27.11.2009


Polska muzyka rozrywkowa




I przerwa


Polska muzyka rozrywkowa rozwijała się w okresie międzywojennym w twórczości zespołów muzyki tanecznej

oraz jako kontynuacja pieśni ludowych i popularnych propagowanych na płytach, w polskich filmach i w audycjach radiowych.
Po II wojnie światowej rozwój środków komunikacji sprawił, że rodzima piosenka cieszyła się rosnącym powodzeniem.

W drugiej połowie lat sześćdziesiątych w polskiej muzyce rozrywkowej pojawił się big beat - przejęty z krajów anglosaskich nurt muzyki młodzieżowej, będącej często wyrazem buntu i nonkonformizmu.

Do tego nurtu należały zespoły: Brackout, Niebiesko-Czarni, Skaldowie oraz wokaliści Czesław Niemen, Piotr Szczepanik, Tadeusz Woźniak.


Studiował historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i tam rozpoczął działalność artystyczną w

kabarecie „Czart” i teatrze Akademii Medycznej

Dren 59”. Debiutował w 1963 na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie. Znany z takich przebojów jak

Żółte Kalendarze, Kochać , Goniąc kormorany , Puste koperty, Zabawa podmiejska, Nigdy więcej i

innych. 3.13


Obdarzony był głosem o szerokich możliwościach, zarówno jeśli chodzi o skalę, jak i możliwości intonacyjne i

brzmieniowe; był jedną z największych indywidualności polskiej sceny rockowej, wielokrotnie w awangardzie

docierających do Polski kolejnych stylów muzycznych, tworząc równolegle swoją

własną, całkowicie autonomiczną muzykę. 3:36




II przerwa