Wanda Chotomska  - „Piegozbyt”

Przy ulicy Piegowatej jest Piegozbyt - taki urząd, w którym co dzień rozpatrują różnych podań bardzo dużo.

Bo kto chce mieć własne piegi - duże, średnie albo tycie - ten podanie w sprawie piegów musi złożyć w Piegozbycie.

Piegowaty pan referent z piegowatą referentką odczytują stosy podań, decydując bardzo prędko:

- Dla biedronek z Białobrzegów trzeba wysłać tysiąc piegów, żeby nawet te ze żłobka mogły piegi mieć i kropka.

- Indykowi się przyznaje piegi dla indyczych jajek, bo indyczka sobie życzy mieć na jajkach wzór indyczy.

- Muchomory w białych getrach białych piegów chcą pół metra, bo przywykły nosić latem kapelusze piegowate.

- Nowych piegów dwa hektary muszą dostać jaguary, bo te stare to im tygrys na przednówku z futra wygryzł.

- Mąż dla żony swej żyrafy modnych piegów chce dwie szafy, bo żyrafa łka od środy, że jej piegi wyszły z mody...

Piegowaty pan referent w towarzystwie referentki przydzielają wszystkim hojnie piegi - kropki, piegi - cętki,

w różnych wzorach i kolorach, duże, średnie oraz tycie, więc jeżeli chcesz mieć piegi - złóż podanie w Piegozbycie.