Sprawozdanie z æwiczenia trzeciego

Mariusz Matusz Maciej Mróz	Grupa IV Grupa ćw. 1
Temat: Próba statyczna skręcania	Data wyk: 22.02.99 Data odd. 22. 03.99

Celem naszego ćwiczenia jest wyznaczenie zależności φ = f ( M_s ), oraz określenie dla badanego materiału:

1. modułu sprężystości postaciowej ( G ),

2. granicy proporcjonalności ( R_pr ),

3. granicy plastyczności ( R_e ).

Pręty, które zostały użyte w ćwiczeniu są prętami o przekroju kołowym. Zależność kąta skręcenia ( φ ) takiego pręta od momentu skręcającego ( M_s ) wyraża się wzorem:

φ = M_{s *} l / G _* I_o

gdzie: l - długość skręcanego pręta,

G - moduł sprężystości postaciowej materiału, z którego wykonany jest pręt,

I _o - biegunowy moment bezwładności przekroju poprzecznego pręta.

Biegunowy moment bezwładności ( I_o ) przekroju kłowego wynosi

I_o = Π d⁴ / 32

Gdzie: d - średnica przekroju.

Na podstawie w/w wzorów możemy obliczyć wartość modułu ( G ):

G = M._{o *} l / φ I_o

Jeżeli znana jest wartość momentu skręcającego ( M._s ) i odpowiadającego mu kąta skręcenia ( φ ) dla zakresu sprężystego. Wartość momentu skręcającego obliczamy ze wzoru:

M_s = Q S

Gdzie: S - promień momentu skręcającego

Q - wielkość zadawanego obciążenia.

Kąt skręcenia ( φ ) obliczamy z następującego wzoru:

φ = x / R

gdzie: R - odległość osi skręcanego pręta od osi wrzeciona czujnika,

x - przemieszczenie zarejestrowane przez czujnik

Granicę proporcjonalności ( R_pr ) wyznacza się ze wzoru:

R_pr = M_pr / W_o

Gdzie: M_pr - moment skręcający, do wartości którego kąt skręcenia ( φ ) jest wprost proporcjonalny do momentu skręcającego,

W_o = Πd³ / 16 = I_o / r - biegunowy wskaźnik wytrzymałości przekroju na skręcanie,

R - promień skręcanego pręta,

d - średnica skręcanego pręta