Muzyka Na Topie
Wiadomości
Pogoda
Strona główna SMN
Filmy popularnonaukowe
Boskie Science Fiction
Kamuflaż boga i
nadużycia
Tradycja a nowoczesność
Faraon zwany Jezusem
Zakłamanie świata
Bogiem
Plagiat chrześcijaństwa?
Nauka
Duchowość
Przyjaciele
Kosmos
Paranormal
Książki i artykuły
Odżywianie
Zamyślenia
Dodane nowości
Radio internetowe
Teledyski
Kalendarz
Fantastyka
Komputery
Archiwum
Losowe myśli
Myśli Sai Baby
44 Postulaty społeczne
Teresa Neumann słynna Stygmatyczka
Przez 36 lat jej życia bez jedzenia i picia odwiedziło jej chatkę w tysiące turystów.
Zapytana co je, odpowiedziała "Żyję dzięki boskiemu światłu". Teresa parę razy była
dokładnie badana i długi czas obserwowana w dzień i nocy - zawsze stwierdzono, że nic
nie je i nic nie pije. Jeden z największych sceptyków, redaktor Wiadomości
Protestanckich dr Frick Gerlitz, przybył do Konnersreut, żeby "zdemaskować katolickie
oszustwo" a skończył na napisaniu pełnej szacunku biografii Teresy.
Teresa Neumann miała stygmaty, z jej oczu płynęły krwawe łzy, a pożywieniem dla niej
była jedynie Eucharystia.
Urodziła się u schyłku XIX w. w rodzinie krawca.
W młodości pragnęła zostać misjonarką w Afryce. Jej plany pokrzyżował uraz
kręgosłupa, który unieruchomił ją w łóżku. Rok później straciła wzrok. Mimo to we snach
widywała św. Teresę z Lisieux, z którą czuła silną więź. Pewnego razu usłyszała głos,
który zapowiedział, że będzie mogła znowu chodzić, ale dozna jeszcze wielu cierpień.
Teresie Neumann wróciła zdolność widzenia i ustąpiły inne dolegliwości. W siedem lat po
wypadku udała się do kościoła. Już wtedy rzadko odczuwała głód i pragnienie. Dwa lata
później całkiem przestała jeść i pić, natomiast codziennie przyjmowała Komunię Świętą.
Od marca 1926 r., po wizjach mistycznych cierpiącego Zbawiciela, na jej ciele zaczęły
pojawiać się kolejno krwawiące stygmaty: przebitego boku, głowy cierniem
ukoronowanej, przebitych rąk i stóp, a z jej oczu płynęły krwawe łzy. Odtąd Teresa
bardzo ekspresyjnie przeżywała Mękę Pańską w każdy piątek; zdarzało się jej
relacjonować - z zadziwiającymi szczegółami archeologicznymi i na dodatek w języku
aramejskim! - drogę Chrystusa na Golgotę. Przez wiele lat była poddawana rozmaitym
badaniom, które nie wykazały fałszerstwa. Zmarła w 1962 r. w opinii świętości, ale do
tej pory nie rozpoczęto procesu beatyfikacyjnego.
Przed pogrzebem jej ciało było wystawione przez kilka dni; tysiące osób przyszły ją
pożegnać. Przed zamknięciem trumny lekarze nie stwierdzili najmniejszego śladu
rozkładu ciała zmarłej.
Odtąd, przez 36 lat, aż do śmierci, poczynając od każdego czwartku wieczorem aż do
piątkowego popołudnia doświadczać będzie Męki Chrystusa, brocząc obficie krwią
płynącą także z jej oczu. Od godziny 15:00 w piątek Teresa zapadała w głęboki sen, z
którego budziła się rześka i radosna z zasklepionymi ranami w niedzielę rano,
przeżywając na nowo tajemnicę Zmartwychwstania.
Warto dodać, że Teresa poza dniami Męki i Zmartwychwstania, prowadziła normalne
życie.
Page 1 of 6
System Miłości Narodów
2008-02-28
http://www.sm.fki.pl/SMN.php?nr=Neumann
