Metaliteratura w dwudziestoleciu międzywojennym to:

• teksty pisane zazwyczaj przez poetów, ewentualnie rzadziej dramaturgów
  i prozaików – programy i manifesty literackie,

• krytyka literacka sensu stricto.

Prowadzona była kampania „antykrytyczna”.

KRYTYCY MIĘDZYWOJENNI

KAROL IRZYKOWSKI (1873-1944)

• w roli kontrpartnera, opozycjonisty, kontrolera wartości

• polemiki z młodą literaturą i jej programami nie były konserwatyzmem
  ani obroną młodopolskich kanonów

• zazwyczaj diabelski adwokat nowatorskiej literatury

• recenzje dramatów

• postawa fachowca, specjalisty

• ton pryncypialny

• konwencja naukowej polemiki

• teoretyzujący intelektualista

• w stosunku do dzieła literackiego, o którym pisał, postawa dyskutatora, besserwissera, kwerulanta

• racjonalizm spekulatywny, dedukcyjny

• szukał w literaturze wartości poznawczych

Główne artykuły:

• Słoń wśród porcelany (1934) – polemiki z programotwórcami z 1 poł. lat 20. XX wieku

• Walka o treść (1929) – dyskusja z Teorią Czystej Formy Witkacego (chaotyczna)

• Beniaminek (1933) – pamflet na Boya-Żeleńskiego

• Lżejszy kaliber (1938) – zbiór radiowych felietonów i aforyzmów