Schizofrenia

Eugeniusz BLEULER na początku XX wieku podał definicję schizofrenii i jej podział.

0x08 graphic

Schizo - rozszczepienie rozszczepienie umysłu

Frenia - umysł

Jest to jedna z endogennych psychoz, choroba młodych ludzi. Zachorowanie pomiędzy 18-35 rokiem życia. Być może występuje na skutek zaburzeń przekaźników nerwowych (neuroprzekaźników). Przebieg jest różny: ostry, podostry, przewlekły. 40% chorych to ludzie, którzy przez część swojego życia przebywali w szpitalu psychiatrycznym, przyjmowali leki psychotyczne. Są 4 główne postacie schizofrenii i szereg pobocznych. Schizofrenia jest chorobą, która prowadzi do dużych zaburzeń afektu, często są zaburzenia myślowe, zaburzenia spostrzegania, poczucie derealizacji. Częste jest odczucie tego, że się samemu zmieniło (depersonalizacja) - interpretacja mglista i wodnista.

Podział schizofrenii:

  1. schizofrenia paranoidalna - cechuje się występowaniem zaburzeń urojeniowych (urojenie - fałszywy sąd, który nie podlega korekcie). Najczęściej urojenia prześladowcze (ktoś chce zabić, otruć itp.), urojenia odnoszące = ksobne (chorobowa interpretacja), urojenia oddziaływania - najczęściej są to jakieś prądy, fale, oddziaływanie na odległość, hipnoza. Występuje objaw odsłonięcia - pacjent jest przekonany, że inni znają treść jego myśli; pacjent zna myśli wszystkich, ale nikt nie zna jego myśli. Objawy:

    1. rozkojarzenie myśli,

    2. urojenia,

    3. natłok myśli,

    4. dziwactwa,

    5. zaburzenia myślenia,

    6. omamy słuchowe i czuciowe.

  2. schizofrenia prosta - zostaje na całe życie. Głównie dominują cechy negatywne: dziwactwo, autyzm, derealizacja, depersonalizacja. Ma bardzo złe rokowanie. Pacjent ma nieregularny stosunek do siebie i do życia, jest zamknięty w sobie.

  3. postać katatonniczna - dominują zaburzenia psychomotoryczne. Czasem pacjent jest osłupiały (stupor) - tzw. Objaw giętkości woskowatej. Występują zaburzenia ruchowe, aż do stanów pobudzenia, często usztywnienie mięśniowe, pacjent milczy (mutyzm), wykazuje brak kontaktu z otoczeniem.

  4. postać hebefreniczna - dominują objawy wesołkowato-głupkowate. Jest postacią rzadszą od schizofreni paranoidalnej. Rokowania są złe. Zachowanie jest nieodpowiednie. Nastrój jest podwyższony - pusto wesoły.

Im młodszy wiek zachorowania tym gorzej dla pacjenta.

PSYCHIATRIA W5 18.11.03