić sobie z emocjonalnym zdenerwowaniem

 

Jedną z niesamowitych tajemnic ciała jest to, Ŝe odczuwanie jakiejkolwiek silnej negatywnej emocji, 
jest fizjologicznie niemoŜliwe, jeśli twoje mięśnie są rozluźnione.

 

Następnym  razem,  gdy  poczujesz  się  zdenerwowany,  albo  nawet  nadmiernie  podekscytowany, 
wypróbuj tę technikę.

 

1.      Otocz się światłem.

 

2.      Delikatnie złóŜ dłonie, w taki sposób, aby stykały się tylko koniuszkami palców.

 

3.      Wraz  z  wdechem  wyobraź  sobie,  Ŝe  światło  z  centrum  twojego  ciała  (pępka)  przepływa  do 
wszystkich  tych  obszarów,  które  są  w  twoim  ciele  najbardziej  spięte.  Wymaga  to  trochę  praktyki  i  na 
samym początku moŜesz spróbować wyobraŜać to sobie na końcu kaŜdego oddechu, a nie w jego trakcie.

 

4.      Kiedy wydychasz, wyobraź sobie, Ŝe energia emocjonalna wypływa do otaczającego cię pola światła, 
gdzie rozpuści się i zneutralizuje, pozostawiając twe mięśnie miękkimi i zrelaksowanymi.

 

Jeśli  poświęcisz  na  to  od  minuty  do  pięciu  minut,  za  kaŜdym  razem,  kiedy  odczujesz  zdenerwowanie, 
powinieneś zauwaŜyć zdecydowaną róŜnicę. Tej techniki moŜna równieŜ uŜyć do wywołania rozluźnienia 
w  kaŜdej  innej,  nie  tylko  stresującej  sytuacji.  Powolny  głęboki  oddech  znacznie  pomaga  w  osiągnięciu 
dobrych rezultatów.

 

Jak zastosować energetyczną pierwszą pomoc

 

KaŜdy z nas posiada zdolność generowania energii w dłoniach. MoŜe być ona uŜyta do pomocy samemu 
sobie i innym. Stanie się dobrze wyszkolonym uzdrowicielem wymaga sporej praktyki i nauki, ale moŜesz 
uzyskiwać  niezłe  rezultaty  z  tym,  co  masz  tu  i  teraz.  Ta  technika  jest  doskonała  na  pomniejsze  bóle, 
skaleczenia,  sińce,  zakwaszone  mięśnie,  bóle  Ŝołądka  i  tym  podobne.  Zwykle  bóle  zmniejszą  się  albo 
znikną zupełnie, a proces leczenia ulegnie znacznemu przyspieszeniu.

 

l. Otocz się światłem. Wraz z wdechem wyobraź sobie, Ŝe światło z twojego centrum (pępka) przepływa 
do twoich dłoni. Wraz z wydechem wyobraź sobie, Ŝe to światło promieniuje z twoich dłoni.

 

2.    Zatrzyj  energicznie  ręce,  aby  jeszcze  bardziej  wzmocnić  przepływ  energii.  Być  moŜe  będziesz  w 
stanie poczuć emisję, jeśli przytrzymasz ręce blisko siebie.

 

3.      Przytrzymaj ręce nad bolącym miejscem lub skaleczeniem dotykając go albo trzymając dłonie kilka 
centymetrów ponad nim. Wyobraź sobie, Ŝe energia przenika w głąb ciała i neutralizuje ból. WyobraŜanie 
sobie  energii  jako  koloru  jest  bardzo  przydatne.  Powtórz  kroki  l  i  2,  aby  wzmocnić  przepływ  jeszcze 
bardziej.

 

4.      Kiedy  skończysz,  osiągnąwszy  poŜądany  efekt  przepłucz  dłonie,  strząśnij  nimi  energicznie  albo 
dotknij nimi podłogi, aby rozładować jakikolwiek negatywny ładunek, który mogłeś niechcący pobrać.

 

Pamiętaj  o  tym,  Ŝe  jest  to  tylko  pierwsza  pomoc.  UŜyj  wszelkich  innych  środków  potrzebnych  do  tego, 
aby wspomóc proces leczniczy w danej sytuacji.

 

Świadomy obserwator

 

Istnieje ogromna liczba sposobów, w jakie moŜna medytować i równie wiele powodów, dla których się to 
robi. PoniŜej  podaję rodzaj  pasywnej  medytacji,  która  jest  wystarczająco  prosta, aby  mógł  się  jej  podjąć 
początkujący, a jednocześnie  dostatecznie głęboka, aby usatysfakcjonować zaawansowanego mistrza. Jej 
celem  jest  rozwinięcie  wewnętrznej  świadomości,  tak  abyś  mógł  badać  zawartość  i  strukturę  swego 
umysłu.  Jeśli  juŜ  praktykowałeś  wcześniejsze  ćwiczenia,  to  powinieneś  od  razu  zauwaŜyć  róŜnicę 
pomiędzy medytacją pasywną i aktywną.

 

1. Usiądź w wygodnej pozycji, otocz się światłem, weź głęboki oddech i zamknij oczy.

 

2.    Następnie  skup  swoją  uwagę  na  naturalnym  rytmie  swojego  oddechu  do  momentu,  aŜ  twoje  emocje 
uspokoją  się,  a  ciało  zrelaksuje.  Potem  skieruj  swoją  uwagę  do  własnego  wnętrza  i  utrzymuj  ją  na 
myślach,  dźwiękach  i  odczuciach,  które  pojawią  się  w  twoim  umyśle.  Po  prostu  obserwuj  jak  się 
zmieniają, pojawiają i znikają.

 

3.    Utrzymaj  swoją  rolę  świadomego  obserwatora.  OdłóŜ  na  bok  osądy,  oczekiwania  i  krytykę. 
Cokolwiek  się  dzieje  jest  w  porządku  i  właśnie  takie  ma  być.  MoŜesz  doświadczyć  wizji,  wspomnień, 
głosów,  odczuć,  czegoś  jeszcze  innego  albo  niczego  w  ogóle.  Obserwuj,  zapamiętuj  jak  wiele  się  da, 
unikaj interpretacji i cały czas utrzymuj świadomą uwagę.

 

4.    Kiedy skończysz, po prostu weź głęboki oddech i otwórz oczy.

 

Jeśli przypadkiem zaśniesz, to nie martw się tym specjalnie, po prostu następnym razem postaraj się tego 
nie  robić.  Jeśli  chcesz,  to  moŜesz  zapisać  swoje  doświadczenia,  choć  nie  jest  to  konieczne.  Rób  to  tak 
długo,  jak  tylko  zechcesz,  i  modyfikuj  sam  proces,  aby  dopasować  go  do  swoich  potrzeb.  MoŜesz  na 
przykład na początku zadać jakieś pytanie, a potem odnieść do niego swoje doświadczenie, albo moŜesz 

poprosić o  kontakt  z  własnym  WyŜszym  Ja i  wszelkie nadchodzące  odczucia interpretować  właśnie pod 
tym kątem. Nie ma złych i dobrych sposobów na medytację.

 

Medytacja kreatywna

 

  Pośród wszelkich metod uŜywanych przez kahunów, moim zdaniem, najpotęŜniejszymi są techniki  tiki. 
Słowo tiki (a dokładnie w języku hawajskim ki'i) jest znane większości ludzi z Zachodu jako oznaczające 
rzeźbione drewniane figurki. Jeśli chodzi o kahunów, to uwaŜają oni tiki za mentalne, przepełnione mocą 
obrazy, a drewniane figurki tylko za pewien rodzaj ich reprezentacji. Jest bardzo wiele tiki, a kaŜde słuŜą 
określonym  celom.  MoŜna  napotkać  bardzo  proste  wzory,  a  czasami  niezwykle  skomplikowane.  W  tym 
rozdziale  podam  przepis  na  zrobienie  prostych  tiki,  dla  wszystkich,  którzy  pragną  wprowadzić  je  do 
codziennego uŜytku, a takŜe kilka bardziej skomplikowanych, dla tych, którzy mają ochotę pogłębić swą 
wiedzę na ich temat.

 

Budowanie myślokształtów

 

Pierwszym  rodzajem  aktywnej  medytacji,  którym  się  tu  zajmę,  jest  medytacja  pozwalająca  budować 
myślokształty.  Pośród  wielu  kultur  ten  rodzaj  praktyki  był  nazywany  modlitwą  czy  magią,  ale  tak 
naprawdę  nie  jest  on  niczym  ponad  wyobraŜanie  sobie  czegoś,  czego  się  pragnie  i  wzbudzanie  w  sobie 
wiary,  Ŝe  to  się  stanie,  dzięki  własnym  wysiłkom  albo  dzięki  wpływowi  jakiejś  siły  wyŜszej.  JednakŜe 
bardzo  wiele  innych  systemów,  które  uŜywają tej  metody  zapomina o  bardzo waŜnym  elemencie, jakim 
jest  naładowanie  takiego  myślokształtu  energią  mana,  dzięki  czemu  moŜe  się  on  stać  rzeczywistością. 
PoniŜej podaję sposób na przeprowadzenie tego rodzaju medytacji.

 

Przygotuj  się  do  medytacji  dokładnie  tak  samo  jak  wcześniej,  ale  tym  razem  około  dziesięciu  razy 
głęboko  odetchnij  i  spraw,  aby  otaczające  cię  białe  światło  stało  się  silnie  naładowanym  polem,  które 
otacza cię i wnika do głębi twojego ciała. Jeśli robiąc to poczujesz łaskotanie albo ciarki, to dobrze, a jeśli 
tak się nie stanie, nie przejmuj się, poniewaŜ na początku potrzebna jest tylko intencja. Następnie zwróć 
się z prośbą o kontakt do swego WyŜszego Ja, Boga Wewnątrz, Chrystusa, czy jakiejkolwiek innej istoty 
wyŜszej, w którą wierzysz.

 

Następnie  złóŜ  dłonie  w  miseczkę,  kierując  je  do  góry  i  trzymając  mniej  więcej  na  wysokości  pasa. 
Wyobraź sobie,  Ŝe  wypełniające  cię  światło  wypływa  z twoich  dłoni  i tworzy  pomiędzy  nimi  kulę.  Jeśli 
jeszcze zanim to sobie wyobrazisz potrzesz energicznie dłońmi, to będzie ci łatwiej ją odczuć. Kiedy juŜ 
dokładnie wyobrazisz sobie tę kulę, moŜesz przystąpić do jej „programowania”.

 

W pierwszym  ćwiczeniu pomyśl o kimś znajomym, kto potrzebuje  pomocy. Wyobraź  sobie, Ŝe ta osoba 
znajduje się we wnętrzu stworzonej przez ciebie kuli światła. Wyobraź sobie, Ŝe otrzymując tę energię jest 
szczęśliwa i  uzdrowiona.  Rób  to  do  momentu,  aŜ  coś (poczujesz, nawet,  jeśli  nie  będziesz  pewny,  co  to 
było.  Wtedy  uwolnij  myślokształt,  aby  wykonał  swoje  zadanie.  Jest  bardzo  wiele  metod  na  uwolnienie 
myślokształtu. MoŜesz podrzucić go do góry, albo wcisnąć w swoje ciało, jednocześnie zwracając się do 
swego WyŜszego Ja, aby zrobiło z nim to, co trzeba. Kahuni zwykle wznosili dłonie, dmuchali na kulkę, 
aby wzniosła się w górę i kończyli medytację słowami Amama, ua noa, lele wale akua la! („Dokonał się, 
mana została uwolniona, niech się objawi”). NajwaŜniejszą rzeczą jest utrzymanie przekonania, Ŝe twoja 
WyŜsza Jaźń zrobi to, o co ją prosisz.

 

Tej  samej  podstawowej  techniki  uŜyj,  jeśli  masz  jakiś  osobisty  problem  do  rozwiązania.  W  takim 
wypadku po zbudowaniu kuli energii, wyobraź sobie samego siebie w jej wnętrzu, radosnego, zdrowego i 
z  rozwiązanym  problemem.  UŜyj  swej  wyobraźni,  aby  uczynić  to  jak  najbardziej  wiarygodnym.  Poczuj 
satysfakcję i szczęście, które wypełnią cię wraz z rozwiązaniem problemu. Im dokładniej i szczegółowiej 
wyobrazisz sobie daną sytuację, tym twój myślokształt będzie silniejszy. Kiedy będzie on juŜ tak potęŜny, 
jak tylko jesteś w stanie go uczynić, uwolnij go i zakończ medytację.

 

Im  bardziej  to,  czego  pragniesz  róŜni  się  od  tego,  co  obecnie  masz,  im  więcej  jest  w  tobie  lęku  i 
wątpliwości,  tym  częściej  musisz  powtarzać  tę  medytację,  aby  przyniosła  ona  zamierzony  skutek.  Raz 
dziennie  to  absolutne  minimum,  a  im  więcej  razy  dasz  radę  to  zrobić,  tym  lepiej.  Rób  to,  dopóki  dane 
pragnienie  się  nie  spełni.  A  jeśli  zmienisz  zdanie,  to  nie  zapomnij  o  medytacji,  w  której  uniewaŜnisz 
wszystkie poprzednie sesje, bowiem w innym wypadku energia, którą uwolniłeś, będzie kontynuować swe 
działanie  i  będzie  się  starała  wprowadzić  do  twojego  Ŝycia  efekty  podobne  do  zmierzonych  w  trakcie 

poprzednich medytacji.

 

Kreatywna medytacja pasywna

 

W  aktywnej  medytacji  kreujesz  wyobraŜenie  danego  pragnienia.  Zaś  w  pasywnej  medytacji  starasz  się 
osiągnąć stan, w którym poŜądane rzeczy zdarzają się same, i gdzie nie musisz wyobraŜać sobie Ŝadnego 
konkretnego rezultatu.

 

Kreatywna medytacja pasywna wymaga duŜego zasobu wiary i zaufania, przez co praktykuje ją niewielu 
ludzi. W no  'ono  'o  musisz  wierzyć,  Ŝe rezultaty  będą takie, jak  sobie  to  wyobraziłeś,  a  w  nalu, Ŝe będą 
takie jak trzeba, pomimo Ŝe sobie ich nie wyobraŜałeś.

 

Dokładnie  tak  samo  jak  w  wypadku  medytacji  aktywnej,  uŜyj  białego  światła,  aby  się  rozluźnić.  Potem 
wybierz obiekt, nad którym będziesz medytować. Zwykle będzie to jakaś koncepcja, choć czasem moŜe to 
równieŜ  być przedmiot, czy nawet sytuacja. Na przykład, ktoś uŜywający no 'ono 'o skieruje swą uwagę 
na konkretną pracę, konkretną sumę pieniędzy, uzdrowienie jakiej ś konkretnej przypadłości, czy bycia w 
pozytywnym  związku.  A  ktoś  uŜywający  metody  nalu  będzie  uŜywał  koncepcji  zatrudnienia,  bogactwa, 
zdrowia i miłości.

 

Drugim  krokiem  jest  skoncentrowanie  się  na  danej  koncepcji  i  utrzymywanie  jej  w  umyśle  przez  całą 
medytację (co moŜe trwać kilka minut albo cały dzień). Polega to na myśleniu, czym tak naprawdę jest ta 
koncepcja,  jak  objawia  się  ona  w  świecie,  jak  moŜna  by  ją  poprawić,  co  czujesz  na  jej  temat,  co  o  niej 
myślisz i tak dalej.

 

Trzecim  krokiem  jest  uświadomienie  sobie  swoich  lęków  i  wątpliwości  związanych  z  tą  koncepcją,  a 
nawet  odszukanie  ich  korzeni,  jeśli  okaŜe  się  to  moŜliwe.  Następnie  naleŜy  wyeliminować  je  poprzez 
odwrócenie od nich uwagi, kiedy juŜ się objawiły. Zwróć całą swą uwagę na pozytywne przeciwieństwa 
zawierające się w koncepcji, nad którą medytujesz. Czasami będziesz w stanie argumentami usunąć lęki i 
wątpliwości,  a  czasami  musisz  je  po  prostu  zgnieść  i  odmówić  sobie  zabawiania  się  nimi.  Powinieneś 
ufać, Ŝe trwająca koncentracja nad daną koncepcją, sama przez się zniweluje twój strach i wątpliwości. A 
jeśli podczas koncentracji pojawi się jakieś napięcie, to uwolnij je jakimikolwiek dostępnymi środkami i 
powróć natychmiast do swego skupienia.

 

Ostateczna faza pojawia się wtedy, kiedy pozytywne aspekty danej koncepcji wypełniają twój umysł tak 
całkowicie, Ŝe wszystkie twoje  myśli, uczucia i zachowania zaczynają się z nią łączyć i całkowicie się z 
nią identyfikujesz. Kiedy rozpocznie się ten proces zauwaŜysz, Ŝe twoje Ŝycie równieŜ się zmienia. Jeśli 
koncepcją, nad którą się skupiałeś była miłość, to nie tylko staniesz się nią przepełniony, ale teŜ będziesz 
bez  Ŝadnego  wysiłku  przyciągał  doskonałe  dla  ciebie  przyjaźnie  i  związki.  Jeśli  koncentrowałeś  się  na 
pieniądzach, to nagle zaczną ci one spadać z nieba i będziesz mieć niezwykle duŜo okazji, aby je zarobić. 
Na  poziomie,  jaki  osiągasz  dzięki  temu  rodzajowi  medytacji,  promieniujesz  energią,  która  przyciąga 
najlepszy  z  moŜliwych  ekwiwalentów  poŜądanego  przez  ciebie  doświadczenia,  jakie  tylko  wszechświat 
ma ci do zaoferowania.

 

UŜywając  tego  rodzaju  medytacji,  pokładasz  olbrzymią  wiarę  w  swoje  WyŜsze  Ja.  Afirmujesz,  Ŝe  masz 
doskonałą pracę (dochody, związki, styl Ŝycia itp.), pozostawiając dokładne spełnienie twoich pragnień w 
rękach  swojej  WyŜszej  Jaźni.  Zwykle  okazuje  się,  Ŝe  pragnienia  spełniane  przez  aumakua  są  znacznie 
lepsze do wszystkiego, co potrafisz sobie wyobrazić. Musisz jednak być gotowy na gorsze chwile, kiedy 
twoje wątpliwości i lęk będą usuwane z twojego systemu i właśnie to powoduje, Ŝe wiara i zaufanie są tak 
waŜne w tym ćwiczeniu.

 

Niektórzy ludzie uwaŜają, Ŝe najlepszym punktem skupienia dla tego rodzaju medytacji jest Bóg, Miłość 
Boska,  czy  teŜ  Moc  Boska  i  wszelkie  temu  podobne  zagadnienia.  Musisz  spróbować,  aby  móc  samemu 
stwierdzić, czy ci ludzie mają rację.

 

Łąka, las, góra

 

Teraz zajmiemy się specjalnym rodzajem kreatywnej medytacji, słuŜącym rozwijaniu koncentracji oraz do 
zdobywania  bardzo  przydatnych  informacji  na  temat  samego  siebie.  UŜywa  się  w  niej  tiki,  czyli 
wyobraŜanych  dźwięków,  obrazów  i  odczuć.  Spośród  wielu  moŜliwych  wariantów  uŜyjemy  łąki,  lasu  i 
góry.

 

Po przyjęciu dogodnej do medytacji pozycji i zrobieniu ćwiczeń relaksacyjnych, zrób tak:

 

1.  Wyobraź  sobie  siebie  samego  na  letniej  łące.  Przecinają  strumień,  przy  którym  właśnie  siedzisz. 
Postaraj  się  zaopatrzyć  ten  obraz  w  maksymalną  liczbę  szczegółów,  uŜywając  kaŜdego  ze  zmysłów. 
Dotknij palcami trawy, zanurz dłoń w strumieniu, poczuj czy wieje wiatr, a jeśli tak, to czy jest chłodny, 
czy ciepły? Czy słyszysz ptaki i owady? Czy rosną tu jakieś kwiaty? A jeśli tak, to jak pachną? Czy jesteś 
na  tej  łące  sam?  Czy  jest  ona  jakimś  miejscem,  w  którym  byłeś,  czy  widziałeś  na  zdjęciu?  A  moŜe  jest 
całkowicie twoim wyobraŜeniem? Odkryj tę łąkę kaŜdym ze swoich zmysłów. Jest to bowiem miejsce, w 
którym moŜesz ponownie dostroić się do swej natury. Kiedy juŜ będziesz gotowy, weź głęboki oddech i 
zakończ  medytację,  aby  móc  rozwaŜyć  swe  doświadczenia.  Czy  było  to  przyjemne?  Czy  moŜe 
doświadczyłeś  rzeczy,  które  ci  się  nie  podobały?  Łąka  reprezentuje  pewną  część  twojego  umysły.  To 
twoja  świadomość  wyznacza  ogólne  ramy,  a  podświadomość  zapełnia  je  szczegółami.  Wszystkie 
niedoskonałości,  jakie  pojawiły  się  na  tej  łące,  są  odbiciem  niedoskonałości  w  twoich  myślach.  Jeśli  w 
trakcie  medytacji  poczynisz  odpowiednie  zmiany,  przy  pomocy  swojej  kreatywnej  wyobraźni  (na 
przykład  skosisz  trawę,  która  zasłania  ci  widok),  to  moŜesz  być  pewien,  Ŝe  dokonasz  tym  samym 
ogromnych zmian w swoim codziennym Ŝyciu i sposobie myślenia. Dokładne analizowanie wszystkiego, 
co  widzisz na łące, tak  jakbyś  patrzył  na  części samego  siebie, dostarczy  ci  ogromu  informacji  na temat 
twojego  wnętrza.  Jeśli  twoje  myślenie  nie  jest  z  jakiegoś  powodu  skostniałe  to  powinieneś  przy  kaŜdej 
kolejnej wizycie dostrzegać pewne zmiany. Są one oczywiście odbiciem zachodzących w tobie zmian.

 

2.      W  trakcie  innej  sesji  wyobraź  sobie,  Ŝe  spacerujesz  po  lesie.  Dokładnie  tak  jak  w  poprzednim 
ćwiczeniu  postaraj  się  o  jak  najbardziej  precyzyjne  obrazy  i  odczucia  tego  wszystkiego,  co  cię  otacza. 
Jeśli odnajdziesz jagody, to spróbuj jak smakują. Staraj się zwracać uwagę na to, czy idziesz po ścieŜce, 
czy las wywołuje miłe odczucia, czy moŜe wydaje się groźny? Czy drzewa wydają się być przyjazne, czy 
wrogie? Czy są tam jakieś zwierzęta? A jeśli tak, to jak na nie reagujesz? Po zakończeniu tego ćwiczenia, 
przeanalizuj  je  dokładnie  tak  samo  jak  poprzednie.  Jeśli  jesteś  pełen  ukrytych  lęków,  to  z  pewnością 
objawią  się  one  w  tym  ćwiczeniu.  I  pamiętaj,  Ŝe  czegokolwiek  byś  nie  doświadczył,  to  jest  to  twoja 
własna  kreacja.  I  niezaleŜnie  od  tego,  co  się  stanie,  to  jest  to  tylko  mentalne  doświadczenie.  Jeśli  coś 
zacznie cię gonić, to zatrzymaj się i ty to pogoń. Pokonując niebezpieczeństwa w tym lesie, nauczysz się 
stawiać im czoła w realnym zwykłym Ŝyciu.

 

3.      W  trakcie  trzeciej  sesji  wyobraź  sobie,  Ŝe  wspinasz  się  na  szczyt  góry,  gdzie  znajduje  się  jakiś 
budynek.  Poświęć  na  to  jakiś  określony  czas,  na  przykład  dwie  do  pięciu  minut  i  dokładnie  tak,  jak  w 
poprzednich  ćwiczeniach  skoncentruj  się  na  wszelkich  detalach.  Szczególnie  zwróć  uwagę  na  to,  czy 
wspinaczka była  prosta,  czy  trudna,  czy  były  jakieś  przeszkody? A  jeśli  tak,  to  jak  je  pokonałeś?  Warto 
równieŜ  zwrócić  uwagę  na  to,  jaki  budynek  zastałeś  na  szczycie,  oraz  na  wszelkie  jego  szczegóły. 
Oczywiście,  jeśli  nie  udało  ci  się  dotrzeć  na  szczyt  góry,  albo  do  wnętrza  budynku  w  określonym 
wcześniej  czasie,  to  równieŜ  jest  istotna  informacja,  poniewaŜ  twój  a  podświadomość  doskonale  zdaje 
sobie  sprawę  z  tego,  jaki  masz  limit  czasu.  Dzięki  jej  zachowaniu  moŜesz  zorientować  się,  jakie  panują 
między  wami  stosunki.  Poza  wiedzą  o  samym  sobie,  jednym  z  głównych  powodów  praktykowania  tej 
medytacji  jest  uczynienie  swoich  wizji  tak  pięknymi,  abyś  chciał  do  nich  powracać.  Samo  odczuwanie 
piękna  będzie  miało  bardzo  odświeŜający  wpływ  na  całego  ciebie.  Nie  zdziw  się,  jeśli  w  pewnym 
momencie to doświadczenie zamieni się w podobną do snu sekwencję, i pojawią się elementy, których nie 
planowałeś wcześniej. PodąŜaj za takimi wydarzeniami i zapamiętuj je. Nawet jeśli nie będziesz w stanie 
ich  kontrolować,  to  zawsze  moŜesz  zmienić  swoje  reakcje  na  nie.  Dzięki  temu  moŜesz  się  bardzo  wiele 
nauczyć.

 

Wprowadzenie do techniki ogrodu

 

Huna naucza, Ŝe kaŜde nasze zewnętrzne doświadczenie ma odbicie w naszych myślach oraz Ŝe zewnętrze 
i  świat  naszych  myśli  wpływają  na  siebie  nawzajem.  Innymi  słowy,  twoje  myśli  są  odbiciem  twojego 
doświadczenia,  a  twoje  doświadczenie  odbiciem  twoich  myśli.  Dzięki  temu,  zmieniając  swoje 
doświadczenie  moŜe  zmienić  swoje  myśli,  a  zmieniając  swoje  myśli  moŜesz  zmienić  swoje 
doświadczenie. Ogród tiki (waena) jest metodą na poukładanie myśli w specyficzne wzorce, które dadzą 
ci  wgląd  w  obecne  doświadczenia  i  jednocześnie  posłuŜą  jako  narzędzia  dla  twojego  rozwoju  i 
dokonywania  zmian.  Sama  nazwa  tiki  jest  dokładnym  opisem  działania  tej  techniki,  zaś  słowo  waena 
oznacza ogród, centrum, miejsce wzrostu i odnajdywanie drogi do wewnątrz.

 

Medytacja ogrodu

 

Jak  juŜ  się  pewnie  domyśliłeś,  obrazem,  który  będziesz  tworzył  podczas  tej  medytacji  będzie  ogród. 
Twoje  prywatne,  odseparowane  od  reszty  świata  miejsce,  które  jest  równie  unikalne  jak  ty  sam.  Aby  je 
stworzyć,  moŜesz  przywołać  wspomnienia  ogrodów,  które  widziałeś,  wspomnienia  zdjęć  i  opisów 
ogrodów, z którymi się gdzieś wcześniej spotkałeś, albo wymyślić ogród całkowicie od podstaw. Zwykle 
ludzie łączą te wszystkie rzeczy naraz, pozwalając swojej podświadomości na przedstawienie dowolnego 
obrazu.

 

Tworzenie ogrodu

 

Stworzenie ogrodu tiki jest tak proste jak jakiekolwiek inne marzenie na jawie. Jedyne, co naleŜy zrobić, 
to pomyśleć o ogrodzie, pozwolić, aby jego obraz pojawił się w twojej wyobraźni, ewentualnie świadomie 
go  zmodyfikować  i  zadbać  o  to,  aby  ten  obraz  był  jak  najbardziej  szczegółowy.  MoŜna  zacząć  od 
relaksacji, ale nie jest to konieczne, poniewaŜ samo zaangaŜowanie wyobraźni w spokojny obraz i tak cię 
zrelaksuje.

 

Formalna hipnoza  lub  medytacja  nie  są  konieczne,  ale  mogą  być  uŜyte  jako pomoc  w  rozluźnieniu  się  i 
skoncentrowaniu uwagi. Jeśli chcesz, moŜesz poprosić kogoś, aby przeprowadził cię przez cały proces, ale 
równieŜ nie jest to warunek konieczny. Generalnie, pamiętaj, Ŝe liczy się, abyś to robił, a nie jak to robisz. 
UŜyj wszystkiego, co działa.

 

Jeśli  nie  potrafisz  dobrze  wizualizować,  to  ćwiczenie  rozwinie  twoje  umiejętności  w  tym  zakresie.  Ale 
mentalne  wyobraŜenia  nie  są  tu  najwaŜniejsze.  Nie  przejmuj  się,  jeśli  twoje  pierwsze  próby  nie  dają 
niczego  poza  zamglonymi  obrazami,  którym  brakuje  szczegółowości  albo,  jeśli  nie  pojawia  się  Ŝadna 
wizja.  Całość  wyobraźni  składa  się  z  dźwięków,  dotyku,  zapachów,  smaków  i  emocjonalnych  odczuć. 
Jeśli twoja wyobraźnia wizualna nie jest jeszcze dobrze rozwinięta, to z pewnością jej inne rodzaje mogą 
to w początkowej fazie nadrobić.

 

Na początku warto wykonywać to ćwiczenie w samotności, w cichym i spokojnym miejscu, gdzie nikt nie 
będzie  ci  przeszkadzał  (chyba,  Ŝe  ktoś  prowadzi  cię  przez  cały  proces).  Po  pewnym  czasie  będziesz  w 
stanie  wykonać  to  ćwiczenie  w  dowolnym  miejscu  i  czasie.  Nie  ma  znaczenia  czy  będziesz  miał 
zamknięte,  czy  otwarte  oczy  -  niektórzy  ludzie  wolą  tak,  inni  inaczej  -  ale  ja  osobiście  sugerowałbym 
rozwijanie obu tych umiejętności.

 

Dla  wszystkich  tych,  którzy  preferują  standardowe  techniki,  podaję  poniŜej  znormalizowane  ćwiczenie, 
które z powodzeniem było juŜ uŜywane przez wiele osób.

 

1.      Weź głęboki oddech, zamknij oczy i rozluźnij się. Pomyśl o ogrodzie i pozwól, aby obraz uformował 
się  w  twoim  umyśle.  Nie  przejmuj  się,  jeśli  początkowo  nie  jest  on  zbyt  wyraźny.  Jeśli  chcesz  moŜesz 
sobie wyobrazić podróŜ do ogrodu.

 

2.      Skup swoją uwagę na trzech rzeczach w ogrodzie i postaraj się dostrzec je najwyraźniej jak to tylko 
moŜliwe (mogą to być na przykład jakaś fontanna, kwiat, czy drzewo). Postaraj się zwrócić uwagę na trzy 
konkretne  dźwięki  (np.  szelest  liści,  szum  wody,  śpiew  ptaków).  Wyobraź  sobie,  Ŝe  dotykasz  trzech 
rzeczy (na przykład ziemi pod stopami, liści, kamyków). MoŜesz równieŜ włączyć do tego doświadczenia 
zmysły smaku i powonienia, jeśli tylko masz na to ochotę.

 

3.      Teraz  zwiedź  swój  ogród.  Sprawdź,  jakie  w  nim  rosną  rośliny,  jaki  jest  stan  gleby,  czy  są 
wystarczające  zapasy  wody.  Zwróć  uwagę  na  to,  co  i  gdzie  się  znajduje,  a  takŜe  na  wszystko,  co  jest 
interesujące.  W  tym  momencie  moŜesz  uŜywać  swego  ogrodu  w  kaŜdy  znany  ci  sposób.  Być  moŜe 
będziesz  chciał  ustawić  jakiś  punkt  orientacyjny,  jak  na  przykład  fontannę,  czy  szczególną  roślinę  albo 
jakąś figurkę, dzięki której będziesz w stanie powrócić do swojego ogrodu z większą łatwością. 4. Kiedy 
juŜ  zakończyłeś  swoją  dotychczasową  pracę  z  ogrodem,  stwórz  bardzo  silną  pozytywną  emocję, 
pobłogosław ogród, wróć do swego ciała, weź głęboki oddech i otwórz oczy.

 

UŜywanie ogrodu

 

PoniŜej podam kilka praktycznych metod na uŜywanie ogrodu tiki.

 

Relaksacja

 

Za  kaŜdym  razem,  kiedy  czujesz  się  wyprowadzony  z  równowagi  albo  spięty,  moŜesz  wyruszyć  do 
swojego  ogrodu  na  miniwakacje.  Kiedy  juŜ  tam  dotrzesz  zrób  wszystko,  co  jesteś  w  stanie,  aby  się 
zrelaksować (ja bardzo lubię po prostu leŜeć w hamaku). Bądź tam wszystkimi swoimi zmysłami. W kilka 

minut twoje ciało fizyczne powinno zrelaksować się dokładnie tak samo jak twoje ciało tiki.

 

Interpretacja

 

Na pewnym poziomie twój ogród reprezentuje obecny stan twojego umysłu, więc wszystko, co się w nim 
znajduje, moŜe być interpretowane dokładnie na takiej samej zasadzie jak marzenia senne. Symbole będą 
twoimi  własnymi,  więc  raczej  nie  naleŜy  ograniczać  się,  uŜywając  filozofii  innych  ludzi  i  gotowych 
senników.  Mogą  one  jednak  dać  ci  duŜo  pomysłów  na  interpretacje,  a  zawarte  w  nich  ogólne  zasady, 
mogą  czasami  okazać  się  pomocne.  Na  przykład  brak  wody  moŜe  oznaczać,  Ŝe  tłumisz  swoje  emocje. 
Nierozwinięte  pąki  na  roślinach  mogą  oznaczać,  Ŝe  boisz  się  wzrastania  albo  rozwoju,  płoty  i  ściany 
zwykle  oznaczaj  ą  bloki  spowodowane  lękiem  lub  zwątpieniem.  Chwasty  często  sugerują  istnienie 
negatywnych  myśli.  Postaraj  się  porównać  warunki  panujące  w  swoim  ogrodzie,  do  okoliczności 
występujących w twoim Ŝyciu. I pamiętaj, Ŝe najprawdziwsze interpretacje są zgodne z twoimi uczuciami. 
Zawsze najpierw ufaj swoim emocjom, szczególnie zanim zaufasz komuś innemu. Główną korzyścią, jaką 
moŜesz wyciągnąć z takich interpretacji jest to, Ŝe dzięki nim odnajdziesz bardzo wiele obszarów swojego 
Ŝycia, do których będziesz mógł wprowadzić wiele pozytywnych zmian.

 

Opieka

 

Twój ogród wzrasta i zmienia się wraz z tobą. Jeśli wchodząc do niego masz dobry nastrój, to ogród się do 
tego dostosuje. Tak samo dzieje się, jeśli jesteś niepewny, sfrustrowany czy nieszczęśliwy. JednakŜe, jeśli 
dokonasz  pozytywnych  zmian  w  wyglądzie  twego  ogrodu,  to  dzięki  temu  wpłyniesz  na  stan  swojego 
ciała,  umysłu  i  emocji.  Dobrym  ćwiczeniem  jest  odwiedzanie  swojego  ogrodu  regularnie,  na  przykład 
poświęcenie na to kilku minut dziennie zaraz po obudzeniu i tuŜ przed snem. Sprawdź, czy wszystko jest 
w  porządku,  czy  nic  nie  usycha,  a  jeśli  znajdziesz  coś,  co  wymaga  poprawienia,  to  zrób  to,  uŜywając 
wszelkich  moŜliwych  sposobów,  które  wpadną ci  do  głowy.  W  twoim  ogrodzie  moŜesz  mieć absolutnie 
wszystko,  co  jest  konieczne  do  opiekowania  się  nim.  W  tym  ćwiczeniu  nie  musisz  znać  dokładnych 
przyczyn,  stojących  za  aktualnym  stanem  rzeczy.  Wystarczy  tylko,  Ŝe  będziesz  pracować  w  swoim 
ogródku, a twoja podświadomość, czy teŜ umysł ciała zajmie się resztą.

 

Pomocnicy

 

Posiadanie  pomocników  w  swoim  ogrodzie  moŜe  być  bardzo  uŜyteczne,  a  ponadto  moŜe  oznaczać 
znacznie  więcej  zabawy.  MoŜesz  postrzegać ich  jako  mistrzów  ogrodnictwa,  którzy  spełnią  kaŜde twoje 
polecenie (poniewaŜ są częściami twojego umysłu). Ze względu na wzorce przekonań, lęki i wątpliwości 
czasami jest dosyć trudno dokonać zmian w swoim ogrodzie, pomimo Ŝe cały proces odbywa się tylko w 
wyobraźni. Stworzenie pomocników powiększa twoją energię psychiczną i sprawia, Ŝe proces zmian staje 
się łatwiejszy. Pomocnicy mogą wynosić pewne rzeczy z ogrodu, dodawać inne i przemieszczać wszystko 
to,  co  się  w  nim  znajduje. Na  pomocników  moŜesz  wyznaczyć  sobie ludzi,  ale moŜesz  teŜ  sprawić,  aby 
pomagali  ci  menehune  (

Menehune  -  „  mali  ludzie  „,  istoty  często  spotykane  w  hawajskich  legendach)

,  elfy,  krasnale, 

skrzaty, czy jeszcze inne istoty. Po prostu chciej, aby pomocnicy pojawili się, by słuŜyć ci pomocą, a na 
pewno się zjawią.

 

Rozwiązania

 

Wszystkie  wydarzenia  twojego  Ŝycia  znajdują  swe  odbicie  w  ogrodzie.  Jeśli  masz  jakikolwiek  Ŝyciowy 
problem - moŜe to być problem fizyczny, mentalny, społeczny, prawny, duchowy czy jakikolwiek inny - 
idź do swojego ogrodu i poproś, aby pojawił się tam jego symbol. W ciągu następnych kilku chwil pojawi 
się  spontanicznie  obraz  tego,  jak  dana  sprawa  wygląda  w  twoim  ogrodzie.  Czasami  symbolika  będzie 
zrozumiała,  a  czasami  niezwykle  tajemnicza,  ale  i  tak  nie  ma  to  większego  znaczenia,  poniewaŜ  nie 
musisz  tu  dokonywać  Ŝadnych  interpretacji.  Wszystko,  co  musisz  zrobić,  to  naprawić  daną  sytuację  w 
ogrodzie. I pomimo Ŝe brzmi to bardzo prosto, daje niezwykłe i dalekosięŜne efekty. PoniŜej podaję kilka 
przykładów na to, jakie zastosowanie znalazła ta technika u kilku ludzi.

 

-  MęŜczyzna  cierpiący  na  silne  ataki  niepokoju  wszedł  do  swego  ogrodu  i  zapytał,  gdzie  znajduje  się 
strach.  W  odpowiedzi  na  swoje  pytanie  ujrzał  wielki  i  bardzo  rozrośnięty  krzew  jeŜyny  z  ogromnymi 
kolcami.  Próbował  go  jakoś  usunąć,  ale  okazało  się,  Ŝe  nie  daje  sobie  z  tym  rady.  Zebrał  więc  duŜą 
druŜynę pomocników i wspólnymi siłami udało się im go wyrwać. Potem usunęli korzenie, posiekali ten 
krzak na kompost, zaorali ponownie ziemię i posadzili nasiona odwagi, pewności siebie i siły. Ataki lęku 
skończyły się natychmiast.

 

-      Kobieta cierpiąca na silny ból zęba, który na dodatek nie reagował zupełnie na środki przeciwbólowe 
udała się do swojego ogrodu i zadała pytanie, w czym leŜy problem. W odpowiedzi ujrzała, Ŝe na skraju 
jej  ogrodu  ze  słupa  zerwał  się  kabel  telefoniczny,  który  leŜy  teraz  na  ziemi  i  iskrzy.  Wezwała  eksperta 
zajmującego  się  naprawami,  który  bardzo  szybko  naprawił  zerwaną  linię.  Wkrótce  potem  jej  ból  zęba 
zniknął  zupełnie  i  to  bez  uŜycia  jakichkolwiek  leków.  (Istotne:  NaleŜy  pamiętać,  Ŝe  ta  technika 
zniwelowała ból, a nie cały stan chorobowy zęba).

 

-      Kobieta,  która  miała  problemy  w  związkach  uczuciowych  poprosiła,  aby  symbol  tych  problemów 
pojawił  się  w  jej  ogrodzie.  W  odpowiedzi  zobaczyła  drzewko  owocowe.  PoniewaŜ  wydawało  się,  Ŝe 
wszystko jest z nim w porządku, zapytała je, czego potrzebuje. Drzewko odpowiedziało jej, Ŝe potrzebuje 
miłości,  cierpliwości  i  zrozumienia.  Kobieta  wyobraziła  sobie,  Ŝe  te  cechy  zawierają  się  w  środkach 
ochrony roślin i spryskała nimi drzewko. Jej związki uczuciowe wkrótce uległy znacznej poprawie.

 

Odpowiedzi

 

Ostami  przykład  obrazuje  jak  kobieta  uŜyła  techniki  odpowiedzi  w  swoim  ogrodzie.  Taki  wewnętrzny 
ogród jest magicznym miejscem, gdzie niekoniecznie działają reguły fizycznej rzeczywistości. Wszystko 
wewnątrz niego  moŜe  się dowolnie  zmieniać, a  kaŜda  rzecz potrafi  mówić.  Jeśli  poszukujesz  informacji 
na  temat  swojego  Ŝycia  albo  czegoś,  co  dzieje  się  w  ogrodzie,  moŜesz  po  prostu  zadawać  pytania,  a 
dostaniesz  odpowiedzi.  MoŜesz  rozmawiać  z  kwiatami,  drzewami,  ptakami,  pomocnikami.  Te  rozmowy 
mogą być uŜyte do uzyskania wglądu w jakieś sprawy, interpretowania pewnych zajść czy teŜ jako źródło 
dobrych rad.

 

Doradcy

 

Kolejnym  źródłem  dobrych  rad  są  osobiści doradcy. Jeśli  chcesz, aby  doradca  się  pojawił,  wszystko,  co 
musisz  zrobić,  to  zawołać  go,  kiedy  będziesz  w  swoim  ogrodzie.  MoŜesz  pozwolić  swojemu 
wewnętrznemu ja, aby przysłało do ciebie doradcę, który jest najbardziej kompetentny wobec istniejących 
obecnie potrzeb, albo teŜ moŜesz przywołać jakiegoś określonego doradcę, jak na przykład specjalistę od 
spraw  zdrowia  albo  sukcesu,  czy  teŜ  mędrca.  Kiedy  doradca  się  pojawi,  daj  sobie  chwilę  na  to,  aby 
dostrzec go wyraźnie i odczuć wieloma zmysłami. Potem rozpocznij rozmowę. Pod Ŝadnym pozorem nie 
pozwól,  aby  doradca  wydawał  ci  polecenia  albo  mówił,  co  masz  robić.  Dobry  doradca  powinien 
jedynie  słuŜyć  poradą  i  pozostawiać  wszelkie  decyzje  tobie.  Jeśli  twój  doradca  zaczyna  wydawać  ci 
polecenia  albo  mówi  w  kategoriach  powinności,  to  oznacza,  Ŝe  twoja  świadomość  wtrąca  się  w  cały 
proces. Nie powinieneś za to winić doradcy. I pamiętaj, Ŝe nie jesteś marionetką, doradcy są po to, aby ci 
słuŜyć, a nie po to, aby wydawać rozkazy.

 

Doradcy  przybierają  zwykle  formę  ludzką,  ale  nie  jest  to  sztywna  reguła.  Niektóry  postrzegają  ich  jako 
zwierzęta, kosmitów, czy postacie mitologiczne. Nie staraj się ustalić, kim naprawdę są doradcy ani skąd 
się biorą, poniewaŜ jest to absolutnie ślepa uliczka. Dopóki udzielają 

dobrych rad, ich pochodzenie nie 

ma  najmniejszego  znaczenia.  Nie  powinieneś  równieŜ  oczekiwać,  Ŝe  doradcy  będą  nieomylni  w 
przewidywaniu  przyszłości.  Wszystko  to  ma  miejsce  w  twoim  umyśle,  a  doradcy  wiedzą  na  temat 
przyszłości dokładnie tyle, co ty, choć mogą być w stanie precyzować to znacznie lepiej.

 

Ogrody innych ludzi

 

Twoje  myśli  i  emocje  wypływają  na  zewnątrz  ciebie  i  w  kaŜdej  chwili  swojego  Ŝycia,  czy  ci  się  to 
podoba, czy nie pozostajesz w podświadomym kontakcie z kaŜdym innym człowiekiem na całej kuli 
ziemskiej.  Większość  ludzi  nie  będzie  świadoma  tego,  co  nadajesz,  kilku  będzie  w  stanie  wyłapać 
pewne  ogólne  zarysy,  a  bardzo  niewielka  część  ludzi  będzie  świadoma  tego,  co  przekazujesz  i  kim 
jesteś, oraz będzie w stanie przekazać ci jakieś odpowiedzi.

 

śyjemy  w  telepatycznym  morzu  myśli  i  emocji,  ale  posiadamy  bardzo  wiele  filtrów  i  osłon,  które 
odgradzają  nas  od  rzeczy,  które  są  niezgodne  z  naszymi  przekonaniami.  Nikt  nie  jest  w  stanie 
„zaprogramować”  naszego  umysłu  niezgodnie  z  naszą  wolą,  choć  trzeba  się  liczyć  z  tym,  Ŝe 
niektórzy ludzie mogą mieć na nas pewien wpływ, mniej więcej taki sam, jaki ma dobry i znający się 
na  swym  fachu  sprzedawca.  Metoda,  którą  tu  opisuję  nie  jest  więc  instrukcją  jak  dokonać 
telepatycznej  inwazji  na  czyjś  umysł  -jest  to  zresztą  całkowicie  niemoŜliwe,  -  ale  raczej  techniką, 
która pozwala świadomie zareagować na to, co nadają inni i wpłynąć na nich w pozytywny sposób.

 

Metoda  jest  bardzo  prosta.  Jeśli  chcesz  wywrzeć  na  kogoś  pozytywny  wpływ,  udaj  się  do  jego 
ogrodu. Kiedy juŜ tam będziesz, uŜyj kaŜdej z wymienionych wcześniej technik, aby zmienić wygląd 
tego  ogrodu  na  lepszy.  Robiąc  to,  w  istocie  pracujesz  nad  swoją  interpretacją  czyjegoś  przekazu,  a 
wszystko to dzieje się w twoim umyśle i absolutnie nigdzie indziej. To, co robisz, to nadanie pewnej 
wiadomości, a jej adresat na poziomie  podświadomym moŜe  zareagować na  nią  albo  zignorować  ją 
kompletnie.  Im  bardziej  przynosząca  korzyści  jest  proponowana  przez  ciebie  zmiana,  tym  bardziej 
prawdopodobne,  Ŝe  adresat  na  nią  zareaguje,  ale  niestety  nie  ma  na  to  Ŝadnych  gwarancji.  Jest  to 
metoda na zaproponowanie pomocy, a nie wmuszenie jej komuś na siłę.

 

Uzdrawianie  innych  poprzez  technikę  ogrodu  jest  bardzo  korzystne,  poniewaŜ  pozwala  obejść 
świadome  wątpliwości  danej  osoby,  oraz  wykonywać  tę  pracę  na  odległość.  Pomimo  Ŝe  nie 
wchodzisz  do  czyjegoś  umysłu,  ani  teŜ  nie  zmuszasz  nikogo  do  niczego,  to  bardziej  etyczne  i 
uprzejme  jest  poinformowanie  najpierw  tej  osoby,  o  tym,  co  zamierzasz  robić  oraz  uzyskanie  jej 
zgody. W wypadku małych dzieci, zwierząt i tym podobnych, zawsze moŜesz wejść do ogrodu takiej 
istoty i zapytać jakiś występujący tam element, czy moŜesz dokonać zmian.

 

Zakładając  istnienie  czegoś  takiego  jak  świadomość  grupowa,  istnieje  moŜliwość  połączenia  się  z 
ogrodem  jakiejś  konkretnej  grupy  i  pracowania  z  całą  grupą.  Jest  to  jedynie  spekulacja,  ale  na  tyle 
ciekawa,  Ŝe  warto  ją  poruszyć.  Wydaje  mi  się,  Ŝe  najlepsze  rezultaty  powinny  być  osiągane,  jeśli 
jakaś  grupa  ludzi  będzie  pracować  nad  inną  grupą.  Ale  dopóki  nie  da  się  ustalić  kryteriów,  na 
podstawie których moŜna by oceniać efektywność takich działań, to wszystko to pozostanie ciekawą, 
ale jednak spekulacją.

 

Pracując  nad  wprowadzeniem  pozytywnych  zmian  do  czyjegoś  ogrodu,  masz  szansę  na  otrzymanie 
jak  najbardziej  naturalnych  efektów.  Pracujesz  bowiem  na  poziomie,  który  jest  wolny  od  osądów  i 
poprzez  swoją  symbolikę  pozwala  innym  na  reagowanie  w  nieskaŜony  sposób.  Wykonując  takie 
działania będziesz jednocześnie automatycznie zmieniał swoje spojrzenie na daną osobę.

 

Nauczanie techniki ogrodu tiki

 

Podaję  tutaj  kilka  wskazówek,  dla  wszystkich  tych,  którzy  chcieliby  nauczyć  kogoś  techniki  ogrodu  w 
celach terapeutycznych albo dla rozwoju osobistego.

 

1.    Kiedy  będziesz  pomagał  komuś  zakładać  jego  własny  ogród,  unikaj  zbyt  dokładnych  sugestii 
dotyczących  tego,  co  moŜna  tam  znaleźć.  Być  moŜe  będziesz  zmuszony  zasugerować  obecność  roślin, 
gleby i wody, ale nie określaj niczego dokładnie. Im większą swobodę pozostawisz komuś w kreacji jego 
ogrodu, tym bardziej będzie on odzwierciedlał obecny stan umysłu tej osoby.

 

2.      Bądź  gotowy  na  wiele  niespodzianek  związanych  z  tym,  co  ludzie  mówią  na  temat  tego,  jak 
wyglądają  ich  ogrody  i  co  się  w  nich  dzieje.  Bardzo  często  moŜe  to  odbiegać  całkowicie  od  tego,  co  ty 
uwaŜasz,  Ŝe  moŜe  się  dziać  w  ogrodzie,  albo  tego,  co  powinno  się  tam  znajdować.  Pamiętaj  o  tym,  Ŝe 
wkraczasz  do  magicznego  świata  umysłu  drugiego  człowieka.  Jeśli  będziesz  pomagał  komuś  w 
poradzeniu sobie z jakimś przywołanym obrazem, pamiętaj, Ŝeby robić to z pozycji doradcy, co oznacza 
wyłącznie dawanie rad i pozwalanie takiej osobie na podejmowanie własnych decyzji. MoŜe się zdarzyć, 
Ŝe  ktoś  nie  będzie  w  danej  chwili  gotowy  do  dokonania  jakiejś  zmiany,  czy  zmierzenia  się  z  jakimś 
znaleziskiem. Uszanuj to.

 

3.      Zachęcaj i wspieraj osobę, której pomagasz, niezaleŜnie od tego, jak jej to wychodzi. Nie ma złego i 
dobrego sposobu  na  wykonywanie tej techniki, dobrego  i złego sposobu doświadczania. Bądź cierpliwy, 
jeśli  sytuacja  tego  wymaga,  poświęcaj  więcej  czasu  na  ćwiczenia  relaksacyjne  oraz  na  poszerzenie 
kanałów odbioru wizualnego, czy innych zmysłów.

 

4.      Jeśli człowiek dostaje negatywną informację zwrotną w formie demonów, wiedźm, potworów i tym 
podobnych,  to  powinien  otworzyć  oczy  i  wziąć  głęboki  oddech,  a  potem  próbować  wrócić  do  ogrodu 
ponownie albo teŜ od razu rozwiązać problem z negatywnymi wizjami w jakiś przynoszący efekty sposób. 
To,  co  naleŜy  zrobić,  zaleŜy  od  ilości  strachu  występującego  w  danej  sytuacji.  Powinieneś  uświadomić 
takiej  osobie,  Ŝe  to  wszystko,  co  widzi  to  tylko  i  wyłącznie  jej  własne  mentalne  obrazy,  reprezentujące 
lęki i wątpliwości. MoŜna z nimi, tak jak z wszystkim, co zawiera się we wnętrzu umysłu, poradzić sobie 
na  wiele  sposobów.  Potwory  mogą  zostać  zniszczone,  oswojone,  czy  teŜ  zmienione  w  coś  innego, 

wszystko w zaleŜności od tego, co ich twórca uwaŜa za najskuteczniejsze.

 

5.    Nawet, jeśli nie uŜywasz indukcji hipnotycznej, niektórzy ludzie będą mieli tendencje do zapadania w 
trans  zaraz  po  wprowadzeniu  ich  do  ogrodu.  Innymi  słowy,  taka  osoba  będzie  sprawiała  wraŜenie,  Ŝe 
zasnęła,  nie  będzie  pamiętać  przebiegu  sesji  albo  będzie  wędrować  pomiędzy  olbrzymią  ilością  innych 
obrazów.  Twoim  zadaniem  jest  utrzymanie  takiej  osoby  na  właściwym  kursie.  Jeśli  nie  jesteś  w  stanie 
tego dokonać, nie uŜywaj tego tiki.

 

Bardzo wielu „pracujących z umysłami” ludzi wymyśliło wiele róŜnych tiki, słuŜących określonym celom. 
Pamiętaj, Ŝe nie ma w nich nic uświęconego, nawet jeśli odnoszą się w jakiś sposób do religii. śadne ze 
stworzonych przez kahunów tiki nie jest uwaŜane za świętość, a jedynie za uŜyteczne narzędzie. MoŜesz 
więc swobodnie tworzyć swoje własne techniki i obrazy albo modyfikować istniejące, aby jeszcze lepiej 
słuŜyły  twoim  celom.  Jedyna  rzecz,  która  jest  uświęcona  i  nie  da  się  jej  zmienić  to  nieskończoność 
wewnątrz ciebie.

 

Skupianie uwagi

 

Nie ma najlepszego sposobu na medytowanie. Pasywna medytacja nie jest lepsza od aktywnej, a aktywna 
nie  jest  lepsza  od  pasywnej.  Kreatywna  medytacja  nie  jest  lepsza  od  pasywnej,  ani  na  odwrót.  Niektóre 
techniki są bardziej efektywne w określonych warunkach, czy dla określonych ludzi, ale nie ma techniki, 
która byłaby najlepsza dla wszystkich ludzi w kaŜdych okolicznościach.

 

W  tym  rozdziale  podałem  jedynie  kilka  technik  kreatywnej  medytacji.  Jestem  pewien,  Ŝe  istnieją  setki 
innych. Eksperymentuj z tymi, które tu podałem, ale takŜe wypróbuj wszystkie inne, na które tylko masz 
ochotę. Pamiętaj jednak, Ŝe skuteczność kaŜdej medytacji zaleŜy przede wszystkim od ilości koncentracji, 
którą  w  nią  włoŜysz.  NajwaŜniejsze  jest  ile  razy  medytujesz,  a  nie  jak  wiele  wkładasz  wysiłku  w 
pojedynczą  sesję,  ani  kiedy  to  robisz,  czy  nawet  jak  dokładnie  przestrzegasz  reguł.  Ilość  koncentracji 
oznacza  ilość  czasu,  którą  poświęcisz  na  skupieniu  się  na  danej  sprawie,  bez  wątpliwości  i  lęku.  Jeśli 
będziesz medytował przez dwadzieścia  minut codziennie rano, utrzymując silne pozytywne skupienie na 
swoim  pragnieniu,  a  potem  przez  szesnaście  godzin  w  trakcie  dnia  będziesz  wątpił,  to  z  duŜym 
prawdopodobieństwem moŜna powiedzieć, Ŝe zawiedziesz się na stworzonych przez siebie rezultatach.

 

Ponadto, jeśli co noc przez pięć  minut koncentrujesz się na znalezieniu lepszej pracy, a potem w trakcie 
dnia  nic  z  tym  nie  robisz  i  nie  poświęcasz  temu  ani  jednej  myśli,  to  szansę  na  to,  Ŝe  coś  znajdziesz  są 
bardzo marne. Bądź otwarty na kreatywne idee i impulsy, które mogą pojawić się praktycznie wszędzie i 
o  kaŜdej  porze,  w  twoim  własnym  umyśle,  w  słowach  i  czynach  innych  ludzi,  czy  nawet  w  tym,  Ŝe 
czujesz  jakieś  nieokreślone  przyciąganie  do  pewnych  miejsc.  Źródło  kreatywności  moŜe  czynić 
prawdziwe cuda, ale cuda realizują się najczęściej w praktyczny sposób.

 

14

 

Integracja duchowa

 

    W  naukach  Huny  integracja  duchowa  oznacza  połączenie  trzech  jaźni  człowieka  -  świadomej, 
podświadomej i nadświadomej -w celu dąŜenia do wypełnienia najwyŜszego celu Ŝycia danego człowieka. 
Rezultatem  takiego  połączenia  jaźni  na  planie  Ŝycia  fizycznego  jest  Kanaloa,  czyli  towarzysz  Boga.  W 
starych hawajskich legendach Kanaloa był towarzyszem boga Kane. PodróŜowali oni z wyspy na wyspę, 
tworząc wspólnie źródła świeŜej wody, symbolizujące Ŝycie i bogactwo. Zgodnie z tradycją Kanaloa był 
bogiem  morza  (symbol  wewnętrznej  mocy)  oraz  uzdrawiania.  W  psychologii  kahunów,  Kanaloa 
reprezentuje  idealną  osobę,  w  pełni  świadomą,  w  pełni  kochającą,  w  pełni  zadomowioną  w  świecie 
duchowym  i  materialnym,  oraz  pełną  mocy.  Co  ciekawe,  jako  zwykłe  słowo  kanaloa  oznacza  „pewny, 
stały,  niewzruszalny,  niepokonany  oraz  najlepszy”.  Mniej  lub  bardziej  formalny  proces  pozwalający 
osiągnąć ten stan jest nazywany haipule lub Modlitwą Ha.

 

Modlitwa Ha

 

Modlitwa  Ha,  czy  haipule,  odnosi  się  raczej  do  pewnego  procesu,  a  nie  do  konkretnej  techniki.  Podam 
tutaj pewną ogólną formułę, ale efektywność tego procesu zaleŜy od ogólnego zrozumienia jego istoty, a 
nie od nauczenia się pamięciowo podawanej przeze mnie formułki.

 

Jak  to  zwykle  bywa  z  waŜnymi  słowami  w  hunie,  ukryte  znaczenia  haipule  są  niezwykle  liczne  i 
zawierają  wyjaśnienia  dotyczące  natury  całego  świata.  Słowo  to  nosi  w  sobie  znaczenia  takie  jak: 
„religijny,  oddany,  święty,  modlitwa  oraz  odprawianie  ceremonii  religijnej”.  Inne  znaczenia  sylaby  Ha 
moŜna  przetłumaczyć  jako:  „oddech,  Ŝycie,  kanał,  cztery”.  MoŜna  z  tego  wywnioskować,  Ŝe  część 
procesu  modlitwy  polega  na  wzmocnieniu  swojej  siły  Ŝyciowej  mana,  a  najefektywniejszym  sposobem, 
aby tego dokonać jest  głębokie oddychanie. Pojawienie się tu znaczeń takich jak kanał i Ŝycie,  sugeruje, 
Ŝe sam proces modlitwy oraz oddech słuŜą jako kanał pozwalający na spełnienie się intencji. Czwórka jest 
świętą liczbą huny, symbolizującą Ŝycie, aktywność i manifestowanie się rzeczy.

 

Hai  oznacza  „towarzyszyć,  podąŜać  z  apu  moŜna  równieŜ  przetłumaczyć  jako  „razem  z”.  Wszystkie  te 
znaczenia odnoszą się do trzech jaźni, które łączą się, aby wziąć udział w procesie. Podkreśla to równieŜ 
znaczenie  słowa  le'a,  które  oznacza  wykonanie  czegoś,  sukces,  a  takŜe  odnosi  się  do  pewnego  rodzaju 
modlitwy wznoszonej do Kane, Ku i Lono, słów, które mogą oznaczać trzech hawajskich bogów, ale takŜe 
trzy jaźnie człowieka.

 

Haipule  moŜna  więc  opisać  jako  proces,  w  którym  kanalizujesz  mana  poprzez  oddech  lub  jakąś  inną 
technikę i wysyłasz ją, aby spełniła twoją intencję. Przyjrzyjmy się teraz bliŜej mana i roli, jaką odgrywa 
ona w Modlitwie huny.

 

Mana w myśli i czynie

 

Energia tworzenia mana, jest równieŜ mocą autorytetu, czyli przekonania o własnych moŜliwościach lub 
prawie  do  zrobienia  czegoś  lub  zaakceptowania  czegoś.  Co  interesujące,  słowo  autorytet  ma  swoje 
korzenie  w  słowie  autor,  które  w  języku  łacińskim  oznacza  „dać  początek,  tworzyć,  twórca”. Aby  rzecz 
uprościć, moŜna powiedzieć, Ŝe mana jest mocą wiary i mocą sprawczą. A nawet jeszcze prościej, moŜna 
myśleć o niej, jako o energii.

 

W  Hunie  moŜna  znaleźć  powiedzenie  „energia  podąŜa  za  uwagą”.  Co  oznacza,  Ŝe  na  cokolwiek  nie 
zwróciłbyś  uwagi  -  obiekt,  myśl,  doświadczenie  -  tworzysz  pomiędzy  tym  a  samym  sobą  przepływ 
energii.  Im  bardziej jest  skupiona twoja uwaga,  im  mniej  zakłóceń  odwraca  twoją  uwagę, tym  przepływ 
ten  staje  się  silniejszy.  Podstawowym  źródłem  oporu  jest  strach  i  zwątpienie.  Jeśli  będziesz  powiększał 
swój zasób mana, to przy odpowiednim natęŜeniu tej energii będzie ona w stanie samoistnie ominąć opór. 
Wymieniłem  juŜ  bardzo  wiele  róŜnych  sposobów  pozwalających  na  zwiększanie  swego  zasobu  energii, 
takich jak ćwiczenia z oddechem, ćwiczenia wizualizacyjne czy środki fizyczne. JednakŜe takie działania 
mogą  czasami  powiększyć  czasowo  opór  do  tego  stopnia,  Ŝe  uwaga  zostanie  przezeń  kompletnie 
odwrócona.

 

Kolej  na  metodą  na  wzmocnienie  przepływu  w  chwili,  kiedy  potrzeba  nam  więcej  mana,  to  usunięcie 
oporu. To oznacza pozbycie się lęku

 

1    wątpliwości.  Kiedy  uda  ci  się  wyeliminować  te  dwa  źródła  oporu,  ziszczenie  się  twoich  załoŜeń 
nastąpi  praktycznie  bez  Ŝadnego  wysiłku.  Wszystko  to,  co  obecnie  jesteś  w  stanie  zrobić  łatwo  i  bez 
wysiłku jest takie, poniewaŜ nie wątpisz, Ŝe jest to moŜliwe, ani nie boisz się, Ŝe moŜesz tego nie dokonać. 
Po prostu kierujesz na to swoją uwagę, a to dzieje się samo. Niestety pozbycie się wątpliwości i lęku nie 
jest  czasami  proste.  Wymaga  to  duŜej  cierpliwości  i  duŜego  uporu,  aby  wypraktykować  nowe  wzorce 
zachowania i myślenia. JednakŜe moŜna tego dokonać.

 

Trzecią  metodą  na  powiększenie  swych  zasobów  energii  jest  zmiana  jej  częstotliwości  na  wyŜszą.  To 
prawie  tak  jakbyś  siedział  w  domu  przed  telewizorem  i  oglądał  program,  który  napawa  cię  lękiem  i 
zwątpieniem, a  potem  przełączył  telewizor  na  kanał  nadawany  na  wyŜszej częstotliwości,  który  wpływa 
pozytywnie na twój nastrój i daje ci nowe inspiracje. To ciągle ten sam pokój, ten sam telewizor i ten sam 
ty, ale ta wyŜsza częstotliwość wyniosła cię do miejsca, gdzie nie istnieje strach ani wątpliwości.

 

W  kontekście  osobistej  mana,  wyŜsze  częstotliwości  odnoszą  się  do  „wyŜszych”  myśli.  Nie  mam  tu  na 
myśli  pozytywnego  myślenia,  ale  raczej  myślenie  duchowe.  Myślenie  duchowe  zawiera  w  sobie 
całkowicie  inne  nastawienie  do  świata  i  swojego  Ŝycia.  WiąŜe  się  ono  z  podejściem  przepełnionym 
zaufaniem i miłością wobec  swego ciała, podświadomości,  świata, wszechświata, WyŜszej Jaźni i Boga. 
Wypełniając  swój  umysł  pozytywnymi  myślami,  moŜesz  przetransformować  swe  lęki  i  wątpliwości  bez 
konieczności walki z nimi, a takŜe moŜesz osiągać zamierzone cele w łatwiejszy i przyjemniejszy sposób.

 

Jeśli  podniesiesz  częstotliwość  swojej  energii  mana  do  tej  wyŜszej  częstotliwości,  rezultaty  mogą  być 

niezwykle spektakularne. Musisz jednakŜe pilnować się i utrzymywać ten stan, tak długo, aŜ nie stanie się 
on  twoim  nowym  nawykiem.  Kiedy  znajdujesz  się  w  tym  stanie,  wszystko  działa  wprost  pięknie,  ale 
niestety  bardzo  łatwo  jest  się  zapomnieć  i  powrócić  do  stanu,  w  którym  Ŝyje  większość  ludzi.  NaleŜy 
jednak  zwrócić  uwagę,  Ŝe  nie  wymaga  to  Ŝadnego  wysiłku,  a  tylko  ciągłego  pamiętania  o  tym,  co 
zdecydowałeś  się  robić.  Jeśli  zdarzy  ci  się  zapomnieć  i  twoje  lęki  i  wątpliwości  zaczną  znów  wywierać 
efekty na twoim Ŝyciu, po prostu przypomnij sobie to wszystko, a opór natychmiast ustanie.

 

Przygotowanie do haipule

 

To  wewnętrzne  przygotowanie  ma  na  celu  powiększenie  efektywności  haipule.  Przedstawia  sieje 
czterema hawajskimi słowami: Ike, Kala, Makia, Manawa.

 

Słowo  Ike  oznacza  przede wszystkim  świadomość,  a w  tym  kontekście przypomina,  aby  zapoczątkować 
cały proces integracji pomiędzy trzema jaźniami poprzez uświadomienie sobie ich istnienia. Właściwie, to 
cały proces integracji polega właśnie  na tym. Zacznij od uświadomienia sobie, Ŝe twoja  podświadomość 
jest umysłem ciała, twoim przyjacielem i towarzyszem na całe Ŝycie. Albo przynajmniej uświadom sobie, 
Ŝe  ciało  jest  częścią  ciebie  i  zaakceptuj  je  w  najbardziej  przepełniony  miłością  sposób.  Następnie 
uświadom  sobie,  Ŝe  twój  świadomy  umysł  lub  intelekt,  jeśli  tak  wolisz  go  nazwać,  jest  częścią  twojego 
umysłu, która moŜe postrzegać to, co dzieje się na zewnątrz ciebie, jak i to, co dzieje się w twoim wnętrzu 
oraz  potrafi  skoncentrować  się  na  czymkolwiek  tylko  zapragniesz.  Następnie  uświadom  sobie  swoją 
WyŜszą  Jaźń,  jako  istotę  obecną  wewnątrz  i  na  zewnątrz  ciebie,  jako  Ŝycie,  istnienie  i  wyŜszą 
świadomość. Kolejnym krokiem jest uświadomienie sobie, Ŝe ta trójka jest częścią pewnej całości, a twoje 
myślenie  o  tym  w  ten  sposób  natychmiast  zwiększy  kontakt  i  więź  pomiędzy  tymi  trzema  elementami 
ciebie. Kiedy  mówię  „uświadom  sobie”  mam  na  myśli, Ŝe  moŜesz  to  przemyśleć,  uŜyć  swej  wyobraźni, 
odczuć to, albo nawet zrobić to wszystko naraz.

 

Słowo  Kala  odnosi  się  do  rozluźniania  mięśni,  co  ma  bardzo  łagodzący  wpływ  na  emocje  (poniewaŜ  te 
dwie  rzeczy  są  ze  sobą  połączone),  ale  głównym  znaczeniem  tego  słowa  jest  „wybaczyć”.  Wybaczenie 
jest  bardzo  waŜną  częścią  procesu  przygotowawczego.  Najlepiej  jak  potrafisz  oczyść  swój  umysł  z 
wszelkiego poczucia winy i ze wszystkich urazów. Jednym ze sposobów na dokonanie tego jest usunięcie 
ze swoich wspomnień wszelkich „powinienem był” itp. Inną metodą jest chwalenie samego siebie i to, co 
się  zrobiło  w  sytuacjach,  które  wywoływały  poczucie  winy,  a  takŜe  chwalenie  i  odnajdywanie 
wszystkiego, co dobre w ludziach, co do których czujesz urazę. Pomimo Ŝe początkowo moŜesz nie mieć 
ochoty  tego  robić,  pamiętaj,  Ŝe  poczucie  winy  i  urazy  są  prawie  tak  samo  waŜnymi  przeszkodami  na 
twojej drodze jak strach i wątpliwości.

 

Słowo  Makia  oznacza  „koncentrować  się”.  Ten  krok  zawiera  się  w  wybraniu  celu,  który  pragniesz 
osiągnąć. Nie mam tu na myśli wybrania jakiegoś małego pojedynczego celu, ale raczej czegoś ogólnego, 
co nada sens twojemu Ŝyciu. Oczywiście taki ogólny sens moŜna podzielić na wiele mniejszych etapów. 
Jeśli  na  przykład  twoim  wielkim  celem  będzie  osiągnięcie  oświecenia,  to  droga  do  niego  będzie  się 
składać  z  etapów  oczyszczania  twoich  myśli  z  wszelkich  ograniczających  przekonań,  a  takŜe  z 
opanowywania  róŜnych  rodzajów  medytacji.  KaŜde  ograniczające  przekonanie,  które  porzucisz  i  kaŜdy 
rodzaj  medytacji,  którego  się  nauczysz,  będzie  osiągnięciem  małego  celu  na  drodze  do  spełnienia  tego 
ogólnego. Jeśli twoim celem będzie uzyskanie wielkiego majątku, to poszczególne etapy będą się składały 
ze  zdobywania  przydatnej  wiedzy,  określonych  sum pieniędzy  i  realizowania  określonych  projektów. W 
odróŜnieniu  od  małych  celów,  wielki  nie  jest  czymś,  co  się  osiąga.  Jest  on  raczej  tym,  do  czego  się 
bezustannie  dąŜy.  Osiąganie  pojedynczych  celów  jest  bardzo  nuŜące,  jeśli  nie  masz  przed  oczami 
wielkiego  celu.  A  patrząc  z  drugiej  strony,  wielki  cel  moŜe  nadać  znaczenie  nawet  maleńkim 
osiągnięciom.  Dla  większości  ludzi  najpraktyczniejszą  metodą  na  rozpoczęcie  działań  jest  wyznaczenie 
sobie jakiegoś małego celu i uświadomienie sobie tego wielkiego i ogólnego.

 

Jednym  z  tłumaczeń  słowa  Manawa jest  „czas  mocy”. Ten  czas  mocy, twój  czas  mocy, to  TERAZ.  To 
oznacza,  Ŝe  w  procesie  przygotowania  do  haipule  naleŜy  sprowadzić  swoją  uwagę,  myśli,  uczucia  i 
zmysły do chwili obecnej, celowo dając spokój przeszłości i przyszłości. Jest to najskuteczniejszy sposób 
osiągania równowagi, czy teŜ stanięcia na własnych nogach.

 

Najprostszą  metodą na powrócenie  do chwili obecnej i  pozostanie  w  niej polega  na zwracaniu uwagi  na 
wszelkie barwy i kształty, które znajdują się w twoim otoczeniu oraz na otaczające cię dźwięki i odczucia 

cielesne.  WaŜne  jest,  aby  po  prostu  zwracać  na  to  wszystko  uwagę,  jednocześnie  nie  oceniając,  ani  nie 
wartościując.  Dla  niektórych  ludzi  moŜe  się  to  początkowo  wydawać  bardzo  trudne,  ale  zapewniam,  Ŝe 
kiedy  się  juŜ  do  tego  przyzwyczaisz,  jest  to  naprawdę  niesamowite  odczucie.  W  istocie,  właśnie  kiedy 
jesteś skoncentrowany na chwili obecnej, twoja efektywność jest u swojego szczytu, nawet jeśli chodzi o 
pracę nad sobą, czy jakąś formę tworzenia czegoś. Dzieje się tak dlatego, Ŝe twoja mana istnieje tylko w 
danej świadomej chwili uwagi i nigdzie indziej.

 

Aby  ułatwić  sobie  zapamiętanie  tego  wszystkiego,  praktykując  moŜesz  powtarzać  sobie  podane  niŜej 
zdania:

 

-      Ike. Ja (trzy części mnie) tworzę własną rzeczywistość.

 

-      Kala. Jestem nieograniczony.

 

-      Makia. Dostaję to, na czym się koncentruję.

 

-      Manawa. Moja chwila mocy jest teraz.

 

Wykonywanie haipule

 

Wykonując haipule, tworzysz stan, w którym rzeczy dzieją się same, w sposób naturalny. Nie próbujesz 
ich wykonać, ani teŜ nie starasz się wywrzeć presji, aby się wydarzyły. Nawet nie prosisz o to, aby coś się 
stało.  Właściwie  z  punktu  widzenia  współczesnego  człowieka  haipule  w  ogóle  nie  jest  modlitwą, 
poniewaŜ  modlitwie  zwykło  się  przypisywać  znaczenie  „prośby”  lub  „błagania”  o  coś.  Do  określenia 
czegoś takiego Hawajczycy uŜywają słowa koi lub teŜ noi.

 

Haipule nie ma teŜ nic wspólnego ze składaniem ofiar w jakimkolwiek sensie tego słowa. Idea ta bowiem 
opiera się na przekonaniu, Ŝe Boga trzeba  przekupić lub mu zapłacić, aby  coś zrobił, a to zdecydowanie 
nie mieści się nie tylko w poglądach, ale takŜe i w pojęciu kahunów. Niestety ten budzący lęk zabobon był 
utrwalany  od  niepamiętnych  czasów  przez  róŜnych  przywódców  religijnych,  jako  źródło  dochodu  i 
metoda  sprawowania  kontroli.  Nie  ma  oczywiście  nic  złego  w  tym,  Ŝe  wspierasz  jakiegoś  przywódcę 
religijnego,  tak  długo  jak  jesteś  świadomy,  Ŝe  to  robisz.  Więc  to,  co  pierwsi  misjonarze  przetłumaczyli 
jako „ofiarę” w zamyśle kahunów miało znaczyć „zasadzanie ziaren, aby rosły i powiększały się”. Istnieje 
ogromna róŜnica w intencji i efektach pomiędzy łapówkarstwem i przekupstwem a zasadzaniem ziaren po 
to,  aby  je  zebrać.  Kahuni  uwaŜają  myśli  i  czyny  za  ziania,  a  mana  jest  wodą,  która  pomaga  im  wydać 
plony.

 

Słowo  pule  nie  oznacza  modlitwy.  Jest  to  raczej  coś  na  kształt  kontemplacji,  czy  „utrzymywania 
przepełnionej  oczekiwaniem  uwagi  na  czymś”.  Huna  dodaje,  Ŝe  wszystko,  na  czym  skupisz  swą 
pozbawioną  wątpliwości  i  strachu  uwagę  będzie  się  starało  objawić  w  twoim  Ŝyciu  w  najbliŜszym 
moŜliwym  czasie  i  w  sposób  jak  najbardziej  podobny  do  tego,  o  którym  myślałeś.  Kiedy  skupiasz  na 
czymś  przepełnioną  oczekiwaniem  uwagę,  twoje  myśli  wywołuj  ą  wibracją,  która  powoduje,  Ŝe  to,  o 
czym myślałeś jest do ciebie przyciągane (albo ty jesteś przyciągany do tego), względnie uruchamia siły, 
które  powodują,  Ŝe  zostaje  stworzone  coś,  co  nie  istniało  wcześniej.  Nawet  pragnienie  i  chęć  mogą 
przeszkodzić  temu  procesowi,  jeśli  zawierają  w  sobie,  choć  cień  wątpliwości.  Będąc  w  stanie  haipule 
sprowadzasz swoje myśli, wyobraŜenia i odczucia do tu i teraz. Do tego właściwie sprowadza się esencja 
duchowej integracji.

 

MoŜesz  robić  haipule  absolutnie  wszędzie  i  w  kaŜdych  warunkach,  ale  im  mniej  jest  rzeczy,  które 
rozpraszają twoją uwagę, tym lepiej. Zalecam, abyś przeznaczył trochę czasu codziennie na to, aby usiąść 
w  spokojnym  i  cichym  miejscu  i  wykonać  haipule,  ale  takŜe  abyś  wykonywał  je  podczas  zwykłych 
codziennych zajęć. MoŜna je robić przez minutę lub godzinę, więc czas, jaki postanowisz na to poświęcić 
zaleŜy tylko od ciebie.

 

Kiedy juŜ dokonasz niezbędnych przygotowań, rozpocznij praktykę od skupiania swej uwagi na podanych 
poniŜej  tematach.  Skupiaj  ją  tylko  na  jednym  naraz  i  przechodź  do  kolejnego,  kiedy  juŜ  skończysz  z 
pierwszym.  Najpierw  pomyśl  o  świecie,  potem  o  sytuacji,  warunkach,  czy  osobie,  która  jest  najlepszą 
reprezentacja jednego ze słów (wyobraź sobie to z maksymalną liczbą szczegółów). Postaraj się wywołać 
przy tym w sobie pozytywne uczucie dotyczące danego tematu. Jest to bardzo istotne, więc pomagaj sobie 
przywołując  obrazy,  które  wzmagają  pozytywne  uczucia.  Jeśli  nie  jesteś  pewny,  jakiego  uczucia  uŜyć, 
skoncentruj się na szczęściu.

 

Słowa są następujące:

 

1.      Pokój  (maluhia).  Pomyśl  o  obrazach  spokojnego  piękna,  takich  jak  łąki,  lasy,  wschody  i  zachody 
słońca,  albo  przywołaj obraz ludzi zaprzestających walki  i obejmujących  się; czy jakiegokolwiek innego 
obrazu, który to słowo w tobie wywołuje.

 

2.      Miłość  (aloha).  Pomyśl  o  bawiących  się  dzieciach,  o  tym,  Ŝe  przytula  cię  ktoś,  kto  naprawdę  cię 
kocha, o ludziach, którzy robią wielkie rzeczy dla innych nie oczekując nic w zamian, scenach akceptacji, 
troski, wybaczenia czy czymkolwiek innym, co to słowo przywodzi ci na myśl.

 

3.      Moc  (mand).  Pomyśl  o  potędze  Boga  widocznej  w  naturze,  o  słońcu  i  gwiazdach,  rzekach  i 
wodospadach,  o  energiach  Ŝywiołów,  czy  czymkolwiek  innym,  co  to  słowo  dla  ciebie  znaczy  (ale  nie  o 
kontroli nad innymi ludźmi).

 

4.      Sukces (pono). Pomyśl o rzeczach, które są według ciebie największymi osiągnięciami. Mogą to być 
osiągnięcia duchowe lub materialne - dla huny nie ma znaczenia takie rozróŜnienie, jeśli tylko dąŜono do 
niego z miłością i osiągnięto je dzięki niej.

 

Kiedy  juŜ  zakończysz  koncentrację  nad  ostatnim  słowem,  po  prostu  weź  głęboki  oddech,  otwórz  oczy  i 
wróć do rzeczywistości zewnętrznej, koncentrując się ciągle na chwili obecnej.

 

Rezultaty haipule

 

Wiem, Ŝe ta forma haipule wydaje się wielu ludziom nazbyt prosta. Prawdą jest równieŜ, Ŝe kahuni często 
dodawali do niej bardzo rozbudowane rytuały, uŜywali uświęconych przedmiotów i specjalnych strojów. 
Ale wszystko to miało na celu wywarcie wraŜenia na podświadomości uczestniczących w ceremonii osób, 
albo  ułatwieniu  koncentracji.  Podałem  tutaj  esencję  tego,  co  sprawia,  Ŝe  haipule  jest  takie  skuteczne, 
odzierając  je  z  niepotrzebnych  rytuałów.  Pamiętaj,  Ŝe  efektywność  nie  wypływa  z  niczego  innego  niŜ 
utrzymania danych  myśli i niedopuszczenia do powstania Ŝadnych wątpliwości. Pozytywne emocje, jeśli 
postanowisz ich uŜyć, mają za zadanie jedynie wznieść cię do stanu absolutnej pewności.

 

Jak  wiele  czasu  powinieneś  poświęcać  na  praktykę?  Cały  dostępny  ci  czas,  co  oznacza  jak  najczęściej 
formalnie  i  jeszcze  częściej  w  trakcie  zwykłych  zajęć.  Jeśli  chcesz  zmienić  się  i  coś  osiągnąć  to  musisz 
najpierw  myśleć,  Ŝe  to  osiągasz.  Jeśli  w  ogóle  nie  masz  wątpliwości to  moŜe  wystarczyć  jedno  haipule. 
Ale jeśli wątpliwości stały się twoim nawykiem, to moŜe się okazać, Ŝe tysiąc dziennie to nie za duŜo.

 

Czego  moŜesz  oczekiwać?  Zwykle  staniesz  się  bardziej  spokojny,  będziesz  odczuwał  więcej  miłości  i 
własnej mocy, a takŜe będziesz osiągał bez najmniejszego wysiłku najróŜniejsze sukcesy. Ciągle będziesz 
musiał dokonywać wyborów i łapać pojawiające się okazje, ale cała walka zaniknie i twoje Ŝycie będzie 
coraz szczęśliwsze i spokojne.

 

Zostałeś  teraz  wyposaŜony  w  idee,  narzędzia  i  techniki,  które  pozwolą  ci  rozwiązać  kaŜdy  problem  i 
wesprą  twoje dąŜenie do jakiegokolwiek celu.  Znasz czerpaną z huny koncepcję trzech jaźni oraz wiesz, 
jak działają one na siebie wzajemnie, na ciało fizyczne i otaczający cię świat. Poznałeś koncepcje mana i 
aka  oraz  dowiedziałeś  się  o  ich  roli  w  tworzeniu  osobistych  doświadczeń.  Wiesz  jak  oczyszczać 
negatywne, zestalone kompleksy, a takŜe jak  prowadzić swą podświadomość, jak robić lepszy uŜytek ze 
świadomego umysłu i jak kontaktować się z WyŜszą Jaźnią. Nauczyłeś się uŜywać swoich snów, osobistej 
energii  i  róŜnych  form  medytacji,  po  to,  aby  pomagać  sobie  w  Ŝyciu.  Nauczyłeś  się  równieŜ  jak 
integrować zdolności swoich trzech jaźni w procesie haipule.

 

Zwróćmy  szczególną  uwagę  na  ostatni  punkt,  integrację.  MoŜesz  rozwiązać  bardzo  wiele  problemów  w 
swoim  Ŝyciu,  tylko  dzięki  pracy  z  podświadomością.  MoŜesz  osiągnąć  bardzo  wiele  rezultatów  tylko 
dzięki  sile  napędowej  swej  świadomości,  albo  osiągnąć  bardzo  niezwykłe  rezultaty  tylko  dzięki 
koncentracji  na  WyŜszej  Jaźni.  Ale  nie  będziesz  całkowity  -  nie  będziesz  się  czuł  spełniony  -  jeśli 
wszystkie z twoich trzech jaźni nie wytworzą harmonijnego związku, jeśli nie zostaną docenione, uznane i 
połączone ponownie.

 

Sama wiedza zawarta w tej ksiąŜce nie wystarczy. Kolejnym koniecznym krokiem jest zastosowanie jej w 
praktyce.  A  to  odnosi  się  do  tej  części  ciebie,  która  pojawia  się  w  tytule  ksiąŜki.  To  nie  twoja 
podświadomość  jest  ukryta,  poniewaŜ  ujawnia  się  cały  czas  poprzez  ciało  i  zachowanie.  RównieŜ  nie 
twoja WyŜsza Jaźń jest tą ukrytą częścią, poniewaŜ jej obecność objawia się w twoich doświadczeniach. Z 
pewnością juŜ domyśliłeś się, Ŝe ta część, która jest ukryta, ta część, której powinieneś zostać mistrzem, to 
jaźń, o której mówisz ja.

 

E  lawe  i  ke  a'o  malama,  a  e  'oi  mau  ka  na'auao.  (Ten,  kto  uczy  się  i  wykorzystuje  te  nauki  powiększa 

swoją wiedzę).

 

Hawajskie przysłowie

 

Dodatek

 

Tajemny kod kahunów

 

  Powiedzenie, Ŝe w języku hawajskim kryje się tajemny kod, równa się powiedzeniu, Ŝe sam język musiał 
być  sztucznie  stworzony.  Nie  jest  to  zresztą  Ŝaden  precedens.  Esperanto,  język,  który  wymyślono  od 
podstaw  jest  teraz  uŜywany  przez  ludzi  na  całym  świecie,  pojawiają  się  ksiąŜki  i  gazety  wydawane 
właśnie w nim, a nawet słychać go w rozgłośniach radiowych. Niektórzy językoznawcy podejrzewają, Ŝe 
język  arabski  został  stworzony  sztucznie,  na  bazie  matematycznych  załoŜeń.  Jeśli  chodzi  o  język 
hawajski, to nie istnieją Ŝadne pewne dowody na to, Ŝe jest on sztucznym wytworem, ale pojawia się kilka 
interesujących przesłanek. Jedną z metod, jakiej językoznawcy uŜywają, aby określić wiek danego języka 
jest jego prostota. W przeciwieństwie do tego, czego moŜna by oczekiwać, nowsze języki maj ą bardziej 
skomplikowaną  gramatykę,  która  upraszcza  się  wraz  z  biegnącym  czasem.  Hawajski  jest  tak  prostym 
językiem, Ŝe nie uŜywa czasownika być, nie posiada róŜnych słów oznaczających przyszłość, przeszłość i 
teraźniejszość,  uŜywa  tylko  dwunastu  liter,  a  jednocześnie  potrafi  wyraŜać  wszelkie,  nawet 
najnowocześniejsze koncepcje. Albo więc jest on niezwykle pradawnym językiem, albo został stworzony 
w sposób sztuczny. Kolejną przesłanką jest fakt, Ŝe poszczególne dodatkowe znaczenia tak dobrze opisują 
wiedzę huny.

 

Zakodowany język

 

Zakodowany język, którego powstanie przypisuje się pierwszym nauczycielom huny składa się z prostych 
sylab, które poddane analizie ujawniają pewne aspekty tej nauki. Aby upewnić się o przetrwaniu danego 
znaczenia  zwykle  umieszczano  je  w  kilku  róŜnych  miejscach  i  źródłach.  Kahuni  twierdzą,  Ŝe  wraz  z 
rozwojem języka ilości znaczeń wzrastały i czasami dane słowo uzyskiwało kontekst nie dotyczący huny. 
Do  waŜniejszych  słów  dodawano  równieŜ  znaczenia  symboliczne,  które  miały  wszechstronnie  je 
zabezpieczyć oraz pozwolić na większą swobodę przekazu. Na przykład słowo mana, czyli „boska moc” 
jest symbolizowane przez wodę i ogień, a słowo aka, czyli „substancja eteryczna” przez kiście owoców i 
lśniącą gwiazdę.

 

Przeanalizujmy  słowo  mana  z  punktu  widzenia zakodowanego  języka.  Ogólnym  znaczeniem  tego  słowa 
jest  ponadnaturalna  lub  boska  moc,  cudowna  moc  dowolnego  pochodzenia,  ogólnie  moc,  autorytet  i 
przywilej. Słowo moc zawiera w swym kontekście koncepcje energii, pewności siebie i umiejętności. Inne 
znaczenia  słowa  mana  to:  „rozrost  i  rozszerzanie”,  a  takŜe,jałowy”  oraz  „pustynia”.  Choć  pozornie  nie 
związane  ze  sobą,  te  znaczenia  opisują  efekty  tajemniczej  energii  mana,  a  takŜe  efekty  posiadana  bądź 
utraty  pewności  siebie.  W  dalszych  badaniach  znaczeń  źródłowych  skoncentrujmy  się  na  aspekcie 
energetycznym mana. Ta energia była równieŜ nazywana siłą Ŝyciową, praną oraz organem.

 

Aby dotrzeć do znaczeń źródłowych naleŜy najpierw rozbić słowo na sylaby. Sylaba ma znaczy dosłownie 
„dzięki  uŜyciu,  poprzez”  sugerując,  Ŝe  pewne  rzeczy  mogą  się  dziać  dzięki  uŜyciu  mana.  Ma  oznacza 
równieŜ „znikać bez śladu”, a mana w istocie potrafi w pewnych okolicznościach zniknąć. Ta sama sylaba 
jest uŜywana równieŜ jako skrót słów oko i pragnienie. Cielesne oczy są emiterami mana, a takŜe jest ona 
konieczna,  aby  spełnić  pragnienia.  Sylaba  na  oznacza  „wyciszony,  uspokojony”,  co  jest  dokładnym 
opisem stanu umysłu osoby pełnej mana (ma jest zresztą przedrostkiem wskazującym na jakość lub stan, 
więc  ma-na  moŜe  równieŜ  oznaczać  „stan  spokoju”.  Kolejnym  znaczeniem  sylaby  na  jest  „uwalniać  od 
bólu”, kolejna główna charakterystyka mana.

 

Inne  zakodowane  znaczenia  mogą  być  ujawnione  dzięki  podwajaniu  sylab.  Mama  oznacza  „szybki, 
zwinny,  błyskawiczny ruch”, co jest dobrym opisem działań mana. Inne znaczenia to „lekki”, „uwalniać 
od bólu i choroby”, czyli kolejne opisy działania tej energii. Co ciekawe, podobne słowa takie jak eamama 
i akemama oznaczają „tlen” i „płuca”. Jak łatwo jest się domyślić mowa tu o przyjmowaniu tlenu do płuc, 
najlepszej metodzie na gromadzenie mana. Nana oznacza „przywiązywać do czegoś uwagę” i „troszczyć 
się o coś”, oba te zagadnienia są bezspornie związane z energią Ŝycia.

 

Nie  wystarczy  uŜyć  kombinacji  sylab,  aby  odnaleźć  wszelkie  ukryte  znaczenia  słowa.  StaroŜytni 

Hawajczycy uwielbiali gry słowne, więc trzeba uŜyć równieŜ i ich, aby odnaleźć pozostałe znaczenia. Dla 
słowa  tak  prostego,  jak  mana  jedyną  moŜliwą  grą  słowną  jest  wyrzucenie  litery  m,  co  daje  słowo  ana 
oznaczające  „model,  wzór,  wzorzec”  oraz  słowo  „satysfakcjonujący”.  Ucząc  się,  jak  pracować  z  tą 
energią, dana osoba tworzy pewien wzorzec, który w rezultacie daje oczywiście satysfakcję. Podwojenie 
tej  sylaby,  czyli  ana-ana  oznacza  „nadmiernie  rozbudowany  wzorzec”,  to  znaczy  taki,  który  powoduje 
ograniczenia. Jest to równieŜ hawajskie określenie czarnej magii.

 

Ostatecznie  moŜna  teŜ  zdublować  samogłoski.  Ma  'a  oznacza  „pewna  wiedza,  nabywanie  umiejętności, 
praktyka,  rozwijanie  nawyku”.  KaŜdy  z  tych  opisów  moŜna  bez  najmniejszego  problemu  odnieść  do 
mana.  Słowo  na  'a  oznacza  „dobrze  ugruntowany”,  odniesienie  do  pewności  siebie,  której  nabywa  się 
wraz ze wzrostem ilości mana.

 

Wszystko to, co przedstawiłem powyŜej jest w istocie procesem pozwalającym na rozkodowanie tajnych 
informacji zawartych w języku hawajskim. UŜywając tej techniki w połączeniu z intuicją, moŜna odkryć, 
Ŝe  na  przykład  słowo  mana  nie  oznacza  tylko  i  wyłącznie  „mocy  boskiej”.  Porównując  pomiędzy  sobą 
tajemne znaczenia róŜnych słów, moŜna natrafić na jeszcze więcej informacji, co w efekcie prowadzi do 
lepszego zrozumienia danego tematu. Ponadto, mając pewną wiedzę na temat systemów psychoreligijnych 
całego  świata  oraz  porównując  wiedzę  zawartą  w  języku  do  tego,  co  robią  współcześni  kahuni,  moŜna 
nabyć  jeszcze  więcej  pewności,  Ŝe  informacje  zawarte  w  języku  hawajskim  są  nie  tylko  prawdziwe,  ale 
teŜ bardzo efektywne.

 

Polinezja a Grecja

 

Dziewiętnastowieczny  mieszkaniec  Hawajów,  Abraham  Fomander  prowadził  intensywne  badania 
lingwistyczne,  mające  na  celu  udowodnienie,  Ŝe  Polinezyjczycy  pochodzą  z  Bliskiego  Wschodu.  Max 
Freedom Long równieŜ był o tym przekonany, a nawet utrzymywał, Ŝe otrzymał pewne potwierdzające to 
informacje  od  człowieka  mieszkającego  pośród  plemion  berberyjskich  w  północnej  Afryce.  Obecnie 
większość  antropologów  głosi  teorię,  Ŝe  Polinezyjczycy  dotarli  na  Hawaje  z  Indii  lub 
południowo-wschodniej  Azji.  Kilku  innych,  jak  na  przykład  Thor  Heyerdahl  utrzymują,  Ŝe  bardziej 
prawdopodobną teorią jest zasiedlenie Polinezji przez mieszkańców Ameryki Południowej.

 

Sami  kahuni  twierdzą,  Ŝe  ich  kultura  powstała  w  okręgu  Pacyfiku,  a  potem  rozszerzyła  się  na  resztę 
świata.  To  załoŜenie  jest  potwierdzane  przez  bardzo  nieoczekiwane  źródło.  W  1969  roku  John  Filip 
Couhane,  pisarz  i  student  archeologii  prowadził  badania  nad  kulturą  Irlandii.  ZauwaŜył  on  wtedy,  Ŝe 
pewne nazwy pojawiają się wszędzie z niezwykłą regularnością. Dalsze badania ujawniły, Ŝe te kluczowe 
słowa  moŜna  znaleźć  dosłownie  na  całej  kuli  ziemskiej.  W  swej  ksiąŜce  zatytułowanej  „The  Key”, 
Couhane  sugeruje,  Ŝe  światowe  rozprzestrzenienie  się  tych  słów  ma  związek  z  migracjami  narodów 
semickich.  Ale  w  świetle  poglądów  kahunów  jest  moŜliwe  jeszcze  inne  wytłumaczenie.  Pozwolę  sobie 
zacytować tu bardzo interesujący fragment ksiąŜki Couhane'a:

 

„Poruszając  się  w  kierunku  zachodnim  poprzez  Pacyfik,  od  wybrzeŜa  peruwiańskiego,  poprzez 
pojedyncze wyspy aŜ do wybrzeŜy Chin i całej płyty azjatyckiej, odnajdujemy te same słowa kluczowe, w 
ilościach  tak  ogromnych,  jak  nigdzie  indziej  na  świecie...  Identyczne  zestawienia  pojawiają  się  na 
wyspach rozdzielonych tysiąckilometrowy-mi wodnymi przestrzeniami Pacyfiku.

 

Na Hawajach odnajdujemy: (...) Aloha: słowo będące powitaniem i poŜegnaniem, fonetycznie toŜsame z 
Eloah,  hebrajskim  określeniem  Boga.  Wraz  z  rozwijaniem  się  globalnych  moŜliwości  migracyjnych 
naleŜy  zwrócić  uwagę  na  pochodzące  z  wysp  brytyjskich  słowo  Alloa,  które  było  bezpośrednim 
poprzednikiem Hello.

 

Hula:  nazwa  tubylczego  tańca,  silnie  powiązanego  z  pierwiastkami  religijnymi  i  kultem  płodności, 
pojawia się często w wariantach Eloah/ Allah/Ala oraz w nazwach miejsc. Występuje jako Hula w Etiopii, 
El Hula w Libanie, Jezioro Hula w Izraelu, Rzeka Hulahula na Alasce, Stawy Hulah w Oklahomie, a takŜe 
w nazwach gór Huila w Kolumbii, oraz dwukrotnie w Angoli, na terenach Afryki”.

 

Istnieje  moŜliwość,  Ŝe  te  nazwy,  jak  i  zresztą  setki  innych  spośród  wymienianych  przez  Couhana,  są 
podobne do siebie tylko ze względu na podobieństwa występujące w róŜnych językach. Ale ich niezwykła 
ilość  pozwala  spekulować,  Ŝe  istniało  jednak  takie  zjawisko  jak  ogólnoświatowe  rozprzestrzenianie  się 
języka  hawajskiego.  Dodatkowym  dowodem  potwierdzającym  tę  tezę  są  badania  przeprowadzone  przez 
kalifornijskich  badaczy  huny,  które  świadcząc  duŜym  prawdopodobieństwie  występowania  koncepcji 

huny pośród wczesnogreckiej cywilizacji śródziemnomorskiej.

 

Czasopismo  Time,  28  lutego  1972  roku  zamieściło  na  swych  łamach  artykuł  opisujący  ekspedycję 
archeologiczną, mającą swój cel na maleńkiej wysepce na morzu egejskim o nazwie Santorini. Ekspedycja 
ta  poszukiwała  śladów  zagubionej  cywilizacji  Atlantydy,  ale to  akurat  nie  jest  najbardziej  interesującym 
nas  tu  tematem.  Interesujące  są  natomiast  dwa  znajdujące  się  na  wyspie  wulkany,  Nea  Kameni  i  Palaia 
Kameni.  NaleŜy  równieŜ  zwrócić  uwagę  na  fakt,  Ŝe  Santorini  była  kolebką  zaawansowanej  kultury  i 
cywilizacji,  aŜ  do  roku  1500  p.n.e.,  kiedy  to  wszystko  zostało  zniszczone  przez  ogromny  wybuch 
wulkanu.

 

Sam fakt, Ŝe nazwy wulkanów brzmią nieco „hawajsko”, jeszcze niczego nie oznacza, moŜe poza tym, Ŝe 
jest jakąś wskazówką. Po grecku ich nazwy oznaczają po prostu „Nowy Piec” i „Stary Piec”. Aby odkryć 
jakieś  realne  korelacje  z  tradycjami  huny,  trzeba  przebadać  znaczenia  sylabiczne,  co  umoŜliwi  odkrycie 
bliskoznaczności pomiędzy językiem hawajskim, a tymi nazwami.

 

W języku hawajskim, nea oznacza „pusty, jałowy, spustoszony”, względnie „niszczyć, rujnować”. Dalsze 
znaczenia  to  „popioły  wulkaniczne  i  pumeks”.  W  oryginalnym  brzmieniu  języka  hawajskiego  nie 
pojawiało  się  słowo  kameni.  Co  prawda  jest  ono  obecne  w  nowoczesnym  języku,  ale  tylko  jako 
zapoŜyczenie  angielskiego  słowa  „cement”,  więc  nie  będziemy  go  brali  pod  uwagę  w  naszych 
rozwaŜaniach. Ale sylaba ka posiada określone znaczenia takie jak „rzucić, cisnąć, przeklinać i wychodzić 
ze środka”. Podwojenie sylaby, kaka tłumaczy się zwykle jako „nieprzyjemny zapach”. Kolejna sylaba ni, 
musi  zostać  nieco  zmieniona,  aby  odpowiadała  zasadom  hawajskiej  gramatyki.  Po  tej  zmianie 
otrzymujemy sylabę nia, która oznacza dosłownie „defoliować”. P a (wywodzące się od Palaia) oznacza 
„dźwięk, zniszczona ziemia”. Jednoczesne podwojenie tej sylaby i występującej w niej samogłoski tworzy 
słowo Papa'a, które oznacza „płonąć, skwierczeć”. Słowo pala oznacza „smuga, rozmyte”, a akt „cięŜki, 
nasiąknięty  wodą  kamień  wulkaniczny”.  La  oznacza  „skazanie  na  śmierć  lub  zniszczenie”.  Ai 
„zniszczenie niesione przez ogień”, a aia oznacza „podłość”.

 

Patrząc na powyŜsze opisy trudno się oprzeć wraŜeniu, Ŝe nie przedstawiają one wulkanów i wywieranych 
przez nie efektów, co ostatecznie odbiera przypadkowi rację bytu w naszych dociekaniach. Ale czy jest to 
dowodem  na  prawdziwość  tezy  kahunów?  Niektórzy  ludzie  mogą  uwaŜać  przedstawione  tu  dowody  za 
przekonujące, inni  zaprzeczą  im. Ty  musisz  sam  podjąć  swoją  własną decyzję. Osobiście polecam, abyś 
odnalazł  wspomniany  artykuł  i  zamieszczoną  w  nim  mapkę,  oraz  sam  przeprowadził  dociekania  przy 
uŜyciu słownika hawajskiego. Nic nie jest bardziej przekonujące, niŜ osobiste doświadczenia.

 

Korelacje kulturowe

 

Poza bezpośrednimi tłumaczeniami nazw i miejsc, istnieje jeszcze jedna metoda pozwalająca na korelację 
huny  z  innymi  systemami  psychoreligijnymi  świata,  polegająca  na  badaniu  koncepcji  zawartych  w  tych 
systemach i sprawdzaniu, czy aby nie noszą one w sobie zakodowanych idei huny.

 

Na przykład sufizm jest systemem wywodzącym się z islamu, ale jednocześnie jego wyznawcy twierdzą, 
Ŝe powstał on wcześniej od chrześcijaństwa. Opowiada o tym pewna legenda, w treści której znajdujemy 
historię  ludzi,  którzy  opuścili  swój  spustoszony  kataklizmem  kraj  i  znaleźli  schronienie  na  wyspie.  Po 
pewnym  czasie,  kiedy  ich  rodzinny  kraj  był  juŜ  zdatny  do  zamieszkania  niektórzy  z  uciekinierów 
powrócili  do  niego.  Okazało  się,  Ŝe  jest  on  piękny  ponad  wszelką  miarę.  Inni  postanowili  pozostać  na 
wyspie,  poniewaŜ  przyzwyczaili  się  do  niej  lub  teŜ  nie  potrafili  pływać.  Po  pewnym  czasie  zwiadowcy 
powrócili na wyspę i przynieśli wiadomości z ojczyzny, zachwalając jej piękno. Ale niestety bardzo wielu 
wyspiarzy nie chciało się w ogóle uczyć pływać, a inni chcieliby tam dopłynąć, jednocześnie nie marnując 
czasu  na  Ŝadne  nauki,  czy  treningi pływania.  Prosta  alegoria  zawarta  w  tej legendzie  mówi  o  ludzkości, 
która  upadła  z  jakiegoś  wyŜszego  stadium  rozwoju,  oraz  o  problemach,  jakie  mają  ci,  którym  udało  się 
doń powrócić z przekazywaniem swej wiedzy innym.

 

Porównywanie  tej  legendy  do  podań  polinezyjskich  zabrałoby  tu  za  duŜo  miejsca,  ale  warto  jest 
przeanalizować  chociaŜ  pojawiające  się  w  tym  przekazie  kluczowe  słowa.  W  języku  hawajskim  wyspę 
określa  się  słowem  moku,  które  oznacza  równieŜ  „bycie  odciętym,  separacja,  bycie  przywiązanym  do 
jednego  miejsca”.  Au,  słowo,  które  oznacza,jaźń”  i  „myśl”,  ma  równieŜ  dodatkowe  znaczenia  „pływać, 
uczyć się pływać, nauczać pływania”. I znowu nie moŜna uznać tego za dowód, ale jest to bez wątpienia 
kolejny bardzo miły zbieg okoliczności.

 

Max  Freedom  Long  przetłumaczył  Modlitwę  Pańską  na  język  hawajski,  potem  zaś  przetłumaczył  jej 
ukryte  znaczenia  z  powrotem  na  język  angielski.  Wyniki,  jakie  otrzymał,  były  naprawdę  zdumiewające. 
Odczytał  on  bowiem  pełną  instrukcję  pozwalającą  na  skontaktowanie  się  z  własną  WyŜszą  Jaźnią.  Co 
interesujące,  rzeczona  modlitwa  pojawia  się  w  róŜnych  formach  w  wielu  róŜnych  miejscach,  tak  jakby 
autorzy chcieli się upewnić, Ŝe osoba zainteresowana jej nie przeoczy. Ponadto z pewnością zdawali sobie 
oni sprawę z faktu, Ŝe ogromne fragmenty ich prac mogą zostać ocenzurowane i wycięte.

 

Ja  osobiście  odnajduję  ogromną  ilość  podobieństw  pomiędzy  treścią  Ewangelii  i  huną.  Na  przykład 
bardzo  często  powtarzane  jest  zdanie  „Wiara  uczyniła  cię  uleczonym”.  Jest  to  bezpośredni  ekwiwalent 
nauk huny, które mówią, Ŝe uzdrowienie jest kwestią zmiany przekonań (wierzeń). Co prawda pojedyncze 
podobieństwo  jeszcze  nic  nie  znaczy,  ale  odnalazłem  bardzo  wiele  innych  podobieństw  szczególnie 
odnoszących się do podstawowych zasad huny.

 

W  Starym  Testamencie  moŜna  równieŜ  odnaleźć  bardzo  wiele  nauk  huny  szczególnie  w  imionach  i 
nazwach  miejsc.  Była  to  zresztą  ulubiona  metoda  przekazywania  tajnych  wiadomości  nie  tylko  pośród 
kahunów,  ale  równieŜ  wśród  dawnych  Hebrajczyków.  Cała  historia  słuŜyła  wyłącznie  za  pojemnik 
prawdziwych informacji, które były zawarte w imionach. Musisz oczywiście wiedzieć, Ŝe Biblia, tak jak 
wiele innych świętych ksiąg ma ogromną ilość znaczeń. To, Ŝe pojawia  się w  niej wiele odnośników do 
huny, wcale nie oznacza, Ŝe nie istnieją w niej inne ukryte znaczenia, ani teŜ, Ŝe zewnętrzne historie mają 
w  ogóle  jakąkolwiek  wartość.  We  współczesnych  czasach  nie  zdarza  się  juŜ,  aby  pojawiały  się  teksty 
niosące  w  sobie  wiele  znaczeń.  Bardzo  niewielu  pisarzy  ma  wystarczające  umiejętności,  aby  poradzić 
sobie  z  napisaniem  takiego  tekstu,  a  i  rzesza  czytelników,  którzy  potrafiliby  go  odczytać  jest  bardzo 
niewielka. Nawet rzeczy takie jak socjopolityczne znaczenie rymów w bajce o Matce Gęsi dla większości 
ludzi stanowi juŜ zapomniany i niewarty uwagi temat.

 

StaroŜytni  kahuni  byli  mistrzami  w  budowaniu  wieloznaczności,  szczególnie,  jeśli  chodzi  o  pieśni. 
Następującą pieśń zaczerpnąłem z albumu „The Kahunas” w wykonaniu L.R. McBride'a:

 

„Wspomnij dni naszej młodości

 

Wezbrane są teraz chmury nad Hanakahi

 

Narasta przed oczyma chmura poranku

 

Daremna jest bitwa dzieci

 

Bowiem wielka walka trwać będzie

 

Tak jak głębiny trwają za płycizną

 

Wojownik głowę swą wznosi

 

Gotowy przyjąć poraŜkę i glorię”

 

Ta  pieśń  zawiera  przynajmniej  pięć  róŜnych  znaczeń  -  dosłowne,  przenośne,  seksualne,  historyczne  i 
tajemne, moŜliwe do rozpoznania tylko dla wtajemniczonych.

 

Jeśli  osoby,  które  pisały  Ewangelie  były  w  jakiś  sposób  zaznajomione  z  naukami  huny,  lub  teŜ  czymś 
bardzo  do  nich  podobnym,  bez najmniejszego problemu  mogłyby  spisać  to  wszystko  w  bardzo podobny 
sposób. A jeśli  chodzi o ścisłość,  to  niezaleŜnie  od tego  czy  byli  oni  wtajemniczeni  w  wiedzę huny  czy 
nie, to i tak, niezaleŜnie od tego uŜyli wielu warstw znaczeń. Aby nie być gołosłownym mogę powiedzieć, 
Ŝe w przypowieści o Rajskim Ogrodzie pojawia się warstwa ukrytych znaczeń, która opisuje jak uzyskać 
stan  wyŜszej  świadomości,  a  takŜe  skutki,  jakie  wywiera  negatywne  myślenie.  Gun  -  Heden,  „Ogrody 
Edenu,” to nie tylko miejsce na kuli ziemskiej, ale takŜe stan umysłu.

 

Dlaczego sekretne?

 

Co jest powodem istnienia tajemnego kodu? Dlaczego huna była utrzymywana w sekrecie przed ogółem? 
Pierwszą  nasuwającą  się  myślą  jest,  Ŝe  chodzi  o  podtrzymanie  władzy.  Teoria  moŜe  być  taka,  Ŝe  kilku 
ludzi  odkryło  tajemnice  wielkich  i  uŜytecznych  sekretów,  takich  jak  telepatia  czy  psychokineza,  i 
postanowiło to zataić, aby móc rządzić bez zbędnej konkurencji. Niestety jest to błędna teoria, poniewaŜ 
do sekretów odwołują się tylko ludzie, którzy twierdzą, Ŝe posiadają jakąś moc, choć w istocie tak nie jest. 
Są  oni  zmuszeni  do  ukrywania  tego  faktu,  a  odpowiednia  manipulacja  tajemniczością  jest  w  stanie 
utrzymać ludzi w ignorancji przez długi czas. W takich wypadkach te osoby starają się wręcz rozgłosić, Ŝe 
są w posiadaniu jakichś sekretów, bowiem zaleŜy im na tym, aby ludzie o tym wiedzieli. Tak mniej więcej 
było w wypadku kahunów z wyspy Molokai. W czasach, kiedy kapitan Cook docierał właśnie na wyspy, 

mieli oni reputację straszliwych i potęŜnych czarowników. JednakŜe, kiedy ta wyspa została podbita przez 
króla  Kamchameha,  okazało  się,  Ŝe  jedyną  rzeczą,  którą  potrafi  li  oni  robić  naprawdę  dobrze,  było 
wyrabianie sobie reputacji.

 

Inna teoria głosi, Ŝe wiedza ta była sekretna, aby zapobiec uŜyciu jej w złych celach. Jest to mniej więcej 
tak samo efektywne, jak próba, którą podjął kiedyś rząd Stanów Zjednoczonych, mająca na celu zatajenie 
przed ludźmi uŜycia energii atomowej. Nie da się utrzymać sekretów Ŝycia przed tymi, którzy mają czarne 
serca,  ale  jednocześnie  są  wystarczająco  inteligentni, aby  te  nauki  pojąć  i  wystarczająco  ambitni,  aby  je 
zastosować.  JednakŜe  buforem  bezpieczeństwa  jest  to,  Ŝe  największe  spośród  sekretów  wymagają  serca 
przepełnionego  szczerą  miłością,  aby  w  ogóle  były  zdatne  do  uŜycia.  JednakŜe  istnieje  bardzo  wiele 
wiedzy, której moŜna uŜyć zarówno do czynienia dobra, jak i zła, co między innymi stało się przyczyną 
tego, Ŝe tak wielu kahunów nauczyło się przeciwdziałać złu.

 

Istnieją dwa waŜkie powody, przez które sekrety Ŝycia były utrzymywane w tajemnicy. Pierwszym z nich 
było  niebezpieczeństwo  społeczno-prawne.  Prawdziwe  tajemnice  Ŝycia  zwykle  nic  pokrywają  się  z 
poglądami  głoszonymi  przez  ludzi  będących  u  władzy,  która  zresztą  zaleŜy  właśnie  od  podtrzymania 
dawnych  poglądów.  Odnosi  się  to  zarówno  do  władz  religijnych,  jak  i  politycznych,  czy  naukowych. 
Prawdziwe  tajemnice  Ŝycia  powodują,  Ŝe  człowiek  uniezaleŜnia  się  od  wszelkich  ziemskich  instytucji 
władzy.

 

Drugim  powodem  jest  trudność  w  dzieleniu  się  sekretami.  Zrozumienie  ich  wymaga  zwykle  całkowitej 
zmiany  w  myśleniu  i  nastawieniu,  co  jest  bardzo  trudne  dla  wielu  osób.  Większość  ludzi  jest  po  prostu 
leniwa.  Chcieliby  gwiazdki  z  nieba  bez  Ŝadnego  wysiłku,  albo  teŜ  mocy  dokonywania  cudów,  bez 
przejścia  przez  proces  wewnętrznej  transformacji.  Warto  dodać,  Ŝe  większości  sekretów  moŜna 
doświadczyć  bardzo  łatwo.  Prawdziwe  problemy  zaczynają  się,  kiedy  przychodzi  Ŝyć  zgodnie  z  ich 
zasadami i ćwiczyć, aby zwiększać swe umiejętności.