Kapitał ludzki

Jest to zasób

wiedzy, 

umiejętności, 

zdrowia i energii

który zawarty jest w danym narodzie czy społeczeństwie

Jest ono rozpatrywane nie tylko w wymiarze społecznym, 

lecz jednostkowym czyli w odniesieniu do poszczególnych ludzi, którzy gromadzą posiadane umiejętności i 
wiedzę choć niekoniecznie świadomie – z poczuciem dokonywania ekonomicznie racjonalnych inwestycji

Cechy kapitału ludzkiego

zasób, 

który jest w zasadzie niezaleŜny od potencjału demograficznego

Zasoby kapitału ludzkiego 

- nie zmieniają się proporcjonalnie do zmiany liczby ludności i 

- nie są „z góry” określone przez genetyczne cechy populacji, 

- posiadają aspekt jakościowy oraz ilościowy.

niezaleŜność od praw rynku –

kapitał ludzki nie poddaje się wszystkim prawom rynku

kapitał ludzki nie moŜe zmieniać właściciela –

osoba nie moŜe oddzielić od siebie kapitału ludzkiego, który 

posiada

ale 

moŜe być i to w aspekcie osobowym jak i społecznym, 

- gromadzony

- wydatkowany

- inwestowany lub 

- marnotrawiony

tak jak inne rodzaje kapitału

Nagromadzone i właściwie poŜytkowano zasoby kapitału ludzkiego mogą wzmacniać kapitał społeczny.

Im więcej nagromadzonych zasobów róŜnych form kapitału w określonej zbiorowości społecznej – tym 
łatwiejsza i sprawniejsza staje się działalność produkcyjna. 

Kapitał ludzki uosobiony w  umiejętnościach i wiedzy i doświadczeniu daje zaplecze intelektualne, 

natomiast 

kapitał społeczny to relacje między osobami ułatwiające budowanie dobrobytu na skalę społeczną a nie 
w wymiarze jednostkowym.

Brak zaufania uczestników gry rynkowej oraz przekładanie się na sferę społeczną podejścia rynkowego 
– oznaczającego dąŜenie do kierunku osobistej zaradności poŜądanej z punktu widzenia koncepcji 
„homo oekonomicus” o zanik solidaryzmu społecznego - mogą być niszczycielskie dla kapitału 
społecznego oraz dla koncepcji stabilnego pomnaŜania ogólnego dobrobytu.

W teorii kapitału społecznego przyjmuje się , Ŝe istota tego kapitału jest wiedza i umiejętności ludzi – a 
więc nagromadzony kapitał ludzki. Jednak najbardziej znaczącym elementem jest skłonność do 
łączenia się osób w grupy dla realizacji jakiegoś celu. 

Ta skłonność jest istotna zarówno z punktu widzenia gospodarki jak i Ŝycia społecznego. 

ZaleŜy ona od stopnia w jakim dana społeczność uznaje i podziela zbiór wspólnych norm i wartości oraz 
od tego, na ile członkowie tej zbiorowości potrafią poświęcić dobro indywidualne dla dobra wspólnego