W rachunkowości stosuje się następujące metody ustalania rozchodu materiałów w 

systemie zmiennych cen ewidencyjnych:  

1) według ceny przeciętnej  (średniaważona) - ustalenie jednostkowej ceny zapasu po 

każdym przychodzie i prowadzenie wyceny rozchodów według tej ceny aż do czasu 

następnego przychodu albo ustalenie jednej ceny przeciętnej za cały okres sprawozdawczy i 

dokonywanie według niej wyceny kolejnych rozchodów w tym okresie,  

2) według  ceny najwcześniejszej  „FiFo”  (first in - first out) - „pierwsze weszło, 

pierwsze wyszło”, wycenę rozchodu rozpoczyna się od cen najwcześniejszych (pierwszych) 

chronologicznie dostaw, 

3) według ceny najpóźniejszej „LiFo” (last in - first out) - „ostatnie weszło, pierwsze 

wyszło”, wycenę rozchodu rozpoczyna się od cen najpóźniejszych (ostatnich) 

chronologicznie dostaw, 

4) według  ceny najwyższej  „HiFo”  (highest in - first out) - materiały o najwyższych 

cenach - bez względu na chronologię dostaw - są jako pierwsze zużywane (np. pobierane do 

produkcji, wydawane do sprzedaży),  

5) według ceny najniższej „LoFo” (lowest in - first out) - materiały o najniższych cenach 

- bez względu na chronologię dostaw - są zużywane jako pierwsze.