background image

www.mandora.pl 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

e-book 

„Hity biesiadne na akordeon” 

 

 

www.mandora.pl 

 

ISBN   978-83-925428-9-6 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

SPIS TREŚCI 

 

1. Informacje wstępne .............................................................................................................. 4 

1.1. Wstęp............................................................................................................................ 4 

1.2. Jak ćwiczyć utwory? .................................................................................................... 4 

 

2. Ćwiczenia dla prawej ręki ................................................................................................... 6 

2.1. Ćwiczenie nr 1.............................................................................................................. 6 

2.2. Ćwiczenie nr 2.............................................................................................................. 6 

2.3. Ćwiczenie nr 3.............................................................................................................. 6 

2.4. Ćwiczenie nr 4.............................................................................................................. 7 

2.5. Ćwiczenie nr 5.............................................................................................................. 7 

2.6. Ćwiczenie nr 6.............................................................................................................. 7 

2.7. Ćwiczenie nr 7.............................................................................................................. 7 

 

3. Gamy ..................................................................................................................................... 8 

3.1. C-dur ............................................................................................................................ 8 

3.2. a-moll ........................................................................................................................... 8   

3.3. F-dur ............................................................................................................................. 8 

3.4. d-moll ........................................................................................................................... 9 

3.5. G-dur ............................................................................................................................ 9 

 

4. Ćwiczenia dla lewej ręki .................................................................................................... 10 

4.1. Ćwiczenie nr 1............................................................................................................ 10 

4.2. Ćwiczenie nr 2............................................................................................................ 10 

4.3. Ćwiczenie nr 3............................................................................................................ 10 

4.4. Ćwiczenie nr 4............................................................................................................ 10 

4.5. Ćwiczenie nr 5............................................................................................................ 11 

4.6. Ćwiczenie nr 6............................................................................................................ 11 

4.7. Ćwiczenie nr 7............................................................................................................ 11 

 

 

background image

www.mandora.pl 

5. Przeboje biesiadne.............................................................................................................. 12 

5.1. Przebój nr 1 – „Chachary” ......................................................................................... 12 

5.2. Przebój nr 2 – „Cyganeczka” ..................................................................................... 13 

5.3. Przebój nr 3 – „Hej, tam pod lasem”.......................................................................... 14 

5.4. Przebój nr 4 – „Pod lasem zielonym” lub „Kotek”.................................................... 16 

5.5. Przebój nr 5 – „Miła Walerciu” ................................................................................. 17 

5.6. Przebój nr 6 – „Góralu, czy ci nie Ŝal”....................................................................... 19 

5.7. Przebój nr 7 – „Przepijemy naszej babci”.................................................................. 20 

5.8. Przebój nr 8 – „Upływa szybko Ŝycie” ...................................................................... 21 

5.9. Przebój nr 9 – „UŜywajmy póki czas” lub „Siekiera motyka” .................................. 22 

5.10. Przebój nr 10 – „My cyganie”.................................................................................. 23 

5.11. Przebój nr 11 – „Jak długo na Wawelu” .................................................................. 24 

5.12. Przebój nr 12 – „Wino musi być” ............................................................................ 26 

5.13. Przebój nr 13 – „Tokaj” ........................................................................................... 27 

5.14. Przebój nr 14 – „Komu dzwonią” ............................................................................ 28 

5.15. Przebój nr 15 – „Na dancingu tańczą goście” lub „Cygan”..................................... 30 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

1. Informacje wstępne 

 

1.1. Wstę

Rozpoczynasz  naukę  kolejnej  części  kursu  gry  na  akordeonie  będącej  kontynuacją 

materiału zawartego w części „Biesiada na akordeon”. Otrzymujesz teraz do wyćwiczenia 15 

popularnych  utworów.  Są  to  w  większości  bardzo  znane  piosenki,  chętnie  śpiewane  i 

tańczone na róŜnego typu spotkaniach towarzyskich i okolicznościowych.   

Stopień trudności wykonawczych w tych utworach jest dość zróŜnicowany. KaŜdy z utworów 

wymaga  jednak  spokojnego,  systematycznego  ćwiczenia.  Trening  czyni  mistrza.  Tylko 

ś

wiadome ćwiczenie prowadzi do sukcesów w graniu na instrumencie. 

Myślę, Ŝe jeśli dotarłeś do tej części kursu to wiesz czego szukasz, i cały czas, konsekwentnie 

dąŜysz do celu. Zachęcam do dalszej pracy z instrumentem i Ŝyczę rosnącego zadowolenia w 

czasie poznawania kolejnych utworów.  

 

1.2. Jak ćwiczyć utwory? 

Celem pracy nad utworem jest jego perfekcyjne wykonanie. To właśnie powoduje, Ŝe 

ć

wiczenie  utworu  powinno  odbywać  się  jak  najbardziej  świadomie.  Granie  na  instrumencie 

jest umiejętnością złoŜoną i wymaga maksymalnej koncentracji. NaleŜy konsekwentnie, krok 

po kroku rozpracowywać utwór. 

 

1.

 

Zapoznaj  się  najpierw  z  ćwiczeniami  wstępnymi,  które  przygotują  palce  prawej  ręki 

do  grania  dwudźwiękami  w  postaci  tercji  i  sekst.  Jeśli  je  opanujesz,  będzie  to 

ułatwiało  opanowanie  grania  melodii  w  kolejnych  utworach.  Stanowić  teŜ  będzie 

dobrą  rozgrzewkę  przed  pracą  nad  utworem.  Palce  trzeba  rozruszać  przed  kaŜdym 

treningiem.  Ćwiczenia  wstępne  na  basach  równieŜ  mają  pokazać  z  jakiego  typu 

uŜyciem  basów  spotkasz  się  w  ramach  tego  kursu.  Wyćwicz  je  dokładnie  zanim 

zaczniesz pracować z utworami. Potem będzie duŜo łatwiej i szybciej opanujesz kaŜdy 

utwór.  Będziesz  miał  dodatkowo  znakomitą  rozgrzewkę  dla  lewej  ręki.  Poznaj 

dokładnie równieŜ gamy, które przedstawiam w ćwiczeniach wstępnych.  

background image

www.mandora.pl 

2.

 

Rozpocznij  pracę  z  utworem  od  dokładnego  osłuchania  się  z  nim.  Wydrukuj  nutki  i 

obserwuj  zapis  nutowy  słuchając  jednocześnie  nagrania  z  filmu.  Staraj  się  dokładnie 

dostrzegać  w  nutach  to  co  słyszysz.  Obserwuj  równieŜ  kierunek  ruchu  miecha. 

Zmiany kierunku ruchu miecha są takŜe oznaczone w nutach, tuŜ nad pięciolinią. Nuty 

to  graficzny  odpowiednik  dźwięków.  Naucz  się  czytać  nuty  i  dokładnie  kojarz  z 

klawiszami  na  akordeonie.  Takie  pogłębione  przemyślenia,  zanim  jeszcze  zaczniesz 

grać, są bardzo pomocne. 

 

3.

 

Zobacz prezentację prawej ręki na filmie. Pokazuję tam na zbliŜeniu jak wykonywać 

kolejne  dźwięki  melodii.  Skojarz  dźwięki  piosenki  z  nutami.  Patrz  na  ruchy  palców 

prawej  ręki.  Są  one  zgodne  z  zapisem  przy  nutach.  Teraz  zacznij  grać  prawą  ręką 

wykorzystując zapis nutowy. Jeśli czegoś nie wiesz, odtwórz film i sprawdź jak to się 

robi.  Ćwicz  w  wolnym  tempie.  Pamiętaj  o  zmianach  kierunku  miecha  zgodnie  z 

oznaczeniem. Opanuj granie tak, abyś był w stanie zagrać razem ze mną, grającym na 

filmie, całą partię prawej ręki. Przyglądaj się, słuchaj, powtarzaj. AŜ do skutku.  

 

4.

 

Teraz wyćwicz basy. Zapis basowy jest prostszy i czytelniejszy niŜ nutowy. Myślę, Ŝe 

odczytanie i znalezienie konkretnych basów nie będzie Ŝadnym problemem. Pozostaje 

jedynie  wyćwiczyć  całą  partię  basów  tak,  by  od  początku  do  końca  utworu  zagrać 

płynnie.  Jeśli  zagrasz  ze  mną  na  prezentacji  całą  partię  basów,  moŜesz  przejść  do 

kolejnego etapu. 

 

5.

 

Ostatni  etap  pracy  nad  utworem  to  połączenie  gry  obu  rąk.  Jeśli  opanowałeś 

bezbłędnie  granie  oddzielnie  lewej  i  prawej  ręki,  będzie  to  jakby  naturalny,  kolejny 

krok.  Jednak  zawsze  jest  to  przejście  na  bardziej  skomplikowany  poziom  grania  niŜ 

granie tylko melodii lub basów, i moŜe okazać się, Ŝe trzeba jeszcze coś dopracować 

na  poziomie  grania  osobno.  Ćwicz  wolno.  Tempo  ma  być  dostosowane  do  twoich 

aktualnych  moŜliwości.  Jeśli  nie  od  razu  udaje  się  granie  razem,  wracaj  do  grania 

osobno, obserwuj film i staraj się jeszcze głębiej zrozumieć jak to jest wykonywane. 

 

 

background image

www.mandora.pl 

2. Ćwiczenia dla prawej ręki 

Ć

wiczenia wstępne dla prawej ręki mają za zadanie przygotować palce prawej ręki do 

grania  tercjami  i  sekstami.  Po  opanowaniu  grania  tych  ćwiczeń  będą  one  stanowić  dobrą 

rozgrzewkę  codzienną  przed  rozpoczęciem  pracy  nad  kolejnymi  utworami.  Naucz  się  ich 

dokładnie, najlepiej na pamięć, aby móc skupić się dokładnie nad pracą palców prawej ręki. 

W miarę postępów staraj się grać w szybszym tempie. 

 

2.1. Ćwiczenie nr 1: 

 

 

2.2. Ćwiczenie nr 2: 

 

 

2.3. Ćwiczenie nr 3: 

 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

2.4. Ćwiczenie nr 4: 

 

 

2.5. Ćwiczenie nr 5: 

 

 

2.6. Ćwiczenie nr 6: 

 

 

 

2.7. Ćwiczenie nr 7: 

 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

3. Gamy 

KaŜdy  utwór  występuje  w  określonej  tonacji.  Mówimy,  Ŝe  jest  np.:  w  tonacji  C-dur. 

Najprościej mówiąc oznacza to, Ŝe uŜyto dźwięków tej właśnie gamy, czyli C-dur do zagrania 

tego utworu. W tym rozdziale przedstawię gamy uŜyte w materiale tego kursu. Zapoznanie się 

z gamą stanowiącą bazę dla dźwięków utworu ułatwi ci poruszanie się po dźwiękach melodii. 

Gamy  stanowią  równieŜ  doskonały  materiał  do  ćwiczeń.  PokaŜę  zatem  równieŜ  jak  grać  te 

gamy i uŜywać ich jako ćwiczeń usprawniających pracę prawej ręki.  

 

3.1. C-dur: 

 

 

3.2. a-moll: 

 

 

3.3. F-dur: 

 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

3.4. d-moll: 

 

 

3.5. G-dur: 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

10 

4. Ćwiczenia dla lewej ręki 

W ćwiczeniach tych uŜyte są basy, które występują w materiale tego kursu. Niektóre 

utwory zawierają bardzo proste układy basowe i z pewnością łatwo będzie je wykonać. Inne 

będą  wymagały  wielokrotnych  powtórzeń,  poniewaŜ  zawierają  basy  z  duŜego  obszaru. 

Przerabiając ćwiczenia wstępne zapoznasz się z obszarem basów z którego uŜywane są basy 

do grania utworów i poznasz róŜne sposoby  uŜycia tych basów.  Będziesz juŜ uŜywał basów 

ze  wszystkich  rzędów,  a  więc  tych  które  juŜ  znasz,  czyli  rzędu  podstawowego  (II  rząd), 

durowego  (III  rząd),  molowego  (IV),  basów  septymowych  (V  rząd,  tzw.  „siódemki”)  oraz  z 

pierwszego rzędu, tego najbliŜej miecha, czyli rzędu basów tercjowych. 

 

4.1. Ćwiczenie nr 1: 

 

4.2. Ćwiczenie nr 2: 

 

 

4.3. Ćwiczenie nr 3: 

 

 

4.4. Ćwiczenie nr 4: 

 

background image

www.mandora.pl 

11 

4.5. Ćwiczenie nr 5: 

 

 

4.6. Ćwiczenie nr 6: 

 

 

4.7. Ćwiczenie nr 7: 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

12 

5. Przeboje biesiadne 

 

5.1. Przebój nr 1 – „Chachary” 

„Chachary” to popularna piosenka biesiadna. Takt 4/4. Utwór utrzymany w tonacji C-

dur  co  oznacza,  Ŝe  do  zagrania  melodii  piosenki  uŜyto  dźwięków  gamy  C-dur.  W  gamie  C-

dur,  jak  zapewne  pamiętasz,  występuje  naturalny  szereg  dźwięków:  c,  d,  e,  f,  g,  a,  h,  a  tym 

dźwiękom odpowiada szereg białych klawiszy równieŜ od c do c. Jednak widać wyraźnie, Ŝe 

w III i IV takcie utworu występują w melodii dźwięki fis (czyli f z krzyŜykiem, podwyŜszone 

o pół tonu f) i dis (d podwyŜszone o pół tonu czyli dis). Dźwięki te, czyli fis i dis powstały 

przez podwyŜszenie dźwięków właściwych dla gamy C-dur czyli f i d. Mimo, Ŝe dźwięki fis i 

dis nie są właściwe dla gamy C-dur, to mają prawo być uŜyte w utworze. 

Melodia utworu jest prowadzona z uŜyciem dwudźwięków czyli tutaj tercji, która jest 

chętnie  uŜywana  przy  wykonywaniu  utworów  popularnych.  Zmiana  kierunku  prowadzenia 

miecha zawsze co dwa takty. Basy uŜyte do akompaniamentu to C i G7. 

 

background image

www.mandora.pl 

13 

 

 

5.2. Przebój nr 2 – „Cyganeczka” 

„Cyganeczka”  to  popularna  melodia  chętnie  śpiewana  na  kaŜdej  biesiadnej  imprezie. 

Jest  to  utwór  w  rytmie  walca,  więc  w  takcie  3/4.  Tonacja  utworu  C-dur  (w  opisie 

poprzedniego utworu jest szczegółowo opisane co to oznacza). W II takcie utworu występują 

równieŜ  w  tej  piosence  dźwięki  fis  i  dis,  będące  podwyŜszeniem  dźwięków  f  i  d.  KrzyŜyk 

występujący  przy  nutach  f  i  g  powoduje,  Ŝe  wykonujemy  je  jako  fis  i  dis,  czyli  o  pół  tonu 

wyŜej.  

background image

www.mandora.pl 

14 

Melodia  wykonywana  będzie  dwudźwiękami,  w  tym  wypadku  tercjami.  Zmiana 

kierunku  miecha  co  dwa  takty.  Aby  melodia  brzmiała  atrakcyjnie  zastosowano  basy  w 

rozszerzonym  zakresie.  Będzie  to  wymagało  od  grającego  więcej  uwagi  i  ćwiczenia, 

natomiast utwór brzmi duŜo lepiej, niŜ gdyby zastosowano tylko basy główne dla tonacji C-

dur czyli C, F, G. 

Zanim  utwór  będzie  moŜliwy  do  wykonania  razem  z  basami  naleŜy  wyćwiczyć  go 

osobno  kaŜdą  ręką.  Ćwicząc  osobno  basy  i  prawą  rękę  naleŜy  głośno  liczyć,  aby  uczyć  się 

grać  rytmicznie  i  równym  tempem.  Tempo  ćwiczeń  trzeba  ustalić  tak,  aby  móc  wolno, 

spokojnie  i  rytmicznie  wykonywać  kolejne  dźwięki  melodii,  lub  basów  gdy  ćwiczysz  lewą 

rękę. 

 

 

5.3. Przebój nr 3 – „Hej, tam pod lasem” 

„Hej tam pod lasem” to znana i lubiana piosenka popularna. Jej melodia grana jest w 

rytmie  walca  czyli  na  „trzy  czwarte”.  Takie  teŜ  oznaczenie  taktowe  występuje  w  zapisie 

background image

www.mandora.pl 

15 

nutowym  tuŜ  za  kluczem  wiolinowym.  Pierwsza  część  utworu  jest  grana  w  wolnym  tempie, 

natomiast  druga  część  w  tempie  dwa  razy  szybszym.  Takie  kontrastowe,  pod  względem 

tempa, zestawienie części często występuje w muzyce ludowej. 

Tonacja utworu C-dur. Melodia grana jest tercjami. Zmiana kierunku miechowania co 

dwa takty. W basach zastosowane są basy z I rzędu basów, basy tercjowe. Bas, który znajduje 

się  w  rzędzie  basów  tercjowych,  w  zapisie  nutowym  jest  podkreślony  kreską.  NaleŜy  wtedy 

palec  czwarty,  z  rzędu  II  czyli  basów  podstawowych,  wysunąć  do  pierwszego  rzędu,  tego 

najbliŜej  miecha.  Przed  basem  podstawowym  C,  w  rzędzie  tercjowym  jest  bas  E,  zaś  przed 

basem G bas H. Na filmie dokładnie pokazuję jak te basy wykonywać. Część szybką utworu 

naleŜy powtórzyć, zgodnie z zapisem nutowym. 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

16 

5.4. Przebój nr 4 – „Pod lasem zielonym” lub „Kotek” 

„Kotek” (czyli „Pod lasem zielonym”) to popularna melodia w takcie na trzy czwarte, 

czyli w rytmie walca. Tonacja C-dur. Melodia wykonywana jest tercjami i sekstami. Tercje i 

seksty  to  najbardziej  popularne  dwudźwięki,  bardzo  przyjemnie  brzmiące  dla  ucha.  Stąd  ich 

częste  uŜycie  w  muzyce  popularnej.  Występują  przy  niektórych  nutach  krzyŜyki,  które 

zmieniają  dźwięk  wskazany  przez  nutę,  na  pół  tonu  wyŜszy,  czyli  zamiast  d  zagramy  dis, 

zamiast  c,  cis.  Dźwiękom  tym,  zmienionym  przez  krzyŜyk  przy  nucie,  odpowiadają  czarne 

klawisze  leŜące  tuŜ  przy  białych  klawiszach  głównych.  Utwór  rozpoczyna  się  przedtaktem. 

Wchodzimy z melodią na trzy. 

Pierwsza  część  utworu  jest  powtórzona.  Oznaczone  jest  to  w  zapisie  nutowym  w 

postaci znaku powtórzenia. Za pierwszym razem gramy do znaku powtórzenia, czyli do końca 

pierwszej  wolty  i  powtarzając  (od  znaku  powtórzenia  na  początku  utworu),  opuszczamy 

pierwszą, a gramy drugą woltę i kontynuujemy dalej utwór zgodnie z zapisem. 

Zwróć  uwagę  na  bas  (takt  30)  z  rzędu  basów  tercjowych,  czyli  z  pierwszego  (od  miecha) 

rzędu  basów.  LeŜy  on  przed  basem  C  podstawowym,  jako  pierwszy  w  ukośnym  szeregu 

basów grupy C.    

 

background image

www.mandora.pl 

17 

 

 

5.5. Przebój nr 5 – „Miła Walerciu” 

„Miła  Walerciu”  to  bardzo  popularna  piosenka  w  polskiej  tradycji  biesiadnej.  Takt 

4/4,  czyli  liczymy  do  czterech.  Tonacja  równieŜ  C-dur.  Występuje  w  piosence  dźwięk  fis 

zamiast  f  w  niektórych  taktach  i  gis  zamiast  g.  NaleŜy  w  tym  momencie  uwaŜać  i  zamiast 

dźwięku głównego wskazanego nutą, wykonać dźwięk zmieniony przez krzyŜyk stojący przy 

tej nucie, czyli o pół tonu wyŜszy. W praktyce jest to najbliŜszy czarny klawisz. 

Utwór rozpoczyna się przedtaktem. Wchodzimy z melodią na „trzy i”. Ostatni takt utworu jest 

skrócony o wartości które są w przedtakcie, więc utwór kończy się na trzy a nie na cztery. 

Basy  są  grane  w  tym  utworze  ósemkami.  Grając  krótkim  dźwiękiem  te  ósemki  nadajemy 

wykonaniu  wraŜenie  lekkości.  Utwór  brzmi  porywająco  i  bardzo  przyjemnie.  Takie 

background image

www.mandora.pl 

18 

wykonanie  zachęca  do  śpiewania  i  do  tańca.  Zwróć  uwagę  na  palcowanie.  Dobrze 

opracowane  i  wytrenowane  palcowanie  to  gwarancja  spokojnego  i  pewnego  wykonywania 

utworu  za  kaŜdym  razem.  Prowadź  palce  po  klawiaturze  zgodnie  z  zapisanym  palcowaniem 

bo jest to sposób przemyślany i dobry. 

W  zapisie  basów  niektóre  takty  oznaczone  są  znakiem  //.  Oznacza  to,  Ŝe  naleŜy  powtórzyć 

schemat z poprzedniego taktu czyli zagrać tak samo jak poprzedni takt. 

 

background image

www.mandora.pl 

19 

5.6. Przebój nr 6 – „Góralu, czy ci nie Ŝal” 

„Góralu  czy  ci  nie  Ŝal”  to  piękna  piosenka  z  polskiej  tradycji  ludowej.  Utrzymana  w 

rytmie  walca,  w  takcie  na  3/4.  Tonacja  utworu  C-dur.  Melodia  piosenki  jest  prowadzona 

jednym głosem, bez uŜycia tercji czy sekst więc nie powinno być problemów z wykonaniem 

tego  utworu  prawą  ręką.  Zakres  dźwięków  melodii  obejmuje  obszar  na  klawiaturze  od  g 

(małe) do h1 (razkreślne). Graj dokładnie dźwięki zachowując palcowanie zgodne z zapisem i 

pokazem na filmie. 

Lewa  ręka  ma  do  zagrania,  oprócz  standardowego  uŜycia  basów,  tzw.  przejścia 

basowe,  co  w  fajny  sposób  uatrakcyjnia  wykonanie,  natomiast  jest  to  nowy  sposób  uŜycia 

basów i naleŜy dobrze go przećwiczyć, zanim zastosujesz w utworze. Przy okazji prezentacji 

lewej ręki na filmie jest dokładnie pokazane, jak naleŜy te przejścia wykonywać. 

 

background image

www.mandora.pl 

20 

 

 

5.7. Przebój nr 7 – „Przepijemy naszej babci” 

„Przepijemy  naszej  babci  domek  cały”  to  pierwszy  z  utworów  w  tonacji  G-dur.  W 

zapisie  nutowym,  za  kluczem  wiolinowym,  na  piątej  linii  stoi  krzyŜyk.  Jest  to  znak 

przykluczowy.  Zmienia  on  wszystkie  dźwięki  f  na  fis,  czyli  pół  tonu  wyŜsze.  To  jest 

charakterystyczne dla gamy G-dur, Ŝe ma dźwięk fis zamiast f. Zatem gama G-dur składa się 

z  dźwięków  od  g  do  g  ze  zmienionym  f  na  fis,  czyli  g,  a,  h,  c,  d,  e,  fis,  g.  Granie  zatem  w 

tonacji G-dur oznacza, Ŝe korzystamy z dźwięków gamy G-dur.  

Oznaczenie  taktowe  4/4,  co  oznacza  Ŝe  wykonując  utwór  liczymy  do  czterech.  Z 

uwagi  zaś  na  ósemki  w  basach  i  melodii  naleŜy  licząc  dodawać  literkę  i  kaŜdej  cyfry,  aby 

background image

www.mandora.pl 

21 

precyzyjnie  wyznaczać  miejsce  dla  ósemek.  Liczymy  wtedy:  „raz  i  dwa  i  trzy  i  cztery  i”. 

Melodia  grana  jest  półnutami,  półnutami  z  kropką,  ćwierćnutami  i  ósemkami.  WaŜne  jest 

równieŜ,  Ŝe  melodia  rozpoczyna  się  przedtaktem.  Wchodzimy  na  „cztery  i”  dwoma 

ósemkami. Ostatni takt utworu jest skrócony o wartość tworzącą przedtakt. Kończymy zatem 

utwór na trzy. Zmiana kierunku miecha co jeden takt z uwagi na basy grane ósemkami. Jest 

ich duŜo, a więc i zuŜycie miecha jest większe, naleŜy zatem częściej zmieniać jego kierunek. 

 

 

5.8. Przebój nr 8 – „Upływa szybko Ŝycie” 

„Upływa  szybko  Ŝycie”  to  bardzo  ładna  piosenka  często  wykonywana  przy  okazji 

róŜnego rodzaju spotkań towarzyskich. To drugi utwór w ramach tego kursu w tonacji G-dur. 

Znowu  zostały  wykorzystane  dźwięki  gamy  G-dur  do  zagrania  tego  utworu. 

Charakterystyczne dla tej gamy jest uŜycie dźwięku fis zamiast f. 

Melodia prowadzona jest pojedynczym dźwiękiem, tercjami i sekstami. Sposób grania 

melodii  jest  zatem  dość  urozmaicony,  ale  stawia  to  pewne  wymaganie  dla  wykonującego. 

Melodię tworzą dźwięki z dość duŜego obszaru (od d1 do fis2). Palce prawej ręki mają zatem 

background image

www.mandora.pl 

22 

sporo  pracy.  Często  muszą  zmieniać  pozycję,  aby  wykonywać  kolejne  dźwięki  melodii. 

Starannie  opracuj  palcowanie  dla  prawej  ręki.  Ułatwi  to  szybkie  opanowanie  utworu.  Licz 

głośno  w  czasie  ćwiczenia,  pilnuj  dobrego  palcowania  i  zgodnie  z  oznaczeniem  zmieniaj 

kierunek miecha. 

 

 

5.9. Przebój nr 9 – „UŜywajmy póki czas” lub „Siekiera motyka” 

„UŜywajmy  póki  czas”  to  tradycyjna  polska  piosenka  popularna.  Znana  równieŜ  pod 

tytułem  „Siekiera  motyka”.  Takt  3/4.  Rozpoczyna  się  przedtaktem.  W  tym  kursie  jest  to 

kolejna piosenka w tonacji G-dur. Wśród dźwięków melodii znajdziemy zatem dźwięk fis. To 

jest charakterystyczne dla tonacji G-dur, i dla  gamy G-dur.  Zamiast dźwięku f mamy fis. W 

tym utworze następuje zmiana taktu z 3/4 na 2/4 w drugiej części utworu. Zmieni się zatem 

liczenie  z  liczenia  do  trzech  w  pierwszej  części  na  liczenie  do  dwóch  w  drugiej  części. 

Pojawia się nowa grupa rytmiczna tzw. triola ósemkowa. Na filmie pokazowym szczegółowo 

omawiam  i  prezentuję  wykonanie  tej  grupy  rytmicznej.  Bądź  uwaŜny  i  dokładnie  wykonuj 

background image

www.mandora.pl 

23 

wszystko według instrukcji na filmie, a powinieneś sobie po wykonaniu odpowiedniej ilości 

powtórzeń  naturalnie,  poradzić  z  wykonaniem  tego  utworu.  Wsłuchuj  się  uwaŜnie  jak 

nakładają  się  dźwięki  trioli  na  dwie  ósemki  w  basach.  Popatrz  teŜ  w  zapis  nutowy.  Druga 

ósemka  basowa  przypada  między  drugą,  a  trzecią  ósemką  z  trioli.  Triola  naleŜy  do 

nieregularnego  podziału  rytmicznego  i  stąd  trzeba  bardziej  na  wyczucie  ją  wykonywać. 

Słuchaj zatem uwaŜnie wykonania pokazowego. 

 

 

5.10. Przebój nr 10 – „My cyganie” 

„ My Cyganie” to piękna, dynamiczna i porywająca piosenka cygańska. Takt 4/4.  W 

zapisie  nutowym,  przy  kluczu  stoi  znak  chromatyczny  „bemol”  zmieniający  wszystkie 

dźwięki  h  na  b.  Tonacja  utworu  F-dur.  Gama  F-dur  zawiera  dźwięki  od  f  do  f  z  tym,  Ŝe 

background image

www.mandora.pl 

24 

zamiast  dźwięku  h  występuje  dźwięk  b,  czyli  h  obniŜone.  W  tym  utworze  są  uŜyte  bardzo 

róŜnorodne  basy.  Przez  to  utwór  brzmi  szalenie  ciekawie  i  jest  to  dla  początkującego 

akordeonisty  solidne  wyzwanie.  Myślę,  Ŝe  sobie  z  tym  wyzwaniem  poradzisz.  Opanuj 

najpierw prawą ręką granie melodii, a potem lewa niech porządnie wyćwiczy basy, dokładnie 

według  zapisu  nutowego  i  pokazu  na  filmie.  Pilnuj  równieŜ  od  początku  kierunku  miecha. 

UŜywaj go zgodnie z oznaczeniem. 

 

5.11. Przebój nr 11 – „Jak długo na Wawelu” 

„Jak  długo  na  Wawelu”  to  popularna  piosenka  w  rytmie  walczyka.  Takt  na  3/4. 

Tonacja utworu F-dur, zatem dźwięki utworu naleŜą do gamy F-dur. Jeden bemol stojący na 

background image

www.mandora.pl 

25 

trzeciej  linii  tuŜ  za  kluczem  jest  charakterystyczny  dla  gamy  F-dur.  Gamę  tworzą  kolejne 

dźwięki od f do f z tym, Ŝe zamiast h wykonujemy dźwięk obniŜony o pół tonu, czyli b.  

Melodia  utworu  grana  jest  pojedynczym  dźwiękiem,  ale  teŜ  tercjami  i  sekstami. 

WaŜne  jest  abyś  ćwicząc  zastosował  dobre  palcowanie.  Patrz  uwaŜnie  na  zapis  nutowy  i 

przyglądaj  się  na  prezentację  filmową.  W  melodii  często  występuje  przedłuŜanie  wartości 

rytmicznej przez kreskę taktową za pomocą łuku. Jeśli nuta na końcu taktu jest połączona za 

pomocą  łuku  z  nutą  na  tej  samej  wysokości  w  kolejnym  takcie  to  na  kresce  taktowej  nie 

przerywamy dźwięku. WydłuŜamy więc wartość pierwszej nuty o wartość drugiej, połączonej 

łukiem przez kreskę taktową.  

 

 

background image

www.mandora.pl 

26 

5.12. Przebój nr 12 – „Wino musi być” 

„Wino  musi  być”  to  piosenka  w  tonacji  F-dur.  Za  kluczem  wiolinowym,  na  trzeciej 

linii  pięciolinii  jest  umieszczony  bemol,  który  obniŜa  wszystkie  dźwięki  h  na  b  w  utworze. 

Melodia utworu składa się zatem z dźwięków gamy F-dur. Takt 2/4, liczymy więc do dwóch 

w  kaŜdym  takcie.  Występują  w  melodii  ósemki,  ćwierćnuty  i  półnuty.  Z  uwagi  na 

występowanie  ósemek,  naleŜy  licząc  dodawać  do  liczenia  głównego  „raz  dwa”,  literkę  „i” 

czyli  liczyć:  „raz  i  dwa  i”,  w  kaŜdym  takcie.  Basy  uŜyte  do  akompaniamentu  to  główne, 

charakterystyczne  dla  tonacji  F-dur  basy:  F-dur,  C7,  B-dur.  Ucz  się  wykonywać  utwór 

najpierw  osobno  kaŜdą  ręką  i  dopiero,  po  dokładnym  opanowaniu  grania  osobno,  zagraj 

razem. Pamiętaj o palcowaniu i zmianach kierunku miecha co dwa takty. 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

27 

5.13. Przebój nr 13 – „Tokaj” 

„Tokaj”  to  kolejna,  bardzo  skoczna  i  miła  dla  ucha  piosenka  biesiadna.  Tonacja 

utworu  a-moll.  Gama  a-moll,  podobnie  jak  C-dur  nie  zawiera  Ŝadnych  znaków 

przykluczowych  typu  krzyŜyk,  bemol.  Znaki  takie  mogą  pojawiać  się  jedynie  jako  znaki 

przygodne, w trakcie przebiegu melodii, a wtedy ich działanie obejmuje obszar jednego taktu. 

Gama  a-moll  występuje  w  dwóch  odmianach.  Podstawowa  postać  to  gama  naturalna,  czyli 

dźwięki: a, h, c, d, e, f, g, a. Odmianą tej postaci jest gama a-moll harmoniczna, która zawiera 

dźwięki:  a,  h,  c,  d,  e,  f,  gis,  a.  Te  gamy  róŜnią  się  jednym  zaledwie  dźwiękiem,  ale  właśnie 

dźwięk  gis  w  odmianie  harmonicznej,  nadaje  jej  bardzo  charakterystyczne  brzmienie.  Jak 

zauwaŜysz  zapewne,  w  utworze  „Tokaj”  melodia  zawiera  dźwięk  gis  więc  składa  się  z 

dźwięków gamy a-moll harmonicznej.  

Melodia  grana  jest  pojedynczym  dźwiękiem  oraz  tercjami  i  sekstami.  Ćwicz  utwór 

uwaŜnie,  zgodnie  z  zalecanym  palcowaniem  i  oznaczeniem  kierunku  miecha.  Zmiana 

kierunku miecha co jeden takt. 

Basy  są  w  zakresie  od  C-dur  do  H7,  a  więc  będziesz  poruszał  się  na  sporym  obszarze,  aby 

wykonać akompaniament basowy. To wymaga sporej ilości cierpliwego ćwiczenia. Obejrzyj 

wielokrotnie film, aby zobaczyć dokładnie jak ten akompaniament naleŜy wykonywać. 

background image

www.mandora.pl 

28 

 

 

5.14. Przebój nr 14 – „Komu dzwonią” 

„Komu dzwonią” to znany i  chętnie śpiewany na imprezach biesiadnych  utwór. Takt 

4/4,  w  tym  wypadku  oznaczony  duŜą  literą  C  na  początku  utworu.  MoŜna  stosować  te 

symbole  zamiennie  na  oznaczenie  taktu  na  „cztery  czwarte”.  Tonacja  utworu  tym  razem  d-

moll.  Za  kluczem  wiolinowym  jest  znak  chromatyczny  przykluczowy  bemol.  Umieszczony 

na  trzeciej  linii  zmienia  wszystkie  nuty  w  utworze  na  tej  wysokości,  a  więc  automatycznie 

dźwięki, h na pół tonu niŜsze, czyli b. Tonacja d-moll i F-dur mają po jednym bemolu przy 

kluczu.  Dźwięki  gamy  d-moll  naturalnej  czyli:  d,  e,  f,  g,  a,  b,  c,  d  odpowiadają  dźwiękom 

gamy  F-dur,  zagranej  od  szóstego  stopnia,  czyli  od  dźwięku  d.  Są  to  gamy  pokrewne 

(podobnie jak C-dur i a-moll naturalna).  

background image

www.mandora.pl 

29 

Gama d-moll występuje  takŜe w odmianie harmonicznej i wtedy ma podwyŜszony dźwięk c 

na  cis.  W  tym  utworze  występują  dźwięki  obu  odmian  gamy  d-moll.  Występuje  zarówno 

dźwięk c jak i cis.  

Melodia  grana  jest  tercjami,  sekstami  oraz  pojedynczym  dźwiękiem.  Stosuj  wskazane 

palcowanie  dla  prawej  ręki.  Ułatwi  ci  to  szybkie  opanowanie  umiejętności  zagrania  tej 

melodii. Kierunek miecha zmieniaj co jeden takt.  

Lewa ręka uŜywa basów z dość duŜego obszaru, zatem wyćwicz dobrze granie basów zanim 

przystąpisz  do  grania  utworu  obiema  rękoma.  Patrz  na  prezentację  filmową  i  cierpliwie 

powtarzaj  wykonywanie  osobno  melodii  dla  prawej  ręki,  osobno  dla  lewej.  Licz  głośno  w 

czasie ćwiczenia. 

Uwaga

Na  głównej  prezentacji  utworu  na  filmie  rozpoczęcie  melodii  pokazane  jest  od  1  palca,  co 

równieŜ  jest  wersją  prawidłową.  Jednak  proszę,  abyś  zastosował  wersję  rozpoczęcia  od  2 

palca, którą masz w zapisie nutowym, a takŜe jest pokazana w prezentacji samej prawej ręki. 

Wersja od 2 palca jest bardziej naturalna i tę wersję polecam. 

 

 

 

 

background image

www.mandora.pl 

30 

5.15. Przebój nr 15 – „Na dancingu tańczą goście” lub „Cygan” 

„Cygan”  to  kolejna  melodia  w  tonacji  d-moll.  Zbudowana  jest  z  dźwięków  gamy  d-

moll,  zarówno  z  odmiany  naturalnej,  ale  takŜe  harmonicznej,  bo  jest  takŜe  wśród  dźwięków 

melodii dźwięk cis.  Utwór rozpoczyna się przedtaktem, czyli niepełnym taktem na początku 

utworu.  Brakująca  do  pełnego  taktu  część  znajduje  się  w  ostatnim  takcie  utworu. 

Rozpoczniesz  zatem  granie  melodii  na  dwa.  W  melodii  występują  pauzy  ćwierćnutowe.  W 

takcie drugim występuje przedłuŜenie wartości łukiem. Gramy w tym wypadku jeden dźwięk 

równy  sumie  tych  wartości.  Aby  móc  przedłuŜyć  wartość  łukiem  nuty  muszą  być  na  jednej 

wysokości. Zmiana kierunku miecha co dwa takty.  

Melodia  grana  jest  głównie  tercjami  i  sekstami.  Zastosuj  dokładnie  palcowanie 

opracowane  i  wskazane  w  zapisie  nutowym.  Na  filmie  dokładnie  pokazuję  jak  wykonywać 

kolejne dźwięki melodii. Powtarzaj dokładnie tak samo. Najpierw osobno prawą, osobno lewą 

rękę.  Pamiętaj  o  właściwym  prowadzeniu  miecha.  Od  początku  ćwiczenia  graj  precyzyjnie. 

Bądź uwaŜny i dokładny. 

background image

www.mandora.pl 

31