KONTROLA USTNA

1. odpowiedzi uczniów na pytania nauczyciela, które mogą być obszerniejsze albo krótsze
   w zależności od typu pytania i celu, jaki stawia sobie i uczniowi nauczyciel

2. rozmowy nauczyciela z uczniami,

3. luźne wypowiedzi uczniów,

4. opiniowanie wypowiedzi i prac kolegów,

5. podsumowywanie przez ucznia lekcji lub jej istotnego fragmentu,

6. dyskusja będąca dla nauczyciela trudną metodą kontroli, ale jakże pożyteczną, w której łączy się forma indywidualna z frontalną.

KONTROLA PISEMNA

Wymaga od ucznia większej samodzielności
i lepszego przygotowania. Kontrola pisemna jest bardziej ekonomiczna jako forma frontalna, wprowadza mniejsze zdenerwowanie, rozwija umiejętność wypowiadania się na piśmie.

Dzielimy ją na prace:

• domowe -

• zadania pisemne na określony temat,

• referaty do opracowania i wygłoszenia
  w klasie,

• spe­cjalne prace indywidualne dla opóźnionych w realizacji programu,

• rozwiązania zadań lub ćwiczeń

• opisy przeprowadzonych eksperymentów.

• klasowe -

• kontrolne klasówki z języka polskie­go
  i obcego oraz matematyki po dwie lub trzy
  w każdym okresie.

• krótkie spraw­dziany, zwane „kartkówkami" i trwające około 10-15 minut. z bieżącego materiału lub ubiegłego. Wszystkie klasowe metody pisemnej kontroli mogą być zapowiedziane i przygotowywane, albo wystąpić bez uprzedzenia.

PRACA Z KSIĄŻKĄ

często stosowna jako metoda uczenia się, rzadko bywa wykorzystywana jako metoda kontroli.

Uczeń oraz jego nauczyciel dysponują szeregiem podręczników.

Wykorzystując teksty w trakcie kontroli zapoznajemy z nimi ucznia:

• uczymy go pracy z książką,

• mapą,

• schematem,

• wykresem czy tabelą

• zapoznajemy ze słownikiem,

• encyklopedią,

• ilustracją

• innymi zawartymi w nich typami informacji.

KONTROLA GRAFICZNA

łączy wypowiedź pisemną i ustną.

Jest to ważna metoda do kontroli uogólnień oraz umiejętności sporządzania schematów, wykresów i szkiców.

Uczeń:

• kreśli,

• rysuje,

• szkicuje graficznie jakiś proces, wzajemne zależności lub zarys rozlokowania na płaszczyźnie

• i jednocześnie objaśnia, komentuje, wskazuje poszczególne elementy oraz typy powiązań.

PRACA PISEMNA Z OBRONĄ

Uczeń otrzymuje zazwyczaj indywidu­alny temat do samodzielnego opracowania
w domu, nauczyciel poprawia taką pracę.

Potem wywiązuje się dyskusja:

• uczeń uzasadnia,

• dlaczego tak napisał i skąd uzyskał potrzebne materiały