PRZEPOWIEDNIE a CZASY OBECNE  
 
opracował  
 
O. FLAWIAN NIEBIAŃSKI  
 
Salwatorianin, 1943 r.  
 
Nakładem; Ojcowie Salwatorianie, 1538 Roosevelt Street, Gary, Indiana  
 
Imprimatur f JOANNES FRANCISCUS Episcopus Wayne-Castrensis Fort Wayne, Indiana, dnia 27 
listopada 1942 r.  
 
SŁOWO WSTĘPNE  
 
Od najdawniejszych czasów, w godzinach największego utrapienia, ludzie szukali w proroctwach lub 
teŜ wizjach Świętych czy to wytłumaczenia zdarzeń, czy teŜ pobudki do nadziei albo wreszcie 
samego natchnienia. W czasie róŜnych kataklizmów, wśród których wojna jest najstraszniejszym i 
najbardziej zbrodniczym objawem, przychodziły na pamięć ludom przeraŜonym słowa tajemnicze, 
które im przywracały równowagę duchową. Dowód to najlepszy, Ŝe Opatrzność BoŜa kieruje 
zdarzeniami i Ŝe Dobro odnosi ostatecznie triumf nad Złem, Prawo nad Niesprawiedliwością.  
 
W czasach narodowego nieszczęścia masy ludowe zwracają się do Boga a przez potęgowanie w 
sobie wiary, zwracają się takŜe do swych narodowych wieszczów i proroków, aby z ich 
przepowiedni odkryć choćby rąbek tajemnicy co ich czeka, i co im bliŜsza czy teŜ dalsza przyszłość 
przyniesie. Zwłaszcza dzisiaj, gdy tyle państw upadło, a całym narodom grozi zagłada, 
przepowiednie narodowych wieszczów, o ile niosą z sobą nadzieję i pociechę, są kojącym balsamem 
na stroskane czy zrozpaczone serca milionów. Stąd przepowiednie te o ile są starej daty, a duŜo z 
nich się juŜ spełniło, mają szczególniejsze dla podbitych narodów znaczenie.  
 
Prawie kaŜdy wielki naród miał w waŜniejszych swych okresach proroków, którzy z mniejszą czy teŜ 
większą ścisłością przepowiadali jego przyszłość. Miał ich i ma ich dzisiaj takŜe naród polski. Oni to 
przepowiadali w swych jasnowidzeniach upadek Polski i jej odrodzenie i ponowny upadek i 
ostateczne zmartwychwstanie.  
 
I my dzisiaj w naszym utrapieniu nie potrzebujemy tracić nadziei ani wiary tak w byt nasz 
narodowy jak i w przyszłość, która zdaje się być tak czarną i niepewną. Ostatecznie Bóg zna tylko 
przyszłość a przed oczyma ludzkimi ukrył Bóg przyszłe losy świata. Tylko w wyjątkowych 
wypadkach wysłańcy BoŜy, otrzymawszy z natchnienia BoŜego znajomość przyszłych rzeczy, 
przepowiadali.  
 
I dzisiaj w tych nadzwyczajnych przełomowych czasach, krąŜy pomiędzy nami mnóstwo róŜnych 
przepowiedni i proroctw oraz wizji, które nieraz są bardzo trafne a nieraz znowu całkiem niejasne. 
Jakkolwiek proroctwa te pochodzą często od ludzi poboŜnych i świątobliwych, to jednak mają tylko 
charakter prywatny i moŜemy w nie wierzyć albo teŜ nie. W kaŜdym jednak razie są one pewnym 
ostrzeŜeniem dla nas przed złem i objawiają spełnienie pewnych planów i zamiarów BoŜych wobec 
całej ludzkości w najczarniejszej nawet rzeczywistości.  
 
Dlatego teŜ ludzie w kaŜdym czasie szukali w przepowiedniach pociechy i znaleźli je niechybnie. 
One to pomogły im przetrwać męŜnie i wierzyć w ostateczne zwycięstwo dobra i sprawiedliwości na 
ziemi.  
 
Z tego teŜ powodu staraliśmy się zebrać szereg róŜnych i nieraz bardzo ciekawych przepowiedni, 
które mogą rzucić snop światła w dzisiejsze czarne chwile naszego Ŝycia. JeŜeli one tylko pobudzą 
nas do większej wiary w lepszą przyszłość jak i Opatrzność BoŜą nad nami, to spełnią całkowicie 
swoje zadanie.  
 
W tej teŜ myśli wysyłamy zbiór tych przepowiedni w świat dzisiejszy ufając, Ŝe .kaŜdy po 
przeczytaniu tychŜe nabierze nowej siły duchowej do walki ze złem, jakie nas otacza zewsząd i przy 
pomocy BoŜej doczeka się lepszej swej przyszłości i szczęścia.  
 
AUTOR  
 
Spis treści  

 
I. PRZEPOWIEDNIE TYCZĄCE SIĘ POLSKI  
 
Stówo wstępne .................  
 
Św. Andrzej Sobola ................  
 
Wizja Ks. Markiewicza ...............  
 
Objawienie Wandy Malczewskiej ...........  
 
Przepowiednie Wernyhory ..............  
 
Proroctwa Adama Mickiewicza ............  
 
Ciekawe przepowiednie z ł 893 r. ...........  
 
Ojcze nasz ...................  
 
Francuska prorokini Perran .............  
 
Juliusz Słowacki .................  
 
Pius IX ....................  
 
Z Pieśni Janusza, Wincentego Pola ...........  
 
Przepowiednie Kapłana Jasper'a ............  
 
Stanisław Reske .................  
 
Widzenie O. Giniewicza w Płocku ...........  
 
Przepowiednie Franciszkanina z Góry Synaj ........  
 
Zygmunt Krasiński ................  
 
Czeska prorokini Chmielówna ............  
 
Przepowiednie Ks. Marka, Karmelity ..........  
 
Pieśń ludowa z Poznańskiego .............  
 
Staropolska wizja o nastaniu Nowej Polski ........  
 
Polska powstanie znowu ..............  
 
Św. Andrzej Bobola - Św. Stanisław Kostka ........  
 
II. PRZEPOWIEDNIE OGÓLNE  
 
Przepowiednie Ojca Urbana .............  
 
Wizja przyszłych wypadków .............  
 
Proroctwo brata Jana ...............  
 
Proroctwo Nostradamusa ..............  
 
Prorocza wizja św. Odylii ..............  
 
Przepowiednie o obecnej wojnie ............  
 
Proroctwo o Anglii ................  

 
Stara przepowiednia niemiecka z XII wieku ........  
 
Teresa Neumann, stygmatyczka niemiecka ........  
 
Św. Don Bosco przepowiada wolność Polski ........  
 
Proroctwo św. Malachiasza .............  
 
Nadchodząca epoka triumfu Kościoła katolickiego ......  
 
Ostatnie ostrzeŜenie ................  
 
III. PRZEPOWIEDNIE UZUPEŁNIAJĄCE  
 
Co sądzić o róŜnych przepowiedniach? ..........  
 
Proroctwo Eustachiusza ..............  
 
Stara wieszczba łacińska ..............  
 
Proroctwo św. Jana Kapistrana( 13 86-1456) ........  
 
Fragmenty kazań ks. Piotra Skargi ...........  
 
Z przemówienia sejmowego Jana Kazimierza ........  
 
Fragment kazania ks. Tomasza Młodzianowskiego ......  
 
Okryjesz naród nieśmiertelną chwalą ..........  
 
Panie, nie gub Polski... ...............  
 
O.MarekJandołowicz+1805 .............  
 
Gdy ludzie doczekają takiej wojny ...........  
 
Biedna Polsko... .................  
 
Juliusz Słowacki o PapieŜu Polaku ...........  
 
Modlitwa za pomyślny wybór PapieŜa ..........  
 
I. Przepowiednie Tyczące się Polski  
 
ŚW. ANDRZEJ BOBOLA  
 
Pierwsze i najzaszczytniejsze miejsce wśród naszych proroków narodowych zajmuje bezsprzecznie 
św. Andrzej Bobola. Urodzony w 1592 r. w województwie sandomierskim, wstąpił w 1613 r. do 
zakonu Ojców Jezuitów po czym wyświęcony na kapłana sprawował z górą 30 lat swój zaszczytny 
urząd kapłańsko-kaznodziejski zwłaszcza w pozyskiwaniu innowierców — schizmatyków do kościoła 
katolickiego. Wreszcie dnia 16 maja 1657 r. został w okrutny sposób zamordowany przez kozaków 
w Janowie Poleskim.  
 
Od tego czasu blisko trzy wieki przeszły, aŜ nareszcie dnia 17 kwietnia 1938 r. zostaje policzony w 
poczet Świętych i ogłoszony patronem polski.  
 
Sława zaś św. Andrzeja Boboli dlatego tak szybko rozeszła się po całym świecie, gdyŜ on 
przepowiedział nie tylko swoją kanonizację i chwałę jaką kiedyś będzie otrzymywał w Polsce, ale 
przede wszystkim przepowiedział zmartwychwstanie i odrodzenie nowej Polski.  
 
Działo się to w roku 1819 w Wilnie a więc juŜ 150 lat po jego męczeńskiej śmierci.  
 
O. Alojzy Korzeniewski, dominikanin, siedział w maleńkiej swej celce wileńskiego klasztoru 

rozwaŜając ze łzami w oczach smutną dolę swej nieszczęśliwej ojczyzny, kończąc ostatni dziesiątek 
tajemnic bolesnej cząstki róŜańca św. Skończywszy swą modlitwę w której jedynie szukał ukojenia 
w swych cierpieniach duchowych, wstał, — otworzył wąskie okienko swej ubogiej celki i wzniósłszy 
swe łzawe oczy do nieba, takimi słowy zwrócił się do błogosławionego Andrzeja Boboli, do którego 
Ŝywił szczególne naboŜeństwo:  
 
Męczenniku z Janowa! wszakŜe juŜ tyle razy przepowiedziałeś nam bliskie zmartwychwstanie 
ojczyzny naszej. CzyŜby jeszcze nie był nadszedł czas, by niebo wysłuchało modły Twoje i 
przepowiednie Twe się ziściły?  
 
Wiesz lepiej ode mnie, z jaką nienawiścią schizmatycy przesiadują naszą św. wiarę i jak starają się 
kraj nasz kochany. Ojczyznę twoją do schizmy popchnąć. Ach, św. Męczenniku... Patronie nasz, czy 
nie dosyć tej chłosty, tegoŜ upalenia? Wyjednaj dla biednych Polaków litość u miłosiernego Boga. 
Niech Polska stanie się znowu jednym królestwem prawowiernym i Bogu podległym.  
 
I utrapiony dominikanin westchnął, zamyślił się, zamknął okno i złoŜył do spoczynku, by zapomnieć 
o twardej rzeczywistości. W tym nagle, w maleńkiej samotnej celi zakonnika zajaśniało dziwne 
światło i jakaś wspaniała postać stanęła w jej środku.  
 
OtóŜ jestem. Ojcze Korzeniewski! Jestem ten, którego przyczyny wzywałeś.  
 
Otwórz okno jeszcze raz i popatrz i zobaczysz rzeczy, które nigdy dotąd nie widziałeś.  
 
Choć przeraŜony ale posłuszny dominikanin spełnia wolę błog. Andrzeja Boboli. DrŜącą od lęku i 
wzruszenia dłonią otwiera okno i jakieŜ było jego zdziwienie. Znikł ogród klasztorny, znikł mur go 
otaczający a miejsce jego zajęła rozległa równina, przecudny krajobraz.  
 
Płaszczyzna która się przed tobą roztacza, mówił dalej niebieski posłaniec — to ziemia Pińska, ta 
sama, na ..której ..Bóg ..mi ..pozwolił ..krew ..przelać ..za ..miłość Chrystusa. Lecz przyjrzyj się 
bliŜej a dowiesz się o tym coś tak bardzo pragnął widzieć.  
 
I wyjrzał Ojciec Korzeniewski po raz drugi przez okienko swej celki i w tej chwili cała równina była 
zaludniona. Toczyła się tam krwawa, zaciekła bitwa. Nieprzeliczone szeregi Moskali, Niemców, 
Francuzów, Anglików i innych narodowości uderzyły na siebie wzajemnie. Niebo płonęło od 
poŜarnej łuny. Surowy nieznośny cuch krwi przyprawiał o mdłości przeraŜonego widza.  
 
Dominikanin odwrócił wzrok ze wstrętem i zgrozą.  
 
Wtedy Męczennik Towarzystwa Jezusowego stał niewzruszony w pośrodku celi i łagodnym a 
przekonywującym tonem objaśniał to widzenie:  
 
Kiedy ludzkość doczeka się takiej wojny — tu wskazał na pole bitwy — to za przywróceniem pokoju 
nastąpi wskrzeszenię Polski a ja (Andrzej B obola) uznany zostanę głównym jej patronem.  
 
Ksiądz Korzeniewski, zaledwie mógł oczom i uszom swym wierzyć, co widział i słyszał. Unosząc się 
niebiańską radością nad tym wszystkim, prosił św. Andrzeja o jakiś znak ziemskiej pewności, Ŝe to 
nie sen, nie złudzenie ale rzeczywistość.  
 
Na to odpowiedział św. Andrzej:  
 
Ja ci to mówię, ja Andrzej, o prawdzie tego cię zapewniam. Widzenie twoje jest rzeczywiste i nie 
zawodne a wszystko to się spełni, co do joty. Więc juŜ bez troski udaj się na spoczynek. śeby ci 
jednak i znak upragniony zostawić, Ŝeś istotnie widział i słyszał to wszystko, zostawiam ci ślad dłoni 
mojej na tym stole.  
 
To mówiąc, połoŜył rękę na stole dominikanina i zniknął.  
 
Ochłonąwszy z pierwszego wraŜenia jakie na nim zrobiło ukazanie się św. męczennika, ks. 
Korzeniewski zbliŜył się do stołu i zobaczył wyraźny odcisk świętej dłoni na stole. Następnego zaś 
dnia zawołał wszystkich ojców i braci klasztoru, którzy widzieli i poświadczyli znamię zostawione 
przez św. Andrzeja Bobolę.  
 
Jedno proroctwo św. Andrzeja się juŜ spełniło, gdy dwa lata temu został Świętym ogłoszony i 
uznany za patrona całej Polski. Nie wiadomo tylko czy proroctwa te odnoszą się do poprzedniej 

wolnej Polski czy teŜ do przyszłej, której odrodzenia i zmartwychwstania znowu oczekujemy. JeŜeli 
jednak Polska miała zmartwychwstać to nie po to, by znowu zginąć. A więc moŜemy z całą 
pewnością wierzyć i ufać, Ŝe Polska za wstawiennictwem św. Andrzeja, patrona swego, powstanie 
znowu do Ŝycia, by juŜ więcej nie zginąć. Wszak św. Andrzej Bobola i nadal będzie się wstawiał za 
nami do Boga, Ojca naszego.  
 
WIZJA KS. MARKIEWICZA  
 
KS. BRONISŁAW MARKIEWICZ, załoŜyciel zgromadzenia KsięŜy św. Michała Archanioła zmarł w 
opinii świątobliwości dnia 29 stycznia 1912 r. Na podstawie widzenia anioła, które miał 3 maja 
1863 r. wierzył w nadejście wojny światowej, wierzył, Ŝe wojna ta będzie miała dwa okresy i Ŝe po 
skończonej wojnie wolność Polski będzie zupełnie zabezpieczona.  
 
Oto jego własne słowa:  
 
Wszyscy przegrają, nawet ci, którzy zwycięŜą, albowiem wzajemnie się zniszczą. Padnie bardzo 
wiele ludzi od kul, wymrze jeszcze więcej z głodu i zarazy, a kaleki i sieroty będą zapełniały domy. 
Ale na pierwszej wojnie jeszcze się nie skończy nieszczęście ludzkie. Koniec jej nastąpi, aŜ narody 
uznają się za braci, aŜ wolność Polski będzie zupełnie zabezpieczona.  
 
Na podstawie tej wizji w 1865 r. napisał Ks. Markiewicz dramat pod tytułem “Bój bezkrwawy" 
drukowany po raz pierwszy 1911 r. i tak między innymi mówi dalej:  
 
Pokój Wam Słudzy i SłuŜebnice Pańskie! PoniewaŜ Pan najwyŜszy was więcej umiłował, aniŜeli inne 
narody, dopuścił teŜ na was ten ucisk, abyście oczyściwszy ..się z grzechów Waszych, stali się 
wzorem dla innych narodów i ludów, które niebawem odbiorą karę sroŜszą od Waszej w zupełności 
grzechów swoich. Oto juŜ stoją zbrojne miliony wojsk z bronią w ręku straszliwie morderczą. Wojna 
będzie powszechna na całej kuli ziemskiej i tak krwawa, iŜ naród połoŜony na południu Polski 
wyginie zupełnie. Groza jej będzie tak wielka, iŜ wielu ze strachu rozum postrada. Za nią przyjdą 
jej następstwa: głód, mór na bydło i dwie zarazy na ludzi, które więcej ludzi pochłoną, aniŜeli 
wojna sama. Ujrzycie zgliszcza, trupy wokół i tysiące dzieci opuszczonych, wołających chleba. W 
końcu wojna stanie się religijną. Walczyć będą dwa obozy, obóz ludzi wierzących w Boga i obóz nie 
wierzących w Niego. Nastąpi wreszcie powszechne bankructwo i nędza, jakiej świat nigdy nie 
widział, do tego stopnia, iŜ wojna sama ustanie z braku sit i środków. Zwycięzcy i zwycięŜeni 
znajdą się w równej niedoli i wtedy niewierni uznają, iŜ Bóg rządzi światem i nawrócą się a 
pomiędzy nimi wiele Ŝydów.  
 
Wojnę powszechną poprzedzą wynalazki zdumiewające i straszliwe zbrodnie na świecie.  
 
Wy, Polacy, przez ucisk niniejszy oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się 
wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludziom, nawet niegdyś wrogim. I 
tym sposobem wprowadzicie dotąd nie widywane braterstwo ludów: Bóg wyleje na Was wszelkie 
laski i dary, wzbudzi między Wami ludzi świętych i mądrych i wielkich mistrzów, którzy zajmą 
poczytne stanowisko na kuli ziemskiej. Języka Waszego uczyć się będą w uczelniach na całym 
świecie. Szczególniej przez Polaków Austria (dawniejsze Austro-Węgry) podniesie się i stanie 
federacją ludów. A potem na wzór Austrii ukształtują się inne państwa. NajwyŜszy zaś Pan Bóg was 
wyniesie, kiedy dacie światu wielkiego PapieŜa.  
 
Ufajcie przeto Panu, bo jest dobry, miłosierny i nieskończenie sprawiedliwy. On pokornych 
podwyŜsza i im łaskę dawa. a pysznych poniŜa i odrzuca na wieki. Szukajcie przede wszystkim 
królestwa Niebieskiego, dóbr duchowych, które trwają na wieki, bo co nie trwa na wieki nie jest 
dobrym prawdziwym. Tym zapełnicie niebo a na ziemi znajdziecie szczęście, jakiego świat dać nie 
moŜe. Polacy, Bóg Ŝąda od was nie walki, jaką staczali najlepsi przodkowie wasi na polach bitew w 
chwilach stanowczych, ale bojowania cichego, pokornego a znojnego na kaŜdy dzień, szczególniej 
przeciw nieprzyjaciołom dusz waszych, Ŝąda od was walki w duchu Chrystusowym i w duchu 
Świętych Jego. On chce, abyście kaŜdy w swoim stanowisku wiedli przede wszystkim na kaŜdy 
dzień bój bezkrwawy. Tylko pod tym warunkiem dostaniecie się do nieba a w dodatku juŜ tu na 
ziemi zajmiecie świetne stanowisko pomiędzy narodami. Pokój Warn!  
 
Zaś po śmierci ks. Markiewicza ukazał się artykuł jego drukowany dnia 15 kwietnia 1912 r. 
Czytamy tam następujące słowa:  
 
Ogół polski sobą trwoŜy i pyta, co począć?  
 

Wrogowie nasi uzbrojeni od stóp do głowy, jak nigdy przedtem, groŜą zupełną zagładą 
wszystkiego, co polskie. Najlepsi nasi sprzymierzeńcy i przyjaciele od nas odstąpiwszy, łączą się z 
wrogami. A my bezbronni i podzieleni na trzy dzielnice opasane zbrojnym kordonem.  
 
Ludzie małej wiary, czemu sobą trwoŜycie? Wszak Duch Św. na wielu miejscach Pisma św. (Ks. 
Machabeusza l, 3; III 8, 2: Kronik 16, nas zapewnia, iŜ w mocy Pana Boga jest zwycięstwo. U 
Niego garstka walczących tyle znaczy, co miliony wojsk. Zwycięstwo nie zaleŜy ani od siły wojsk ani 
od mnogości walczących, ale od siły, które przysyła niebo. Zresztą w historii naszej liczne na to 
mamy przykłady. Bóg jest ten sam dzisiaj na niebie, co i wczoraj i po dawne czasy. Niebo i ziemia 
przeminą, a słowa Jego nie przeminą. Tym mniej mamy się lękać wrogów naszych, iŜ pycha ich 
doszła w tej chwili do najwyŜszego szczytu, zuchwale bowiem depcą wszelkie prawa BoŜe i prawa 
ludzkie, nawet własne obietnice łamią i mówią, Ŝe u nich najwyŜszym prawem — siła brutalna. A 
my tymczasem po wiekowej karze upokorzeni i w znacznej części poprawieni wyznajemy, iŜ Bóg 
jest jedyną nadzieją naszą a -lego przykazania najwyŜszym prawidłem czynów naszych. “Bóg 
pysznymi się brzydzi a pokornym łaskę daje.  
 
W górę serca. Polacy! Oto chwila ostatniej próby naszej oraz chwila straszliwego pohańbienia 
wrogów naszych. Oto teraz dokona się na nich straszliwa chłosta BoŜa.  
 
Walczyć będą na ziemi i na morzu oręŜem niesłychanie morderczym, odniosą nawet zwycięstwa, 
ale zwycięstwa Pyrrusowe. Miliardów nie zabiorą, albowiem wszystko spustoszywszy, opanują 
gruzy i gromady ludu łaknącego chleba. Wojna załamuje handel, przemysł i rolnictwo. Głód i stosy 
trupów sprowadzą zarazy, które poŜrą ich więcej, aniŜeli Ŝelazo i pociski pękające. Na dobitek, 
tłumy pozostałe rzucą się na moŜnych i potęŜnych tego świata i zbroczą dłonie swoje krwią bratnią.  
 
Po kilku latach szału dzikiego reszta pozostałych oglądnie się na około i ujrzy ze zdumieniem naród 
polski Ŝyjący twardo, a w zgodzie bratniej i w przyjaźni BoŜej i zaczną nam zazdrościć stanu 
naszego.  
 
Rzeka: Wszak to naród, co przed wieki był przedmurzem naszym przed nawała barbarzyństwa z 
północy. To przedmurze upadło, nas zalało barbarzyństwo. Postawmy je znowu — w tym nasz 
obowiązek i interes.  
 
Wyciągną ku nam ręce i zawołają: Dajcie nam mistrzów a nauczcie nas, jak Ŝyć szczęśliwie na 
ziemi podobnie wami  
 
l zasiądą stolice nauczycielskie męŜowie naszego narodu po róŜnych miejscach na świecie, my 
odzyskamy niezawisłość polityczną i zasłyniemy więcej aniŜeli kiedykolwiek przed laty.  
 
Po przewrocie bowiem najbliŜszym poznają ludzie, iŜ sztuka wszelka a osobliwie poezja powinna 
płonąć Ŝarem miłości wszystkiego, co piękne i dobre i nim narody zapalać.  
 
Stąd poetów naszych, kaznodziei naszych, zwłaszcza tych, którzy na wzór proroków i apostołów nie 
tylko przemawiają do pojedynczych parafii ale do całego narodu, i innych pisarzy naszych wykładać 
będą w oryginale na pierwszych uczelniach świata.  
 
Dzisiaj duma narodowa i oszczerstwa funduszów gadzinowych trzymają zasłonę na oczach ludów 
ziemi, iŜ nie poznają wyŜszości i sztuki i literatury naszej.  
 
Aby zaś to podniesienie nasze ze stanu upośledzenia wkrótce się ziściło, musimy bronić ustaw i 
praw kościoła katolickiego i zachować je, oddając w ich obronę Ŝycie, zdrowie i mienie jak to 
zatwierdziła Konfederacja generalna dnia 17 sierpnia 1764 r. pod laską Augusta Aleksandra 
Czartoryskiego, generalnego regimentarza i wojewody ruskiego. Mawiał Don Gueranger: Gdyby 
Polacy jedną część tych ofiar, jakie od 70 lat szlachetnie ponoszą dla wybicia się na niepodległość 
byli obrócili na dźwiganie kościoła, byliby i siebie i kościół uratowali i Ojczyznę swoją postawili... a 
ja dodam jeszcze (ks. Markiewicz) a nawet byliby świat cały na drogę właściwą sprowadzili. To 
zdanie i dzisiaj zatrzymało w całej pełni swoje znaczenie...  
 
Gdy się z rozwagą przeczyta to wszystko, dochodzi się do następujących wniosków:  
 
l. Wojna światowa będzie miała dwa okresy... drugi z nich będzie wojną wierzących z niewierzącymi 
(CzyŜ to nie dzisiejsza wojna przeciwko Niemcom i Bolszewikom???)  
 
2. Po wojnie nastąpi powszechne bankructwo i rewolucja prawdopodobnie komunistyczna, która 

jednak ominie pobitą Polskę.  
 
3. Dopiero po ustąpieniu rewolucji nadejdzie wskrzeszenie Polski, zupełne zapewnienie jej 
niepodległości i stworzenie unii ludów środkowo-europejskich na których czele będzie stała Polska.  
 
4. Odnowiona Polska będzie promieniować kulturą na cały świat, wyda wtedy wielkiego PapieŜa i 
zajmie świetne stanowisko pomiędzy wszystkimi narodami. Nawet sztuka i poezja polska zasłyną 
na całym świecie. Polska będzie tedy światu torowała drogę do Boga.  
 
Ciekawe, Ŝe juŜ dzisiaj słychać głosy tak ze strony polskiego rządu we Francji jak i aliantów o 
konieczności unii ludów słowiańskich, którym by przewodniczyła Polska. Tak pojmował i Mickiewicz 
posłannictwo Polski — zobacz stronę 21.  
 
OBJAWIENIE WANDY MALCZEWSKIEJ  
 
Wanda Malczewska, która jako 75-letnia staruszka umarła w opinii świątobliwości dnia 26 września 
1896 r. obdarzona była przez Boga niezwykłymi prawie codziennymi objawieniami i widzeniami, 
przepowiadając bardzo wiele o Polsce. Była wielką czcicielką tak Eucharystii jak i Najśw. Dziewicy. 
To teŜ ukazywali jej się często tak Pan Jezus jak i Matka Najświętsza.  
 
Oto niektóre jej przepowiednie:  
 
W drugi Piątek Wielkiego Postu roku 1872 ukazał się jej Pan Jezus w Ogrójcu i tak przemówił do 
niej: “Ojczyzna twoja i Kościół w tej Ojczyźnie... przez krwawą pracę i jedność bratnią dojdą do 
upragnionej wolności. Niech tylko naród tej wolności nie obróci w swawolę".  
 
W piąty Piątek tegoŜ Postu widziała Zbawiciela dźwigającego krzyŜ na Kalwarię. A kiedy wraz z 
niewiastami jerozolimskimi litowała się Wanda nad Zbawicielem, Pan Jezus tak przemówił do niej: 
“ZbliŜają się czasy przewrotne. Ojczyzna wasza będzie wolna od ucisków wrogów zewnętrznych, ale 
jq opanują wrogowie wewnętrzni. Przede wszystkim starać się będą wziąć w swe ręce młodzieŜ 
szkolną i dowodzić będą, Ŝe religia w szkołach niepotrzebna, ze moŜna ją zastąpić innymi naukami. 
Spowiedź i inne praktyki religijne, kontrola Kościoła nad szkołami zbyteczna, bo ścieśnia myślenia 
ucznia. KrzyŜe i obrazy religijne ze sal szkolnych będą chcieli usunąć, aby te wizerunki 
chrześcijańskie nie draŜniły Ŝydów. Przez młodzieŜ pozbawioną wiary, zechcą w całym narodzie 
wprowadzić niedowiarstwo. JeŜeli naród uwierzy temu i pozbędzie się wiary, straci przywróconą 
ojczyznę. — NiechŜe tedy ojcowie i matki zwracają uwagę na szkoły. Niech protestują przeciwko 
usuwaniu wizerunków religijnych ze szkoły i przeciwko nauczycielom dąŜącym do zaprowadzenia 
szkoły bezwyznaniowej. — Nauka bez wiary nie zrodzi Świętych ani bohaterów narodowych. — 
Zrodzi szkodników — módl się o dobrą chrześcijańską szkołę".  
 
Niestety tak było w Polsce przed obecną wojną. W Wielki Piątek tego samego roku Wanda była 
świadkiem ukrzyŜowania Chrystusa i widziała jak Pan Jezus oddawał Matkę Najśw. w opiekę św. 
Janowi. Wtedy Pan Jezus wyrzekł te słowa: “Im więcej który naród ukocha Ją, tym więcej ode Mnie 
łask otrzyma i choćby przez wrogów skazany był na zagładę, nie zginie, ale odradzać się będzie".  
 
Gdy po tym zdaniu zwróciła się Wanda do Matki Boskiej i przypomniała Jej jakiej to czci od wieków 
doznaje w Polsce, wtedy to Matka Najśw. tak odpowiedziała Wandzie:  
 
“Tak, Polska niegdyś wyróŜniała się naboŜeństwem do mnie — to teŜ serdecznie ją kocham. Pod 
moją opieką wzrastała. Nieprzyjaciół nawet silniejszych, zwycięŜała. Jej oręŜ wsławił się wobec 
całego chrześcijaństwa, gdy szła do boju pod moim hasłem. Skoro otrzyma niepodległość, to 
niedługo powstaną przeciwko niej dawni gnębicie/e, aby ja zdusić. Ale moja m/oda armia, w Imię 
moje walcząca, pokona ich i odpędzi daleko i zmusi do zawarcia pokoju. Ja jej dopomogę. 
Dostaliście się do niewoli wskutek niezgody wewnętrznej i sprzedajności wielu waszych rodaków. — 
Rozebrali was na kawałki, ale Pan Bóg na moją prośbę (Matki Boskiej) tego rozbioru nie zatwierdził. 
ZbliŜa się czas, Ŝe sprawiedliwość Boska upokorzy chciwość zaborców waszych, tępicieli wiary 
katolickiej i naboŜeństwa do Serca mojego Syna. Oni upadną, a Polska na moją prośbę będzie 
wskrzeszoną i wszystkie jej części będą złączone. Ale... niech strzeŜe wiary i nie dopuszcza 
niedowiarstwa... zdrady... niezgody i lenistwa, bo te wady mogą ją na powrót zgubić i to... na 
zawsze! Pragnę widzieć Polskę szczęśliwą, ale niech teŜ Polacy do tego rękę przykładają... Modlę 
się za Polskę, za jej naboŜeństwo do mnie. Modlę się za wszystkie stany... aby miłość, zalecona 
przez mojego Syna, zakwitła wśród was... Módlcie się wszyscy — i postępujcie drogą wskazaną 
wam przez mojego Syna."  
 

Innym razem w roku 1896 w dniu BoŜego Ciała rzekł Pan Jezus do Wandy:  
 
“O jakŜe mnie to boli, Ŝe dawna wiara i poboŜność coraz bardziej słabnie w tym narodzie, Ŝe 
oświeceni psują prostaczków zamiast dawać im dobry przykład. Ach, jak mi Ŝal tego narodu. 
Pocieszam się tem, Ŝe w ostatnich czasach zaczęły się tworzyć wśród was stowarzyszenia 
Eucharystyczne, mające na celu adoracje, częste komunie święte, lecz niestety naleŜą do nich 
same niewiasty starsze. A gdzieŜ młodzieŜ, gdzieŜ męŜczyźni, gdzie inteligencja? CzyŜ im nie jest 
potrzebna wiara i praktyki religijne? Mów komu tylko moŜesz, iŜ odrodzenie się waszej Ojczyzny, 
jej rozkwit, utrzymanie się w niezaleŜności, zaleŜy od zjednoczenia się ze mną przez Ŝycie 
eucharystyczne."  
 
Ale nie dosyć na tem. W dzień Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w 1873 r. po nieszporach 
pozostała Wanda przed ołtarzem Matki Boskiej. Wtedy to przemówiła do niej Królowa Polski: 
“Uroczystość dzisiejsza niezadługo stanie się świętem waszym narodowym, bo w tym dniu 
odniesiecie zwycięstwo świetne nad wrogami, dąŜącymi do waszej zagłady. To święto powinniście 
obchodzić ze szczególniejszą okazałością. Moją stolicę na Jasnej Górze powinniście otaczać 
szczególniejszą opieką i przypominać sobie dobrodziejstwa, jakie od Boga za moją przyczyną 
odebraliście i jeszcze odbierać będziecie, jeŜeli się wierze św. katolickiej i cnotom chrześcijańskim i 
prawdziwej miłości Ojczyzny, opartej na jedności i braterstwie wszystkich klas nie 
sprzeniewierzycie."  
 
W uroczystość BoŜego Narodzenia 1873 r. po południu na adoracji, gdy lud śpiewał kolędy, 
pokazała się Matka Boska z Dzieciątkiem Jezus... obok był św. Józef i Aniołowie, grono zaś św. 
Polaków i Polek klęczało u stóp Marii i śpiewało: “Królowo nasza wśród Cherubinów — usłysz 
pokorny śpiew polskich synów, co się do tronu twego wznosi i o swobodę Ojczyzny prosi." Podczas 
tej pieśni widziałam (pisze Wanda), Ŝe Matka Boska nachyliła się do Pana Jezusa i coś z Nim 
mówiła a potem do śpiewających rzekła: “Polskę kocham, bo to moje królestwo... Nie zapomnę o 
was, a Syn mój nie da wam zginać. Jeszcze chwila cierpienia a swobodę odzyskacie."  
 
Zaś cztery lata później, w uroczystość Trzech Króli, dnia 6 stycznia 1877 r., w czasie wotywy, pod 
koniec pierwszej Ewangelii, ukazał się jej Pan Jezus jako Dziecina na jasnym obłoku stojący. W 
ręce trzymał kulę ziemską, nad nią świeciła nadzwyczajna gwiazda, a na kuli ziemskiej wyrysowane 
były róŜne kraje, pomiędzy nimi Polska z morzem i napisem: “Królestwo Marii." Podczas komunii 
kapłana podczas tejŜe mszy św. widziała Wanda u stóp Pana Jezusa klęczących przedstawicieli 
róŜnych narodów a pomiędzy nimi królów polskich: Mieczysława z Ŝoną Dąbrówką, Jagiełłę z 
Jadwigą, Kunegundę z Bolesławem i Sobieskiego. Wtedy Pan Jezus pobłogosławił zebranych i 
Wanda usłyszała głos wychodzący z ust Pana Jezusa:  
 
“Błogosławiony Naród, którego Panem jest Bóg."  
 
A dnia 5 października 1873 r. wyrzekł Pan Jezus do Wandy następujące słowa:  
 
“Zatknąłem pośród was krzyŜ, jako godło wiary, triumfu i chwały. Dałem wam Matkę moją za 
Opiekunkę i czegóŜ się boicie? — Dlaczego tak słaba wasza ufność? Pamiętajcie, Ŝe Maria, Matka 
moja, wszystko wam wyjednać moŜe."  
 
W uroczystość zaś św. Józefata, dnia 14 listopada 1893 r., widziała Wanda, jak ten św. męczennik 
przedstawił Panu Jezusowi tysiące pomordowanych przez Rosjan unitów, zbezczeszczone kościoły, 
połamane figury Pana Jezusa i Matki Najśw. i błagał: “O Jezu, Sędzio sprawiedliwy! Patrz na te 
ofiary pomordowane, złoŜone u stóp Twoich. Zmiłuj się, poskrom pychę i zawziętość okrutnego 
tyrana."  
 
Na te słowa cała rzesza Ŝyjących męczenników głośno ze łzami powtórzyła: “Upokorz wroga, 
urągającego prawu Boskiemu i przyrodzonemu."  
 
Na to Pan Jezus odpowiedział: “Dzieci moje! Ja z wami cierpiałem i wlewałem w was ducha męstwa 
i wytrwałości, jak u męczenników pierwszych wieków. ZbliŜa się dzień sprawiedliwości mojej. Ten, 
co wydał rozkazy wymordowania was, będzie gospodarować niedługo. Jego dzieci i wnuki 
wymordują sromotnie jego właśni poddani, wrogowie mojego krzyŜa. Wasi bracia, co polegli w 
obronie wiary, ze słowami przebaczenia wrogom, otrzymali juŜ nagrodę w niebie. Przyjdzie chwila, 
Ŝe mój Namiestnik, rządzący Kościołem, wyznaczy jeden dzień na uczczenie pamięci tych waszych 
braci- męczenników i wyznawców. A wy, Ŝyjący jeszcze, okryci ranami, wytrwajcie w wierze i 
zachęcajcie drugich do wytrwałości a staniecie się uczestnikami chwały waszych poległych braci."  
 

Innym razem Wanda zatopiona w modlitwie, wyrzekła następujące słowa: “Rosja rozsypie się a 
klasztory przetrwają burze. Rosję spotyka kara Boska, za krew przez nią przelaną, wołającą o 
pomstę do nieba. Straszne klęski spadną na Polskę, ale jej nie zgniotą. Polska odŜyje pod opieką 
swej Królowej Matki Najśw. a jej wrogowie upadną."  
 
A na koniec podamy jeszcze kilka przepięknych zdań wypowiedzianych przez Wandę Malczewską i 
skierowanych do nas wszystkich:  
 
“Polsko, Ojczyzno moja, upadnij do nóg Panu Jezusowi, który Ci wolność zapowiada. Dziękuj Mu i 
kochaj Go całym sercem. Bądź wierną Kościołowi jako Oblubienicy Chrystusowej a Matce Twojej, 
która cię zrodziła i wychowała. Stój silnie przy Kościele, broń Jego praw nadanych Mu od Boga a 
zwalczaj wszelkie postanowienia rządów schizmatyckich, heretyckich i Ŝydowsko-masońskich, 
dąŜących do ograniczenia Jego wolności a nawet do Jego zagłady. Na fonie wolności Kościoła, 
Polsko, moŜesz być pewna swojej potęgi państwowej."  
 
PRZEPOWIEDNIE WERNYHORY  
 
Do najsławniejszych proroctw o losach Polski — naleŜy legendarne proroctwo Wernyhory. Ma ono 
pochodzić z roku 1766 a autorem jego miał być stary kozak zaporoski Wernyhora, postać nieco 
mistyczna i bardzo ciekawa. Odznaczał się świątobliwym Ŝyciem oraz wielką miłością do Polski i 
posiadał ogromny wpływ moralny na całą Ukrainę. Jemu to przypisują najsławniejsze 
przepowiednie o losach Polski, które są jak następuje:  
 
“Polsko, Ojczyzno moja! Biedna twoja dola na teraz. Hojnie się przeleje krew synów twoich, 
wysokie mogiły wzniosą się z ich kości. Spustoszenie, rozpacz i smutek pociągną się po twej ziemi. 
Trzy postronne sępy, trzy razy Ciebie poszarpią i upadniesz. Na niczym spełzną usiłowania synów 
polskich. Król Twój dzisiejszy, jak zaczął tak i skończy, płaszcząc się na dworze moskiewskiej 
carycy.  
 
Ojczyzno! Długo jęczeć będziesz pod' jarzmem obcych. Część Twoich dzieci wywiozą w niewolę na 
bezludne obszary, druga pójdzie w dalekie kraje Ŝebrać pomocy krwią i słowem dla nieszczęśliwej 
Matki. Po długich latach zjawi się olbrzym z Zachodu i nadzieja zabłyśnie dla Polski.  
 
Polacy na polskiej ziemi walczyć będą ze swymi wrogami, ale ta nadzieja zajaśnieje i zniknie jak 
spadająca gwiazda z nieba. Ci jednak, co ją poszarpali, powiedzą: Jest Orzeł Biały, jest Królestwo 
Polskie lecz ludzie słabi łudzić się tym będą a nawet błogosławić mordercom Ojczyzny. Ale zły car, 
chciwy przelewu krwi swoich poddanych, zasiądzie na tronie Jagiellonów i pokaŜe, Ŝe blichtr nie jest 
prawdą.  
 
Naród polski powstanie ze wszystkich części polskiej ziemi, ale zabraknie mu na ładzie, zgodzie i 
człowieku i jak dawniej, tak i teraz upadnie. Polacy jednak, jak orły po spustoszeniu gniazda, 
polecą na wędrówkę daleką, drudzy zaś na wygnaniu i w niewolach smutne dni liczyć będą.  
 
Polska nasiąkła krwią swoich dzieci, uŜyźniona ich trupami, długo znosić będzie cięŜar ciemięzców 
ale nareszcie nadejdzie czas, kiedy Anglik sypnie złotem, Francuz wesprze, Muzułmanin konie napoi 
w Horyniu, Polacy liczni jak drzewa litewskich borów, jak ziarnka piasku brzegów Wisły, jak 
burzany stepu powstaną i walczyć będą z wrogami. Pierwsze zwycięstwo odniosą w jarze 
Hańczarychy, drugie koło mogił Piąta i Perepiatychy, trzecie przy siedmiu mogiłach, czwarte i 
ostatnie między Rzeszczowem a Jańczą. Dniepr całkiem krwią się zafarbi a od Czarnego Morza do 
Bałtyckiego, od Karpatów po NiŜowe Stepy, nie będzie ani Niemca ani Moskala na polskiej ziemi. I 
Polska będzie wielka, potęŜna po wieki wieków."  
 
NaleŜy pamiętać, Ŝe przepowiednie te były podane jeszcze przed pierwszymi rozbiorami Polski, 
gdyŜ pochodzą z roku 1766 i jak wiemy, ziściły się juŜ w większej swej części.  
 
Nadto przypisuje się jeszcze Wernyhorze przepowiednie o Polsce, które miał wyrzec tuŜ przed samą 
śmiercią:  
 
“ W kraju zrobi się niebawem wielka wrzawa i brat zmazę krwią ręce brata swego. Będą rabunki, 
obcy Ŝołnierze wiele złego zrobią i więzienia napełnią niewolnikami. Potem z trzech stron wielka 
część kraju rozszarpana będzie.  
 
Polacy w nienawiści ku swemu królowi długo się będą sprzedawali. Na koniec wybuchnie poŜar 
wojny i wielka część Polski rozebraną będzie na trzy części.  

 
Powstanie w kraju człowiek mały, bitny lecz nie takiej siły, aby zwycięŜył nieprzyjaciół. Ten 
pojmany będzie a kraju reszta rozebrana będzie.  
 
Naród jeden daleki, zamordowawszy króla powstanie tak, iŜ się stanie wielu królom i ksiąŜętom 
strasznym. Zgnębi jedno królestwo a na odebranym od niego kraju małym powstanie część 
Polaków i rząd nowy.  
 
W roku trzecim po powstaniu Polaków będzie w wielkiej części świata wojna. Posunie się potem 
mocarz zachodu i na czele narodów pójdzie i zdobędzie Smoleńsk. W końcu jednak ze szczytu 
wielkości strącony, wygnany zostanie na wyspę.  
 
Będą się zjeŜdŜali monarchowie i będą radzili a ostatni zjazd będzie w Rusi czerwonej ale z układu 
monarchów nic do skutku nie przyjdzie.  
 
Będą się kojarzyć związki, aby Polskę utworzyć, ale te będą bez skutku i nie udadzą się.  
 
Przyjdzie do wojny z Turkami, którzy pokonani zostaną i Rosja jak koń rozhukany pomknie się w 
głąb Turcji, lecz potem Turcja się pokrzepi i Polacy powstawać zaczną.  
 
Wojownik wielki z narodem bitnym zwycięŜy Rosjan. Wtedy naród polski mocniej powstawać 
zacznie.  
 
Polacy napadną na obóz moskiewski pod Konstantynowem, na jarze Janczarów zwanym. Moskali 
pobiją i bić będą do mogił Perepiatu. Perepiatychy, gdzie drugi obóz moskiewski stanie, wszędzie 
ścieląc trupem moskiewskim.  
 
Przyłączy się do Polski Tur czyn i Anglik, pójdą przez Kijów zawalając Dniepr trupami moskiewskimi 
i w końcu powitają Moskale Polaków jako braci a z nieprzyjaciół zrobią się przyjaciółmi Polski. Kraj 
powstanie w dawnych granicach za pomocą Turków i Anglików.  
 
Wtedy w znacznej części świata odmieni się zewnętrzne naboŜeństwo. Nastaną nowe rządy, 
zmienią się albo upadną. Szczęście trwać będzie przez wiele lat."  
 
PROROCTWA ADAMA MICKIEWICZA  
 
Adam Mickiewicz, nasz wielki wieszcz narodowy, przepowiedział bardzo wiele rzeczy odnoszących 
się do przyszłości narodu słowiańskiego w ogóle a w szczególności do jego ukochanej Polski.  
 
Oto co pisze w księgach narodu polskiego:  
 
“Naród polski nie umarł, ciało jego leŜy w grobie, a dusza jego zstąpiła z ziemi, to jest z Ŝycia 
publicznego, do otchłani, to jest do Ŝycia domowego ludów cierpiących niewolę w kraju i za krajem, 
aby widzieć cierpienia ich. A trzeciego dnia dusza wróci do ciała i naród zmartwychwstanie,, i 
uwolni wszystkie ludy Europy z niewoli.  
 
I przeszło juŜ dni dwa; jeden dzień zaszedł z pierwszym wzięciem Warszawy, a drugi dzień zaszedł 
z drugim wzięciem Warszawy, a trzeci dzień wnidzie ale nie zajdzie. A jako ze zmartwychwstaniem 
Chrystusa ustały na ziemi całej ofiary krwawe, tak za zmartwychwstaniem narodu polskiego ustaną 
w chrześcijaństwie wojny."  
 
Wierzył zatem Mickiewicz mocno, Ŝe Polska powstanie do nowego Ŝycia ale równocześnie modląc 
się o wojnę powszechną ludów, nawoływał, Ŝe najwaŜniejszą rzeczą jest, aby naród polski był do 
tej wojny przygotowany, by posiadał przede wszystkim broń i szukał oparcia o własne siły.  
 
Mickiewicz spodziewał się, Ŝe powszechna polityczna wojna ludów wywoła sprawę Polski przed sąd 
całego świata i Ŝe to będzie ostatnia ' wojna toczona pomiędzy chrześcijańskimi ludami. Sądził 
bowiem, Ŝe skoro ludy i narody uzyskają swą wolność, powstaną w Europie jakieś Stany 
Zjednoczone, których zwierzchnikiem będzie Ziemski Mesjasz Narodu Polskiego. Sądził, Ŝe wówczas 
Ŝadne sprawy nie będą dzieliły narodów ale wszystkie zagadnienia i trudności narodowe będzie 
rozwiązywało “concilium europejskie" rodzaj jakiejś Ligi Narodów, w której Polska będzie odgrywać 
doniosłą rolę.  
 
W bardzo wielu proroctwach panuje mniemanie, Ŝe skoro Polska zmartwychwstanie i dojdzie do 

swojej potęgi — ustaną wszelkie wojny pomiędzy narodami chrześcijańskimi. Czy to nie 
pocieszające?  
 
Przewidując przyszłego Zbawcę czyli Mesjasza Polski, tak go sobie przedstawia:  
 
“Ten przyszły wielki człowiek, spodziewany Mesjasz narodowy, skąd przyjdzie? Poczerń go poznać? 
... Tyle moŜna z pewnością przepowiedzieć, Ŝe nasz wielki przyszły człowiek, wojownik, do Ŝadnego 
z dawnych nie będzie podobny. Będzie go cechowała wielka szlachetność charakteru, serdeczność i 
dobroduszność. WyposaŜony będzie w moc i potęgę i stworzy silny rząd, podziwiany przez 
wszystkich."  
 
Ale czytajmy jego własne słowa, które znajdujemy w trzeciej części “Dziadów":  
 
“/ dasz ich wszystkich wygubić za młodu,  
 
I pokolenie nasze zatracisz do końca? —  
 
Patrz! — ha! to dziecię uszło — rośnie — to obrońca!  
 
Wskrzesiciel narodu,—  
 
Z matki obcej: krew jego dawne bohatery,  
 
A imię jego będzie czterdzieści i cztery.  
 
Panie! czy przyjścia jego nie raczysz przyspieszyć?  
 
Lud mój pocieszyć?—  
 
Kończy zaś ten wiersz tak:  
 
(Słychać chóry aniołów —  
 
daleki śpiew wielkanocnej pieśni —  
 
na koniec słychać: “alleluja! alleluja!)  
 
Ku niebu, on ku niebu, ku niebu ulata!  
 
I od stóp jego wionęła  
 
Biała jak śnieg szata —  
 
Spadła, — szeroko — cały świat się w nią obwinął —  
 
Mój kochanek na niebie, sprzed oczu nie zginął.  
 
Jako trzy słońca błyszczą jego trzy źrenice,  
 
I ludom pokazuje przebitą prawicę.  
 
KtóŜ ten maŜ? — To namiestnik na ziemskim padole.  
 
Znałem go, — był dzieckiem — znałem,  
 
Jak urósł duszą i ciałem!  
 
On ślepy, lecz go wiedzie anioł pacholę.  
 
MąŜ straszny — ma trzy oblicza,  
 
On ma trzy czoła.  
 
Jak baldachim rozpięta księga tajemnicza  

 
Nad jego głową, osłania lice,  
 
PodnóŜem jego są trzy stolice.  
 
Trzy końce świata drŜą, gdy on woła;  
 
I słyszę z nieba głosy jak gromy:  
 
To namiestnik wolności na ziemi widomy! On to na sławie zbuduje ogromy Swego kościoła! Nad 
ludy i nad króle podniesiony:  
 
Na trzech stoi koronach, a sam bez korony:  
 
A Ŝycie jego — trud trudów. A tytuł jego — lud ludów:  
 
Z matki obcej, krew jego dawne bohatery,  
 
A imię jego czterdzieści i cztery.  
 
Sława! sława! sława!"  
 
Mickiewicz święcie wierzył, Ŝe jego przepowiednie polityczne  
 
muszą się spełnić, l my z nim razem wierzymy w wielką i  
 
wspaniałą przyszłość narodu polskiego.  
 
O miejscu urodzenia przyszłego zbawcy Mickiewicz wypowiedział przy jednej okazji następujące 
prorocze słowa:  
 
“Tak, tak. bracie, juŜ ja to niejednemu mówiłem, Ŝe w lasach litewskich jest tam taki kąt, którego 
nigdy stopa wroga  
 
nie deptała i na tej ziemi urodzi się przyszły zbawca Polski."  
 
A w księgach Pielgrzyma mówi Mickiewicz dalej o Polsce:  
 
“A Wy będziecie wzbudzeni z grobu, boście wierzący, kochający i nadzieję mający. Wiecie, iŜ 
pierwszy umarły. którego Chrystus z grobu wskrzesił, był Łazarz, l nie wzbudził Chrystus z grobu 
ani hetmana, ani filozofa, ani kupca ale Łazarza, l powiada pismo, iŜ Chrystus kochał go, i był to 
jeden człowiek, nad którym Chrystus płakał. A któŜ jest teraz Łazarzem między narodami?  
 
Zasiewajcie więc miłość Ojczyzny i duch poświęcenia się, a bądźcie pewni, iŜ wyrośnie 
Rzeczpospolita wielka i piękna.  
 
Zaprawdę powiadam Warn: nie badajcie jaki będzie rząd w Polsce, dosyć wam wiedzieć, iŜ będzie 
lepszy niŜ wszystkie, o których wiecie, ani pytajcie o jej granicach, bo większe będą, niŜ były 
kiedykolwiek."  
 
O Słowianach Mickiewicz zaś tak powiada:  
 
“Na łonie nieszczęść i cierpień poczyna się dopiero pierwszy związek rozległej jedności słowiańskiej. 
Czesi na samej juŜ tylko religii mogący opierać swą narodowość. Rosjanie pozbawieni wszelkiej 
nadziei zrzucenia jarzma. Polacy dotknięci uciskiem i wygnaniem, muszą wszyscy jednocześnie 
uciekać się do Boga.  
 
Nigdzie miłość Boga nie płynie tak Ŝywo. Nigdzie nadzieja przyszłości nie jest mocniejsza i Ŝarliwa 
jak u ludu słowiańskiego.  
 
MoŜna więc powiedzieć, Ŝe ta ludność — pogrąŜona w ubóstwie i nędzy — jest najpotęŜniejszym 
narzędziem, jakie Bóg zachował dla swoich dobrotliwych celów dla świata.  
 
Temu plemieniu, co nie wydawszy swego ducha na prace inteligencji i przemysłu, zachowuje czyste 

i głębokie uczucie religijne, Ŝadna z form politycznych dotąd znanych nie uczyni zadość. Pośród 
tego plemienia znajduje się jeden naród, zawsze miany od Europy za rycerski i szukający nie 
wiedzieć czego. Bardzo więc logicznie wnioskować wypada, Ŝe plemię słowiańskie i naród polski są 
przeznaczone do utworzenia społeczności nowej.  
 
My Słowianie ••nie mamy nic więcej nad świeŜszą pamięć krainy, z którejśmy przyszli, krainy, z 
której wszyscy ludzie pochodzą, krainy będącej mieszkaniem ducha.  
 
Od wieków wielkie państwa powstawały z wielkich ludzi i zawsze przyjściu ich na świat 
towarzyszyły dziwne zdarzenia i cuda.  
 
Zjawienie się ducha nowego wśród Słowian powinno mieć te znaki tajemnicze.  
 
Ród słowiański jest religijny, prosty, dobrotliwy i silny.  
 
Duch nowy, który się odezwie o skłonności tego rodu, musi przedstawiać jego domowe, gminne i 
polityczne przymioty. Trzeba, Ŝeby w tym duchu Czesi, Polacy i Rosjanie ujrzeli, Ŝe są braćmi."  
 
Mickiewicz porównuje Niemców do antychrysta i przewiduje ścisły sojusz narodów romańskich ze 
słowiańskimi, tak mówi o Niemcach:  
 
“Plemię germańskie jest fabryką i fabrykantem, który wyrabia w mózgach te gazy zdradzieckie, 
mające zabić wiarę i ducha w ludzkości. Sojusz plemion romańskich ze słowiańskimi zdoła jedynie 
kiedyś uratować świat od Ŝelaznego berta i pęt antychrysta."  
 
Przepiękną wizję przyszłości podaje Mickiewicz w epilogu do Pana Tadeusza, w którym marzy, Ŝe w 
Europie zapanuje miłość i sprawiedliwość zapowiadająca, Ŝe Polska wstanie do Ŝycia w granicach 
Chrobrego.  
 
Czy to nie podobne do słów Piusa XII, który domaga się pokoju opartego na sprawiedliwości?  
 
Mickiewicz mówi nawet o przyszłości świata i podaje obraz Europy około roku 2000. WyobraŜał 
sobie całą ziemię pokrytą siecią dróg Ŝelaznych. Floty skrzydlatych balonów będą wtedy Ŝeglować w 
powietrzu, jak dziś okręty po morzu. Pierwszy teŜ w świecie przeczuł radio, mówiąc o akustycznych 
przyrządach. za pomocą których, siedząc spokojnie przy kominku w hotelach, moŜna słuchać 
dawanych w mieście koncertów lub wykładów publicznych.  
 
CzyŜ te wszystkie rzeczy dzisiaj się juŜ nie spełniły? Da Bóg, spełni się i reszta przepowiedni 
wielkiego naszego wieszcza narodowego.  
 
CIEKAWE PRZEPOWIEDNIE Z 1893 ROKU  
 
W dwa lat dziesiątki nastaną te pory,  
 
Gdy z nieba ogień wytryśnie,  
 
Świat cały krwią się zachłyśnie.  
 
Spełnią się wtedy pieśni Wernyhory. (wojna światowa 1914)  
 
Polska powstanie ze świata poŜogi, Dwa orły padną rozbite, (Rosja i Austria) Lecz długo jeszcze los 
jej jest złowrogi, Marzenia ciągle niezbyte.  
 
Gdy lat trzydzieści we łzach i rozterce, Trwać będą cierpienia ludu, Na koniec przyjdzie jedno 
wielkie serce, I samo dokona cudu.  
 
Gdy czarny orzeł krzyŜa znak splugawi, (Niemcy — swastyka)  
 
Skrzydła rozłoŜy złowieszcze,  
 
Dwa padną kraje, których nikt nie zbawi, (Austria i  
 
Czechosłowacja) Sita przed prawem jest jeszcze.  
 

Lecz czarny orzeł wejdzie na rozstaje,  
 
Gdy oczy na wschód obróci, (Niemcy przeciw Rosji)  
 
KrzyŜackie szerząc swoje obyczaje,  
 
Z złamanym skrzydłem powróci.  
 
KrzyŜ splugawiony razem z młotem padnie, (Rosja)  
 
Zaborcom nic nie zostanie.  
 
Mazurska ziemia Polsce znów przypadnie,  
 
A w Gdańsku port nasz powstanie.  
 
W cięŜkich zmaganiach z butą Teutona. (nowa wojna obecna)  
 
Świat znowu krwią się zrumieni,  
 
Gdy północ wschodem będzie zagroŜona (Finlandia przez  
 
Rosję) W poczwórną jedność się zmieni. (Dania, Norwegia, Szwecja, Finlandia)  
 
Lew na zachodzie nikczemnie zdradzony (Anglia) Przez swego wyzwoleńca (Francja) złączon z 
kogutem dla lewka obrony, Na tron wprowadzi młodzieńca.  
 
Złamana siła mściciela świata Tym razem będzie na wieki. Rękę wyciągnie brat do swego brata, 
Wróg «• kraj odejdzie daleki.  
 
U wschodu słońca młot będzie złamany, (.łapania przeciw  
 
Rosji)  
 
PoŜarem step jego objęty, Gdy orze/ z młotem zajmie cudze łany, Nad rzekli w pień będzie 
wycięty.  
 
Bitna Białoruś, bujne ZaporoŜe,  
 
Pod polskie dąŜą sztandary.  
 
Sięga nasz orzeł aŜ po Czarne Morze.  
 
wracając na szlak swój stary.  
 
Witebsk, Odessa. Kijów i Czerkasy — to Europy bastiony.  
 
A barbarzyńca, aŜ po wieczne czasy, Do Azji ujdzie strwoŜony.  
 
Warszawa środkiem ustali się świata, Lecz Polski trzy są stolice. Dalekie błota porzuci Azjata A 
smok odnowi swe lice.  
 
 
 
Niedźwiedź upadnie po drugiej wyprawie, Dunaj w przepychu znów tonie, A kiedy pokój nastąpi w 
Warszawie, Trzech króli napoi w nim konie.  
 
Trzy rzeki świata dadzą trzy korony Pomazańcowi z Krakowa. Cztery na krańcach sojusznicze 
strony, Przysięgi złoŜą mu słowa.  
 
Węgier z Polakiem gdy połączą dłonie — Trzy kraje razem z Rumunią, Przy majestatu polskiego 
tronie, Wieczną połączą się unią.  
 
A krymski tatar gdy dojdzie do rzeki, Choć wiary swej nie zmienia, Polski potęŜnej uprosi opieki, I 

wierna będzie ta ziemia.  
 
Powstanie Polska od morza do morza, Czekajcie na to pół wieku. (1893-1943?) Chronić nas stale 
będzie łaska BoŜa, Więc cierp i módl się człowieku.  
 
Przepowiednia ta wygłoszona przed 50 laty spełniła się juŜ w wielu punktach, l tak określa datę 
wybuchu wojny światowej i powstanie niepodległej Polski. Przewiduje upadek Rosji i Austrii, wzrost 
potęgi Niemiec i narodowego socjalizmu, dalej upadek Austrii i Czechosłowacji, pochód niemiecki 
na wschód ale takŜe o upadku Rosji bolszewickiej jak i Niemiec hitlerowskich.  
 
Przede wszystkim jednak prorokuje Polsce świetną przyszłość a szczególnie rozszerzenie granic 
państwa polskiego nie drogą podbojów ale przez unię. Po wielkich wstrząsach dziejowych nastanie 
spokój a Polska urośnie do wielkiej potęgi i wielkiego znaczenia.  
 
OJCZE NASZ  
 
Istnieje teŜ śliczna ksiąŜka pod tytułem “Ojcze nasz" która zawiera bardzo piękne przypowieści 
tyczące się przyszłości Polski. Autorem jej niejaki August Cieszkowski. Oto wyjątki z tej ksiąŜki:  
 
“Szczep to (Słowianie) ogromny, rozległy i silny, niezmierną przestrzeń świata zalegający a 
przecieŜ odpowiedniego w dziejach świata udziału dotąd pozbawiony. Owszem nad podziw poniŜony 
i sponiewierany, jakoby umyślnie przez Opatrzność do przyszłych powołań zachowany.  
 
Jak w pierwiastkach germańskich średniowieczne, tak w pierwiastkach słowiańskich nowoczesne 
losy ludzkości zapisał Pan Bóg."  
 
Mówiąc o pokucie i piekielnej niewoli Słowian, tak mówi dalej:  
 
“Ale Bóg miłosierny widzi ich (Słowian) łzy dzisiejsze i ocenia obecne usiłowania i przyjmuje 
niewinną ofiarę ukrzyŜowanego narodu za braci i zbawia ich w tej godzinie, bo czekał tylko na 
własne ich upamiętanie — na wielką pokutę i zadośćuczynienie.  
 
PrzyjmijŜe potępiony dotychczas rodzie dobrą nowinę zbawienia. Wiedz o tym, Ŝe naród, który na 
domiar nieprawości, na odkupienie politycznych grzechów świata poniósł śmierć męczeńską, 
wstąpił do piekieł niewoli i przemógł ich wrota. A zmartwychwstając w chwale ducha, objawia ci, Ŝe 
spełniły się czasy, z nimi twoja wybiła godzina. JuŜ sam przebyłeś twój czyściec niewoli i 
nadmiarem otępienia zasłuŜyłeś sobie na to u Boga, byś erę wolności samemu światu zwiastował i 
ludzkości całej do raju swobody przewodniczył.  
 
Stany wyŜsze i średnie odegrały juŜ świetne w dziejach role i dopełniły zbawiennego dla ludzkości 
posłannictwa. Dziś otwiera się era działalności dla ostatniego stanu, który dotąd był niczym a odtąd 
znowu wszystkim będzie. A tym stanem między narodami jest właśnie Słowiańszczyzna. Garnął się 
on (ród słowiański) dobrowolnie pod przyniesiony znak zbawienia, nawet sam u obcych domagał się 
chrztu św. a przypadły do ducha jego tak objawienia jak i tajemnice chrześcijańskie. Bo umiłował 
gorąco Chrystusa i rozrzewnił się Jego Męką i zapalił się Jego Uwielbieniem, zaufał po prostu 
wszystkiemu, cokolwiek Zbawiciel zapowiedział i nie chciał być mędrszym od Mistrza ani powaŜał 
się tłumaczyć na idealne, co mu realnie objawiono.  
 
I Bogurodzicę Dziewicę, serdecznie ukochał i za Orędowniczkę ją sobie obrał, bo niewieściemu 
duchowi nie tylko miłośnie hołdował, ale ten udział do praw i spraw swoich w zakresie przez samą 
naturę wskazanym przyznawał.  
 
l stało się nawet, iŜ jeden z tego rodu — Najświętszej Pannie koronę swoją ofiarował i Królową ją 
sobie obwołał, jakoby przepowiadając tym tkliwym a naiwnym postępkiem, iŜ królowanie ma 
przypadać bóstwu i Ŝe samego Boga ludzkość kiedyś za istnego króla swego obwołała."  
 
Czyi Bóg, któremu Polska zawsze wierną była, nie ukaŜe się jej najlepszym ojcem?  
 
FRANCUSKA PROROKINI PERRAN  
 
Perran, prorokini francuska, przepowiedziała o Polsce następujące słowa:  
 
“Przychodzi czas wielkich odmian politycznych.  
 

Odmiana polityczna “Świata" nie wyjdzie z głowy jednego człowieka ale z narodu.  
 
Tym narodem wybranym na Kapłaństwo świata jest “Polska". Ona jest kolebką, w której urodzi się 
mesjasz polityczny."  
 
Wiele proroctw mówi bardzo często o politycznym zbawcy świata (mesjaszu) którego wyda Polska. 
Polska ma zatem bez wątpienia wielkie przeznaczenie w dziejach świata do spełnienia. To 
proroctwo ma tym większe znaczenie, iŜ nie wyszło z Polski ale z Francji.  
 
JULIUSZ SŁOWACKI  
 
Słowacki, wielki nasz poeta, zapowiada, Ŝe Polskę wszyscy ujrzą w słońcach i w blasku czyli, Ŝe ją 
ujrzą w wielkiej chwale.  
 
W wierszach swoich tak opisuje Polskę:  
 
“ Wyszła — wyszła z obłoku,  
 
Ludziom się pokaŜe,  
 
I na Ŝniwie i na toku  
 
Ujrzą ją Ŝniwiarze!  
 
Cała w słońcu, cała w błyskach  
 
Z kwiatem złotym w dłoni.  
 
Pastuszkowie przy ogniskach  
 
Zaśpiewają o niej!  
 
Ujrzą ją na polu trzody  
 
I smętnie zaryczą.  
 
ZadrŜą drzewa, staną wody  
 
Sny z niej tęcz poŜyczą!  
 
I zgromadzą się włodarze  
 
Z kosami na roli,  
 
Bo się w sercach, w śnie pokaŜe —  
 
Człowiek dobrej woli." Na innym zaś miejscu powiada:  
 
“Jako wylew Wiślany niszczy stuletnie dęby i skały ogromne, tak my zniszczymy nieprzyjaciół 
naszych, bo siła nasza będzie większa, niŜ siła piorunu i struchleje przed nią wróg. I 
zmartwychwstanie Ojczyzna nasza w wiecznej sławie i szczęściu."  
 
PIUS IX  
 
Nawet stolica apostolska, która sobie zawsze wielce ceniła naród polski, nigdy nie była obojętną dla 
jego cierpień. Oto piękne słowa namiestnika Chrystusowego Piusa IX wypowiedziane do Polaków:  
 
1. Do legionu polskiego pod przewodnictwem Mickiewicza w 1848 r. rzekł Ojciec św.:  
 
“Modlić się za wszystkich będę. Będę błagał Boga, aby wasza pokuta się skończyła, abyście 
dostąpili miłosierdzia BoŜego.  
 
Otrzymacie je, mam tę nadzieję, jeŜeli w zgodzie i miłości postępować będziecie. Miejcie nadzieję, 
Ŝe przyjdzie dla was chwila... lecz powtarzam. Kochajcie jedni drugich i bądźcie zgodni a 

zwycięŜycie."  
 
2. Do ks. Arcybiskupa Przyłuskiego (1862) odezwał się w ten sposób papieŜ:  
 
“Ufajmy, gwiazda wolności, zaprawdę powiadam Tobie, zaświeci jednocześnie i dla Kościoła i dla 
Polski."  
 
3. Do pielgrzymki polskiej w roku 1877 wypowiedział Pius IX po długiej przemowie nareszcie te 
słowa:  
 
“Ale powiadam wam: Miejcie nadzieję, wytrwałość i odwagę i módlcie się, a ciemięzcy wasi runą — 
(w tym miejscu przyłoŜył Ojciec św. rękę do serca, powstał uroczyście i dodał) — a Królestwo 
Polskie powróci."  
 
Z PIEŚNI JANUSZA, WINCENTEGO POLA  
 
Wytrwaj, mój ludu! JuŜ twój ranek świta,  
 
Powstań do Ŝycia. JuŜ się rozjaśniło,  
 
JuŜ z grzechów twoich ziemia twa obmyta  
 
I będzie w końcu, co z początku było.  
 
Tak... widzę... widzę z nadziemską rozkoszą  
 
Tysiące ramion, tysiąc wielkich głosów,  
 
Jako się wiąŜą i w dziejach unoszą!  
 
O! wszystkim ludziom pójdziesz — Polsko — przodem,  
 
Bo wielkie czucie łono twe rozgrzeje,  
 
A twa się cnota po świecie rozleje,  
 
Jak się krew twoja po ziemi rozlała.  
 
Wytrwaj a staniesz potęŜna i cała!  
 
Wytrwaj a staniesz — staniesz ludu dzielny  
 
Z młodzieńczą siłą i w szacie weselnej  
 
W ziemicy ojców od morza do morza  
 
A duchem BoŜym, jak słońce płynący  
 
Między narody, jak morze .grający  
 
I płodny, płodny, jako ziemia BoŜa.  
 
Wiecznym pomnikiem twojej polskiej chwały  
 
Będą te Tatry, gdzie twe orły wzrosły.  
 
A polskie wody będą cześć twą grały!  
 
A twą koroną nieba sklep wyniosły!  
 
Świat się urządzi twoimi prawami.  
 
Ty sam się zdziwisz nad władzą twych cudów,  
 

Bo twoi wieszcze będą prorokami.  
 
A twoja księga Ewangelią ludów.  
 
I krew się twoja wybawieniem stanie  
 
Ludom ginącym z niewoli i głodu.  
 
l wzniosą one po ziemi błaganie:  
 
Przez święte rany polskiego narodu Wybaw nas. Panie! Amen.  
 
Przepowiednia ta głosi następującą przyszłość Polski:  
 
1. Polska będzie wielka od morza do morza i jeszcze większa.  
 
2. Polska oswobodzi wszystkie narody.  
 
3. Polska uszczęśliwi wszystkie narody.  
 
4. Polska będzie wzorem wszystkim narodom.  
 
5. Wszystkie narody będą się rządziły prawami polskimi.  
 
6. Polska stanie się z woli BoŜej prawdziwym mesjaszem (Zbawicielem) politycznym wszystkich 
ludów.  
 
Polsce jest zatem zapowiedziana wielka przyszłość jako nagroda od Boga za jej dotychczasowe 
cierpienia oraz zapowiedź błogosławieństwa BoŜego i postawienie Polski na czele wszystkich ludów i 
plemion.  
 
CzyŜ to nie pocieszająca przepowiednia, która nas powinna napawać radością oraz krzepić wiarę i 
nadzieję naszą... Ŝe Polska nie zginęła... ale Ŝyć będzie... i będzie wielką, potęŜną i mocarstwową...  
 
PRZEPOWIEDNIE KAPŁANA JASPER'A  
 
Świątobliwy kapłan Jasper przepowiedział wiele rzeczy odnoszących się do przyszłości Polski. 
Podajemy je w skróceniu:  
 
“Polska wskrzeszona będzie. Narody europejskie zatrwoŜone nadzwyczajnym rozszerzeniem się 
potęgi rosyjskiej, zmierzającej do zaboru Turcji i utworzenia monarchii uniwersalnej połączą się w 
jeden związek na lądzie i na morzu. Tymi państwami będą: Austria, Francja, Włochy, Belgia i 
Hiszpania. Po wielkich i krwawych bitwach Rosja zostanie zwycięŜona a Polska przywrócona do 
dawnych granic i znaczenia."  
 
STANISŁAW RESKE  
 
Stanisław Reske, opat w klasztorze cystersów w Jędrzejowie, w roku 1570 po wyliczeniu przyszłych 
godeł królów Polski dołączył następujące zakończenie:  
 
“Gdy potem tysiąc siedem (lat) upłynie, wtedy Królową wdowę wdowiec mieć będzie, który siedmio 
pagórkowy Pan mieć będzie. Szczęśliwy król we wszystkim, do niego wrócą Prusy, nakłoni się 
Pomorze, Niemcy milczeć będą. OdŜyje z popiołów Polska, Brandenburgia zapłacze. Dania smucić 
się będzie, Moskwa się zadziwi, Francja zobaczy, Ŝe bez cudzych pieniędzy umocni się i wzrośnie 
Polska. I Kościół katolicki będzie podwyŜszony. Ciebie BoŜe chwalimy."  
 
WIDZENIE O. GNIEWICZA W PŁOCKU  
 
Jeszcze przed wypędzeniem Jezuitów z Rosji miał ojciec Gniewicz następujące widzenie:  
 
“Zdawało mu się. iŜ stoi na placu przed tamtejszym kościołem jezuickim i widzi jak zajeŜdŜają 
wozy. Jezuici wychodzą i siadają na nie i jadą w świat. Jedzie i on za nimi, aŜ zatrzymują się 
wszyscy pod Karpatami. Tam długo, długo siedzą. Wydawali mu się Jezuici jako tlejący ogień. AŜ tu 
potem z nagła Anglia, Francja i Turcja i zdaje się cos niemieckiego zaczynają bić Moskala — biją i 

pędzą do Wołgi.  
 
Tam mu zaznaczają granice.  
 
Polacy z boku a nawet z tyłu są całego tego ruchu. Ale widząc, Ŝe Moskal pobity, zbierają się i 
ogłaszają niepodległymi — inne państwa im to przyznają, ogłaszają się rzeczpospolitą według 
najszerszych polskich zasad, dodając do nich tylko porządek, a ten budują na religii katolickiej, 
którą ogłaszają za wyłącznie katolicką. Chwałę Pana Boga rozszerzają wszelkimi środkami i 
sprowadzają Ojców Jezuitów do Płocka."  
 
PRZEPOWIEDNIE FRANCISZKANINA Z GÓRY SYNAI  
 
Franciszkanin, 92 letni zakonnik, który znaczną część swego Ŝycia spędził w ziemi św., tuŜ przed 
śmiercią w r. 1840 miał objawienie tyczące się przyszłości całego świata.  
 
Mówiąc o losach Hiszpanii, Portugalii, Francji, Anglii i Włoch jako teŜ Austrii, Rosji i Turcji tak mówi 
o Polsce:  
 
“Polska będzie samodzielną i stanie się jednym z najpotęŜniejszych państw w Europie.".  
 
O Słowianach zaś powiedział:  
 
“Słowianie znowu się połączą i utworzą samodzielne państwo katolicko-słowiańsko-zachodnie, a 
potem wypędzą Turków z Europy."  
 
ZYGMUNT KRASIŃSKI  
 
Ogólnie podaje poeta na wstępie do swego poematu swój pogląd na dzieje świata ze szczególnym 
zaznaczeniem roli Polski w nadchodzącej trzeciej epoce, w której w pełni zapanuje chrześcijanizm 
w stosunkach między narodami i państwami. Narzędziem Opatrzności do tego nie będzie nikt inny, 
tylko Naród Polski wskrzeszony do bytu politycznego. W poemacie samym, ukazuje się Polska, 
przebóstwiona, nieśmiertelna, nieskończona a tam za nią duchy narodów pochyliły przed nią czoła 
w zachwycie rozklęczone.  
 
Potem zapowiadając rychłe zwycięstwo Polski, gdyŜ ono juŜ na progu stoi, tak mówi dalej:  
 
“Polska moja! Polsko święta!  
 
Nad zwycięstwa stoisz progiem,  
 
Kres to męki twej ostatni —  
 
Niechaj tylko uwydatni  
 
śeś wszechzłego wiecznym wrogiem!  
 
Potem prysną śmierci pęta  
 
I ty będziesz wniebowzięta,  
 
Bo aŜ w śmierci byłaś z Bogiem." Na innym miejscu mówi:  
 
“W męczeńskiej swej sile  
 
Pokonaj tę chwilę,  
 
Ten zwycięŜysz ból!  
 
A wstaniesz na nowo,  
 
A wstaniesz królową  
 
Słowiańskich pól."  
 

CZESKA PROROKINI CHMIELÓWNA  
 
Zakonnica czeska Ludwika Chmiel przepowiedziała tak o swojej Ojczyźnie jak i o Polsce 
następujące rzeczy:  
 
“Spętany więzami leŜy na ziemi mocny lew czeski,  
 
Który kiedyś stawił opór Rzymowi.  
 
I polski orzeł upadł nisko, ach bardzo nisko,  
 
GdyŜ napoił się okropna trucizną niezgody.  
 
Lot jego ustał. Z wysokich obłoków  
 
Strącił go srogi wyrok przeznaczenia.  
 
Trzy orły krąŜą na około niego,  
 
Aby wspólnie podzielić się zdobyczą.  
 
Pochłonęli ofiarę a z nią i truciznę,  
 
Która się szerząc, złe wszędzie rozsiewa.  
 
Atoli jak feniks, który wstaje z popiołów  
 
I odmłodzony próbuje na nowo skrzydeł do lotu,  
 
Tak i polski orzeł królewski powstanie  
 
Po krótkim zgonie silniejszy niŜ dawniej.  
 
TakŜe i lew czeski rozerwie spróchniały łańcuch.  
 
Pocznie doświadczać siły, jakąś niegdyś słynął,  
 
Aby z wrogiem walkę rozpocząć.  
 
Lew i orzeł połączą swe siły,  
 
Aby się przysposobić do sprawy odwetu  
 
I aby cięŜko ukarać okropną zdradę.  
 
Która tylko krwią zmyta być moŜe."  
 
A zatem orzeł polski powstanie po krótkim zgonie — silniejszy niŜ był dawniej. Jest takŜe pewnym, 
Ŝe Polska powstanie tylko wskutek wojny, która zniszczy i spali kraj cały. Czy to nie czasy 
dzisiejsze?  
 
PRZEPOWIEDNIE KS. MARKA, KARMELITY Z ROKU 1768  
 
Pewnego razu zamiast kazania wypowiedział ks. Marek karmelita, następujące słowa o Polsce:  
 
“Dotąd jest Polska berło nie kwitnące, Dotąd nie będzie wstępne działające. Ale jak tylko na 
wstępnym zostanie:  
 
Dygną strachem lutrzy, Moskwa i poganie. Pierwsi dwaj swojej krnąbrności przypłacą. A drudzy 
prawo wraz z państwem utracą. Kościół na skale stanie się wspaniały, Dwugłowy kolor zamieni 
swój w biały. Natenczas pielgrzym wielkie swoje śluby ZłoŜy przy grobie — bogu trybut luby.  
 
Niewolnik wolny będzie od okupu,  
 

Strzelec pozbędzie łakomego łupu.  
 
RóŜa natury chłód w ciepło zamieni,  
 
Kogut z chytrości — jak wąŜ — się wyleni.  
 
Tak nasze rano znowu w swoje wieki  
 
Wieszcz opowiada: juŜ czas nie daleki!  
 
A ty, o Polsko! po czasu niewiele  
 
W smutnym się musisz wprzód pogrześć popiele.  
 
Chytre sąsiedzi twoi ciebie zdradzą  
 
I z wielkim ciebie mocarzem powadzą.  
 
Z tak strasznych wojen będzie tortur wiele  
 
Miecz krwi niewinnej obficie wyleje.  
 
Wiele niewinnych marnie zginie braci,  
 
Wstyd poświęcony Bogu panna straci.  
 
Kapłan z ofiarą przy ołtarzu leŜe  
 
W toŜ licho z mnichem zakonnika sprzęŜe.  
 
Cna góra złotem otoczona kołem  
 
Niech ufa Bogu, nisko bije czołem.  
 
Bowiem najbliŜszą będzie strasznej burzy.  
 
Dym ją z innymi zarówno okurzy.  
 
Kościoły z ozdób odarte zostaną  
 
Dni zgoła wszystkie płaczliwe się staną.  
 
Lecz się najwyŜszy tej krzywdy uŜali,  
 
Na nich się samo to nieszczęście zwali.  
 
Więc czyń twojemu wieczne dzięki Bogu,  
 
Bo on im przytrze wyniosłego rogu.  
 
A ty — jak feniks* — z popiołów powstaniesz  
 
Całej Europy ozdobą się staniesz."  
 
Krótko zaś przed zgonem zakończył kazanie swe takimi słowy:  
 
“/ wielu będzie męczenników na tej (polskiej) ziemi. Widzę całe pokolenie męczeńskie. Widzę 
wielkich i maluczkich przelewających krew swoją. Widzę całą Polskę naszą rozpiętą na krzyŜu, ale 
panowanie szatana stłumione będzie.  
 
A wtenczas gdy się to stanie: Cała nasza Ojczyzna wolną będzie od morza do morza, oswobodzoną 
na zawsze od wroga, co jq wiek cały będzie uciskał.  
 
I w Ojczyźnie naszej będzie wówczas swoboda i wszystkie dzieci tej ziemi Ŝyć będą w zgodzie na 

tej drogiej ziemi ojczystej.  
 
Tak się stanie, bo taka jest wola Boga! Amen.'  
 
PIEŚŃ LUDOWA Z POZNAŃSKIEGO Z ROKU 1870  
 
Bardzo rozpowszechniona wśród Poznańczyków jest starodawna pieśń ludowa pełna wiary w 
wielkość i potęgę Polski. Oto jej słowa:  
 
“Nieszczęśliwa w Polsce trwoga,  
 
Więc udajmy się do Boga.  
 
Przez nieszczęsnych Niemców i Rosjanów  
 
Giną wielu chrześcijanów.  
 
Tam majątki utrącają. Matki się z dziećmi rozstawają. Tam z głodu umierają, Znikąd ratunku nie 
mają.  
 
Tam giną bez przyczyny Choć nie mają Ŝadnej winy. Biją, tłuką, rozstrzelają, Innych zaś na Sybir 
wydalają.  
 
O cesarzu austriacki! Nie trzymaj spółek cygańskich. Koście o tym zapomnieli, śeście z Polski 
pomoc mieli.  
 
JuŜ minął rok sześćdziesiąty trzeci  
 
Jak Ojczyzny płaczą dzieci.  
 
W czterdziestym roku ma się Bóg zmiłować  
 
Króla w Polsce koronować.  
 
Więc nabierzmy wszyscy męstwa Udajmy się do zwycięstwa! Wiara nasza niechaj słynie, Herezja 
niech zaginie!  
 
Oj! zieleni się Warszawa,  
 
Oświeci się teŜ i Kraków.  
 
Nie dla was to szelmy Niemcy i Rusaki  
 
Tylko dla naszych Polaków."  
 
STAROPOLSKA WIZJA O NASTANIU NOWEJ EPOKI  
 
“Gdy św. Wojciech Paschę poświęci, Św. Antoni Zielonymi Świątkami, A św. Jan BoŜym Ciałem 
będą objęci, Świat cały wstrząśnie więzami! Francja trzy razy zagrzmi. Austrię wyjarzmi, Węgry 
wyzwoli, Prusy się zachwieją. Turcy łzami się zaleją, Polsce wielki triumf przypadnie. PapieŜ całym 
światem zawładnie." (Takie następstwo świąt powyŜszych przypada na rok 1943.)  
 
POLSKA POWSTANIE ZNOWU  
 
Pod koniec XVII wieku Ŝyła w Krakowie poboŜna zakonnica siostra Nimfa Suchońska, którą Bóg 
obdarzył licznymi i nadzwyczajnymi łaskami.  
 
Jej to pewnego razu pokazali się patronowie jej zakonu (Ducha św.) i zapowiedzieli Ŝe “zagniewany 
na ubogaconą przez siebie tylu łaskami Polskę, Bóg dopuści do jej upadku." Potem ukazał jej Pan 
Bóg grzechy Polski, które Go obraŜały, jak wiarę bez uczynków, niezgodę i waśnie, pychę i 
niesprawiedliwość moŜnych, rozrywanie węzłów małŜeńskich oraz uciemięŜenie ubogich i sierót.  
 
W odpowiedzi na to, siostra Nimfa ofiarowała się Panu Bogu na okup za winy swego narodu. 
Wtenczas zaś rzekł do niej Pan Jezus: “Córko moja, stanie się tak, jak oto prosisz. OstrzeŜ Polskę i 

przełoŜonych swoich oraz inne zakony i biskupa twego, aby sprawiedliwie rządzono Państwem i 
zachowywano śluby zakonne w twoim zakonie, bo chcę je oboje mieć własnością Matki mojej."  
 
Wtedy teŜ zapowiedział jej Pan Jezus: “Ojczyzna twoja w XX wieku dopiero powstanie do bytu 
częściowo, zaś w całości i wielkiej ozdobie w czas niejaki potem, jeŜeli przykazań moich pilnie 
strzec będzie, zostając posłuszną Namiestnikowi memu. Jeśli zaś rozsławiać będzie Imię moje 
wśród niewiernych — to i ja Ojczyznę twą błogosławić będę."  
 
Wówczas zobaczyła Nimfa w ręku Zbawiciela prześliczną chorągiew a na niej złotymi i czerwonymi 
literami wypisane imiona Świętych polskich... Chrystus zaś rzekł do niej: “Oto dla nich — dla ciebie, 
dla zasług świętych moich z twego narodu, niepomny na grzechy innych — wskrzeszę Polskę." 
 
SW. ANDRZEJ BOBOLA — SW. STANISŁAW KOSTKA  
Istnieje takŜe jakaś przepowiednia o św. Andrzeju Boboli, Ŝe misjonarze polscy mają szerzyć jego 
cześć aŜ nad Wołgą i Donem i całą tę połać kraju pozyskać dla Kościoła katolickiego.  
Św. Andrzej Bobola ma być patronem od rzeki Odry aŜ do Donu, od morza Bałtyckiego aŜ do morza 
Czarnego czyli państwo z pod władzy “młota i sierpa" ma zniknąć z Europy.  
Dzisiejsze wypadki wojenne zdawają się urzeczywistnić powyŜszą przepowiednię, co niewątpliwie w 
niedalekiej przyszłości zobaczymy.  
Inne podanie jeszcze głosi, Ŝe wielki patron młodzieŜy polskiej, sw. Stanisław Kostka, miał się 
objawić jednemu z generałów rosyjskich, który prześladował Polaków i religię katolicką i powiedział 
mu te słowa:  
“Dziś Polacy oddani sq w waszą moc, za swe grzechy, lecz przyjdzie czas, gdy pułki polskie ścigać 
was będą aŜ do waszego gniazda do Moskwy i skończy się wasze panowanie w Europie po 
wszystkie czasy."  
Daj, BoŜe, aby i ta przepowiednia się ziściła jak najprędzej.  
 
II. Przepowiednie Ogólne  
PRZEPOWIEDNIE OJCA URBANA  
W starych księgach pergaminowych w miejscowości Joterbog koło Berlina znaleziono bardzo 
ciekawe prze-^ powiędnie tyczące się upadku państwa pruskiego. Przypisywane są niejakiemu Ojcu 
Urbanowi a treść ich jest następująca:  
“Widzę w perzynę obrócone sioła, zburzone świątynie pańskie i lud mój w ucisku straszliwym, nie 
pamiętający nazwy swej ani języka. Obca przemoc owładnęła mą ziemią i zagraŜa coraz potęŜniej 
wschodnim siedzibom Słowiańszczyzny. Miecz z krzyŜem złączony niesie poŜogę i śmierć coraz to 
nowym ludom. Nad dziedziną słowiańską czarny złowrogi ptak rozpostarł swe skrzydła. Oczy ze 
wschodu na zachód obrócił i rozgromił władztwo Franków. Potęga jego rośnie bez końca. I oto 
nadchodzi jej kres. Wielka poŜoga, którą wznieci ksiąŜę germański osiadły na zgliszczach 
słowiańskich siedzib zburzy podstawy jego tronu. Ale przyjdzie wódz, który wydźwignie naród 
niemiecki z chwilowego poniŜenia. Coraz nowe ziemie zagarniać będzie orzeł czarny pod swoje 
skrzydła. Ponad Hradczynem powieje złowróŜebny znak. Noc niewoli zawiśnie nad światem 
słowiańskim. Ale wódz germanów hufce swe zbrojne skieruje nad ziemie nad Wartą i Wisłą leŜące i 
skruszy się potęga germańska. Zjednoczone ich władztwo obejmujące kraje, przez które płynie 
Ren, Odra i Dunaj rozdzielone zostanie. Z pod popielisk wybuchnie iskra nowego Ŝycia. Ziemie od 
Odry pod Łabę zaczną wracać pod władzę swych prawowitych właścicieli. Lud mój odnajdzie swe 
imię i koniec będzie władztwu przemocy na ziemiach tych. Z dumnego miasta wrogów, które na 
zgliszczach siedzib słowiańskich wyrosło, pozostaną gruzy. Gród mój rodzinny Rostock wróci do 
dawnej świetności. Z zamku jak dawnej powiewać będzie znak swobody."  
WIZJA PRZYSZŁYCH WYPADKÓW  
W październiku 1938 r. ukazał się w szwajcarskim katolickim czasopiśmie dziwny artykuł o 
przyszłych wypadkach, jakie w ostatnich latach miały miejsce.  
Wypadki te przepowiedziała poboŜna i świątobliwa Franciszka de Bilionie, która urodziła się w 1902 
roku w Sabaudii we Włoszech a umarła w 1935 r. Była bardzo utalentowaną kobietą władając 
wprawnie pięciu językami i znając znakomicie pismo św. Podczas pierwszej wojny światowej 
opiekowała się jeńcami wojennymi i otrzymała przydomek drugiej św. ElŜbiety. Pewnego dnia w r. 
1935 klęcząc przed tabernakulum miała wizję przyszłych wypadków. Wstrząśnięta tym widzeniem, 
przesłała raport tej wizji jednemu z kardynałów, by zasięgnąć jego zdania. Treść raportu była 
następująca:  
“ Nastanie wielki ucisk. Wpierw jednak Bóg ześle światło Kościoła, które tym, co pójdą za nim, 
podawać będzie kierunek i miłość. Albert Wielki wyniesiony będzie na tron ołtarza i czczony jako 
Doktor Kościoła. Bóg poniŜy profesorów teologii, którzy przez swą dumę ściągnęli na siebie 
nienawiść Jego. On to nieuczonego brata Konrada i nieznanego brata Jordan'a May wyniesie na 
ołtarze. PodobnieŜ i Don Bosco umieści Pan między swymi świętymi. W tych dniach róŜaniec 
sprowadzać będzie błogosławieństwo, jak nigdy przedtem. Co więcej, odmawianie róŜańca 

uwaŜanym będzie za cechę, po której się poznaje prawdziwego chrześcijanina.  
Widzę kraj z pogiętym krzyŜem. W kraju tym powstaną dumni męŜowie stanu, pragnący 
zdetronizować Chrystusa. Wtrącać się oni będą do naturalnych sił rodzenia. Wielu w tym kraju 
nosić będzie pogięty krzyŜ na czole i piersi, nie wiedząc, Ŝe to jest znak szatana. W tych czasach 
wielu księŜy i zakonników schnąć będzie w więzieniach. Zaliczy się ich do kryminalistów, a większa 
część posiadłości przejdzie w ręce innych. Gdy pogięty krzyŜ zabłyśnie z wieŜy kościoła, owi 
(męŜowie stanu) cieszyć się będą zwycięstwem.  
Gdy kraj z wielką flotą wpadnie na morze Śródziemne, Europa będzie dygotać. Bóg uchowa Rzym 
od najgorszego za wstawiennictwem świętego PapieŜa Piusa X i świętych męczenników. Francja i 
Hiszpania spadną nisko i tylko wstawiennictwo Niepokalanego Poczęcia uchroni je od najgorszego. 
Widzę Ŝółtych i czerwonych wojowników maszerujących na Europę, a Europa spowita będzie w 
Ŝółte dymy. W dymach będzie zdychać bydło na pastwiskach. Powstałe przeciw Chrystusowi narody 
mrzeć będą w płomieniach. Głód wyniszczy tych, co pozostali, tak. Ŝe Europa będzie za 
przestronną. Będzie tedy wielu świętych. Synowie św. Franciszka i św. Dominika przebiegać będą 
wtedy świat i wieść go z powrotem do Chrystusa. Pozostałych zgromadzi tedy papieŜ w otwartym 
polu pod KrzyŜem.  
DoŜyję, by widzieć początek tych czasów. Cierpię z tego, co widziałam. Oby Bóg dał moim dzieciom 
wierność w ich wierze."  
PROROCTWO BRATA JANA Z ROKU 1600  
Proroctwo to posługuje się wielu symbolami, które niniejszem podajemy:  
Kogut — oznacza Francję; Lampart — Anglię; Orzeł Biały — Polskę; Orzeł Czarny — Niemcy; Drugi 
Orzeł — Austrię; Baranek jest tutaj symbolem sprawiedliwości, miłosierdzia i prawdy.  
Proroctwo to było napisane w języku łacińskim i brzmi w przekładzie jak następuje:  
l. Wojna była przewidziana juŜ w r. 1600  
“Za zbliŜeniem się r. 2000 ukaŜe się antychryst. Wojska jego przekroczą liczbą pojęcie ludzkie. 
Znajdą się i chrześcijanie w legionach jego, podczas gdy wyznawcy Mahometa i inni straszliwi 
wojownicy znajdą się po stronie baranka.  
Świat cały stanie się czerwonym. Po raz pierwszy baranek będzie leŜ czerwonym. Nie będzie 
Ŝadnego miejsca w chrześcijańskim świecie, które nie byłoby czerwonym. Czerwonym będzie niebo 
i ziemia i woda i powietrze dla krwi, która płynąć będzie.  
Orzeł czarny rzuci się na koguta, który wiele piór utraci w starciu, lecz szponami dalej się bronić 
będzie. Snadnie byłby kogut pobity, gdyby nie pomoc lamparta. Orzeł czarny z krainy Lutr 
przybędzie. Napadnie zaś koguta z innej strony i zajmie kraj jego aŜ do połowy.  
2. Napaść Orła Białego na Antychrysta  
Nadlatując z północy orzeł biały napadnie znienacka orła czarnego i drugiego orła i wkroczy do 
krainy antychrysta od końca jednego aŜ do drugiego. Orzeł czarny znajdzie się zmuszonym dać 
wyzwolenie kogutowi, aby stawić opór orłowi białemu. Wtenczas jednak kogut obróci się i odeprze 
orła czarnego aŜ do krainy antychrysta i lam pomagać będzie orłowi białemu.  
Walki, które stoczono dotychczas niczem będą w porównaniu z walkami, jakie toczyć się będą w 
krainie Lutra, albowiem siedem aniołów wysypie ogień kadzielnic swoich na bezboŜny świat, to 
znaczy, Ŝe baranek zarządzi wtedy zniszczenie pokolenia antychrysta.  
3. Pokonanie bestii  
Kiedy bestia zobaczy, Ŝe jest zgubiona, stanie się wściekłą i przez wiele miesięcy dziób białego orła, 
jako teŜ szpony lamparta i koguta zaciekle w nią uderzać będą. Przechodzić będą ludzie rzeki po 
ciałach zabitych a rzeki zmienią koryta swoje. Grzebać będą tylko ciała ludzi znacznych i wodzów, 
albowiem do rzeki przyłączy się jeszcze masowa śmierć z głodu i moru. Antychryst po wiele razy 
błagać będzie pokoju, lecz siedmiu aniołów, którzy idą na przedzie trzech zwierząt broniących 
baranka, oświadczyło, Ŝe koniec będzie tylko wtedy, kiedy antychryst zmiaŜdŜony zostanie jak 
słoma na klepisku.  
4. Walka ta będzie nieludzką  
Wykonawcy sprawiedliwego sądu barankowego walki zaprzestać nie będą mogli, dopóki antychryst 
będzie miał w posiadaniu wojsko do walki. To uczyni postanowienie baranka tak niezłomnym, 
poniewaŜ sam antychryst podawał się być naśladowca Chrystusa i działał w Jego imieniu. JeŜeliby 
tedy nie zginął, zasługi Zbawiciela byłyby stracone a bramy piekielne zwycięŜyłyby przeciwko 
Zbawicielowi. Dlatego teŜ walka, która będzie miała miejsce tam, gdzie antychryst kuje broń swoją, 
nie będzie Ŝadną miarą skutkiem samych wysiłków ludzkich,  
5. Skutki zwycięstwa  
Trzy zwierzęta stające w obronie baranka wygładzą ostatnią siłę zbrojną antychrysta. Na polach 
bitwy będą wielkie stosy poległych. Antychryst straci koronę i opętany szaleństwem zamrze na 
wygnaniu. Cesarstwo jego podzielone zostanie na państewek dwa i dwadzieścia, lecz nie będzie w 
nich fortec ani wojska ani lenników.  
6. Wtedy nastąpi powszechny spokój  
Orzeł biały, za rozkazem Michała Archanioła wypędzi półksięŜyc z Europy i w Konstantynopolu 
zasiądzie. Wtedy rozpocznie się era pokoju i dobrobytu dla świata i wojen juŜ więcej nie będzie. 

KaŜdy bowiem naród rządzić się będzie zasadami sprawiedliwości. Nie będzie teŜ juŜ więcej Lutrów 
i schyzmatyków. Panować będzie baranek i zapanuje dla ludzkości era niewymownego szczęścia. 
Szczęśliwi ci, którzy uszedłszy niebezpieczeństwa tej strasznej epoki, pozostaną, aby zaŜywać 
owocu królestwa ducha i oczyszczenia ludzkości, które zdziałane tylko być moŜe po pokonaniu 
antychrysta."  
PROROCTWO NOSTRADAMUSA  
Słynne są od roku 1555 wielokrotnie komentowane i przedrukowywane proroctwa najsławniejszego 
w owym czasie astrologa i lekarza francuskiego Michała Nostradamusa (Michał de Notredame 1503-
1566) w których to przepowiedniach objął sławny astrolog dzieje świata aŜ do roku 3797. 
Przepowiednie te są zebrane pod tytułem “Stulecie" (Century) i zawierają bardzo wiele ciekawych 
zdarzeń tak co do przeszłości jak i przyszłości.  
Nostradamus bowiem będąc jeszcze lekarzem przepowiedział nadejście na Europę wielkiej plagi, 
która zabije miliony ludzi. I rzeczywiście, za parę lat nawiedziło Europę morowe powietrze, 
przywleczone gdzieś z Azji, które zdziesiątkowało całą ludność Europy. Gdy podczas tej zarazy i 
jego Ŝona wraz z dziećmi utraciła Ŝycie, porzucił świat, wstąpił do klasztoru i oddał się modlitwie, 
postom i rozmyślaniu. Wówczas to miał swe sławne widzenia sięgające przyszłości wieków.  
Przepowiedział między innymi przyjście jeszcze straszniejszej plagi od uprzedniej Czarnej Plagi, 
która nadeszła w 1665 roku wyludniając prawie pół Europy. Przepowiedział dalej rewolucję 
francuską w 1789 roku, przyjście i upadek Napoleona a nawet jego śmierć na wyspie św. Heleny, 
dalej wojnę francuską w 1871 roku i utratę Alzacji i Lotaryngii przez Francję, pierwszą wojnę 
światową jak i obecną, Hitlera i komunizm, upadek Polski i ParyŜa, podział Francji na dwie części, 
dzisiejsze walki powietrzne i to, co z dzisiejszych zmagań wojennych wyniknie. Wszystko co 
Nostradamus przepowiedział do dnia dzisiejszego, spełniło się co do joty w minionych wiekach wraz 
z dobą obecną. Dlatego teŜ i dzisiaj zastanawia się wielu nad jego proroctwami i ich spełnieniem w 
przyszłości.  
Zaś jasnowidzenie swe Nostradamus tak opisuje:  
“Rząd starego człowieka (Petain). który poddał się wrogowi niemieckiemu, upadnie. Na swe oczy 
oglądać on jeszcze będzie jak upadnie i ta część Francji, jaką mu wróg pozornie pozostawił.  
Italię zdradzi jej sojusznik (Hitler) i wojska jego zaleją Włochy a Rzym legnie w gruzach.  
Runie gmach Szkoły Narodowej (Liga Narodów) nad jeziorem Genewskim, i w tym miejscu tysiące 
ludzi zadusi zabójcze powietrze (gazy trujące).  
Ale przyjdzie wielka potęga wschodnia, której armie przejdą wysokie góry (Alpy) i wkroczą do 
Francji.  
Powstaną wszystkie narody i nastąpią straszliwe bitwy i rzezie, ale Francja wyjdzie zwycięsko pod 
dzielnym królem Henri, gdyŜ zamieni się znowu w monarchię. Potęga tego króla będzie tak wielka, 
Ŝe jego rozkazy spełniane będą nawet nad Zatoką Perską. Komunizm na wschodzie upadnie a na 
jego miejsce powstaną nowe państwa. Przez ziemie wrogów Francji przejdą wojska króla Henri 
wraz z biało-czerwonymi wojskami."  
Tyle Nostradamus przepowiedział o obecnie toczącej się wojnie.  
PROROCZA WIZJA SW. ODYLII  
Św. Odylia, patronka Alzacji, Ŝyła w siódmym wieku i była córką księcia Alzacji. Po przyjęciu chrztu 
św. załoŜyła klasztor, w którym prowadziła Ŝycie bardzo świątobliwe. Ona to zostawiła nam bardzo 
ciekawe przepowiednie tyczące się przyszłości. Oto ich treść:  
“Słuchaj, słuchaj, bracie mój, albowiem widziałam zgrozę lasów i gór. Przestrach zmroziły narody, 
albowiem nigdy w Ŝadnej części świata nie widziano podobnego wstrząsu. Nadszedł czas, kiedy 
Niemcy będą nazwane wojowniczym narodem na ziemi.  
Nastała epoka, kiedy powstanie z jej łona straszny wojownik, który podejmie się wojny światowej, i 
kiedy męŜowie uzbrojeni nazwą Antychrystem tego, który będzie przeklęty przez tysiące matek, 
opłakujących jak “Rachel swoje dzieci..." i poniewaŜ wszystko będzie złupione w ich domu 
napadniętym.  
Zwycięzca wyjdzie (Hitler) z nad brzegów Dunaju T będzie wodzem nad wszystkich 
wyszczególnionym. Wojna jaką rozpocznie będzie najstraszliwszą, jaką ludzie kiedykolwiek 
ucierpieli i sięgnie aŜ na wierzchołek gór.  
Jego broń będzie płomienna a czapki jego Ŝołnierzy będą najeŜone szpicami, które rzucać będą 
światło, gdy tymczasem ich ręce dzierŜyć będą gorejące pochodnie. Niepodobna porachować ofiar 
jego okrucieństwa.  
On odniesie zwycięstwa na lądzie, na morzu i w powietrzu. Albowiem widać będzie jego 
wojowników bardzo zręcznych i uskrzydlonych, w lotach niepodobnych do wyobraŜenia, jak się 
wznoszą aŜ pod firmament, by tam chwytać gwiazdy, rzucać je na wioski z jednego końca świata 
do drugiego i tak rozpalać wielkie ognie.  
Narody staną w podziwieniu i wołać będą: Skąd pochodzi jego siła? Jak on mógł podjąć się 
podobnej wojny?  
Ziemia wstrząśnięta walkami będzie w zamieszaniu. Rzeki zarumienia się krwią a same morskie 
potwory uciekną do głębi oceanów. W tym czasie burze czarne rozsiewać będą wszędzie 

spustoszenie.  
Przyszłe pokolenia zadziwią się, Ŝe jego przeciwnicy tak liczni i tak silni, nie mogli powstrzymać 
pochodu jego zwycięstw.  
I wojna będzie bardzo długo trwała.  
Zdobywca będzie u szczytu swoich triumfów pod połowę szóstego miesiąca drugiego roku 
wojowania. To będzie koniec pierwszego okresu wojny, który to czas będzie się nazywał o-kresem 
krwawych zwycięstw. Dumny ze swych zdobyczy powie on: “Przyjmijcie jarzmo mojego 
panowania". Ale wrogowie jego nie poddadzą się i wojna dalej się pociągnie. “Biada wam — wołać 
on będzie — albowiem ja będę zwycięzcą."  
Druga część tej strasznej wojny równać się będzie połowie pierwszej części. Będzie bogata w 
niespodzianki, które to dreszczem przejmą narody ziemi, osobliwie gdy dwadzieścia narodów 
przeciwnych weźmie udział we wojnie. Pod połowę tego czasu ludy podbite z prośbą odniosą się do 
zdobywcy:  
“Daj nam pokój, daj nam pokój!" Lecz pokoju dla tych narodów nie będzie.  
To nie będzie koniec tych wojen ale początek końca, kiedy rozegra się walka ręczna w twierdzy nad 
twierdzami. Wtedy to będą powstania wśród niewiast jego kraju, które to niewiasty będą go chciały 
ukamienować. Lecz zarazem i na wschodzie będą się działy zadziwiające rzeczy.  
Trzeci okres będzie krótszy a zwycięzca nie będzie miał zaufania do swoich wojaków. Nazwą ten 
czas okresem napadów, albowiem sprawiedliwym obrotem rzeczy, kraj zwycięzcy, z powodu 
bezboŜności i niesprawiedliwości, będzie napadnięty ze wszech stron i spustoszony.  
Naokoło góry płynąć będą potoki krwi ludzkiej. To będzie ostatni bój.  
Narody zaśpiewają hymny dziękczynne w świątyniach pańskich i podziękują Bogu za swoje 
wyzwolenie. Albowiem wówczas zjawi się wojownik, który rozpędzi Ŝołnierzy zwycięzcy, którego 
wojska będą zdziesiątkowane wielkim złem. To zło zaszczepi zwątpienie w sercach jego Ŝołnierzy, 
podczas gdy narody powiedzą: “Palec to BoŜy tam jest i kara sprawiedliwa".  
Narody uwierzą, Ŝe koniec jest bliski. Widowisko się zmieni i nasi się rozradują.  
PoniewaŜ Bóg jest sprawiedliwy, choć pozwala czasem na okrucieństwa i łupiestwa, wszystkie 
narody ograbione otrzymają z powrotem to, co były utraciły i coś więcej nadto, jako nagrodę na 
tym świecie.  
Niezliczone strefy, które byłyby do szczętu zniszczone, będą ocalone tak wskutek pomocy 
Opatrznościowej jak i wskutek obrońców bohaterskich.  
Kraina Lutecji (ParyŜ i jego okolice) będzie sama ocalona z powodu jej gór błogosławionych i jej 
niewiast poboŜnych. Niemniej jednak wszyscy będą przekonani, Ŝe ona zginie.  
Wówczas narody udadzą się na górę i oddadzą dzięki Panu Bogu. Albowiem widzieli byli takie 
obrzydliwości w tej wojnie, Ŝe późniejsze pokolenia nie będą tego chciały nigdy więcej.  
Atoli biada jeszcze w owe dni tym, którzy nie będą się bali antychrysta, albowiem on jest ojcem 
tych, których zbrodnia nie przeraŜa. On wzbudzi nowe morderstwa i będzie jeszcze duŜo płaczu.  
Lecz era pokoju pod Ŝelazem juŜ nastanie i zobaczy się jak dwa rogi księŜyca złączą się z krzyŜem, 
albowiem w owe dni ludzie przeraŜeni, adorować będą Pana Boga w prawdzie a słońce jaśnieć 
będzie niezwykłym blaskiem."  
PRZEPOWIEDNIE O OBECNEJ WOJNIE  
Jeszcze przed wybuchem wojny obecnej autorka Szprykówna podaje w swym dziełku 
zatytułowanym “Trzy proroctwa" bardzo ciekawe rzeczy rzekomo zakomunikowane jej z zaświata w 
r. 1932 i 1938:  
“Za lat kilka wybuchnie w końcu zamęt wielki u zachodniego waszego sąsiada, który rozwali obecny 
jego ustrój na miazgę. Wyzwanie on juŜ światu rzucił i na razie zwycięŜać będzie wszędzie. Jednak 
w końcu wezmą się do walki wzajemnej i bić się między sobą będą, A z tego wywiąŜe się wojna 
domowa, która spowoduje rozpad państwa na drobne państewka. Odłączą się one od siebie murami 
granic i wówczas dopiero nastanie w nich pokój.  
Część ich będzie szukać opieki w stolicy Habsburgów. Centrala zaś pozostanie odosobniona i w 
ogniu walk wzajemnych pogrąŜona. Kraina ta wyniszczy się zupełnie i wreszcie zapragnie spokoju, 
który nastąpi przez interwencję sąsiadów ze wschodu i zachodu. Ale nie prędzej się to stanie, aŜ 
wszystko tam runie, zamieniając się w bezładne kłębowisko.  
Warn Polakom zalecone będzie wówczas posunąć się dalej do Bałtyku, by tam wprowadzić pokój i 
roztoczyć swoją opiekę, pod którą dzielnica ta utworzy samodzielne państewko będące pod 
protektoratem waszym.  
W owe trwoŜne lata przyjdzie czas, Ŝe wy, Polacy, mieć będziecie duŜo obawy i nastrój zapanuje w 
was gorączkowy, wobec nieobliczalnych kroków nad waszą granicą. To teŜ w pogotowiu trzymać się 
będziecie i zanim by się coś stało, będziecie się mieli na baczności. Ale was nie spotka klęska od 
zachodu, bo pilnie jesteście strzeŜeni przez mocnych a potęŜnych opiekunów waszych. Później, wy, 
Polacy, wyznaczeni będziecie do znaczącej roli. W odmęt rewolucji nie wpadniecie, chociaŜ będą i u 
was zamieszki niejedne, ale chwilowe i niezbyt groźne. Tym bardziej wówczas świat cenić was 
będzie, Ŝeście się nie poddali ogólnemu prądowi buntu, krwi i poŜogi. Taki oto los szczęśliwy czeka 
was w przyszłości z woli BoŜej."  

PROROCTWO O ANGLII  
W bibliotece angielskiej znaleziono przepowiednię z XI wieku, która jest przepojona optymizmem 
dla Anglii w jej obecnej wojnie z Niemcami. Treść tej przepowiedni jest następująca:  
“Przyjdzie czas. w którym na tronie Anglii zasiądzie Jerzy, syn Jerzego. Wtedy to orzeł pić będzie 
krew księcia z krzyŜa z zagiętymi ramionami (swastyki). W tym to czasie śmierć będzie spadać z 
powietrza a armia uśpionych rycerzy wystąpi z ziemi i wypędzi nieprzyjaciela z kraju."  
PRZEPOWIEDNIE SW. JANA YIANNEY PROBOSZCZA Z ARS  
Wielki św. kapłan i proboszcz Jan Vianney, którego dzisiaj zna cały niemal świat, Ŝył w latach 1786-
1859. Odznaczał się wielkim duchem BoŜym i zapałem nadzwyczajnym o zbawienie dusz. Był 
obdarzony nawet duchem wizyjnym i proroczym i od niego to pochodzą bardzo ciekawe 
przepowiednie dzisiejszych czasów. Przepowiedział zaś co następuje:  
“Będzie wojna z Niemcami i Francja ją bardzo źle poprowadzi. Zostanie zwycięŜona i utraci dwie 
prowincje. (Wojna francusko-niemiecka 1870).  
Później będzie druga wojna z Niemcami. Tym razem Francuzi lepiej się bić będą. Niemcy wkroczą 
do Francji, ale będą zwycięŜeni. Francja odbierze, co była utraciła i jeszcze coś więcej. (Wojna 
światowa 1914).  
Po pewnym czasie Niemcy wrócą i gdyby wojna się przewlokła jak poprzednio, wielu by głód 
cierpiało. Niemcy wrócą... nikt ich nie powstrzyma w pochodzie. Idąc wszystko niszczyć będą. 
Zajdą aŜ pod Poitiers (miasto blisko granicy obecnej okupacji niemieckiej) bez oporu. Ale tam 
obrońcy ze wschodu ich zgniotą i ścigać będą.  
Wojsko zbierze się na nowo. Zatrzyma Ŝywność nieprzyjacielem, powodując wielkie straty. Tym 
razem bić się będą dzielnie.  
ParyŜ zostanie zniszczony, spalony, ale nie całkowicie. Niemcy pozwolą na spalenie ParyŜa i cieszyć 
się będą. Zostaną jednak wkrótce na zawsze pokonani. Cofać się będą do swego kraju, ale wojsko 
francuskie ścigać ich będzie. Odbierze im się to, co byli zabrali i jeszcze więcej.  
Komuniści z ParyŜa po swojej poraŜce rozejdą się po całej Francji, rozmnoŜą się, zdobędą broń i 
prześladować będą uczciwe osoby. Powstanie wojna domowa. Źli zdobędą zachód, północ i wschód. 
Popełnią wiele morderstw. DąŜyć będą do tego, by zginęli wszyscy kapłani i zakonnicy. Zginie wiele 
narodu. Zniszczą wiele domów...  
To wszystko jednak nie potrwa długo i Francja będzie uwolniona raz na zawsze."  
STARA PRZEPOWIEDNIA NIEMIECKA Z XII WIEKU  
“Wielka wojna nastąpi, gdy cesarz (Kaiser) opuści swój kraj. Nastaną cięŜkie czasy, jakkolwiek kraj 
cały będzie miał pokój. Następnie przyjdzie człowiek z niskiego pochodzenia do władzy i będzie miał 
wiele powodzenia tak, iŜ stworzy “Wielkie Niemcy". Tylko niewiele Ŝydów zostanie w kraju. Gdy ów 
władca będzie u szczytu swojej potęgi spowoduje nową światową wojnę, która się zakończy 
upadkiem Niemiec. Niemcy staną się małym państewkiem ale będą miały katolickiego monarchę, 
który znowu zdobędzie siłę i uznanie. W tym czasie będzie panował papieŜ, który nie dawno temu 
zasiadł na tronie św. Piotra i który wskutek trudnych okoliczności, opuści Rzym."  
Większa część tej przepowiedni juŜ się ziściła i moŜe doczekamy się jeszcze urzeczywistnienia 
reszty.  
TERESA NEUMANN, STYGMATYCZKA NIEMIECKA  
KtóŜby nie znał albo nie słyszał o dzisiaj zapewnię jeszcze Ŝyjącej stygmatyczce Teresie Neumann, 
która władzom hitlerowskim juŜ tyle kłopotu narobiła. KrąŜą rozmaite pogłoski o niej i jej 
przepowiedniach upadku hitleryzmu tak, iŜ trudno dzisiaj odnaleźć prawdziwość wszystkich 
przytaczanych powiastek. Zdołaliśmy jednak odnaleźć jedną przepowiednię datowaną z dnia 6 
września 1936 r. Brzmienie jej w tłumaczenie jest następujące:  
“Prowokacja doszła w tych dniach do najwyŜszego swego punktu. Piekło szaleje na nowo. Kara 
BoŜa jest nieunikniona. śadna prośba juŜ teraz nie pomoŜe. MoŜna tylko prosić o nawrócenie 
umierających grzeszników, tę jeszcze Bóg wysłucha. Ale nie proś o odwrócenie kary. Dotychczas 
dusze ofiarne wynagradzały Bogu za wszystkie zbrodnie ludzkości i powstrzymywały gniew BoŜy. 
ale tych dusz jest za mało i kara BoŜa jest nieunikniona i nie odwołalna. Szczęśliwi są ci wszyscy, 
którzy juŜ leŜą w grobach. Tyle razy Bóg ich przestrzegał i odkładał karę podobnie jak to było z 
Sodomą, która nie chciała słuchać przestróg BoŜych. Tak i teraz ludzie nie chcą słuchać przestróg 
BoŜych i dlatego spadnie na nich gniew BoŜy taki, na jaki sobie zasłuŜyli."  
ŚW. DON BOSCO PRZEPOWIADA WOLNOŚĆ POLSKI  
Wielki twórca idei salezjańskiej, to jest wychowania młodzieŜy w duchu katolickim, św. Jan Bosco 
(urn. 1888), jakkolwiek pochodzenia włoskiego, przepowiedział takŜe obecną wojnę światową oraz 
powrót Polski do utraconej wolności. Oto jedna z krótkich jego przepowiedni:  
 
“Po wojnie światowej nastąpi druga wojna europejska z wielkimi bitwami, które będą stoczone 
pomiędzy 15 sierpniem a 15 wrześniem. (Rok nie oznaczony). PapieŜ umrze i będzie Ŝyt na nowo. 
Belgia przecierpi wiele ale powstanie na nowo i będzie jeszcze silniejsza aniŜeli przedtem. Polska 
otrzyma swoje prawa z powrotem."  
PROROCTWO MALACHIASZA  

Słynne na cały świat są przepowiednie irlandzkiego arcybiskupa św. Malachiasza, który 800 lat 
temu przepowiedział dość dokładnie następujących po sobie papieŜy aŜ do końca świata, 
przepowiednie, które się do dzisiaj ziściły.  
W roku 1139 udał się św. Malachiasz do Rzymu, aby tam złoŜyć sprowozdanie ze swej diecezji 
PapieŜowi Innocentemu II. Tam to właśnie miał owe widzenie, w którym zobaczył długą linię 
przyszłych papieŜy. Widzenie to św. Malachiasz opisał a dokument złoŜył papieŜowi. Znaleziono go 
dopiero przypadkiem i ogłoszono w roku 1590. Obejmuje on listę papieŜy od Celestyna II 
koronowanego w r. 1143 aŜ do końca świata. Znamiennym jest, Ŝe na ogół przepowiednie te były 
zadziwiające trafne, chociaŜ określenia były często alegoryczne, jak “Lilia i RóŜa", “PapieŜ 
Pielgrzym", “KrzyŜ z KrzyŜa", itd. Jest tych przepowiedni 112 a ostatnia brzmi następująco:  
“Podczas ostatecznego prześladowania św. Kościoła rzymskiego na stolicy zasiądzie Piotr 
Rzymianin, który będzie pasł owce w wielu utrapieniach. A gdy to minie, miasto na siedmiu 
pagórkach runie a sędzia straszliwy będzie sadził lud swój. Poczym koniec świata."  
Według tych przepowiedni po obecnie Ŝyjącym PapieŜu Piusie XII ma juŜ tylko (6) papieŜy nastąpić. 
Jak wszyscy papieŜe tak i ci ostatni są oznaczeni alegorycznymi nazwami, które jednak bardzo 
dobitnie określają ich właściwy charakter.  
Nazwy tych ostatnich papieŜy są następujące (chronologicznie):  
107 — “Pastor et nauta" — Pasterz i Ŝeglarz  
108 — “Flos florum" — Kwiat nad kwiatami  
109 — “De medietate lunae" — Od połowy księŜyca  
110 — “De labore solis" — Od pracy słońca  
111 — “Gloria olivae" — Sława drzewa oliwnego  
112 — “Petrus Romanus" — Piotr Rzymski (II)  
Ciekawe są przepowiednie tyczące się poprzednich ostatnich papieŜy, których po większej części 
nawet jeszcze znamy. I oni mieli w tych przepowiedniach swoje przydomki, które się rzeczywiście 
na nich stwierdziły.  
I tak jeden z największych papieŜy Leon XII (1878-1903) określony został jako “Lumen de Coelo" 
— Światło z nieba. Wiadomo zaś jest wszystkim, Ŝe papieŜ ten rozpoczął nową niejako kartę w 
dziejach Kościoła św., wydając swoje sławne encykliki, uznane dzisiaj jako najbardziej wartościowe 
w całej historii papiestwa, a które odrodziły Kościół katolicki do nowego Ŝycia i światła.  
Następny papieŜ Pius X (1903-1914) oznaczony jako “Ignis ardens" — Ogień gorejący — znany był 
faktycznie jako ogromnie gorący i Ŝarliwy w modlitwie i w Ŝyciu bogobojnym. Nie brak nawet 
głosów, aby został przez Kościół św. ogłoszony świętym.  
Po PapieŜu Piusie X nastąpił PapieŜ Benedykt XV (1914-1922), który w naszej przepowiedni jest 
oznaczony przydomkiem “Religio depopulata" — Religia wyludniona. I rzeczywiście. Okres jego 
panowania przypadł na czas wojny światowej (ostatniej), gdzie z jednej strony tysiące ludzi, a więc 
i katolików, straciło Ŝycie w róŜnych krajach a z drugiej strony zaczęły się w róŜnych państwach 
prześladowania przeciwko wierze św. (Rosja, Meksyk, Niemcy).  
Kilka zaś lat temu zmarły PapieŜ Pius XI (1922-1939) miał dewizę “Fides intrepida" — Wiara 
niezłomna. KtóŜ nie widział tych niezmiernych wysiłków Piusa XI, by zachować pokój i ulŜyć 
cierpieniom ludzkości. KtóŜ nie widział jego ogromnej wiary w przyszłość świata, wiary, Ŝe w końcu 
sprawiedliwość i krzyŜ zwycięŜyć i zapanować muszą na świecie i zapanować nad krzywdą i 
ciemnotą.  
Obecnemu zaś papieŜowi daje przepowiednia nasza przydomek "Pastor angelicus" — Pasterz 
anielski. Jakkolwiek nam trudno dzisiaj wydawać sąd o obecnie Ŝyjącym papieŜu, to jednak 
moŜemy przypuszczać, Ŝe to będzie pasterz, nad którym nawet aniołowie radować się będą. Ten 
przez Boga oświecony mąŜ, odrodzi swoją świętością prawie cały świat i nawróci go do prawdziwej 
wiary tak, Ŝe wszędzie zapanują bogobojność, cnota i dobre obyczaje. MąŜ ten doprowadzi 
błądzące owieczki do owczarni i będzie tylko jedna wiara, jedno prawo, jedno Ŝycie, jeden chrzest 
na ziemi. Ludzie będą wtenczas wszyscy wzajemnie się miłowali i sobie dobrze czynili i znikną 
wszelkie kłótnie i wojny.  
I rzeczywiście róŜne przepowiednie wskazują na zupełne zwycięstwo Kościoła katolickiego i sprawy 
BoŜej na tym świecie po obecnej wojnie, gdy wszystkie narody wycieńczone obecną wojną, uznają 
panowanie BoŜe nad sobą i nawrócą się do prawdziwego Kościoła Chrystusowego na ziemi, gdzie 
nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz.  
W związku z powyŜszą przepowiednią św. Malachiasza o papieŜach, jest jeszcze jedna rzecz, która 
nadzwyczaj uderza.  
W Rzymie istnieje jeden przepiękny kościół św. Pawła t.z. “Za murami". W tym to kościele w 
głównej nawie wysoko w górze umieszczone są w ścianie otwory, do których wstawia się portrety 
papieŜy po ich śmierci. Czy to naumyślnie, czy teŜ tylko dziwnym zbiegiem okoliczności, jest 
jeszcze tyle otworów pustych, ile ma być papieŜy według przepowiedni św. Malachiasza. Za PapieŜa 
Piusa XI było siedem takich otworów. Dziś jest ich juŜ tylko sześć. Czy rzeczywiście po wypełnieniu 
tychŜe nastąpi koniec świata? Nie wiemy. Bo właśnie tę chwilę zastrzegł sobie tylko Bóg. W Jego 
rękach leŜy tak koniec i początek człowieka pojedynczego, jak i całego świata.  

NADCHODZĄCA EPOKA TRIUMFU KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO  
Pierwsze miejsce pomiędzy przepowiedniami o przyszłości Kościoła św. zajmuje komentarz do 
objawienia św. Jana, napisany przez sługę BoŜego Bartłomieja Holzhauser (ur. 1658), który juŜ od 
dzieciństwa był obdarzony łaską jasnowidzenia. On to podzielił historię Kościoła św. na siedem 
okresów. W ostatniej części piątego okresu {Okres smutku od reformacji aŜ do PapieŜa anielskiego 
i Wielkiego Monarchy) pisze, “Ŝe świat nawiedzi wielka wojna, która wszystko spustoszy i 
spowoduje wielką nędzę. Panujących wypędzą lub zamordują. Monarchie upadną a na ich miejsce 
zaprowadzone zostaną republiki. Nastąpią powszechne zaburzenia, rozlegle majątki ulegną 
konfiskacie i rozpęta się wielkie prześladowanie Kościoła św. i duchowieństwa. Na świecie zapanuje 
ostateczny zamęt i przewrót. W chwili największej rozpaczy wszechmocna prawica Boga przyjdzie z 
pomocą sposobem niepojętym dla ludzkiego rozumu."  
Potem według Bartłomieja Holzhauser'a ma nastąpić okres szczęścia i triumfu Kościoła katolickiego, 
tak zwany okres pocieszenia od papieŜa anielskiego aŜ do przyjścia antychrysta. Według 
przepowiedni św. Malachiasza o papieŜach, papieŜem anielskim jest dzisiejszy Pius XII. Wobec tego 
Ŝylibyśmy obecnie na przełomie okresu smutku i pocieszenia.  
Współcześnie z triumfem Kościoła katolickiego powstanie Wielki Monarcha. Wszystkie 
przepowiednie zgodnie głoszą, iŜ ten monarcha zjawi się nagle pod koniec kryzysu, mianowicie 
wtedy, gdy ludzie zwątpią w moŜliwość uporządkowania Ŝycia publicznego.  
Sługa BoŜy Bartłomiej Holzhauser przepowiedział to w ten sposób: “ Gdy wszystko przez wojnę 
zniszczone będzie, gdy katolików wiarołomni współwyznawcy i błędnowiercy uciskać będą, gdy 
Kościół i jego sługi pozbawiać będą praw, gdy monarchie usuwać się będzie a monarchów 
mordować oraz wszędzie republiki zaprowadzać będą, wtenczas ramię Wszechmocnego Boga taką 
cudowną zmianę wprowadzi, Ŝe według ludzkiego pojęcia zdawać się to będzie niemoŜliwym. Zjawi 
się ów bohaterski monarcha, przysłany przez Boga. On wystąpi w obronie Kościoła Chrystusowego, 
wytępi błędnowierstwo i mahometanizm a jego zwolenników wyniszczy. Wszystkie narody potem 
przybędą i modlić się poczną do Boga, swego Pana według prawdziwej wiary katolickiej. Wtenczas 
Ŝyć będzie sprawiedliwość oraz pokój zapanuje na całej ziemi."  
Zaś św. Katarzyna Sieneńska opisuje ten świetny okres następującymi słowy:  
“Kiedy miną utrapienia i najskromniejsza nędza. Bóg oczyści Kościół i odnowi ducha swych 
wybranych sposobem, który przechodzi ludzkie pojęcie. Potem nastanie taka doskonała przemiana 
Kościoła i odnowienie jego pasterzy, Ŝe na tę myśl duch mój się rozwesela. Oblubienica 
Chrystusowa przedtem zupełnie oszpecona, gałganami okryta, wystąpi we wspaniałej piękności i 
drogocennym przepychu, ozdobiona koroną wszystkich cnót. Rzesze wiernych będą się cieszyły 
dobrymi pasterzami. Poza Kościołem stojące narody wejdą do owczarni Chrystusowej i dadzą się 
prowadzić pasterzom swych dusz. Składać będą głębokie dzięki za wielki pokój, jaki Bóg raczył 
zesłać swemu Kościołowi po strasznych burzach."  
W czasie triumfu Kościoła św., jak juŜ wspomniano, Ŝyć będzie święty i bardzo dzielny papieŜ 
przydomkiem “Pastor angelicus" — pasterz anielski (Pius XII). Po nim zasiądzie na tronie papieskim 
papieŜ o wielkiej poboŜności i mądrości z przydomkiem “Pastor et nauta" czyli pasterz i Ŝeglarz. Ma 
to być wielki papieŜ misyjny. Przypuszcza się nawet, Ŝe tym namiestnikiem będzie Polak. To 
przypuszczenie jest jeszcze o tyle uzasadnione, iŜ nasz rodak Ks. Bronisław Markiewicz, 
przepowiadając świetną przyszłość Polski twierdził, Ŝe z narodu polskiego wyjdzie Wielki PapieŜ. 
Dalej zaś pisze Ks. Markiewicz o tym okresie w 1901 roku; “Oto rozpoczynamy wiek, w którym za 
łaską BoŜą wiara odniesie najwyŜsze zwycięstwo, pogodzi zwaśnione narody, wprowadzi braterstwo 
ludów i sprawi, Ŝe ludzkość cała pod jednym pasterzem stanie się jakby jedną owczarnią. Nam 
Polakom dane jest w tym okresie przewodnie stanowisko."  
Zaś polski franciszkanin Lawiński, który umarł świątobliwie w Siedmiogrodzie w 1780 r., zostawił 
nam taką przepowiednię o tych czasach:  
“Cały chrześcijański okrąg świata będzie spustoszony większymi niŜ dawniej wojnami. Religia w 
wielu krajach będzie okropnie prześladowana. Zakonników wypędzą. Jednak podczas ich wygnania 
zajdą niespodziewane okoliczności, a religia zakorzeni się mocniej, niŜ dawniej. KrzyŜ zajaśnieje 
podwójnym blaskiem i roztoczy swe panowanie nad krainami, które go nie znały. Wszystkiego tego 
dokona pod koniec czasów Wielki Monarcha."  
A inny zakonnik tak przepowiada:  
“Duchowieństwo katolickie będzie wielce uciemięŜone, dobra ziemskie będą im zabrane, a kto 
najwięcej księŜy lŜyć będzie, tego najwięcej czcić będą. PapieŜ zmieni swą stolicę, aby pędzić 
smutny Ŝywot. Tu prześladowania tak będą wielkie, Ŝe dawniejsze cierpienia będą niczem w 
porównaniu z tymi, które nadejdą. Nastaną jeszcz cięŜsze czasy, powstanie głód i morowe 
powietrze. Będzie to kara za liczne grzechy i zbrodnie.  
Dobry Bóg ześle jednak pomoc, gdyŜ wzbudzi papieŜa, juŜ za Ŝycia świętego, z którego anieli 
weselić się będą. Ten mąŜ, łaską BoŜą oświecony, odrodzi swą świętością cały świat i doprowadzi 
ludzi do prawdziwej wiary. Bojaźń BoŜa i dobre obyczaje zakwitną. Ten papieŜ wszystkie błądzące 
owce wprowadzi do owczarni i będzie tylko jedna wiara, jedno prawo i jeden chrzest. Wszyscy 
ludzie będą się miłowali jak bracia i tylko dobrze czynić będą. Wojny, swary, niezgody ustąpią, atoli 

niedługo tak będzie, poniewaŜ zbliŜy się zniszczenie, znaki się ukaŜą na niebie i na ziemi — gdyŜ 
juŜ wnet będzie koniec."  
Oprócz wiele innych mniej lub więcej wiarogodnych przepowiedni o tym błogosławionym okresie, 
moŜnaby jeszcze przytoczyć to, co objawiła Najświętsza Maria Panna w La Salette:  
“Potem, to jest po poprzedzających kataklizmach, nastąpi upragniony pokój pomiędzy Bogiem a 
ludźmi i lud będzie Chrystusowi Panu słuŜył, do Niego się modlił i Go uwielbiał. Miłość bliźniego na 
nowo wszędzie zakwitnie. Nowi monarchowie będą stać przy boku Kościoła św. który się wzmocni i 
przez poboŜność, pokorę, ubóstwo i gorliwość stanie się naśladowcą cnót Jezusa Chrystusa. 
Ewangelia sw. będzie wszędzie głoszona i ludzie będą postępować we wierze, gdyŜ panować będzie 
jedność pomiędzy robotnikami Jezusa Chrystusa, i wszyscy Ŝyć będą w bojaźni BoŜej."  
OSTATNIE OSTRZEśENIE  
Podajemy jeszcze kilka wyjątków broszurki wydanej w języku włoskim a brzmiącej w tłumaczeniu: 
“Boskie płomienie lub miłość, której nie ukochano" która zawiera notatki, spisane na polecenie 
Boskiego Mistrza w roku 1932, przez ukrytą przed światem siostrę zakonną.  
Pewnego dnia okazał Pan Jezus — odziany lśniąco białą szatą — swej słuŜebnicy Najświętsze Serce 
Swoje, rozdarte ranami i otoczone koroną cierniową i rzekł do niej: “Te rany, to skutki komunii 
świętokradzkich i by to naprawić winne dusze gorliwe złączyć się i przyjmować w kaŜdy czwartek 
komunię św. wynagradzającą... Moja córko, nie lubię rozgłosu. Chcę, byś Ŝycie swe spędziła w 
uniŜeniu i milczeniu, by nikt nie zauwaŜył czegoś wyjątkowego w tobie... O, jakŜe byłbym 
szczęśliwy, gdyby się na kaŜdy tysiąc, znalazła choć jedna dusza niewinna, pokorna i ukryta."  
Innym razem odezwała się owa dusza zakonna do Pana Jezusa w ten sposób: “Chciałabym być tak 
potęŜną i świętą, by cały świat ratować. Mój Jezu, mimo pragnienia ratowania dusz, jakie czuję w 
sobie, świat zawsze pozostaje ten sam, zawsze taki zły. Stale Cię obraŜa!" Na to odpowiedział Pan 
Jezus: “/ ty, biedna, chciałabyś go nawrócić? Mnie samemu przecieŜ się to nie udało! Owszem, ja 
daję łaski potrzebne i nikt nie moŜe powiedzieć, Ŝe przez Moją winę zostanie potępiony. Ty jednak 
moŜesz wiele uczynić. Wszystko, cokolwiek czynisz, połącz z moją intencją i stań się moim drugim 
Ja... Nie proś o przebaczenie dla siebie, bo nie widzę niczego w tobie, co bym ci miał przebaczyć. 
Proś raczej o przebaczenie dla tych, którzy mi wierność przysięgają, a następnie się znowu 
odwracają, by hołdować swojemu wygodnictwu i oddać się znowu uciechom światowym oraz 
miłości własnej."  
Po przyjęciu komunii św., prosząc Pana Jezusa, by uwolnił świat od strasznego nieszczęścia 
(bezrobocia) w jakim świat był wówczas pogrąŜony. Pan Jezus pełen smutku odpowiedział: “Nie 
pros o to... świat musi być ukarany. Potrzebuje tego bicza, by był oczyszczony ze swoich zbrodni. 
Świat mnie juŜ nie uznaje Bogiem swoim. Bogiem jego to zabawy, brzuch i niemoralność."  
Na to odpowiedziała zakonnica: “Panie, o ile jednak wszystko tak dalej pójdzie, to wojny i 
powstania zbrojne są nieuniknione..." Pan Jezus zaś rzekł: “Tego właśnie chcę, by się ludzkość 
oczyściła we własnej krwi, bo za głęboko upadła."  
Kilka dni później objawiła się jej Najśw. Dziewica, pełna łez w oczach i powiedziała do niej: “Córko 
moja, nie mogę juŜ powstrzymać karzącej ręki Mego Boskiego Syna. On musi naprawdę świat 
ukarać... Ludzkość zostanie więcej niŜ zdziesiątkowana, ludzie po trupach chodzić będą a krew 
ulicami będzie spływać."  
Zakonnica przeraŜona tymi słowami, zawołała:  
“O Mario, Matko moja! O ile Ty pozwolisz, to zawiadomię o tym biskupa, papieŜa i o ile potrzebne, 
opublikuję tę straszną groźbę, by ludzie się nawrócili, modlili i pokutowali."  
Na to Matka Najśw. odpowiedziała: “Nie, Boski Mój Syn Swego wyroku nie chce odwołać i powiada, 
Ŝe źli się i tak nie nawrócą a nawet w cuda nie uwierzą... Ty jednak módl się, cierp i czyń wszystko, 
co tylko moŜesz, by dusze, które padną ofiarą tego wyroku, w ostatniej chwili przynajmniej się 
nawróciły, przeprosiły Boga i znalazły ratunek. Mała garstka, która pełna trwogi przeŜyje te chwile 
odwróci się od grzechu i powróci do Boga. Czy wiesz, co tak bardzo obraŜa Boską sprawiedliwość? 
To zmysłowość i nieczystość! Najwięcej ludzi przyjmuje Jezusa do serc zabrudzonych nieczystością. 
Nieszczęśni! Wszystko Jezus zniesie, ale grzechu nieczystości juŜ znieść nie moŜe."  
Nie mogąc się jednak uspokoić, jeszcze raz prosiła Jezusa. On jednak stale odpowiadał: “ O ile się o 
ratunek dusz modlić będziesz, chętnie cię wysłucham. O inne jednak nie pytaj... Pracuj, wysilaj się, 
módl się i cierp! Potem złóŜ wszystko w Sercu Moim a ja rozleję wszystko na dusze... Czyń jeszcze 
więcej dla dusz! Oznajmij wszystkim, Ŝe miłością i ufnością chciałbym ich przyciągnąć do siebie. 
Widzę jednak, Ŝe mnie nie chcą słuŜyć. Dlatego teŜ muszę uŜyć siły i karać."  
Rok później ukazała się naszej siostrze Najśw. Maria Panna ponownie ze łzami w oczach i 
powiedziała do niej:  
“ Córko, płaczę, bo bicz BoŜy bliskim jest. Jezus twierdzi, Ŝe kara ta jest konieczna... Serce moje 
jednak za bardzo boleje, patrząc na tyle nieszczęścia i dusz zagubionych."  
Oświadczając wówczas Najśw. Panience, Ŝe gotowa na wszystko, nawet na największe cierpienia, o 
ile by nimi mogła odwrócić nieszczęście od świata Maria odpowiedziała: “Córko moja! Tego nawet 
ja nie potrafiłam, chociaŜ jestem Matką Jezusową. Módl się jednak! Oddaj się jako ofiara dla 
ratunku dusz, czego innego juŜ czynić nie moŜemy."  

Gdy pewnego razu mówiła do Pana Jezusa, Ŝe jej się zdaje, jakoby pewne zbudzenie wiary i 
religijności moŜna było spostrzec. Pan Jezus jej odpowiedział: “Pozornie tak jest. Ale u nie wielu 
tylko osób pochodzi to rzeczywiście z serca. Ludzie mają religię dla parady i dobrego tonu tylko, nie 
ma jednak u nich mowy o ofierze. Z zewnętrznymi ćwiczeniami poboŜności łączą odraŜającą 
niemoralnosć, gorzej jak poganie. "  
CzyŜ nas słowa te nie muszą przerazić do głębi?  
Czytając powyŜsze objawienia uczynione dziesięć lat temu świątobliwej zakonnicy, widzimy, Ŝe 
obecna wojna jest niczym innym jak tylko karą BoŜą za grzechy ludzkości, i wojna ta nie prędzej 
się skończy, dopóki ludzie nie poprawią swoje Ŝycie, nawrócą się do Boga i będą czynić pokutę. 
Tylko w ten sposób moŜemy uniknąć zagniewanego majestatu BoŜego. Czas chyba najwyŜszy, by 
ludzkość zrozumiała, iŜ pokój i szczęście zaleŜą od wiernej słuŜby BoŜej i kochania Go.  
III. Przepowiednie uzupełniające  
CO SĄDZIĆ O RÓśNYCH PRZEPOWIEDNIACH?  
KtóŜ nie chciałby przemknąć tajemnicy przyszłości, aby dowiedzieć się co będzie potem? Człowiek 
zaniepokojony losem swoim, rodziny, ojczyzny a nawet świata szuka odpowiedzi wszędzie.  
Dzięki światłu nadprzyrodzonemu moŜna mówić o przyszłości. I będzie to prawdziwe proroctwo 
jako znak BoŜy. Proroctwami posługiwał się Chrystus dla udowodnienia autentyczności Ewangelii, 
cudownej nauki, którą przyniósł od swojego Ojca z nieba, aby zbawić ludzkość.  
MoŜna teŜ przy uŜyciu naturalnych sił dotykać prawdy o przyszłości, ale jej poznanie będzie tylko 
częściowe, niejasne, bez gwarancji pewności. Pomaga w tym szczególny talent, subtelna intuicja, 
wiedza, doświadczenie i zdolność trafnego wnioskowania a niekiedy wyjątkowy spryt. Stąd 
“przepowiadaczami" bywają charyzmatycy lub pospolici szarlatani, mogą nimi być takŜe ludzie 
mądrzy albo teŜ obdarzeni poczuciem humoru i pomysłowością.  
Mimo róŜnorodnych ocen, często bardzo negatywnych, przepowiednie stanowią przedmiot 
fascynacji i ludzie chętnie się nimi zajmują.  
Przytoczmy kilka dawnych przepowiedni, dotyczących Polski i innych krajów. Jak moŜna sądzić, 
częściowo juŜ się spełniły, a na spełnienie drugiej części trzeba jeszcze poczekać. Treść ich dziwna, 
wiele daje do myślenia i moŜe być rozwaŜana na tle współczesnych wydarzeń i aktualnie Ŝyjących 
osób, między innymi PapieŜa. MoŜna równieŜ szereg elementów w nich zawartych odnieść do 
minionych lub oczekiwanych czasów.  
PROROCTWO EUSTACHIUSZA  
Eustachiusz, przeor klasztoru benedyktynów pod Warszawą napisał przepowiednię w roku 1449. 
Karol Gustaw, w czasie najazdu na Polskę, w roku 1657, kazał ją sobie skopiować. Oto jej 
brzmienie:  
Ja Eustachiusz, przeor klasztoru św. Benedykta, przepowiadam ci, Polsko, Ŝe zaŜyjesz wiele nadzy 
w przyszłych stuleciach. Zacna Polsko, jesteś szlachetna, wielka i wspaniała, atoli ty gardzisz twymi 
modrymi królami. A poniewaŜ ty nimi gardzisz, przeto pójdziesz w rozsypką. Lew północy potoczy 
się z czarnym orłem w ciemnej dolinie i zada ci dotkliwe uderzenie w pierś, aŜ twoje białe pióra 
krwią, się, zarumienia. Młodzieniec zza gór zstąpi na twe wyŜyny i zada ci wielkie klaski.  
Potem nadejdzie potęŜny lew dwugłowy, który sprawi twój upadek, o wielka Polsko! Słońce skryje 
się. przed tobą, a ty bodziesz długi czas siedzieć w ciemności. Będą, wielkie powstania i wiele krwi 
niewinnej się. przeleje. To wołać będzie o pomstę, do nieba. Zagniewany Bóg ześle na was taką 
karą, Ŝe nie będzie końca biadaniom.  
Nieszczęśliwa i poŜałowania godna Polsko. Będziesz wzdychała za pokojem, ale ten nie prędzej się. 
zjawi aŜ w siódmej liczbie, a spełni się. w czasie siedem razy siedem. Wtedy przyjdzie ksiąŜę, 
pokoju w całym blasku i pokój panować będzie w tych murach i pałacach. Na koniec bada mieli 
przez lilię, króla, którego długi czas nie chcieli, lecz potem przyjmą, z radością.  
W latach międzywojennych Bartłomiej Groch, nauczyciel gimnazjalny z Przemyśla, tak komentuje 
tę przepowiednię. Przy końcu siódmego a na początku ósmego okresu wieszcz przewiduje przyjście 
księcia pokoju, wielkiego PapieŜa, o którym wspomina ks. Bronisław Markiewicz (załoŜyciel 
Michalitów), a którego działalność opisują równieŜ: Piotr Turel, Bartłomiej Holz, Adam Mickiewicz, 
Juliusz Słowacki, Zygmunt Krasiński i wielu innych.  
Tego wielkiego PapieŜa tak opisuje, wspomniany wyŜej, Bartłomiej Holz:  
Zakwitnie pokój. PapieŜ, miłość wspólna braci, PapieŜ nowy przez tysiąc imię swe odkryje, 
Piastować bidzie Ojciec Józefa lilije.  
Podobnie jak Eustachiusz, Holz przewiduje, Ŝe nowy PapieŜ będzie księciem pokoju w całym blasku, 
Ŝe postara się o ład i zgodę nie tylko w Polsce, ale takŜe na całym świecie, Ŝe przyjdzie 
prawdopodobnie w tym czasie, kiedy Polska będzie obchodziła tysiąclecie przyjęcia wiary 
chrześcijańskiej, Ŝe będzie człowiekiem świętym, czystym, czego symbolem jest u Holza “lilia", u 
Turelego “virgo-dziewica", a u Malachiasza irlandzkiego “flos florom" - kwiat kwiatów.  
STARA WIESZCZBA ŁACIŃSKA  
Tu vero gaudebis;  
Post tenebras lucern videhis Namaue ante ortum Duodecim Bestia et scortum Praecipites ruent in 
abyssum, Nec inde resurgent!  

Et signum Crucis Splendebit in gloria lucis. Cum fide et legę Unus pastor cum una grege.  
Ty zaprawdę, rozweselisz się_, Po ciemnościach ujrzysz światło. Albowiem przed nastaniem 
Dwunastu Smok i nierządnica Na łeb runą w przepaść. Skąd nie powstaną!  
I znak KrzyŜa  
Będzie jaśniał w chwale światła.  
Z wiarą i prawem  
Jeden Pasterz i jedna owczarnia.  
Tę przepowiednię, jak komentuje wspomniany juŜ B. Groch, uzupełnia podanie greckie: “A tobie 
(tj. Kościołowi) od wschodu Bóg ześle króla, który całą ziemię uwolni od wojny złowrogiej (w 
porozumieniu z wielkim PapieŜem)".  
PROROCTWO ŚW. JANA KAPISTRANA (1386-1456)  
Jan Kapistran wprowadził bernardynów do Polski i w Krakowie pobłogosławił związek małŜeński 
Kazimierza Jagiellończyka z ElŜbietą.  
Widziałem cztery rzeki, które miedzy sobą walczyły. Pierwsza płynęła ze Wschodu, druga z 
Zachodu, trzecia z Południa, czwarta z Północy. KaŜda z nich starała się_ wpaść w morze rozległe i 
ponownie sią cofać. Przy cofaniu się, podejmowały wysiłek, chcąc jakby porowe za sobą wszystką 
wodą morza. Ostatecznie rzeka z Zachodu odniosła zwycięstwo. Badajcie znaczenie tych rzeczy, i 
oddalajcie niebezpieczeństwo, o którym wam mówi Duch Święty.  
FRAGMENTY KAZAŃ KS. PIOTRA SKARGI  
a) Lud trawą - a chwała kwiatem:  
- Ta kosa idzie na cię,, grzeszna Polsko, strzeŜ się., zakwitłaś w szczęście, ale i w grzechy; oto kosa 
zwać się. być trawa,, a nie kamieniem; polezę trawa, a kwiat twojej świeckiej chwały uschnie.  
Przywodzi na pamięć odstępstwa od wiary, nieposzanowania władzy, ucisk ludu, wołając:  
- Biada wam, którzy prawa niesprawiedliwie ustanawiacie i piszecie nieprawość, abyście ucisnęli 
ubogie i mocą psowali sprawy uniŜonych ludu mego... Lecz sprawiedliwy Bóg nie śpi. Przekleństwo 
puści na Królestwo to, w którem poŜarte od nieprzyjaciół będzie {czego BoŜe nie da]}, jeŜeli prawa 
pokuta nie nastąpi...  
b) O niezgodzie:  
- Nastąpi postronny nieprzyjaciel, jąwszy się. za waszą. niezgodę, i mówić będzie: rozdzieliło się. 
serce ich, teraz po giną. A ta niezgoda przywiedzie na was niewole., w której wolności wasze utoną 
i w śmiech się. obrócą i będzie, jako mówi prorok: “sługa równa się. z panem, niewolnica równa z 
panią swoją i kapłan z ludem, i bogaty z ubogim, i ten co kupił mienie równy z tym, który 
sprzedał". Bo wszyscy z domy i zdrowiem swojem w nieprzyjacielskiej ręce stękać będą, poddani 
tym, którzy ich nienawidzą.  
Ziemia i królestwa wielkie, które się. z koroną zjednoczyły i w jedno ciało zrosły, odpadną i 
rozerwać się. dla własnej niezgody muszą, przy której teraz potęŜna być moŜe ręka i moc wasza 
nieprzyjaciołom straszliwa. OdbieŜy was jako chałupkę, przy jabłkach, którą lada wiatr rozwieje. I 
będzie jako wdowa osierocona, wy coście drugie narody rządzili. I będzie ku pośmiewisku i 
urąganiu nieprzyjaciołom swoim.  
JeŜyk swój, w którym samym to królestwo miedzy wielkimi onemi słowiańskiemi wolne zostało, i 
naród swój pogubicie i ostatki tego narodu tak starego i po świecie szeroko rozwinięte go 
potracicie, i w obcy się, naród, który was nienawidzi, obrócicie...  
Będziecie nie tylko bez pana krwi swojej i bez wybierania jego, ale teŜ i bez ojczyzny i królestwa 
swego, wygnańcy wszędzie nędzni, wzgardzeni, ubodzy, włóczęgowie, które wypychać nogami 
bada,, tam, gdzie was pierwej waŜono. Gdzie się. na taką. drugą, ojczyzna zdobędziecie, w 
którejście taką. sławę., takie dostatki, pieniądze, skarby, zdolności i rozkosze mieć mogli? Urodzili 
sią wam i synom waszym taka druga matka? Jako tą stracicie, juŜ o drugiej nie myśleć.  
Będziecie nieprzyjaciołom waszym słuŜyli, jako Pismo św. grozi, w głodzie i pragnieniu, w 
obnaŜeniu i we wszystkim niedostatku. I włoŜą jarzmo Ŝelazne na szyje wasze, przeto iŜeście nie 
słuŜyli Panu Bogu waszemu, gdyście mieli dostatek wszystkiego i dla dostatku ze wszeteczeństwa 
waszego, gardziliście kapłanem i królem i innym przełoŜeństwem wolnością, się bestialską, 
pokrywając, a jarzma Chrystusowego i posłuszeństwa nosić nie chcąc... Jabłko, gdy z wierzchu 
psować się zacznie, wykroić się zgniłość moŜe, iŜ potrwa, ale, gdy gnić i psować się pocznie od 
wnętrza, wszystko zaraz porzucić musisz i o ziemią uderzyć.  
CóŜ mam z tobą. uczynić, nieszczęśliwe królestwo? Kto głowie mojej da wody i źródła łez oczom 
moim, abym płakał pobicie i na poty nagi, wołając: rozkoszniki i rozkosznice, przestepniki i 
przestepnice zakonu BoŜego. Tak was tupią, i tak łyskać łystami bodziecie, gdy nieprzyjacioły na 
głowy wasze przywiedzie Pan Bóg i w taką. was sromota poda.  
Gdybym był Jeremiaszem wziąłbym pata na nogi i okowy i łańcuch na szyją, i wołałbym na was 
grzeszne, jako On wołał: Tak spętają pany i popędzą jako owce w cudze strony. I ukazałbym 
zbutwiałą i z gnój ona suknią, którą wstrząsnąwszy, skoro by się w perzyny rozleciała mówiłbym do 
was: Tak się popsuje i w niwecz obróci i w dym i w perzyną pójdzie chwała wasza, i wszystek 
dostatek i majętności wasze. I wziąwszy garnek gliniany, a zwoławszy was wszystkich, uderzyłbym 
go mocno o ścianą w oczach waszych, mówiąc:  

Tak was pogruchocą, mówi Pan B ó g, jak ten garnek, którego skorupki spoić się i naprawić nie 
mogą.  
O jakoś owdowiałe ludne i pełne królestwo! Płacząc, w nocy płaczesz i łzy twoje na jagodach 
twoich. Nie masz, kto by cię ucieszył z onych miłych przyjaciół twoich, wszyscy tobą pogardzili, 
stali sią nieprzyjaciółmi twoimi. Wojewody twoje pędzą w niewolą, jakby barany słabe, które i 
paszy nie znajdują. Lud wszystek stęka, chleba szukając. Ołtarzami swymi pogardził Pan Bóg, i 
kościoły podał w race nieprzyjacielskie. Dziedzictwa wasze wpadły w race cudzoziemców i domy 
wasze do obcych. Słudzy nasi panują nad nami, nie masz, kto by wybawił nas z raki ich. Stoją nad 
szyją naszą i spracowanym odpocząć nie dają. Niewiasty nasze i panienki posromocili, pany nasze 
na szubienicy powiesili. Ustało wesele serc naszych, obróciło się w płacz śpiewanie nasze. Spadła 
korona z głowy naszej, biada nam Ŝeśmy pogrzeszyli. Przyszedł koniec nasz, spełniły się dni nasze. 
I rzekł Pan Bóg do proroka swego: Wyrzuć je, patrzeć na nie nie chcą, niech idą. I spytaliśmy: 
Gdzie pójdziem? Odpowiedziano: kto na śmierć, ten na śmierć; kto na miecz, ten na miecz; kto w 
niewolą, ten w niewolą.  
Gdybym był Ezechielem, ogoliwszy brodą i głową, włosy bym na trzy części rozdzielił. I spaliłbym 
jedną część, a drugą bym posiekał, a trzecią bym na wiatr puścił, i wołałbym na was: Jedni 
pominiecie głodem, drudzy mieczem, a trzeci się, po świecie rozproszycie...  
Bójcie się tych pogróŜek. Objawienia osobistego od Pana Boga o was i o zgubie waszej nie mam, 
ale poselstwo do was od Pana Boga mam, i mam to poruczenie, abym wam złości wasze ukazywał i 
pomstę, na nie, jeŜeli ich nie oddalicie, opowiadał. Wszystkie królestwa, które upadły, takie 
posłance BoŜe i kaznodzieje miały, którzy im wymiatali na oczy grzechy i upadek oznajmili.  
Dalej wykłada Skarga, Ŝe pogróŜki BoŜe są trzech rodzai. Pierwsze mogą być zmienione przez 
pokutę. Drugie ziszczą się na synach czy wnukach, a inne odmienione być nie mogą. To są wyroki.  
Z jakimi pogróŜkami posłał mnie do was Pan Bóg...? Nie wiem! Bo tylko jedno wiem, Ŝe jedna z 
tych trzech was nie minie.  
Z PRZEMÓWIENIA SEJMOWEGO JANA KAZIMIERZA  
-Bo to złe, tj. rozbiór, coraz bardziej wam zagraŜa. Obym był fałszywym prorokiem, Ŝe bez takiej 
elekcji za Ŝycia króla, o jaką, wnoszą, pójdzie Polska na rozszarpanie narodów. Kozak i Moskal 
zagarną ludy jeŜykiem bliŜsze do siebie i nawet Wielkie Księstwo Litewskie sobie wezmą, 
Wielkopolską i Prusy Brandenburczyk zajmie, a dom austriacki o Krakowie i Rusi pomyśli.  
FRAGMENT KAZANIA KS. TOMASZA MŁODZIANOWSKIEGO  
- CóŜ u was w Polsce za zgoda, co za jedność? Wytykać tego nie chcę... Nie jesteś Korono Polska 
ani w ludzie rycerskim, ani w dostatki, ani w wielkość i wielość wojska porównana z Rzymem, 
opanuje miasto Rzym światu? Ustało to... A kędyŜ królowie Edon, Hiram, Egiptu? A kędyŜ są, 
przodkowie nasi, oni co ich Nestorami zwano ? Owi Sarmaci, owi Jadźwingowie, owi Pofowcy, co ich 
imion juŜ nie wiecie? ToŜ bodaj nie będzie i z miłą, ojczyzną! I przyjdą, lata, w których zapomną, 
co to Polska, co to król Polski. Nakłaniamy się. juŜ ku temu! Czemu? Bo się. musi spełnić pismo:  
- “ Wszelkie królestwo w sobie rozdzielone, spustoszeje."  
(J. Chociszewski, Sybilla Polska, s. 74)  
OKRYJESZ NARÓD NIEŚMIERTELNĄ CHWAŁĄ  
Rok 1683. Turcy z ogromnymi siłami napadli na Austrię i okrąŜyli jej stolicę Wiedeń. Cesarz i PapieŜ 
prosili króla polskiego Jana III Sobieskiego o pomoc. Sejm sprzeciwiał się, pomny na zachowanie 
się Austrii w czasie walk Polski z Turcją, król był zdeklarowanym wrogiem Turcji. Zdawał sobie 
sprawę z tego, Ŝe ów najazd jest groźnym nie tylko dla Austrii. On zagraŜa całej Europie. Ale wahał 
się. Poszedł tedy po radę do swojego spowiednika bł. Stanisława Papczyńskiego, załoŜyciela 00. 
Marianów. O. Papczyński prosił Boga o światło, a później oświadczył z mocą:  
- Królu, pójdziesz na wojnę, święta, z wrogami KrzyŜa. Zapewniam cię., imieniem Dziewicy Maryi, 
Ŝe zwycięŜysz oraz okryjesz, siebie, rycerstwo polskie i Ojczyznę, nieśmiertelną, chwałą.  
(Świątek, Świętość Kościoła w Polsce, s. 13)  
PANIE, NIE GUB POLSKI...  
W początkach XVIII w. wielka zaraza dziesiątkowała ludzi w Polsce. S. Nimfa Suchońska, pracująca 
w szpitalu i oglądająca w całej pełni udręczenie narodu, zaczęła Ŝarliwie prosić Pana Jezusa, Ŝeby 
odjął od narodu to wielkie nieszczęście. Zaś Jezus Chrystus, ukazując się Nimfie oświadczył:  
-Zaraza wkrótce wygaśnie. Ale na twoją Ojczyznę,, za jej wielkie grzechy, przyjdzie większe 
nieszczęście. Kraj twój upadnie. Rozgrabią go sąsiedzi.  
W początkach XVIII w. straszliwa gangrena trawiła Polskę. Pijaństwo, rozpusta, samowola, 
zrywanie sejmów, pieniactwo, pijatyki, prywata, ucisk ludu i niesprawiedliwość. Nawet 
duchowieństwo i zakony ulegały coraz większemu rozluźnieniu. Tańczono i hulano na wulkanie. 
Ludzie głębszego ducha, których na palcach policzyć było moŜna w tych czasach, czuli, Ŝe zbliŜa się 
katastrofa. Do takich naleŜała Nimfa Suchońska, duchaczka w Krakowie.  
Było to 21 VII 1708 roku w uroczystość świętych Andrzeja Świrada i Benedykta Stosława, 
kamedułów. LeŜąc krzyŜem w kaplicy klasztornej polecała ich opiece ukochaną Ojczyznę, trawioną 
straszliwym nieszczęściem morowego powietrza.  
Nagle ujrzała ich Nimfa przy sobie. Twarze ich przeraŜająco smutne, a słowa nieporównanie 

smutniejsze:  
- Dał Bóg temu narodowi wielką i bogatą Ojczyznę.  
Darzył niezwykłymi łaskami przyrodzonymi i nadprzyrodzonymi. A jak się, odwdzięcza! Niesłychana 
swawola, opilstwo, zbrodnie, niesprawiedliwość, rozwody, szał zmysłów. Rozluźnienie wkrada się 
nawet w szeregi zakonne. Na próŜno. Dlatego zapadł nieodwołalny wyrok. Polska straci wolność. 
Zakon duchaczek zostanie rozwiązany...  
Z osłupieniem przeraŜenia słuchała Nimfa tych słów. A gdy uświadomiła sobie całą ich grozę, 
poczęła krzyczeć na cały głos z jękiem szlochu:  
- Panie, ratuj Polskę,! Zmiłuj się, nad zakonem! Zbiegły się zaintrygowane zakonnice. Wypytywały 
się o przyczynę. Doniosły Prowincjałowi. Ten ją sfukał mówiąc:  
- To niemoŜliwe, aby ta stawna Rzeczpospolita zginęła, albo i zakon nasz. Polska i w nierządzie się. 
ostoi, a my czyŜ gorsi od innych zakonów? Zagłada? Za co? Przewidzenie to kobiece. Nic z tego. 
Nie myśl o tym. A za pokutę., Ŝeś to głosić śmiała, będziesz pościć o chlebie i wodzie, trzy dni.  
(St. Pietrzak, śywot Nimfy, s. 100)  
O. MAREK JANDOŁOWICZ +1805 ROKU  
Kapelan klasztoru w Berdyczowie brał udział w konferencji barskiej. Patriota, filantrop, wizjoner, 
sybirak.  
A oto jego przepowiednia:  
Chrystus wielką i świata ofiarą odkupił świat. I my nie szczędzimy ofiar dla ziemi naszej rodzinnej, 
na której spoczywają. kości naszych dziadów i ojców. Wiedzcie o tym, Ŝe przyszedł dla nas czas do 
poświecenia... Ta nasza ziemia rodzinna przesiąknie naszą krwią, a będzie to krew męczeńska, 
którą Bóg NajwyŜszy przyjmie jako ofiarą i pokutą zarazem. Wielu, bardzo wielu będzie 
męczenników na tej ziemi. Widzą całe pokolenia męczeńskie. Widzą wielkich i maluczkich 
przelewających krew swoją. Widzą całą naszą Polską rozpiętą na krzyŜu... Ale panowanie szatana 
będzie stłumione. A gdy to się stanie, cała Ojczyzna stanie się wolna od morza do morza. Zostanie 
oswobodzona od wroga, co ją wiek cały uciskał. Nastanie swoboda. Wszystkie dzieci Ojczyzny Ŝyć 
bada w zgodzie. Tak się stanie, bo taka jest wola BoŜa. Amen.  
GDY LUDZIE DOCZEKAJĄ TAKIEJ WOJNY  
Wilno, 1819 roku. O. Korzeniowski, dominikanin, wybitny kaznodzieja, pisarz, umiejętny rycerz w 
walce ze schizmą, otrzymał zakaz mówienia kazań i drukowania ksiąŜek.  
Biedził się, skazany na bezczynność. Jednego razu bardziej niŜ kiedykolwiek przybity smutkiem, 
błagał św. Andrzeja Bobolę o wskrzeszenie Polski.  
- Ratuj nas - wołał - światy Andrzeju. Patrz, jak nas dręczą, cały naród chcą pchnąć do schizmy, z 
którą ty tak walczyłeś, przez którą zostałeś zamordowany... Przez twoje straszliwe rany i krew, 
którą przelałeś. Ratuj!!!  
Nagle staje przed nim św. Andrzej:  
- Otwórz okno - powiada - a zobaczysz dziwy. Otworzył i ujrzał bezbrzeŜną przestrzeń.  
- To Pińszczyzna - rzekł Andrzej. - Patrz to Moskale, Francuzi, Turcy, Anglicy, Niemcy oraz inni. 
Patrz jak walczą. Gdy ludzie doczekają takiej wojny narodów, za przywróceniem pokoju Polska 
odzyska wolność, a ja zostaną uznany jej głównym patronem.  
Zjawisko znikło, ale na dowód, Ŝe nie było fikcją, zostawiło ślad wypalonej ręki na stole, o który 
było oparte. Opowiadanie o tym zdarzeniu spisał O. Falkierzano TJ. Słyszał je z ust samego O. 
Korzeniowskiego.  
(O. Kuźniar, Św. Andrzej Bobola, s. 138)  
BIEDNA POLSKO...  
Św. Klemens Dworzak miał zachwycenie w Wiedniu w kościele SS Urszulanek. Po nim oświadczył:  
Biedna Polsko, jak ty krwawisz... Ale przyjdą, dla ciebie lepsze jeszcze czasy. Zmartwychwstaniesz.  
(Zachorska, śycie SS, s. 354)  
JULIUSZ SŁOWACKI O PAPIEśU POLAKU  
Gdy 16 października 1978 roku po Świętym Konklawe ogłoszono wybór kardynała Karola Wojtyły 
na Tron Piotrowy, wielu przypomniało sobie, Ŝe to wydarzenie było spełnieniem proroczych wizji, 
które dotąd braliśmy za poetyckie przenośnie. Zaiste, niezbadane są wyroki Boskie...  
Pośród niesnasek - Pan Bóg uderza  
W ogromny dzwon. Dla Słowiańskiego oto PapieŜa  
Otwarty tron. Ten przed mieczami tak nie uciecze  
Jako ten Włoch,  
On śmiało jak Bóg pójdzie na miecze;  
Świat mu to proch.  
Twarz jego, słońcem rozpromieniona,  
Lampa, dla sług, Za nim rosnące pójdą plemiona  
W światło - gdzie Bóg. Na jego pacierz i rozkazanie  
Nie tylko lud -Jeśli rozkaŜe - to stonce stanie,  
Bo moc - to cud.  
On się, juŜ zbliŜa - rozdawca nowy  

Globowych sił, Cofnie się, w Ŝyłach pod jego słowy  
Krew naszych Ŝył;  
W sercach się zacznie światłości BoŜej  
Strumienny ruch, Co myśl pomyśli przezeń, to stworzy,  
Bo moc - to duch. A trzeba i mocy, byśmy ten Pański  
Dźwignęli świat... Więc oto idzie - PapieŜ Słowiański,  
Ludowy brat... Oto juŜ leje balsamy świata  
Do naszych łon, Hufiec aniołów - kwiatem umiała  
Dla niego tron. On rozda miłość, jak dziś mocarze  
Rozdają broń, Sakramentalną moc on pokaŜe,  
Świat wziąwszy w dłoń.  
Gołąb mu słowa - słowem wyleci,  
Poniesie wieść, Nowiną słodką, Ŝe Duch juŜ świeci  
I ma swą cześć;  
Niebo się nad nim -piękne otworzy  
Z obojga stron, Bo on na tronie stano} i tworzy,  
I świat - i tron.  
On przez narody uczyni bratnie,  
Wydawszy głos, śe duchy pójdą, w cele ostatnie  
Przez ofiar stos. Moc mu pomoŜe sakramentalna  
Narodów stu, śe praca duchów - będzie widzialna  
Przed trumną, tu.  
Wszelką, z ran wyrzuci zgniłość,  
Robactwo - gad, Zdrowie przyniesie - rozpali miłość  
I zbawi świat. Wnętrza kościołów on powymiata,  
Oczyści sień. Boga pokaŜe w twórczości świata,  
Jasno jak w dzień.  
MODLITWA ZA POMYŚLNY WYBÓR PAPIEśA  
Domu Złotego, Arki i Niebieskiej Bramy i Gwiazdy! - grzmią, słowy litanii, bo tak się, ongiś 
praszczur w Watykanie modlił Sarbiewski.  
Na przyszłych wieków nadchodzącą sławę. zwróć, o Królowo tej polskiej Korony, serca wyborców, 
spuść promień złocony w święte conclave.  
Daj kardynałom natchnienia i hartu, aŜeby nowy papieŜ mocniej jeszcze ścisnął ster świata, co 
świta w boleści na zgubę, czartu.  
Maryjo, gwiazdo dla Piętrowej łodzi, w Tobie jedynie i trud, i zapłata, uczyń Watykan nową wiosną 
świata, który nadchodzi!  
O to. Królowo, schodząc w serca głębie., błagam, słuchając, co mówi duch BoŜy:  
nowe papiestwo jak dąb się. rozłoŜy przy polskim dębie.  
(Konstanty Ildefons Gałczyński, 1905-1953)  
Umiłowani, pobudzam wasz zdrowy rozsądek i pamięć, abyście przypomnieli sobie słowa, które 
były dawno juŜ przepowiedziane przez świętych proroków, oraz przykazanie Pana i Zbawiciela, 
podane przez waszych apostołów. To przede wszystkim wiecie, Ŝe przyjdą w ostatnich dniach 
szydercy, którzy będą postępowali według własnych Ŝądz i będą mówili: “Gdzie jest obietnica Jego 
przyjścia? Odkąd bowiem ojcowie (to znaczy pierwsi chrześcijanie) zasnęli, wszystko jednakowo 
trwa od początku świata"... Niech dla was, umiłowani, nie będzie tajne to jedno, Ŝe jeden dzień u 
Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy, ale 
On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich 
doprowadzić do nawrócenia. Jak złodziej zaś przyjdzie dzień Pański, w którym niebo ze świstem 
przeminie, gwiazdy się w ogniu rozsypią, a ziemia i dzieła na niej spłoną.  
Skoro to wszystko w ten sposób ulegnie zagładzie, to jakimi winniście być wy w świętym 
postępowaniu i poboŜności, gdy oczekujecie przyjścia dnia BoŜego... Starajcie się, aby Pan was 
zastał bez plamy i skazy — w pokoju... Umiłowani, strzeŜcie się, abyście dając się uwieść błędom 
tych, którzy nie szanują praw BoŜych, własnej stałości nie doprowadzili do upadku. Wzrastajcie w 
łasce i poznaniu Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Jemu chwała zarówno teraz, jak i do 
dnia wieczności (2 P 3,1-4;  
8-12; 17-1.  
-Koniec-