background image

ZAKŁAD URBANISTYKI PLANOWANIA REGIONALNEGO I ZARZ

Ą

DZANIA 

INSTYTUT ARCHITEKTURY I PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO  

POLITECHNIKI SZCZECI

Ń

SKIEJ 

 
 
 
 
 
 
 

PRACA DYPLOMOWA 

 

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

... 

ARCHITEKTURA MILITARNA – WSPÓLNE DZIEDZICTWO 

 

 

 
 
 

OPRACOWAŁ 

KRZYSZTOF TYMBARSKI 

 

POD KIERUNKIEM 

DR IN

ś

. ARCH. TOMASZ CYKALEWICZ 

 

 

SZCZECIN  

CZERWIEC 2004

 

 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

2

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
IDEA 

 

 

Ś

RU  - 

Ś

winoujski  Rejon  Umocniony,  to  tylko  nazwa,  hasło  dla  okre

ś

lenia 

unikatowego  w  skali  mi

ę

dzynarodowej  kompleksu  zabytków  architektury 

militarnej. Tworzyli go przez wieki włodarze i zdobywcy strategicznego miejsca na 
mapie  Europy  –  wej

ś

cia  z  Morza  Bałtyckiego w  gł

ą

b  l

ą

du,  na  drog

ę

 wyznaczon

ą

 

przez rzek

ę

 Odr

ę

 i jej rozlewiska. Przez ponad pół wieku po zako

ń

czeniu działa

ń

 

wojennych najwi

ę

kszej bitwy w dziejach nowo

Ŝ

ytnej Europy, bitwy o przetrwanie 

ś

wiata, rejon ten przestaje by

ć

 biał

ą

 plam

ą

 na mapie. Po raz pierwszy mo

Ŝ

emy go 

pozna

ć

  nie  jako  zdobywcy,  ale  jako  odkrywcy,  prze

Ŝ

y

ć

  prawdziw

ą

  przygod

ę

 

w

ę

druj

ą

c  mi

ę

dzy  fortami,  schronami,  ukryciami,  odkrywaj

ą

c  ich  niezwykł

ą

 

histori

ę

 i „klimat”.  

Miasto  zawłaszcza  zwolnione  przez  wojsko  tereny,  przekształca,  zabudowuje, 
sprzedaje.  Architektura  militarna 

Ś

RU  stanowi  warto

ść

,  wspólne  dziedzictwo, 

które  nale

Ŝ

y  zachowa

ć

  wpisuj

ą

c  jako  jedn

ą

  z  atrakcji  turystycznych  w  plan 

miasta.   

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

3

 

 

 

 

ZAWARTO

ŚĆ

 OPISU: 

 

1. 

CEL PRACY 

2. 

ZAKRES PRACY 

2.1 

Wprowadzenie i inspiracje 

2.2 

Obszar opracowania 

2.3 

Przykładowe obiekty Świnoujskiego Rejonu Umocnionego 

2.4       Merytoryczny zakres opracowania

 

3. 

DANE HISTORYCZNE   

4. 

DANE PLANISTYCZNE 

5. 

SŁOWNIK OCHRONY ARCHITEKTURY MILITARNEJ 

6. 

BIBLIOGRAFIA 

7. 

ZAŁ

Ą

CZNIKI GRAFICZNE 

 
 
 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

4

 

 

 
1.  CEL PRACY 

 

W  pracy  zaj

ę

to  si

ę

  terenami    umocnie

ń

  obronnych  wybrze

Ŝ

a  Bałtyku 

pochodz

ą

cych  z  czasów  nowo

Ŝ

ytnych  i  współczesnych,  zlokalizowanych  na 

wyspach  Wolin  i  Uznam  (tylko  cz

ęś

ci

ą

  znajduj

ą

c

ą

  si

ę

  w  granicach  Polski),  tzw. 

Ś

winoujskim Rejonem Umocnionym – „

Ś

RU” 

Głównym  zadaniem  projektu  jest  pokazanie  obiektów  militarnych  jako 

warto

ś

ciowego dziedzictwa kulturowego, wymagaj

ą

cego ochrony.  

Praca  ma  ponadto  za  zadanie  stworzenie  koncepcji  projektowej  udost

ę

pnienia 

turystycznego zabytków architektury militarnej w tym rejonie, co w konsekwencji ma 
pozytywnie  wpłyn

ąć

  na  rozwój  turystyki  na  terenach  miedzy  uj

ś

ciem 

Ś

winy  a 

Mi

ę

dzyzdrojami.  

Projekt  udost

ę

pnienia  musi  uwzgl

ę

dnia

ć

  wiele  aspektów,  m.  in.  specyfik

ę

    i 

warto

ść

  zabytkow

ą

  poszczególnych  obiektów,  jak  równie

Ŝ

  ich  dost

ę

pno

ść

 

komunikacyjn

ą

 i atrakcyjno

ść

 turystyczn

ą

. Jednak głównym celem opracowania jest 

ochrona  wspólnego,  wielonarodowego  dziedzictwa 

Ś

RU  i  ukazanie  jego  roli 

edukacyjnej.  Ochrona  poprzez  wła

ś

ciwe  zagospodarowanie,  edukacja  poprzez 

przygod

ę

 jak

ą

 jest wyprawa do fortów pruskich lub ukrytych pod ziemi

ą

 obiektów z 

okresu II Wojny 

Ś

wiatowej. 

 
 

 

 

2.  ZAKRES PRACY 
 

2.1 Wprowadzenie i inspiracje 
 
Urodziłem  si

ę

  i  wychowałem  w  Szczecinie,  st

ą

d  wiem, 

Ŝ

e  daleko  st

ą

d  nad  morze,  do 

Ś

winouj

ś

cia. Moje pierwsze wspomnienia z wakacji „nad morzem” to oczywi

ś

cie pla

Ŝ

a, 

ostre  sło

ń

ce,  bezkres  przewalaj

ą

cych  si

ę

  fal.  Zupełnie  odmienny  od  miejskiego 

krajobraz.  Nic  nie  wiedziałem  o  podziemnych  zabytkach,  o  fortach,  dalmierzach, 
schronach.  Na  trzecim  roku  studiów,  maj

ą

c  ju

Ŝ

  pewne  wyobra

Ŝ

enie  czym  jest 

architektura,  podj

ą

łem  si

ę

  wraz  z  kolegami  wykonania  dokumentacji  budowlanej  Fortu 

Anioła  w 

Ś

winouj

ś

ciu.  Ju

Ŝ

  nazwa  -  Fort  Anioła  jest  frapuj

ą

ca,  ale  dwa  tygodnie 

sp

ę

dzone  w  „pionierskich  warunkach”  fortu,  uczyniły  ze  mnie  entuzjast

ę

  architektury 

militarnej. Działaj

ą

c w Stowarzyszeniu Na Rzecz Ochrony Dziedzictwa „Młyn-Papiernia” 

podejmowali

ś

my  si

ę

  coraz  to  nowych  zada

ń

:  eksploracja,  przygoda  i  bardzo  skrócony 

kurs  przysposobienia  saperskiego,  wszystko  pod  okiem  nieocenionego  Piotra 
Piwowarczyka.  
Inspiracj

ą

 do podj

ę

cia si

ę

 tematu pracy dyplomowej była przede wszystkim fascynacja 

obiektami  militarnymi,  ch

ęć

  podzielenia  si

ę

  t

ą

  fascynacj

ą

  z  innymi.  Jest  to  tak

Ŝ

e  dla 

mnie  wyzwanie  jako  dla  architekta  –  jak  z  betonowych  budowli  ukrytych  pod 
powierzchni

ą

  ziemi,  w  miejscach  niedost

ę

pnych  zbudowa

ć

  prawdziwie  ekscytuj

ą

c

ą

 

sceneri

ę

 
 
 
 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

5

 

 

 

2.2 Obszar opracowania 

 

Do  odszukania  budowli  i  elementów  składaj

ą

cych  si

ę

  na 

Ś

RU  trzeba  by  specjalnego 

przewodnika.  Na  t

ą

  sytuacj

ę

  zło

Ŝ

yło  si

ę

  kilka  faktów.  Przede  wszystkim  budowle 

obronne  powstawały  na  przedpolach  miast,  w  miejscach  które  z  racji  samego 
ukształtowania i poło

Ŝ

enia były trudno dost

ę

pne. Poza tym wi

ę

kszo

ść

 obiektów była do 

czasu  wymarszu  Armii  Radzieckiej  ze 

Ś

winouj

ś

cia,  a  wi

ę

c  do  24  grudnia  1992  roku 

u

Ŝ

ytkowana zgodnie z przeznaczeniem, niedost

ę

pna dla cywilów.  

 

Ś

winoujski  Rejon  Umocniony  rozci

ą

ga  si

ę

  od  granicy  polsko-niemieckiej  po  klif  Białej 

Góry na terenie Woli

ń

skiego Parku Narodowego.  

Cały ten teren podzieli

ć

 mo

Ŝ

na na cztery podstawowe cz

ęś

ci, ró

Ŝ

ni

ą

ce si

ę

 mi

ę

dzy sob

ą

 

ukształtowaniem  terenu,  stopniem  zurbanizowania,  istniej

ą

cym  zagospodarowaniem 

turystycznym i w ko

ń

cu ilo

ś

ci

ą

 wyst

ę

puj

ą

cych tam obiektów architektury militarnej.  

 

1) Teren mi

ę

dzy granic

ą

 pa

ń

stwow

ą

, a 

Ś

win

ą

 i Kanałem Piastowskim 

Teren 

północnej 

cz

ęś

ci 

silnie 

zurbanizowany, 

bardzo 

intensywnie 

wykorzystywany turystycznie z du

Ŝą

 ilo

ś

ci

ą

 obiektów „

Ś

RU”. W południowej cz

ęś

ci 

tego obszaru znajduj

ą

 si

ę

 jedynie dwa obiekty architektury militarnej zlokalizowane 

na terenach lasów ochronnych, nie wykorzystywanych turystycznie. 

2) Pas l

ą

du szeroko

ś

ci ok. 2,5 - 3 km. na wschód od 

Ś

winy i Kanału Piastowskiego, do 

miejscowo

ś

ci Przytór 

Wzdłu

Ŝ

 

Ś

winy  teren  silnie  uprzemysłowiony    i  jednocze

ś

nie  bogaty  w  obiekty 

militarne. W niewielkim stopniu wykorzystywany turystycznie (jedynymi elementami 
o  znaczeniu  turystycznym  s

ą

:  tu  latarnia  morska,  pla

Ŝ

a  i  aktywny  ju

Ŝ

  teraz  Fort 

Wschodni-  „Gerharda”),  co  jest  wynikiem  zajmowania  tego  terenu  do  ko

ń

ca  1992 

roku, przez jednostki Armii Radzieckiej. 

3) Tereny poło

Ŝ

one pomi

ę

dzy miejscowo

ś

ci

ą

 Przytór a jeziorem Wicko Małe 

Obszar  na  którym  znajduje  si

ę

  niewielka  ilo

ść

  obiektów  architektury  militarnej 

(jedynie  w  pasie  wydm).  Bardzo  bogaty  pod  wzgl

ę

dem  przyrodniczym  i 

krajobrazowym,  jednak  praktycznie  wcale  nie  zagospodarowany  turystycznie. 
Rozlewiska  delty  wstecznej 

Ś

winy  na  południu  tego  obszaru  w  cało

ś

ci  nale

Ŝą

  do 

Woli

ń

skiego Parku Narodowego i obj

ę

te s

ą

 ochron

ą

 prawn

ą

.  

4)  Pas  ci

ą

gn

ą

cy  si

ę

  od  Mi

ę

dzyzdrojów  i  Białej  Góry,  przez Wapnic

ę

  po  miejscowo

ść

 

Lubin. 
Teren,  na  którym  znajduj

ą

  si

ę

  jedynie  dwa  obiekty  architektury  militarnej.  Dobrze 

zagospodarowany  turystycznie,  o  bardzo  wysokich  walorach  przyrodniczo- 
krajobrazowych 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

6

 

 

2.3 Przykładowe obiekty 

Ś

winoujskiego Rejonu Umocnionego „

Ś

RU” 

 
2.3.1 Fortyfikacje pruskie 
 
FOT ZACHODNI (1848-1880 r.) 

Bardzo rozległy fort artyleryjski, rozbudowany w 
czasie  II  Wojny 

Ś

wiatowej  o  cztery  działobitnie 

szkoleniowe i blockhause. 
Obecnie  zaniedbany  i  w  najgorszym  stanie 
technicznym  spo

ś

ród  wszystkich  ocalałych 

fortów pruskich. 
Wykorzystywa

ć

 

obecnie, 

bez 

olbrzymiego 

wkładu  inwestycyjnego,  mo

Ŝ

na  jedynie  du

Ŝ

przestrzenie  dziedzi

ń

ców  fortecznych  i  kilka 

pomieszcze

ń

 (prochownie) 

 
FORT ANIOŁA (1855-1858 r.) 

Budynek  na  planie  koła  otoczony  5-cioma 
schronami  umieszczonymi  w  pi

ę

ciobocznym 

wale.  Pierwotnie  posiadał  most  zwodzony 
przerzucany nad fos

ą

 otaczaj

ą

c

ą

 wały.  

Wg.  zachowanej  dokumentacji  projektowej,  na 
dwóch  wy

Ŝ

szych  kondygnacjach  stały  w  sumie 

24  działa  polowe.  Fort  jako  obiekt  bojowy  był 
przestarzały ju

Ŝ

 w momencie wej

ś

cia do słu

Ŝ

by. 

Stacjonuj

ą

ca  w  nim  Armia  Radziecka  dokonała 

pewnych  przeróbek:  dobudowano 

Ŝ

elbetowy 

kiosk  z  masztem  stalowym  na  wie

Ŝ

y  obserwacyjnej  i  wprowadzono  sztuczne  podziały 

wn

ę

trza, na szcz

ęś

cie w formie łatwo usuwalnych 

ś

cianek działowych. 

 
FORT WSCHODNI (1848-1877 r.) 

 

Fort  artyleryjski,  znakomity  przykład  pruskiej  in

Ŝ

ynierii  militarnej.  Jedyny  na  prawym 

brzegu 

Ś

winy.  Nadal  otoczony  fos

ą

.  Pr

ęŜ

nie  działaj

ą

cy  turystycznie,  przyci

ą

ga  wielu 

odwiedzaj

ą

cych 

Ś

winouj

ś

cie w sezonie letnim. 

 
 
 
 
 
 
 
 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

7

 

 

 
2.3.2 Fortyfikacje z okresu I Wojny 

Ś

wiatowej 

 
BATERIA YORCK (1909-1910 r.) 

!  UNIKAT  !  Schron  bojowy  zbudowany  został 
2m  od  drogi  prowadz

ą

cej  wzdłu

Ŝ

  wydm  w 

kierunki  Fortu  Wschodniego  i  latarni  morskiej. 
Składa si

ę

 z czterech działobitni (patrz słownik). 

Dwie  skrajne  zostały  zmodernizowane  ju

Ŝ

  po  I 

Wojnie 

Ś

wiatowej. 

Dzi

ę

ki 

temu 

mamy 

mo

Ŝ

liwo

ść

,  na  przykładzie  jednego  obiektu 

zobaczy

ć

 ró

Ŝ

nice w projektowaniu tego samego 

elementu  fortyfikacyjnego  w  dwóch  ró

Ŝ

nych 

okresach.  
 
 

 
Schron dalmierza BATERII FORST (1908-1910 r.) 

Jedyny  schron  posiadaj

ą

cy  zachowan

ą

  tego 

typu kopuł

ę

 pancern

ą

 (grubo

ść

 stali do 12cm).  

Oparła  si

ę

  współczesnym  próbom  odspawania 

po  których 

ś

lady  zachowały  si

ę

  w  jej  czołowej 

cz

ęś

ci. 

 
 
 
 
 
 

 
 
BATERIA FORST (1908-1910 r.) 

Bateria  Forst  jest  jedyn

ą

  tego  typu  bateri

ą

  z 

okresu  przed  I  Wojn

ą

 

Ś

wiatow

ą

,  która  nie 

została  wysadzona,  rozebrana,  b

ą

d

ź

  cho

ć

by 

zmodernizowana  w  pó

ź

niejszym  okresie.  Poza 

schronami 

bojowymi, 

wartowniczymi, 

koszarowymi  i  amunicyjnymi  zachowały  si

ę

 

równie

Ŝ

 konstrukcje ziemianek i zarysy okopów. 

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

8

 

 

2.3.3 Fortyfikacje z okresu II Wojny 

Ś

wiatowej 

 
„DZWON” – dalmierz optyczny i stanowisko dowodzenia BATERII GOEBEN  
  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(1936-1939 r.) 

 

Jedyna  taka  budowla  na  polskim  wybrze

Ŝ

u,  a  by

ć

 

mo

Ŝ

e  równie

Ŝ

  w  Europie.  Z  racji  swojej  wysoko

ś

ci 

obiekt  uznano  za  trudny  do  zamaskowania. 
Postanowiono  wi

ę

c  upodobni

ć

  go  w  projekcie  do 

latarni morskiej. Co my

ś

l

ę

 udało si

ę

 znakomicie.  

Dzi

ę

ki  wysoko

ś

ci  schronu,  posadowieniu  go  na 

jednej  z  najwy

Ŝ

szych  wydm  i  rozstawie  ramion 

dalmierza  optycznego  równemu  12m,  dowództwo 
baterii Goeben mogło prowadzi

ć

 skuteczne namiary 

i  w  rezultacie  ostrzał  obiektów  znajduj

ą

cych  si

ę

  w 

odległo

ś

ci nawet 50 km od brzegu.  

Obecnie  obiekt  u

Ŝ

ytkowuj

ą

  Lasy  Pa

ń

stwowe,  które 

nadbudowały  stalow

ą

  wie

Ŝę

  umieszczaj

ą

c  w  niej 

kamer

ę

 

termowizyjn

ą

 

(funkcja 

dostrzegalni 

przeciwpo

Ŝ

arowej) 

Najwy

Ŝ

sze  podesty  stalowej  wie

Ŝ

y  maj

ą

  słu

Ŝ

y

ć

  w 

przeszło

ś

ci jako punkt widokowy dla turystów. 

 

 
BATERIA GOEBEN (1936-1939 r.) 

Zdj

ę

cie  przedstawia  jedn

ą

  z  trzech  działobitni 

przystosowanych  do  dział  305mm.  W  efekcie 
stan

ę

ły  w  nich  działa  280mm,  oddały  jedynie 

próbne  strzały  za  nim  zostały  zdemontowane  i 
wywiezione na Wał Atlantycki.  
Mimo, 

Ŝ

e  bateria  nigdy  nie  wzi

ę

ła  udziału  w 

walce  jest 

ś

wietnym  przykładem  na  to,  jak 

wielkich  zało

Ŝ

e

ń

  wymagały  baterie  z  działami 

wielkich kalibrów.  
Pod  ziemi

ą

  znajduj

ą

  si

ę

  olbrzymie  schrony  dla 

załogi  obsługuj

ą

cej  działa.  Tak  wielkie, 

Ŝ

kolejka  w

ą

skotorowa    zaopatruj

ą

ca  te  schrony, 

wje

Ŝ

d

Ŝ

ała  do 

ś

rodka  (plan  baterii  zamieszczam  z  kart

ą

  ewidencyjna  obiektu  jako 

zał

ą

cznik) 

 
Schron maszynowni BATERII PRZYTÓR  (1937-1940 r.)_ 

Typowy  budynek  maszynowni  baterii 
przeciwlotniczej.  Jednak  jedyny,  który 
został  odkopany  z  osłonowej  warstwy 
piasku  przez  mieszka

ń

ców  Przytoru 

pozyskuj

ą

cych  w  ten  sposób  materiał 

budowlany. 
Dzi

ę

ki  temu  mamy  niepowtarzaln

ą

 

okazj

ę

  ogl

ą

dni

ę

cia  tych  elementów 

konstrukcji 

schronu, 

które 

zwykle 

znajduj

ą

 si

ę

 pod ziemi

ą

 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

9

 

 

 
Schron dowodzenia BATERII PRZYTÓR (1937-1940 r.) 

Nietypowy  i  unikatowy  obiekt  pokazuj

ą

cy 

fantazj

ę

  konstruktorów  fortyfikacji  z  zakresu 

kamufla

Ŝ

u.  Na  szczycie 

Ŝ

elbetowego  dachu 

znajduje  si

ę

  wn

ę

ka 

ś

rednicy  ok.  3,5m,  w  której 

osadzony był radar. 
W  razie  niebezpiecze

ń

stwa  wykrycia  przez 

samolot  zwiadowczy,  na  załamaniu  dachu 
stawiano czerwony namiot, który w poł

ą

czaniu z 

dachówkami  jakimi  był  pokryta  dolna  cz

ęść

 

połaci tworzył jednolit

ą

 cało

ść

. Radar stawał si

ę

 

praktycznie  niewykrywalny  z  samolotu,  a  z 

powietrza schron dowodzenia i prowadzenia ognia wygl

ą

dał jak wszystkie inne domy w 

okolicy. 
 
Schron bojowy BATERII PRZYTÓR (1937-1940 r.) 

Typowy schron bojowy baterii przeciwlotniczej , z 
tym, 

Ŝ

e  całkowicie  zniszczony.  Cz

ęść

  działobitni 

została  wysadzona,  a  inne  rozsun

ę

ły  si

ę

  mi

ę

dzy 

sob

ą

  gdy  zostały  podkopane,  w  celu  uzyskania 

materiału 

budowlanego 

jakim 

był 

piasek 

okrywaj

ą

cy cało

ść

 konstrukcji. 

 
 
 
 
 

 
2.3.4 Fortyfikacje z okresu powojennego  
 
SCHRON PRZECIWATOMOWY (1963-1964r.) 

Obiekt 

zbudowany 

przez 

Armi

ę

 

Radzieck

ą

przylegaj

ą

cy  do  poniemieckiego  schronu  ł

ą

czno

ś

ci 

Kriegsmarine z połowy lat 30 XX w.  
Schron  przeciwatomowy  jest  budowl

ą

  z  elementów 

prefabrykowanych, 

wewn

ą

trz 

jednoprzestrzenny. 

Zachowały  si

ę

  dwie  pary  ogromnych,  stalowych  wrót 

przeciw podmuchowych. 
 
 

 
17 bateria artylerii stałej BIAŁA GÓRA (1949-1954 r.) 

Polska  bateria,  jeszcze  do  niedawna  u

Ŝ

ytkowana 

przez wojsko. Zachowana została ogromna wi

ę

kszo

ść

 

wyposa

Ŝ

enia (oczywi

ś

cie pomijaj

ą

c uzbrojenie).  

Czytelny  układ  funkcjonalny  cało

ś

ci  zało

Ŝ

enia.  Kilka 

budynków 

koszarowych 

daj

ą

cych 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci 

noclegowe.  Perła  w  całym  zało

Ŝ

eniu 

Ś

winoujskiego 

Rejonu Umocnionego. 

Fot. Artur Kubasik 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

10

 

 

2.4 Merytoryczny zakres opracowania 

 
Prac

ę

  zasadniczo  mo

Ŝ

na  podzieli

ć

  na  dwie  cz

ęś

ci  :  analityczn

ą

  i  koncepcj

ę

 

projektow

ą

,  przy  czym  obie  te  cz

ęś

ci  poprzedzone  zostały  wnikliw

ą

  inwentaryzacj

ą

 

zasobu. (tj. zabytków architektury militarnej) 

 

2.4.1 Inwentaryzacja zasobu 
 

Podstaw

ą

  opracowania  jest  dobra  znajomo

ść

  przedmiotu,  samodzielnie  wykonane 

rozpoznanie  zabytkowych  budowli 

Ś

winoujskiego  Rejonu  Umocnionego.  Materiały 

archiwalne  zgromadzone  najpierw  do  opracowania  kart  ankietowych  o  zabytkach,  a 

ź

niej  do  kart  ewidencyjnych,  były  podstawowym 

ź

ródłem  wiedzy  o  funkcjonowaniu 

obiektów dzi

ś

 nie u

Ŝ

ytkowanych i w cz

ęś

ci zniszczonych. 

Wiele  obiektów  nie  jest  skartowanych  i  ich  precyzyjne  umiejscowienie  na  mapie  jest 
niemo

Ŝ

liwe.  Dla  niniejszego  opracowania  nie  ma  to  decyduj

ą

cego  znaczenia. 

Dotychczasowe u

Ŝ

ytkowanie przestrzeni zostało zdefiniowane na podstawie aktualnych 

map  ewidencyjnych  oraz  inwentaryzacji  urbanistycznej  wykonanej  do  planu 
miejscowego zagospodarowania miasta 

Ś

winouj

ś

cia.  

 

2.4.2 Cz

ęść

 analityczna 

 
2.4.2.1 Analizy dotycz

ą

ce obszaru wyst

ę

powania obiektów arch. militarnej 

 

-  Analizy  historycznego  rozwoju 

Ś

winouj

ś

cia  i  portu 

ś

winoujskiego  oraz  wpływu  tego 

rozwoju na obiekty architektury militarnej 

Ś

winouj

ś

cie powstało jako osada Wolinian. Po wcieleniu tego plemienia do pa

ń

stwa 

Polskiego przez 

Ś

win

ę

 ruszył prawie cały transport handlowy z morza w gł

ą

b Odry. Od 

tego  momentu  znaczenie 

Ś

winouj

ś

cia  ci

ą

gle  rosło,  a  wraz  z  nim  niebezpiecze

ń

stwo 

najazdów.  Pomi

ę

dzy  rokiem  983  a  1184 

Ś

winouj

ś

cie  naje

Ŝ

d

Ŝ

ane  było  i  niszczone 

dziewi

ę

ciokrotnie.  Przede  wszystkim  przez  Du

ń

czyków.  W  ko

ń

cu,  w  1185  roku 

Bogusław  I  uznał  si

ę

  za  lennika  Knuta  IV  i 

Ś

winouj

ś

cie  przej

ę

li  Du

ń

czycy.  Potem 

jeszcze wielokrotnie miejscowo

ść

 ta zmieniała wła

ś

cicieli, byli nimi: Szwedzi, Francuzi 

i  Prusacy.  Do  naszych  czasów  zachowały  si

ę

  z  tamtego  okresu  jedynie  fortyfikacje 

pruskie  i  nic  dziwnego,  skoro  nowe  fortyfikacje  stawały  zazwyczaj  w  miejscach 
poprzednich, tyle 

Ŝ

e ju

Ŝ

 zniszczonych. 

Od  momentu  przej

ę

cia 

Ś

winouj

ś

cia  przez  Prusy  (1715  rok),  w  rejonie  uj

ś

cia 

Ś

winy 

zacz

ę

ły  si

ę

  wielkie  inwestycje,  maj

ą

ce  na  celu  podniesienie  rangi  portu  i  jego 

bezpiecze

ń

stwa.  

Najpierw  przez  okres  ok.  100  lat  zal

ą

dowiano  mielizny  na  wybrze

Ŝ

u  morskim 

powi

ę

kszaj

ą

c w ten sposób potencjalne tereny inwestycyjne i zabezpieczaj

ą

c port oraz 

miasto  przed  narowami  Bałtyku  (równie  cz

ę

sto  jak  wrogie  najazdy,  niszcz

ą

cego 

sztormami  umocnienia  i  port).  Inwestycje  te  zako

ń

czono  w  latach  1818-23  budow

ą

 

olbrzymich falochronów.  

W  latach  1848-1856  zbudowano  po  obu  stronach 

Ś

winy,  na  ł

ą

cznym  obszarze  20 

hektarów,  nadbrze

Ŝ

no-portowy  kompleks  warowny,  w  skład  którego  wchodziły  cztery 

forty: 
- West-Batterie – zachodni fort artyleryjski 
- Werk I – twierdza portowa na Warszowie 
- Werk II / Ost-Batterie – wschodni fort artyleryjski 
- Werk III – rotundowy fort Anioła w 

Ś

winouj

ś

ciu 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

11

 

 

Do  chwili  obecnej  nie  przetrwał  jedynie  Werk  I,  który  to  w  latach  70-tych  XX  wieku 

został wysadzony i rozebrany w zwi

ą

zku z rozbudow

ą

 

Ś

winoportu. 

W  okresie  przed  I Wojn

ą

 

Ś

wiatow

ą

  miasto  i  port  bardzo  si

ę

  rozrosły,  a  technologia 

prowadzenia  wojny  postawiła  wielki  krok  do  przodu.  Fortyfikacje  z  okresu  Pruskiego 
stały si

ę

 wi

ę

c niewystarczaj

ą

ce. Zbudowano szereg obiektów wzdłu

Ŝ

 linii wydm po raz 

pierwszy odchodz

ą

c z umocnieniami od bezpo

ś

redniego kontaktu ze 

Ś

win

ą

.  

Kolejny wielki rozrost „tkanki militarnej” miasta nast

ą

pił tu

Ŝ

 przed II Wojn

ą

 

Ś

wiatow

ą

 i 

w  jej  trakcie.  Obszar  wyst

ę

powania  obiektów  militarnych  słu

Ŝą

cych  obronie  portu 

zwi

ę

kszył  si

ę

  wtedy  ponad  trzykrotnie  w  stosunku  do  obszaru  z  czasów  I  Wojny 

Ś

wiatowej.  

 
WNIOSKI 
Z  analiz  tych  jasno  wynika, 

Ŝ

e  zmiany  sytemu  prowadzenia  działa

ń

  wojennych 

zmuszały  wojsko  do  zwi

ę

kszania  ilo

ś

ci  obiektów  obronnych,  urozmaicania  funkcji 

jakim miały sprosta

ć

 poszczególne z nich oraz do lokowania tych obiektów w coraz to 

szerszym pasie wzdłu

Ŝ

 brzegu Zatoki Pomorskiej. 

Nale

Ŝ

y  zauwa

Ŝ

y

ć

Ŝ

e  od  okresu  panowania  Prus  nad  wej

ś

ciem  do 

Ś

winy,  sie

ć

 

umocnie

ń

 obronnych była ci

ą

gle modernizowana i uzupełniana o kolejne obiekty, a nie 

zast

ę

powana przez nowe. Dzi

ę

ki temu zachowały si

ę

 umocnienia z wszystkich trzech 

okresów. Im bli

Ŝ

ej wej

ś

cia do portu tym starsze obiekty, im dalej tym obiekty bardziej 

współczesne (wł

ą

cznie z tymi zajmowanymi w dalszym ci

ą

gu przez wojsko) 

 

-  Analizy  projektowanego  rozwoju  miasta  i  jego  wpływu  na  obiekty  architektury 
militarnej  

Podział tkanki miejskiej na strefy 

(plansza 3) 

-  przemysłowo-portow

ą

  –  zawieraj

ą

c

ą

  tereny:  portowe,  przemysłowe,  produkcyjno 

składowe i techniczne

)

 

- uzdrowiskowo-turystyczn

ą

 – w skład której wchodz

ą

 tereny: uzdrowiskowe, turysty-

czne, pensjonatowe i wypoczynkowe  

- mieszkaniow

ą

 – tereny: mieszkaniowe, centralne i dla potrzeb powszechnych 

 

- terenów zielonych – tereny: le

ś

ne, parkowe, cmentarne, ogrodnictw, sadów, planta-

cji i ogródków działkowych. 

 

Przy  tych  analizach  zestawiłem  na  kolejnych  mapach  tereny  obecnie  zajmowane 

przez  poszczególne  strefy  funkcjonalne  miasta  i  tereny  przeznaczone  w  planie 
zagospodarowania  przestrzennego  pod  ich  rozwój.  Po  nało

Ŝ

eniu  na  to  obiektów 

znajduj

ą

cych  si

ę

  w  poszczególnych  strefach  rozwojowych  doszedłem  do 

nast

ę

puj

ą

cych wniosków: 

 
WNIOSKI 

  Rozwój  strefy  przemysłowo-portowej  –  ze  wzgl

ę

du  na  swój  uci

ąŜ

liwy  charakter  i 

znaczn

ą

  ingerencj

ę

  w  zastan

ą

  przestrze

ń

  zagra

Ŝ

a  czterem  obiektom:  baterii  Yorck, 

dalmierzowi baterii Forst, baterii Mulnik i składnicy amunicyjnej Mulnik. 

  Rozwój  strefy  uzdrowiskowo-turystycznej  –  zagra

Ŝ

a  dwóm  obiektom:  bateriom 

Ś

winouj

ś

cie i Henningen. 

 Rozwój strefy mieszkaniowej – nie zagra

Ŝ

a obiektom architektury militarnej, gdy

Ŝ

 na 

jej terenach rozwojowych obiekty takie nie wyst

ę

puj

ą

  Strefa  terenów  zielonych  –  nie  ma  planowanych  terenów  rozwojowych,  a  jej 

charakter  podnosi  dodatkowo  walory  czterech  obiektów  w  bezpo

ś

redniej  blisko

ś

ci 

miasta: schronu amunicyjnego oraz baterii Forst, Warszów i Mielin 

 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

12

 

 

Niektóre  z  obiektów  zagro

Ŝ

onych  przez  rozwój  poszczególnych  stref,  s

ą

  chronione 

prawnie  poprzez  wpis  do  rejestru  zabytków.  Inne  powinny  by

ć

  według  mnie  tak

ą

 

ochron

ą

 obj

ę

te ze wzgl

ę

du na swoj

ą

 warto

ść

 historyczn

ą

 

(„Kolizja rozwoju...”plansza 3-4)

 

 
-  Analiza  istniej

ą

cego  zagospodarowania  turystycznego  rejonu 

Ś

winouj

ś

cie-

Mi

ę

dzyzdroje 

(plansza 5)

 

Zestawienie  wszystkich  elementów  obecnego  zagospodarowania  turystycznego: 

oficjalnych  szlaków  turystycznych:  pieszych,  rowerowych  i  wodnych,  oraz  elementów 
obsługi  turystycznej,  takich  jak:  hotele,  campingi,  inne  obiekty  o  funkcji  noclegowej, 
przystanie,  parkingi  strategiczne.  Po  nało

Ŝ

eniu  na  to  obiektów  architektury  militarnej 

mo

Ŝ

na wyci

ą

gn

ąć

 nast

ę

puj

ą

ce wnioski: 

 

WNIOSKI 

  Cz

ęść

  obiektów  znajduje  si

ę

  w  bezpo

ś

rednim  s

ą

siedztwie  obszarów  turystycznie 

aktywnych co zwi

ę

ksza ich potencjał turystyczny.  

  Inne obiekty znajduj

ą

 si

ę

 przy szlakach turystycznych co równie

Ŝ

 ma znaczny wpływ 

na ich atrakcyjno

ść

 turystyczn

ą

  Pozostałe  obiekty  znajduj

ą

  si

ę

  na  terenach  nierozwini

ę

tych  turystycznie  i  bez 

wprowadzenia  dodatkowych  tras  turystycznych  nie  mog

ą

  by

ć

  zauwa

Ŝ

one  ani 

udost

ę

pnione. 

 

- Analiza powi

ą

za

ń

 sieci komunikacji kołowej z obiektami „

Ś

RU” 

(plansza 5) 

Podział dróg na : drogi szybkiego ruchu, drogi główne, drogi zbiorcze oraz lokalne i 

dojazdowe. Analiza poło

Ŝ

enia obiektów „

Ś

RU” wzgl

ę

dem dróg prowadzi do wniosków: 

 
WNIOSKI 

 Cz

ęść

 obiektów le

Ŝ

y w bezpo

ś

redniej blisko

ś

ci głównych arterii komunikacyjnych  w 

zwi

ą

zku z czym ich dost

ę

pno

ść

 komunikacyjna jest bardzo dobra. 

  Cz

ęść

  obiektów  le

Ŝ

y  przy  pozostałych  drogach  utwardzonych  istniej

ą

cych  lub 

projektowanych, wi

ę

c równie

Ŝ

 s

ą

 dost

ę

pne za pomoc

ą

 komunikacji kołowej. Z tymi 

obiektami wi

ąŜ

e si

ę

 jedynie problem ich odległo

ś

ci od innych atrakcji turystycznych 

lub miejsc noclegowych. 

 Pozostałe obiekty znajduj

ą

 si

ę

 poza sieci

ą

 dróg utwardzonych, wi

ę

c w chwili obecnej 

s

ą

 trudnodost

ę

pne. 

 

- Analiza uwarunkowa

ń

 krajobrazowych rejonu 

Ś

winouj

ś

cie-Mi

ę

dzyzdroje 

(plansza 6)

 

Wyznaczenie  podstawowych  elementów  kompozycji  krajobrazu  (dominanty 

przestrzenne,  dominanty  powierzchniowe),  elementów  ekspozycji  krajobrazu,  wraz  z 
ich ocen

ą

: elementy harmonijne i dysharmonijne krajobrazu. 

 
WNIOSKI 

  Obszar  na  którym  wyst

ę

puj

ą

  obiekty  architektury  militarnej  ”

Ś

RU”  jest  obszarem 

bardzo atrakcyjnym krajobrazowo, a co za tym idzie, równie

Ŝ

 turystycznie. 

  Obiekty  „

Ś

RU”  bardzo  dobrze  wpisuj

ą

  si

ę

  w  teren.  Wi

ę

kszo

ść

  z  nich  (poza  np.: 

fortami pruskimi i „dzwonem”) z powodu swojej funkcji i konstrukcji jest ukryta przed 
oczami obserwatora.  

 

 - Analiza poło

Ŝ

enia obiektów „

Ś

RU” na tle jednostek geomorfologicznych 

(plansza 6)

 

Przedostatnia  z  analiz  przedprojektowych,  maj

ą

ca  na  celu  wyja

ś

nienie  zasady 

rozmieszczenia  obiektów  architektury  militarnej  w  rejonie  opracowania.  Jednostki 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

13

 

 

geomorfologiczne wyznaczone zostały na podstawie pracy L. Starkel’a zamieszczonej 
w wydawnictwie „Przyroda Pomorza Zachodniego”, Szczecin 2002 r. 

 
WNIOSKI 

  Prawie  wszystkie  obiekty  architektury  militarnej  „

Ś

RU”  rozlokowane  s

ą

  w  pasie 

piaszczystej  mierzei  b

ą

d

ź

  na  kraw

ę

dzi  moreny  czołowej.  Spowodowane  to  jest 

zró

Ŝ

nicowaniem  wysoko

ś

ciowym  tych  dwu  jednostek,  a  co  za  tym  idzie,  łatwo

ś

ci

ą

 

zabezpieczenia obiektów  militarnych przed wykryciem. 

 

- Analiza zdj

ęć

 satelitarnych 

(plansza 6)

 

Dała  podstawy  do  okre

ś

lenia  stopnia  zadrzewienia  obszaru  pomi

ę

dzy  granic

ą

 

pa

ń

stwow

ą

, a Mi

ę

dzyzdrojami.  

 
WNIOSKI 

  Pomijaj

ą

c  wysp

ę

  Karsibór  i  rozlewiska  delty  wstecznej 

Ś

winy,  ok.  90%  terenu 

niezurbanizowanego  poro

ś

ni

ę

te  jest  lasami,  co  daje  temu  obszarowi  olbrzymie 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci turystyczne. Przewa

Ŝ

aj

ą

 lasy o jednorodnym charakterze, li

ś

ciaste, b

ą

d

ź

 

iglaste,  z  przewag

ą

  lasów  iglastych  w  obszarach  wyst

ę

powania  opracowywanych 

obiektów architektury militarnej. Bardzo rzadko wyst

ę

puj

ą

 lasy mieszane.  

  Pomijaj

ą

c  tereny  Woli

ń

skiego  Parku  Narodowego,  s

ą

  to  lasy  po  których  wolno 

porusza

ć

 si

ę

 pieszo i rowerem (jedynie po wyznaczonych szlakach i poza okresami 

zagro

Ŝ

enia  po

Ŝ

arowego).  Problemem  jest  jedynie  brak  wytyczonych  szlaków 

zaakceptowanych przez Lasy Pa

ń

stwowe. 

 

2.4.2.2 Analizy obiektów architektury militarnej 

 

- Analiza warto

ś

ci historycznej obiektów architektury militarnej 

(plansza 2)

 

Przy  analizie  wzi

ę

to  pod  uwag

ę

:  unikatowo

ść

  obiektu,  jego  atrakcyjno

ść

,  wiek  i 

oczywi

ś

cie stan zachowania. 

 
WNIOSKI 
Poza fortami pruskimi, obiektami najbardziej warto

ś

ciowymi okazały si

ę

 baterie: 

Yorck, Forst, Goeben, Mielin, Przytór i Biała Góra oraz schron przeciwatomowy. 

 

 

- Analiza mo

Ŝ

liwo

ś

ci adaptacyjnych obiektów ze wzgl

ę

du na ich poło

Ŝ

enie 

(plansza 6)

 

Przy  analizie  wzi

ę

to  pod  uwag

ę

:  dost

ę

pno

ść

  komunikacyjn

ą

  obiektu,  atrakcyjno

ść

 

poło

Ŝ

enia  pod  wzgl

ę

dem  przyrodniczym  i  s

ą

siedztwa  oraz  mo

Ŝ

liwo

ść

  ingerencji  w 

obiekt i jego najbli

Ŝ

sze otoczenie. 

 
WNIOSKI 
Najwarto

ś

ciowsze z tych wzgl

ę

dów s

ą

: wszystkie forty pruskie i baterie: Forst, Mielin, 

Warszów, Przytór, Biała Góra oraz basen U-Bot’ów i schron przeciwatomowy. 

 
 
 
 
 
 

 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

14

 

 

 - Analiza podatno

ś

ci adaptacyjnej obiektów 

 

obiekt 

cele noclegowe 

cele muzealno-wystawiennicze 

cele poligonu 

paintballowego 

cele kulturalne i 

widowiskowe 

  

D

o

ś

w

ie

tl

e

n

ie

 p

o

m

ie

s

z

c

z

e

ń

 

d

o

s

ta

te

c

z

n

a

 p

o

w

ie

rz

c

h

n

ia

 

Ŝ

n

o

ro

d

n

o

ś

ć

 p

o

m

ie

s

z

c

z

e

ń

 

m

o

b

il

n

o

ś

ć

 f

u

n

k

c

jo

n

a

ln

a

 

m

ie

js

c

e

 n

a

 p

a

rk

in

g

 

m

ie

js

c

e

 n

a

 b

iw

a

k

 

d

o

b

ry

n

 s

ta

n

 z

a

c

h

o

w

a

n

ia

 

d

u

Ŝ

a

 p

o

w

ie

rz

c

h

n

ia

 

m

ie

js

c

e

 n

a

 p

a

rk

in

g

 

w

y

s

o

k

a

 r

a

n

g

a

 h

is

tr

o

ry

c

z

n

a

 

o

b

ie

k

tu

 

p

o

z

o

s

ta

ło

ś

c

w

y

p

o

s

a

rz

e

n

ia

 

d

o

b

ry

 s

ta

n

 z

a

c

h

o

w

a

n

ia

 

d

u

Ŝ

a

 o

d

le

g

ło

ś

ć

 o

d

 

m

ie

s

z

k

a

n

w

k

d

u

Ŝ

y

 o

b

s

z

a

n

ie

 

z

d

e

w

a

s

to

w

a

n

y

 p

rz

y

ro

d

n

ic

z

o

 

z

 m

o

Ŝ

liw

o

ś

c

i

ą

 z

a

m

k

n

i

ę

c

ia

 

p

o

m

ie

s

z

c

z

e

n

ia

 n

a

 s

p

rz

ę

k

a

w

ę

 

p

o

z

o

s

ta

ło

ś

c

fo

rt

y

fi

k

a

c

ji 

z

ie

m

n

y

c

h

 

d

u

Ŝ

e

 s

a

le

 

d

u

Ŝ

a

 p

rz

e

s

tr

z

e

ń

 o

tw

a

rt

a

 

w

e

w

n

ą

tr

z

 k

o

m

p

le

k

s

u

 

m

ie

js

c

e

 n

a

 z

a

p

le

c

z

e

 

FORT ANIOŁA 

  

  

  

  

FORT WSCHODNI 

  

  

  

FORT ZACHODNI 

  

  

  

  

  

FORST 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

dalmierz - FORST 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

YORCK 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

WARSZÓW 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

HENNINGEN 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

PARKOWA 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

SWINEMUNDE 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

składnica - MULNIK 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

bateria - MULNIK 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

MIELIN 

  

  

  

  

  

  

  

BASEN U-BOT 'ów 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

składnica - WERDER 

     

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

MINTOWNIA MIN 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

ATOMMOWY 

  

  

  

  

  

  

GOEBEN 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

dzwon GOEBEN 

  

  

  

  

  

  

  

  

PRZYTÓR 

  

  

  

  

  

  

  

ŁUNOWO 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

LUBIEWO 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

BIAŁA GÓRA 

  

  

V 2 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

 

WNIOSKI 
Na czerwono w tabeli oznaczono funkcje, na które mo

Ŝ

na adaptowa

ć

 poszczególne 

obiekty. 

 
 
 

2.4.3 Koncepcja projektowa 
 
2.4.3.1 Zało

Ŝ

enia budowy sieci turystycznej 

 
- Wyznaczenie głównych i uzupełniaj

ą

cych l

ą

dowych tras turystycznych sieci  

                                                                                                                                                (plansza 5-6)

 

Trasy  główne  to  takie,  którymi  przede  wszystkim  prowadzone  s

ą

  szlaki  zwiedzania. 

Wyznaczone zostały one tak by: 
 

  za ich pomoc

ą

 istniała mo

Ŝ

liwo

ść

 dotarcia do wszystkich obiektów wł

ą

czonych w 

sie

ć

 turystyczn

ą

 „

Ś

RU” 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

15

 

 

  w miar

ę

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci prowadziły po terenach atrakcyjnych przyrodniczo i 

krajobrazowo 

* ich długo

ść

 po drogach utwardzonych nie przekraczała jednorazowo 3 km. 

* mi

ę

dzy poszczególnymi przystankami (obiektami) prowadziły po mo

Ŝ

liwie    

najkrótszych trasach 

(*) 

wytyczne PTTK dla prowadzenia szlaków turystycznych 

 

Trasy  uzupełniaj

ą

ce  słu

Ŝą

  turystom  niezorganizowanym  i  nie  korzystaj

ą

cym  ze 

szlaków tematycznych. Daj

ą

 mo

Ŝ

liwo

ść

 omini

ę

cia niektórych obiektów i uło

Ŝ

enia sobie 

własnego planu zwiedzania obiektów architektury militarnej „

Ś

RU”. 

 

- Wyznaczenie wodnych tras turystycznych sieci

 (plansza 5-6)

 

Wodne  trasy  zwiedzania  daj

ą

  mo

Ŝ

liwo

ść

  urozmaicenia  sposobów  zwiedzania  przez 

dotarcie do niektórych obiektów od strony wody. 

Daj

ą

 równie

Ŝ

 mo

Ŝ

liwo

ść

 zwiedzenia portu od strony wody. Tego elementu miasta, dla 

którego ochrony wszystkie te umocnienia przecie

Ŝ

 powstały. 

*Trasy  wodne  daj

ą

  równie

Ŝ

  mo

Ŝ

liwo

ść

  powrotu  do  punktów  startowych  tras 

tematycznych bez potrzeby wracania trasami ju

Ŝ

 zwiedzonymi. 

 

- Wyznaczenie obiektów w

ę

złowych i bazowych z nadaniem im odpowiednich funkcji 

                                                              

 

 

 

 

 

       (plansza 5-6)

 

-  obiekty  bazowe  –  te  spo

ś

ród  obiektów  w  sieci  turystycznej  „

Ś

RU”,  które  dla  jej 

sprawnego działania maja najwi

ę

ksz

ą

 warto

ść

. Zwykle s

ą

 pocz

ą

tkiem lub ko

ń

cem 

szlaku  zwiedzania.  Posiadaj

ą

  jak

ąś

  form

ę

  bazy  gastronomicznej  i  noclegowej, 

b

ą

d

ź

  znajduj

ą

  si

ę

  w  niewielkiej  odległo

ś

ci  od  istniej

ą

cych  obiektów  o  funkcji 

noclegowej.  

- obiekty w

ę

złowe – to te które znajduj

ą

c si

ę

 na szlaku oferuj

ą

 zwiedzaj

ą

cym wi

ę

cej 

ni

Ŝ

  tylko  zwiedzanie,  dodatkowe  atrakcje  lub  mo

Ŝ

liwo

ść

  zjedzenia  posiłku  (np.: 

„Mielin” - miejsce biwakowe z ogniskiem 

  „dalmierz Goebena” – zaplecze gastronomiczne i noclegowe 
  „Forst” – poligon painballowy  
 

2.4.3.2 Projekt przykładowych szlaków turystycznych 

 

- szlak „FORTÓW” 

(plansza 5)

 

Szlak  tematyczny,  prowadz

ą

cy  przez  wszystkie  zachowane  forty  Pruskie.  Równie 

krótki jak ciekawy. Adresowany jest przede wszystkim do turystów przebywaj

ą

cych  w 

Ś

winouj

ś

ciu jako dodatkowa atrakcja pobytu w miejscowo

ś

ci nadmorskiej. Alternatywa 

dla pla

Ŝ

y w mniej słoneczne dni. 

Czas zwiedzania to ok. 3-4 h. 
 

- szlak „TRZECH  EPOK” 

(plansza 6) 

Szlak  edukacyjny,  skierowany  przede  wszystkim  do  uczniów  i  innych  grup 

zorganizowanych.  Szlak  zaczyna  si

ę

  i  ko

ń

czy  w  Fortach  pruskich  (najstarszych 

zachowanych obiektach fortyfikacyjnych 

Ś

winouj

ś

cia). Prowadzi przez obiekty sprzed I 

Wojny 

Ś

wiatowej,  do  obiektów  drugo-wojennych.  Wspaniała  mo

Ŝ

liwo

ść

  sprawdzenia 

jak  rozwijała  si

ę

  taktyka  obronna  na  przestrzeni  dwóch  wieków.  Dodatkowymi 

atrakcjami s

ą

 

- pokonanie cz

ęś

ci trasy motorówkami, 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

16

 

 

- zwiedzenie portu handlowego i wojennego od strony wody, 
- mo

Ŝ

liwo

ść

 sprawdzenia własnych umiej

ę

tno

ś

ci w paitballu, 

- posiłek przy ognisku, lub w przypadku gorszej pogody w     schronisku 

młodzie

Ŝ

owym w byłym schronie dalmierza optycznego baterii „Goeben”. 

Czas zwiedzania to ok. 7-10 h. 

 

- szlak „BAŁTYCKI” 

(plansza 6)

 

Szlak liniowy, skierowany przede wszystkim do turystów rowerowych, ale równie

Ŝ

 

pieszych pasjonatów militariów rejonu morza Bałtyckiego lub turystów po prostu 
podró

Ŝ

uj

ą

cych brzegiem morza. 

Szlak zaczyna si

ę

 (b

ą

d

ź

 ko

ń

czy, zale

Ŝ

nie od kierunku zwiedzania) przy granicy 

polsko-niemieckiej. Prowadzi przez wszystkie obiekty ulokowane w linii wydm daj

ą

mo

Ŝ

liwo

ść

 noclegu w Forcie Wschodnim, schronisku młodzie

Ŝ

owym w schronie 

dalmierza baterii „Goeben”, b

ą

d

ź

 na Białej Górze. 

Trasa ta została wpisana w mi

ę

dzynarodowy szlak rowerowy „Wokół Bałtyku” 

 
2.4.3.3 Koncepcja zagospodarowania wybranych obiektów 
 
- Fort „ANIOŁA” – adaptacja na cele wystawienniczo muzealne 

(plansza 9)

 

Główny budynek fortu Anioła jest zachowany  w bardzo dobrym stanie technicznym, 

zarówno  pod  wzgl

ę

dem  konstrukcyjnym  jak  i  wizualnym.  Zaprojektowany  jest  tak, 

Ŝ

na  wszystkich  kondygnacjach  posiada  du

Ŝ

e  przestrzenie  okalaj

ą

ce  centraln

ą

  klatk

ę

 

schodow

ą

.  Jest  wi

ę

c  bardzo  łatwy  w  przystosowaniu  do  funkcji  wystawienniczo 

muzealnej. 

W  projekcie  zagospodarowania  całego  fortu,  poza  przystosowaniem  obiektów 

wewn

ą

trz wałów na funkcje pomocnicze, wymieni

ć

 mo

Ŝ

na cztery zasadnicze punkty : 

- odtworzenie fosy, 
- oczyszczenie pola ekspozycji od strony 

Ś

winy, 

- odtworzenie mostu zwodzonego w bramie fortecznej na wzór planów oryginalne-

go mostu zwodzonego jaki stał w tym miejscu,  

- odtworzenie bruku na dziedzi

ń

cu fortecznym. 

Wszystkie  te  zabiegi  maj

ą

  na  celu  dodatkowe  podniesienie  rangi  obiektu  i 

uatrakcyjnienie  go  dla  turystów.  Przykłady  zachodnie  np.:  du

ń

ski  Kastellet  w 

Kopenhadze,  pokazuj

ą

 

Ŝ

e  zabiegi  takie  wy

ś

mienicie  zdaj

ą

  egzamin.  Poza  tym  Fort 

Anioła stałby si

ę

  wtedy jedynym fortem pruskim na polskim wybrze

Ŝ

u, wyposa

Ŝ

onym 

we wszystkie elementy fortyfikacyjne. 

 

- Bateria nadbrze

Ŝ

na „FORST” – zagospodarowanie na poligon paintballowy 

(plansza 9)

 

Bateria  Forst  jest  jedyn

ą

  tego  typu  bateri

ą

  z  okresu  przed  I Wojn

ą

 

Ś

wiatow

ą

,  która 

nie  została  wysadzona,  rozebrana,  b

ą

d

ź

  cho

ć

by  zmodernizowana.  Poza  schronami 

bojowymi,  wartowniczymi,  koszarowymi  i  amunicyjnymi  zachowały  si

ę

  równie

Ŝ

 

konstrukcje  ziemianek  i  zarysy  okopów.  Daje  to  niesamowite  mo

Ŝ

liwo

ś

ci 

przygotowania poligonu painballowego, bez zbyt du

Ŝ

ych nakładów inwestycyjnych.  

Koncepcja  zakłada  ogrodzenie  terenu  poligonu,  odtworzenie  okopów  po  starym  ich 

zarysie  i  napraw

ę

  ziemianek.    Poza  terenem  poligonu  znajduj

ą

  si

ę

  cztery  obiekty 

baterii  udost

ę

pniane  zwiedzaj

ą

cym  w  czasie  gdy  na  poligonie  toczy  si

ę

  „bitwa”. 

Zwiedzaj

ą

cy  mog

ą

  równie

Ŝ

  zobaczy

ć

  pozostałe  obiekty  baterii  id

ą

c  szlakiem 

prowadz

ą

cym  wzdłu

Ŝ

  ogrodzenia.  Na  wale  schronu  bojowego  ogrodzenie  wykonane 

jest  z  poliw

ę

glanu  (czarna  linia  na  planie)  zapewniaj

ą

c  bezpiecze

ń

stwo  turystów,  a 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

17

 

 

pozwalaj

ą

c przyjrze

ć

 si

ę

 obiektom i rozgrywce painballowej. W czasie gdy poligon nie 

jest u

Ŝ

ywany, tury

ś

ci maj

ą

 mo

Ŝ

liwo

ść

 swobodnej penetracji całego terenu baterii.  

Dwa  spo

ś

ród  obiektów  znajduj

ą

cych  si

ę

  w  bezpo

ś

redniej  blisko

ś

ci  drogi,  a  b

ę

d

ą

ce 

poza terenem poligonu, adaptowane s

ą

 na sklep i informacj

ę

 turystyczn

ą

 (dla turystów 

kieruj

ą

cych si

ę

 na pla

Ŝę

) oraz magazyn i zaplecze poligonu.  

 
 

- Basen U-Bot”ów – zagospodarowanie na przysta

ń

 jachtow

ą

 

Plan zagospodarowania zakłada: 

- wykorzystanie istniej

ą

cych umocnie

ń

 nabrze

Ŝ

a jako kei dla jachtów (umocnienie 

nabrze

Ŝ

a jest zwykle najdro

Ŝ

sz

ą

 cz

ęś

ci

ą

 inwestycji jak

ą

 jest przysta

ń

), 

- zagospodarowanie dawnego hangaru naprawczego wraz z terenem najbli

Ŝ

szym 

na  stoczni

ę

  remontow

ą

,    budow

ę

  nowego  hangaru, 

Ŝ

urawia  i  pochylni  do 

wodowania łodzi, 

- budow

ę

 bosmanatu, kawiarni i sklepu na zamkni

ę

ciu kanału w południowej jego 

cz

ęś

ci (tworz

ą

c równocze

ś

nie mini bulwar), 

- zagospodarowanie wschodniego cypla basenu na pole namiotowe, 
-  zbudowanie  w  zachodniej  cz

ęś

ci  basenu  trzech  budynków  obsługuj

ą

cych 

camping (na obrysie istniej

ą

cych fundamentów): kuchni, sanitariatów i 

ś

wietlicy, 

- budow

ę

 parkingu strategicznego przy drodze do Karsiborza dla korzystaj

ą

cych z 

przystani. 

 

- Bateria „MIELIN” – plan udost

ę

pnienia 

Bateria  obrony  przeciwlotniczej  Mielin,  znajduje  si

ę

  na  półwyspie,  przez  który  nie 

przebiega  obecnie 

Ŝ

aden  ci

ą

g  komunikacyjny.  Co  za  tym  idzie  półwysep  ten  mimo 

wysokich  walorów krajobrazowych jest bardzo rzadko odwiedzany  przez ludzi. Dzi

ę

ki 

poło

Ŝ

eniu w bezludnym miejscu, obiekty baterii zachowały si

ę

 w bardzo dobrym stanie 

technicznym  (oczywi

ś

cie  jak  w  przypadku  wszystkich  innych  obiektów  trafili  tutaj 

„złomiarze”, wi

ę

c trudno jest si

ę

 doszuka

ć

 jakichkolwiek elementów metalowych). Nad 

drzwiami  wszystkich  podziemnych  pomieszcze

ń

,  wci

ąŜ

  czytelne,  zachowały  si

ę

 

niemieckie  opisy  funkcji  jakim  słu

Ŝ

yły.  Stało  si

ę

  tak  dlatego, 

Ŝ

e  nie  trafiła  tu  nawet 

Armia Radziecka. 

Plan udost

ę

pnienia zakłada : 

- oczyszczenie wszystkich wej

ść

 i działobitni (patrz słownik) z dzikiej ro

ś

linno

ś

ci. 

- zabezpieczenie wszystkich otworów w posadzkach 
- poprowadzenie o

ś

wietlenia (niekoniecznie - po zabezpieczeniu wszystkich dziur 

w posadzkach zwiedzanie przy pomocy latarek b

ę

dzie równie bezpieczne, a na 

pewno  ciekawsze  –  ka

Ŝ

dy  zwiedzaj

ą

cy  poczuje  si

ę

  jak  odkrywca  nieznanego 

nikomu miejsca) 

-  poprowadzenie 

ś

cie

Ŝ

ek  mi

ę

dzy  obiektami,  a  szlakiem  pieszym  oraz  mi

ę

dzy 

obiektami, a  przystaniami  polowymi,  do  których  przybij

ą

  tury

ś

ci  zwiedzaj

ą

cy  ten 

rejon z wody.  

 
 
 
 
 
 
 
 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

18

 

 

2.4.4 Wpływ proponowanych zmian na rozwój funkcji turystycznej miasta 
 

Jednym  z  zało

Ŝ

e

ń

  pracy  jest  uaktywnienie  tych  rejonów 

Ś

winouj

ś

cia  (przede 

wszystkim  prawobrze

Ŝ

a),  w  których  obecna  aktywno

ść

  turystyczna  sprowadza  si

ę

  do 

odwiedzenia latarni morskiej, Fortu Wschodniego oraz głównie do le

Ŝ

enia na pla

Ŝ

Projekt  zakłada, 

Ŝ

e  zbudowanie  szlaków  turystycznych  mi

ę

dzy  bardzo  ciekawymi, 

licznymi  i  tajemniczymi  obiektami  architektury  militarnej  oraz  ciekawe  zagospoda-
rowanie niektórych z nich, spowoduje o

Ŝ

ywienie nieaktywnych turystycznie rejonów.  

My

ś

l

ę

Ŝ

e  sie

ć

  „

Ś

RU”  wzbudzi  nie  mniejsze  zainteresowanie  ni

Ŝ

  pr

ęŜ

nie  działaj

ą

cy 

turystycznie „Mi

ę

dzyrzecki Rejon Umocniony – MRU”. By

ć

 mo

Ŝ

e  zadziała nawet lepiej 

gdy

Ŝ

 posiada dodatkowe  walory niedost

ę

pne dla „MRU”: blisko

ść

 morza i takich miast 

jak 

Ś

winouj

ś

cie i Mi

ę

dzyzdroje tłumnie odwiedzanych przez turystów w sezonie letnim.  

Projektowana  siec  turystyczna  kierowana  jest  w  zwi

ą

zku  z  tym  zarówno  do  turystów 

przebywaj

ą

cych  na  urlopach  w 

Ś

winouj

ś

ciu  i  Mi

ę

dzyzdrojach,  jak  równie

Ŝ

  do  tych, 

którzy  pojawi

ą

  si

ę

  tu  specjalnie  w  celu  poszukiwa

ń

  obiektów  militarnych.  Dla  nich 

przygotowane  zostan

ą

  miejsca  noclegowe  w:  Forcie  Wschodnim,  w  dalmierzu  baterii 

„Goebrn” i na Białej Górze oraz campingi przy basenie U-Bot”ów i na Białej Górze. 
 

3. 

Ź

RÓDŁA DANYCH HISTORYCZNYCH O „

Ś

RU” 

 
Na podstawie: 
 

  Laskowski P., Wro

ń

ski A.: 

Ś

winoujskie fortyfikacje. Przewodnik. Wydawnictwo 

Krajoznawcze Gryf. 

Ś

winouj

ś

cie 1999 

  Konopka D., Op

ę

chowski M.: Studium warto

ś

ci kulturowych. Warunki ochrony 

konserwatorskiej miasta 

Ś

winouj

ś

cia. Szczecin 1998 

  Biranowska-Kurtz A.: 

Ś

winouj

ś

cie. Studium historyczno-urbanistyczne. Szczecin 

1988  

  Rozpoznanie obiektów militarnych rejonu 

Ś

winouj

ś

cia i Mi

ę

dzyzdrojów. 

Stowarzyszenie Na Rzecz Ochrony Dziedzictwa „Młyn Papiernia”. Szczecin 2003 

  Materiały archiwalne zgromadzone w zbiorach Towarzystwa Naukowego im, Karola 

Estreichera, i TPF.  

 

4. 

Ź

RÓDŁA DANYCH  PLANISTYCZNYCH 

Ś

WINOUJ

Ś

CIA 

 
Na podstawie: 

  projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta 

Ś

winouj

ś

cia 

– Jednostka I 

Ś

ródmie

ś

cie, 

  miejscowego  planu  zagospodarowania  przestrzennego  miasta 

Ś

winouj

ś

cia  – 

Jednostka III Wydrzany, 

Ś

winouj

ś

cie 2004r 

  miejscowego  planu  zagospodarowania  przestrzennego  miasta 

Ś

winouj

ś

cia  – 

Jednostka V Warszów, 

Ś

winouj

ś

cie 2004r 

 
 
 
 
 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

19

 

 

5.  SŁOWNIK OCHRONY ARCHITEKTURY MILITARNEJ 

 
BARBETA – patrz „działobitnia” 
 
BATERIA  ARTYLERII  STAŁEJ  –  ulokowana  na  wybrze

Ŝ

u  słu

Ŝ

y  niszczeniu  okr

ę

tów 

nieprzyjaciela i przeciwdziałaniu desantu 
 
BATERIA P-LOT – słu

Ŝ

y zestrzeliwaniu samolotów nieprzyjacielskich. Od baterii artylerii 

stałej  ró

Ŝ

ni  si

ę

  wielko

ś

ci

ą

  i  kalibrem  dział  (bateria  przeciw  lotnicza  u

Ŝ

ywa  zwykle 

mniejszego kalibru) i co za tym idzie wielko

ś

ci

ą

 i zło

Ŝ

ono

ś

ci

ą

 obiektów zaplecza 

 
DALMIERZ OPTYCZNY – urz

ą

dzenie słu

Ŝą

ce do uzyskania  współrz

ę

dnych celu. Dwa 

zestawy soczewek i luster, rozstawione na boki od okularu operatora, nastawia si

ę

 tak, 

by skierowa

ć

 je na cel. Zadaniem obsługi jest wyliczenie odległo

ś

ci od celu za pomoc

ą

 

warto

ś

ci k

ą

ta odchylenia zestawów luster od k

ą

ta prostego. Poza odległo

ś

ci

ą

 dalmierz 

podaje od razu azymut 
 
DZIAŁOBITNIA – ufortyfikowana b

ą

d

ź

 ziemna. Miejsce posadowienia działa. Stabilne i 

osłoni

ę

te przynajmniej od czoła.  

 
SCHRON  AMUNICYJNY  –  schron  przeznaczony  do  przechowywania  amunicji 
(pomijaj

ą

c  amunicje  podr

ę

czn

ą

,  której  kilka  sztuk  zawsze  znajdowało  si

ę

  w 

bezpo

ś

redniej blisko

ś

ci działa). Zwykle o bardzo grubych 

ś

cianach lub przekryty gruba 

warstw

ą

 ochronn

ą

 gleby, w celu tłumienia wybuchów pocisków nieprzyjaciela. 

 
SCHRON  BOJOWY  –  element  fortyfikacyjny  posiadaj

ą

cy  działobitnie  i  niezb

ę

dne 

zaplecze do prowadzenia ognia. 
 
SCHRON  DOWODZENIA  –  zwykle  oddalony  od  reszty  obiektów  baterii.  Dzi

ę

ki  temu 

zmniejsza  si

ę

  niebezpiecze

ń

stwo  przypadkowego  trafienia  w  stanowisko  dowodzenia 

lub  wykrycia  przez  oddziały  piechoty  wroga  (schrony  bojowe  stosunkowo  łatwo  jest 
zlokalizowa

ć

  w  czasie  prowadzenia  ognia,  dzi

ę

ki  dymowi  unosz

ą

cemu  si

ę

  nad 

barbetami).  Zwykle  w  schronie  dowodzenia  zainstalowany  był  dalmierz  st

ą

d  cz

ę

sto 

zamiennie  u

Ŝ

ywana  nazwa  /stanowiska  kierowania  ogniem/.  Schron  dowodzenia 

posiadał z reszta baterii ł

ą

czno

ść

 radiow

ą

 (czasem jako dodatkowe uzywane były tuby 

głosowe) 
 
SCHRON KOSZAROWO-BOJOWY – obiekt ł

ą

cz

ą

cy w sobie funkcje pobytowe (schron 

koszarowy) i bojowe. Zwykle wielokondygnacyjny / wzgl

ę

dnie, jednokondygnacyjny ale 

wtedy bardzo rozległy.  
 

 
 
 
 
 
 
 
 

 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

20

 

 

6.  ZAŁ

Ą

CZNIKI GRAFICZNE 

 

1)  Plansze 1 i 2 – „ANALIZA HISTORYCZNA” 
2)  Plansze 3 i 4 – „ANALIZA ROZWOJU MIASTA” 
3)  Plansze 5 i 6 – „POTRENCJAŁ TURYSTYCZNY” 
4)  Plansze 7 i 8 – „SZLAKI TURYSTYCZNE” 
5)  Plansze 9 i 10 – „ZAGOSPODAROWANIE OBIEKTÓW” 
 
6) 14-

ś

cie „Ankiet informacyjnych dla zabytku militarnego” dotycz

ą

cych obiektów 

Ś

winoujskiego Rejonu Umocnionego” 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO 

Ś

WINOUJSKIEGO REJONU UMOCNIONEGO „

Ś

RU” 

 

KRZYSZTOF TYMBARSKI  - PRACA DYPLOMOWA

. Politechnika Szczeci

ń

ska. Instytut IAPP 2004 r. 

 

21

 

 

7.  BIBLIOGRAFIA 

 

1.  Biału

ń

ski G.: Fortyfikacje jako atrakcje turystyczne. Wydawnictwo Mazurskie Gi

Ŝ

ycko 2003 

 
2.  Lokalne Programy  ochrony i zagospodarowania zabytkowych zespołów obronnych. Materiały 

pokonferencyjne. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”. Warszawa 1999 

 
3. Laskowski P., Wro

ń

ski A.: 

Ś

winoujskie fortyfikacje. Przewodnik. Wydawnictwo Krajoznawcze Gryf. 

Ś

winouj

ś

cie 1999 

 
4. Kozarski P.: Współczesne metody i techniki konserwatorskie zwi

ę

kszaj

ą

ce warto

ś

ci u

Ŝ

ytkowe budowli i 

terenów pofortecznych. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”. Warszawa 1999 

 
5. Ochrona i konserwacja architektury obronnej. Praca zbiorowa. „Biutex” Sp. z o.o. Warszawa 1999 
 
8.  K

ę

dryna A., Jurga R.: Wyposa

Ŝ

enie socjalne obiektów Fortyfikacji niemieckich 1933-1944. 

Wydawnictwo „Donjon” Kraków  

 
9.  Przyroda Pomorza Zachodniego. Praca zbiorowa. Oficyna In Plus. Szczecin 2002 
 
10. Konopka D., Op

ę

chowski M.: Studium warto

ś

ci kulturowych. Warunki ochrony konserwatorskiej miasta 

Ś

winouj

ś

cia. Szczecin 1998 

 
11.  Biranowska-Kurtz A.: 

Ś

winouj

ś

cie. Studium Historyczno-urbanistyczne. Szczecin 1988  

 
12.  Rozpoznanie obiektów militarnych rejonu 

Ś

winouj

ś

cia i Mi

ę

dzyzdrojów. Stowarzyszenie Na Rzecz 

Ochrony Dziedzictwa „Młyn Papiernia”. Szczecin 2003 

 

13.  Tołwi

ń

ski T.: Urbanistyka I-III.  PWN Warszawa 1963 

 
14.  Uchwała Nr XXII/180/2004 Rady Miasta 

Ś

winouj

ś

cia z dnia 29  kwietnia  2004 roku. Miejscowy plan 

zagospodarowania przestrzennego miasta 

Ś

winouj

ś

cia – Jednostka obszarowa III” 

 
15.  Uchwała Nr XX/158/2004 Rady Miasta 

Ś

winouj

ś

cia z dnia 19 lutego 2004 roku. Miejscowy plan 

zagospodarowania przestrzennego miasta 

Ś

winouj

ś

cia – Jednostka obszarowa V” 

 
16.  Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. 
 
17.  Wallis A.: Miasto i przestrze

ń

.  PWN, Warszawa 1997 

 
18.  Wróbel T.: Zarys historii budowy miast. Ossolineum, Wrocław 1971