Czas teraźniejszy - Presente de Indicativo

Użycie

Anda a la casa de su abuela. - On idzie do domu babci.
Estoy en casa. - Jestem w domu.

Él toca el piano. - On grywa na pianinie.
Duermo mucho los sábados. - Dużo śpię w soboty.
María escribe bien. - Maria dobrze pisze.
Mi hija es inteligente. - Moja córka jest inteligentna.

El tren sale a las ocho de la noche. - Pociąg odjeżdza o 8 po południu.
La clase comienza temprano. - Lekcja zaczyna się wcześnie.
Vuelo el lunes. - Lecę w poniedziałek.

Va al supermercado y pega un tiro al gerente. Entonces huye a México. - Wchodzi do supermarketu, strzela do managera i ucieka do Meksyku.


Zdania twierdzące w hiszpańskim czasie teraźniejszym mają bardzo podobną strukturę do polskiego czasu teraźniejszego co może zostać przedstawione za pomocą następującego wzoru:

Podmiot + orzeczenie + dopełnienie + (okolicznik)

podmiot

orzeczenie

dopełnienie

okolicznik

Pablo

estudia

economía

en Madrid.

Ella

juega

tenis.


Él

toca

el piano.



Największą trudność w tym czasie może sprawić odmiana czasownika (
koniugacja). W zależności od końcówki czasownika wyróżniamy trzy koniugacje. Koniugacje charakterystyczne dla czasu teraźniejszego:

koniugacja czasowników zakończonych na -ar na przykładzie hablar - mówić


liczba pojedyncza

liczba mnoga

yo

hablo

nosotros

hablamos

tú / usted

hablas

vosotros

habláis

él / ella

habla

ellos

hablan

koniugacja czasowników zakończonych na -er na przykładzie comer - jeść


liczba pojedyncza

liczba mnoga

yo

como

nosotros

comemos

tú / usted

comes

vosotros

coméis

él / ella

come

ellos

comen

koniugacja czasowników zakończonych na -ir na przykładzie vivir - żyć


liczba pojedyncza

liczba mnoga

yo

vivo

nostros

vivimos

tú / usted

vives

vostros

vivís

él / ella

vive

ellos

viven


Aby utworzyć przeczenie w czasie teraźniejszym wystarczy dodać słówko "no" (nie) przed orzeczenie:

podmiot

no

orzeczenie

dopełnienie

okolicznik

Pablo

no

estudia

economía

en Madrid.

Ella

no

juega

tenis.


Él

no

toca

el piano.


  Oczywiście należy także pamiętać o odpowiedniej koniugacji.


Pytania w czasie teraźniejszym w języku hiszpańskim możemy formować na kilka sposobów:

¿Pago ahora o después? - Płacę teraz czy później?
¿Pablo estudia en Madrid? (Czy) Paweł studiuje w Madrycie?

¿Estudia Pablo en Madrid? - dosłownie: Studiuje Paweł w Madrycie?
¿Juega Ella tenis? - Ona gra w tenisa?

qué - co? quién - kto? cómo - jak? jaki? jaka?

cuál - który? dónde - gdzie? cuánto - ile?
cuándo - kiedy? por qué - dlaczego? ¿Qué es esto? - Co to jest?
¿
Cuánto cuesta? - Ile to kosztuje?


Czasowniki w języku hiszpańskim mają różne końcówki w różnych czasach (podobnie jak w polskim. Koniugacje charakterystyczne dla czasu teraźniejszego.


koniugacja czasowników zakończonych na -ar

na przykładzie hablar - mówić

liczba pojedyncza

liczba mnoga

yo

hablo

nosotros

hablamos

tú / usted

hablas

vosotros

habláis

él / ella

habla

ellos

hablan

koniugacja czasowników zakończonych na -er

na przykładzie comer - jeść

liczba pojedyncza

liczba mnoga

yo

como

nosotros

comemos

tú / usted

comes

vosotros

coméis

él / ella

come

ellos

comen

koniugacja czasowników zakończonych na -ir

na przykładzie vivir - żyć

liczba pojedyncza

liczba mnoga

yo

vivo

nostros

vivimos

tú / usted

vives

vostros

vivís

él / ella

vive

ellos

viven