Dawniej punkt ciężkości skoncentrowany był na właściwym zorganizowaniu procesów wytwórczych

Orientacja produkcyjna – pierwsza orientacja w procesie rozwojowym (przy nadwyżce popytu nad podażą). Był to rys charakterystyczny dla gospodarki centralnej (w Polsce do ok. 89roku). W firmach kapitalistycznych ta orientacja trwała do wielkiego kryzysu, czyli do lat 30–tych. Wraz z rozwojem przemysłu, na rynku zaczęła się pojawiać coraz większa liczba produktów. Podaż i popyt zaczął się równoważyć. Aż do chwili, kiedy podaż zaczęła przewyższać popyt zaczęły się pojawiać problemy ze zbytem. To spowodowało powstanie orientacji sprzedażowej (w gospodarce kapitalistycznej do lat 50–tych). Zaczęło to rozwijać w 2 kierunkach:

  1. rozwój form sprzedaży

  2. rozszerzenie się agresywnej reklamy

Zatem ogólnie ujmując, istotą orientacji sprzedażowej jest doprowadzenie do takiej sytuacji, kiedy klient zechciał kupić to co wyprodukujemy. Klient ma możliwość swobodnego wyboru zakupu produktu. Dochodzi się do pytania: dlaczego klient dokonuje zakupu? (dlatego, aby zaspokoić swoje potrzeby). Jeżeli przedsiębiorstwo wie jaką potrzebę zaspokajają jego produkty jest ono w stanie odpowiedzieć na potrzebę tego klienta i ją zaspokoić.

Prowadzenie działalności gospodarczej ma na celu przyniesienie właścicielom dywidendy. przedsiębiorstwo nie może produkować idealnego produktu zaspokajającego wszystkie potrzeby. Taki produkt się nie sprzeda, jeżeli klient dojdzie do wniosku, że produkt nie odpowiada jednak na jego potrzebę.

Orientacja marketingowa (na klienta) poznanie klienta jest najważniejszą sprawą; początkiem do reszty.

Produkt w sensie marketingu – wszystko to, co służy zaspokojeniu potrzeb klienta i za który jest on w stanie zapłacić.

(zalicza się tutaj także usługi, które zwiększają obecnie swój udział w gospodarce)

obszary:


Rynki ze względu na funkcje:


Rynki ze względu na ostatecznego odbiorcę:


Czynniki wypływające na zachowanie klienta w procesie zakupu