Medycyna Wieku Rozwojowego, 2009,XIII,4; 237-243

AAA

Czy stężenie leptyny i rozpuszczalnego receptora leptyny może być użyteczne do oceny skuteczności postępowania terapeutycznego u dzieci otyłych w okresie przedpokwitaniowym? Doniesienie wstępne

Joanna Gajewska¹, Halina Weker², Jadwiga Ambroszkiewicz¹, Magdalena Chełchowska¹, Hanna Dyląg², Mariusz Ołtarzewski¹, Teresa Laskowska-Klita¹

¹Department of Newborn Screening,
Chief of Department: dr M. Ołtarzewski

²Department of Nutrition
Chief of Department: doc. dr hab. H. Weker
Institute of Mother and Child in Warsaw
Director: S. Janus

Tabela I. Procentowy udział energii z podstawowych składników pokarmowych przed i po 3 miesiącach stosowania terapii

Tabela II. Charakterystyka badanych grup

Tabela III. Dane biochemiczne w grupie dzieci otyłych w porównaniu do grupy kontrolnej

Ryc. 1. Średnie stężenie leptyny i rozpuszczalnego receptora leptyny u dzieci otyłych przed i po 3 miesiącach terapii w porównaniu do wartości kontrolnych

Ryc. 2. Średnia wartość BMI u dzieci otyłych przed i po 3 miesiącach terapii w porównaniu do wartości kontrolnych

Wprowadzenie: W terapii otyłości prostej u dzieci, której celem jest zapobieganie niekorzystnym dla zdrowia skutkom, niezbędne jest wprowadzenie odpowiedniego leczenia dietetycznego i zwiększonej aktywności fizycznej. Wskaźniki antropometryczne jednakże nie w pełni odzwierciedlają pozytywny efekt zdrowotny wynikający ze zmiany diety i stylu życia.

Cel: Celem pracy jest zbadanie czy stężenie leptyny i rozpuszczalnego receptora leptyny może być kli-nicznie użyteczne do oceny skuteczności postępowania terapeutycznego u otyłych dzieci w okresie przedpokwitaniowym.

Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 26 dzieci otyłych w wieku 4-10 lat przed i po zastoso-waniu 3-miesięcznego programu leczniczego obejmującego wprowadzenie diety ubogoenergetycznej i zwiększenie aktywności fizycznej. Wartość energetyczna całodziennej racji pokarmowej wynosiła 1200-1400 kcal. Równocześnie wprowadzono poradnictwo wychowawcze i indywidualną psychoterapię dla dzieci i ich rodzin. Oceniono zmiany wskaźników antropometrycznych oraz metabolicznych obejmujących stężenie leptyny i rozpuszczalnego receptora leptyny we krwi. Grupę kontrolną stanowiło 30 zdrowych dzieci o prawidłowej masie ciała w wieku odpowiadającym grupie badanej. Stężenie leptyny i jej receptora oznaczono metodą immunoenzymatyczną.

Wyniki: U otyłych dzieci po 3 miesiącach terapii stwierdzono niższe stężenie leptyny o około 50% (p<0,001) oraz wyższe stężenie receptora leptyny o około 20% (p<0,05) w porównaniu do wartości uzyskanych przed wprowadzeniem programu leczniczego. Uzyskano ujemne korelacje pomiędzy tymi parametrami zarówno przed (r= -0,506, p<0,001) jak i po terapii (r= -0,572, p<0,001). Zmianom wartości parametrów biochemicznych towarzyszyło obniżenie wskaźnika masy ciała średnio o około 10% (p<0,05).

Wnioski: Uzyskane wyniki sugerują, że wartości stężeń leptyny jak i rozpuszczalnego receptora leptyny mogą odzwierciedlać korzystne zmiany metaboliczne związane z obniżeniem masy ciała u dzieci otyłych w okresie przedpokwitaniowym w efekcie zastosowanego programu leczniczego. Dla potwierdzenia użyteczności obu biochemicznych markerów w postępowaniu terapeutycznym prowadzone są dalsze badania obejmujące długoterminową terapię tych pacjentów.

pełna wersja w języku angielskim