MARIA DĄBROWSKA - DLA DZIECI

• opowiadanie Janek

• Przyjaźń

• od 1916 roku współpracowała z dwutygodnikiem „W słońcu”

• pogadanki historyczne i krajoznawcze

• eseje literackie

• felietony aktualne

• opowiadania

• tematyka podyktowana potrzebą chwili

• zbiór Dzień Ojczyzny (1918)

• ciekawa kreacja dziecka - bohatera

• prezentowany punkt widzenia to punkt widzenia dziecka

• mali bohaterowie - świeżość odczuwania, niekłamany entuzjazm i żarliwa potrzeba dokonania czegoś pożytecznego

• opowiadanie najbardziej dojrzałe - My polskie dzieci

• konflikt między potrzebą radosnego wypełniania codziennych, szkolnych obowiązków a wyższą patriotyczną racją, która każe tym obowiązkom zbuntować się, gdy są „kłamstwem i poniewierką”

• Marcin Kozera (1924)

• czas akcji - przed I wojną światową

• wewnętrzna przemiana bohatera

• bez frazeologii i patosu

• Olek (1922 w zbiorze Gałąź czereśni)

• mało tendencyjności

• bezpośrednie formułowanie haseł

• uproszczenie problematyki wiarygodność

• zatuszowana dydaktyczna wymowa utworów

• Wilczęta z czarnego podwórza

• gromada dzieci obdartych i mizernych, lecz pełnych życia

• harcerstwo

• prościutkie sceny z życia szkolnego

• Pierwszy dzień w szkole

• Wakacje

• Czajka - o oswojonym ptaszku

• refleksyjne, pełne zadumy spojrzenie na życie

• Drogie kamienie

• Koledzy Jacka

• Szpital

• Przyjaźń (1927) - dojrzała proza

• Uśmiech dzieciństwa (1922)

• utwór „o dzieciach nie dla dzieci”

• charakter niejednolity

• mgiełka liryzmu i sentymentu

• nowele (dojrzałe) o dziecięcych dramatach

• Janek - fakty mówiące same za siebie

• Pies

• Dąbrowska poważnie traktowała twórczość dla dzieci i młodzieży, upominała się o równe prawa dla literatury dziecięcej, o potrzebę badań nad tą dziedziną twórczości

Na podstawie: Krystyna Kuliczkowska, W szklanej kuli. Szkice o literaturze dla dzieci i młodzieży, Warszawa 1970.