![]()
![]()
![]()
![]()
Załóżmy , że funkcja ![]()
jest określona na pewnym otoczeniu punktu ![]()
.
Ilorazem różnicowym funkcji ![]()
w punkcie ![]()
odpowiadającym przyrostowi ![]()
zmiennej niezależnej , gdzie ![]()
, nazywamy liczbę ![]()
.
Definicja 1 . Jeżeli funkcja ![]()
jest określona w pewnym otoczeniu punktu ![]()
i istnieje granica ilorazu różnicowego
![]()
,
to granicę tę nazywamy pochodną funkcji ![]()
w punkcie ![]()
i oznaczamy ![]()
, tzn.
![]()
.
Jeżeli ![]()
istnieje i jest skończona , to funkcję tę nazywamy różniczkowalną w punkcie ![]()
.
Przykład Niech ![]()
, ![]()
. Wtedy mamy : ![]()
![]()
.
Zatem ![]()
.
Geometryczna interpretacja pochodnej : Jeżeli funkcja ![]()
ma w punkcie ![]()
pochodną, to prostą o współczynniku kierunkowym ![]()
przechodzącą przez punkt ![]()
nazywamy styczną do krzywej ![]()
w punkcie ![]()
. Zatem styczna do krzywej ![]()
w punkcie o odciętej ![]()
ma równanie
![]()
.
Fizyczna interpretacja pochodnej :
Załóżmy , że punkt porusza się po prostej ( osi liczbowej ) i jego położenie w chwili ![]()
jest ![]()
.
Wtedy liczba ![]()
będąca stosunkiem drogi przebytej przez ten punkt od chwili ![]()
do chwili ![]()
do czasu jego przebycia ![]()
nazywamy średnią prędkością tego punktu w chwili ![]()
.
Podobnie zakładając , że prędkość punktu poruszającego się po prostej w chwili ![]()
jest ![]()
, liczbę ![]()
wyrażającą stosunek zmiany prędkości tego punktu od chwili ![]()
do chwili ![]()
do czasu ![]()
, w którym ta zmiana nastąpiła , nazywamy średnim przyspieszeniem tego punktu w chwili ![]()
.
Jest więc jasne , że jeżeli zmiany ![]()
są coraz mniejsze , to zarówno średnia prędkość i średnie przyspieszenie coraz lepiej oddają rzeczywistą prędkość oraz przyspieszenie danego punktu w chwili ![]()
.
Jeżeli więc istnieją granice :
![]()
oraz ![]()
,
to nazywamy je odpowiednio : prędkością chwilową i przyspieszeniem chwilowym w chwili ![]()
.
Niech ![]()
oznacza czas ( liczony w sekundach od pewnej chwili początkowej ) , a ![]()
- ładunek elektryczny ( mierzony w kulombach ) , jaki przepłynął przez dany przekrój przewodu w czasie od chwili początkowej do chwili ![]()
. Mamy tu funkcję ![]()
.
Iloraz różnicowy
![]()
jest średnim natężeniem prądu w przedziale czasu między chwilami ![]()
i ![]()
,
a granica tego ilorazu przy ![]()
, czyli pochodna
![]()
jest natężeniem prądu w chwili ![]()
.
Przykład . Napisać równanie stycznej do paraboli ![]()
w punkcie ![]()
.
Mamy : ![]()
, ![]()
, ![]()
. Zatem szukana styczna ma postać :
![]()
.
Uwaga . Funkcja różniczkowalna w punkcie ![]()
jest ciągła w tym punkcie .
Odwrotnie być nie musi (!) , tzn. z ciągłości funkcji w punkcie nie wynika jej różniczkowalność funkcji w tym punkcie .
Istotnie , rozważmy funkcję ![]()
. Jak wiemy , jest ona ciągła w punkcie ![]()
.
Z drugiej strony mamy : 
,

,
co oznacza , że funkcja ![]()
nie jest różniczkowalna w punkcie ![]()
.
Twierdzenie 1 . Jeżeli funkcje ![]()
i ![]()
mają skończone pochodne w punkcie ![]()
, to
( 1 ) ![]()
,
( 2 ) ![]()
, gdzie ![]()
jest pewną stałą ,
( 3 ) ![]()
,
( 4 ) 
, o ile ![]()
.
Przykłady
1) ![]()
= ![]()
=
= ![]()
,
2) ![]()
,
3) 
=![]()
.
Twierdzenie 2 ( O pochodnej funkcji złożonej )
Jeżeli funkcja ![]()
ma pochodną w punkcie ![]()
, zaś funkcja ![]()
ma pochodną w punkcie ![]()
, to funkcja ![]()
ma pochodną w punkcie ![]()
oraz zachodzi wzór
![]()
.
Przykłady :
1) ![]()
,
2) ![]()
,
3) 
,
4) ![]()
,
5) 
.
POCHODNE WYŻSZYCH RZĘDÓW
Definicja 2 Pochodną właściwą ![]()
- tego rzędu funkcji ![]()
w punkcie ![]()
definiujemy indukcyjnie :
![]()
dla ![]()
, gdzie ![]()
.
Ponadto przyjmujemy ![]()
.
Przykłady
1) ![]()
, ![]()
, ![]()
,
![]()
, ![]()
,![]()
, … , ![]()
dla ![]()
.
2) ![]()
, ![]()
, ![]()
, ![]()
,… , ![]()
3) ![]()
, ![]()
, ![]()
, ![]()
, ![]()
![]()
, ![]()
, ![]()
, ![]()
Ogólnie : ![]()
dla ![]()
.
4) ![]()
,![]()
, ![]()
, ![]()
, ![]()
, ![]()
, … ,
Ogólnie : 
dla ![]()
, ![]()
.
Twierdzenia o wartości średniej
Twierdzenie 3 . ( Rolle'a )
Jeżeli funkcja ![]()
spełnia warunki :
1. jest ciągła na przedziale ![]()
;
2. ma pochodną właściwą lub niewłaściwą na ![]()
;
3. ![]()
,
to istnieje punkt ![]()
taki , że
![]()
.
Interpretacja geometryczna tw. Rolle'a - na wykresie funkcji ciągłej na przedziale
domkniętym , maj,alej pochodną wewnątrz tego przedziału i przyjmującej jednakowe
wartości na końcach przedziału , istnieje punkt , w którym styczna jest równoległa do osi ![]()
.
![]()
Twierdzenie 4 . ( Lagrange'a o wartości średniej )
Jeżeli funkcja ![]()
jest ciągła w przedziale ![]()
i różniczkowalna wewnątrz tego przedziału , to istnieje co najmniej jeden punkt ![]()
taki , że ![]()
.
UWAGA Geometrycznie oznacza to , że na łuku , który jest wykresem funkcji ![]()
, znajduje się co najmniej jeden punkt o odciętej ![]()
, w którym styczna jest równoległa do siecznej łączącej końce tego łuku .
Przykład ![]()
dla dowolnych ![]()
.
Istotnie , niech ![]()
będą dowolnie ustalone i takie , że ![]()
i niech ![]()
. Wtedy mamy ![]()
i na mocy twierdzenia Lagrange'a , istnieje ![]()
takie , że
![]()
. Stąd ![]()
.
Twierdzenie 5 . Załóżmy , że funkcja ![]()
jest różniczkowalna na przedziale ![]()
. Jeżeli dla każdego ![]()
jest
( 1 ) ![]()
, to funkcja ![]()
jest stała na ![]()
,
( 2 ) ![]()
, to funkcja ![]()
jest rosnąca na ![]()
,
( 3 ) ![]()
, to funkcja ![]()
jest niemalejąca na ![]()
,
( 4 ) ![]()
, to funkcja ![]()
jest malejąca na ![]()
,
( 5 ) ![]()
, to funkcja ![]()
jest nierosnąca na ![]()
.
Przykłady : Zbadamy monotoniczność funkcji
1) ![]()
dla ![]()
.
Wtedy ![]()
dla ![]()
. Zatem![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
oraz![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
.![]()
Oznacza to , że funkcja ![]()
jest rosnąca na przedziałach ![]()
i ![]()
( ale nie jest rosnąca na zbiorze ![]()
!!! ) , a malejąca na zbiorze ![]()
.
2) Niech ![]()
dla ![]()
.
Wtedy ![]()
dla ![]()
. Ponieważ ![]()
, ![]()
, więc ![]()
![]()
.
Oznacza to , że funkcja ![]()
jest malejąca na przedziałach ![]()
i ![]()
![]()
ale nie jest malejąca na zbiorze ![]()
!!! ![]()
.
3) Wyznaczymy przedziały monotoniczności funkcji ![]()
.
Dziedziną funkcji jest zbiór ![]()
.
Mamy : 
.
Zatem![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
oraz
![]()
![]()
![]()
. Oznacza to , że funkcja jest rosnąca w przedziale ![]()
a malejąca w przedziałach ![]()
i ![]()
.
Twierdzenie 6. ( Cauchy'ego )
Jeżeli funkcje ![]()
i ![]()
są ciągłe na przedziale ![]()
, mają pochodne właściwe lub niewłaściwe na ![]()
oraz ![]()
dla każdego ![]()
, to istnieje punkt ![]()
taki , że
![]()
.
Twierdzenie 7 . ( Reguła de l'Hospitala )
Załóżmy , że funkcje ![]()
, ![]()
są określone na pewnym sąsiedztwie punktu ![]()
oraz , że
(1) ![]()
![]()
![]()
i ![]()
![]()
(2) istnieje granica ![]()
właściwa lub niewłaściwa .
Wtedy
![]()
.
Przykłady :
(1) 
=![]()
, (2) 
,
(3) ![]()
.
Rozwiniecie Taylora funkcji
Definicja 3 . Niech funkcja ![]()
ma w punkcie ![]()
![]()
pochodną właściwą ![]()
rzędu , gdzie ![]()
N![]()
. Wielomian
![]()
Nazywamy wielomianem Taylora rzędu ![]()
funkcji ![]()
w punkcie ![]()
i oznaczamy symbolem ![]()
. Dla ![]()
wielomian nazywamy wielomianem Maclaurina .
Twierdzenie 8 . ( wzór Taylora z resztą Lagrange'a )
Jeżeli funkcja ![]()
ma pochodną rzędu ![]()
na przedziale ![]()
, ma pochodną właściwą ![]()
na przedziale ![]()
, to istnieje punkt ![]()
taki , że

.
Uwaga Równość występującą w tezie twierdzenia 8 nazywamy wzorem Taylora , a wyrażenie

n-tą resztą Lagrange'a .
Ekstrema funkcji
Definicja 4 . Załóżmy , że funkcja ![]()
jest określona w pewnym otoczeniu punktu ![]()
.
Mówimy , że funkcja ma w punkcie ![]()
minimum ( maksimum ) lokalne , jeżeli
istnieje ![]()
takie , że
(*) ![]()
![]()
![]()
![]()
dla każdego ![]()
.
Minima i maksima lokalne funkcji obejmujemy wspólna nazwą - ekstrema .
Twierdzenie 9 . ( Fermata - warunek konieczny istnienia ekstremum )
Niech ![]()
będzie funkcją określoną w otoczeniu punktu ![]()
.
Jeżeli funkcja ![]()
jest różniczkowalna w punkcie ![]()
oraz ma ekstremum lokalne w punkcie ![]()
, to ![]()
.
Uwaga . Implikacja odwrotna jest fałszywa. Istotnie , niech ![]()
. Wtedy ![]()
, skąd ![]()
ale w punkcie ![]()
funkcja ![]()
nie ma ekstremum .
Wniosek . Funkcja może mieć ekstremum lokalne tylko w tych punktach , w których jej pochodna jest równa zero , albo w których jej pochodna nie istnieje .
Przykład Funkcja ![]()
ma w punkcie ![]()
minimum , ale nie ma w tym punkcie pochodnej .
Twierdzenie 10 . ( I warunek wystarczający istnienia ekstremum )
Niech ![]()
będzie funkcją określoną na pewnym otoczeniu punktu ![]()
.
Jeżeli
( 1 ) ![]()
oraz
( 2 ) istnieje ![]()
takie , że ![]()
dla ![]()
i ![]()
dla ![]()
![]()
![]()
dla ![]()
i ![]()
dla ![]()
![]()
,
to funkcja ![]()
ma w punkcie ![]()
maksimum ![]()
minimum![]()
lokalne .
Przykłady : Znaleźć ekstrema następujących funkcji ( jeśli istnieją ) :
1) ![]()
.
Dziedzina funkcji : ![]()
.
Z warunku koniecznego wyznaczamy miejsca zerowe pochodnej . Mamy
![]()
, zatem ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
W tych punktach podana funkcja może mieć ekstremum lokalne . Mamy
![]()
dla ![]()
i ![]()
dla ![]()
. Wynika stąd , że
pochodna w sąsiedztwie punktu ![]()
zmienia znak z „+” na „- ''
co oznacza (na podstawie Tw.7 ) , że w punkcie ![]()
funkcja ma maksimum lokalne .
Analogicznie , w sąsiedztwie punktu ![]()
pochodna zmienia znak z „ -'' na „ + '' co
oznacza , ze w tym punkcie funkcja ma minimum lokalne .
2) ![]()
. ![]()
.
Wyznaczamy punkty , w których funkcja może mieć ekstremum lokalne rozwiązując
równanie ![]()
.
Mamy ![]()
i ![]()
.
Ponieważ w sąsiedztwie punktu ![]()
pochodna zmienia znak z „+'' na „ - ''
więc funkcja ma tym punkcie maksimum lokalne . Analogicznie , w sąsiedztwie punktu
![]()
pochodna zmienia znak z „+'' na „- '' więc funkcja ma w tym punkcie
minimum lokalne .
3) ![]()
, ![]()
.
Zauważmy , że ![]()
dla ![]()
.
Oczywiście funkcja ![]()
jest funkcją ciągłą , a ponadto

. Stąd 
.
Sprawdzimy , czy funkcja ![]()
ma pochodną w punkcie ![]()
.

,

, co oznacza , że w punkcie ![]()
funkcja ![]()
nie ma pochodnej .
Wobec tego
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
,
![]()
![]()
![]()
,
![]()
![]()
![]()
.
Zatem funkcja ![]()
ma minimum w punktach : ![]()
, ![]()
oraz maksimum w punkcie ![]()
.
4) Niech ![]()
dla ![]()
.
Wtedy ![]()
dla ![]()
. Stąd ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
.
![]()
![]()
![]()
. Oznacza to , że funkcja ![]()
nie ma ekstremów .
Twierdzenie 11 . ( II warunek wystarczający istnienia ekstremum )
Niech funkcja ![]()
określona w pewnym otoczeniu punktu ![]()
ma w punkcie ![]()
skończoną pochodną ![]()
przy pewnym ![]()
i niech ![]()
, ![]()
.
(a) Jeżeli ![]()
jest liczbą parzystą , to funkcja ![]()
ma w punkcie ![]()
ekstremum lokalne właściwe , przy czym gdy ![]()
, jest to maksimum lokalne , a gdy ![]()
, jest to minimum lokalne .
(b) Jeżeli ![]()
jest liczbą nieparzystą , to funkcja ![]()
nie ma w punkcie ![]()
ekstremum lokalnego .
Najmniejsza i największa wartość funkcji
Jeżeli funkcja ![]()
jest ciągła określona na przedziale domkniętym ![]()
, to osiąga swoją wartość najmniejszą i największą w pewnych punktach tego przedziału .
Załóżmy , że funkcja ma pochodną w tym przedziale . Wtedy aby znaleźć najmniejszą i największą
wartość funkcji w przedziale ![]()
postępujemy następująco :
(1) Znajdujemy wszystkie punkty ![]()
przedziału ![]()
, w których pochodna funkcji ![]()
jest
równa 0 oraz wszystkie punkty ![]()
przedziału ![]()
, w których pochodna tej funkcji
nie istnieje ;
(2) Obliczamy wartości funkcji ![]()
w punktach końcowych ![]()
, ![]()
oraz we wszystkich punktach
![]()
;
(3) Spośród liczb ![]()
wybieramy najmniejszą i największą , które są wartością najmniejszą i największą w przedziale ![]()
.
Przykład
Niech ![]()
. Wyznaczyć wartości najmniejszą i największą funkcji na przedziale ![]()
.
Funkcja ![]()
jest ciągła i 
.
W punkcie ![]()
funkcja ![]()
nie ma pochodnej .
Zatem ![]()
.
Obliczamy więc wartości funkcji ![]()
w punktach : 1 , 3, ![]()
, 2. Mamy ![]()
![]()
, ![]()
, ![]()
, ![]()
.
Zatem największą wartością funkcji ![]()
w przedziale ![]()
jest 9 , zaś najmniejszą - liczba 0 .
Wypukłość i wklęsłość funkcji
Definicja 4 . Niech funkcja ![]()
będzie określona na przedziale ![]()
, gdzie ![]()
.
Funkcję ![]()
nazywamy wypukłą ( wklęsłą ) na przedziale ![]()
, jeżeli
![]()
![]()
![]()
: ![]()
[ ![]()
![]()
: ![]()
] .
Twierdzenie 12 . Niech ![]()
będzie funkcją określoną na przedziale ![]()
.
(1) Jeżeli ![]()
dla każdego ![]()
, to funkcja ![]()
jest ściśle wypukła na ![]()
.
(2) Jeżeli ![]()
dla każdego ![]()
, to funkcja ![]()
jest ściśle wklęsła na ![]()
.
Niech ![]()
będzie funkcją określoną w otoczeniu punktu ![]()
, ciągłą w punkcie ![]()
.
Definicja 5 . Punkt ![]()
nazywamy punktem przegięcia wykresu funkcji ![]()
, jeżeli istnieje liczba ![]()
taka , że funkcja ![]()
jest ściśle wypukła na przedziale ![]()
oraz ściśle wklęsła na przedziale ![]()
lub odwrotnie .
Twierdzenie 13 . ( Warunek konieczny istnienia punktu przegięcia )
Jeżeli ![]()
jest punktem przegięcia wykresu funkcji ![]()
oraz istnieje druga pochodna ![]()
, to ![]()
.
Uwaga Twierdzenie odwrotne nie jest prawdziwe !
Twierdzenie 14 . Niech ![]()
będzie funkcją ciągłą w punkcie ![]()
. Jeżeli istnieje ![]()
takie , że spełnione są nierówności :
![]()
dla ![]()
i ![]()
dla ![]()
lub
![]()
dla ![]()
i ![]()
dla ![]()
.
Przykład Niech ![]()
dla ![]()
. Wtedy 
i

, przy czym ![]()
nie istnieje . Oczywiście ![]()
jest funkcją ciągłą .
Zatem 
.
Wobec tego
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
, ![]()
![]()
![]()
.
Funkcja jest wypukła w przedziałach : ![]()
i ![]()
, a wklęsła w przedziale ![]()
.
Wykres funkcji ![]()
ma dwa punkty przegięcia : ![]()
i ![]()
.
POCHODNE FUNKCJI JEDNEJ ZMIENNEJ
5