„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

1 

Autorzy:  

mgr in

Ŝ

. Małgorzata Latek

 

mgr in

Ŝ

. Janina 

ś

urek 

mgr in

Ŝ

. Dorota Koprowska 

 
 

Recenzenci: 

 

dr in

Ŝ

. Marian Grabkowski 

dr in

Ŝ

. Jacek Przepiórka 

 
 

Opracowanie redakcyjne:

 

mgr in

Ŝ

. Zdzisław Feldo 

 
 

Korekta merytoryczna:

 

mgr Anna Wojciechowska 

 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

2 

Spis tre

ś

ci 

 

Wprowadzenie  

  3 

I. 

Zało

Ŝ

enia programowo-organizacyjne kształcenia 

w zawodzie 

  5 

 

1.  Opis pracy w zawodzie 

  5 

 

2.  Zalecenia dotycz

ą

ce organizacji procesu  

dydaktyczno-wychowawczego 

  7 

II.  Plany nauczania 

14 

III.  Moduły kształcenia w zawodzie 

15 

 

1.  Podstawy zawodu 

15 

 

 

Przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy, 

ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska 

Charakteryzowanie wyrobów kaletniczych 
Sporz

ą

dzanie rysunków technicznych i odr

ę

cznych 

Stosowanie maszyn, urz

ą

dze

ń

 i narz

ę

dzi kaletniczych  

 

18 
22 
25 
29 

 

2.  Surowce i materiały kaletnicze 

33 

 

  Stosowanie surowców skórzanych i skór wyprawionych  

36 

 

  Stosowanie surowców i materiałów włókienniczych  

39 

 

  Stosowanie tworzyw sztucznych i materiałów skóropodobnych   43 

 

 

Stosowanie materiałów pomocniczych do produkcji wyrobów 
kaletniczych 

47 

 

 

Ocenianie  jako

ś

ci  surowców  i  materiałów  do  produkcji 

wyrobów kaletniczych 

51 

 

3.  Proces przygotowania produkcji wyrobów kaletniczych 

54 

 

  Wykonywanie modeli wyrobów kaletniczych 

57 

 

 

Dokonywanie  rozkroju  materiałów  i  przygotowanie  elementów 
do monta

Ŝ

u  

60 

 

 

Kalkulowanie kosztów produkcji wyrobów i usług 
Prowadzenie dokumentacji technologicznej 

65 
68 

 

4.  Technologia wytwarzania wyrobów kaletniczych 

72 

 

 

Wykonywanie monta

Ŝ

u wyrobów 

76 

 

 

Zdobienie i wyko

ń

czanie wyrobów kaletniczych 

81 

 

 

Ocenianie jako

ś

ci wyrobów kaletniczych 

85 

 

 

Wykonywanie napraw, renowacji i konserwacji wyrobów 
kaletniczych 

89 

 

 

Cechowanie, pakowanie oraz przechowywanie wyrobów 
kaletniczych 

92 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

3 

Wprowadzenie 

Celem  kształcenia  w  szkole  zawodowej  jest  uzyskanie  kwalifikacji 

zawodowych  przez  absolwenta  i  przygotowanie  go  do  skutecznego 
wykonywania  zada

ń

  zawodowych  w  warunkach  gospodarki  rynkowej. 

Wymaga to dobrego przygotowania ogólnego, opanowania podstawowej 
wiedzy  teoretycznej  i  umiej

ę

tno

ś

ci  praktycznych  oraz  prezentowania 

wła

ś

ciwych postaw zawodowych.  

Absolwent  współczesnej  szkoły  powinien  charakteryzowa

ć

  si

ę

 

otwarto

ś

ci

ą

, 

wyobra

ź

ni

ą

, 

zdolno

ś

ci

ą

 

do 

ci

ą

głego 

kształcenia 

i doskonalenia  oraz  umiej

ę

tno

ś

ci

ą

  oceny  własnych  mo

Ŝ

liwo

ś

ci. 

Wprowadzenie do systemu szkolnego programów modułowych powinno 
ułatwi

ć

 kształtowanie takiej sylwetki absolwenta. 

Kształcenie według modułowego programu nauczania charakteryzuje 

si

ę

 tym, 

Ŝ

e: 

−

  cele  kształcenia  i  materiał  nauczania  wynikaj

ą

  z  przyszłych  zada

ń

 

zawodowych, 

−

  przygotowanie  ucznia  do  wykonywania  zawodu  odbywa  si

ę

  głównie 

poprzez realizacj

ę

 zada

ń

 zbli

Ŝ

onych do tych, które s

ą

 wykonywane na 

stanowisku pracy, 

−

  nie ma podziału na zaj

ę

cia teoretyczne i praktyczne, 

−

  jednostki  modułowe  integruj

ą

  tre

ś

ci  kształcenia  z  ró

Ŝ

nych  dyscyplin 

wiedzy, 

−

  w  szerokim  zakresie  wykorzystuje  si

ę

  zasad

ę

  transferu  wiedzy 

i umiej

ę

tno

ś

ci, 

−

  proces uczenia si

ę

 dominuje nad procesem nauczania, 

−

  programy  nauczania  s

ą

  elastyczne,  poszczególne  jednostki  mo

Ŝ

na 

wymienia

ć

, modyfikowa

ć

, uzupełnia

ć

 oraz dostosowywa

ć

 do poziomu 

wymaganych  umiej

ę

tno

ś

ci,  potrzeb  gospodarki  oraz  lokalnego  rynku 

pracy, 

−

  umiej

ę

tno

ś

ci  opanowane  w  ramach  poszczególnych  modułów  daj

ą

 

mo

Ŝ

liwo

ść

 wykonywania okre

ś

lonego zakresu pracy. 

Realizacja  modułowego  programu  nauczania  zapewnia  opanowanie 

przez  uczniów  umiej

ę

tno

ś

ci  okre

ś

lonych  w  podstawie  programowej 

kształcenia w zawodzie oraz przygotowuje do kształcenia ustawicznego. 

Modułowy  program  nauczania  składa  si

ę

  z  zestawu  modułów 

kształcenia  w  zawodzie  i  odpowiadaj

ą

cych  im  jednostek  modułowych, 

umo

Ŝ

liwiaj

ą

cych 

zdobywanie 

wiadomo

ś

ci 

oraz 

kształtowanie 

umiej

ę

tno

ś

ci i postaw wła

ś

ciwych dla zawodu. 

Jednostka 

modułowa 

stanowi 

element 

modułu 

kształcenia 

w zawodzie obejmuj

ą

cy logiczny i mo

Ŝ

liwy do wykonania wycinek pracy, 

o  wyra

ź

nie  okre

ś

lonym  pocz

ą

tku  i  zako

ń

czeniu,  który  nie  podlega 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

4 

dalszym  podziałom,  a  jego  rezultatem  jest  produkt,  usługa  lub  istotna 
decyzja. 

W strukturze modułowego programu nauczania wyró

Ŝ

niono: 

−

  zało

Ŝ

enia programowo-organizacyjne kształcenia w zawodzie, 

−

  plany nauczania, 

−

  programy modułów i jednostek modułowych. 

Moduł  kształcenia  w  zawodzie  zawiera:  cele  kształcenia,  wykaz 

jednostek  modułowych,  schemat  układu  jednostek  modułowych, 
literatur

ę

. 

Jednostka modułowa zawiera: szczegółowe cele kształcenia, materiał 

nauczania, 

ć

wiczenia, 

ś

rodki  dydaktyczne,  wskazania  metodyczne  do 

realizacji  programu  jednostki,  propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny 
osi

ą

gni

ęć

 edukacyjnych ucznia. 

Dydaktyczna 

mapa 

programu, 

zamieszczona 

w zało

Ŝ

eniach 

programowo-organizacyjnych,  przedstawia  schemat  powi

ą

za

ń

  mi

ę

dzy 

modułami  i  jednostkami  modułowymi  oraz  okre

ś

la  kolejno

ść

  ich 

realizacji. Ma ona ułatwi

ć

 organizowanie procesu kształcenia. 

W  programie  przyj

ę

to  system  kodowania  modułów  i  jednostek 

modułowych, który zawiera nast

ę

puj

ą

ce elementy: 

−

  symbol  cyfrowy  zawodu  zgodnie  z  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

  klasyfikacj

ą

 

zawodów szkolnictwa zawodowego, 

−

  symbol literowy, oznaczaj

ą

cy grup

ę

 modułów: 

O – dla modułów ogólnozawodowych, 
Z – dla modułów zawodowych, 

−

  cyfr

ę

  arabsk

ą

  dla  kolejnego  modułu  w  grupie  i  dla  kolejnej 

wyodr

ę

bnionej w module jednostki modułowej. 

 
Przykładowy zapis kodowania modułu:  
744[01].O1 
744[01] – symbol cyfrowy zawodu: Kaletnik  
O1 – pierwszy moduł ogólnozawodowy: Podstawy zawodu  
 
Przykładowy zapis kodowania jednostki modułowej: 
744[01].O1.01 
744[01] – symbol cyfrowy zawodu: Kaletnik 
O1 – pierwszy moduł ogólnozawodowy: Podstawy zawodu 
01  –  pierwsza  jednostka  modułowa  wyodr

ę

bniona  w  module  O1: 

Przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

5 

I.  Zało

Ŝ

enia  programowo-organizacyjne  kształcenia 

w zawodzie 

 

 

1. Opis pracy w zawodzie

 

Zakres  umiej

ę

tno

ś

ci  absolwenta  szkoły  przygotowanego  do  zawodu 

kaletnik  daje  mo

Ŝ

liwo

ść

  zatrudnienia  go  w  zakładach  przemysłowych, 

zakładach  usługowo-produkcyjnych  i  rzemie

ś

lniczych  w  zakresie 

kaletnictwa  oraz  zawodów  pokrewnych,  a  tak

Ŝ

e  w  firmach  dystrybucji 

i handlu wyrobami kaletniczymi. 

Absolwent mo

Ŝ

e tak

Ŝ

e prowadzi

ć

 własn

ą

 działalno

ść

 gospodarcz

ą

. 

 
Zadania zawodowe 

Absolwent  szkoły  kształc

ą

cej  w  zawodzie  kaletnik  powinien  by

ć

 

przygotowany do wykonywania nast

ę

puj

ą

cych zada

ń

 zawodowych: 

−

  wykonywania  operacji  technologicznych  w  procesie  produkcji 

wyrobów, 

−

  oceniania  stanu  technicznego  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  oraz  wykonywanie 

regulacji i konserwacji, 

−

  wytwarzania  wyrobów  kaletniczych  i  innych  wyrobów  skórzanych, 

zgodnie z dokumentacj

ą

, 

−

  oceniania jako

ś

ci wyrobów kaletniczych, 

−

  prowadzenia 

dokumentacji 

produkcyjnej, 

ewidencyjnej  

i rozliczeniowej, 

−

  prowadzenia  usług  w  zakresie  napraw,  renowacji  i  konserwacji 

wyrobów. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

6 

Umiej

ę

tno

ś

ci zawodowe  

W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umie

ć

: 

−

  rozró

Ŝ

nia

ć

 materiały podstawowe, pomocnicze i dodatki kaletnicze, 

−

  ocenia

ć

 i dobiera

ć

 materiały kaletnicze do wykonywanych wyrobów, 

−

  stosowa

ć

  zasady  składowania  i  magazynowania  materiałów 

i wyrobów kaletniczych,  

−

  dobiera

ć

 i posługiwa

ć

 si

ę

 narz

ę

dziami kaletniczymi, 

−

  u

Ŝ

ytkowa

ć

 maszyny i urz

ą

dzenia kaletnicze, 

−

  posługiwa

ć

  si

ę

  przyrz

ą

dami  i  urz

ą

dzeniami  pomiarowymi  oraz 

interpretowa

ć

 wyniki pomiarów parametrów technologicznych, 

−

  wykonywa

ć

 rysunki techniczne i odr

ę

czne, 

−

  modelowa

ć

 wyroby kaletnicze, 

−

  posługiwa

ć

  si

ę

  dokumentacj

ą

  konstrukcyjn

ą

  i  technologiczn

ą

 

zwi

ą

zan

ą

 z produkcj

ą

 kaletnicz

ą

, 

−

  stosowa

ć

  metody  i  techniki  rozkroju  materiałów  podstawowych 

i pomocniczych, 

−

  klasyfikowa

ć

  i  wykorzystywa

ć

  odpady  technologiczne  z  produkcji 

kaletniczej, 

−

  dobiera

ć

  materiały  pomocnicze  i  dodatki  do  produkcji  wyrobów 

kaletniczych, 

−

  wykonywa

ć

 czynno

ś

ci przygotowawcze do monta

Ŝ

u wyrobów, 

−

  dobiera

ć

 oraz stosowa

ć

 metody i techniki monta

Ŝ

u wyrobów, 

−

  montowa

ć

 okucia i elementy zdobnicze, 

−

  dobiera

ć

  oraz  stosowa

ć

 

ś

rodki,  metody  i  techniki  wyko

ń

czania 

wyrobów, 

−

  rozpoznawa

ć

 i eliminowa

ć

 wady materiałowe oraz bł

ę

dy produkcyjne, 

−

  ocenia

ć

  jako

ść

,  klasyfikowa

ć

,  cechowa

ć

  i  pakowa

ć

  wyroby  zgodnie 

z obowi

ą

zuj

ą

cymi normami, 

−

  wykonywa

ć

  usługi  w  zakresie  napraw  i  renowacji  wyrobów  oraz 

realizacji indywidualnych zamówie

ń

, 

−

  dokonywa

ć

 rozliczenia kosztów produkcji i usług, 

−

  wykonywa

ć

 konserwacj

ę

 narz

ę

dzi, maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

−

  przestrzega

ć

  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska, 

−

  organizowa

ć

 stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii, 

−

  komunikowa

ć

 si

ę

 z uczestnikami procesu pracy, 

−

  przestrzega

ć

 

przepisów 

kodeksu 

pracy 

dotycz

ą

cych 

praw 

i obowi

ą

zków pracownika i pracodawcy, 

−

  stosowa

ć

  przepisy  prawa  w  zakresie  wykonywanych  zada

ń

 

zawodowych, 

−

  korzysta

ć

 z ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł informacji, 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

7 

−

  udziela

ć

  pierwszej  pomocy  poszkodowanym  w  wypadkach  przy 

pracy, 

−

  prowadzi

ć

 działalno

ść

 gospodarcz

ą

. 

 

2. Zalecenia  dotycz

ą

ce  organizacji  procesu  dydaktyczno-

wychowawczego 

Proces  kształcenia  według  modułowego  programu  nauczania  dla 

zawodu  kaletnik  mo

Ŝ

e  by

ć

  realizowany  w  trzyletniej  zasadniczej  szkole 

zawodowej.  

Program 

nauczania 

obejmuje 

kształcenie 

ogólnozawodowe 

i zawodowe. 

Kształcenie 

ogólnozawodowe 

zapewnia 

orientacj

ę

 

w zawodzie  oraz  ułatwia  ewentualn

ą

  zmian

ę

  zawodu.  Kształcenie 

zawodowe  ma  na  celu  przygotowanie  absolwenta  szkoły  do  realizacji 
zada

ń

 na typowych dla zawodu stanowiskach pracy.  

Ogólne  i  szczegółowe  cele  kształcenia  wynikaj

ą

  z  podstawy 

programowej  kształcenia  w  zawodzie.  Tre

ś

ci  programowe  zawarte  s

ą

 

w module ogólnozawodowym i modułach zawodowych. 

Moduły  s

ą

  podzielone  na  jednostki  modułowe.  Ka

Ŝ

da  jednostka 

modułowa  zawiera  tre

ś

ci  stanowi

ą

ce  logiczn

ą

  cało

ść

.  Realizacja 

szczegółowych  celów  kształcenia  jednostek  modułowych  powinna 
zapewni

ć

  opanowanie  umiej

ę

tno

ś

ci  pozwalaj

ą

cych  na  wykonywanie 

okre

ś

lonego  zakresu  pracy.  Czynnikiem  sprzyjaj

ą

cym  kształtowaniu 

umiej

ę

tno

ś

ci zawodowych jest wykonywanie 

ć

wicze

ń

 zaproponowanych 

w poszczególnych jednostkach modułowych. 

Program modułu ogólnozawodowego 744[01].O1 Podstawy zawodu - 

składa 

si

ę

 

z 

czterech 

jednostek 

modułowych 

i 

obejmuje 

ogólnozawodowe tre

ś

ci kształcenia z zakresu: przestrzegania przepisów 

bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska,  charakteryzowania  wyrobów  kaletniczych,  sporz

ą

dzania 

rysunków  technicznych  i  odr

ę

cznych,  stosowania  maszyn,  urz

ą

dze

ń

  

i narz

ę

dzi kaletniczych.  

Program  modułu  zawodowego  744[01].Z1  Surowce  i  materiały 

kaletnicze  -  składa  si

ę

  z  pi

ę

ciu  jednostek  modułowych  obejmuj

ą

cych 

tre

ś

ci z zakresu: stosowania surowców skórzanych i skór wyprawionych, 

surowców i materiałów włókienniczych, tworzyw sztucznych i materiałów 
skóropodobnych,  materiałów  pomocniczych  do  produkcji  wyrobów 
kaletniczych oraz oceniania jako

ś

ci surowców i materiałów do produkcji 

wyrobów kaletniczych. 

Program  modułu  zawodowego  744[01].Z2  Proces  przygotowania 

produkcji  wyrobów  kaletniczych  -  składa  si

ę

  z  czterech  jednostek 

modułowych  i  zawiera  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce:  wykonywania  modeli  wyrobów 

kaletniczych,  dokonywania  rozkroju  i  przygotowania  elementów  do 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

8 

monta

Ŝ

u, kalkulowania kosztów produkcji wyrobów i usług, prowadzenia 

dokumentacji technologicznej. 

Program  modułu  zawodowego  744[01].Z3  Technologia  wytwarzania 

wyrobów  kaletniczych  -  składa  si

ę

  z  pi

ę

ciu  jednostek  modułowych 

i zawiera  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce:  monta

Ŝ

u  wyrobów,  zdobienia  i  wyko

ń

czania 

wyrobów  kaletniczych,  i  oceniania  jako

ś

ci  wyrobów  kaletniczych, 

wykonywania  napraw,  renowacji  i  konserwacji  wyrobów  kaletniczych 
oraz cechowania, pakowania i przechowywania  wyrobów kaletniczych.  

Wykaz modułów i jednostek modułowych przedstawiono w tabeli. 
 

Wykaz modułów i jednostek modułowych 
 

Symbol jednostki 

modułowej 

Nazwa modułu i jednostki 

modułowej 

Orientacyjna 
liczba godzin 
na realizacj

ę

 

 

Moduł 744[O1].O1 

Podstawy zawodu 

216 

744[01].O1.01 

Przestrzeganie przepisów bezpiecze

ń

stwa 

i higieny pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz 

ochrony 

ś

rodowiska 

 
 

  40 

744[01].O1.02 

Charakteryzowanie wyrobów kaletniczych 

  30 

744[01].O1.03 

Sporz

ą

dzanie rysunków technicznych i odr

ę

cznych 

 

  66 

744[01].O1.04 

Stosowanie maszyn, urz

ą

dze

ń

 i narz

ę

dzi 

kaletniczych 

 

  80 

 

Moduł 744[O1].Z1 

Surowce i materiały kaletnicze 

252 

744[01Z1.01 

Stosowanie surowców skórzanych i skór 
wyprawionych 

  60 

744[01].Z1.02 

Stosowanie surowców i materiałów włókienniczych 

  46 

744[01].Z1.03 

Stosowanie tworzyw sztucznych i materiałów 
skóropodobnych 

  40 

744[01].Z1.04 

Stosowanie materiałów pomocniczych do produkcji 
wyrobów kaletniczych 

  56 

744[01].Z1.05 

Ocenianie jako

ś

ci surowców i materiałów do 

produkcji wyrobów kaletniczych  

 

  50 

 

Moduł 744[01].Z2 

Proces przygotowania produkcji wyrobów 

kaletniczych 

        720 

 744[01].Z2.01 

Wykonywanie modeli wyrobów kaletniczych 

250 

744[01].Z2.02 

Dokonywanie rozkroju materiałów i przygotowanie 

elementów do monta

Ŝ

u  

210 

744[01].Z2.03 

Kalkulowanie kosztów produkcji wyrobów i usług 
 

100 

744[01].Z2.04 

Prowadzenie dokumentacji technologicznej 

160 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

9 

 

 

Moduł 744[01].Z3 

Technologia wytwarzania wyrobów 

kaletniczych 

648 

744[01].Z3.01 

Wykonywanie monta

Ŝ

u wyrobów  

300 

744[01].Z3.02 

Zdobienie i wyko

ń

czanie wyrobów kaletniczych 

  64 

744[01].Z3.03 

Ocenianie jako

ś

ci wyrobów kaletniczych 

  54 

744[01]Z3.04 

Wykonywanie napraw, renowacji i konserwacji 
wyrobów kaletniczych 

150 

744[01].Z3.05 

Cechowanie, pakowanie oraz przechowywanie  

wyrobów kaletniczych 

 

  80 

 

                                                             Razem 

1836 

 

Na 

podstawie 

wykazu 

jednostek 

modułowych 

sporz

ą

dzono 

dydaktyczn

ą

 map

ę

 programu. 

 
 
 
 
 
 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

10

Dydaktyczna mapa programu 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

744[01].Z2.04 

744[01].O1 

744[01].O1.02 

744[01]. Z1.02 

744[01].O1.03 

744[01].O1.01 

744[01].Z2 

744[01].Z2.03 

744[01].Z2.02 

744[01].Z2.01 

744[01].Z1 

744[01]. Z1.04 

744[01].Z1.01 

744[01]. Z1.03 

744[01]. Z1.05 

744[01].O1.04 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

11

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Dydaktyczna  mapa  programu  stanowi  schemat  powi

ą

za

ń

  mi

ę

dzy 

modułami 

i 

jednostkami 

modułowymi 

oraz 

okre

ś

la 

kolejno

ść

 

ich realizacji.  Zmiana  kolejno

ś

ci  realizacji  modułów  i  jednostek 

modułowych  powinna  by

ć

  poprzedzona  analiz

ą

  dydaktycznej  mapy 

programu oraz tre

ś

ci programowych jednostek modułowych.  

Nauczyciele  realizuj

ą

cy  program  nauczania  powinni  posiada

ć

 

przygotowanie  w  zakresie  kształcenia  modułowego,  aktywizuj

ą

cych 

metod  nauczania,  pomiaru  dydaktycznego  oraz  opracowywania 
pakietów  edukacyjnych.  Nauczyciele  kieruj

ą

cy  procesem  kształtowania 

umiej

ę

tno

ś

ci  powinni  udziela

ć

  pomocy  w  rozwi

ą

zywaniu  problemów 

zwi

ą

zanych  z  realizacj

ą

  zada

ń

,  sterowa

ć

  tempem  pracy  uczniów,  

z  uwzgl

ę

dnieniem  ich  predyspozycji  oraz  do

ś

wiadcze

ń

.  Ponadto, 

powinni  kształtowa

ć

  zainteresowania  zawodem,  okre

ś

la

ć

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci 

dalszego  kształcenia,  zdobywania  nowych  umiej

ę

tno

ś

ci.  Powinni 

równie

Ŝ

  kształtowa

ć

  po

Ŝą

dane  postawy  uczniów  jak:  rzetelno

ść

  

i  odpowiedzialno

ść

  za  prac

ę

,  dbało

ść

  o  jej  jako

ść

,  porz

ą

dek  na 

stanowisku  pracy,  poszanowanie  dla  pracy  innych  osób,  dbało

ść

  

o racjonalne stosowanie materiałów. 

Nauczyciele  powinni  uczestniczy

ć

  w  organizacji  techniczno-

dydaktycznej  bazy  szkoły  oraz  aktualizacji  programów  nauczania. 
Kształcenie  modułowe  powinno  by

ć

  realizowane  z  uwzgl

ę

dnieniem 

aktywizuj

ą

cych  metod  nauczania:  sytuacyjnej,  projektów,  tekstu 

przewodniego oraz 

ć

wicze

ń

 praktycznych. 

744[01].Z3 

744[01].Z3.02 

744[01].Z3. 01 

744[01].Z3.03 

744[01].Z3.05 

744[01].Z3.04 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

12

Prowadzenie 

zaj

ęć

 

z 

zastosowaniem 

aktywizuj

ą

cych 

metod 

nauczania wymaga przygotowania materiałów, jak: teksty przewodnie do 

ć

wicze

ń

, instrukcje stanowiskowe, instrukcje obsługi maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

W 

trakcie 

realizacji 

programu 

nale

Ŝ

y 

zwraca

ć

 

uwag

ę

  

na  samokształcenie  uczniów,  korzystanie  z  ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł  informacji, 

jak:  podr

ę

czniki,  normy,  instrukcje,  poradniki,  katalogi,  pozatekstowe 

ź

ródła  informacji.  Tre

ś

ci  kształcenia  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

,  uwzgl

ę

dnia

ć

 

współczesne technologie, materiały, narz

ę

dzia i sprz

ę

t. 

Istotnym 

elementem 

kształcenia 

zawodowego 

jest 

proces 

sprawdzania  i  oceniania  edukacyjnych  osi

ą

gni

ęć

  uczniów.  Wskazane 

jest prowadzenie bada

ń

 diagnostycznych, kształtuj

ą

cych i sumuj

ą

cych. 

Badania diagnostyczne prowadzone na pocz

ą

tku procesu kształcenia 

maj

ą

  na  celu  okre

ś

lenie  poziomu  oraz  zakresu  wiedzy  i  umiej

ę

tno

ś

ci 

uczniów.  Wyniki  bada

ń

  nale

Ŝ

y  wykorzystywa

ć

  w  trakcie  procesu 

kształcenia. 

Badania  kształtuj

ą

ce  prowadzone  w  trakcie  realizacji  programu  maj

ą

 

na  celu  dostarczanie  informacji  dotycz

ą

cych  efektywno

ś

ci  procesu 

kształcenia.  Informacje  uzyskiwane  z  bada

ń

  umo

Ŝ

liwiaj

ą

  dokonywanie 

niezb

ę

dnych korekt w procesie kształcenia. 

Badania  sumuj

ą

ce  powinny  by

ć

  prowadzone  po  zako

ń

czeniu 

realizacji programów jednostek modułowych. Wyniki bada

ń

 pozwalaj

ą

 na 

ocen

ę

 stopnia realizacji celów kształcenia. 

Sprawdzanie i ocenianie osi

ą

gni

ęć

 uczniów powinno by

ć

 dokonywane 

w trakcie i na zako

ń

czenie realizacji programów jednostek. Umiej

ę

tno

ś

ci 

intelektualne  mog

ą

  by

ć

  sprawdzane  za  pomoc

ą

  sprawdzianów  ustnych  

i  pisemnych  oraz  testów  osi

ą

gni

ęć

  szkolnych.  Umiej

ę

tno

ś

ci  praktyczne 

mog

ą

  by

ć

  sprawdzane  za  pomoc

ą

  obserwacji  pracy  uczniów  podczas 

wykonywania zada

ń

 oraz sprawdzianów praktycznych z zadaniami typu 

próba pracy. 

Prowadzenie  pomiaru  dydaktycznego  wymaga  okre

ś

lenia  kryteriów 

i  norm  oceniania,  opracowania  testów  osi

ą

gni

ęć

,  arkuszy  obserwacji 

oraz arkuszy oceny post

ę

pów uczniów. 

Ś

rodki  dydaktyczne  niezb

ę

dne  do  realizacji  procesu  kształcenia 

zostały  zamieszczone  w  programach  poszczególnych  jednostek 
modułowych.  Orientacyjna  liczba  godzin  na  realizacj

ę

  programów 

jednostek  modułowych,  okre

ś

lona  w  wykazie  modułów  i  jednostek 

modułowych, mo

Ŝ

e ulega

ć

 zmianie w zale

Ŝ

no

ś

ci od stosowanych metod 

nauczania, 

ś

rodków 

dydaktycznych 

oraz 

aktualnych 

potrzeb 

edukacyjnych. 

Programy jednostek modułowych wyodr

ę

bnionych w poszczególnych 

modułach powinny by

ć

 realizowane w ró

Ŝ

nych formach organizacyjnych  

w 

pracowniach 

i 

warsztatach 

szkolnych 

oraz 

w zakładach 

produkcyjnych.  

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

13

W zintegrowanym procesie kształcenia modułowego nie ma podziału 

na zaj

ę

cia teoretyczne i praktyczne. Formy organizacyjne pracy uczniów 

powinny by

ć

 dostosowane do specyfiki tre

ś

ci programowych oraz metod 

nauczania.  

Realizacja  programów  jednostek  modułowych  powinna  odbywa

ć

  si

ę

  

w grupie licz

ą

cej do 15 osób, uczniowie powinni pracowa

ć

 indywidualnie 

lub w 3 - 4 osobowych zespołach. 

Kształtowanie  umiej

ę

tno

ś

ci  praktycznych  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  na 

odpowiednio 

wyposa

Ŝ

onych 

stanowiskach 

pracy 

w 

pracowniach  

oraz w przedsi

ę

biorstwach.  

Szkoła  podejmuj

ą

ca  kształcenie  w  zawodzie  według  modułowego 

programu  nauczania  powinna  posiada

ć

  odpowiednie  warunki  lokalowe 

oraz wyposa

Ŝ

enie techniczne i dydaktyczne. 

W trosce o jako

ść

 kształcenia konieczne s

ą

 systematyczne działania 

szkoły polegaj

ą

ce na: 

−

  pozyskiwaniu nowych 

ś

rodków kształcenia, 

−

  opracowywaniu obudowy dydaktycznej programu nauczania,  

−

  współpracy  z  zakładami  pracy  celem  aktualizacji  tre

ś

ci  kształcenia 

zawodowego,  odpowiadaj

ą

cych  wymaganiom  technologii,  techniki 

oraz rynku pracy, 

−

  doskonaleniu nauczycieli w zakresie kształcenia modułowego. 

Do  prawidłowej  realizacji  kształcenia  w  zawodzie  szkoła  powinna 

posiada

ć

: 

−

  pracowni

ę

 materiałoznawstwa, 

−

  pracowni

ę

 rysunku zawodowego, 

−

  pracowni

ę

 technologii, 

−

  warsztaty szkolne. 

Wskazane jest, aby w standardowym wyposa

Ŝ

eniu wszystkich pracowni 

w 

ś

rodki  dydaktyczne  i  techniczne  znalazły  si

ę

 

ś

rodki  multimedialne, 

w szczególno

ś

ci:  rzutniki,  odtwarzacze  wideo,  monitory,  projektory, 

komputery z dydaktycznym oprogramowaniem specjalistycznym. 

Wyposa

Ŝ

enie  warsztatów  szkolnych  powinno  umo

Ŝ

liwi

ć

  wykonanie 

podstawowych operacji technologicznych. Wskazane jest organizowanie 
niektórych  zaj

ęć

  w  zakładach  pracy  lub  w 

ś

cisłej  współpracy 

z nimi. Umo

Ŝ

liwi to poznanie nowoczesnego wyposa

Ŝ

enia technicznego, 

innowacji technicznych, a przede wszystkim skorzystanie z do

ś

wiadczenia 

praktycznego w rzeczywistych warunkach pracy, co umo

Ŝ

liwi podniesienie 

jako

ś

ci kształcenia praktycznego. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

14

II. Plany nauczania 

 

PLAN NAUCZANIA 
Trzyletnia zasadnicza szkoła zawodowa 
Zawód: kaletnik 744[01] 
Podbudowa programowa gimnazjum 
 

Dla młodzie

Ŝ

y 

Dla dorosłych 

Liczba godzin 

tygodniowo 

w trzyletnim 

okresie nauczania 

Liczba godzin 

tygodniowo  

w trzyletnim 

okresie 

nauczania 

Liczba godzin  

w trzyletnim 

okresie 

nauczania 

Semestry I–VI 

Lp. 

Moduły kształcenia  

w zawodzie 

Klasy I–III 

Forma 

stacjonarna 

Forma 

zaoczna 

1.  Podstawy zawodu 

   6 

  5 

  83 

2. 

Surowce i materiały 
kaletnicze 

   7 

  5 

  96 

3. 

Proces przygotowania 
produkcji wyrobów 
kaletniczych 

20 

15 

275 

4. 

Technologia wytwarzania 
wyrobów kaletniczych 

18 

14 

248 

Razem 

 51 

39 

702 

 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

15

III. Moduły kształcenia w zawodzie 

 

Moduł 744[01].O1 
Podstawy zawodu 

 

1. Cele kształcenia

 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  stosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  oraz  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej, 

−

  stosowa

ć

 przepisy ochrony 

ś

rodowiska, 

−

  organizowa

ć

 stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii, 

−

  dobiera

ć

  i  stosowa

ć

  odzie

Ŝ

  ochronn

ą

  oraz 

ś

rodki  ochrony 

indywidualnej, 

−

  stosowa

ć

 

procedury 

udzielania 

pierwszej 

pomocy 

osobom 

poszkodowanym, 

−

  post

ę

powa

ć

  zgodnie  z instrukcj

ą

  przeciwpo

Ŝ

arow

ą

  w  przypadku 

zagro

Ŝ

enia po

Ŝ

arowego,  

−

  zapobiega

ć

 zagro

Ŝ

eniom 

Ŝ

ycia i zdrowia pracowników, 

−

  charakteryzowa

ć

 wyroby kaletnicze, 

−

  rozpoznawa

ć

 

dodatki 

kaletnicze, 

okre

ś

la

ć

 

ich 

wła

ś

ciwo

ś

ci  

i zastosowanie, 

−

  posługiwa

ć

 si

ę

 rysunkiem zawodowym,  

−

  rozró

Ŝ

nia

ć

 i klasyfikowa

ć

 narz

ę

dzia, maszyny i urz

ą

dzenia kaletnicze, 

−

  dobiera

ć

 parametry pracy maszyn i urz

ą

dze

ń

 kaletniczych, 

−

  okre

ś

la

ć

 zasady obsługi urz

ą

dze

ń

 i przyrz

ą

dów pomiarowych, 

−

  posługiwa

ć

 si

ę

 instrukcjami obsługi maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

−

  korzysta

ć

 z ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł informacji zawodowej. 

 

2. Wykaz jednostek modułowych 

 

Symbol jednostki 

modułowej 

Nazwa jednostki modułowej 

Orientacyjna 

liczba godzin 

na realizacj

ę

 

744[01].O1.01 

Przestrzeganie przepisów bezpiecze

ń

stwa 

i higieny pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej 

oraz ochrony 

ś

rodowiska 

  40 

744[01].O1.02 

Charakteryzowanie wyrobów kaletniczych 

  46 

744[01].O1.03 

Sporz

ą

dzanie rysunków technicznych  

i odr

ę

cznych 

  50 

744[01].O1.04 

Stosowanie maszyn, urz

ą

dze

ń

 i narz

ę

dzi 

kaletniczych 

  80 

 

                            
Razem 

216 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

16

3. Schemat układu jednostek modułowych 
  

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

4. Literatura

 

Brzozowski  Cz.,  Kału

Ŝ

a  B.,  Kosior  Z.:  Technologia  kierunek  skórzany. 

WSiP, Warszawa 1993

 

Chejtman  S.:  Podstawy  organizacji  procesu  produkcyjnego.  PWE, 
Warszawa 1971 
Christ  J.,  W.:  Kaletnictwo  –  Podr

ę

cznik  technologii  dla  ZSZ.  WSiP, 

Warszawa 1991 
Hansen A.: Bezpiecze

ń

stwo i higiena pracy. WSiP, Warszawa 1998 

Kazik R., Krawczyk J.: Technologia odzie

Ŝ

y. WSiP, Warszawa 1993 

Korczak  K.,  Szama

ń

ska  J.:  Rysunek  zawodowy  dla  szkół  przemysłu 

skórzanego. WSiP, Warszawa 1994 
Napora S.: Galanteria ze skóry i tworzyw sztucznych. WPLiS, Warszawa 
1962 
Pala S.: Maszyny i urz

ą

dzenia obuwnicze. PWSZ, Chorzów 1973 

Persz  T.:  Materiałoznawstwo  dla  techników  przemysłu  skórzanego. 
WSiP, Warszawa 1997 
Rerutkiewicz J., Tobiszewski A.: Rymarstwo. WPLiS, Warszawa 1956 

 

744[01].O1 

Podstawy zawodu  

744[01]. O1.04 

Stosowanie maszyn, urz

ą

dze

ń

  

i narz

ę

dzi kaletniczych 

744[01]. O1.03 

Sporz

ą

dzanie rysunków technicznych 

 i odr

ę

cznych 

744[01]. O1.02 

Charakteryzowanie wyrobów 

kaletniczych 

744[01].O1.01 

Przestrzeganie przepisów 

bezpiecze

ń

stwa 

i higieny pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej 

oraz ochrony 

ś

rodowiska 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

17

Turnau  I.:  Polskie  skórnictwo.  Zakład  Narodowy  im.  Ossoli

ń

skich, 

Wrocław 1983 
Waszkiewiczowie E. i S.: Rysunek zawodowy dla ZSZ. WSiP, Warszawa 
1996 
Bezpiecze

ń

stwo  i  ochrona  człowieka  w 

ś

rodowisku  pracy.  Ergonomia. 

CIOP, Warszawa 1999 
Bezpiecze

ń

stwo pracy i ergonomia. CIOP, Warszawa 1999 

Kodeks pracy 
 
Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ę

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

18

Jednostka modułowa 744[01].O1.01 
Przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy,  ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz  ochrony 

ś

rodowiska 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  zastosowa

ć

  podstawowe  przepisy  prawa  dotycz

ą

ce  bezpiecze

ń

stwa  

i higieny pracy, 

−

  okre

ś

li

ć

 prawa i obowi

ą

zki pracownika i pracodawcy, 

−

  zastosowa

ć

 przepisy ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej, 

−

  zastosowa

ć

  podr

ę

czny  sprz

ę

t  i 

ś

rodki  ga

ś

nicze  zgodnie  z  zasadami 

ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej, 

−

  okre

ś

li

ć

  czynniki 

ś

rodowiska  pracy  powoduj

ą

ce  zagro

Ŝ

enie  zdrowia  

i 

Ŝ

ycia pracowników,  

−

  okre

ś

li

ć

  zasady  zapobiegania  wypadkom  powodowanym  przez 

czynniki 

ś

rodowiska pracy, 

−

  okre

ś

li

ć

  zagro

Ŝ

enia  wyst

ę

puj

ą

ce  podczas  stosowania  substancji 

chemicznych, 

−

  zabezpieczy

ć

 dost

ę

p do szkodliwych 

ś

rodków chemicznych, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 

znaczenie 

wentylacji 

i 

klimatyzacji 

pomieszcze

ń

 

produkcyjnych, biurowych i magazynowych, 

−

  dobra

ć

  zabezpieczenia  i  osłony  ruchomych  cz

ęś

ci  maszyn  oraz 

urz

ą

dze

ń

 mechanicznych, 

−

  dokona

ć

 analizy instrukcji obsługi maszyn i urz

ą

dze

ń

 produkcyjnych, 

−

  zastosowa

ć

 

sprz

ę

t 

oraz 

ś

rodki 

ochrony 

indywidualnej 

na 

poszczególnych stanowiskach pracy, 

−

  okre

ś

li

ć

  zagro

Ŝ

enia 

ś

rodowiska  powstaj

ą

ce  podczas  wytwarzania 

wyrobów kaletniczych, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 znaczenie ochrony 

ś

rodowiska przyrodniczego, 

−

  udzieli

ć

 pierwszej pomocy osobom poszkodowanym, 

−

  przewidzie

ć

 

konsekwencje 

z 

tytułu 

naruszenia 

przepisów 

bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  w  trakcie  wykonywania  zada

ń

 

zawodowych, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 zasady zachowania si

ę

 w razie wypadku przy pracy. 

 

2. Materiał nauczania 

Przepisy prawa dotycz

ą

ce bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy. 

Prawa i obowi

ą

zki pracownika i pracodawcy. 

Zagro

Ŝ

enia po

Ŝ

arowe, zasady ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

19

Czynniki 

ś

rodowiska pracy: mikroklimat, skład chemiczny i zanieczyszczenie 

powietrza, hałas i wibracje. 
Zagro

Ŝ

enia  chemiczne  substancjami  aktywnymi  oraz  roztworami 

i zestawami roboczymi. 
Wentylacja  i  klimatyzacja  pomieszcze

ń

  produkcyjnych,  biurowych 

i magazynowych. 
Zagro

Ŝ

enia mechaniczne: ruchome cz

ęś

ci maszyn, ostrza no

Ŝ

y. 

Znaczenie  sprz

ę

tu  i 

ś

rodków  ochrony  indywidualnej  dla  zdrowia 

i 

Ŝ

ycia pracownika. 

Zagro

Ŝ

enia 

ś

rodowiska  powstaj

ą

ce  podczas  wytwarzania  wyrobów 

kaletniczych.  
Ochrona 

ś

rodowiska przyrodniczego i jej znaczenie dla człowieka. 

Instrukcje obsługi maszyn i urz

ą

dze

ń

 produkcyjnych. 

Przewidywanie skutków zagro

Ŝ

e

ń

. 

Procedury udzielania pierwszej pomocy. 
Zasady kształtowania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. 
Wypadki przy pracy. 
Zabezpieczanie miejsca wypadku. 

 

3. 

Ć

wiczenia 

••••

 

Dobieranie 

ś

rodków 

ochrony 

indywidualnej 

dla 

pracownika  

na okre

ś

lonym stanowisku pracy. 

••••

 

Dobieranie metod zabezpieczenia maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

••••

 

Analizowanie instrukcji obsługi maszyn i urz

ą

dze

ń

 produkcyjnych. 

••••

 

Wykonywanie sztucznego oddychania na fantomie. 

••••

 

Udzielanie pierwszej pomocy osobie pora

Ŝ

onej pr

ą

dem elektrycznym. 

••••

 

Udzielanie  pierwszej  pomocy  osobie  z  podejrzeniem  zatrucia 
okre

ś

lon

ą

 substancj

ą

 chemiczn

ą

. 

••••

 

Zakładanie  opatrunków  uciskowych  w  celu  zatamowania  ró

Ŝ

nego 

rodzaju krwotoków. 

••••

 

Dobieranie  sprz

ę

tu  i 

ś

rodków  ga

ś

niczych  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  rodzaju 

po

Ŝ

aru. 

••••

 

Stosowanie  podr

ę

cznego  sprz

ę

tu  i 

ś

rodków  ga

ś

niczych  do  gaszenia 

po

Ŝ

aru. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Teksty przewodnie do 

ć

wicze

ń

. 

Kodeks Pracy. 
Przepisy  dotycz

ą

ce  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  w  przemy

ś

le 

skórzanym. 
Ilustracje  i  fotografie  obrazuj

ą

ce  zagro

Ŝ

enia  na  stanowiskach  pracy 

w przemy

ś

le kaletniczym. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

20

Fantom do nauki udzielania pierwszej pomocy. 
Zestaw 

ś

rodków do nauki udzielania pierwszej pomocy. 

Sprz

ę

t przeciwpo

Ŝ

arowy. 

Odzie

Ŝ

 ochronna i sprz

ę

t ochrony indywidualnej. 

Regulaminy i instrukcje bezpiecznej obsługi maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

Normy, instrukcje i przepisy dotycz

ą

ce ochrony 

ś

rodowiska. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program jednostki modułowej obejmuje zagadnienia dotycz

ą

ce zasad 

kształtowania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. 

Podczas  realizacji  programu  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  obowi

ą

zki 

pracownika  i  pracodawcy  w  zakresie  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy, 

znaczenie 

ochrony 

zdrowia 

w 

pracy 

zawodowej 

oraz 

skutki 

nieprzestrzegania  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej i ochrony 

ś

rodowiska. 

Wskazane  jest  stosowanie  nast

ę

puj

ą

cych  metod  nauczania: 

inscenizacji, 

metody 

sytuacyjnej, 

ć

wicze

ń

 

praktycznych  

z zastosowaniem sprz

ę

tu i 

ś

rodków ochrony indywidualnej. 

Program 

jednostki 

modułowej 

powinien 

by

ć

 

realizowany  

w  zakładach  kaletniczych,  warsztatach  szkolnych  lub  odpowiednio 
wyposa

Ŝ

onej pracowni. 

Zaj

ę

cia  nale

Ŝ

y  prowadzi

ć

  w  grupie  do  15  osób.  Wskazane  jest,  aby 

nauczyciel prowadz

ą

cy zaj

ę

cia był specjalist

ą

 z zakresu bezpiecze

ń

stwa 

i  higieny  pracy.  Podstawow

ą

  metod

ą

  nauczania  b

ę

d

ą

 

ć

wiczenia 

realizowane indywidualnie lub w zespołach 2 - 3 osobowych. Nauczyciel 
powinien  przygotowa

ć

  materiały  potrzebne  do  realizacji 

ć

wicze

ń

:  teksty 

przewodnie, instrukcje, normy, przepisy prawa. Realizacja 

ć

wicze

ń

 mo

Ŝ

e 

odbywa

ć

 si

ę

 w warunkach rzeczywistych i symulacyjnych. 

Konieczne jest u

ś

wiadomienie uczniom, 

Ŝ

e zdrowie i 

Ŝ

ycie człowieka 

oraz jego ochrona w 

ś

rodowisku pracy jest spraw

ą

 nadrz

ę

dn

ą

. 

 

6. Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  przez  cały 

czas  realizacji  programu  jednostki,  na  podstawie  okre

ś

lonych  kryteriów 

oceniania.  

W procesie sprawdzania osi

ą

gni

ęć

 uczniów proponuje si

ę

 stosowanie 

sprawdzianów  ustnych,  sprawdzianów  pisemnych,  testów  osi

ą

gni

ęć

 

szkolnych oraz obserwacji pracy uczniów podczas wykonywania zada

ń

. 

Wiadomo

ś

ci  i  umiej

ę

tno

ś

ci  uczniów  niezb

ę

dne  do  realizacji 

ć

wicze

ń

 

mog

ą

 by

ć

 sprawdzane za pomoc

ą

 testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych.  

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

21

Obserwuj

ą

c czynno

ś

ci ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

, nale

Ŝ

y 

zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

−

  przestrzeganie  przepisów  dotycz

ą

cych  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska, 

−

  udzielanie pierwszej pomocy zgodnie z przyj

ę

t

ą

 procedur

ą

, 

−

  stosowanie sprz

ę

tu przeciwpo

Ŝ

arowego, 

−

  dobór 

ś

rodków ochrony indywidualnej. 

W  ocenie  ko

ń

cowej  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dni

ć

  wyniki 

sprawdzianów oraz poziom wykonania 

ć

wicze

ń

. 

W  procesie  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  stosowa

ć

 

obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 skal

ę

 ocen. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

22

Jednostka modułowa 744[01].O1.02 
Charakteryzowanie wyrobów kaletniczych 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  terminologi

ą

  dotycz

ą

c

ą

  wyrobów,  cz

ęś

ci  składowych, 

półproduktów i dodatków kaletniczych, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 rodzaje wyrobów kaletniczych, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 elementy wyrobów kaletniczych, 

−

  rozpozna

ć

 cz

ęś

ci składowe i dodatki w wyrobie kaletniczym, 

−

  okre

ś

li

ć

 techniki monta

Ŝ

u i wyko

ń

czenia wyrobów kaletniczych, 

−

  dokona

ć

 podziału wyrobów kaletniczych na grupy asortymentowe, 

−

  okre

ś

li

ć

 kryteria podziału wyrobów kaletniczych w aspekcie rozwi

ą

za

ń

 

konstrukcyjnych i materiałowych, 

−

  dokona

ć

 analizy norm dotycz

ą

cych wyrobów kaletniczych. 

 

2. Materiał nauczania 

Wyroby kaletnicze - elementy wyrobów, dodatki kaletnicze. 
Terminologia dotycz

ą

ca wyrobów kaletniczych. 

Charakterystyka asortymentów wyrobów kaletniczych. 
Techniki monta

Ŝ

u wyrobów kaletniczych. 

Normy dotycz

ą

ce wyrobów kaletniczych. 

 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozpoznawanie wyrobów kaletniczych i ich elementów. 

•

  Rozró

Ŝ

nianie cz

ęś

ci składowych okre

ś

lonego modelu wyrobu. 

•

  Rozpoznawanie  cech  kwalifikuj

ą

cych  wyroby  kaletnicze  do  grup 

asortymentowych. 

•

  Dobieranie dodatków kaletniczych do okre

ś

lonych wyrobów.  

•

  Analizowanie norm dotycz

ą

cych wyrobów kaletniczych. 

•

  Ocenianie 

jako

ś

ci 

wyrobów 

kaletniczych 

z 

uwzgl

ę

dnieniem 

przeznaczenia i zastosowanych materiałów. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Plansze  pogl

ą

dowe,  foliogramy  i  makiety  obrazuj

ą

ce  wyroby,  cz

ęś

ci 

składowe, dodatki kaletnicze. 
Elementy składowe wyrobów kaletniczych. 
Narz

ę

dzia i przyrz

ą

dy warsztatowe. 

PN - ISO. 
Modele wyrobów. 
Wyroby kaletnicze z poszczególnych grup asortymentowych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

23

Elementy zdobnicze wyrobów kaletniczych. 
Okucia metalowe. 

ś

urnale, katalogi i prospekty wyrobów kaletniczych. 

 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program jednostki modułowej obejmuje tre

ś

ci dotycz

ą

ce charakterystyki 

wyrobów kaletniczych.  

Podczas  realizacji  programu  jednostki  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  szczególn

ą

 

uwag

ę

  na  rodzaje  wyrobów,  ich  elementy,  przeznaczenie  oraz  techniki 

monta

Ŝ

u i wyko

ń

czania wyrobów kaletniczych.  

W  pracy  nauczyciela  powinny  znale

źć

  zastosowanie  nast

ę

puj

ą

ce 

metody  nauczania:  wykład  informacyjny,  dyskusja  dydaktyczna,  pokaz  
z obja

ś

nieniem oraz 

ć

wiczenia.  

Nale

Ŝ

y  stosowa

ć

  grupow

ą

  form

ę

  pracy  uczniów,  w  grupach  do  15 

osób.  Praca  w  grupie  wpływa  na  wi

ę

ksz

ą

  efektywno

ść

 kształcenia  oraz 

na  zdobywanie  przez  uczniów  umiej

ę

tno

ś

ci  ponadzawodowych,  takich 

jak: komunikowanie si

ę

, współpraca w zespole. 

Zaj

ę

cia  powinny  si

ę

  odbywa

ć

  w  pracowni  technologii  wyposa

Ŝ

onej  

w  niezb

ę

dne  pomoce  dydaktyczne.  Podczas  realizacji  programu 

wskazane 

jest 

organizowanie 

wycieczek 

dydaktycznych 

do 

przedsi

ę

biorstw 

produkuj

ą

cych 

ró

Ŝ

norodny 

asortyment 

wyrobów 

kaletniczych. 
 

6. Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie i ocenianie osi

ą

gni

ęć

 uczniów powinno by

ć

 prowadzone 

systematycznie  podczas  realizacji  programu  jednostki  modułowej,  na 
podstawie 

okre

ś

lonych 

kryteriów. 

Kryteria 

oceniania 

powinny 

uwzgl

ę

dnia

ć

 

poziom 

umiej

ę

tno

ś

ci 

przewidzianych  

w szczegółowych celach kształcenia.  

W procesie oceniania nale

Ŝ

y stosowa

ć

: 

−

  sprawdziany ustne i pisemne, 

−

  testy osi

ą

gni

ęć

 szkolnych, 

−

  obserwacj

ę

 pracy ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

. 

Podczas  kontroli  i  oceny  dokonywanej  w  formie  ustnej  i  pisemnej 

nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na merytoryczn

ą

 jako

ść

 wypowiedzi, operowanie 

zdobyt

ą

  wiedz

ą

,  wła

ś

ciwe  stosowanie  terminologii  oraz  umiej

ę

tno

ść

 

poprawnego wnioskowania. 

Podczas  obserwacji  pracy  uczniów  wykonywanej  w  trakcie 

ć

wicze

ń

 

nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

−

  rozpoznawanie wyrobów kaletniczych, 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

24

−

  posługiwanie 

si

ę

 

terminologi

ą

 

dotycz

ą

c

ą

 

wyrobów, 

cz

ęś

ci 

składowych, półproduktów i dodatków kaletniczych, 

−

  rozpoznawanie  cz

ęś

ci  składowych  i  dodatków  w  wyrobach 

kaletniczych, 

−

  dokonywanie 

podziału 

wyrobów 

kaletniczych 

na 

grupy 

asortymentowe. 
Dokonywanie  bie

Ŝą

cej  oceny  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  umo

Ŝ

liwia  korekt

ę

 

popełnianych w trakcie pracy bł

ę

dów.  

W 

ocenie 

ko

ń

cowej 

osi

ą

gni

ęć

 

uczniów 

nale

Ŝ

y 

uwzgl

ę

dni

ć

  

poprawno

ść

 

wykonania  zada

ń

. 

Ocenianie  powinno  by

ć

  zgodne  

z obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 skal

ą

 ocen. 

 
  

 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

25

Jednostka modułowa 744[01].O1.03 
Sporz

ą

dzanie rysunków technicznych i odr

ę

cznych 

 

1.Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  okre

ś

li

ć

 rodzaje rysunków technicznych i zasady ich wykonywania, 

−

  dobra

ć

 materiały i przybory kre

ś

larskie do rysowania, 

−

  zorganizowa

ć

 stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii, 

−

  posłu

Ŝ

y

ć

 si

ę

 przyborami kre

ś

larskimi, 

−

  dobra

ć

 rodzaj i grubo

ść

 linii do okre

ś

lonych rysunków, 

−

  zastosowa

ć

 zasady normalizacji w rysunku,  

−

  opisa

ć

  pismem  technicznym  rysunki  elementów  maszyn,  urz

ą

dze

ń

  

i wyrobów kaletniczych, 

−

  wykona

ć

 rysunki rozwini

ęć

 i przekrojów brył, 

−

  wykona

ć

 rzuty aksonometryczne i prostok

ą

tne brył, 

−

  sporz

ą

dzi

ć

 rysunki przekrojów prostych cz

ęś

ci maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

−

  zastosowa

ć

 symbole graficzne w schematach kinematycznych, 

−

  zwymiarowa

ć

  na  rysunkach  cz

ęś

ci  składowe  wyrobów  oraz  proste 

cz

ęś

ci maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

−

  odczyta

ć

 rysunki techniczne zło

Ŝ

eniowe wyrobów kaletniczych, 

−

  przedstawi

ć

 w perspektywie zbie

Ŝ

nej figury, bryły i wyroby kaletnicze, 

−

  wykona

ć

 odr

ę

czne rysunki brył i wyrobów kaletniczych, 

−

  zastosowa

ć

 zasady kolorystyki i kompozycji w projektowaniu wyrobów 

kaletniczych, 

−

  dobra

ć

 barwy do projektowanych wyrobów, 

−

  zaprojektowa

ć

 ornamenty w wyrobach kaletniczych, 

−

  okre

ś

li

ć

 

wielko

ś

ci 

i 

proporcje 

wyrobów 

odpowiednio 

 

do 

przeznaczenia, 

−

  okre

ś

li

ć

 kierunki mody dotycz

ą

ce wyrobów kaletniczych, na podstawie 

analizy 

Ŝ

urnali, czasopism i pokazów, 

−

  zastosowa

ć

 ró

Ŝ

ne techniki kopiowania rysunków 

Ŝ

urnalowych, 

−

  zastosowa

ć

 techniki projektowania wyrobów kaletniczych, 

−

  wykona

ć

  projekty  wyrobów  kaletniczych  z  uwzgl

ę

dnieniem  aktualnej 

mody oraz wzorów historycznych i ludowych. 

 

2. Materiał nauczania 

Rysunek zawodowy w przemy

ś

le kaletniczym. 

Rodzaje i zasady wykonywania rysunków technicznych. 
Materiały i przybory kre

ś

larskie. 

Organizacja stanowiska pracy. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

26

Normalizacja w rysunku zawodowym. 
Wymiary arkuszy, tabliczki i podziałki rysunkowe. 
Rodzaje i grubo

ść

 linii rysunkowych. 

Znormalizowane pismo techniczne - pochyłe. 
Kre

ś

lenia linii prostych, konstrukcja k

ą

tów, figur płaskich. 

Rysunki brył. 
Rzuty uko

ś

ne, prostok

ą

tne. 

Podstawowe prawa perspektywy. 
Wymiarowanie. 
Podstawy kolorystyki. 
Znaczenie i zastosowanie barw w rysunku zawodowym. 
Techniki wykonywania i odczytywania rysunków. 
Kopie rysunków 

Ŝ

urnalowych. 

Rysunek odr

ę

czny z pami

ę

ci i z natury wyrobów kaletniczych. 

Projekty wyrobów kaletniczych. 
 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Przygotowanie arkuszy rysunkowych ró

Ŝ

nych formatów.  

•

  Zastosowanie ró

Ŝ

nych grubo

ś

ci linii podczas wykonywania rysunków. 

•

  Pisaniem pismem pochyłym. 

•

  Kre

ś

lenie konstrukcyjne linii równoległych i prostopadłych. 

•

  Konstruowanie figur płaskich.  

•

  Rzutowanie uko

ś

ne figur płaskich i brył geometrycznych. 

•

  Wymiarowanie cz

ęś

ci składowych i wyrobów kaletniczych. 

•

  Rysowanie w perspektywie zbie

Ŝ

nej wyrobów kaletniczych. 

•

  Dobieranie barw o ró

Ŝ

nych temperaturach i walorach do okre

ś

lonych 

wyrobów kaletniczych. 

•

  Szkicowanie  wyrobów  kaletniczych  i  ich  cz

ęś

ci  z  zachowaniem 

proporcji. 

•

  Projektowanie  wyrobów  kaletniczych  z  zastosowaniem  symetrii  

i asymetrii w układach zdobniczych. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Filmy, plansze i schematy dotycz

ą

ce rysunku zawodowego.  

Modele figur i brył geometrycznych. 
Modele wyrobów kaletniczych i ich elementów. 
Normy polskie z zakresu rysunku technicznego i wykonanych prac. 
Czasopisma zawodowe, 

Ŝ

urnale, albumy. 

Próbki 

materiałów: 

skór, 

tworzyw 

skóropodobnych, 

materiałów 

włókienniczych i pasmanterii. 
 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

27

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Celem  realizacji  programu  jednostki  jest  kształtowanie  umiej

ę

tno

ś

ci 

odczytywania  i  sporz

ą

dzania  rysunków  technicznych  i  instrukta

Ŝ

owych 

dotycz

ą

cych  wytwarzania  wyrobów  kaletniczych.  Uczniowie  podczas 

zaj

ęć

  poznaj

ą

  ró

Ŝ

ne  rodzaje  pisma  technicznego  i układów  literniczych, 

dobieraj

ą

  materiały  i  przybory  do  wykonywania  rysunków  technicznych, 

wykonuj

ą

 rysunki w skali. 

Zaj

ę

cia  powinny  odbywa

ć

  si

ę

  w  pracowni  rysunku  zawodowego 

wyposa

Ŝ

onej  w stoły  i  przybory  kre

ś

larskie,  materiały  rysunkowe  oraz 

ś

rodki dydaktyczne. 

Program  jednostki  powinien  by

ć

  realizowany  takimi  metodami  jak: 

pokaz  z  obja

ś

nieniem, 

ć

wiczenia  oraz  metoda  projektów.  Podstawow

ą

 

metod

ą

  nauczania  powinny  by

ć

 

ć

wiczenia  indywidualne  wykonywane  

w grupie do 15 osób. 

Organizuj

ą

c  miejsce  pracy  ucznia  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  uwag

ę

  na 

rozmieszczenie  materiałów  i  przyborów  rysunkowych,  o

ś

wietlenie  oraz 

postaw

ę

 ucznia podczas pracy. 

Podczas  wykonywania  układów  literniczych  i  rysunku  technicznego 

szczególn

ą

 uwag

ę

 nale

Ŝ

y zwróci

ć

 na poprawno

ść

 wykonywania zada

ń

.  

W  procesie  nauczania  tre

ś

ci  kształcenia  powinny  by

ć

  aktualizowane 

zgodnie  z  post

ę

pem  technicznym,  technologicznym  oraz  zmianami  

w zakresie mody. 

Po  wykonaniu  zadania  prace  mo

Ŝ

na  zaprezentowa

ć

  na  wystawie 

klasowej. 

 

6.  Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Osi

ą

gni

ę

cia  uczniów  w  zakresie  wyodr

ę

bnionych  celów  kształcenia 

powinny by

ć

 oceniane na podstawie okre

ś

lonych kryteriów. 

W  procesie  oceniania  zaleca  si

ę

  stosowa

ć

  sprawdziany  praktyczne 

oraz  obserwacj

ę

  czynno

ś

ci  uczniów  podczas  wykonywania 

ć

wicze

ń

. 

Proponuje si

ę

  równie

Ŝ

 stosowanie  testów  osi

ą

gni

ęć

 szkolnych.  Zadania 

w  te

ś

cie  mog

ą

  by

ć

  otwarte  (krótkiej  odpowiedzi,  z  luk

ą

)  lub  zamkni

ę

te 

(wielokrotnego  wyboru,  na  dobieranie,  typu  prawda  –  fałsz),  mog

ą

 

dotyczy

ć

  rodzajów  rysunków  technicznych  oraz  zasad  wymiarowania 

rysunków. 

Obserwuj

ą

c  czynno

ś

ci  ucznia  podczas  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y 

zwróci

ć

 uwag

ę

 na: 

−

  organizacj

ę

 stanowiska pracy, 

−

  szkicowanie elementów wyrobów, 

−

  stosowanie przyborów kre

ś

larskich, 

−

  stosowanie oznacze

ń

 na rysunkach, 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

28

−

  opisywanie i wymiarowanie rysunków, 

−

  estetyk

ę

  wykonanego  rysunku  lub  projektu  oraz  umiej

ę

tno

ść

 

prezentacji, 

−

  samodzielno

ść

 i terminowo

ść

 wykonania pracy. 

Dokonywanie  bie

Ŝą

cej  oceny  osi

ą

gni

ęć

  ucznia  umo

Ŝ

liwia  korekt

ę

 

popełnianych w trakcie pracy bł

ę

dów. 

Proces  sprawdzania  i  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinien  by

ć

 

realizowany 

na 

podstawie 

okre

ś

lonych 

kryteriów, 

zgodnie  

z obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 skal

ą

 ocen. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

29

Jednostka modułowa 744[01].O1.04 
Stosowanie 

maszyn, 

urz

ą

dze

ń

 

i 

narz

ę

dzi 

kaletniczych 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  wyja

ś

ni

ć

  podstawowe  poj

ę

cia  z  zakresu  mechaniki:  praca,  moc, 

energia, tarcie i jego rodzaje oraz sprawno

ść

 maszyn, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 

maszyny 

i 

urz

ą

dzenia 

stosowane 

w 

procesach 

technologicznych, 

−

  sklasyfikowa

ć

 maszyny i urz

ą

dzenia w zale

Ŝ

no

ś

ci od budowy, zasady 

działania i zastosowania praktycznego, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 cz

ęś

ci maszyn,  

−

  wyja

ś

ni

ć

  budow

ę

  i  zasad

ę

  działania  maszyn  stosowanych  

w kaletnictwie, 

−

  okre

ś

li

ć

 podstawowe i specjalne wyposa

Ŝ

enie maszyn, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 parametry techniczne maszyn, 

−

  okre

ś

li

ć

 zastosowanie mechanizmów maszyn, 

−

  odczyta

ć

 schematy kinematyczne maszyn, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 poj

ę

cia tolerancji i pasowania cz

ęś

ci maszyn, 

−

  scharakteryzowa

ć

 typy i rodzaje poł

ą

cze

ń

, wskaza

ć

 ich zastosowanie, 

−

  wyja

ś

ni

ć

  działanie  ło

Ŝ

ysk,  osi,  wałów,  sprz

ę

gieł,  hamulców 

i przekładni oraz okre

ś

li

ć

 ich zastosowanie, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

  nap

ę

dy  i  sterowanie:  hydrauliczne,  pneumatyczne 

i elektryczne, 

−

  okre

ś

li

ć

 

rol

ę

 

zabezpiecze

ń

 

stosowanych 

w 

maszynach  

i urz

ą

dzeniach, 

−

  scharakteryzowa

ć

 

instalacje 

elektryczne 

oraz 

wyposa

Ŝ

enie 

przeciwpora

Ŝ

eniowe, 

−

  okre

ś

li

ć

  zasady  eksploatacji,  czyszczenia  i  bie

Ŝą

cej  konserwacji 

maszyn i urz

ą

dze

ń

, 

−

  zastosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy  oraz  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej dotycz

ą

ce maszyn i urz

ą

dze

ń

 kaletniczych. 

 

2. Materiał nauczania 

Podstawowe  poj

ę

cia  mechaniki:  praca,  moc,  energia,  tarcie  i  jego 

rodzaje, sprawno

ść

 maszyn.  

Klasyfikacja maszyn i urz

ą

dze

ń

 kaletniczych.  

Cz

ęś

ci maszyn. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

30

Parametry  techniczne  maszyn  –  wymiary  gabarytowe,  wydajno

ść

  i  moc 

maszyn. 
Mechanizmy maszyn – rodzaje i zastosowanie. 
Tolerancja i pasowanie w budowie maszyn. 
Nap

ę

d i sterowanie hydrauliczne. 

Silniki elektryczne. 
Instalacje elektryczne. 
Osie, wały, czopy i ło

Ŝ

yska – rodzaje i zastosowanie. 

Sprz

ę

gła i hamulce – budowa, rodzaje i zastosowanie. 

Poł

ą

czenia rozł

ą

czne i nierozł

ą

czne. 

Przekładnie mechaniczne – klasyfikacja i charakterystyka. 
Wpływ  konstrukcji  i  metod  eksploatacji  maszyn  na  bezpiecze

ń

stwo 

pracy. 
Zasady u

Ŝ

ytkowania i konserwacji maszyn i urz

ą

dze

ń

. 

 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozró

Ŝ

nianie maszyn stosowanych w kaletnictwie. 

•

  Rozró

Ŝ

nianie  cz

ęś

ci  maszyn  oraz  mechanizmów  stosowanych  

w maszynach i urz

ą

dzeniach produkcyjnych. 

•

  Analizowanie  pracy  mechanizmów  i  elementów  roboczych  maszyn 

szwalniczych. 

•

  Rozró

Ŝ

nianie rodzajów poł

ą

cze

ń

. 

•

  Rozró

Ŝ

nianie przekładni. 

•

  Rysowanie schematów przenoszenia ruchu obrotowego i przekładni. 

•

  Analizowanie budowy i zasady działania silnika elektrycznego. 

•

  Dobieranie 

ś

rodków do konserwacji maszyn kaletniczych. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Modele, eksponaty i przekroje maszyn, cz

ęś

ci maszyn, mechanizmów. 

Modele maszyn szwalniczych stosowanych w kaletnictwie. 
Foliogramy przedstawiaj

ą

ce oprzyrz

ą

dowanie maszyn szwalniczych. 

Plansze i tablice przedstawiaj

ą

ce cz

ęś

ci maszyn oraz mechanizmów. 

Schematy  kinetyczne  maszyn,  nap

ę

dów,  mechanizmów  i  instalacji 

elektrycznych. 
Katalogi maszyn i urz

ą

dze

ń

 stosowanych w kaletnictwie. 

Filmy dydaktyczne obrazuj

ą

ce prac

ę

 ró

Ŝ

nych maszyn szwalniczych. 

Foliogramy  lub  prospekty  przedstawiaj

ą

ce  narz

ę

dzia,  urz

ą

dzenia  

i maszyny stosowane w produkcji kaletniczej. 
Instrukcje obsługi maszyn. 
 
 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

31

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program 

jednostki 

modułowej 

obejmuje 

tre

ś

ci 

dotycz

ą

ce 

maszynoznawstwa  ogólnego.  Uczniowie  powinni  naby

ć

  umiej

ę

tno

ś

ci 

rozpoznawania  cz

ęś

ci  maszyn,  mechanizmów  i  urz

ą

dze

ń

  stosowanych 

w  kaletnictwie.  Po  zako

ń

czeniu  realizacji  programu  tej  jednostki 

uczniowie  powinni  umie

ć

  wyja

ś

ni

ć

  zastosowanie  podstawowych  praw 

mechaniki  w  działaniu  maszyn  oraz  zasady  u

Ŝ

ytkowania  maszyn  

i urz

ą

dze

ń

.  

Zaj

ę

cia  powinny  by

ć

  realizowane  w  warsztatach  szkolnych,  w  grupie 

do  15  osób,  w  zespołach  2-4  osobowych.  W  procesie  kształcenia 
powinny  znale

źć

  zastosowanie  nast

ę

puj

ą

ce  metody  nauczania:  wykład 

informacyjny,  pokaz  z  obja

ś

nieniem,  pokaz  z  instrukta

Ŝ

em  oraz 

ć

wiczenia.  

Wskazane  jest  prezentowanie  filmów  dydaktycznych  dotycz

ą

cych 

budowy  i  eksploatacji  maszyn  oraz  organizowanie  wycieczek 
dydaktycznych do zakładów kaletniczych. 

Opanowanie 

przez 

uczniów 

umiej

ę

tno

ś

ci 

znajduj

ą

cych 

si

ę

 

w  programie  tej  jednostki  modułowej  jest  niezb

ę

dne  do  kształtowania 

umiej

ę

tno

ś

ci 

okre

ś

lonych 

w 

celach 

kształcenia 

jednostek 

wyodr

ę

bnionych w modułach zawodowych.  

 

6. Propozycje metod sprawdzania i oceny osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinno  odbywa

ć

  si

ę

 

w  trakcie  realizacji  programu  jednostki  modułowej  na  podstawie 
okre

ś

lonych  kryteriów.  Podczas  kontroli  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

  uczniów 

nale

Ŝ

y  sprawdza

ć

  umiej

ę

tno

ś

ci  operowania  zdobyt

ą

  wiedz

ą

,  zwraca

ć

 

uwag

ę

  na  merytoryczn

ą

  jako

ść

  wypowiedzi,  wła

ś

ciwe  stosowanie  poj

ęć

 

technicznych, poprawno

ść

 wnioskowania. 

W procesie oceniania wskazane jest stosowanie: 

−

  sprawdzianów ustnych, 

−

  sprawdzianów pisemnych, 

−

  testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych, 

−

  obserwacji pracy ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

.  

−

  Proces oceniania powinien obejmowa

ć

: 

−

  diagnoz

ę

  poziomu  wiedzy  i  umiej

ę

tno

ś

ci  uczniów  w  trakcie  realizacji 

programu jednostki, pod k

ą

tem zało

Ŝ

onych celów kształcenia, 

−

  identyfikowanie  post

ę

pów  uczniów  w  procesie  kształcenia  oraz 

trudno

ś

ci w realizacji celów, 

−

  sprawdzanie  wiedzy  i  umiej

ę

tno

ś

ci  ucznia  po  zako

ń

czeniu  realizacji 

programu jednostki modułowej. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

32

Dokonuj

ą

c oceny osi

ą

gni

ęć

 uczniów nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

−

  operowanie  wiedz

ą

  z  zakresu  mechaniki  oraz  wytrzymało

ś

ci 

materiałów, 

−

  klasyfikowanie  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  budowy,  zasady 

działania oraz zastosowania praktycznego, 

−

  rozró

Ŝ

nianie cz

ęś

ci maszyn, 

−

  wyja

ś

nianie  zasad  działania  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  oraz  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  ich 

zastosowania w produkcji wyrobów kaletniczych, 

−

  okre

ś

lanie zasad u

Ŝ

ytkowania maszyn. 

Ocenianie  pracy  uczniów  powinno  by

ć

  dokonywane  zgodnie 

z obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 skal

ą

 ocen. 

 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

33

Moduł 744[O1].Z1 
Surowce i materiały kaletnicze

 

 
1. Cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  rozró

Ŝ

nia

ć

 materiały kaletnicze, 

−

  dokonywa

ć

 podziału topograficznego skór i okre

ś

la

ć

 ich wła

ś

ciwo

ś

ci, 

−

  rozró

Ŝ

nia

ć

 skóry wyprawione ró

Ŝ

nymi metodami, 

−

  rozpoznawa

ć

 wady i uszkodzenia skór wyprawionych, 

−

  charakteryzowa

ć

  rodzaje  skór  wyprawionych  oraz  okre

ś

la

ć

  ich 

przeznaczenie w produkcji asortymentowej wyrobów kaletniczych, 

−

  konserwowa

ć

 i magazynowa

ć

 skóry gotowe, 

−

  posługiwa

ć

  si

ę

  normami  dotycz

ą

cymi  klasyfikacji  jako

ś

ciowej 

i cechowania skór wyprawionych, 

−

  rozró

Ŝ

nia

ć

 rodzaje tworzyw skóropodobnych, okre

ś

la

ć

 ich wła

ś

ciwo

ś

ci 

i przydatno

ść

 w produkcji kaletniczej, 

−

  rozró

Ŝ

nia

ć

 materiały włókiennicze, tkaniny naturalne i syntetyczne, 

−

  okre

ś

la

ć

  zastosowanie  materiałów  włókienniczych  w  produkcji 

wyrobów kaletniczych, 

−

  rozpoznawa

ć

 materiały papiernicze, okre

ś

la

ć

 ich wła

ś

ciwo

ś

ci,  

−

  rozpoznawa

ć

 

dodatki 

kaletnicze, 

okre

ś

la

ć

 

ich 

wła

ś

ciwo

ś

ci  

i zastosowanie, 

−

  magazynowa

ć

 materiały nieskórzane i dokonywa

ć

 ich konserwacji, 

−

  rozpoznawa

ć

  wady  materiałów  nieskórzanych  oraz  okre

ś

la

ć

  ich 

wpływ na jako

ść

 i trwało

ść

 wyrobów, 

−

  charakteryzowa

ć

 materiały pomocnicze stosowane w kaletnictwie,  

−

  okre

ś

la

ć

 

jako

ść

 

materiałów 

pomocniczych 

na 

podstawie 

obowi

ą

zuj

ą

cych norm, 

−

  posługiwa

ć

 si

ę

 przyrz

ą

dami i urz

ą

dzeniami pomiarowymi, 

−

  przeprowadza

ć

  podstawowe  badania  organoleptyczne  okre

ś

laj

ą

ce 

wła

ś

ciwo

ś

ci materiałów, 

−

  okre

ś

la

ć

 skład i zastosowanie 

ś

rodków wyko

ń

czalniczych do wyrobów 

kaletniczych, 

−

  ocenia

ć

  jako

ść

  materiałów  pomocniczych  na  podstawie  bada

ń

 

organoleptycznych, 

−

  stosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz  ochrony 

ś

rodowiska  dotycz

ą

ce  pracy 

z materiałami łatwopalnymi i toksycznymi. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

34

2. Wykaz jednostek modułowych

 

 

Symbol jednostki 

modułowej 

 

Nazwa jednostki modułowej 

Orientacyjna 

liczba godzin na 

realizacj

ę

 

744[01].Z1.01 

Stosowanie surowców skórzanych i skór 
wyprawionych 

60 

744[01].Z1.02 

Stosowanie surowców i materiałów 
włókienniczych 

46 

744[01].Z1.03 

Stosowanie tworzyw sztucznych  
i materiałów skóropodobnych 

40 

744[01].Z1.04 

Stosowanie materiałów pomocniczych  
do produkcji wyrobów kaletniczych 

56 

744[01].Z1.05 

Ocenianie jako

ś

ci surowców i materiałów do 

produkcji wyrobów kaletniczych 

50 

                                                                                           Razem           252 

 
3. Schemat układu jednostek modułowych 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

744[01]. Z1 

Surowce i materiały 

kaletnicze 

744[01].Z1.02 

Stosowanie surowców  

 i materiałów włókienniczych  

744[01].Z1.03 

Stosowanie tworzyw 

sztucznych i materiałów 

skóropodobnych 

 

744[01]. Z1.05 

Ocenianie jako

ś

ci surowców  

i materiałów do produkcji wyrobów 

kaletniczych 

744[01].Z1.01 

Stosowanie surowców 

skórzanych i skór 

wyprawionych  

744[01]. Z1.04 

Stosowanie materiałów 

pomocniczych do produkcji wyrobów 

kaletniczych

 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

35

4. Literatura 

Brzozowski  Cz.,  Kału

Ŝ

a  B., Kosior  Z.:  Technologia  - kierunek skórzany. 

WSiP, Warszawa 1993

 

Christ J., W.: Kaletnictwo. WSiP, Warszawa 1991 
Dobrosz  K.,  Matysiak  A.:  Tworzywa  sztuczne.  Materiałoznawstwo 
i przetwórstwo. WSiP, Warszawa 1994 
Dobosz 

K., 

Matysiak 

A.: 

Tworzywa 

sztuczne. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci 

i zastosowanie. WSiP, Warszawa 1979 
Duda  I.,  Marcinkowska  E.:  Towaroznawstwo  wyrobów  skórzanych  
i futrzarskich, AE w Krakowie, Kraków 2001 
Duda I.: Zamienniki skór naturalnych, AE w Krakowie, Kraków 1988. 
Napora S.: Galanteria ze skóry i tworzyw sztucznych. WPLiS, Warszawa 
1962 
Persz  T.:  Materiałoznawstwo  dla  techników  przemysłu  skórzanego. 
WSiP, Warszawa 1997 
Persz  T.:  Materiałoznawstwo  dla  zasadniczych  szkół  zawodowych. 
WSiP, Warszawa 1980 
Praca zbiorowa: Tworzywa skóropodobne. WNT, Warszawa 1973 
Czasopisma bran

Ŝ

owe. 

 
Wykaz  literatury  nale

Ŝ

y  aktualizowa

ć

  w  miar

ą

  ukazywania  si

ę

  nowych 

pozycji wydawniczych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

36

Jednostka modułowa 744[01].Z1.01 
Stosowanie 

surowców 

skórzanych 

i 

skór 

wyprawionych 
 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  wyja

ś

ni

ć

 rol

ę

 skóry u zwierz

ą

t, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 znaczenie skór zwierz

ą

t w zaspokajaniu potrzeb człowieka, 

−

  rozpozna

ć

 skóry naturalne,  

−

  okre

ś

li

ć

  histologiczn

ą

,  chemiczn

ą

  i  topograficzn

ą

  budow

ę

  tkanki 

skórnej i włosa, 

−

  scharakteryzowa

ć

 przebieg procesu wyprawy skór, 

−

  wyja

ś

ni

ć

  cel  wyprawy  –  garbowania,  wyko

ń

czania  i  uszlachetniania 

skór surowych, 

−

  okre

ś

li

ć

 rodzaj garbowania i sposób wyko

ń

czania skór, 

−

  okre

ś

li

ć

  wymagania  technologiczne  dla  poszczególnych  rodzajów  

 i gatunków skór, 

−

  rozpozna

ć

  wady  i  uszkodzenia  skór  wyprawionych  oraz  okre

ś

li

ć

  ich 

wpływ na jako

ść

 wyrobów kaletniczych, 

−

  dokona

ć

  podziału  skór  gotowych  ze  wzgl

ę

du  na  przeznaczenie 

asortymentowe, 

−

  dobra

ć

 

ś

rodki  wyko

ń

czalnicze  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  rodzaju  skóry  

i sposobu wyko

ń

czenia, 

−

  okre

ś

li

ć

 sposoby cechowania skór gotowych, 

−

  okre

ś

li

ć

  sposoby  pakowania,  przechowywania  i  transportu  skór 

gotowych. 

 

2. Materiał nauczania 

Rola skóry w 

Ŝ

yciu zwierz

ę

cia. 

Znaczenie skór zwierz

ą

t w zaspokajaniu potrzeb człowieka. 

Rodzaje skór surowych. 
Budowa histologiczna i chemiczna tkanki skórnej i włosa. 
Układ topograficzny skór. 
Cel i etapy wyprawy skór. 
Przygotowanie skór do garbowania. 
Garbowanie wła

ś

ciwe skór – metody i sposoby garbowania. 

Wyko

ń

czanie skór w zale

Ŝ

no

ś

ci od przeznaczenia. 

Podział  i  charakterystyka  skór  gotowych  ze  wzgl

ę

du  na  przeznaczenie 

asortymentowe. 
Wady i uszkodzenia skór gotowych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

37

Klasyfikacja jako

ś

ciowa skór gotowych. 

Skóry galanteryjne – podział i charakterystyka. 
Magazynowanie, konserwacja i transport skór wyprawionych. 
 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozpoznawanie rodzaju skór surowych po kształcie. 

•

  Rozpoznawanie rodzaju skór po charakterze okrywy włosowej. 

•

  Obserwacja przekroju tkanki skórnej i włosa pod mikroskopem. 

•

  Okre

ś

lanie ró

Ŝ

nic w budowie tkanki skórnej, włosa i okrywy włosowej 

skór ró

Ŝ

nego rodzaju. 

•

  Rozpoznawanie cz

ęś

ci topograficznych skór. 

•

  Rozpoznawanie  metod  i  etapów  wyprawy  skór  w  zakładzie 

garbarskim. 

•

  Rozpoznawanie  asortymentów  skór  gotowych,  okre

ś

lanie  metod 

wyprawy i rodzaju wyko

ń

czenia. 

•

  Klasyfikowanie  jako

ś

ciowe  skór  wyprawionych  na  podstawie 

obowi

ą

zuj

ą

cych norm. 

•

  Okre

ś

lanie sposobów konserwacji skór. 

•

  Okre

ś

lanie warunków magazynowania skór gotowych. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Mikroskopy z oprzyrz

ą

dowaniem i lupy. 

Grubo

ś

ciomierz. 

Mikroskop do okre

ś

lania budowy strukturalnej skóry i włosów. 

Zestaw ró

Ŝ

nych rodzajów skór. 

Normy dotycz

ą

ce klasyfikacji skór surowych i skór wyprawionych. 

Normy przedmiotowe i czynno

ś

ciowe dotycz

ą

ce skór. 

Plansze,  filmy,  przezrocza  przedstawiaj

ą

ce:  budow

ę

  skóry  surowej, 

budow

ę

  ró

Ŝ

nych  rodzajów  włosa,  budow

ę

  tkanki  skórnej  i  włosa  oraz 

układ  topograficzny  ró

Ŝ

nych  rodzajów  skór,  ró

Ŝ

ne  rodzaje  skór 

surowych, schemat wyprawy skór. 
Próbki skór wyprawionych i wyko

ń

czonych ró

Ŝ

nymi metodami. 

Próbki skór z ró

Ŝ

nymi wadami i uszkodzeniami. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program  jednostki  modułowej  obejmuje  wiedz

ę

  o  skórze  naturalnej 

jako  podstawowym  surowcu  wykorzystywanym  do  wykonywania 
wyrobów 

kaletniczych. 

Realizacja 

programu 

jednostki 

powinna 

rozpoczyna

ć

 si

ę

 od charakterystyki budowy fizycznej i chemicznej skóry 

surowej  i  okre

ś

lenia  znaczenia  białka  naturalnego,  modyfikowanego 

podczas  wyprawy  skóry  celem  zabezpieczenia  przed  procesami  gnicia 
oraz uzyskania odpowiednich wła

ś

ciwo

ś

ci skór. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

38

Uczniowie  powinni  nauczy

ć

  si

ę

  rozpoznawa

ć

  i  dobiera

ć

  skóry  na 

zaplanowane asortymenty wyrobów kaletniczych. 

 W  procesie  kształcenia  zalecane  jest  stosowanie  nast

ę

puj

ą

cych 

metod nauczania:  

−

  pokazu z obja

ś

nieniem,  

−

  tekstu przewodniego,  

−

 

ć

wicze

ń

 praktycznych. 

Przed  przyst

ą

pieniem  do  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  zapozna

ć

 

uczniów  z  zakresem  i  rodzajem  wykonywanych  zada

ń

,  obsług

ą

 

aparatury  oraz  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy oraz ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej.  

Podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

 szczególn

ą

 uwag

ę

 nale

Ŝ

y zwraca

ć

 na 

rozpoznawanie  skór,  metody  badania  skór,  rozpoznawanie  wad  
i uszkodze

ń

 skór. 

Program  jednostki  modułowej  powinien  by

ć

  realizowany  w  pracowni 

materiałoznawstwa  oraz  w  zakładach  garbarskich  i  zakładach 
kaletniczych.  Zaj

ę

cia  powinny  odbywa

ć

  si

ę

  w  grupach  do  15  uczniów,  

w 2 - 4 osobowych zespołach. 
 

6. Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinno  odbywa

ć

  si

ę

 

przez  cały  czas  realizacji  programu  jednostki  modułowej  na  podstawie 
okre

ś

lonych kryteriów.  

 W  procesie  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  zaleca  si

ę

  stosowa

ć

 

sprawdziany  ustne  i  pisemne  oraz  obserwacj

ę

  czynno

ś

ci  uczniów  

w trakcie wykonywania 

ć

wicze

ń

.  

Podczas kontroli i oceny osi

ą

gni

ęć

 uczniów nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na 

poprawne posługiwanie si

ę

 terminologi

ą

 zawodow

ą

, operowanie zdobyt

ą

 

wiedz

ą

  oraz  praktyczne  jej  wykorzystanie  w  czasie  wykonywania 

ć

wicze

ń

. 

Szczególn

ą

  uwag

ę

  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  na  rozpoznawanie  rodzaju  skór 

oraz sposobu ich wyprawy.  

Kontrol

ę

 

wykonania 

ć

wicze

ń

 

nale

Ŝ

y 

prowadzi

ć

 

w 

trakcie  

i  po  ich  realizacji.  Poprawne  wykonanie 

ć

wicze

ń

  jest  podstaw

ą

  do 

uzyskania oceny pozytywnej. 

W  ko

ń

cowej  ocenie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów,  po  zako

ń

czeniu  realizacji 

programu  jednostki,  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dni

ć

  wyniki  sprawdzianów  ustnych 

i pisemnych oraz poziom wykonania 

ć

wicze

ń

.  

Ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  zgodnie  

z obowi

ą

zuj

ą

ca skal

ą

 ocen. 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

39

Jednostka modułowa 744[01].Z1.02 
Stosowanie surowców i materiałów włókienniczych 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  dokona

ć

 klasyfikacji surowców i wyrobów włókienniczych, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 półprodukty włókiennicze, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 surowce włókiennicze naturalne ro

ś

linne i zwierz

ę

ce, 

−

  dokona

ć

 klasyfikacji włókien naturalnych, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 surowce włókiennicze chemiczne, 

−

  scharakteryzowa

ć

  fizyczne  i  chemiczne  wła

ś

ciwo

ś

ci  włókien 

ro

ś

linnych, zwierz

ę

cych i mineralnych, 

−

  wyja

ś

ni

ć

  metody  otrzymywania  włókien  z  surowców  naturalnych 

i chemicznych, 

−

  okre

ś

li

ć

  wpływ  wła

ś

ciwo

ś

ci  włókien  na  jako

ść

  gotowych  wyrobów 

włókienniczych, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 poj

ę

cia: prz

ę

dza, skr

ę

t prz

ę

dzy, numeracja prz

ę

dzy, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 metody produkcji tkanin, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 rodzaje splotów w tkaninach, 

−

  scharakteryzowa

ć

 wła

ś

ciwo

ś

ci tkanin, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

  wyroby  włókiennicze:  laminaty,  włókniny,  filce,  dzianiny, 

plecionki, ta

ś

my, 

−

  dobra

ć

 metody identyfikacji włókien, 

−

  przeprowadzi

ć

 badania organoleptyczne włókien, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 włókna pod mikroskopem, 

−

  przeprowadzi

ć

 badania wła

ś

ciwo

ś

ci włókien i tkanin,  

−

  okre

ś

li

ć

 wska

ź

niki jako

ś

ci tkanin, 

−

  okre

ś

li

ć

 rodzaje nici, numeracj

ę

 nici, skr

ę

ty nici, wska

ź

niki jako

ś

ci nici, 

−

  okre

ś

li

ć

 warunki magazynowania wyrobów włókienniczych, 

−

  zastosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska. 

 

2. Materiał nauczania 

Surowce i półprodukty włókiennicze. 
Włókna naturalne – podział i charakterystyka. 
Włókna ro

ś

linne – otrzymywanie i wła

ś

ciwo

ś

ci. 

Włókna pochodzenia zwierz

ę

cego ich pozyskiwanie i wła

ś

ciwo

ś

ci. 

Włókna chemicznie modyfikowane. 
Włókna syntetyczne – otrzymywanie i charakterystyka. 
Prz

ę

dza, jej otrzymywanie i podział. 

Sposoby skr

ę

cania prz

ę

dzy, stopie

ń

 skr

ę

tu. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

40

Numeracja prz

ę

dzy. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci prz

ę

dzy. 

Otrzymywanie i klasyfikacja tkanin. 
Budowa splotów tkanin. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci tkanin. 

Wska

ź

niki  jako

ś

ci  tkanin:  grubo

ść

,  masa,  wytrzymało

ść

  na  rozrywanie, 

rozdzieranie,  wydłu

Ŝ

enie  maksymalne,  odporno

ść

  wybarwienia  na 

czynniki zewn

ę

trzne oraz odporno

ść

 na 

ś

cieranie. 

Produkcja włóknin, dzianin, filców, laminatów, plecionek i ta

ś

m. 

Metody identyfikacji włókien. 
Rodzaje i zastosowanie nici. 
Nici u

Ŝ

ywane w produkcji kaletniczej i rymarskiej. 

Skr

ę

ty, numeracja i wła

ś

ciwo

ś

ci wytrzymało

ś

ciowe nici. 

Wykorzystanie wyrobów włókienniczych w przemy

ś

le skórzanym. 

Magazynowanie wyrobów włókienniczych. 
 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Rozró

Ŝ

nianie rodzajów materiałów włókienniczych. 

•

  Rozpoznawanie  rodzaju  włókien  na  podstawie  wyników  próby 

spalania. 

•

  Rozpoznawanie włókien na podstawie bada

ń

 chemicznych. 

•

  Okre

ś

lanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  ró

Ŝ

nych  materiałów  włókienniczych  i  ich 

przydatno

ś

ci w produkcji wyrobów skórzanych. 

•

  Porównywanie budowy ró

Ŝ

nych rodzajów włókien pod mikroskopem.

 

•

  Badanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  ró

Ŝ

nych  rodzajów  włókien  w  próbach  spalania, 

odporno

ś

ci  na  odczynniki  chemiczne,  wytrzymało

ś

ci  na  rozerwanie 

oraz odporno

ś

ci wybarwienia na czynniki zewn

ę

trzne i tarcie.

 

•

  Rozpoznawanie rodzajów skr

ę

tów na próbkach nici i prz

ę

dzy.

 

•

  Rozpoznawanie rodzajów splotów na próbkach ró

Ŝ

nych tkanin.

 

•

  Okre

ś

lanie numeracji prz

ę

dzy i nici.

 

•

  Analizowanie  wad  i  uszkodze

ń

  w  wyrobach  włókienniczych  na 

podstawie norm.

 

•

  Okre

ś

lanie warunków magazynowania wyrobów włókienniczych.

 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Plansze 

obrazuj

ą

ce 

rodzaje 

włókien 

naturalnych, 

chemicznych  

i nieorganicznych. 
Filmy  na  temat  otrzymywania  i  produkcji  surowców  włókienniczych, 
półproduktów i wyrobów włókienniczych. 
Zestawy próbek włókien naturalnych, chemicznych i nieorganicznych. 
Zestaw nitek z ró

Ŝ

nych typów włókien. 

Wyroby włókiennicze. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

41

Zestawy próbek tkanin i dzianin z włókien naturalnych, chemicznych. 
Mikroskopy z oprzyrz

ą

dowaniem do identyfikacji włókien. 

Sprz

ę

t laboratoryjny i zestawy odczynników chemicznych do identyfikacji 

włókien. 
Lupy tkackie. 
Zestawy norm. 
Katalogi i materiały reklamowe. 
 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program jednostki modułowej obejmuje tre

ś

ci dotycz

ą

ce rozró

Ŝ

niania 

wyrobów  włókienniczych,  charakteryzowania  i  klasyfikacji  surowców 
włókienniczych oraz okre

ś

lania ich wła

ś

ciwo

ś

ci. 

W  procesie  dydaktycznym  proponuje  si

ę

  stosowanie  nast

ę

puj

ą

cych 

metod  nauczania:  wykładu  informacyjnego,  pokazu  z  obja

ś

nieniem, 

pokazu z instrukta

Ŝ

em, tekstu przewodniego oraz 

ć

wicze

ń

 praktycznych. 

Dominuj

ą

c

ą

 metod

ą

 nauczania powinny by

ć

 

ć

wiczenia.  

Zaj

ę

cia  powinny  odbywa

ć

  si

ę

  w  pracowni  materiałoznawstwa. 

 

Ć

wiczenia  nale

Ŝ

y  prowadzi

ć

  w  grupach  do  15  osób,  z  podziałem  na 

zespoły  2  -  3  osobowe.  Ka

Ŝ

dy  ucze

ń

  powinien  mie

ć

  mo

Ŝ

liwo

ść

 

bezpo

ś

redniej identyfikacji wyrobów włókienniczych. 

Ze wzgl

ę

du na ró

Ŝ

norodno

ść

 wyrobów włókienniczych nale

Ŝ

y zwróci

ć

 

szczególn

ą

 uwag

ę

  na  umiej

ę

tno

ść

  rozró

Ŝ

niania  włókien  oraz  okre

ś

lania 

ich wła

ś

ciwo

ś

ci.  

Wskazane  jest,  aby  uczniowie  podczas  zaj

ęć

  korzystali  z  literatury 

zawodowej,  czasopism,  katalogów  oraz  Internetu,  jako 

ź

ródła 

pozyskiwania 

informacji 

o 

nowych 

surowcach 

włókienniczych  

i mo

Ŝ

liwo

ś

ciach ich zastosowania. 

 

6. Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinno  odbywa

ć

  si

ę

 

przez cały czas realizacji programu jednostki na podstawie okre

ś

lonych 

kryteriów.  

Wiadomo

ś

ci  i  umiej

ę

tno

ś

ci  uczniów  niezb

ę

dne  do  realizacji  zada

ń

 

zawodowych  mog

ą

  by

ć

  sprawdzone  za  pomoc

ą

  sprawdzianów  ustnych  

i pisemnych oraz testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych. 

Umiej

ę

tno

ś

ci 

praktyczne 

proponuje 

si

ę

 

sprawdza

ć

 

poprzez 

obserwacj

ę

 czynno

ś

ci uczniów podczas realizacji 

ć

wicze

ń

.  

Obserwuj

ą

c  prac

ę

  uczniów,  szczególn

ą

  uwag

ę

  nale

Ŝ

y  zwraca

ć

  na: 

stosowanie  ró

Ŝ

nych  metod  identyfikacji  włókien,  interpretowanie 

wyników  bada

ń

,  przestrzeganie  przepisów  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy, ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

42

W  ocenie  ko

ń

cowej  osi

ą

gni

ęć

  uczniów,  po  zako

ń

czeniu  realizacji 

programu  jednostki  modułowej,  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dni

ć

  poziom  wykonania 

ć

wicze

ń

,  opracowanie  sprawozda

ń

  z 

ć

wicze

ń

,  wyniki  sprawdzianów 

ustnych i pisemnych oraz testów osi

ą

gni

ęć

 szkolnych. 

W  procesie  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  przestrzega

ć

 

ustalonych  kryteriów  oceniania  oraz  uwzgl

ę

dni

ć

  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

  skal

ę

 

ocen. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

43

Jednostka modułowa 744[01].Z1.03 
Stosowanie  tworzyw  sztucznych  i  materiałów 
skóropodobnych 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 

surowce 

i 

półprodukty 

do 

produkcji 

tworzyw 

skóropodobnych, 

−

  dokona

ć

  podziału  tworzyw  skóropodobnych  ze  wzgl

ę

du  na  rodzaj 

podło

Ŝ

a,  sposób  wytworzenia,  rodzaj  powłoki,  wła

ś

ciwo

ś

ci  fizyczne 

i przydatno

ść

, 

−

  scharakteryzowa

ć

 

metody 

i 

techniki 

wytwarzania 

tworzyw 

skóropodobnych,   

−

  zbada

ć

 wła

ś

ciwo

ś

ci tworzyw skóropodobnych mi

ę

kkich, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 poj

ę

cia: tworzywa niehigieniczne i higieniczne, 

−

  okre

ś

li

ć

  przydatno

ść

  tworzyw  skóropodobnych  w  produkcji  wyrobów 

kaletniczych, 

−

  scharakteryzowa

ć

 sposoby wyko

ń

czania tworzyw skóropodobnych, 

−

  dokona

ć

  podziału  tworzyw  skóropodobnych  na  gatunki  według 

okre

ś

lonych kryteriów, 

−

  okre

ś

li

ć

 warunki magazynowania tworzyw skóropodobnych, 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 rodzaje tworzyw sztucznych, 

−

  scharakteryzowa

ć

 chemiczn

ą

 budow

ę

 tworzyw sztucznych, 

−

  dobra

ć

 surowce i półprodukty do produkcji tworzyw sztucznych, 

−

  scharakteryzowa

ć

 metody wytwarzania tworzyw sztucznych, 

−

  okre

ś

li

ć

 wła

ś

ciwo

ś

ci tworzyw sztucznych, 

−

  okre

ś

li

ć

 zalety i wady tworzyw sztucznych, 

−

  scharakteryzowa

ć

 

wyroby 

z 

tworzyw 

sztucznych 

stosowane  

w kaletnictwie. 

 

2. Materiał nauczania 

Tworzywa skóropodobne. 
Surowce i materiały do produkcji tworzyw skóropodobnych. 
Materiały do wytwarzania podło

Ŝ

a tworzyw.  

Surowce do wytwarzania powłok. 
Technologia wytwarzania tworzyw skóropodobnych mi

ę

kkich. 

Warstwowa budowa tworzyw skóropodobnych. 
Rodzaje tworzyw: niehigieniczne i higieniczne. 
Wyko

ń

czanie tworzyw skóropodobnych mi

ę

kkich. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci  tworzyw  skóropodobnych  mi

ę

kkich:  grubo

ść

,  masa, 

wytrzymało

ść

  na  wydłu

Ŝ

enie,  rozdzieranie,  rozwarstwianie,  wielokrotne 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

44

zginanie, odporno

ść

 wybarwienia na tarcie, odporno

ść

 na przepuszczanie 

wody i powietrza. 
Rodzaje  i  charakterystyka  tworzyw  skóropodobnych  stosowanych 
w przemy

ś

le skórzanym. 

Wady tworzyw skóropodobnych. 
Klasyfikacja jako

ś

ciowa tworzyw skóropodobnych. 

Oznaczenia tworzyw skóropodobnych.  
Magazynowanie tworzyw skóropodobnych. 
Metody otrzymywania tworzyw sztucznych. 
Surowce do produkcji tworzyw sztucznych. 
Rodzaje tworzyw sztucznych. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci tworzyw sztucznych. 

Tworzywa  sztuczne,  ich  otrzymywanie  i  zastosowanie  w  wyrobach 
kaletniczych. 
 

3. 

Ć

wiczenia 

•

  Okre

ś

lanie technik wytwarzania tworzyw skóropodobnych. 

•

  Rozpoznawanie metod wyko

ń

czania tworzyw skóropodobnych. 

•

  Okre

ś

lanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  materiałów  włókienniczych  stosowanych  jako 

podło

Ŝ

e tworzyw skóropodobnych. 

•

  Badanie organoleptyczne wła

ś

ciwo

ś

ci tworzyw skóropodobnych. 

•

  Okre

ś

lanie przydatno

ś

ci tworzyw do produkcji wyrobów kaletniczych. 

•

  Okre

ś

lanie warunków magazynowania tworzyw skóropodobnych. 

•

  Rozpoznawanie ró

Ŝ

nych tworzyw sztucznych. 

  

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Filmy, plansze i schematy obrazuj

ą

ce produkcj

ę

 tworzyw skóropodobnych 

i tworzyw sztucznych. 
Schematy  budowy  i  wła

ś

ciwo

ś

ci  tworzyw  skóropodobnych  i  tworzyw 

sztucznych. 
Katalogi  z  próbkami  ró

Ŝ

nych  rodzajów  tworzyw  skóropodobnych 

i tworzyw sztucznych. 
Katalogi  próbek  tworzyw  skóropodobnych  i  tworzyw  sztucznych 
z wadami. 
Normy  przedmiotowe  dotycz

ą

ce  wymaga

ń

  i  warunków  technicznych 

tworzyw skóropodobnych i tworzyw sztucznych. 
Aparatura  laboratoryjna  do  bada

ń

  wła

ś

ciwo

ś

ci  fizycznych  tworzyw 

sztucznych i tworzyw skóropodobnych. 
Instrukcje  i  normy  dotycz

ą

ce  prowadzenia  bada

ń

  tworzyw  sztucznych  

i tworzyw skóropodobnych. 
 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

45

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program  jednostki  modułowej  obejmuje  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce  wła

ś

ciwo

ś

ci  

i  zastosowania  tworzyw  sztucznych  i  tworzyw  skóropodobnych

 

stosowanych w produkcji wyrobów skórzanych. 

W  procesie  kształcenia  szczególnie  zlecane  s

ą

  nast

ę

puj

ą

ce  metody 

nauczania:  pokaz z  obja

ś

nieniem,  pokaz  z  instrukta

Ŝ

em oraz 

ć

wiczenia 

praktyczne. 

Program  jednostki  modułowej  powinien  by

ć

  realizowany  w  pracowni 

materiałoznawstwa  wyposa

Ŝ

onej  w  techniczne 

ś

rodki  dydaktyczne 

i  aparatur

ę

  laboratoryjn

ą

  do  badania  wła

ś

ciwo

ś

ci  chemicznych 

i  fizycznych  tworzyw  sztucznych  i  tworzyw  skóropodobnych.  Zaj

ę

cia 

powinny  odbywa

ć

  si

ę

  tak

Ŝ

e  w  zakładach  kaletniczych. 

Ć

wiczenia  mog

ą

 

by

ć

  prowadzone  w  grupach  do  15  uczniów  z  podziałem  na  zespoły 

5 osobowe.  Badania  tworzyw  z  zastosowaniem  aparatury  laboratoryjnej 
uczniowie  powinni  przeprowadza

ć

  indywidualnie  pod  nadzorem 

nauczyciela.  

Dyskusja  dydaktyczna  na  temat  wyników  przeprowadzonych  bada

ń

 

ułatwi  opanowanie  wiedzy,  zwi

ę

kszy  aktywno

ść

  uczniów  na  zaj

ę

ciach, 

oraz ułatwi kształtowanie umiej

ę

tno

ś

ci porozumiewania si

ę

 w zespole. 

 

6. Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia

  

Sprawdzanie  i  ocenianie  post

ę

pów  uczniów  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  

w  trakcie  realizacji  programu  jednostki  modułowej  na  podstawie 
okre

ś

lonych kryteriów. 

W procesie sprawdzania osi

ą

gni

ęć

 uczniów proponuje si

ę

 stosowanie 

sprawdzianów  ustnych  i  pisemnych,  a  przede  wszystkim  obserwacji 
czynno

ś

ci ucznia podczas wykonywania 

ć

wicze

ń

 praktycznych.  

W procesie oceniania nale

Ŝ

y zwraca

ć

 uwag

ę

 na: 

−

  rozpoznawanie rodzajów tworzyw skóropodobnych, 

−

  okre

ś

lanie wła

ś

ciwo

ś

ci tworzyw skóropodobnych, 

−

  badanie organoleptyczne jako

ś

ci materiałów, 

−

  badanie fizycznych wła

ś

ciwo

ś

ci tworzyw skóropodobnych, 

−

  okre

ś

lanie  przydatno

ś

ci  tworzyw  skóropodobnych  do  produkcji 

wyrobów kaletniczych. 
Podstaw

ą

 do osi

ą

gni

ę

cia przez ucznia pozytywnej oceny powinno by

ć

 

poprawne  wykonanie  zada

ń

  w  okre

ś

lonym  czasie.  Podczas  oceniania 

osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  równie

Ŝ

  sprawdza

ć

  umiej

ę

tno

ś

ci  operowania 

zdobyt

ą

  wiedz

ą

,  zwraca

ć

  uwag

ę

  na  merytoryczn

ą

  jako

ść

  wypowiedzi, 

wła

ś

ciwe  stosowanie  poj

ęć

  technicznych  i  technologicznych  oraz 

poprawno

ść

 wnioskowania. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

46

Sprawdzanie i ocenianie osi

ą

gni

ęć

 uczniów powinno by

ć

 dokonywane 

zgodnie z obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 skal

ą

 ocen. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

47

 

Jednostka modułowa 744[01].Z1.04 
Stosowanie  materiałów  pomocniczych  do  produkcji 
wyrobów kaletniczych 

 

1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

  materiały  pomocnicze  stosowane  w  kaletnictwie  do: 

ł

ą

czenia 

elementów, 

wypełniania 

i 

usztywniania, 

zdobienia 

i wyko

ń

czania wyrobów, 

−

  scharakteryzowa

ć

 wyroby papiernicze stosowane w kaletnictwie, 

−

  scharakteryzowa

ć

 wyroby metalowe stosowane w produkcji wyrobów 

kaletniczych,  

−

  okre

ś

li

ć

 zastosowanie 

ś

rodków chroni

ą

cych metale przed korozj

ą

, 

−

  scharakteryzowa

ć

 wyroby drewniane stosowane w produkcji wyrobów 

kaletniczych,  

−

  okre

ś

li

ć

  rodzaje  surowców  stosowanych  w  produkcji 

ś

rodków 

wyko

ń

czalniczych,  czyszcz

ą

cych  i  renowacyjnych  do  wyrobów 

skórzanych,  

−

  rozró

Ŝ

ni

ć

 

ś

rodki  do  wyko

ń

czania,  czyszczenia  i  renowacji  wyrobów 

kaletniczych, 

−

  okre

ś

li

ć

  sposoby  zabezpieczania  i  magazynowania  materiałów 

i 

ś

rodków pomocniczych, 

−

  wyja

ś

ni

ć

 poj

ę

cia: klej, poł

ą

czenie klejowe, powierzchnie klejone,  

−

  scharakteryzowa

ć

 rodzaje i wła

ś

ciwo

ś

ci klejów,  

−

  okre

ś

li

ć

  wska

ź

niki  jako

ś

ci  klejów:  sucha  pozostało

ść

,  lepko

ść

, 

adhezja, kohezja, trwało

ść

 klejenia, 

−

  okre

ś

li

ć

  jako

ść

  i  zastosowanie  klejów  do  ł

ą

czenia  elementów 

wyrobów, 

−

  scharakteryzowa

ć

 rozpuszczalniki organiczne do klejów, 

−

  scharakteryzowa

ć

 kleje stosowane do wyrobów kaletniczych, 

−

  okre

ś

li

ć

 zasady transportu i magazynowania klejów, 

−

  zastosowa

ć

  przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony 

przeciwpo

Ŝ

arowej oraz ochrony 

ś

rodowiska na stanowiskach pracy. 

 

2. Materiał nauczania 

Surowce i produkcja i papieru i tektury. 
Wła

ś

ciwo

ś

ci fizyczne i mechaniczne papieru i tektury. 

Surowce i produkcja wyrobów metalowych. 
Ochrona metali przed korozj

ą

. 

Rodzaje wyrobów metalowych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

48

Rodzaje i wła

ś

ciwo

ś

ci drewna. 

Wyroby drewniane stosowane w produkcji wyrobów kaletniczych. 
Surowce  do  produkcji 

ś

rodków  wyko

ń

czalniczych,  czyszcz

ą

cych 

i renowacyjnych wyrobów skórzanych. 
Otrzymywanie i charakterystyka 

ś

rodków wyko

ń

czalniczych. 

Podział 

ś

rodków wyko

ń

czalniczych ze wzgl

ę

du na skład i zastosowanie. 

Magazynowanie materiałów, 

ś

rodków pomocniczych i wyko

ń

czalniczych 

stosowanych w wyrobach skórzanych. 
Klej i jego zastosowanie w przemy

ś

le skórzanym. 

Kryteria  podziału  klejów  ze  wzgl

ę

du  na:  pochodzenie,    przeznaczenie, 

technik

ę

 klejenia, mechanizmy ł

ą

czenia i posta

ć

 technologiczn

ą

. 

Fazy procesu klejenia. 
Wska

ź

niki  okre

ś

laj

ą

ce  jako

ść

  klejów:  sucha  pozostało

ść

,  lepko

ść

, 

adhezja, kohezja, trwało

ść

 klejenia. 

Rodzaje 

klejów 

stosowanych 

w 

przemy

ś

le 

skórzanym: 

kleje 

rozpuszczalnikowe,  kleje  lateksowe,  wodne  kleje  dyspersyjne,  kleje 
topliwe. 
Rozpuszczalniki organiczne do klejów. 
Charakterystyka  klejów  stosowanych  do  ł

ą

czenia  elementów  wyrobów 

skórzanych w kaletnictwie. 
Magazynowanie i transport klejów. 
Przepisy  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy,  ochrony  przeciwpo

Ŝ

arowej  oraz 

ochrony 

ś

rodowiska.  

 

3. 

Ć

wiczenia 

••••

  Rozpoznawanie wyrobów papierniczych. 

••••

  Okre

ś

lanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  i  zastosowania  papieru  i  tektury  w  wyrobach 

kaletniczych. 

••••

  Badanie nasi

ą

kliwo

ś

ci tektury. 

••••

  Organoleptyczne badanie wła

ś

ciwo

ś

ci materiałów pomocniczych. 

••••

  Rozpoznawanie klejów stosowanych w kaletnictwie. 

••••

  Ł

ą

czenie  ró

Ŝ

nego  rodzaju  materiałów,  z  zastosowaniem  okre

ś

lonych 

klejów. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Plansze obrazuj

ą

ce produkcj

ę

 papieru i tektury. 

Próbki  ró

Ŝ

nych  materiałów  podstawowych  i  pomocniczych  stosowanych 

w wyrobach kaletniczych. 
Normy  i  opisy  technologiczne  materiałów  i 

ś

rodków  pomocniczych  do 

zdobienia i wyko

ń

czania wyrobów kaletniczych. 

Próbki ró

Ŝ

nych rodzajów klejów stosowanych w przemy

ś

le kaletniczym. 

Charakterystyki i normy przedmiotowe klejów. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

49

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program 

jednostki 

modułowej 

obejmuje 

tre

ś

ci 

dotycz

ą

ce 

rozpoznawania,  dobierania  i  zastosowania  materiałów  i 

ś

rodków 

pomocniczych  niezb

ę

dnych  do  produkcji  wyrobów  kaletniczych  oraz 

wykonywania poł

ą

cze

ń

 klejowych elementów produkowanych wyrobów. 

Podczas  realizacji  programu  zaleca  si

ę

  stosowanie  nast

ę

puj

ą

cych 

metod  nauczania:  wykładu  informacyjnego,  pokazu  z  obja

ś

nieniem, 

metody tekstu przewodniego oraz 

ć

wicze

ń

 praktycznych.  

Zaj

ę

cia  powinny  odbywa

ć

  si

ę

  w  grupach  do  15  uczniów,  w  pracowni 

materiałoznawstwa, w warsztatach szkolnych i w zakładach produkcyjnych 
zapewniaj

ą

cych  odpowiednie  warunki  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy, 

szczególnie podczas pracy z klejami.  

W  trakcie  realizacji  programu  nale

Ŝ

y  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  znaczenie 

prawidłowego  wykonania  produktu  finalnego,  jego  zalet  funkcjonalnych 
i  estetyki  wyko

ń

czenia  oraz  dobór  materiałów  wyko

ń

czeniowych  

i zdobniczych.  

Zaproponowane 

ć

wiczenia  pozwol

ą

  na  opanowanie  podstawowych 

umiej

ę

tno

ś

ci  okre

ś

lania  jako

ś

ci  i  przydatno

ś

ci  materiałów  i 

ś

rodków 

pomocniczych. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  nabyte  podczas  realizacji  programu  tej  jednostki  b

ę

d

ą

 

niezb

ę

dne w dalszym procesie kształcenia zawodowego. 

 

6. Propozycje  metod  sprawdzania  i  oceny  osi

ą

gni

ęć

 

edukacyjnych ucznia 

Sprawdzanie  i  ocenianie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  powinno  odbywa

ć

  si

ę

  

w  sposób  systematyczny  podczas  realizacji  programu  jednostki 
modułowej na podstawie okre

ś

lonych kryteriów. 

W  procesie  oceniania  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  nale

Ŝ

y  stosowa

ć

: 

sprawdziany  ustne  i  pisemne,  obserwacj

ę

  czynno

ś

ci  ucznia  podczas 

realizacji 

ć

wicze

ń

.  Wskazane  jest  tak

Ŝ

e  stosowanie  testów  osi

ą

gni

ęć

 

szkolnych,  zadania  w  te

ś

cie  mog

ą

  by

ć

  otwarte  (krótkiej  odpowiedzi,  

z luk

ą

) lub zamkni

ę

te (wyboru wielokrotnego, na dobieranie, typu prawda 

– fałsz).  

Podczas  oceniania  wypowiedzi  ustnych,  nale

Ŝ

y  bra

ć

  pod  uwag

ę

 

poprawno

ść

  merytoryczn

ą

  i  samodzielno

ść

  w  rozwi

ą

zywaniu  zada

ń

 

problemowych. 

Kontrol

ę

  poprawno

ś

ci  wykonywania 

ć

wicze

ń

  praktycznych  nale

Ŝ

y 

prowadzi

ć

  w  trakcie  i  po  ich  zako

ń

czeniu.  Po  zako

ń

czeniu  realizacji 

ć

wiczenia uczniowie powinni samodzielnie sprawdzi

ć

 wyniki swojej pracy 

według  przygotowanego  przez  nauczyciela  arkusza  oceny  post

ę

pów. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

50

Nast

ę

pnie, według tego samego arkusza nauczyciel ocenia poprawno

ść

 

i jako

ść

 wykonanego zadania. 

W  ko

ń

cowej  ocenie  osi

ą

gni

ęć

  uczniów  po  zako

ń

czeniu  realizacji 

programu  jednostki  modułowej  nale

Ŝ

y  uwzgl

ę

dni

ć

  wyniki  stosowanych 

przez nauczyciela sprawdzianów, testów i 

ć

wicze

ń

 praktycznych.  

Proces  oceniania  powinien  by

ć

  realizowany  zgodnie  z  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 

skal

ą

 ocen. 

 

 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

51

Jednostka modułowa 744[01].Z1.05 
Ocenianie jako

ś

ci surowców i materiałów do produkcji 

wyrobów kaletniczych 

 
1. Szczegółowe cele kształcenia 

W wyniku procesu kształcenia ucze

ń

 (słuchacz) powinien umie

ć

: 

−

  wyja

ś

ni

ć

 znaczenie kontroli przedprodukcyjnej, 

−

  wyja

ś

ni

ć

  zasady  prowadzenia  kontroli  przedprodukcyjnej  w  procesie 

produkcji wyrobów kaletniczych, 

−

  oceni

ć

  jako

ść

  surowców  i  materiałów  przy  pomocy  bada

ń

 

organoleptycznych, 

−

  okre

ś

li

ć

  zastosowanie  podstawowych  przyrz

ą

dów  pomiarowych 

podczas kontroli przedprodukcyjnej, 

−

  posłu

Ŝ

y

ć

  si

ę

  przyrz

ą

dami  pomiarowymi  do  pomiaru  długo

ś

ci,  masy, 

powierzchni, grubo

ś

ci skór i materiałów pomocniczych,  

−

  okre

ś

li

ć

 zadania działu kontroli jako

ś

ci, 

−

  sporz

ą

dzi

ć

 dokumentacj

ę

 kontroli jako

ś

ci, 

−

  zastosowa

ć

 znaki kontroli jako

ś

ci, 

−

  wykona

ć

 badania materiałów podstawowych i pomocniczych,  

−

  posłu

Ŝ

y

ć

 si

ę

 normami dotycz

ą

cymi jako

ś

ci surowców i materiałów, 

−

  zinterpretowa

ć

 wyniki bada

ń

, 

−

  sporz

ą

dzi

ć

 dokumentacj

ę

 kontroli jako

ś

ci. 

 

2. Materiał nauczania 

Kontrola przedprodukcyjna w procesie produkcji wyrobów kaletniczych. 
Schemat organizacyjny kontroli jako

ś

ci. 

Badania organoleptyczne. 
Zastosowanie  znaków  kontroli  jako

ś

ci  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  gatunku  wyrobu 

lub materiału. 
Podstawowe  przyrz

ą

dy  pomiarowe:  termometr,  waga,  grubo

ś

ciomierz, 

planimetr. 
Badania jako

ś

ci materiałów do produkcji wyrobów kaletniczych. 

Przyrz

ą

dy do badania jako

ś

ci materiałów. 

Okre

ś

lenie podstawowych wska

ź

ników stosowanych materiałów. 

Analiza wyników bada

ń

. 

Dokumentacja kontroli jako

ś

ci surowców kaletniczych. 

 

3. 

Ć

wiczenia 

••••

  Ocenianie 

jako

ś

ci 

skór 

naturalnych 

przy 

pomocy 

bada

ń

 

organoleptycznych. 

„Projekt współfinansowany ze 

ś

rodków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

52

••••

  Interpretowanie 

wyników 

przeprowadzonych 

bada

ń

 

organoleptycznych. 

••••

  Rozpoznawanie znaków kontroli jako

ś

ci. 

••••

  Dokonywanie oceny organoleptycznej tworzyw skóropodobnych. 

••••

  Badanie jako

ś

ci materiałów za pomoc

ą

 okre

ś

lonych przyrz

ą

dów. 

••••

  Rozpoznawanie wad i uszkodze

ń

 skór naturalnych. 

••••

  Dokonywanie oceny organoleptycznej materiałów pomocniczych. 

 

4. 

Ś

rodki dydaktyczne 

Plansze, schematy, znaki kontroli jako

ś

ci. 

Zestaw przyrz

ą

dów kontrolno-pomiarowych. 

Instrukcje do prowadzenia kontroli organoleptycznej. 
Próbki  ró

Ŝ

nych  materiałów  podstawowych  i  pomocniczych  stosowanych 

do produkcji wyrobów skórzanych. 
Dokumentacja kontroli jako

ś

ci. 

 

5. Wskazania metodyczne do realizacji programu jednostki 

Program  jednostki  modułowej  zawiera  tre

ś

ci  dotycz

ą

ce  okre

ś

lania 

jako

ś

ci materiałów przeznaczonych na wyroby kaletnicze.  

Program jednostki powinien by

ć

 realizowany nast

ę

puj

ą

cymi metodami 

nauczania:  

−−−−

 

pokazu z obja

ś

nieniem,  

−−−−

 

pokazu z instrukta

Ŝ

em, 

−−−−

 

tekstu przewodniego,  

−−−−

 

ć

wicze

ń

 praktycznych. 

Przed  przyst

ą

pieniem  do  wykonywania 

ć

wicze

ń

  nale

Ŝ

y  zapozna

ć

 

uczniów  z  zakresem  i  rodzajem  wykonywanych  zada

ń

,  obsług

ą

 

aparatury  oraz  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny 

pracy oraz ochrony przeciwpo

Ŝ

arowej.  

Program 

jednostki 

modułowej 

powinien 

by

ć

 

realizowany  

w  pracowniach:  technologii,  materiałoznawstwa  oraz  w  warsztatach 
szkolnych, a tak

Ŝ

e w przedsi

ę

biorstwach produkcyjnych.  

Uczniowie powinni pracowa

ć

 w 15 osobowych grupach, podzielonych 

na zespoły 2–3 osobowe. 

Nauczyciel  powinien  przygotowa

ć

  materiały  potrzebne  do  wykonania 

ć

wicze

ń

:  próbki  materiałów  podstawowych  i  pomocniczych,  przyrz

ą

dy 

kontrolno - pomiarowe. 

Umiej

ę

tno

ś

ci  nabyte  podczas  realizacji  programu  tej  jednostki  b

ę

d

ą

 

niezb

ę

dne w dalszym procesie kształcenia zawodowego.