Pedagogika Celestyna Freineta

Poglądy pedagogiczne: Brak zgody na zastaną, martwą duchowo i pełną brutalności szkołę.

Pedagogika zdrowego rozsądku, tzn. Wychodziła od tego, co zmysłowo empirycznie dane, trzyma się konkretu, bez wielkich uogólnień i abstrakcyjnych konstrukcji. Idee oscylują wokół charakterystycznych koncepcji naturalizmu i Nowego Wychowania.

Osiągnięciem pedagogicznym jest swobodna ekspresja. Wokół niej zbudował całą gamę technik pozwalających na aktywizację całej osobowości wychowanka

Techniki te to: swobodny tekst i drukarnia szkolna, gazetka szkolna, fiszki samokontrolne oraz doświadczenie poszukujące.

Swobodny tekst:

Swój punkt wyjścia technika ta znajdowała w bezpośrednich przeżyciach dzieci (w ich potrzebie komunikacji, w kształceniu przeżyć estetycznych i wyobraźni).Tworzone indywidualnie teksty były na forum klasy publicznie prezentowane, omawiane, a ten który najbardziej się podobał - stawał się treścią zajęć łączących w sobie edukację językową, artystyczną, światopoglądową. Teksty, indywidualne prace dzieci i całe gazetki były powielane przez dzieci, wymieniane między szkołami z kraju i zagranicy.

Stwarzało to podstawę solidaryzmu społecznego w duchu równości i miłości bliskiego.

Doświadczenie poszukujące:

Technika ta polega na różnych formach gromadzenia informacji potrzebnych do rozwiązania konkretnego problemu wynikającego z zainteresowań i doświadczeń dziecka.

Są tu wywiady terenowe, wycieczki, krótkie referaty, samodzielnie dobierane lektury.

Materiały dostarcza tzw. Biblioteka pracy (broszury o charakterze encyklopedycznym).

Porządek do tej pracy wnosi tygodniowy plan pracy i grafik wykonania.

Samokontrola dominująca w szkole uwalnia ucznia od lęku przez nietrafną lub niesprawiedliwą oceną.

Fiszki samokontrolne:

Gwarantują pełne opanowanie zagadnienia, a maksymalny wysiłek wniesiony przez ucznia w rozwiązanie problemu musi uzyskać maksymalną ocenę.

Dzieci pracują z fiszkami samokontrolnymi (jedne zawierają problemy, drugie odpowiedzi, trzecie testy), nie oszukują, gdyż pracują dla siebie, nie muszą niczego udowadniać nauczycielowi.

Uwolnienie szkoły od tradycyjnych metod kontroli i oceniania edukacji ucznia.

Gazetka:

Zawierała trzy elementy: krytykujemy, winszujemy, życzymy sobie.

Dziecko publicznie wyrażało swoje krytyczne opinie o innych i o samym sobie.

Zasadą wychowawczą było, w przypadku jakiegoś wykroczenia - zadość uczynienie.

Kara jest zawsze błędem, a najwyżej złem koniecznym.

Bliższa naturze dziecka jest praca indywidualna; dziecko powinno unikać pracy zbiorowej, wykonywanej wg jednego narzuconego rytmu i tej samej treści.

Szkoła - wspólnota dorosłych i dzieci, wspólnie zarządzających życiem i pracą.

Dziecko nie odczuwa zmęczenia wówczas, gdy pracuje nad zadaniem, które je wciągnęło
i jest mu bliskie.

Stawia na samodzielne poszukiwania, które nazwał „poszukiwaniami po omacku”.