Obciążenie ogniowe 
 
 Obciążenie ogniowe (Q) – jest to ilość drewna w kilogramach o średnim 
cieple spalania 4400 kcal/kg (18,4MJ/kg) przypadająca na 1 m

2

 powierzchni 

rzutu poziomego pomieszczenia (strefy pożarowej), odpowiadająca ciepłu 
wywiązującemu się przy spaleniu materiałów palnych znajdujących się w tym 
pomieszczeniu (strefie pożarowej). 

Obciążenie ogniowe jest parametrem branym pod uwagę przy określaniu: 

• 

odległości obiektów handlowych od innych obiektów, 

• 

niezbędnego zapotrzebowania wody do zewnętrznego gaszenia pożaru we 
wszystkich strefach pożarowych, 

• 

wymagań ochrony przeciwpożarowej wydzielonych pożarowo części 
magazynów 

 
6. Analizując wymagania przeciwpożarowe dla części magazynów należy 

zwrócić uwagę na zapis w §6 ust. 1 pkt. Rozporządzenia Ministra Spraw 
Wewnętrznych z dnia 3 listopada 1992 roku w sprawie ochrony 
przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. 
U. Nr 92 poz. 460 i z 1995 roku Nr 102, poz. 507). które mówi ze: 

„jeżeli w budynku zakwalifikowanym do kategorii zagrożenia ludzi obciążenie 
ogniowe w jego części nie związanej funkcjonalnie z resztą budynku i 
przeznaczonej do celów handlowych i magazynowych stwarza wyższe 
wymagania w stosunku do klasy odporności ogniowej  obiektu niż kategoria 
zagrożenia ludzi, wymieniona część obiektu o klasie odporności ogniowej 
odpowiadającej jej obciążeniu ogniowemu powinna stanowić odrębna strefę 
pożarową”. 
 

Fakt ten oznacza to, iż magazyn związany funkcjonalnie z resztą obiektu 

handlowego powinien być oddzielony elementami oddzielenia 
przeciwpożarowego o odporności ogniowej zależnej od obciążenia ogniowego. 
 

Ponadto przy określaniu odległości obiektu handlowego od innych 

obiektów poza rodzajem obiektu, ich stopniem przeszklenia oraz wyposażeniem 
w samoczynne urządzenia gaśnicze uwzględnia się także wartość obciążenia 
ogniowego. 
 
 
OBLICZANIE OBCIĄŻENIA OGNIOWEGO 
 

Obciążenie ogniowe Q

d

 w  kg/m

2

 należy obliczać według wzoru: 

 

 

   
 
 
Q

d

= 

 

      i=n 
Σ(α

i

*G

1

) 

      i=1 
         
F 

 
n – liczba rodzajów materiałów palnych znajdujących się w pomieszczeniu     
(strefie pożarowej) 
α – współczynnik przeliczeniowy wyznaczany dla poszczególnych materiałów  
G – masa poszczególnych materiałów (kg) 
 

  Przy obliczaniu obciążenia ogniowego należy uwzględnić materiały 

palne składowane, wytwarzane, przerabiane lub transportowane w sposób 
ciągły, znajdujące się w danym pomieszczeniu (strefie pożarowej) oraz 
materiały palne wbudowane w konstrukcję (w ściany, stropy, konstrukcje 
dachowe), a także wykładziny, materiały izolacyjne itp. Obciążenie ogniowe 
należy obliczać przy założeniu ze wszystkie materiały palne znajdujące się  
w danym pomieszczeniu (strefie pożarowej) są równomiernie rozmieszczone na 
powierzchni rzutu poziomego (strefy pożarowej). Obliczeń obciążenia 
ogniowego dokonuje się na podstawie normy PN – 70/B – 02852. Ochrona 
przeciwpożarowa w budownictwie. Obliczanie obciążenia ogniowego oraz 
wyznaczanie względnego czasu trwania pożaru, której przedmiotem jest 
określanie obciążenia ogniowego wynikłego na skutek spalania się materiałów 
palnych w obiektach budowlanych lub składowiskach materiałów stałych. 
 

Polska Norma PN – 70/B – 02852. Ochrona przeciwpożarowa w 

budownictwie. Obliczanie obciążenia ogniowego oraz wyznaczanie względnego 
czasu trwania pożaru określa również jakich materiałów nie uwzględnia się przy 
obliczaniu obciążenia ogniowego: 
Dla przykładu są to: 

• 

materiały o zawartości wody ponad 60 % 

• 

produkty żywnościowe w chłodniach składowych