LITERATURA PRZEŁOMU PAŹDZIERNIKOWEGO WOBEC DOŚWIADCZEŃ SOCREALIZMU

Słynny październik 1956 oznaczał wybuch kryzysu politycznego, nasilającego się po śmierci Stalina. Przyniósł odwilż nie tylko w życiu kraju- także i w literaturze. Tzw. epoka popaździemikowa była tym bardziej znamienna, że odznaczała się falą debiutów w poezji. Ujrzeliśmy teraz Białoszewskiego, Herberta, Grochowiaka, Bryła, Rymkiewicza. W prozie zabłysnął: Hłasko, Nowakowski, Brycht. Młodzi poeci będą skupiać się wokół pisma „Współczesność"- stąd nazwa pokolenie „Współczesności". Już w roku 1955 Adam Ważyk napisał „Poemat dla dorosłych"- krytykę zniewolonej mentalności. !957- Andrzejewski wydaje „Ciemności kryją ziemię". Lata 60 te to rozwój prozy Konwickiego, a także teatru Mrożka. Okres ten cechuje też kontakt ze sztuką światową, odrzucenie zasad socrealizmu i spojrzenie na człowieka jako na indywidualną istotę.