background image

Danuta Benedyktowicz 

Zbigniew Benedyktowicz 

S Y M B O L I K A  D O M U W  T R A D Y C J I  L U D O W E J (Cz. I)* 

N i e j e d n o k r o t n i e  z w r a c a n o  u w a g ę na  z w i ą z e k  j a k i kryje się 

w  ź r ó d ł o s ł o w i e  " d o m " z  " t w o r z e n i e m " , na  z w i ą z e k  p o m i ę d z y 

b u d o w a n i e m i  t w o r z e n i e m , czy jak w  s t u d i u m  M a r t i n a  H e i d e g ­

gera -  " b u d o w a n i e m - mieszkaniem -  m y ś l e n i e m " .

1

  M a c i e j  C i a ł o , 

n a w i ą z u j ą c  d o  r o z w a ż a ń  H e i d e g g e r a , w  s w o i m eseju Budować 

• "chronić wzrastanie",  p r z y p o m i n a o  t y m  z w i ą z k u raz jeszcze 

" S ł o w o  ' d o m '  w i ą ż e się z dem:  c z ł o n e m ,  k t ó r y w sanskrycie 

oznaczał  ' b u d o w a n i e ' ,  ' t w o r z e n i e ' , jak w  w y r a z i e  ' d e m i u r g ' . 

Rdzeń  t e n jest  o b e c n y także w  ł a c i ń s k i m domus i  g r e c k i m domos. 

T e n  m a  d o m  k t o  g o  z b u d o w a ł , czy  d a ł  z b u d o w a ć " .

Jeszcze bardziej  d o  c e n t r u m  o w e g o  z w i ą z k u  p o m i ę d z y  d o m e m 

i  t w ó r c z o ś c i ą ,  d o m e m i  o b r a z e m  ś w i a t a  p r o w a d z i nas  m o t y w 

" D o m u ,  k t ó r y jest zapisaną  k s i ę g ą " , jaki  o d n a j d u j e m y w prozie 

Tadeusza  N o w a k a ,  p r z e d s t a w i c i e l a  n u r t u  c h ł o p s k i e g o w naszej 

literaturze  w s p ó ł c z e s n e j . W  s w e j książce Dwunastu

3

, którą by 

n a z w a ć  w r ę c z  m o ż n a  l u d o w y m ,  c h ł o p s k i m  a p o k r y f e m , umieszcza 

o n  ó w  z n a m i e n n y  n i e z w y k ł y obraz  " D o m u - K s i ę g i " ,  t w o r z o n e j , 

b u d o w a n e j i zapisanej "przez  J ó z e f a  O d l u d k i e m  z w a n e g o " .  Ó w 

z n a m i e n n y obraz  t w ó r c y  l u d o w e g o ,  c h ł o p a  s p i s u j ą c e g o  s w ą 

księgę na  ś c i a n a c h  d o m u ,  d o  k t ó r e g o  p o d e j m u j ą  p i e l g r z y m k ę 

t y t u ł o w i  b o h a t e r o w i e Dwunastu. 

" W  o w y m czasie  d o w i e d z i e l i ś m y się, że  w e  w s i śródleśnej żyje 

starzec,  k t ó r y z  d a w i e n  d a w n a spisuje  s w ó j  p a m i ę t n i k .  A l e nie 

spisuje  g o w  k r a t k o w a n y m zeszycie, jak nasza  N i e w i d k a , ani 

w  g r u b y m  b r u l i o n i e czy też na  b r z o z o w e j korze  p o c i ę t e j na 

arkusiki  w i e l k o ś c i  d ł o n i , oczyszczonej z szarych  w ł ó k i e n , z zaro-

p i a ł y c h oczek.  O w ą księgą  s p i s y w a n ą przez starca ze śródleśnej 

w s i miał być okazały  k m i e c y  d o m  z b u d o w a n y z  o c i o s a n y c h 

t o p o r e m i  w y s t r u g a n y c h  d o  o s t a t n i e g o sęczka  m o d r z e w i o w y c h 

b i e r w i o n .  W y b r a l i ś m y się  d o  n i e g o w  l i p c o w ą niedzielę (...) 

-  O j c o w i e nasi  p o w i a d a l i , że piszecie księgę  w i e l k ą , jakiej  n i k t 

jeszcze nie  w i d z i a ł .  M ó w i l i  n a m , że cały  w a s z  d o m zapisany jest 

m ą d r o ś c i a m i  r o z l i c z n y m i ,  g a d k a m i  z b i e r a n y m i z całej  o k o l i c y , 

u c i e s z n y m i  d y k t e r y j k a m i ,  ś p i e w k a m i . 

- Księga,  j a k księga. Różnie rzecz całą  n a z w a ć  m o ż n a .  W e d l e 

m n i e każdy  c h ł o p s k i  d o m  p r z y p o m i n a księgę. Tyle  j e n o , że nie 

zapisaną literą,  s ł o w e m  w y r a ź n y m , a  p i s m e m  k o r n i k ó w ,  p a j ą k ó w , 

zwierząt  d o m o w y c h ,  p t a k ó w  g n i e ż d ż ą c y c h się w strzesze,  p i s ­

m e m naszych rąk  d o t y k a j ą c y c h  p r z e d m i o t ó w , źrenicami naszymi 

w i d z ą c y m i nie  t y l k o  c h l e b  r o z k r o j o n y na  s t o l e , ale i duszę  t e g o 

c h l e b a .  T o  p o m y ś l a ł e m sobie,  k u p u j ą c  o n g i ś książki rozliczne 

u kramarzy, u  Ż y d ó w z  o k o l i c z n y c h miasteczek, że ja też napiszę 

s w o j ą księgę.  A l e nie na papierze,  k t ó r y  w y j a d a  s ł o ń c e ,  k t ó r y 

b u t w i e j e i kruszy się w  p a l c a c h ,  j e n o na  d r z e w i e  t w a r d y m jak 

żelazo  h a r t o w a n y m w  g l i n i e . I tak  m o j e  d u m a n i e  p o  n o c a c h  n a d 

księgą  p r z y b r a ł o kształt  d o m u .  B o w i e m księga  p r a w d z i w a ,  d o 

której się  w r a c a , przy której się  o d p o c z y w a ,  n a d którą się rozmyśla 

nie  t y l k o o pietruszce, jest jak  d o m  l u d z k i , w  k t ó r y m się mieszka 

c o d z i e n n i e . " 

* Są  t o  f r a g m e n t y  p r z y g o t o w a n e j  d o  d r u k u książki Dom w kul­

turze ludowej. W skład  t e g o  o p r a c o w a n i a  w e s z ł y  p r z e r e d a g o w a ­

ne części pracy magisterskiej  D a n u t y  B e n e d y k t o w i c z Doświad­
czenia domu i bezdomności w kulturze ludowej i twórczości 

artystycznej napisanej  p o d  k i e r u n k i e m  D o c . dr  h a b .  A n n y  Z a -

m b r z y c k i e j - K u n a c h o w i c z , oraz prac Z.  B e n e d y k t o w i c z a  d o t y c z ą ­

c y c h  m o t y w u  d o m u  w e  w s p ó ł c z e s n e j  k u l t u r z e  a r t y s t y c z n e j  ( p o r . 
Przestrzenie pamięci  w : Film i kontekst,  O s s o l i n e u m  1 9 8 9 ) . 
W  d r u g i e j części  t e g o  o p r a c o w a n i a , które ukaże się w  n a s t ę p n y m 
zeszycie  " P o l s k i e j  S z t u k i  L u d o w e j "  o m a w i a n e będą  k o l e j n e 
w ą t k i  s y m b o l i c z n e j  s t r u k t u r y  d o m u  ( d o m - d r z e w o ,  d r z e w o życia; 
d o m - c z ł o w i e k ,  d o m - a n t r o p o k o s m o s ,  d o m - r o d z i n a ,  d o m - u c z t a , 
d o m siedziba dusz  z m a r ł y c h ,  d o m - g r ó b ,  d o m - p r z e s t r z e ń  d e m o n i ­
c z n a ) . 

Z a t r z y m a j m y się jeszcze nad  t y m  o b r a z e m  " D o m u - K s i ę g i " 

z a w a r t y m w prozie  N o w a k a .  O t o  o p i s  t e g o  o s o b l i w e g o  d o m u , tak 

jak ukazał się  o n  p o  o d s ł o n i ę c i u  o k i e n  z a m k n i ę t y c h szczelnie, 

" a b y pisma  ś w i a t ł o nie  w y j a d ł o " . 

" R z e c z y w i ś c i e w izbie  p a c h n i a ł o ,  j a k w  b i b l i o t e c e pełnej 

s t a r y c h ,  z j e d z o n y c h przez  k o r n i k i  d r e w n i a n y c h  p ó ł e k , na którym 

leżą  u p c h a n e  c i a s n o  b u t w i e j ą c e książki.  D o p i e r o  g d y staruszek 

zdarł derki i  r o z w a r ł  o k n a na oścież,  p o j a ś n i a ł o w izbie  o d białego 

d n i a ,  z a p a c h n i a ł o  p o w i e t r z e m  p r z e s y c o n y m  ż y w i c ą ściekającą po 

s o s n a c h  p o b l i s k i e g o lasu.  W ó w c z a s przed naszymi  o c z a m i zami­

g o t a ł y  n i e m a l złote  m o d r z e w i o w e ściany zapisane  o d  p o d ł o g i do 

p o w a ł  r ó w n y m ,  w y c i ą g n i ę t y m  p o d sznurek  p i s m e m . Pobiegliśmy 

d o  t y c h  ś c i a n ,  p r ó b u j ą c na  w y p r z ó d k i czytać  p o c z y n i o n e na nich 

zapiski. 

- Poczekajcie,  g o ł ą b e c z k i  m o j e .  P i s m o nie  s o k ó ł , nie uleci 

pierzaście.  Z a c z n i j m y , jak się patrzy,  o d  t y t u ł u ,  o d stronicy 

pierwszej.  J a k każda księga  p r a w d z i w a ,  z r o d z o n a z rozsądku, 

z  w i e l o l e t n i e g o  p o m y ś l u n k u ,  r ó w n i e ż  m o j a ma  s w ó j początek. 

Przeto nie Iza czytać jej na  w y i m k i , byle jak i byle  g d z i e , szukając 

s c e n  u c i e s z n y c h ,  p o b u d z a j ą c y c h  o d  ś m i e c h u ,  s c e n  s w a w o l n y c h 

czy też  g o r ą c y c h  o d  p o c a ł u n k ó w ,  o d  w e s t c h n i e ń  r o z l i c z n y c h . Jak 

każda księga stateczna,  r ó w n i e ż  m o j a  w s p a r t a jest na  d ę b o w y c h 

w ę g ł a c h , na  t a k i c h ż e przyciesiach.  M a  o n a ścianę frontową 

i ścianę  p ó ł n o c n ą z bali  g r u b y c h ,  c i o s a n y c h  c i e r p l i w i e toporkiem, 

w y g ł a d z o n y c h  m o z o l n i e  o ś n i k i e m .  M a też  p r z e p i e r z e n i o w e ścia­

n k i z lichszego  d r z e w a  z r o b i o n e . Są w niej też  p r z y b u d ó w k i 

mniejsze i  w i ę k s z e ,  s z o p y i stryszki,  p i w n i c z k i zatęchłe, wykusze 

i  d y m n i k i , w  k t ó r y c h zapisane zostało  t o ,  c z e g o  n a w e t  m o j e oko 

nie  c h c i a ł o b y  p o raz  w t ó r y  o g l ą d a ć . 

M ó w i ą c  t o  w s z y s t k o  d o p r o w a d z i ł nas staruszek  d o drzwi 

i  w y c i ą g n i ę t ą  d ł o n i ą  w s k a z a ł na  o d r z w i a .  D o p i e r o teraz zauważy­

l i ś m y , że  c i ą g n ą się  n a d  n i m i  z d o b i o n e  r o ś l i n n e litery układające 

się w  s p o r y napis:  ' C z e g o nie zapisał król i  p a n ze  d w o r u , biskup 

i  p l e b a n , zapisze ręka zdjęta z  p ł u g a ' . 

P o d  t y m  n a p i s e m , jeszcze  w i ę k s z y m i literami, malowanymi 

n a j w i d o c z n i e j  p ę d z e l k i e m ,  z d o b i o n y m i  t y m razem ptasio, ciągnął 

się  t y t u ł księgi:  Ż Y W O T A  C H Ł O P S K I E G O  D O L E I NIEDOLE 

- spisane przez  J ó z e f a  O d l u d k i e m  z w a n e g o , w  c h w i l a c h wolnych 

o d pracy,  k u  n a u c e i przestrodze  j a k o też  g w o l i  z a b a w i e n i a tych 

w s z y s t k i c h ,  k t ó r z y  o w ą księgę czytać  z e c h c ą ' . " 

D o  t e g o obrazu  " D o m u - K s i ę g i " i  m o t y w u  p o w r ó c i m y jeszcze 

w  s t o s o w n y m miejscu naszej analizy.  P r z y w o ł a l i ś m y  g o  t u zaraz 

na  w s t ę p i e , by  z a s y g n a l i z o w a ć i pokazać jak  ó w  z w i ą z e k pomię­

dzy  b u d o w a n i e m i  t w o r z e n i e m ,  d o m e m i  t w ó r c z o ś c i ą pojawia sił 

w trzech  r ó ż n y c h refleksjach, w  r o z w a ż a n i a c h  f i l o z o f a , poety-

- a r c h i t e k t a , prozie pisarza. Pod  t y m  w z g l ę d e m , dysponując* 

o g r o m n y m materiałem  ź r ó d ł o w y m prace  e t n o g r a f i c z n e pozostają, 

d a l e k o w  t y l e . W  w i ę k s z o ś c i prac  e t n o g r a f i c z n y c h tak starszych, 

jak i  w s p ó ł c z e s n y c h , w  s y n t e z a c h ,  p o d r ę c z n i k a c h , monografiach 

r e g i o n a l n y c h i  p r z e d m i o t o w y c h ,  g d y  m o w a o  d o m u  t o  p o j a w * 

się  o n  n i e o d m i e n n i e w dziale  o m a w i a j ą c y m  t z w .  k u l t u r ę  m a t e r s ' 

ną  ( b u d o w n i c t w o ,  a r c h i t e k t u r ę ,  o s a d n i c t w o ,  g o s p o d a r k ę itd.)-

O d czasu  p a m i ę t n e j  k w e r e n d y Poszukiwań,  o g ł o s z o n e j  Р в в 

J a n a  K a r ł o w i c z a na  t e m a t Chaty i  p r o w a d z o n e j w niemal  w s z y ł * 

k i c h  r o c z n i k a c h  " W i s ł y "

4

,  d o m  r o z p a t r y w a n y  b y ł w  P

r a c

* ^ 

e t n o g r a f i c z n y c h przede  w s z y s t k i m  j a k o  e l e m e n t  k u l t u r y

  m a t e r

nej.  M i m o  f u n d a m e n t a l n y c h na  n a s z y m  g r u n c i e i prekursorskW 

w z g l ę d e m  w s p ó ł c z e s n e j refleksji  a n t r o p o l o g i c z n e j prac J*f£ 

S t a n i s ł a w a  B y s t r o n i a i Stefana  C z a r n o w s k i e g o

5

 o  s y m b o l i c z n a 

w a r t o ś c i o w a n i u przestrzeni i  p o d e j m u j ą c y c h tę  p r o b l e m a t y * 

k i l k u prac  n o w s z y c h

6

, brak jest nadal jakiejś syntetycznej P**" 

4 8 

background image

na  t e m a t  s y m b o l i k i  d o m u . Stało się  j u ż  p r a w i e regułą, że materiał 

d o t y c z ą c y  w i e r z e ń ,  z w y c z a j ó w ,  o b r z ę d ó w  z w i ą z a n y c h z  d o m e m , 

m a g i c z n o - s y m b o l i c z n e g o  w a r t o ś c i o w a n i a przestrzeni  d o m u 

umieszcza się na  k o ń c u  z a s a d n i c z y c h  r o z w a ż a ń , w  k t ó r y c h 

o m a w i a się szczegóły  a r c h i t e k t u r y ,  t y p y  k o n s t r u k c j i ,  r o z w i ą z a ń 

t e c h n i c z n y c h ,  r o z p l a n o w a n i a  w n ę t r z a i  i c h  f u n k c j i .  M a t e r i a ł  t e n , 

ujęty  c z ę s t o k r o ć w  s p o s ó b  z d a w k o w y i  p o w i e r z c h o w n y ,  o g r a n i ­

czający się  z w y k l e  d o  k i l k u  i n f o r m a c j i na  t e m a t  m a g i i ciesielskiej, 

obrzędu  z a k ł a d z i n ,  r o z m a i t y c h  w i e r z e ń  d o t y c z ą c y c h  d o m u , jest 

jedynie  p e w n e g o  r o d z a j u  d o d a t k i e m ,  a n e k s e m ,  s p e ł n i a j ą c y m 

raczej rolę  o z d o b n i k a w  c a ł o ś c i  o p r a c o w a n i a , aniżeli  p r z e d ­

m i o t e m ,  k t ó r y  b y  z a s ł u g i w a ł na  p o w a ż n i e j s z ą analizę i głębszą 

refleksję. Z  d r u g i e j zaś  s t r o n y  s p o c z y w a  o n w  o g r o m n y m roz­

proszeniu i nie  d o ś ć jeszcze  z i n t e r p r e t o w a n y  p o ś r ó d  r o z m a i t y c h 

d z i a ł ó w ,  z a j m u j ą c y c h się  s y m b o l i c z n y m  d z i a ł a n i e m  c z ł o w i e k a , 

a  w i ę c  n p . w dziale  d o t y c z ą c y m  m a g i i i  w i e r z e ń ,  o b r z ę d o w o ś c i 

rodzinnej i  d o r o c z n e j ,  i t p . 

J e d n y m z zadań i  c e l ó w ,  j a k i e  s t a w i a m y sobie w tej pracy jest 

rekonstrukcja  s t r u k t u r y  s y m b o l i c z n e j  d o m u . Idąc  t r o p e m  w s p ó ł ­

czesnej refleksji  a n t r o p o l o g i c z n e j  ( M .  H e i d e g g e r ,  M . Eliade,  G . 

Bachelard, G.  v a n der  L e e u w )  c h c e m y spojrzeć na  d o m  w ł a ś n i e 

od strony  j e g o  f u n k c j i  s y m b o l i c z n e j .  T y m ,  c o  i n t e r e s o w a ć nas  t u 

będzie najbardziej jest  d o m ,  j a k o  i s t o t n y  s k ł a d n i k i  e l e m e n t 

" z n a c z ą c y " szerszego  z j a w i s k a , które  w s p ó ł c z e s n a  h e r m e n e u t y ­

ka i  f e n o m e n o l o g i a  s y m b o l u określa  m i a n e m  " m y ś l i " bądź 

" w y o b r a ź n i  s y m b o l i c z n e j " . 

I n t e r e s o w a ć nas  t u będzie zatem  d o m  j a k o przestrzeń  " m o c n a " , 

" ś w i ę t a " ,  " s a k r a l n a " , "przestrzeń pełna  z n a c z e ń " .  D o m ,  j a k o 

przestrzeń  p a m i ę c i ,  d o m  j a k o  s t r u k t u r a  m i t y c z n a  o r g a n i z u j ą c a 

obraz i przeżycie egzystencjalne  ś w i a t a . 

Takie  p o d e j ś c i e nie jest  t y l k o  j a k i m ś  m e c h a n i c z n y m  o d w r ó c e ­

niem  o m ó w i o n e j przed  c h w i l ą  p e r s p e k t y w y w jakiej  z w y k ł o się 

było  u j m o w a ć  z a g a d n i e n i e  d o m u w  b a d a n i a c h  e t n o g r a f i c z n y c h . 

Lecz w przyjęciu  t a k i e g o  p u n k t u  w i d z e n i a zawiera się  t o  s a m o 

przekonanie o  z n a c z e n i u i  f u n k c j i  s y m b o l u , o  k t ó r y m  t a k pisze 

jeden z badaczy:  " W c a l e nie jest tak, że  o z d a b i a m y  s w o j e 

doświadczenia  s y m b o l a m i , ale o  w i e l e bardziej tak, że  t o  o n e 

współpracują z naszym  d o ś w i a d c z e n i e m poprzez procesy, które 

tylko  c z ę ś c i o w o  r o z u m i e m y .  S y m b o l i z o w a ć  t o znaczy składać 

z  p r z e p ł y w a j ą c e g o  s t r u m i e n i a  d o ś w i a d c z e ń  t e cząstki i  e l e m e n t y , 

które,  g d y  z j e d n o c z ą się,  t w o r z ą  l u m i n i s c e n c j ę ,  c z a s o w e  l u b 

trwałe  p r o m i e n i e , w  k t ó r y c h część  K o s m o s u , kąt naszego  z a m i e ­

szkiwania,  l u b jakiś  c i e m n y  p o d z i e m n y labirynt rozjaśni  s i ę "

7

W  o s t a t n i m czasie daje się coraz częściej  z a u w a ż y ć , że w  w i e l u 

pracach z zakresu  a n t r o p o l o g i i  k u l t u r y  d o m  p o j a w i a się nie  t y l k o 

jako  p r z e d m i o t  s z c z e g ó ł o w y c h  b a d a ń i analiz, ale także  j a k o 

swoista kategoria interpretacyjna.  Z n a m i e n n a  p o d  t y m  w z g l ę d e m 

może być dla nas  w y p o w i e d ź  C l a u d e ' a Levi-Straussa:  " B y l i ś m y 

skłonni  s t a w i a ć  p o  j e d n e j  s t r o n i e  s p o ł e c z e ń s t w a , które bada 

historia i  s o c j o l o g i a , a z  d r u g i e j  s p o ł e c z e ń s t w a  p r y m i t y w n e , które 

sobie  r e z e r w o w a l i ś m y . W  o s t a t n i c h latach  m e g o nauczania 

•terałem się  w p r o w a d z i ć  d o naszej  t y p o l o g i i  n o w ą dla  e t n o l o g ó w 

kategorię.  M ó w i l i ś m y zawsze o klasie,  r o d z i n i e ,  j ę z y k u ,  s p o s t -

ftegłem  j e d n a k , że w bardzo  w i e l u  b a d a n y c h przez  e t n o l o g ó w 

•połeczeństwach te  k a t e g o r i e nie mają  z a s t o s o w a n i a i że  j e d y n e j 

kategorii  t a m  s t o s o w a n e j  p o w i n n i ś m y szukać w historii naszych 

•Połeczeństw. Jest nią  ' d o m ' w  z n a c z e n i u  n p .  ' d o m  o r l e a ń s k i ' , 

•tom  s a b a u d z k i ' . Jest  t o  m o s t ,  k t ó r y  m o ż e m y przerzucić  m i ę d z y 

Społeczeństwami  b a d a n y m i przez nas w  t r a d y c y j n y  s p o s ó b 

• naszymi  s p o ł e c z e ń s t w a m i . "

Levi-Strauss  m ó w i o  d o m u  j a k o  k a t e g o r i i  s p o ł e c z n e j . Radziecki 

**»>iotyk  J u r i j  Ł o t m a n umieszcza  d o m  p o ś r ó d  s ł ó w - k l u c z y  k u l -

**V-*  Z a i n t e r e s o w a n i e  t e m a t e m  d o m u  w i d o c z n e jest w  w i e l u 

l i c a c h  r o z w i j a j ą c e j się  w s p ó ł c z e ś n i e  t z w .  g e o g r a f i i  h u m a n i s ­

tycznej.

1 0

  A u t o r z y należący  d o  t e g o  k i e r u n k u skupiają  s w o j ą 

D*agę  b a d a w c z ą na  s p o s o b a c h w  j a k i c h  c z ł o w i e k  d o ś w i a d c z a 

PRestrzeni" i  " m i e j s c a " .  W y c h o d z ą  o n i  o d  p r z e k o n a n i a , że 

? ° P a g o w a n a w naszej  c y w i l i z a c j i  t e c h n i c z n e j , analiza  g e o -

• " i c z n a przestrzeni, oparta na  m e t o d a c h  i l o ś c i o w y c h ,  p o m i j a 

'totne aspekty  w i e d z y i  d o ś w i a d c z e n i a  l u d z k i e g o .  A u t o r z y  t y c h 

prac,  s t a w i a j ą c w  c e n t r u m  s w e j  u w a g i niezależne  o d  a b s t r a k c y j ­

n y c h  u o g ó l n i e ń  n a u k o w y c h  s p o s o b y  p e r c e p c j i ,  o d c z u w a n i a 

i  w a r t o ś c i o w a n i a przestrzeni przez  c z ł o w i e k a ,  o d w o ł u j ą się 

częstokroć  d o  b a d a ń  p r o w a d z o n y c h przez  e t n o g r a f i ę ,  e t n o l o g i ę , 

a n t r o p o l o g i ę  k u l t u r y .  G d y  m ó w i ą o  w s p ó ł c z e s n y m  d o ś w i a d ­

czeniu  " m i t y c z n e j  p r z e s t r z e n i " i o  " m i t y c z n y m  m i e j s c u " , w  t y m 

także o  d o m u  j a k o przestrzeni  m i t y c z n e j ,  d o c h o d z ą  d o  t y c h 

s a m y c h  k o n s t a t a c j i  a r t y k u ł o w a n y c h  j u ż  w c z e ś n i e j przez  a n t ­

r o p o l o g i ę  k u l t u r y .  Z w r a c a j ą  u w a g ę na  t o , że:  " M o ż e najbardziej 

uderzającą  c e c h ą  s p o s o b u , w  j a k i  c z ł o w i e k  p o j m u j e przestrzeń 

w  s w o i m  ś w i e c i e , jest fakt, że  n i g d y nie  o g r a n i c z a  o n tej 

przestrzeni  d o  p r a k t y c z n e g o  p o z i o m u działania i  d o ś w i a d c z e ń 

z m y s ł o w y c h . "

1 1

 Podkreślają i  t o , że  " m a ł y ,  b e z p o ś r e d n i o  d o ­

ś w i a d c z a n y  ś w i a t  o t o c z o n y jest znacznie szerszą strefą znaną 

p o ś r e d n i o przez  s y m b o l e " " . 

W s z y s t k i e te  z a s y g n a l i z o w a n e  p o b i e ż n i e  n u r t y  w s p ó ł c z e s n e g o 

myślenia, tak różne jeśli idzie o cel  s w y c h  s z c z e g ó ł o w y c h  b a d a ń , 

w s p ó l n i e  p o d n o s z ą i  a k c e n t u j ą z  j e d n e j  s t r o n y  w a r t o ś ć  d o m u  j a k o 

s w o i s t e j kategorii interpretacyjnej dającej się  s t o s o w a ć w  o b r ę b i e 

p o s z c z e g ó l n y c h  n a u k ,  d l a  r o z u m i e n i a  r ó ż n y c h  z j a w i s k  k u l t u r y . 

Z  d r u g i e j zaś  s t r o n y  m ó w i ą o  w a r t o ś c i  d o m u  j a k o  s y m b o l u . 

J e ś l i b y przyjąć najbardziej lapidarną  " d e f i n i c j ę "  s y m b o l u , sfor­

m u ł o w a n ą przez  C G .  J u n g a , która  m ó w i , że  " s ł o w o  l u b obraz są 

s y m b o l i c z n e  w t e d y , kiedy zawierają w  s o b i e  c o ś  w i ę c e j niż  t o ,  c o 

d a się w  n i c h  r o z p o z n a ć na  p i e r w s z y rzut  o k a " ,  t o z  p e w n o ś c i ą 

d o m jest  t a k i m  s y m b o l e m . W  d o ś w i a d c z e n i u  d o m u  o d n a j d u j e m y 

r ó w n i e ż  w s z y s t k i e  c e c h y  p r z y p i s y w a n e  s y m b o l o w i w  i n n y c h 

" d e f i n i c j a c h " .  J a k każdy  s y m b o l ,  t a k  d o m łączy w  s o b i e  t o ,  c o 

z m y s ł o w e , i  t o ,  c o  d u c h o w e ,  t o ,  c o  k o n k r e t n e , i  t o ,  c o  a b s t r a k c y j ­

ne,  t o ,  c o realne, i  t o ,  c o nierealne,  w s k a z u j e  c o ś poza  s o b ą 

i zastępuje  t o sobą. 

S p o ś r ó d  w i e l u  a n t r o p o l o g i c z n y c h analiz  s y m b o l i c z n y c h  f u n k ­

cji  d o m u ,  s k u p m y naszą  u w a g ę na  k o m p l e m e n t a r n y c h  w o b e c 

siebie  r o z w a ż a n i a c h  H e i d e g g e r a , Eliadego,  B a c h e l a r d a ,  g d y ż ich 

g ł ó w n e  w ą t k i  s t a n o w i ć będą  k a r d y n a l n e  p u n k t y dla naszej dalszej 

analizy i  r e k o n s t r u k c j i  s t r u k t u r y  s y m b o l i c z n e j  d o m u w  k u l t u r z e 

l u d o w e j . 

M a r t i n  H e i d e g g e r -  d o ś w i a d c z e n i e  e g z y s t e n c j a l n e  d o m u 

Heideggera określa się  j a k o  f i l o z o f a  e g z y s t e n c j i

1 3

,  j a k o  f e n o ­

m e n o l o g a  m o w y .

1 4

  Z a i n t e r e s o w a n i e  s y m b o l e m ,  s y m b o l i c z n ą  f u ­

nkcją  m o w y nie jest u  H e i d e g g e r a abstrakcyjne, ani  n a u k o w e . Nie 

idzie  t u ani o  b a d a n i e , ani o  k o l e k c j o n o w a n i e  s y m b o l i ,  s y m b o l i c z ­

n y c h znaczeń. Za  z n a m i e n n ą  t u dla nas sentencją  f i l o z o f a , która 

g ł o s i , że:  " M o w a  j e s t  d o m e m  b y c i a " , kryje się  c o ś  w i ę c e j . 

T e m u  s f o r m u ł o w a n i u ,  d o c i e k a j ą c e m u istoty  m o w y ,  t o w a r z y s z y 

p r z e ś w i a d c z e n i e , że w  m o w i e zapisane jest  d o ś w i a d c z e n i e  e g ­

zystencji  c z ł o w i e k a .  S t ą d  p y t a n i a o sens  l u d z k i e g o  d o ś w i a d ­

czenia  e g z y s t e n c j i , o sens bycia  s t a w i a n e są przez  f i l o z o f a samej 

m o w i e .  S t ą d bierze się  p o s t u l a t  H e i d e g g e r o w s k i e g o  " p o w r o t u  d o 

ź r ó d e ł " ,  " p o w r o t u  d o  r z e c z y " , sięganie  d o  g ł ę b o k i c h  w a r s t w 

z n a c z e n i o w y c h jakie kryją się w  m o w i e .  S t ą d  u s t a w i c z n e  w s ł u ­

c h i w a n i e się  f i l o z o f a w  t o ,  c o  m ó w i  m o w a .  S t ą d bierze początek 

H e i d e g g e r o w s k a  h e r m e n e u t y k a  s ł u c h a n i a . 

" J e s z c z e dla naszych  d z i a d ó w  ' d o m ' ,  ' s t u d n i a ' ,  z n a j o m a 

d z w o n n i c a , ba  w ł a s n e ubranie i płaszcz  b y ł y  c z y m ś  n i e s k o ń c z e n i e 

w i ę c e j  n i e s k o ń c z e n i e lepiej  z n a j o m y m : niemal każda rzecz -  n a ­

c z y n i e m , w  k t ó r y m  z n a j d o w a l i  c o ś  l u d z k i e g o i coś  l u d z k i e g o 

składali. Teraz  p c h a j ą się  t u przez  o c e a n , z  A m e r y k i rzeczy  p u s t e 

i  o b o j ę t n e , rzeczy  p o z o r n e , atrapy życia...  D o m w  r o z u m i e n i u 

a m e r y k a ń s k i m , amerykańskie  j a b ł k o czy tamtejsza latorośl nie 

mają nic  w s p ó l n e g o z  d o m e m ,  o w o c e m ,  g r o n e m  w i n n y m , które 

p r z y j m o w a ł y w siebie nadzieję i  z a d u m ę naszych  p r z o d k ó w . . . " 

-  c y t u j e  H e i d e g g e r  f r a g m e n t listu  R . M .  R i l k e g o z  1 9 2 5  r o k u 

w  j e d n y m ze  s w o i c h  e s e j ó w .

1 5

  " Ż y j e m y w czasie  m a r n y m " 

p o w i a d a filozof,  p o w t a r z a j ą c i rozwijając zdanie  i n n e g o  p o e t y

1 6

w czasie  w s z e c h o g a r n i a j ą c e j  t e c h n i k i zasłaniającej  p i e r w o t n y 

k o n t a k t z istotą rzeczy.  T e c h n i k i zmieniającej w  s p o s ó b  i s t o t n y 

4 9 

background image

nasze  d o ś w i a d c z e n i a egzystencjalne.  T o jeszcze  j e d e n  w ą t e k , 

jeszcze  j e d e n  m o t y w , jeszcze  j e d e n  p o w ó d  " p o w r o t u  d o źródeł 

m o w y " ,  " p o w r o t u  d o rzeczy", zastanawiania się  f i l o z o f a  n a d  t y m , 

c z y m była  t e c h n i k a w  p i e r w o t n y m  z n a c z e n i u  g r e c k i e g o techne, 

c z y m jest dzisiaj, jak  w p ł y w a na  d o ś w i a d c z e n i e egzystencji 

w s p ó ł c z e s n e g o  c z ł o w i e k a .  J a k i e g o  s k o k u ,  j a k i c h  z m i a n w  d o ­

ś w i a d c z e n i u bycia  d o k o n u j e . 

Ó w  w ą t e k  " c z a s u  m a r n e g o "  d o t y c z y  r ó w n i e ż  k w e s t i i języka 

i  w p ł y w a w  s p o s ó b  i s t o t n y na język  w y p o w i e d z i  f i l o z o f a , która 

kształtuje się tak  o d m i e n n i e  o d  t e g o ,  d o  c z e g o zmierza(ła) 

i przyzwyczaiła nas  w s p ó ł c z e s n a  n a u k a .  " B o przecież  w s z y s c y 

żyjemy w 'czasie  m a r n y m ' - pisze  k o m e n t a t o r myśli  f i l o z o f a 

- w czasie  t e c h n i k i ,  g d z i e  s ł o w o staje się  ś r o d k i e m  t e c h n i c z n y m , 

narzędziem  d o osiągnięcia  p e w n y c h  c e l ó w . Gdzie  s ł o w a coraz 

częściej służą  j e d y n i e  d o  o p a n o w a n i a  s y t u a c j i , a ideałem  m o w y 

staje się  m a k s y m a l n i e precyzyjny język  s z t u c z n y "  " .  T y m c z a s e m 

dla  H e i d e g g e r a ,  k t ó r y pyta o istotę  d o ś w i a d c z e n i a  e g z y s t e n c j a l ­

n e g o  z a p i s a n e g o w  m o w i e -  " I s t o t y  m o w y nie  w y c z e r p u j e  t o , że 

m o w a znaczy, nie jest też ona  c z y m ś  z n a k o w y m i  c y f r o w y m . 

P o n i e w a ż  m o w a jest  d o m e m  b y c i a , zatem  d o  b y t u  d o c i e r a m y 

n i e u s t a n n i e przechodząc przez  t e n  d o m . Idąc  d o  s t u d n i i przez las, 

zawsze idziemy przez  s ł o w o  ' s t u d n i a ' i poprzez  s ł o w o 'las',  n a w e t 

jeśli nie  w y m a w i a m y  t y c h  s ł ó w i o  n i c z y m  m o w n y m nie  m y ś ­

l i m y . "

  1 8 

" C z y m jest  z a m i e s z k i w a n i e ? " ,  " n a  c z y m  p o l e g a  b u d o w a n i e ? " , 

" c o znaczy  b u d o w a ć ? " -  o t o  p y t a n i a , jakie  H e i d e g g e r  s t a w i a 

samej  m o w i e . 

W s ł u c h u j ą c się w  t o ,  c o ma  d o  p o w i e d z e n i a  m o w a ,  H e i d e g g e r 

z w r a c a  u w a g ę na zatarcie i  z a g u b i e n i e  p i e r w o t n e g o sensu,  j a k i 

s p o c z y w a w znaczeniu  s ł o w a  " b u d o w a ć " .  Ó w  p i e r w o t n y sens 

przesłonięty jest przez schemat, w  j a k i m  m y ś l i m y o  b u d o w a n i u 

i  z a m i e s z k i w a n i u .  Z a z w y c z a j  u j m u j e m y  b u d o w a n i e i zamiesz­

k i w a n i e  j a k o  d w i e  o d r ę b n e  c z y n n o ś c i . O  b u d o w a n i u i zamiesz­

k i w a n i u myśli się  o d d z i e l n i e .  " B u d u j e się  p o  t o by  z a m i e s z k a ć . " 

Ten  s c h e m a t  c e l u i środka zasłonił  p i e r w o t n y sens  s ł o w a  b u d o ­

w a ć .  H e i d e g g e r sięgając  d o  e t y m o l o g i i  w s k a z u j e , że:  " S t a r o -

- g ó r n o - n i e m i e c k i e  s ł o w o  u ż y w a n e na określenie  b u d o w a n i a 

' b u a n ' , oznacza 'mieszkać'. To zaś znaczy:  p o z o s t a w a ć ,  p r z e ­

b y w a ć .  W ł a ś c i w e znaczenie  s ł o w a  b u d o w a ć - a  m i a n o w i c i e 

mieszkać - jest dla nas  s t r a c o n e " , (s.  3 1 8 )  U k r y t y ślad  t e g o 

znaczenia daje się odnaleźć w  s ł o w a c h  " N a c f i b a r " (sąsiad).  " D e r 

N a c h b a r jest der  ' N a c h g e b u r ' , der  ' N a c h g e b a u e r ' ,  t e n  k t ó r y 

mieszka w  p o b l i ż u .  C z a s o w n i k i  b u r i ,  b u r e n ,  b e u r o n oznaczają 

w s z y s t k i e  z a m i e s z k i w a n i e , siedzibę  m i e s z k a l n ą . "  S ł o w o  " b u a n " 

nie  t y l k o  m ó w i  n a m , że  b u d o w a ć  t o  w ł a ś c i w i e mieszkać, ze 

b u d o w a n i e jest  j u ż w sobie  s a m y m  z a m i e s z k i w a n i e m , ale  r ó w n i e ż 

w s k a z u j e , jak  d a l e k o sięga istota  t e g o  z a m i e s z k i w a n i a .  ' B a u e n 

( b u d o w a ć ) ,  b u a n ,  b h u , beo  t o  m i a n o w i c i e nasze  s ł o w o  ' b i n ' 

w  z w r o t a c h :  i c h  b i n (ja  j e s t e m ) ,  d u bist (ty  j e s t e ś ) , w  t r y b i e 

r o z k a z u j ą c y m bis,  s e i . "  S p o s ó b w jaki  " j a  j e s t e m " i w jaki  " t y 

j e s t e ś " ,  s p o s ó b w jaki my, ludzie,  j e s t e ś m y na  Z i e m i ,  t o 

" b u a n " ,  z a m i e s z k i w a n i e .  " B y ć  c z ł o w i e k i e m oznacza, być na 

Z i e m i  j a k o śmiertelny, oznacza:  m i e s z k a ć . "  D a w n e  s ł o w o  " b a u ­

e n " -  b u d o w a ć  m ó w i , że  c z ł o w i e k j  e s t o ile mieszka.  H e i d e g g e r 

zwraca  u w a g ę , że  j e d n o c z e ś n i e  s ł o w o  " b u d o w a ć " oznacza 

otaczać  o p i e k ą .  W i d a ć  t o w  t a k i c h złożeniach języka  n i e m i e c ­

k i e g o jak:  " d e n  A c k e r  b a u e n " -  u p r a w i a ć rolę,  " R e b e n  b a u e n " 

-  h o d o w a ć  w i n n ą latorośl.  B u d o w a n i e jest w  t y m  z n a c z e n i u 

c h r o n i e n i e m wzrastania, które  s a m o z siebie  w y d a j e  o w o c e .  W e 

w ł a ś c i w y m  b u d o w a n i u  t z n .  z a m i e s z k i w a n i u zawarte są oba 

s p o s o b y  b u d o w a n i a - opieka, łac.  " c o l e r e " ,  " c u l t u r a " i  w z n o s z e ­

nie  b u d o w l i -  " a e d i f i c a r e " . Te  d w a aspekty  z n a c z e n i o w e  b u d o ­

w a n i a przesłaniają  j e d n a k  ó w  p i e r w o t n y sens,  j a k i  d a n y jest 

w  b u d o w a n i u .  B u d o w a n i e w  p i e r w o t n y m  s w y m sensie  j a k o 

z a m i e s z k i w a n i e ,  t z n . bycie na  Z i e m i ,  " w y p r z e d z a "  b u d o w a n i e 

j a k o  w z n o s z e n i e  b u d o w l i . Heidegger, sięgając  d o źródeł  m o w y , 

podkreśla w  s p o s ó b istotny, że  " t y l k o  w t e d y ,  g d y jesteśmy  z d o l n i 

d o mieszkania,  m o ż e m y  b u d o w a ć " , (s.  3 3 3 ) 

S ł u c h a j ą c , co  m o w a  m ó w i o  s ł o w i e  b u d o w a ć , słyszymy  w i ę c , 

że:  1 .  B u d o w a n i e jest  w ł a ś c i w i e  z a m i e s z k i w a n i e m . 2. Zamiesz­

k i w a n i e jest  s p o s o b e m w jaki  Ś m i e r t e l n i są na  Z i e m i .  G d y tylko 

p o m y ś l i m y o  t y m , że  b y c i e  c z ł o w i e k a  p o l e g a na  z a m i e s z k i w a n i u 

- że jest  " p o b y t e m  Ś m i e r t e l n y c h na  Z i e m i " ,  p y t a m y dalej - takie 

pytanie  s t a w i a  f i l o z o f -  c o znaczy  " n a  Z i e m i " ? -

"... 'na  Z i e m i ' znaczy  ' p o d  N i e b e m ' .  O b a określenia oznaczają 

też  ' p o z o s t a w a n i e w  o b l i c z u Istot  B o s k i c h ' i 'należąc  d o  w s p ó l n o ­

t y  l u d z i ' .  W s z y s t k i e cztery: Ziemia i  N i e b o , Istoty Boskie i Śmierte­

lni  m o c ą jakiejś  p i e r w o t n e j  j e d n o ś c i są  j e d n y m . ( . . . ) 

Ś m i e r t e l n i są  l u d ź m i .  N a z y w a j ą się  Ś m i e r t e l n y m i ,  b o w i e m 

m o g ą umierać. Umierać znaczy  p o d o ł a ć śmierci  j a k o śmierci. 

T y l k o  c z ł o w i e k umiera, i  t o  n i e u s t a n n i e ,  t a k  d ł u g o , jak pozostaje 

na  Z i e m i ,  p o d  N i e b e m , w  o b l i c z u Istot  B o s k i c h .  M ó w i ą c : Smierte-

% i i ,  m y ś l i m y  j u ż także  Z i e m i ę ,  N i e b o , i Istoty  B o s k i e , nie bierzemy 

j e d n a k  p o d  u w a g ę  p r o s t o t y ich  w s z y s t k i c h . 

Prostotę tę  n a z y w a m y  c z w o r o k ą t e m (das  G e v i e r t ) . Śmier­

telni są w  c z w o r o k ą c i e ,  m i e s z k a j ą c . Zaś  p o d s t a w o w y m rysem 

z a m i e s z k i w a n i a jest  z a c h o w y w a n i e .  Ś m i e r t e l n i mieszkają zacho­

w u j ą c  c z w o r o k ą t -  t o znaczy dając  w o l n e  p o l e  j e g o  i s t o c i e . " (s. 

3 2 1 ) 

Z a m i e s z k i w a n i e jest  z a c h o w y w a n i e m  t e g o  c z w o r o k ą t a . Śmier­

telni mieszkają o  t y l e , o ile ratują  Z i e m i ę ,  Ś m i e r t e l n i mieszkają, 

0 ile  g o d z ą się na  N i e b o  j a k o  N i e b o  [ " P o z o s t a w i a j ą słońcu 

1  k s i ę ż y c o w i ich  b i e g ,  g w i a z d o m ich tor,  p o r o m  r o k u ich dob­

r o d z i e j s t w o i ich  d o k u c z l i w o ś ć , nie robią z  n o c y  d n i a , a z dnia 

n i e u s t a n n e j za czymś  p o g o n i " (s.  3 2 2 ) ] . 

Śmiertelni mieszkają, o ile  o c z e k u j ą Istot  B o s k i c h  j a k o Boskich 

("Czekają na znaki ich nadejścia i nie zapoznają  z n a m i o n ich 

b r a k u " ) . Śmiertelni mieszkają, o ile posłuszni są  w ł a s n e j istopie 

-  t e m u  m i a n o w i c i e , że  m o g ą  p o d o ł a ć śmierci  j a k o śmierci. (...) To 

z a c h o w y w a n i e  c z w o r o k ą t a nie  b y ł o b y  m o ż l i w e ,  g d y b y "...było 

t y l k o  p o b y t e m na  Z i e m i ,  p o d  N i e b e m , w  o b l i c z u Istot Boskich, 

w e s p ó ł ze  Ś m i e r t e l n y m i .  A l e nie jest  t y l k o  t y m - jest raczej zawsze 

już  p o b y t e m przy rzeczach. I  w ł a ś n i e w rzeczach, przy których 

p r z e b y w a j ą Śmiertelni  z a m i e s z k i w a n i e  j a k o  z a c h o w y w a n i e prze­

c h o w u j e  c z w o r o k ą t . " (s.  3 2 3 ) 

Cały  t e n  t o k  r o z w a ż a ń  H e i d e g g e r  w i e ń c z y etnograficznym 

p r z y k ł a d e m ,  o p i s e m  c h ł o p s k i e g o  d o m u , w  k t ó r y m  p r z e c h o w y w a ­

n y jest  ó w  " c z w o r o k ą t " :  Z i e m i a -  N i e b o - Istoty Boskie - Śmierte­

lni w  s w o j e j  p i e r w o t n e j  j e d n o ś c i : 

" P o m y ś l m y przez  c h w i l ę o jakiejś zagrodzie w Schwarzwal­

dzie, którą jeszcze przed  d w u s t u laty  b u d o w a ł o  c h ł o p s k i e zamie­

s z k i w a n i e .  D o m urządziła  t u  m o c  o t w i e r a n i a rzeczy dla  p r o s t o ­

t y  Z i e m i i  N i e b a , Istot  B o s k i c h i  Ś m i e r t e l n y c h . Postawiła ona 

zagrodę na  o s ł o n i ę t y m  o d  w i a t r u ,  p o ł u d n i o w y m  z b o c z u góry, 

p o ś r ó d hal, w  p o b l i ż u źródła. Dała  m u szerokoskrzydły gontowy 

d a c h ,  s t o s o w n i e  u k o ś n y , by  m ó g ł  u d ź w i g n ą ć ciężar  ś n i e g u , nisko 

o p a d a j ą c y , by  o c h r o n i ć izby przed  b u r z a m i w  d ł u g i e zimowe 

noce. Nie  z a p o m n i a ł a o kącie ze  ś w i ę t y m i obrazami nad wspól­

n y m  s t o ł e m , przyznała w izbie  u ś w i ę c o n e miejsce połogowi 

i  ' d r z e w u  u m a r ł y c h '  ( T o t e n b a u m ) - tak w  t a m t y c h stronach 

n a z y w a j ą  t r u m n ę - i w  t e n  s p o s ó b  r ó ż n y m  p o r o m życia wytyczyła 

p o d  j e d n y m  d a c h e m tor ich  w ę d r ó w k i przez czas. Zagrodę tę 

z b u d o w a ł o rękodzieło, które samo  m i a ł o  ź r ó d ł o w zamiesz­

k i w a n i u i  u ż y w a jeszcze  s w y c h narzędzi i  p r z y b o r ó w  j a k o rzeczy.-

T y l k o  w t e d y  g d y jesteśmy  z d o l n i  d o mieszkania, możemy 

b u d o w a ć .  G d y  w s k a z u j e m y na zagrodę z  S c h w a r z w a l d u , n» 

c h o d z i  n a m  o c z y w i ś c i e o  t o , ze  p o w i n n i ś m y byli i moglibyśmy 

p o w r ó c i ć  d o  b u d o w a n i a  t a k i c h  z a g r ó d .  C h o d z i nam o to, by 

pokazać, jak  z d o l n e  b y ł o  b u d o w a ć  z a m i e s z k i w a n i e ,  k t ó r e 

b y ł o . " (s.  3 2 2 - 3 3 3 ) 

M i r c e a  E l i a d e -  S y m b o l i c z n e  d o ś w i a d c z e n i e domu-•„.-

D o m w  " s y m b o l i z m i e  c e n t r u m " 

W  o p a r c i u o  b o g a t y materiał  w i e r z e n i o w y ,  m i t o l o g i c z n y ,

  c

*

c

* f ' 

nując przeglądu najrozmaitszych  t y p ó w  h i e r o f a n i i

1 S

w s k a z u j e , jak  c z ł o w i e k religijny  w a r t o ś c i u j e czas i przestfUL 

s w e g o bycia na  Z i e m i .  C z ł o w i e k religijny pragnie żyć w "owY* 

czasie" (illud tempus), o  k t ó r y m  o p o w i a d a mit, historia  ś w i * * 

5 0 

background image

W czasie  m o c n y m ,  r z e c z y w i s t y m ,  r e a k t u a l i z o w a n y m ,  c a ł k i e m 

i n n y m  o d  p o w s z e d n i e g o . Poprzez  o b r z ę d y ,  r y t u a ł y , obrazy (ima­

go: imitore)  o d t w a r z a  ó w czas,  o w ą  ś w i ę t ą rzeczywistość. 

Pragnie żyć w  c e n t r u m , w  s a m y m  ś r o d k u  " r z e c z y w i s t o ś c i par 

excellence  i s t n i e j ą c e j " . W  c e n t r u m  r z e c z y w i s t o ś c i sakralnej. 

" P o w i e d z m y  o d razu, ze  d o ś w i a d c z e n i e  n i e j e d n o r o d n o ś c i 

przestrzeni -  t o  p r a d o ś w i a d c z e n i e , które  m o ż n a  p o r ó w n a ć  d o 

' u s t a n a w i a n i a  ś w i a t a ' . "

2 0

  B u d o w a n i e ,  w z n o s z e n i e  b u d o w l i , za­

kładanie  s i e d z i b y ludzkiej  ( d o m u ,  w i o s k i ,  m i a s t a ) jest  " s t w a r z a ­

niem  ś w i a t a " , jest przekształcaniem  a m o r f i c z n e j , bezkształtnej 

przestrzeni  C h a o s u w  K o s m o s .  B u d o w a n i e jest  n a w i ą z a n i e m  d o 

k o s m o g o n i i , jest  w e j ś c i e m w  t r u d  b o g ó w , jest  n a ś l a d o w a n i e m 

t r u d u  b o g ó w . 

C z ł o w i e k religijny,  c z ł o w i e k  k u l t u r  p i e r w o t n y c h ,  a r c h a i c z n y c h , 

obierając  s o b i e siedzibę,  b u d u j ą c  d o m ,  p r a g n i e  b y ć  " j a k najbliżej 

b o g ó w " , (s.  9 5 )  T u bierze  p o c z ą t e k cały  k o m p l e k s  s y m b o l i 

i  o b r a z ó w ,  k t ó r y Eliade określa  m i a n e m  „ s y m b o l i z m u  ś r o d k a " , 

„ s y m b o l i z m u  c e n t r u m " . Obierając miejsce na siedzibę,  c z ł o w i e k 

poszukuje  " p u n k t u  s t a ł e g o " ,  " ś r o d k a " , osi  w s z e l k i e j przyszłej 

orientacji. W  t y m  d ą ż e n i u  p o s z u k u j e  m o c y miejsca  ś w i ę t e g o , 

u w a ż n i e  w y p a t r u j e  z n a k ó w i  z w i a s t u n ó w  o b j a w i a j ą c y c h tę  m o c , 

a  n a w e t , kiedy te nie  p o j a w i a j ą się,  w r ę c z  p r o w o k u j e je. 

M i e j s c e  ś w i ę t e  s t a n o w i  p r z e r w a n i e  j e d n o r o d n o ś c i przestrzeni. 

Ó w  " p u n k t  s t a ł y " ,  " ś r o d e k " jest  j e d n o c z e ś n i e  m i e j s c e m  u m o ż ­

l i w i a j ą c y m łączność z  B o g i e m , łączność ze  w s z y s t k i m i sferami 

rzeczywistości sakralnej  ( n i e b o - z i e m i a - p o d z i e m i e ) .  S y m b o l e m 

tego przerwania  j e d n o r o d n e j przestrzeni jest  o t w a r c i e , które 

umożliwia przejście z  j e d n e g o  r e g i o n u  k o s m i c z n e g o  d o  i n n e g o , 

z jednej sfery  d o  i n n e j .  T u ,  " w  ś w i ę t y m  k r ę g u ,  m o ż l i w e jest 

nawiązanie  ł ą c z n o ś c i z  b o g a m i ; muszą  w i ę c istnieć jakieś  ' d r z w i ' 

prowadzące ku górze, przez które  b o g o w i e  m o g ą  s c h o d z i ć na 

Ziemię, a ludzie -  s y m b o l i c z n i e  w s t ę p o w a ć w  N i e b i o s a " (s.  6 5 ) 

- pisze Eliade i  p r z y w o ł u j e  o p i s  o b j a w i e n i a się  o b e c n o ś c i Bożej, 

objawienia się miejsca  ś w i ę t e g o , w  k t ó r y m  p o j a w i a j ą się obrazy 

" B r a m y " i  D o m u  j e d n o c z e ś n i e :  " G d y  J a k u b w Haran ujrzał  w e 

śnie  d r a b i n ę sięgającą nieba,  p o której  w c h o d z i l i i  s c h o d z i l i 

aniołowie, i usłyszał ze szczytu Pana,  k t ó r y  p o w i a d a ł :  ' J a m jest 

Pan,  B ó g  A b r a h a m a ' ,  z b u d z i ł się zdjęty  t r w o g ą : 'O jakże miejsce 

to straszne! Nie jest  t u nic inszego,  j e n o  d o m Boży, a brama 

niebieska'.  W z i ą ł  k a m i e ń , na  k t ó r y m spał,  p o s t a w i ł  g o 'na znak' 

i nalał  n a ń  o l i w y .  N a z w a ł  t o miejsce  ' B e t h e l ' ,  t o znaczy  ' D o m 

Boży' (Księga Rodzaju  2 8 , 1 2 - 1 9 ) .  S y m b o l i k a zawarta w  w y r a ż e ­

niu 'brama niebieska' jest  b o g a t a i  s k o m p l i k o w a n a :  t e o f a n i a 

uświęca miejsce przez sam  f a k t , że  ' o t w i e r a ' je ku górze,  t o znaczy 

czyni zeń miejsce  ł ą c z n o ś c i z  n i e b e m ,  p u n k t  p a r a d o k s a l n y przejś­

cia  o d  j e d n e g o  p o r z ą d k u  d o  i n n e g o " , (s.  6 5 ) 

Ś w i ą t y n i e , które są  " w r o t a m i  b o ż y m i " i  u m o ż l i w i a j ą łączność 

z transcendencją  j e d n o c z e ś n i e , jak  w s k a z u j e  t o  b o g a t y ,  p o ­

chodzący z  r ó ż n y c h  o b s z a r ó w  k u l t u r o w y c h materiał,  d o t y c z ą c y 

symboliki  a r c h i t e k t o n i c z n e j , są  o d w z o r o w a n i e m  K o s m o s u ,  m o ­

delem  ś w i a t a .  Ś w i ą t y n i a , miejsce  ś w i ę t e jest obrazem  ś w i a t a 

• Imago  M u n d i .  J u ż w  p r z y w o ł a n y m przed  c h w i l ą opisie miejsca 

świętego w  w i z j i  J a k u b a -  ( d r a b i n a sięgająca nieba,  B ó g przema­

wiający ze szczytu) -  w i d a ć  e l e m e n t y  c a ł e g o  c y k l u  s y m b o l i c z ­

nego, który Eliade  n a z y w a  " s y m b o l i z m e m  ś r o d k a " ,  " s y m b o l i z ­

mem  c e n t r u m " . Należą  d o ń takie obrazy jak  " ś w i ę t a  g ó r a " ,  " g ó r a 

kosmiczna",  " o ś  ś w i a t a " -  A x i s  M u n d i i paralelne  d o  n i c h obrazy 

kolumny  u n i v e r s a l i s " ,  " k o l u m n y  ś w i a t a  p o d t r z y m u j ą c e j  p r a w i e 

Wszystko  c o  j e s t " ,  " k o l u m n y  n i e b i o s " ,  s ł u p a ,  d r a b i n y ,  s c h o d ó w 

l e g a j ą c y c h nieba,  " d r z e w o  ś w i a t a " , czy wreszcie interferujący 

* t e idee obraz  " d r z e w a  ż y c i a " . 

- Analizując dalej materiał  w i e r z e n i o w y  s y m b o l i k i  " ś r o d k a " , 

•%mboliki  c e n t r u m  d o t y c z ą c y  k r a j u , miasta,  ś w i ą t y n i ,  d o c h o d z i 

^fiiade  d o  z n a m i e n n y c h dla nas  w n i o s k ó w . Wskazuje, jak charak-

Jterystyczna dla  s p o ł e c z e ń s t w  t r a d y c y j n y c h jest ta  w i e l o ś ć  " ś r o d -

j^W" i  p o w t a r z a n i e się  o b r a z ó w  ś w i a t a na coraz mniejszą skalę: 

у człowiek  s p o ł e c z e ń s t w  p r a w s p ó ł c z e s n y c h stara się żyć jak 

^ j b l i ż e j środka  ś w i a t a .  W i e , że  j e g o kraj  z n a j d u j e się  f a k t y c z n i e 

*°8>odku  z i e m i ; że  j e g o  m i a s t o  s t a n o w i pępek  ś w i a t a , a  n a d e 

^ V s t k o  ś w i ą t y n i a bądź pałac są  p r a w d z i w y m i  ś r o d k a m i  ś w i a t a ; 

a także  c h c e ,  a b y  j e g o  w ł a s n y  d o m  z n a j d o w a ł się w  ś r o d k u i  b y ł 

imago mundi. (s.  7 8 ) 

B o g a t y materiał  e t n o g r a f i c z n y ,  f o l k l o r y s t y c z n y ,  w i e r z e n i o w y 

p o z w a l a  p o t w i e r d z i ć tę tezę, iż  d o m na skalę  m i k r o k o s m i c z n ą 

o d t w a r z a  w s z e c h ś w i a t .  D o m jest  m i k r o k o s m o s e m . 

C z ł o w i e k  k u l t u r  a r c h a i c z n y c h ,  c z ł o w i e k  s p o ł e c z e ń s t w  t r a d y c y ­

j n y c h ,  c z ł o w i e k  r e l i g i j n y pragnie żyć w  ś w i e c i e  m o c n y m ,  c z y s t y m , 

p e ł n y m i  u p o r z ą d k o w a n y m , w Kosmosie. Pragnie żyć w  ś w i e c i e 

ś w i ę t y m , w Kosmosie  t a k i m  j a k i m był na  p o c z ą t k u ,  g d y  w y s z e d ł 

z rąk  s t w ó r c y . Pragnąc  p r z e b y w a ć w  t y m  ś w i e c i e ,  o d t w a r z a 

rytualnie i  s y m b o l i c z n i e  ó w  K o s m o s  t a k i m ,  j a k i m był  " i n  p r i n -

c i p i o " , w  m i t y c z n e j  c h w i l i  s t w o r z e n i a . 

Eliade podkreśla paralelizm: miejsce  ś w i ę t e ,  ś w i ą t y n i a -  d o m , 

siedziba ludzka. Gerardus van der  L e e u w idzie jeszcze  d a l e j ,  g d y 

analizując  a n a l o g i c z n y materiał  p o w i a d a :  " D o m i  ś w i ą t y n i a są 

zasadniczo  j e d n y m . "

  2 1

 Tę  t o ż s a m o ś ć w  s p o s ó b  s z c z e g ó l n y  u p a t ­

ruje van der  L e e u w w  d o ś w i a d c z e n i u  d o m u  c h ł o p s k i e g o ,  g d z i e 

ma miejsce  ż y w e  o b c o w a n i e z  ż y w y m  s y m b o l e m .  ( D o m  c h ł o p s k i 

jest  p o s t a w i o n y na ziemi,  w z n i e s i o n y z  " ż y w e g o "  d r z e w a ,  p ł o n i e 

w  n i m  " ż y w y  o g i e ń " . ) A także w  j e g o  s y m b o l i c z n e j  s t r u k t u r z e . 

" D o m i  ś w i ą t y n i a są  w i ę c  t y m  s a m y m - pisze autor Fenomeno­

logii religii -  ' d o m e m  b ó s t w a ' . Także ołtarz i  o g n i s k o są  t y m 

s a m y m - ołtarz jest w  ś w i ą t y n i  s t o ł e m i  o g n i s k i e m  b o g ó w " , (s. 

4 4 1 ) Tak jak stół jest w  d o m u ołtarzem a  o g n i s k o  j e g o  m i e j s c e m 

szczególnie  ś w i ę t y m -  m o ż n a  d o d a ć , by streścić tę  l a p i d a r n i e 

w y r a ż o n ą myśl van der  L e e u w a o zasadniczej  j e d n o ś c i  d o m u 

i  ś w i ą t y n i . 

O b a j -  z a r ó w n o Eliade, jak i  v a n der  L e e u w - podkreślają  t o ,  c o 

p o z w a l a  u c h w y c i ć  s p e c y f i c z n y charakter  d o m u  j a k o miejsca 

ś w i ę t e g o ,  w y o d r ę b n i o n e g o ze  ś w i e c k i e j ,  c h a o t y c z n e j ,  a m o r f i c z ­

nej przestrzeni  " t e g o co na  z e w n ą t r z " W  s w y c h analizach 

przestrzeni  s y m b o l i c z n e j  d o m u kładą  a k c e n t na  g r a n i c e sakralne 

oddzielające  j e d n ą przestrzeń  o d  d r u g i e j , na  o w e  s y m b o l e przejś­

cia  j a k i m i są  p r ó g i  d r z w i w  k a ż d y m  d o m u . G. van der  L e e u w pisze: 

" W  d o m u  m o c jest  p o d z i e l o n a na różne części.  W z o r c o w y m 

przykładem jest  t u  d o m rzymski,  j a k k o l w i e k na  c a ł y m  ś w i e c i e 

z n a j d u j e m y  p o d o b n ą sytuację. A  w i ę c przede  w s z y s t k i m  d r z w i : 

d r z w i , które  o d g r a d z a j ą przestrzeń  d o m u  o d  m o c y  z n a j d u j ą c e j się 

na zewnątrz,  d r z w i , które  c h r o n i ą i  s t a n o w i ą przejście z  t e r e n u 

ś w i e c k i e g o na teren  ś w i ę t y . W Rzymie  w e j ś c i e stało się  J a n u s e m , 

b o g i e m , który  j a k o pierwszy  w z y w a n y jest w  m o d l i t w i e .  P r ó g 

jest granicą sakralną, której  p r z y s ł u g u j e  s z c z e g ó l n a  m o c .  N a w e t 

dzisiaj w Palestynie matka nie może na  p r o g u karmić dziecka ani 

g o karać.  D z i e c k o zbite na  p r o g u  m o g ł o b y  c i ę ż k o  z a c h o r o w a ć . Na 

p r o g u nie siada się, nie pracuje  i t d . " Eliade  p o d k r e ś l a  r ó w n i e ż  t o 

w y o d r ę b n i e n i e przestrzeni  d o m u i sakralny charakter  g r a n i c y jaką 

s t a n o w i  p r ó g .  " L i c z n e  o b r z ę d y  t o w a r z y s z ą przekraczaniu  p r o ­

g u  d o m u : składa  m u się  p o k ł o n , bije  c z o ł e m ,  d o t y k a  p o b o ż n i e 

d ł o n i ą itp. Próg ma  s w o i c h  ' s t r a ż n i k ó w ' :  b o g ó w i  d u c h y , które 

bronią  w e j ś c i a  z a r ó w n o przed  z ł o ś l i w o ś c i ą ludzką, jak przed 

p o t ę g a m i  d e m o n i c z n y m i i  n i o s ą c y m i  c h o r o b ę Na  p r o g u składa 

się ofiary  b ó s t w o m  o p i e k u ń c z y m .  T a m też niektóre  k u l t u r y 

p a l e o o r i e n t a l n e  ( B a b i l o n , Egipt, Izrael)  z l o k a l i z o w a ł y  s ą d . " (s. 

6 5 ) . 

Ó w akcent, jaki kładą obaj badacze na ukazanie  s a k r a l n e g o 

charakteru  d o m u ,  d o m u  j a k o miejsca  ś w i ę t e g o  w y o d r ę b n i o n e g o 

z otaczającej przestrzeni na  z e w n ą t r z ,  m ó g ł b y  s u g e r o w a ć - czego 

w istocie w  o b u analizach nie  z n a j d z i e m y - dość  j e d n o s t r o n n y 

i  " s t a t y c z n y " obraz.  J e d n a k ż e w  t r a d y c j i  l u d o w e j  d o m  j a w i się nie 

t y l k o  j a k o miejsce  ś w i ę t e ,  m o c n e ,  K o s m o s  p r z e c i w s t a w i o n y 

C h a o s o w i , ale  r ó w n i e ż  j a k o miejsce pełne  m o c y  n i e b e z p i e c z n y c h , 

zagrażających  c z ł o w i e k o w i ,  z w r a c a  u w a g ę  r ó w n i e ż  d e m o n i c z n y 

charakter przestrzeni  w e w n ą t r z  d o m u .  M o ż n a  m ó w i ć  w i ę c  r ó w ­

nież o  p o l i s e m a n t y c z n o ś c i ,  n i e j e d n o z n a c z n o ś c i i  a m b i w a l e n c j i 

s y m b o l u  d o m u i  j e g o  d o ś w i a d c z e n i a w  t r a d y c j i  l u d o w e j .  B e z p o ­

ś r e d n i o w ten obszar  w i e l o z n a c z n o ś c i  s y m b o l i c z n e j , jaka  j a w i się 

w  i n d y w i d u a l n y m  d o ś w i a d c z e n i u  d o m u i ekspresji artystycznej 

( l i t e r a c k i e j ) ,  w p r o w a d z a j ą nas niektóre refleksje Bacheiarda. 

51