background image

1570

92/9(2013)

gała  z  wyraźnym  wzrostem  szybkości,  pod-

czas  gdy  w  przypadku  polimeryzacji  w  TCP 

obserwowano  jedynie  zanik  efektu  żelu.  Bu-

dowa  anionu  IL  wywierała  większy  wpływ  na 

przebieg  fotopolimeryzacji  niż  długość  pod-

stawnika  w  kationie  imidazoliowym.  Efektyw-

ność  przyspieszania  polimeryzacji  przez  IL 

malała  w  szeregu:  IL  zawierające  [BF

4

]

-

  >  IL

zawierające  [ATf]

-

  >  IL  zawierające  [NTf

2

]

-

 

i związana jest z wpływem tych cieczy zarów-

no na współczynnik szybkości propagacji, jak 

i terminacji.

Istnieje wiele doniesień, w których tematem badań jest zastosowanie 

cieczy jonowych (IL) w chemii polimerów. Dotyczą one wykorzystania IL 

jako rozpuszczalników w polimeryzacji wolnorodnikowej, polimeryzacji 

rodnikowej z przeniesieniem atomu, odwrotnej polimeryzacji przeniesie-

nia atomu, polimeryzacji z otwarciem pierścienia, polimeryzacji z przenie-

sieniem grupy, polimeryzacji jonowej i koordynacyjnej, polikondensacji 

i poliaddycji, polimeryzacji enzymatycznej i elektrochemicznej

1, 2)

.

Six  imidazolium  ionic  liqs.  and  a  non-ionic  tricresyl 

phosphate were used as diluents (50–70% by mass) for 

photopolymerization  of  poly(ethylene  glycol)  mono-

methacrylate  to  det.  the  reaction  kinetics.  An  increase 

in the polymerization rate in the ionic liqs. was achieved 

despite  a  significant  diln.  of  the  monomer.  In  the  non-

ionic  diluent,  only  a  redn.  of  the  gel  effect  was  obsd. 

Structure of the anions showed a stronger effect on the 

polymerization rate than the length of the imidazole ring 

substituents. The obsd. differences resulted from a dif-

ferent  influence  of  the  particular  ionic  liqs.  on  the  in-

crease  of  the  propagation  rate  coeft.  and  decrease  of 

the termination rate coeft.

Zbadano wpływ sześciu cieczy jonowych (IL) 

z kationem imidazoliowym oraz fosforanu tri-

krezylu  (TCP)  jako  rozcieńczalnika  niejono-

wego, w stężeniu 50 i 70% mas. na przebieg 

fotopolimeryzacji  monometakrylanu  glikolu 

polietylenowego (PEGMM). Pomimo znaczne-

go  rozcieńczenia  monomeru  powodującego 

zanik efektu żelu, polimeryzacja w IL przebie-

Politechnika Poznańska

E

wa

 a

ndrzEjEwska

*

, a

gata

 d

Embna

, j

ustyna

 b

łędniak

, i

zabEla

 s

tępniak

Photopolymerization 

of poly(ethylene glycol) monomethacrylate 

in imidazolium ionic liquids

Fotopolimeryzacja 

monometakrylanu glikolu polietylenowego 

w cieczach jonowych 

z kationem imidazoliowym

Please cite as

Przem. Chem. 2013, 92, 9, 1570.

Mgr  inż.  Agata  DEMBNA  w  roku  2009  ukończy-

ła  Wydział  Technologii  Chemicznej  Politechniki 

Poznańskiej.  Jest  doktorantką  w  Instytucie 

Inżynierii  i  Technologii  Chemicznej  Politechniki 

Poznańskiej. Specjalność – chemia i technologia 

polimerów.

Instytut  Technologii  i  Inżynierii  Chemicznej,  Politechnika  Poznańska, 

Pl.  M.  Skłodowskiej  –  Curie  2,  60-965  Poznań,  tel.:  (61)  665-36-37, 

fax: (61) 665-36-49, e-mail: ewa.andrzejewska@put.poznan.pl

Prof.  dr  hab.  inż.  Ewa  ANDRZEJEWSKA  jest 

absolwentką  Wydziału  Technologii  Chemicznej 

Politechniki  Poznańskiej.  Pracuje  w  Instytucie 

Technologii i Inżynierii Chemicznej tej uczelni, jest 

kierownikiem  Zakładu  Polimerów.  Specjalność 

– chemia i technologia polimerów.

* Autor do korespondencji:

Marycz, Grze– foto „straszne” 

background image

1571

92/9(2013)

Dr  inż.  Izabela  STĘPNIAK  w  roku  1994 

ukończyła  studia  na  Wydziale  Technologii 

Chemicznej  Politechniki  Poznańskiej.  Sprawuje 

funkcję  zastępcy  dyrektora  Instytutu  Chemii 

i  Elektrochemii  Technicznej  PP.  Zatrudniona  jest 

na stanowisku adiunkta. Specjalność – elektrolity 

polimerowe,  hydrożele,  kondensatory  elektro-

chemiczne, ogniwa litowe.

Mgr inż. Justyna BŁĘDNIAK w roku 2010 ukoń-

czyła studia na Wydziale Technologii Chemicznej 

Politechniki  Poznańskiej.  Obecnie  pracuje 

w  Oddziale  Badawczo  Rozwojowym  koncernu 

Ikea  Industry.  Specjalność  –  technologia  poli-

merów.

Wyniki badań literaturowych wskazują na pozytywny wpływ IL na 

polimeryzację. Obserwuje się m.in. zwiększenie szybkości reakcji, masy 

cząsteczkowej  polimeru  oraz  stopnia  przereagowania  wiązań  podwój-

nych  z  możliwością  jego  kontroli

3–5)

.  Największym  zainteresowaniem 

cieszy się polimeryzacja rodnikowa, szeroko stosowana w przemyśle. IL 

mają wiele cech odróżniających je od typowych, stosowanych dotychczas 

rozpuszczalników

6)

,  co  w  znaczący  sposób  poszerza  zakres  warunków 

prowadzenia  procesu.  Uzasadnia  to  słuszność  prowadzenia  badań  nad 

zastosowaniem IL jako środowiska reakcji polimeryzacji rodnikowej.

W przeciwieństwie do polimeryzacji w IL inicjowanej chemicznie lub 

termicznie, doniesienia na temat polimeryzacji inicjowanej fotochemicz-

nie (fotopolimeryzacja) są nieliczne

3, 4, 7–10)

. Głównymi zaletami stosowania 

techniki  inicjowania  światłem  jest  bardzo  duża  szybkość  tworzenia  się 

rodników (co pozwala na konwersję kompozycji wyjściowej do produktu 

nawet w kilka sekund), możliwość prowadzenia procesu w temperaturze 

otoczenia  oraz  małe  zużycie  energii.  Cechą  wyjątkową  jest  rozdziel-

czość  przestrzenna,  umożliwiająca  otrzymywanie  wzorów  reliefowych 

(zastosowanie  m.in.  w  mikroelektronice)

11)

.  Polimeryzacja  w  IL  inicjo-

wana światłem może znaleźć istotne zastosowania praktyczne, m.in. do 

otrzymywania stałych elektrolitów polimerowych w krótkim czasie

12–14)

Jednakże opracowanie technologii wymaga znajomości kinetyki procesu.

W  pracy  zbadano  kinetykę  fotopolimeryzacji  polimeryzującego 

liniowo PEGMM jako jednego z monomerów możliwych do zastoso-

wania w matrycy polimerowej stałego elektrolitu. Proces prowadzono 

w 6 IL z kationem imidazoliowym. Polimeryzację w IL odniesiono do 

fotopolimeryzacji w rozpuszczalniku niejonowym.

Część doświadczalna

Materiały

Monometakrylan glikolu polietylenowego (PEGMM, masa cząstecz-

kowa 360), fosforan trikrezylu (TCP) oraz fotoinicjator 2,2-dimetoksy-

2-fenyloacetofenon zakupiono w firmie Sigma Aldrich. Stosowane IL 

(Merck): tetrafluoroboran 1-etylo-3-metyloimidazoliowy [EMIm][BF

4

], 

tetrafluoroboran  1-butylo-3-metyloimidazoliowy  [BMIm][BF

4

],  triflu-

orooctan  1-etylo-3-metyloimidazoliowy  [EMIm][ATf],  trifluorooctan 

1-butylo-3-metyloimidazoliowy  [BMIm][ATf],  bis(trifluorometylosul-

fono)imidek 1-etylo-3-metyloimidazoliowy [EMIm][NTf

2

] oraz bis(tri-

fluorometylosulfono)imidek  1-butylo-3-metyloimidazoliowy  [BMIm]

[NTf

2

]  charakteryzowały  się  czystością  powyżej  98%,  zawartością 

halogenków poniżej 1000 ppm oraz zawartością wody poniżej 1%.

Metodyka badań

Przebieg  fotopolimeryzacji  monitorowano  metodą  różnicowej 

kalorymetrii skaningowej w warunkach izotermicznych (aparat Pyris 

6,  Perkin-Elmer).  Dokładny  opis  pomiaru  przedstawiono  we  wcze-

śniejszej  pracy

3)

.  Badania  prowadzono  w  temp.  40°C  dla  układów 

zawierających 50 i 70% mas. rozcieńczalnika.

Szybkość fotopolimeryzacji opisano równaniem:

 

(1)

w  którym  R

p

  oznacza  szybkość  fotopolimeryzacji,  k

p

  współczynnik 

szybkości propagacji, k

t

b

 współczynnik szybkości terminacji, [M] stę-

 

( )

5

.

0

5

.

0

)

(

]

[

a

b

t

p

p

I

M

k

k

R

=

φ

żenie monomeru, I

a

 natężenie światła absorbowanego, a φ wydajność 

kwantową inicjowania.

Pomiary lepkości wykonano za pomocą wiskozymetru Brookfielda 

DV-II Pro w układzie stożek/płytka.

Omówienie wyników

Połączenie  kationów  [EMIm]

+

  lub  [BMIm]

+

  z  trzema  rodzajami 

anionów:  [BF

4

]

-

,  [ATf]

-

  i  [NTf

2

]

-

  umożliwiło  obserwację  wpływu 

podstawnika  pierścienia  imidazoliowego  oraz  budowy  anionu  na 

przebieg  fotopolimeryzacji.  Zastosowany  dla  porównania  TCP  był 

rozpuszczalnikiem  średnio  polarnym,  o  lepkości  prawie  identycznej 

z lepkością [EMIm][BF

4

].

Na  rys.  1  i  2  przedstawiono  krzywe  kinetyczne  fotopolimery-

zacji prowadzonej w obecności 50% i 70% mas. rozcieńczalnika. 

0,0

0,2

0,4

0,6

0,8

1,0

0,000

0,004

0,008

0,012

0,016

0,020

R

p

, s

-1

p

 w masie

 [EMIm][BF4]

 [BMIm][BF4]

 [EMIm][ATf]

 [BMIm][ATf]

 [EMIm][NTf2]

 [BMIm][NTf2]

 TCP

0,0

0,2

0,4

0,6

0,8

1,0

0,000

0,004

0,008

0,012

0,016

0,020

R

p

, s

-1

p

 w masie

 [EMIm][BF4]

 [BMIm][BF4]

 [EMIm][ATf]

 [BMIm][ATf]

 [EMIm][NTf2]

 [BMIm][NTf2]

 TCP

Fig. 1. Polymerization rate R

p

 as a function of double bond conversion p for 

formulations containing 50% by mass of the diluent

Rys. 1. Szybkość fotopolimeryzacji 

R

p

 w funkcji stopnia przereagowania 

wiązań podwójnych 

p dla kompozycji zawierających 50% mas. rozcień-

czalnika

Fig. 2. Polymerization rate R

p

 as a function of d ouble bond conversion p for 

formulations containing 70% by mass of the diluent

Rys. 2. Szybkość fotopolimeryzacji 

R

p

 w funkcji stopnia przereagowania 

wiązań podwójnych 

p dla kompozycji zawierających 70% mas. rozcień-

czalnika

background image

1572

92/9(2013)

Efekt  żelu  rozpoczynał  się  przy  ok.  15-proc.  przereagowaniu. 

W  obecności  50%  IL  efekt  żelu  ulegał  znacznemu  osłabieniu, 

jednakże  szybkość  polimeryzacji  znacząco  (nawet  2-krotnie) 

wzrastała  w  stosunku  do  polimeryzacji  prowadzonej  w TCP  oraz 

w  masie,  w  szczególności  przy  mniejszych  konwersjach.  Stopień 

przereagowania wiązań podwójnych prawie nie ulegał zmianie, co 

oznacza, że badane IL nie wywierały efektu plastyfikującego (brak 

wzrostu ruchliwości układu prowadzącego do zwiększenia przere-

agowania) pomimo kompatybilności z polimerem (brak widocznej 

separacji  faz).  Natomiast  polimeryzacja  w  TCP  przebiegała  bez 

wzrostu  szybkości,  praktycznie  z  całkowitym  zanikiem  efektu 

żelu, lecz z wyraźnym wzrostem konwersji, co mogło wskazywać 

na  plastyfikację  polimeru  przez  TCP.  Rodzaj  anionu  wyraźnie 

różnicował wpływ IL na szybkość fotopolimeryzacji. Największy 

wpływ przyspieszający obserwowano dla cieczy z anionem [BF

4

]

-

a najmniejszy z anionem [NTf

2

]

-

. Wpływ budowy kationu wydawał 

się  być  nieduży.  Wyraźne  różnice  występowały  w  przypadku  IL 

z anionem [BF

4

]

-

, natomiast dla IL z anionami [NTf

2

]

-

 oraz [ATf]

-

 

różnice były niewielkie.

Przy 70-proc. zawartości rozcieńczalnika stężenie wiązań podwój-

nych  znacznie  malało,  efekt  żelu  zanikał  całkowicie,  a  szybkość 

polimeryzacji w IL nieco się zmniejszała w stosunku do stężenia 50%. 

Pomimo to była ona znacząco większa niż w rozpuszczalniku niejono-

wym, w którym szybkość w sposób ciągły malała wraz ze wzrostem 

stężenia rozcieńczalnika.

Obserwowany wzrost szybkości polimeryzacji w IL mógł wynikać 

ze wzrostu k

(związanego z polarnością środowiska) lub z obniżenia 

k

t

b

, głównie na skutek dużej lepkości IL (k

t

b

 jest odwrotnie proporcjo-

nalny do lepkości).

Lepkości  stosowanych  rozcieńczalników  oraz  ich  mieszanin 

z  monomerem  przedstawiono  na  rys.  3.  Dla  wszystkich  mieszanin 

monomer-IL  obserwowano  synergizm  lepkości

3)

,  który  nie  wystę-

pował  w  przypadku  kompozycji  z  TCP.  Z  rys.  1–3  wynika,  że 

uszeregowanie wpływu rozcieńczalnika na szybkość polimeryzacji: 

[EMIm][BF

4

]  >  [BMIm][BF

4

]  >  [BMIm][ATf]  ≈  [EMIm][ATf]  >

> [EMIm][NTf

2

] ≈ [BMIm][NTf

2

] > TCP jest inne niż uszeregowa-

nie  mieszanin  pod  względem  malejącej  lepkości,  a  więc  szybkość 

nie  malała  wraz  obniżaniem  się  lepkości  środowiska.  Chociaż 

mieszaniny  zawierające  [EMIm][BF

4

]  oraz  [BMIm][NTf

2

]  miały 

lepkości bardzo do siebie zbliżone (podobny wpływ na k

t

b

), to poli-

meryzacja przebiegała znacznie szybciej w [EMIm][BF

4

], co suge-

ruje, że k

p

 w [EMIm][BF

4

] było większe. Chociaż ogólnie wartości 

k

t

b

 polimeryzacji w cieczach z kationem [BMIm]

+

 były mniejsze niż 

w  cieczach  z  kationem  [EMIm]

+

  (ze  względu  na  większą  lepkość 

kompozycji  na  bazie  cieczy  zawierających  kation  1-butylo-3- 

-metyloimidazoliowy),  to  szybkości  polimeryzacji  w  cieczach 

z  kationem  [EMIm]

+

  były  wyższe  lub  zbliżone.  Implikowało  to 

większe  wartości  k

p

  polimeryzacji  w  tych  cieczach.  Tak  więc 

pozorny  brak  wpływu  budowy  kationu  dla  IL  z  anionami  [ATf]

-

 

i [NTf

2

]

wynikał z równoważenia się efektów (i) większego wzrostu 

k

p

 i mniejszego obniżenia k

t

b

 polimeryzacji w IL z kationem [EMIm]

+

 

oraz (ii) mniejszego wzrostu k

p

 i większego obniżenia k

t

b

 polimery-

zacji w IL z kationem [BMIm]

+

.

Podsumowanie

Otrzymane wyniki wskazują, że wartości współczynnika k

p

 zależą 

głównie  od  budowy  anionu  cieczy  jonowej,  który  z  kolei  w  dużym 

stopniu decyduje o jej polarności. Wniosek ten jest zgodny z wynikami 

pracy

15)

.  Duże  przyspieszenie  polimeryzacji  w  cieczach  z  anionem 

[BF

4

]

-

  może  być  spowodowane  ich  większą  polarnością  (wielkość 

polarności  związana  jest  z  wielkością  anionu  i  efektywną  gęstością 

ładunku

16)

). Wzrost długości łańcucha alkilowego prowadzi do zmniej-

szenia  mikropolarności  cieczy  jonowych  (mierzonej  przy  użyciu 

jonowych sond spinowych

17)

), co może tłumaczyć mniejsze wartości 

współczynnika k

p

 w IL z kationem [BMIm]

+

.

Biorąc pod uwagę efekt rozcieńczenia, a więc porównując prze-

bieg polimeryzacji w obecności cieczy jonowych oraz rozcieńczal-

nika  niejonowego  (o  lepkości  zbliżonej  do  lepkości  monomeru), 

można  stwierdzić,  że  polimeryzacja  w  IL  przebiega  znacząco 

szybciej  w  całym  zakresie  konwersji  wiązań  podwójnych.  Przy 

porównaniu różnic we wpływie (lub ich pozornego braku) poszcze-

gólnych  IL  na  przebieg  polimeryzacji  należy  rozpatrzyć  wpływ 

tych  cieczy  oddzielnie  na  współczynnik  szybkości  propagacji 

i terminacji.

Praca  finansowana  w  ramach  grantu  4426/B/T02/2009  oraz 

32-379/2013 DS PB.

Otrzymano: 19-06-2013

LITERATURA

  1.   P. Kubisa, Progr. Polym. Sci. 2004, 29, 3.
  2.   T. Ueki, M. Watanabe, Macromolecules 2008, 11, 3739.
  3.   E. Andrzejewska, M. Podgórska-Golubska, I. Stępniak, M. Andrzejewski, 

Polymer 2009, 50, 2040.

  4.   SA  Chesnokov,  M.Y.  Zakharina,  A.S.  Shaplov,  Y.V.  Chechet, 

E.I.  Lozinskaya,  O.A.  Mel’nik,  Y.S.  Vygodskii,  G.A.  Abakumov,  Polym. 
Int. 
2008, 57, 538.

  5.   S. Pedron, J. Guzman, N. Garcia, Macromol. Chem. Physic. 2011, 212

860.

  6.   P. Wasserscheid, T. Welton, Ionic liquids in synthesis, Wiley-VCH Verlag 

GmbH & Co. KGaA, Weinheim 2003 r.

  7.   H. Zhou, Z. Jime´Nez, J.A. Pojman, M.S. Paley, C.E. Hoyle, J. Polym. 

Sci. Pol. Chem. 2008, 46, nr 11, 3766.

  8.   SA  Chesnokov,  M.Y.  Zakharina,  A.S.  Shaplov,  E.I.  Lozinskaya, 

I.A. Malyshkina, G.A. Abakumov, F. Vidal, Y.S. Vygodskii, J. Polym. Sci. 
Pol. Chem.
 2008, 48, 2388.

  9.   E. Andrzejewska, A. Marcinkowska, M. Podgórska, I. Stępniak, M. Sądej, 

Polimery 2009, 54,  nr 5, 325.

10.   E.  Andrzejewska,  [w:]  Photopolymerization  in  ionic  liquids,  Research 

Signpost, (red. J.P. Fouassier i X. Allonas), 2010, 2, 245.

11.   E. Andrzejewska, Prog. Polym. Sci. 2001, 26, 605.
12.   I. Stępniak, E. Andrzejewska, Electrochim. Acta 2009, 54, 5660.
13.   E.  Andrzejewska,  A.  Dembna,  I.  Stępniak,  Przem.  Chem.  2010,  89,

nr 11, 1189.

14.   Pat. pol. 208174 (2010).
15.   I.  Woecht,  G.  Schmidt-Naake,  S.  Beuermann,  M.  Buback,  N.  Garcia, 

J. Polym. Sci. Pol. Chem. 2008, 46, nr 4, 1460.

16.   C. Chiappe, D. Pieraccini, J. Phys. Org. Chem. 2005, 18, 275.
17.   V. Strehmel, Macromol. Symp. 2007, 254, 25.

Fig. 3. Viscosities of the monomer, the diluents and their mixtures at 40°C

Rys.  3.  Lepkości  monomeru,  rozcieńczalników  oraz  ich  mieszanin 

w temp. 40°C

0

20

40

60

80

100

15

20

25

30

35

40

45

50

 

[EMIm][BF

4

]

 

[BMIm][BF

4

]

 

[EMIm][NTf

2

]

 

[BMIm][NTf

2

]

 [

EMIm][ATf]

 [

BMIm][ATf]

 

TCP

, m

Pa

·s

Zawartość rozcieńczalnika, % mas.

η