Dlaczego zagłada była możliwa?

Z. Bauman Sen o czystości oraz Nowoczesność i zagłada

Jak doszło do zagłady?

  1. Usprawiedliwienie - zaprowadzenie ładu stało się celem Hitlera, pobudki rasistowskie, ale wielu ludzi widziało w Żydach zagrożenie, ponieważ patrzono na nich stereotypowo - byli bogaci, mieli talent do interesów i mogli stanowić przeszkodę na drodze do wzbogacenia się Niemców. Ponadto Hitler uważał, że wróg zawsze broni swojego terytorium, a Żydzi jako nieposiadający własnego są jeszcze gorszym wrogiem, gdyż nie mając czego bronić, nie mając słabego punktu, o którego dobro mogliby się martwić, są podlejszym przeciwnikiem, posuwającym się w walce do niemoralnych metod. Taki wróg najpotężniejszy i trzeba go zniszczyć.

  1. Odczłowieczenie, wyolbrzymienie problemu - skoro celem wyższym było zaprowadzenie ładu, w Żydach nie widziano ludzi, a brud, który należy usunąć. Również „taśmowość” pomogła - nie było ludzi tylko numery i rubryki, masa.

  1. Podział i rutynizacja zadań - wynalazkiem umożliwiającym zagładę była biurokracja - dzięki niej zagłada była skomplikowanym procesem, w którym każdy biorący udział miał swoje wycinkowe zadanie - wykonując je nie zastanawiał się nad całym procesem, interesował się tylko własnym fragmentem, swoją częścią pracy, wykonaniem odgórnego rozkazu; często nie wiedział jakie są inne zadania i kto je wykonuje. W procesie zagłady brali udział zwykli ludzie, nikt nie czuł się odpowiedzialny - prawie nie było kontaktu kata z ofiarą.

  1. Uprzemysłowienie - Bauman nawiązuje także do Freuda i poglądu, że źródłem zepsucia ludzkości jest cywilizacja - wraz z jej rozwojem powstawały ulepszenia życia, w nowoczesności industrializacja, produkcja masowa, taśmowa - to ona umożliwiła zagładę Żydów - masowo byli przywożeni do obozów, rzędami szli i po kolei byli pozbawiani kosztowności, ubrań, nawet włosów itd. Obozy mieściły się w Polsce - centrum Europy, blisko Niemiec.

  1. Autoryzacja przemocy - jeśli wydający rozkaz zabicia ma autorytet, ludzie wykonują go bez kwestionowania jak zwyczajne polecenie służbowe.

Z perspektywy Żyda: Grynberg Winię Europę

Kertesz: