POLOWANIE NA GANGSTERÓW W PODZIEMIU

Czas trwania: 5-10 minut.

Przeznaczona dla: dzieci powyżej 8 lat. Grup powyżej 15 uczestników; interesująca zabawa w kole dla odprężenia i stymulacji grupy.

Opis zabawy

Policja musi złapać groźną szajkę i błądzi po omacku. Niemniej, przy odrobinie szczęścia i zręczności stop­niowo wszyscy gangsterzy wpadają w jej sidła. Jedna osoba z grupy jest „policjantem"; w zależności od wiel­kości grupy dochodzi jeszcze 3-7 „gangsterów". Po­zostali tworzą wielki krąg: „podziemie". „Policjant" i „gangsterzy" schodzą do „podziemia", a więc do wnętrza koła. „Policjantowi" zawiązuje się oczy.

Teraz zaczyna się zabawa: „policjant" i „gangsterzy" poruszają się ostrożnie w „podziemiu". Grupa woła trzy­krotnie (rytmicznie): „tu policja! — zaraz was złapiemy!" Po trzecim okrzyku wszyscy „gangsterzy" ze strachu nieruchomieją. Teraz do akcji wchodzi „policjant" i próbuje, będąc „niewidomym", złapać „gangstera". Gdy mu się to uda, „gangster" staje się też „policjan­tem". Trzymając się za ręce, obaj „policjanci" usiłują schwytać następnego „gangstera". Kiedy wszyscy „przestępcy" są złapani, zabawa zaczyna się od nowa. W trakcie „polowania na gangsterów" policja przyj­muje chętnie pomocne wskazówki.

Inna możliwość

Podstawowy schemat zabawy pozwala na różne tre­ściowe zmiany. Może to być np. zabawa w „wampi­ra". Zadaniem „wampira" byłoby zamienienie wszyst­kich zwiedzających zamek w sobie podobnych. Po­wiedzenie z dreszczykiem („wampiry ludzkiej krwi szukają — z tego wielką radość mają") i do tego okrzyk żądny krwi, powodujące znieruchomienie wszystkich, mogą być dobrym początkiem zabawy.

Pomoce

Chustki do zawiązania oczu. Odpowiednia muzyka może wzmocnić atmosferę zabawy.

Wskazówki pedagogiczne

Zabawa odbierana przez uczniów zwłaszcza klas po­czątkujących jako interesująca może łagodzić lęk przed „byciem niewidomym". Wszyscy uczestnicy są z róż­ną intensywnością włączeni do zabawy. Dlatego tak­że młodsze dzieci mogą w niej uczestniczyć. Gra roz­wija motoryczną koordynację i współdziałanie kilku uczestników. Może służyć do odprężenia i stymulacji grupy. Prowadzący powinien z reguły współdziałać jako członek „podziemia".