Malowidła z Lascaux

O tym, czy coś jest dziełem sztuki decyduje poziom i spójność:

• treści

• funkcji

• formy

1. Naturalne ukształtowanie jaskini i jej koloryt stanowiły bazę dla całej kompozycji. W Sali Byków sklepienie jaskini nie nadawało się do malowania, gdyż było utworzone z grubych

na 2 poziome pasy:

• Dolny- ciemnobrunatny

• Górny - względnie gładki, bielszy i szerszy - to właśnie na nim dookoła owalnej (czy jak kto woli jajowatej) jaskini powstawał „fryz”, na którym swobodnie galopowały zwierzęta.

2. Malowidła te cechują :

• Duże formy: linia, czarny, mocny kontur.

• Mniejsze formy - określała plama, ciemnobrunatny/brunatnoczerwony kolor.

• Ogólnie postacie zwierząt jako formy organiczne

• Zagęszczenie linii/ plam

• Silne akcenty walorowe (dzięki kolorom)

• Układ kulisowy ( to co, jest bliżej zasłania, to co jest w tyle)

3. Kolor/ barwniki - ciepłe bądź neutralne.

• glinki: żółte, czerwone, rdzawe, brunatne

• czerń manganu

• biel kredy

Harmonia dzięki wspólnej „temperaturze” barw

wspólnemu pochodzeniu barwników

wspólne pochodzenie skalnego podłoża

Faktura tworzą ją naturalne nierówności i chropowatości skały

nadaje barwom lekkiej wibracji, bo każda plama barwna nie pokrywa dokładnie wgłębień w podłożu

nie dopuszcza do zbyt silnych kontrastów

4. Przedstawienie.

Człowiek paleolitu - przedstawiając zwierzęta - dążył do syntezy (np. Ukazał charakterystyczne cechy zwierząt).

5.Funkcja - magiczna. Malowidła miały zapewnić pomyślnpść w łowach ich wytwórcom.