LABORATORIUM ELEKTROTECHNIKI I ELEKTRONIKI
|
||||
Rok studiów
II
|
Semestr III |
Wydział
E |
Kierunek
Informatyka |
Grupa
II
|
Temat ćwiczenia: Wzmacniacz w układzie wspólnego emitera
|
||||
|
|
Ocena |
||
Schemat i obliczenia parametrów wzmacniacza.

Schemat ideowy wzmacniacza

Schemat montażowy
![]()
Przy dołożonym oporniku na kolektorze 3k![]()
![]()
, ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Na podstawie uzyskanych przyrostów ![]()
obliczam oporność wejściową ![]()
:
![]()
| ![]()
![]()
Wynik ten jest nieprawidłowy, gdyż rezystancja nie może mieć wartości ujemnych. Błąd ten jest spowodowany przegrzaniem układu, do dalszych obliczeń będę przyjmował wartości bezwzględne h11,Ib, Ic .
Współczynnik wzmocnienia prądowego ki0:
![]()
| ![]()
![]()
ki0 = h21
Współczynnik wzmocnienia napięciowego ku0 :
![]()
gdzie: RL = Rc || R0 =1,5kΩ
![]()
Rezystancja wejścia:
RWE = RB || h21
RB = (R1 || Rs) || R2 = (4,3 kΩ || 28 kΩ) || 10kΩ =2,64 kΩ
RWE = 2,72 kΩ || 6,25 kΩ =1,89 kΩ
Rezystancja wyjścia:
RWY = Rc widziana przez R0
Częstotliwość dolna sygnału fd zależy od kondensatorów. Przekształcając wzór na CB można obliczyć dolną, dla której może pracować kondensator.
![]()
![]()
2. Punkt pracy.
Przekształcając równanie otrzymujemy stateczny punkt pracy UCE:

Uzasadnienie doboru punktu pracy:
We wzmacniaczy zależy nam aby tranzystor miał jak największą dynamikę pracy, czyli żeby punkt pracy przy sygnale na wejściu , znajdujący się na prostej obciążenia dynamicznego, miał taki sam zapas do poruszania się zarówno z prawej jak i lewej strony punktu pracy w stanie statycznym. Uzyskuje się to, ustalając statyczny punkt pracy (przy braku sygnału zmiennego na wejściu) w połowie prostej obciążenia dynamicznego.
Pomiar wzmocnienia napięciowego za pomocą oscyloskopu:
Amplituda sygnału wejściowego wynosiła Ubp = 30mV a wyjściowa Upp = 4V
więc 
ku - jest większe od obliczonego wcześniej ku0, gdyż sygnał jest tłumiony przez rezystancję źródła ku = m*ku0 gdzie : m - współczynnik tłumienia sygnału napięciowego na wejściu.
Maksymalny niezniekształcony sygnał Upp wynosił 6V.
3. Opis metod pomiarowych.
W celu wyznaczenia h11 i h21 dokonaliśmy pomiarów prądu Ib i I c oraz napięcia UBE dla różnych wartości Rc przy jednakowym napięciu UCE=5V. W ten sposób uzyskane przyrosty prądu i napięć pozwoliły ustalić parametry h11 i h21 .
Do pomiarów zastosowaliśmy jeden mikroamperomierz, jeden miliamperomierz oraz dwa woltomierze podłączone tak jak wskazuje schemat montażowy.
Sondy oscyloskopu podłączyliśmy na wejście i wyjście układu wzmacniacza.
4. Wnioski.
Wyniki pomiarów przyrostów Δ i parametru h11 był nieprawidłowy, gdyż w skutek przegrzania układu wartości odczytywane z mierników były obarczone dużym błędem. Dla dalszej poprawności obliczeń przyjmowałem wartości bezwględnie ΔIb, ΔIc, h11 .
Sygnał na wyjściu wzmacniacza był w przeciw fazie z sygnałem na wejściu (obrócony 0 180O) a więc wzmacniacz emiterowy obraca fazę sygnału.
5
