plik

DUCHOWY TESTAMENT KS. JÓZEFA GREGORKIEWICZA

Dwa lata przed zakończeniem swojej bogatej działalności duszpasterskiej

Ksiądz  Józef  Gregorkiewicz  (Salezjanin)  spisał  swój  duchowy  testament,
zawierający  najważniejsze  wskazania  dla  jego  córek  i  synów  duchowych
(osób  konsekrowanych  i  wielu  świeckich),  dla  których  poświęcił  ostatnie

37 lat swojego życia. Bogactwo tego testamentu wskazuje na wielkie
ubogacenie jego własnej drogi życia duchowego, do czego przyczyniło się

poznanie  wielkiego  bogactwa  myśli  duchowej,  wzorów  postaw  i
przykładów świętych.
Świętymi,  którzy  mieli  wpływ  na  zawartą  w  testamencie  duchowość  są
przede wszystkim:

1) Matka Najświętsza, którą wielce czcił - będąc synem św. Jana Bosko

- jako Wspomożycielkę Wiernych. Jest to pierwsza Przewodniczka,
Nauczycielka, Mistrzyni i Opiekunka ks. Józefa.

2) Kolejnymi świętymi, którzy mają wpływ na tę duchowość to ci

święci, którzy szczególnie ukochali Matkę Bożą, uznali swe
dziecięctwo wobec Niej i przyjęli miłość, jako wyznacznik swego

życia,  drogę  i  cel.  Obok  św.  Jana  Bosko,  św.  Dominika  Savio,  św.
Franciszka  Salezego,  wielu  innych  świętych  i  błogosławionych  z
Rodziny  Salezjańskiej,  których  czcił,  jako  gorliwy  salezjanin,  św.

Teresy od Dzieciątka Jezus, św. Maksymiliana Marii Kolbego, św.
Ludwika Marii Grigniona de Montfort, św. s. Faustyny Kowalskiej są

ci, którzy odznaczali się wielkim oddaniem Matce Bożej, którzy się
Jej oddali całkowicie, Jej zaufali i czcili. To wielcy orędownicy miłości

i miłosierdzia Boga. Na uwagę zasługuje wielkie zainteresowanie
życiem duchowym i nauczaniem sług Bożych: Prymasa Polski ks.

kard. Augusta Hlonda - salezjanina, Prymasa Tysiąclecia ks. kard.
Stefana Wyszyńskiego oraz papieża Jana Pawła II, którego zawsze

ukazywał i cytował w swojej posłudze kapłańskiej.

3) W testamencie znaczące miejsce zajmuje także sł. B. s. Maria

Konsolata Betrone - mistyczka - mniszka klaryska kapucynka - która
zachwyciła ks. Józefa przekazanym jej przez samego Jezusa i

realizowanym przez jej całe życie zakonne. „Orędziem Miłości Serca
Jezusa do świata”. Tak więc widzimy tutaj, że na wielkie bogactwo
zawartej w testamencie duchowości ma wpływ poznawanie życia

różnych świętych. To wielkie bogactwo myśli duchowej Kościoła
wszystkich wieków, wzorów postaw i przykładów świętych.

Na to bogactwo testamentu wskazuje również motto, którym Ks. Józef
rozpoczyna swój testament: "Jezu, żyjący w Maryi, żyj w nas i przez nas,

dusza w duszę, serce w serce." "Oby Twe życie Pieśnią Miłości się stało na
drodze Bożego dziecięctwa."

ROZDZIAŁ 1.

Zjednoczenie Dusz

W testamencie duchowym ks. Józefa Gregorkiewicza na pierwszym
miejscu umieszczone zostały wskazania umożliwiające nieustanne życie w

zjednoczeniu  duszy  z  Bogiem  a  tym  samym  budowanie  jedności  dusz
tworzących według słów ks. Józefa - "Hufiec Najświętszej Maryi Panny".
Na  to  zjednoczenie  dusz  kładł  wciąż  duży  nacisk  i  przy  każdej  okazji
powtarzał  o  potrzebie  wielokrotnego  jednoczenia  się  każdego  dnia.  Tym
samym  zapewniał  wszystkich,  że  realizując  poniższe  wskazania

doświadczać będziemy coraz większego zjednoczenia.
Powinniśmy nieustannie jednoczyć się z Jezusem i miłować Go powtarzał -

a ten wielki dar, jakim obdarza każdego z nas Bóg stanie się zarazem
darem dla Wspólnoty i Kościoła. Bóg bowiem wiedząc jak słabą mamy

naturę daje nam ludzi, którzy mają być duszami siostrzanymi i bratnimi. Z
tymi ludźmi chce połączyć nas silnymi więzami. Chce nas zjednoczyć do

tego  stopnia,  abyśmy  razem  stanowili  jednego  ducha  zatopionego  w
Duchu Świętym.
Każdy  z  nas  wnosi  coś  do  tego  zjednoczenia.  Każdy  naznaczony  jest
swoistym  charyzmatem,  który  jest  niezmiernie  potrzebny  dla  rozwoju

Bożych dzieł, dla pełnienia swego powołania w Kościele. Bóg łącząc nas,
składa w każdym człowieku niezbędne dla wszystkich dary i łaski.
Zjednoczenie to dokonuje się na łonie Kościoła za sprawą Ducha Świętego
- Ducha Miłości, którego szczególnie należy przyzywać. Należy też
dostrzec tu wielką rolę Maryi, która jest Matką jednoczącego się Kościoła i

Jej zawierzać się nieustająco, oddając poprzez Jej Serce, Sercu Jezusa. To
ważne - podkreślał ks. Józef, - gdyż Kościół zna i często rozważa

znaczenie Matki Bożej i Jej rolę w zesłaniu Ducha Świętego i Jego działaniu
w Kościele Świętym. Często rozważany jest związek Przeczystej Dziewicy z

Duchem Świętym. Tam, gdzie Duch Święty, tam i Maryja. Zatem nie
powinniśmy zapominać o Matce Najświętszej, Tej niezwykłej, Świętej,

Przeczystej Oblubienicy Ducha Miłości Ojca do Syna i Syna do Ojca.

Oto siedem wskazań zjednoczenia dusz:

1) Spotkanie w Komunii świętej ze wszystkimi tymi, którzy walczą, jak

ty i pragną kochać jak ty, aby wszystkie serca pozyskać dla

Chrystusa. Pamiętaj, można żyć pod jednym dachem, a być daleko
od siebie l nigdy nie mówić o tym, co w głębi duszy leży jak

największy skarb, a można być setki i tysiące kilometrów od siebie,
a być blisko w Sercu Jezusa i Maryi.

2) Spotkanie w Wieczerniku o godz. 9

; z tymi, którzy w poczuciu

słabości wspólnie dla siebie przez Maryję chcą uprosić światło dla
umysłów, ogień dla serc i moc dla woli, aby stać się narzędziem w

dłoniach Niepokalanej dla przybliżenia dnia zwycięstwa Maryi, a
przez Nią Miłosierdzia Bożego.

3) Spotkanie o godz. 12

; w Domu Nazaretańskim, odmawiając

wzajemnie za siebie modlitwę "Anioł Pański", błagając Chrystusa o

łaskę, by nieść światu objawienie miłości przez Maryję słowami:
"Jezu żyjący w Maryi, żyj w nas i przez nas, dusza w duszę, serce w

serce".

4) Spotkanie pod krzyżem o godz. 15

(Godzina Miłosierdzia) - w

chwili, gdy Chrystus oddaje nas Maryi, przekazuje nam pragnienie

miłości i przelewa ostatnie krople Krwi, otwiera Serce pełne miłości i
miłosierdzia. Zanurzmy wtedy - odnawiając swe oddanie Maryi -
swoje słabe serce w Ranie Serca Jezusowego za wszystkich

niewolników Maryi i dusze ofiarne, aby złączyły swe płomyki serc w
jeden wielki płomień, który zagasi pożar zapalony przez szatana w

ludzkich sercach zakutych w kajdany grzechu.

5) Spotkanie podczas błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem,

gdy wszystkie oczy wpatrzone w Hostię Przenajświętszą, gorąco
błagają: "Błogosław Chryste tym, którzy walczą o Twoje Królestwo

na ziemi przez Niepokalane Serce Maryi, aby jednym sercem byli ku
służeniu Tobie i miłowali się wzajemnie."

6) Spotkanie o godz. 21

- podczas Apelu Jasnogórskiego - "Jestem

przy Tobie, pamiętam, czuwam".

7) Spotkanie przed położeniem się na spoczynek, gdy odmawiając trzy

"Zdrowaś Maryjo" za nas, prosimy o czystość anielską, głęboką

pokorę i miłość gorącą - o trzy cnoty, bez których apostolstwo
bezskutecznym się staje, o trzy cnoty najmilsze Maryi.

ROZDZIAŁ 2.

"List sł. B. s. Marii Konsolaty Betrone Do Maleńkich"

Na życie duchowe ks. Józefa Gregorkiewicza wielki wpływ miało "Orędzie
miłości Serca Jezusa do świata" przekazane nam za pośrednictwem

pokornej sł. B. siostry klaryski kapucynki s. Marii Konsolaty Betrone, które
jest zaproszeniem Jezusa do wejścia na drogę dziecięctwa duchowego i
jest rozwinięciem motywu rozbrzmiewającego w powyższym fragmencie

ewangelicznym. Jest to droga określana na różne sposoby, jak np.: droga
królewska, maluczka drożyna dziecięctwa duchowego, najszybsza i

najprostsza droga do Nieba, droga dziecięcej miłości, mała droga
zawierzenia, najłatwiejsza droga do Nieba, maleńka (najmniejsza) droga

miłości... Ksiądz Józef, zdaje się, iż tak jak ojciec Lorenzo Salez kierownik
duchowy s. Konsolaty, zrozumiał głębię i aktualność Orędzia miłości i stał

się wielkim entuzjastą maleńkiej drogi, którą stopniowo przyswajał sobie i
żył, co więcej, sam stał się najmniejszym, i niósł gdzie tylko mógł to

Orędzie. W ten sposób stał się jednym z nielicznych i poszukiwanych
propagatorów powyższego dzieła Pana Jezusa zawartego w słowach

Orędzia miłości;

"Jezu, Maryjo, kocham Was, ratujcie dusze!"

I tak w kolejnym punkcie swojego testamentu duchowego ks. Józef

umieścił  list  sługi  Bożej  s.  Marii  Konsolaty  Betrone,  który  napisała  na
prośbę  swojego  ojca  duchownego  o.  Lorenzo  Sales,  a  przeznaczony  dla
Maleńkich.  Wyraża  w  nim  swoją  myśl  odnośnie  ćwiczenia  się  w

nieustannym akcie miłości, podając w nim praktyczne rady.

Najdroższa Maleńka

Wieczorem, kładąc się spać na spoczynek, będziesz modlić się do swego
dobrego Anioła Stróża, aby On kochał Jezusa w twoim imieniu, gdy ty

będziesz spała, i abyś zbudziła się następnego ranka, z aktem miłości.

Jeśli będziesz wierna takiej modlitwie każdego wieczoru, On wiernie
obudzi cię każdego ranka aktem miłości:

"Jezu, Maryjo, kocham Was,

ratujcie dusze!".

Gdy rozpoczniesz w ten sposób dzień, będziesz dalej kochać, aż do twego
spotkania z Jezusem Eucharystycznym. Nie oznacza to, że powinnaś

porzucić wszystkie inne modlitwy. Nie, wypełniaj nadal twoje zwyczajne
praktyki pobożności, ale nie dodawaj innych; pozwól, aby twój akt miłości

wchłonął  każdą  wolną  chwilę  dnia,  a  następnie,  jeśli  Jezus  tak  cię
natchnie, także jakąś twoją modlitwę ustną.
W czasie Komunii św. wzbudź akt ufności, zawierz Jezusowi siebie, swoje
troski,  plany,  pragnienia,  kłopoty.  I  nie  myśl  już  więcej;  ponieważ  całe

życie Maleńkiej opiera się na Bożej obietnicy: Ja będę myślał o wszystkim,
aż do najmniejszych szczegółów, ty zaś myśl tylko o Miłości. (Przepisz
sobie te słowa na obrazku Serca Jezusowego, postaraj się, abyś je miała
zawsze przy sobie; będą dla ciebie wielką pomocą, aby uwolnić twego

ducha  od  wszelkiej  troski,  a  doświadczysz,  jak  Jezus  jest  wierny  w
dotrzymaniu tej obietnicy).
Po  zawierzeniu  wszystkiego  Jezusowi  w  Komunii  świętej  odnów  twoje
przyrzeczenie nieustannego aktu miłości, odpowiadania "tak" na wszystko,
czego  On  chce  od  ciebie  w  ciągu  dnia,  i  postanowienie  widzenia  Go,

mówienia do Niego i służenia Mu z miłością we wszystkich stworzeniach, z
którymi się spotkasz. Wzbudź raz na zawsze intencję, by każdy twój akt

miłości wznosił się do nieba, jako prośba, która wyjednuje ci wierność w
nieustannym praktykowaniu go aż do następnej Komunii świętej, i niech

będzie jakby wynagrodzeniem wszelkiej twojej niewierności.
Wychodząc z kościoła, rozpoczniesz twój akt miłości, który będziesz

kontynuować  w  czasie  drogi,  w  domu  i  przy  wykonywaniu  wszelkich
twoich zajęć.
Zwróć  uwagę  na  to,  co  powiedział  Jezus,  że  kiedy  piszesz,  modlisz  się,
medytujesz  lub  rozmawiasz  z  konieczności  lub  miłosierdzia,  akt  miłości

nadal jest tak samo kontynuowany.
Przy pracy, jeśli to możliwe, postaraj się mieć przed sobą napisane na

jakimś obrazku lub kartce:

"Jezu, Maryjo, kocham Was, ratujcie dusze!"

Posłuży ci to jako przypomnienie.
Jezus uczy, że należy zwalczać trzy przeszkody w oddawaniu Mu

nieustannego aktu miłości dziewiczej:

1)  Myśli bezużyteczne,
2)  Zainteresowania,
3)  Niepotrzebne rozmowy.

4) Myśli i zmartwienia

Ad.1 Wszystko staje się bezużyteczne, z chwilą, gdy Jezus przyrzeka

swojej Maleńkiej, że On będzie myślał o wszystkim, aż do najmniejszych
szczegółów.

Ad.2 Zainteresowania, ciekawość itd., w sumie to wszystko, co odrywa
twego ducha od jedynej rzeczy, którą przyrzekłaś, czyli nieustannego

kochania Jezusa miłością dziewiczą.
Ad.3 Rozmowy bezużyteczne:, pamiętaj zawsze, jeśli nieprzymuszona
rozmawiasz obowiązkiem lub miłosierdziem, po prostu z przyzwyczajenia

to jest czas stracony, który kradniesz Miłości.
Trzeba jednak, abyś zgodziła się na to, że dla zrealizowania tego Bożego

pragnienia: nie trać ani jednego aktu miłości i aktu miłosierdzia od jednej
Komunii św. do drugiej, praca twojej duszy, podtrzymywanej łaską, będzie

długa  i  będzie  wymagała  niemało  czasu,  wspaniałomyślnych  i  stałych
wysiłków, a przede wszystkim, byś się nigdy nie zniechęcała.
W wypadku każdej niewierności, bardziej lub mniej dobrowolnej, odnawiaj
twoje  postanowienie  miłości  dziewiczej  i  zaczynaj  od  nowa.  Jeśli  ta
niewierność  sprawia  ci  ból,  ofiaruj  go  Jezusowi  jaki  to  wielki  akt  miłości!
Zobaczysz  i  przekonasz  się,  z  jaką  czułością  podniesie  cię  Jezus  po

upadku, po niewierności; jak pośpieszy się, aby postawić cię na nogi, abyś
mogła kontynuować twoją pieśń miłości. Tym, co najbardziej pomoże ci

dawać  Jezusowi  nieustanny  akt  miłości,  jest  odnawianie  postanowienia
każdej godziny, a następnie szczegółowy rachunek sumienia z tegoż aktu
miłości.
Zwróć  uwagę,  że  w  szczegółowym  rachunku  sumienia,  dotyczącym
nieustannego  aktu  miłości,  będziesz  zaznaczać  jedynie  czas  zmarnowany

na  bezużyteczne  rozmowy,  oddawanie  się  marzeniom,  myślom
niepotrzebnym itd. Wyraź skruchę i spokojnie zacznij na nowo kochać.
Jednakże  postanowienie,  któremu  musisz  poświęcić  wszystkie  twoje  siły,
zawsze  będzie  dotyczyć  nieustannego  aktu  miłości.  Nie  bój  się  jednak,

Jezus ci pomoże. On powiedział: Kochaj Mnie, a będziesz szczęśliwa; im
bardziej będziesz Mnie kochać, tym bardziej będziesz szczęśliwa!" Odwagi,

Jezus i Maryja pomogą ci. Nigdy się nie bój, ufaj i wierz w Ich miłość do
ciebie.

(

)

(Treść powyższego listu zaczerpnięta została z ".Traktatu o maleńkiej

drodze Miłości" - o. Lorenzo Salez, Wyd. Księży Sercanów "Dehon" -
Kraków 2007 str. 118 - 122).

ROZDZIAŁ 3.

Postanowienia podczas odprawiania Drogi Krzyżowej.

Kolejne wskazania ks. Józefa dotyczą jednoczenia się z Jezusem i
miłowania Go poprzez częste stawanie z Matką Bolesną pod Krzyżem,

Adorowania Jego umęczonego ciała wiszącego na Krzyżu, oddawania czci
świętym ranom Zbawiciela i przyjmowanie z miłością spływających z
Krzyża zdrojów miłosierdzia. Nie mądrości, bowiem - jak mówił autor

testamentu - oczekuje od nas Bóg, bo On jest Mądrością. Nie wiedzy i
obeznania w nauce teologicznej, bo jest Bogiem. Bóg oczekuje od nas

miłości. Tego pragnie od swoich stworzeń. Miłości! Jedyną myślą każdego

z nas powinno być jak największe umiłowanie Boga. Powinniśmy
nieustannie jednoczyć się z Jezusem i miłować Go. To, czym obdarza nas

Bóg, jest wielkim darem Stwórcy zarówno dla każdego z nas, jak i dla
Wspólnoty i Kościoła.

Konkretne postanowienia podczas oprawiania Drogi Krzyżowej

Sprzyja  ku  temu  częste  odprawianie  Drogi  Krzyżowej,  podczas  której
czynić mamy konkretne postanowienia. Oto one:
Stacja I. Pan Jezus skazany na śmierć.
Milczenie.
Stacja II. Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona.
Za cierpienie - dziękczynienie.
Stacja III. Pierwszy upadek pod krzyżem.
Każdą niewierność natychmiast wynagrodzę większą gorliwością.
Stacja IV. Pan Jezus spotyka swoją Matkę.
Maryja moją Mistrzynią - Jej Serce moim mieszkaniem.
Stacja V. Szymon z Cyreny pomaga nieść krzyż Jezusowi.
Zawsze  każdemu  "tak"  z  uśmiechem,  widząc  w  nim  Jezusa  (o  ile  to

możliwe i godziwe).
Stacja VI. Św. Weronika ociera twarz Jezusowi.
Tak zatopię wzrok mej duszy w Obliczu Twoim Chryste, aby go od Ciebie

nie odrywać.
Stacja VII. Drugi upadek Pana Jezusa.
A mocą mi będzie modlitwa, codziennie coraz gorliwsza.
Stacja VII. Drugi upadek Pana Jezusa.
A mocą mi będzie modlitwa, codziennie coraz gorliwsza.
Stacja VIII. Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty.
Wolę  raczej  umrzeć  niż  zgrzeszyć,  niż  popełnić  niewierność  Duchowi
Świętemu.
Stacja IX. Trzeci upadek pod krzyżem.
A życie moje za świętość kapłańską i zakonną, o liczne i święte powołania.
Stacja X. Pan Jezus obnażony z szat.
Odnawiam mój ślub czystości - co jest ślubem miłości.
Stacja XI. Pan Jezus przybity do krzyża.
Odnawiam  swój  ślub  ubóstwa  i  postanowienie  najdoskonalszej  realizacji
cnoty pokory i miłości nieprzyjaciół.
Stacja XII. Pan Jezus umiera na krzyżu.
Odnawiam  mój  ślub  posłuszeństwa  i  postanawiam  codziennie  coraz

gorliwiej uczestniczyć w Najświętszej Ofierze.
Stacja XIII. Ciało Jezusa zdjęte z krzyża.
Każda myśl dla Chrystusa; miłować Cię będziemy ze wszystkich myśli
swoich.

Stacja XIV. Ciało Jezusa złożone do grobu
Każda Komunia Święta - jak pierwsza i ostatnia w moim życiu.
Stacja XV. Pan Jezus powstaje na trzeci dzień z martwych.

Zmartwychwstanie Chrystusa zamyka na wiecznośd klamrą dzieło zbawienia
każdego żyjącego przez wszystkie wieki człowieka.

ROZDZIAŁ 4.

Regulamin Życia Świętego Maksymiliana Marii Kolbego

Ks. Józef za swego opiekuna obrał również św. Maksymiliana Marię

Kolbego, który bardzo umiłował Matkę Najświętszą i uczył tej miłości do
Maryi autora testamentu. Wypraszał przez jego wstawiennictwo

umiejętność całkowitego oddania się na rzecz prowadzonego Dzieła i
wierną służbę temu Dziełu. Zachęcał tym samym, by każdy dostrzegł w

osobie o. Maksymiliana przewodnika na drodze życia w zawierzeniu
Najświętszej Maryi Pannie i pomocnika w podejmowaniu Bożych dzieł w

Kościele.
Oto kilka punktów tego Regulaminu:

1) Muszę być świętym jak największym.

2) Jak największa chwała Boża przez zbawienie i jak najdoskonalsze

uświęcenie wszystkich, co są i będą przez Niepokalaną - Ml 3.

3) Z góry wyklucz grzech śmiertelny lub dobrowolny powszedni. Spokój

o przeszłość. - Gorącością wynagródź czas stracony.

4) Nie opuszczę:

 Żadnego zła bez naprawienia go (zniszczenia go),
 Żadnego dobra, które bym mógł zrobić, powiększyć lub w

jakikolwiek sposób się do niego przyczynić.

5) Posłuszeństwo twoją regułą = Wola Boża przez Niepokalaną.

Narzędzie.

6) Czyń co czynisz: na wszystko inne, czy dobre czy złe nie zwracaj

uwagi,

7)  Zawsze spokojne, nacechowane miłością działanie.
8)  Zachowaj porządek, a porządek ciebie zachowa.
9)  Przygotowanie, działanie, skutek.

10) Pamiętaj zawsze, że jesteś rzeczą i własnością bezwzględną,

bezwarunkową,

bezgraniczną,

nieodwołalną

Niepokalanej:

czymkolwiek jesteś, cokolwiek masz lub możesz, wszystkie
czynności (myśli, słowa, uczynki) i doznania (przyjemne, przykre,

obojętne)  są  Jej  całkowitą  własnością.  Niech  więc  z  tym  wszystkim
czyni  cokolwiek  się  Jej  (a  nie  tobie)  podoba.  Tak  samo  Jej  są
wszystkie twe intencje: niech więc zmienia, dodaje, odejmuje jak się
Jej  podoba  (gdyż  Ona  sprawiedliwości  nie  umie  naruszyć).  Jesteś

narzędziem w Jej ręku, więc czyń to tylko, co Ona chce: wszystko z
Jej ręki przyjmuj. Do niej jak dziecko do Matki we wszystkim się

uciekaj; Jej wszystko powierz. Staraj się o Nią, o Jej cześć, o Jej
sprawy, a troskę o siebie i o twoich Jej pozostaw. Nic sobie, ale

wszystko uznaj, jako otrzymane od Niej. Cały owoc twych prac

zależy od jedności z Nią, tak, jak i Ona jest narzędziem Miłosierdzia
Bożego "Życie (każda jego chwila), śmierć (gdzie, kiedy i jak) i

wieczność moja, wszystko to jest Twoim, o Niepokalana. Czyń z tym
wszystkim cokolwiek Ci się podoba".

11) Wszystko mogę w Tym, który mnie przez Niepokalaną umacnia.

12) Życie wewnętrzne. Najpierw cały dla siebie, a tak cały dla

wszystkich.

ROZDZIAŁ 5.

Maryja moją Mistrzynią.

Kolejne wskazania w niniejszym testamencie dotyczą zawierzenia się NMP.
Ks. Józef zachęcał, aby wszystko czynić z Maryją!. Od rana - tylko Maryja!

Ta, która nosiła w sobie tajemnicę Wcielenia, która wypełniona była cała
Duchem Świętym od urodzenia, od poczęcia, ta, która razem z Synem

uczestniczyła w Jego zbawczym dziele, którą On uczynił w swej wielkiej
łaskawości i miłości naszą Matką, ta sama prosi nas o nasze serca! Ona

błaga nas! Dajmy Jej swoje serca! Ona chce towarzyszyć nam wszędzie.
Ona pragnie przeprowadzić nas przez trudne chwile! Ona chce

uczestniczyć we wszystkim, co przeżywamy! Ona pragnie, abyśmy na
powrót stali się prawdziwie dziećmi Boga!
Tylko przez Maryję - mówił - możemy śmiało zbliżyć się do Boga. Tylko
przez Nią kroczyć będziemy drogą świętości pewnie. Tylko Ona sprawia, że

dusza spragniona Jezusa szybko do Niego się zbliża. Bo Jezus przyszedł na
ziemię przez Maryję i dusza zbliżyć się może do Jezusa przez Maryję.

Zachęcał, by modlić się nieustannie i wypraszać łaskę oddania się
Jezusowi przez zawierzenie całkowite swego życia Maryi. Proponował, by
w modlitwie korzystać z niżej podanych propozycji.

Postanowienia zatopione po komunii św. w pięciu ranach pana
Jezusa:

1) Maryja moją Mistrzynią. Jej Serce moim mieszkaniem.
2) Życie moje pieśnią miłości.

3) Mocą - zjednoczenie dusz (spotkania).
4) Za cierpienie dziękczynienie.

5) Każdą niewierność wynagrodzę większą gorliwością.
6) Być blisko Jezusa i Maryi do ich dyspozycji.

7) Maryjo, wyrzekam się ducha swego, poddaję się duchowi Twojemu.
8) Maryjo, zabierz mi myśli moje, daj mi myśli Twoje.

9) Maryjo, zabierz mi uczucia moje, daj mi uczucia Twoje.

10) Maryjo, zabierz mi pragnienia moje, daj mi pragnienia Twoje.

ROZDZIAŁ 6.

Modlitwy

A) Modlitwa do Ducha Świętego

O Duchu Święty, duszo mej duszy, uwielbiam Clę, oświecaj mnie, strzeż,

rządź, prowadź, pouczaj, rozkazuj. Poddaję się chętnie wszystkiemu,
czego ode mnie zażądasz, daj mi tylko poznać Twoją świętą wolę. Amen.

B) Modlitwa po Komunii Świętej.

Maryjo, dziękujemy Ci, że dałaś nam Jezusa. Uwielbiaj Go w naszych

sercach. Jezu w dani Ci składamy każdy akt miłości Niepokalanego Serca
Maryi, każdy akt miłości ojcowskiego serca św. Józefa, każdy akt miłości,
którym kiedykolwiek uwielbiony byłeś, ale zwłaszcza w Komunii świętej od

Wieczernika po chwilę obecną. Ten każdy akt miłości składamy Cl Jezu w
dani nie tylko w naszych sercach, ale we wszystkich sercach, które dziś

przyjmują Cię w Komunii świętej z prośbą, by wszyscy przyjęli Clę jak
najgorliwiej, a nikt świętokradzko. Ten każdy akt miłości składamy Ci Jezu

w dani nie tylko w naszym tabernakulum, ale we wszystkich
tabernakulach, w których zamieszkałeś pośród ludzi, z prośbą, byś

wszędzie był godnie uczczony, by żadna ręka świętokradcy nie wyciągnęła
się, by zbezcześcić Najświętszy Sakrament, by podpalać nasze świątynie.

Ten każdy akt miłości składamy Ci, Jezu w dani na wszystkich ołtarzach,
na które zstępujesz na słowa kapłańskie, aby wszyscy kapłani jak

najgorliwiej sprawowali Najświętszą Ofiarę. W dani składamy Ci Jezu
nasze pragnienia i postanowienia:

a) W prawej przebitej dłoń! Twojej zatapiamy postanowienie: Maryja

moją Mistrzynią. Jej Serce moim mieszkaniem. Pragniemy Jezu we
wszystkim uzależnić się od Maryi, jak Ty to czyniłeś przez lat

trzydzieści. Pragniemy wszystko czynić z Maryją, przez Maryję, w
Maryi i dla Maryi w pełni realizując nasze oddanie w Jej

macierzyńską niewolę. Pragniemy Cię kochać Jezu Sercem Maryi, a
Maryję kochać Sercem Twoim.

b) W

Sercu

Twoim

otwartym

włócznią

Longina

zatapiamy

postanowienie: a życie moje pieśnią miłości. Pragniemy Jezu, byś Ty

był pieczęcią na naszym czole, na sercu, na ustach i ramionach,
miłując Cię ze wszystkich myśli, słów i czynów, każdym uderzeniem

serca, nie kradnąc czasu miłości, przez niepotrzebne myśli i słowa,
przez czyny, które nie są pełnieniem woli Bożej.

c) W lewej przebitej dłoni Twojej zatapiamy postanowienie: a mocą

nam zjednoczenie dusz, i tę komunię ofiarujmy Ci za wszystkich

kapłanów, osoby zakonne, niewolników Maryi, dusze ofiarne, za
tych, co dziś przyjmują Komunię, żyją w łasce uświęcającej, aby tak
jednoczyć płomienie serc w jeden wielki płomień, by jak najprędzej

zagasić straszny pożar szatański, którym podpalono polski naród i
cały świat, l tak pragniemy jednoczyć się we wspólnej modlitwie nie

tylko  w  Komunii  św.,  ale  i  w  Wieczerniku  o  godzinie  9:00,  w
Nazarecie  o  godzinie  12:00,  na  Golgocie  o  15:00,  w  czasie
błogosławieństwa  Najświętszym  Sakramentem,  czy  cichej  Adoracji,
w  czasie  Apelu  Jasnogórskiego  o  godz.  21:00  i  przed  zaśnięciem

odmawiając za siebie wzajemne trzy Zdrowaś Mario... o czystość,
pokorę i miłość.

d) W prawej przebitej stopie Jezusowej zatapiamy postanowienie: a

drogą mi droga dziecięctwa, na której za cierpienie składać będę

dziękczynienie.

e) W lewej przebitej stopie Jezusowej zatapiamy postanowienie: a

drogą mi droga dziecięctwa, na której każdą niewierność

wynagrodzę większą gorliwością.

Pozwól Jezu, że w Twoim Sercu zamkniemy jeszcze jedno postanowienie,
o którym zawsze pamiętać będziemy. Żyć chwilą i miłością, być blisko i do

dyspozycji. A w zamian pozwól nam Jezu, że za każdym uderzeniem serca
w Twoim Boskim Sercu, w Ranach Przenajświętszych, we Krwi

Przenajdroższej, w Twoim nieskończonym Miłosierdziu, zatapiać będziemy
wszystkich ludzi, co są i będą, błagając o ich zbawienie i jak

najdoskonalsze uświęcenie...

a) Wyrywając ze szponów szatana-diabła tych, co w niewoli szatańskiej

się znajdują

b) Ubezpieczając w Twoim Sercu przez Serce Maryj tych, co w łasce

uświęcającej żyją, by nigdy nie stali się niewolnikami złego ducha.

c) Upraszając szczególne charyzmaty Ducha Świętego dla wszystkich

kapłanów, osób zakonnych, dla niewolników Maryj i dusz ofiarnych...
charyzmaty potrzebne dziś dla obrony Kościoła, rozszerzenia

Królestwa Bożego na ziemi.

Błagamy Cię Jezu, abyśmy mogli szatana i inne złe duchy, które krążą po
świecie na zgubę dusz ludzkich oraz tych, co są narzędziem szatana w

wyniszczaniu życia Bożego i naturalnego pośród bliźnich swoich, tak opleść
modlitwą i ofiarą, by ich sparaliżować w piekielnym działaniu a Szawłów

przemienić w Pawłów i tak przybliżyć dzień jednej Owczarni pod jednym
Pasterzem. Amen.

ROZDZIAŁ 7.

Porady duchowe

A) Gdy przyjdą chwile najtrudniejsze

1) Trwaj w akcie miłości i proś o modlitwę.

2) Jak najwięcej czasu spędzaj przed Najświętszym Sakramentem,

gdzie jest Ten, co kocha cię miłością wieczną i nieskończoną.

3) Różaniec... różaniec... różaniec, stanie się bronią zwycięską, która

zdolna jest wszystkich szatanów wtrącić do piekła.

4) Wykorzystuj jak najdoskonalej wszystkie modlitwy, modląc się

sercem, gdyż od jakości modlitwy zależy wielkość zwycięstwa.

5) Wykorzystuj jak najdoskonalej chwile zjednoczenia dusz.
6) Rozważaj mękę Chrystusa, a moc spłynie na ciebie, by dźwignąć się,

ująć krzyż i ponieść go dalej śladami Chrystusa na swoją Golgotę.

7) Znikaj w Sercu Jezusa i Maryi, tam całe piekło cię nie zwycięży, ani

własna słabość, czy ludzka podłość.

8) Wzywaj na pomoc Aniołów, Świętych, dusze czyśćcowe i tych, co

Boga miłują na tej ziemi; korzystaj więcej z tajemnicy świętych

obcowania.

9) Jak najprędzej skontaktuj się z kierownikiem duchowym,

wykorzystuj wielką łaskę Sakramentu Pokuty; który niesie nie tylko

darowanie winy, kary wiecznej i częściowo doczesnej, ale też łaskę
do wiernego dźwigania krzyża codziennego.

10) Jak najdoskonalej wykorzystuj czas po Komunii świętej, bezcennej

wartości czas.

11) Zamień swe życie w jedną modlitwę.

12) Dziękuj za wszystkie doświadczenia i burze, bo kto za cierpienia

dziękuje ten sam oścień bólu z serca wyjmuje.

13) Nie zapominaj o zasadzie, że w czasie burzy nie wychodzi się z

domu, a w tunelu z pociągu się nie wysiada.

14) Spełniaj jak najwięcej czynów miłości i miłosierdzia, a potężny

powiew Ducha Świętego wyrwie łódź twego życia z wiru i

spokojnie popłyniesz naprzód.

15) Nie daj się oderwać szatanowi od obowiązków.

16) Coraz doskonalej zamykaj się w tej jednej chwili, a myślą zatapiaj

się w niebie. Próby i doświadczenia miną jak jedna chwila, a

szczęście będzie trwało wiecznie.

B) Jak wzrastać w miłości

1) Błagaj Maryję, Matkę Pięknej Miłości, by nauczyła cię kochać

prawdziwie, by sama kochała Jezusa w tobie i przez ciebie.

2) Proś Świętych by orędowali za tobą upraszając ci miłość. Wpatruj się

w ich przykład i naśladuj ich.

3) Wykorzystaj każde rekolekcje, by więcej Jezusa poznać i ukochać.

4) Wykorzystaj każdy dzień skupienia, czyniąc go przedłużeniem

Wieczernika rekolekcyjnego.

5) Każdej niedzieli znajdź choć pół godziny, a lepiej całą godzinę na

głęboką refleksję - jak zrealizowałeś w ostatnim tygodniu swój

regulamin życia, jak śpiewałeś swoją Pieśń Miłości

6) Dwie pierwsze godziny dnia czyń przedłużeniem Wieczernika

rekolekcyjnego, każdy dzień zaczynając Jak pierwszy na drodze
świętości, jak ostatni w życiu.

7) Ze szczególną troską ofiaruj Jezusowi pierwsze chwile dnia: wstanie,

znak krzyża, uśmiech, akt miłości.

8) Od rana trwaj w obecności Bożej i w aktach miłości nie dopuszczając

niepotrzebnych myśli.

9) Jak najprędzej do kaplicy, by mieć czas na akt wiary, miłości,

oddanie Maryi.

10) Pod każdą modlitwę podkładaj myśl i serce.

11) W czasie rozmyślania odnawiaj swoje główne pragnienia i

postanowienia.

12) Składaj je Jako dar ołtarza w czasie Przenajświętszej Ofiary.
13) W czasie przeistoczenia błagaj o łaskę wierności Duchowi Świętemu.

14) Po Komunii św. zatapiaj główne postanowienia w Najświętszych

Ranach Zbawiciela.

15) Naznaczony Bożym błogosławieństwem śpiesz do obowiązków.

Czuwaj, by stale pomnażać płomień miłości, a nigdy nie umniejszać.

16) Pomnażaj przez częste akty miłości, życie obecnością Bożą, wierne

spełnianie każdego obowiązku w najczystszej intencji ze szlachetną

dokładnością, przez czyny ofiarnej miłości bliźniego, przez ukochanie
krzyża, konsekrując miłością każdy ból i cierpienie.

17) A potem wracaj do kaplicy, aby trwać przed Najświętszym

Sakramentem.

18) Odnów te postanowienia w czasie szczegółowego rachunku

sumienia, by z większą gorliwością przeżyć drugą połowę dnia.

19) Kończ dzień u stóp Jezusa. On wszystko naprawi, co ci się nie udało.

20) Każdą niewierność wynagradzaj większą gorliwością i naprzód bez

przygnębienia i smutku.

21) Błagaj, byś jutro więcej ukochał Jezusa niż dotąd kiedykolwiek.
22) Nie zapominaj, że Maryja jest Twoją Mistrzynią na drodze

zjednoczenia z Jezusem. Z Nią omawiaj sytuacje trudne czy
wątpliwe i pamiętaj:, „Kto sam potrafi mało, z pomocą Maryi może

rzeczywiście wszystko." Amen.

ROZDZIAŁ 8.

Modlitwy dodatkowe

Bardzo potężna modlitwa, aby uzyskać łaski:

O wielka Pasjo! O głębokie Rany! O Krwi

przelana w obfitości! O łagodności! O Boże
łagodności, o okrutna śmierci, miej litość
nade mną i wysłuchaj mojej prośby; jeśli

to dla mojego zbawienia.

Modlitwy do trzech Archaniołów

Święty Michale Archaniele, broń nas w walce;

przeciw niegodziwości i zasadzkom złego
ducha bądź naszą obroną. Niech go Bóg

pogromić raczy, pokornie o to prosimy; a
Ty, Wodzu niebieskich zastępów, szatana i

inne duchy złe, które na zgubę dusz
ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą
strąć do piekła. Amen.

Boże, Ty spośród wszystkich Aniołów wybrałeś

Archanioła

Gabriela

zwiastuna

tajemnicy Twojego Wcielenia; spraw
łaskawie, abyśmy wspominając jego imię

na ziemi, doznali jego opieki z Nieba. Który
żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Panie Boże, racz zesłać nam na pomoc

świętego Rafała Archanioła; ponieważ, jak

wierzymy, przebywa on zawsze w
obecności

Twego

majestatu,

niech

przedstawia Tobie nasze prośby i wyjedna
nam

Twoje

błogosławieństwo.

Przez

Chrystusa, Pana naszego. Amen.