plik

„ W Antiochii też nazwano po raz

pierwszy uczniów chrześcijanami ”

( Dz 11, 26 )

Czy jesteś chrześcijaninem ?

Czesław M. Czech

Dziś wiele milionów ludzi nazywa siebie chrześcijanami.

Całe kraje noszą nazwę chrześcijańskich. Ale czy mają prawo tak
o sobie mówić?

Ostatnie 20 wieków historii świata i Europy jest naznaczone

niezliczonymi  wojnami,  a  ostatni  wiek  przyniósł  z  sobą  dwie
najstraszniejsze  wojny  w  historii  ludzkości.  W  krajach  które
nazywają  się  chrześcijańskimi  jest  najwięcej  morderstw,  gwałtów,
kradzieży  dokonywanych  przez  ludzi,  którzy  nazywają  siebie
chrześcijanami.  Plotki,  obmowy,  gniew,  kłótnie,  zakłamanie,  to
codzienność  wielu  ludzi,  którzy  w  niedzielę  pokazują  swoją
pobożność  chodząc  do  kościoła,  czy  uczestnicząc  w  innych
obrzędach religijnych.

Kiedy jednak czyta się Pismo Święte wyłania się inny obraz

jakimi ludźmi mają być chrześcijanie. Stąd rodzi się pytanie, czy

każdy, kto nazywa siebie chrześcijaninem, jest nim rzeczywiście?

A ty, czy rzeczywiście jesteś chrześcijaninem?

Zanim jednak odpowiesz sobie na to pytanie, przyjrzyj się

temu, co mówi Biblia o tym jak zostaje się chrześcijaninem i jakie
powinien on prowadzić życie.

W JAKI SPOSÓB CZŁOWIEK ZOSTAJE

CHRZEŚCIJANINEM

„  A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana
mi  jest  wszelka  moc  na  niebie  i  na  ziemi.  Idźcie  tedy
i  czyńcie  uczniami  wszystkie  narody,  chrzcząc  je
w  imię  Ojca  i  Syna  i  Ducha  Świętego,  ucząc  je
przestrzegać  wszystkiego,  co  wam  przekazałem.  A  oto
Ja  jestem  z  wami  po  wszystkie  dni  aż  do  skończenia
świata. ”

( Mt 28, 18 - 20 )

„ I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię

wszystkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzczony
zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie
potępiony. ”

( Mk 16, 15 - 16 )

Nazwa „chrześcijanie” została dana osobom, które były

uczniami Jezusa Chrystusa, to znaczy tym, którzy wierzyli w Niego
i w swoim życiu naśladowali Jego postępowanie. Dlatego też śmiało
można powiedzieć, że osobą która ustaliła zasady w jaki sposób
każdy człowiek może zostać chrześcijaninem jest Pan Jezus
Chrystus, o czym świadczy też Pismo Święte.

To właśnie Jezus Chrystus nakazał apostołom czynić

uczniami wszystkie narody. Dał im też wskazówki, jak mają to
robić. Kazał im, aby wpierw głosili ewangelię, a jeśli ktoś uwierzy
ewangelii, miał być na wyznanie wiary ochrzczony przez apostołów,

aby zostać zbawionym. Następnie, kiedy już został uczniem Jezusa
Chrystusa, apostołowie mieli dalej uczyć go jak ma naśladować
swojego Pana poprzez przestrzeganie Jego przykazań.

Dlatego też warto zastanowić się nad treścią ewangelii, nad

tym, jakie znaczenie ma chrzest i co to znaczy być zbawionym.

Co jest treścią Ewangelii ?

„Piotr  zaś  otworzył  usta  i  rzekł:  Teraz  pojmuję
naprawdę,  że  Bóg  nie  ma  względu  na  osobę.  Lecz
w  każdym  narodzie  miły    mu  jest  ten,  kto  się  go  boi
i  sprawiedliwie  postępuje.  Posłał  On  synom  izraelskim
Słowo,  zwiastując  dobrą  nowinę  o  pokoju  przez  Jezusa
Chrystusa; On to jest Panem wszystkich. Wy wiecie, co
się  działo  w  całej  Judei,  począwszy  od  Galilei,  po
chrzcie, który głosił Jan - o Jezusie z Nazaretu, jak Bóg
namaścił  go  Duchem  Świętym  i  mocą,  jak  chodził,
czyniąc  dobrze  i  uzdrawiając  wszystkich  opętanych
przez  diabła,  bo  Bóg  był  z  nim.  A  my  jesteśmy
świadkami  tego  wszystkiego,  co  uczynił  w  ziemi
żydowskiej i w Jerozolimie; jego to zabili, zawiesiwszy
na  drzewie.  Ale  Bóg  wzbudził  go  trzeciego  dnia
i  dozwolił  mu  się  objawić.  Nie  całemu  ludowi,  lecz
świadkom  uprzednio  wybranym  przez  Boga,  nam,
którzy  z  nim  jedliśmy  i  piliśmy  po  jego
zmartwychwstaniu.  Przykazał  nam  też,  abyśmy  ludowi
głosili  i  składali  świadectwo,  że  On  jest  ustanowionym
przez  Boga  sędzią  żywych  i  umarłych.  O  nim  to
świadczą  wszyscy  prorocy,  iż  każdy,  kto  w  niego
wierzy,  dostąpi  odpuszczenia  grzechów  przez  imię
jego.”

( Dz 10, 34 - 43 )

„A  przypominam  wam,  bracia,  ewangelię,  którą  wam
zwiastowałem, którą też przyjęliście, i w której trwacie,
i  przez  którą  zbawieni  jesteście,  jeśli  ją  tylko
zachowujecie  tak,  jak  wam  ją  zwiastowałem,  chyba,  że
nadaremnie  uwierzyliście.  Najpierw  bowiem  podałem
wam to, co i ja przejąłem, że Chrystus umarł za grzechy
nasze  według  Pism,  i  że  został  pogrzebany,  i  że  dnia
trzeciego  został  z  martwych  wzbudzony  według  Pism,
i że ukazał się Kefasowi, potem dwunastu; potem ukazał
się  więcej,  niż  pięciuset  braciom  naraz,  z  których
większość dotychczas żyje, (...). Czy więc ja, czy oni, to
samo opowiadamy, i tak uwierzyliście.”

( 1 Kor 15, 1 - 6. 11 )

( porównaj także : Dz 2, 14 - 36; Dz 5, 27 - 32; Dz 13,
16 - 41 )

Kiedy czyta się Dzieje Apostolskie łatwo zauważyć, że

treścią ewangelii głoszonej przez apostołów jest osoba i dzieło Pana
Jezusa Chrystusa. Głosili oni, że Jezus Chrystus po dokonaniu wielu
cudów  i  zwiastowaniu  ludowi  Bożego  Królestwa,  został  zabity  na
krzyżu  i  że  zmartwychwstał  po  trzech  dniach,  tak,  jak  to  było
wcześniej  zapowiedziane  przez  Boga  poprzez  proroków.  Nauczali
oni,  że  Jezus  Chrystus  jest  Panem,  którego  mają  słuchać  wszyscy
ludzie  i  który  został  ustanowiony  przez  Boga  sędzią  wszystkich
ludzi,  żywych  i  umarłych,  aby  osądził  każdego  człowieka  za  jego
postępowanie.

Apostołowie głosili także, że zgodnie z Bożym

postanowieniem tylko w Jezusie Chrystusie - poprzez to, że umarł za
grzechy każdego człowieka na krzyżu - każdy człowiek, który zaufa
Jezusowi Chrystusowi i odda swoje życie pod Jego panowanie,
otrzyma odpuszczenie grzechów. Oznacza to, że kiedy Jezus

Chrystus będzie sądził ludzi za ich grzechy, człowiek, który zaufa
Mu nie będzie odpowiadał za swoje grzechy, ale zostanie
potraktowany tak, jakby nigdy nie popełnił żadnego grzechu.

Także dzisiaj treścią ewangelii jest osoba Jezusa Chrystusa

i  to,  że  tylko  w  Nim  jest  odpuszczenie  grzechów,  gdyż  treść
ewangelii  nie  zmienia  się,  tak  jak  nie  zmienia  się  Bóg  i  Jego
obietnice. I jak za czasów apostolskich, tak i dzisiaj Bóg oczekuje,
że  każdy  człowiek  okaże  swoją  wiarę  nie  tylko  słowami,  ale  także
okazując posłuszeństwo Jezusowi Chrystusowi.

Upamiętanie i chrzest.

„ ... Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, zbawiony będzie
...”

( Mk 16, 15 - 16 )

„ A gdy  to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do
Piotra  i  pozostałych  apostołów;  Co  mamy  czynić
mężowie  bracia?  A  piotr  do  nich;  Upamiętajcie  się
i  niechaj  się  każdy  z  was  da  ochrzcić  w  imię  Jezusa
Chrystusa  na  odpuszczenie  grzechów  waszych,
a otrzymacie dar Ducha Świętego. Obietnica ta bowiem
odnosi  się  do  was  i  do  dzieci  waszych  oraz  do
wszystkich,  którzy  są  z  dala,  ilu  ich  Pan,  Bóg  nasz,
powoła (...). Ci więc, którzy przyjęli słowo jego, zostali
ochrzczeni  i  pozyskanych  zostało  owego  dnia  około
trzech tysięcy dusz.”

( Dz 2, 37 - 41 )

„ I wyprowadziwszy ich na zewnątrz, rzekł: Panowie, co
mam czynić, abym był zbawiony?  A oni rzekli: Uwierz
w  Pana  Jezusa,  a  będziesz  zbawiony  ty  i  twój  dom.
I  głosili  Słowo  Pańskie  jemu  i  wszystkim,  którzy  byli
w jego domu. Tejże godziny w nocy zabrał ich ze sobą,
obmył ich rany, i zaraz został ochrzczony, on i wszyscy
jego domownicy.”

( Dz 16, 30 - 33 )

Czytając Nowy Testament łatwo zauważyć, że Bóg oczekuje,

aby każdy człowiek, który uwierzy w Jezusa Chrystusa upamiętał
się i dał się ochrzcić.

Upamiętanie jest zmianą sposobu myślenia za którym idzie

też zmiana postępowania. Oznacza to, że każdy kto uwierzył Bogu,
musi też uznać za grzech wszystko to, co Bóg nazywa grzechem,
powinien też wyznać wszystkie swoje grzechy i w miarę możliwości
naprawić krzywdy, jakie wyrządził innym ludziom. Także powinien
swoje postępowanie zmienić tak, aby nie grzeszył, ale czynił tylko
to, co jest uznawane przez Boga za dobre. Upamiętanie jako wyraz
wiary powinno zawsze poprzedzać chrzest każdego człowieka.

Chrzest nie jest uczynkiem, poprzez który można zasłużyć

sobie na zbawienie. Nie jest też sakramentem, który sam z siebie
zbawia człowieka.

Chrzest jest wyrazem posłuszeństwa Jezusowi Chrystusowi,

gdyż to właśnie On nakazał, aby każdy, kto uwierzy ewangelii,
został ochrzczony. Chrzest jest wyrazem upamiętania, jest
symbolicznym pokazaniem Bogu i ludziom, że jest się grzesznikiem

i potrzebuje się przebaczenia grzechów, potrzebuje się zbawienia.
Dlatego ochrzczony może być tylko ten człowiek, który jest
świadomy swojej wiary w Jezusa Chrystusa i chce być posłusznym

Bogu.

Jak ważny jest chrzest, jako wyraz wiary w Jezusa Chrystusa

i upamiętania, pokazują dwa fragmenty z dziejów Apostolskich.
W 10 rozdziale ( wersety 34 do 48 ) możemy przeczytać, że po

zwiastowanej przez Piotra ewangelii, kiedy Korneliusz i jego
domownicy uwierzyli i otrzymali w darze Ducha Świętego, apostoł
Piotr trzymając się nakazu Pana Jezusa nakazał ochrzcić wszystkich,
którzy uwierzyli.

W rozdziale 19 ( wersety 1 do 7 ) możemy przeczytać, że

kiedy apostoł Paweł spotkał uczniów Jana Chrzciciela, mimo, że

byli oni ochrzczeni przez Jana Chrzciciela, kiedy uwierzyli
ewangelii o Jezusie Chrystusie, którą im głosił apostoł Paweł,
zostają przez niego ochrzczeni w imię Pana Jezusa.

Każdy człowiek sam musi zdecydować, czy chce być

ochrzczonym i czy chce być chrześcijaninem, czy też nie i nikt nie
może za niego podjąć tej decyzji. Także każdy człowiek, który
uwierzy ewangelii i zostanie ochrzczony, zgodnie z obietnicą Pana

Jezusa Chrystusa, zostanie przez Niego zbawiony.

Co to znaczy być zbawionym ?

„Bo miłość Chrystusowa ogarnia nas, którzy doszliśmy
do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł;
a zatem wszyscy umarli; a umarł za wszystkich, aby ci,
którzy żyją, już nie dla siebie samych żyli, lecz dla tego,

który  za  nich  umarł  i  został  wzbudzony.  Dlatego  już
odtąd  nikogo  nie  znamy  według  ciała;  a  jeśli  znaliśmy
Chrystusa  według  ciała,  to  teraz  już  nie  znamy.  Tak
więc,  jeśli  ktoś  jest  w  Chrystusie,  nowym  jest
stworzeniem;  stare  przeminęło,  oto  wszystko  stało  się
nowe.  A  wszystko  to  jest  z  Boga,  który  nas  pojednał
z  sobą  przez  Chrystusa  i  poruczył  nam  służbę
pojednania, to znaczy, że Bóg w Chrystusie świat z sobą
pojednał,  nie  zaliczając  im  ich  upadków,  i  powierzył
nam słowo pojednania.”

( 2 Kor 5, 14 - 19 )

„  Wszak  Chrystus,  gdy  jeszcze  byliśmy  słabi,  we
właściwym  czasie  umarł  za  bezbożnych  (...).  Bóg  zaś
daje  dowód  swojej  miłości  ku  nam  przez  to,  że  kiedy
byliśmy  jeszcze  grzesznikami,  Chrystus  za  nas  umarł.
Tym  bardziej  więc  teraz,  usprawiedliwieni  krwią  jego,
będziemy  przez  niego  zachowani  od  gniewu.  Jeśli
bowiem,  będąc  nieprzyjaciółmi,  zostaliśmy  pojednani
z Bogiem, przez śmierć Syna jego, Tym bardziej, będąc
pojednani, dostąpimy zbawienia przez życie jego.”

( Rz 5, 6 - 10 )

„  Czyż  nie  wiecie,  że  my  wszyscy,  ochrzczeni
w  Chrystusa  Jezusa,  w  śmierć  jego  zostaliśmy
ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez
chrzest  w  śmierć,  abyśmy  jak  Chrystus  wskrzeszony

został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe
życie prowadzili.”

( Rz 6, 3 - 4 )

Zbawienie, które daje nam Bóg jest często mylnie

utożsamiane tylko z życiem wiecznym w niebie. I podczas gdy jedni
ludzie twierdzą, że muszą sobie zasłużyć na zbawienie, inni
twierdzą, że wystarczy wyznać ustami wiarę w Jezusa Chrystusa,
a już będzie się w niebie.

Słowo „zbawienie” znaczy ratunek, ocalenie. Termin „Boże

zbawienie” oznacza ratunek, jaki Bóg przygotował wszystkim
ludziom poprzez śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Jest
to Boża odpowiedz na to, co uczynił grzech w życiu człowieka,
kiedy ten okazał swoje nieposłuszeństwo Bogu.

Kiedy człowiek zgrzeszył nie mógł dłużej przebywać

z Bogiem, gdyż poprzez grzech zasłużył sobie na Boży gniew i na
karę, także człowiek uzależnił się od grzechu i stał się niezdolny do
prowadzenia  życia  bez  grzechu,  do  życia,  do  jakiego  stworzył  go
Bóg  i  jakiego  od  niego  oczekuje.  To  właśnie  poprzez  grzech  na
świecie  zapanowało  cierpienie,  choroby,  śmierć,  ludzie  zaczęli
nienawidzić siebie nawzajem, zabijać się.

Pomimo tego, że każdy człowiek jest grzesznikiem, Bóg

jednak  nadal  kocha  każdego  człowieka  i  nie  chce,  aby  ktokolwiek
zginął z powodu grzechu. Dlatego też posłał swojego Syna, aby ten
poniósł karę za grzech i aby każdy człowiek, który wierzy w Niego
został  zbawiony,  tzn.  został  usprawiedliwiony  przed  Bogiem  przez
wiarę  w  Jezusa  Chrystusa.  Daje  On  też  tym,  którzy  okazują  swoją
wiarę poprzez upamiętania i chrzest, nowe życie, aby mogli oni żyć

bez  grzechu  i  mieć  swobodny  dostęp  do  Boga,  bez  obawy,  że
zostaną ukarani za poprzednio popełnione grzechy. Bóg daje im też
Ducha  Świętego,  aby  On  ich  prowadził  przez  życie,  dając  im  moc
do  prowadzenia  bezgrzesznego  życia,  do  służenia  Bogu  i  innym
ludziom.  Bóg  daje  też  obietnicę,  że  ci,  którzy  w  pełni  korzystają
z  Jego  daru  zbawienia,  będą  wraz  z  Nim  żyć  wiecznie.  Bóg  chce,
aby każdy człowiek został zbawiony, aby został uczniem Jego Syna,

Jezusa Chrystusa - chrześcijaninem. Jednak każdy człowiek sam
musi zdecydować, czy chce nim być. Nikt nie może za niego podjąć
tej decyzji, ani Bóg, ani tym bardziej żaden człowiek.

A ty drogi czytelniku, czy jesteś chrześcijaninem?

Czy zaufałeś Jezusowi Chrystusowi i oddałeś swoje życie
w posłuszeństwo Jemu, jako Panu swojego życia? Czy dałeś
się ochrzcić kiedy uwierzyłeś ewangelii?

Czy na wszystkie te pytania możesz odpowiedzieć „TAK”?

Jeżeli nie, to  mimo, że może należysz do Kościoła, może szczerze
wyznajesz  swoją  wiarę  i  może  wykonujesz  jakąś  służbę  w  swoim
Kościele,  ale  tak  naprawdę  nie  jesteś  chrześcijaninem,  nie  jesteś
uczniem  Jezusa  Chrystusa,  gdyż  nie  jesteś  do  końca  Jemu
posłuszny.

Mam jednak dla Ciebie dobrą nowinę. W każdej chwili

możesz zostać uczniem Jezusa Chrystusa. Jeżeli uwierzysz, że Jezus
Chrystus jest twoim Panem, który umarł za ciebie na krzyżu,
upamiętasz się i dasz się ochrzcić w imieniu Jezusa, zostaniesz przez
Boga zbawiony i będziesz chrześcijaninem.

Jeżeli jednak nie masz możliwości zostać natychmiast

ochrzczony, to możesz w modlitwie poprosić, aby Jezus Chrystus
był twoim Panem, wyznać swoje grzechy i prosić o przebaczenie

ich. Pan Jezus na pewno ciebie przyjmie, obiecał bowiem, że „ tego,
który do mnie przychodzi, nie wyrzucę precz ” ( J 6, 37 ). Pomoże
także tobie znaleźć Kościół w którym zostaniesz ochrzczony na
wyznanie wiary, zgodnie z wolą Jezusa Chrystusa.

Jeżeli masz jakieś pytania w związku z tym co czytałeś lub

jakieś wątpliwości, a może potrzebujesz pomocy w znalezieniu
Kościoła w którym możesz zostać ochrzczony, skorzystaj z adresu
kontaktowego, który znajduje się na ostatniej stronie, lub napisz na
adres wydawnictwa, a tam udzielą Tobie odpowiedniej pomocy.

CO TO ZNACZY BYĆ

CHRZEŚCIJANINEM ?

Już wiesz jak można zostać chrześcijaninem. Ale czy wiesz

jak powinno wyglądać chrześcijańskie życie?

Obserwując ludzi, którzy nazywają siebie chrześcijanami,

można dojść do wniosku, że życie chrześcijańskie polega na
chodzeniu do Kościoła, na odmawianiu modlitw, ewentualnie jeżeli
chce się być pobożniejszym, to należy czytać Pismo Święte.

Niewątpliwie są to rzeczy potrzebne w życiu chrześcijanina

i mają w nim odpowiednie miejsce. Nie można jednak poprzestać na
tych czynnościach, gdyż człowiek który ogranicza się tylko do tych
praktyk religijnych, a na co dzień nie postępuje zgodnie z nakazami
Boga, nie żyje po chrześcijańsku.

Jak więc powinno wyglądać życie chrześcijańskie?

Kim jest chrześcijanin?

„Tak  więc  jeśli  ktoś  jest  w  Chrystusie,  nowym  jest
stworzeniem;  stare  przeminęło,  oto  wszystko  stało  się
nowe.”

( 2 Kor 5, 17 )

„Jako  nowonarodzone  niemowlęta,  zapragnijcie  nie
sfałszowanego  duchowego  mleka,  abyście  przez  nie
wzrastali ku zbawieniu.”

( 1 P 2, 2 )

„Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią
Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od

Boga, i że nie należycie do siebie samych? Drogoście
bowiem  kupieni.  Wysławiajcie  tedy  Boga  w  ciele
waszym.”

( 1 Kor 6, 19 - 20 )

„Bo  ci,  których  Duch  Boży  prowadzi,  są  dziećmi
Bożymi.  Wszak  nie  wzięliście  ducha  niewoli,  by
znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa,
w  którym  wołamy:  Abba,  Ojcze!  Ten  to  Duch
świadczy  wespół  z  duchem  naszym,  że  dziećmi
Bożymi  jesteśmy.  A  jeśli  dziećmi,  to  i  dziedzicami,
dziedzicami  Bożymi,  a  współdziedzicami  Chrystusa,
jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem
z nim uwielbieni byli.”

( Rz 8, 14 - 17 )

Aby wiedzieć jak powinien postępować chrześcijanin,

musimy  wiedzieć  kim  on  jest.  Nikt  nie  może  postępować  wbrew
swej naturze. Lew nie może żyć jak mysz. Tak samo i człowiek nie
może żyć wbrew temu kim jest i co o sobie myśli. Dlatego też, aby
móc  prowadzić  chrześcijańskie  życie  człowiek  musi  stać  się
chrześcijaninem i poznać kim uczynił go Bóg.

Powyższe fragmenty z Biblii pokazują nam, kim Bóg czyni

człowieka, kiedy ten wierzy ewangelii i daje się ochrzcić w imieniu
Chrystusa. Bóg zradza człowieka na nowo, czyniąc go nowym

stworzeniem. Nie chodzi tu o zewnętrzną zmianę, ale o to co dzieje
się  wewnątrz  człowieka.  Bóg  przebacza  grzechy  człowiekowi,
usuwa  też  grzeszną  naturę  człowieka,  aby  więcej  nie  musiał  on
grzeszyć. Daje też człowiekowi  Ducha Świętego, aby ten mieszkał
w nim i prowadził go przez życie, dając jemu moc do prowadzenia

świętego życia. Chrześcijanin zostaje przez Boga uznany za syna,
zostaje dzieckiem Bożym.

Bóg jednak nie czyni chrześcijanina od razu dojrzałym, ale

nazywa go niemowlęciem. Pokazuje w ten sposób, że ma on, tak jak
niemowlę, rozwijać się w swoim życiu. Chce aby jego życie coraz
bardziej odpowiadało Bożym normom.

Jeżeli jesteś chrześcijaninem, tym samym jesteś dzieckiem

Boga i też powinieneś postępować tak, jak przystało dziecku Boga.

Chrześcijańska nadzieja.

„  Ale  gdy  się  objawiła  dobroć  i  miłość  do  ludzi
Zbawiciela  naszego,  Boga,  zbawił  nas  nie  dla
uczynków  sprawiedliwości,  które  pełniliśmy,  lecz  dla
miłosierdzia  swego  przez  kąpiel  odrodzenia  oraz
odnowienie  przez  Ducha  Świętego,  którego  wylał  na
nas  obficie  przez  Jezusa  Chrystusa,  Zbawiciela
naszego, abyśmy, usprawiedliwieni łaską jego, stali się
dziedzicami  żywota  wiecznego,  którego  nadzieja  nam
przyświeca.”

( Tt 3, 4 - 7 )

„A  nie chcemy, bracia, abyście byli w niepewności co
do  tych,  którzy  zasnęli,  abyście  się  nie  smucili,  jak
drudzy,  którzy  nie  mają  nadziei.  Albowiem  jak
wierzymy,  że  Jezus  umarł  i  zmartwychwstał,  tak  też
wierzymy,  że  Bóg  przez  Jezusa  przywiedzie  z  nim
tych, którzy  zasnęli. A  to wam mówimy na podstawie
Słowa Pana,  że  my,  którzy  pozostaniemy przy życiu
aż  do  przyjścia  Pana,  nie  wyprzedzimy  tych  którzy
zasnęli.  Gdyż  sam  Pan  na  dany  rozkaz,  na  głos
archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba; wtedy najpierw
powstaną  ci,  którzy  umarli  w  Chrystusie,  potem  my,
którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nim porwani

będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana;
i tak zawsze będziemy z Panem.”

( 1 Tes 4, 13 - 17 )

„I  widziałem  nowe  niebo  i  nową  ziemię;  albowiem
pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i  morza
już  nie  ma.  I  widziałem  miasto  święte,  nowe
Jeruzalem,  zstępujące  od  Boga,  przygotowane  jak
przyozdobiona  oblubienica  dla  męża  swego.  I
usłyszałem  donośny  głos  z  tronu  mówiący:  Oto
przybytek  Boga  między  ludźmi!  I  będzie  mieszkał  z
nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi.
I otrze wszelką łzę z oczu  ich, i śmierci już nie będzie;
ani  smutku,  ani  krzyku,  ani  mozołu  już  nie  będzie;
albowiem pierwsze rzeczy przeminęły.”

( Obj 21, 1 - 4 )

Bóg nie tylko z nas chrześcijan uczynił swoje dzieci, ale też

dał  nam  wiele  wspaniałych  obietnic  dotyczących  naszego  życia
teraz,  jak  i  w  przyszłości.  Dlatego  mamy  nadzieję,  która  pomaga
nam  znosić  wszystkie  przeciwności  losu.  Nasza  nadzieja  jest
w  Bogu.  Obiecał  On,  że  pewnego  dnia  Jezus  Chrystus  powróci  na
ziemię,  aby  zabrać  nas  do  siebie.  Tego  dnia  ludzie,  którzy  umarli
w  ufności  Panu  Jezusowi  zostaną  wzbudzeni  z  martwych,  aby  żyć
wiecznie  z  Bogiem,  natomiast  żyjący  w  tym  czasie  chrześcijanie
zostaną  przemienieni  i  staną  się  w  pełni  podobni  do  Jezusa

Chrystusa.

Bóg obiecał też, że dla nas stworzy nową ziemię i nowe

niebo, gdzie nie będzie już cierpienia, grzechu i śmierci. Będziemy
tam żyli w obecności Boga i Jego Syna Jezusa Chrystusa, ciesząc
się ze wszystkich dobrodziejstw, jakie da nam Bóg.

Mając taką nadzieję powinniśmy oczekiwać jej spełnienia

i postępować tak aby podobać się Bogu.

Chrześcijańskie życie.

Postępowanie

„Umiłowani!  Zabierając  się  z  całą  gorliwością  do
pisania  do  was  o  naszym  wspólnym  zbawieniu,
uznałem  za  konieczne  napisać  do  was  i  napomnieć
was,  abyście  podjęli  walkę  o    wiarę,  która  raz  na
zawsze została przekazana świętym.”

( Judy 3 )

„Bo tych, których przedtem znał, przeznaczył właśnie,
aby się stali podobni do obrazu Syna jego, a On żeby
był pierworodnym pośród wielu braci.”

( Rz 8, 29 )

„Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do uświęcenia, bez
którego nikt nie ujrzy Pana.”

( Hbr 12, 14 )

„Dlatego  okiełznajcie  umysły  wasze  i  trzeźwymi
będąc,  połóżcie  całkowitą  nadzieję  waszą  w  łasce,
która  wam  jest  dana  w  objawieniu  się  Jezusa
Chrystusa.  Jako  dzieci  posłuszne  nie  kierując  się
pożądliwościami,  jakie  poprzednio  wami  władały  w
czasie  nieświadomości  waszej,  lecz  za  przykładem
świętego,  który  was  powołał,  sami  też  bądźcie
świętymi  we  wszelkim  postępowaniu  waszym,
ponieważ  napisano:  świętymi  bądźcie,  bo  Ja    jestem
święty.  A  jeśli  wzywacie  jako  Ojca  tego,  który  bez
względu  na  osobę  sądzi  każdego  według  uczynków

jego,  żyjcie  w  bojaźni  przez  czas  pielgrzymowania
waszego.”

( 1 P 1, 13 - 17 )

Jak Bóg chce aby postępowali chrześcijanie? Gdzie można

znaleźć Boże zasady, jak ma postępować każdy człowiek? Czy one
się zmieniają w zależności od wieku i kultury w jakiej żyjemy?

Apostoł Juda w swoim liście wzywa wszystkich wierzących,

aby podjęli  walkę o wiarę. Podaje też ważną cechę tej wiary. Mówi,
że wiara została „raz na zawsze” przekazana świętym. Oznacza to,
że  Bóg  przekazał  przez  swojego  Syna  apostołom  to,  w  kim  mają
pokładać nadzieję,  w co wierzyć i jak mają postępować, a także to,
że  te  zasady  się  nie  zmieniają.  Apostołowie  natomiast  uczyli  tego
wszystkich  tych,  którzy  uwierzyli  ewangelii.  Bóg  zatroszczył  się
o  to,  aby  zostało  to  spisane  i  przekazane  w  nie  zmienionej  formie
przez wieki wszystkim ludziom, którzy Go słuchają. Dziś w Nowym
Testamencie  możemy  znaleźć  wszystko  to,  czego  nauczał  Jezus
Chrystus  i  jego  apostołowie  na  temat  chrześcijańskiej  wiary
i postępowania.

Nowy Testament świadczy, że Bóg oczekuje, aby każdy

z  nas  w  swoim  życiu    stał  się  podobny  do  Jezusa  Chrystusa.  Nie
chodzi tu o zewnętrzne podobieństwo, ale o wewnętrzne. Mamy tak
jak Jezus być łagodni, uprzejmi, cierpliwi, wierni i posłuszni Bogu.
Mamy tak jak On kochać wszystkich ludzi, tych którzy nas kochają,
jak i  tych, którzy nas  nienawidzą. Bóg wzywa nas, abyśmy w ten
sposób  stali  się  świętymi,  jak  i  On  jest  święty,  pokazując  nam
w  Nowym  Testamencie  jak  ma  wyglądać  nasza  świętość.  Nasza
świętość  ma  się  objawiać  w  codziennym  życiu,  przez  nasze

postępowanie  w  domu,  w  pracy,  czy  też  w  czasie  innych  naszych
kontaktów  z    ludźmi.  W  szczególności  można  o  tym  przeczytać
w  Ewangelii  Mateusza  rozdziały  od  5  do  7,  w  Liście  do  Rzymian
rozdziały od 12 do 15 , i w wielu innych miejscach.

Warto abyś przyjrzał się tym fragmentom i szczerze

zastanowił  się,  czy  twoje  życie  odpowiada  Bożym  wymaganiom,
czy  też  nie.  Jak  ważnym  jest  to,  abyśmy  prowadzili  święte  życie,
niech  świadczy  fragment  z  listu  do  Hebrajczyków,  który  mówi,  że
jeśli ktoś nie dąży do uświęcenia w swoim życiu, ten nigdy nie ujrzy

Pana Jezusa Chrystusa.

Modlitwa

„ Proście, a będzie wam dane, szukajcie, a znajdziecie,
kołaczcie,  a  otworzą  wam.  Każdy  bowiem  kto  prosi,
otrzymuje,  a  kto  szuka,  znajduje,  a  kto  kołacze,  temu
otworzą.  Czy  jest  między  wami  taki  człowiek,  który,
gdy go syn będzie prosił o chleb da mu kamień? Albo,
gdy  będzie  prosił  o  rybę,  da  mu  węża? Jeśli tedy  wy,
będąc  złymi,  potraficie  dawać  dobre  dary  dzieciom
swoim, o ileż więcej  Ojciec  wasz, który jest w  niebie
da dobre rzeczy tym, którzy go proszą.”

( Mt 7, 7 - 11 )

„Nie  troszczcie  się  o  nic,  ale  we  wszystkim
w  modlitwie  i  błaganiach  z  dziękczynieniem
powierzcie  prośby  wasze  Bogu.  A  pokój  Boży,  który
przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych
i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.”

( Flp 4, 6 - 7 )

Modlitwa jest rozmową z Bogiem. Tak jak dziecko

rozmawia  z  rodzicami,  tak  samo  każdy  chrześcijanin  może
rozmawiać  ze  swoim  Ojcem  w  niebie.  Może  dziękować  Bogu  za
jego  opiekę,  za  Jego  dary,  może  też  mówić  Bogu  o  swoich
problemach. Bóg oczekuje od nas, że będziemy z Nim rozmawiali,
i będziemy dzielili z Nim swoimi radościami i problemami jakie nas
spotykają w życiu. Chce On pomagać nam w naszych problemach,
dla  tego  też  obiecał,  że  będzie  odpowiadał  na  nasze  modlitwy.
Jednak przede wszystkim Bóg będzie nam dawał w nasze serca swój
pokój,  który  pomoże  nam  przejść  przez  największe  problemy
w wierze i wytrwać w Jego miłości.

Modlitwa jest rozmową z Bogiem. Dla tego też, kiedy się

modlisz, oczekuj na Jego odpowiedź, którą chce ci dać. Bóg może to
zrobić  w  rozmaity  sposób.  Może  mówić  do  ciebie  przez  swego
Ducha  w  twoim  wnętrzu,  może  dać  ci  odpowiedź  przez  swoje
spisane Słowo, którym  jest Pismo Święte, albo   też  przez  innych
ludzi,  którzy  mogą  nie  znać  twoich  problemów,  lecz  dzięki  Bożej
interwencji, odpowiedzą na nie. Kiedy więc modlisz się, oczekuj na
Bożą odpowiedź.

Czytanie Pisma Świętego

„Ale ty trwaj w tym, czegoś się nauczył i czego pewny
jesteś, wiedząc, od kogoś się tego nauczył. I ponieważ
od  dzieciństwa  znasz  Pisma  Święte,  które  cię  mogą
obdarzyć  mądrością  ku  zbawieniu  przez  wiarę
w  Jezusa  Chrystusa.  Całe  Pismo    przez  Boga  jest
natchnione  i  pożyteczne  do  nauki,  do  wykrywania
błędów,

poprawy,

wychowania

w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały,
do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.”

( 2 Tm 3, 14 - 17 )

Pismo Święte, nazywane też Biblią, jest historią stosunków

pomiędzy Bogiem i człowiekiem. Pokazuje ono historię stworzenia
człowieka,  jego  grzech  przeciw  Bogu  i  próby  Boga  przywrócenia
człowieka  do  społeczności  z  Nim.  Biblia  pokazuje  jaką  osobą  jest
Bóg,  pokazuje    też  jakim  jest  człowiek.  Świadczy  ona  o  Bożej
miłości  do  każdego  człowieka  i  o  zbawieniu  jakie  dla  każdego
przygotował Bóg.

Dla każdego chrześcijanina Biblia ma jeszcze dodatkową

wartość.  Dzięki  niej  można  zobaczyć  do  jakiego  życie  Bóg  nas
powołał. W niej możemy znaleźć wskazówki co możemy robić, a co
jest  grzechem  i  czego  powinniśmy  unikać.  Dzięki  Biblii  możemy
lepiej poznać Boga i jego moc. Jest ona jakby drogowskazem, który
prowadzi  nas  do  Boga  i  pomaga  nam  uczyć  się,  jak  żyć  świętym,
doskonałym  życiem.  Dlatego  też  ważnym  jest  dla  każdego  z  nas
abyśmy  poznawali  Biblię,  czytając  ją  samemu,  czy    też    słuchając
innych chrześcijan, czego oni nauczyli się z Biblii.

Społeczność z chrześcijanami.

„Cóż  tedy,  bracia?  Gdy  się  schodzicie,  jeden  z  was
służy  psalmem,  inny  nauką,  inny  objawieniem,  inny
językami,  inny  ich  wykładem;  wszystko  to  niech
będzie ku zbudowaniu.”

( 1 Kor 14, 26

)

„I baczmy jedni  na drugich w celu  pobudzania się do
miłości  i  dobrych  uczynków,  nie  opuszczając
wspólnych  zebrań  naszych,  jak  to  jest  u  niektórych
w  zwyczaju,  lecz  dodając  sobie  otuchy,  a  to  tym
bardziej, im lepiej widzicie, że się ten dzień przybliża.”

( Hbr 10, 24 - 25 )

Bóg powołuje chrześcijan nie do tego, aby żyli samotnie, ale

aby żyli ze sobą w społeczności, tworząc Kościół ( Kościół nie jest
nazwą budynku, ale jest nazwą społeczności złożonej z chrześcijan
).  Jest  tak  dlatego,  że  Bóg  oczekuje  od  nas,  iż  będziemy  pomagali
sobie wzajemnie  w życiu i w trwaniu w wierze. Dlatego też celem
spotkań  Kościoła,  obok  oddawania  czci  i  uwielbienia  Bogu,
powinna być wzajemna pomoc we wzroście duchowym.

Spotykając się wspólnie powinniśmy być nastawieni na to,

aby uczyć się żyć i aby zachęcać się do wzajemnej miłości i dobrych
uczynków. Z każdego spotkania Kościoła możemy wynieść jakąś
zachętę do bezgrzesznego życia, do okazywania miłości innym, czy
też pomocy ludziom potrzebującym.

Każdy chrześcijanin może wnieść jakiś udział do

społeczności, dzieląc się tym, czego nauczył się od Boga, lub też co
Bóg  uczynił  w  jego  życiu.  Świadectwa  takie  są  bardzo  ważne  dla
każdego  z  nas.  Pokazują  one,  że  Bóg  działa  w  naszym  życiu,
zachęcając  nas  do  wytrwałości  w  wierze  i  są  pociechą,  kiedy
przychodzą nieprzyjemne doświadczenia.

Dlatego też Bóg zachęca nas poprzez Biblię, abyśmy nie

opuszczali spotkań, ale uczestniczyli w nich zachęcając i pomagając

sobie wzajemnie.

Chrześcijanin a grzech.

„Dotąd  nie  przyszło  na  was  pokuszenie,  które  by
przekraczało  siły  ludzkie;  lecz  Bóg  jest  wierny  i  nie
dopuści,  abyście  byli  kuszeni  ponad  siły  wasze,  ale
z pokuszeniem da i wyjście, abyście mogli je znieść.”

( 1 Kor 10, 13 )

„Gdyż  bój  toczymy  nie  z  krwią  i  ciałem,  lecz
z  nadziemskimi  władzami,  ze  zwierzchnościami,
z  władcami  tego  świata  ciemności,  ze  złymi  duchami
w okręgach niebieskich.”

( Gal 6, 12 )

„  Jeśli  wyznajemy  grzechy  swoje,  wierny  jest  Bóg
i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od
wszelkiej  nieprawości.  Jeśli  mówimy,  że  nie
zgrzeszyliśmy, kłamcę z Niego robimy i nie ma w nas
Słowa  Jego.  Dzieci  moje,  to  wam  piszę,  abyście  nie
grzeszyli.  A  jeśliby  kto  zgrzeszył,  mamy  orędownika
u Ojca, Jezusa Chrystusa, który jest sprawiedliwy. On
ci  jest ubłaganiem   za   grzechy   nasze,  a nie tylko za
nasze, lecz i za grzechy całego świata.”

( 1 J 1, 9 - 2, 2 )

Grzech jest nieposłuszeństwem wobec Boga. Każdy grzech

powoduje, że jesteśmy oddzieleni od Boga i zasługujemy na Jego
karę. Dlatego Jezus Chrystus umarł za wszystkie grzechy, aby każdy
człowiek mógł mieć je odpuszczone.

Bóg dał też każdemu z nas obietnicę, że nie napotkamy

w  swoim  życiu  żadnej  pokusy  do  grzechu,  której  nie    mógłby  się
oprzeć.  Obiecuje  też,  że  pomoże  każdemu  z  nas  przezwyciężyć
pokusę, jeśli tylko zaufamy Jego obietnicy.

Dlaczego jednak my chrześcijanie nadal grzeszymy?

Jest wiele powodów tego, że grzeszymy. Nie zawsze

w  chwilach  pokusy  pamiętamy  o  Bożej  obietnicy.  Zapominamy
także,  że  naszym  przeciwnikiem  jest  Diabeł,  który  jest  mistrzem
kłamstwa i oszustwa, a który chce, abyśmy byli nieposłuszni Bogu
i  nie  żyli  wiecznie  z  Bogiem,  ciesząc  się  ze  zbawienia  jakie
dostaliśmy.  Będąc  przyzwyczajonymi  do  grzesznego  życia,  jakie
prowadziliśmy  przed  poznaniem  ewangelii,  jakże  łatwo  ulegamy

pokusie i grzeszymy.

Bóg znając nas, przewidział to, że jeszcze długo po

nawróceniu będziemy grzeszyć. Dlatego Bóg dał nam obietnicę, że
jeśli  zgrzeszymy, a potem wyznamy swój grzech, On nam  odpuści
nasz grzech przez zasługę Jezusa Chrystusa.  Bóg nie  chce abyśmy
żyli w grzechu i aby grzech oddzielał  nas od Niego. Bóg dając nam
tę  obietnicę  nie  chce  jednak  aby  była  ona  dla  nas  zachętą  do
grzesznego  życia,  ale  chce  abyśmy  mogli  prowadzić  święte  życie

wolne od grzechu.

Tak w skrócie można przedstawić jak powinno wyglądać

chrześcijańskie życie. Na ten temat można jeszcze wiele powiedzieć
i napisać. Dlatego zachęcam ciebie abyś zobaczył co jeszcze na ten
temat mówi Pismo Święte.

Na koniec chciałbym ci powiedzieć, że nikt nie jest w stanie

zmusić ciebie do tego abyś został chrześcijaninem, ani do tego abyś
prowadził  chrześcijańskie  życie,  o  czym  świadczy  postępowanie
wielu  ludzi,  którzy    nazywają  siebie  chrześcijanami.  Chciałbym,
abyś  też  pamiętał,  że  „my  wszyscy  musimy  stanąć  przed  sądem
Chrystusowym,  aby  każdy  odebrał    zapłatę  za  uczynki  swoje,

dokonane w ciele, dobre czy złe” (2 Kor 5, 10). Twoje życie, to czy
jesteś chrześcijaninem i jak postępujesz, zadecyduje gdzie spędzisz
wieczność, czy będziesz żył wiecznie z Bogiem, czy też zostaniesz
przez Boga potępiony na wieki.

DECYZJA NALEŻY DO CIEBIE !