Krótkie wprowadzenia do edytora VIM

Edytor   tekstowy   VIM   jest   rozbudowan   wersj   edytora   VI,

ą

ą

najstarszego  i   najbardziej   rozpowszechnionego   w   rodowiskach

ś

uniksowych  edytora   przeznaczonego   dla   programistów.   Mimo   na
pozór trudnej do opanowania obs ugi stanowi on bardzo elastyczne i

ł

wygodne  rodowisko dla programisty. VIM dzia a w trzech trybach:

ś

ł

edycji,   wprowadzania   i   polece .   W   trybie   edycji   kursorem   mo na

ń

ż

porusza   przy   pomocy   klawiszy   <h>,   <j>,   <k>,   <l>,   jak   równie

ć

ż

pos uguj c   si   klawiszami  

ł

ą

ę

kursorów.  W   tym   trybie   niektórym

klawiszom,   lub   ci gom   wpisanym   przy   pomocy   klawiatury

ą

przypisano   dzia ania   zwi zane   z   operacjami   na   tek cie.   Oto   kilka

ł

ą

ś

najwa niejszych przyk adów:

ż

ł

yy – kopiuje do bufora lini  tekstu pod któr  znajduje si  kursor,

ę

ą

ę

y10y – kopiuje do bufora 10 linii tekstu zaczynaj c od tej pod któr

ą

ą

znajduje si  kursor

ę

p – wkleja tekst z bufora do miejsca, w którym znajduje si  bufor,

ę

dd   -   usuwa   lini   tekstu  

ę

pod  któr   znajduje   si   kursor   (mo na   j

ą

ę

ż

ą

wklei  

ć

klawiszem p w inne miejsce),

d10d  - tak jak wy ej, ale 10 linii,

ż

x – kasuje znak pod którym znajduje si  kursor (uwaga: polecenie

ę

x5x skasuje sze

, a nie pi

 kolejnych znaków),

ść

ęć

u   –   polecenie   cofni cia   ostatniej   zmiany   (ang.   undo)   –

ę

wielopoziomowe

yw – skopiowanie wyrazu do bufora,

dw – usuni cie wyrazu,

ę

cw – usuni cie wyrazu i przej cie do trybu wprowadzania,

ę

ś

a   –   przesuni cie  

ę

kursora  o   jedn   pozycj   w   prawo   i   przej cie   do

ą

ę

ś

trybu wprowadzania,

i – przej cie do trybu wprowadzania,

ś

r – zmiana jednego znaku,

gg – ustawienie kursora na pocz tku edytowanego pliku,

ą

G – automatyczne sformatowanie kodu (wprowadzenie wci

),

ęć

R   –   przej cie   do   trybu   wprowadzania   z  

ś

nadpisywaniem  (podobnie

dzia a klawisz insert),

ł

* - wyszukanie kolejnego wyst pienia wzorca znajduj cego si  pod

ą

ą

ę

kursorem,

K – wyszukanie strony podr cznika man, dla

ę

  instrukcji  pod którą

znajduje si  kursor.

ę

Tryb   wprowadzania,   jak   sama   nazwa   wskazuje   s u y   do

ł ż

wprowadzania   tekstu   programu   (kodu   ród owego).   Edytor   VIM

ź

ł

oferuje   wiele   udogodnie   u atwiaj cych   prac   programisty,   jak

ń

ł

ą

ę

pod wietlanie sk adni, czy numerowanie linii. Niektóre z nich trzeba

ś

ł

uaktywni   w   trybie   polece ,   jednak   cz

  z   nich   dost pna   jest

ć

ń

ęść

ę

poprzez   odpowiednie   kombinacje   klawiszy   np:   <Ctrl>   +   <p>
uzupe nienie   wprowadzanego   wzorca   poprzez   dopasowanie   go   do

ł

wzorca   znajduj cego   si   „u   góry”,   <Ctrl>   +   <n>   to   samo   co

ą

ę

poprzednio,   ale   wzorzec   znajduje   si   „na   dole”,   <Ctrl>   +   <W>

ę

przej cie mi dzy otwartymi oknami, <Esc> przej cie do trybu edycji.

ś

ę

ś

W trybie polece  dost pne s  nast puj ce 

ń

ę

ą

ę

ą

opcje:

/wzorzec – znajduje wyst pienie wzorca w pliku, przeszukiwanie „w

ą

dó ”,

ł

?wzorzec – jak wy ej, ale „w gór ”,

ż

ę

!polecenie – wykonanie polecenia pow oki,

ł

:q – wyj cie z edytora,

ś

:q! - wyj cie z edytora, bez zapisywania zmian,

ś

:wq – wyj cie z zapisaniem zmian,

ś

:sp – podzielenie bie

cego okna na dwie cz

ci,

żą

ęś

:e nazwapliku – otwarcie pliku do edytowania,

:s/wzorzec/zast pienie

ą

  –   zast pienie   wzorca   podanym   ci giem   w

ą

ą

linii, w której znajduje si  kursor.

ę

:set number – w czenie numeracji wierszy,

łą

:set nonumber – wy czenie numeracji wierszy,

łą

:10 – przeniesienie kursora do wiersza o podanym numerze

:make – wykonanie kompilacji bez opuszczania edytora, o ile istnieje
plik makefile,

:cnext – wyszukanie kolejnego b du w kodzie, je li kompilacja si

łę

ś

ę

nie powiod a,

ł

:cprevious – to co wy ej, ale poprzedniego b du,

ż

łę

:clist – wypisuje skrócon  list  b dów,

ą

ę łę

:clist! - wypisuje pe n  list  b dów.

ł ą

ę łę

Cz

  z   tych   polece   mo e   zosta   automatycznie   wykonana   po

ęść

ń

ż

ć

uruchomieniuVIMa,   je li   zostan   zapisane   w   pliku  

ś

ą

.vimrc.

  Oto

przyk adowy taki plik:

ł

set nocp     

      #wy cz tryb kompatybilno ci z VI

łą

ś

set nowrap 

      #wy cz zawijanie wierszy

łą

set autoindent shiftwidth=8    #ustaw g boko

 wci

 na 8 znaków

łę

ść

ęć

set showcmd                          #poka  komendy wpisywane w trybie

ż

edycji

map   <F2>   :set   nowrap<cr>           #zmapuj   klawisze   F2   –   wy cz

łą

zawijanie wierszy

map <F3> :set wrap<cr>           #F3 – w cz zawijanie wierszy

łą

map <F4> :set number<cr>       #F4 – w cz numeracje wierszy

łą

map <F5> :set nonumber<cr>   #F5 – wy cz numeracje wierszy

łą

map <F6> :set showmatch<cr>   #F6 – w cz parowanie nawiasów

łą

1

map <F7> :set noshowmatch<cr> #F7 – wy cz parowanie nawiasów

łą

1 W tym trybie, je li stawiamy nawias zamykaj cy, to kursor na sekund  wraca do

ś

ą

ę

nawiasu otwieraj cego

ą