Slownik anio³ów upadlych

Abaddon (Abbadon, "niszczyciel") Hebrajskie imie greckiego Apollyona, aniola Czelusci (Ap 9, 11); takze aniola, który zwiazal Szatana na tysiac lat (Ap 20). W Ksiedze Hymnów (których kopia znajduje sie wsród rekopisów odkrytych w Qumran) mowa o "otchlani Abaddon" i "potokach Beliala [które] wdarly sie do Abaddon" W apokryfie z I w., Ksiedze starozytnosci biblijnych Pseudo-Filona, mowa o Abaddonie jako o miejscu (szeolu, piekle), a nie duchu czy demonie. Podobnie Milton w Paradise Regained (IV, 624) posluguje sie pojeciem Abaddon jako okresleniem miejsca, to jest otchlani. Zgodnie ze wspólczesna wiedza, po raz pierwszy pojecie to upersonifikowal autor Apokalipsy sw. Jana, gdzie stalo sie ono imieniem aniola. W Dziejach Tomasza z III w. Abaddon jest imieniem demona, lub samego Szatana, i tak tez rozumie je Bunyan w Wedrówce pielgrzyma. Wedlug Mathersa, autora The Greater Key of Salomon, Abaddon to imie Boga, którego uzyl Mojzesz, proszac Stwórce o zeslanie plagi gradu na Egipt. Kabalista Józef ben Abraham Gikattila uzywa slowa Abaddon jako okreslenia szóstej z siedmiu "warstw piekla", której zarzadca jest aniol Pasjel. Klopstock w Mesjadzie nazywa Abaddona "ciemnym aniolem smierci". O "szponiastych skrzydlach" Abaddona pisal Francis Thompson w wierszu to the English Martyrs (zob. Apollyon). Abaddon jest równiez utozsamiany z aniolem smierci i zniszczenia, demonem czelusci, z wladca demonów podziemnego swiata oraz Samaelem i Szatanem. Abaddon wystepuje takze jako "Aniol zniszczenia z Apokalipsy". W The Magus Baretta Abaddon przedstawiony jest na kolorowej rycinie jako jeden z "demonów zla".

Abadon Okreslenie piekla (zob. Abaddon). Pisownia (z jednym "d") wzieta z Zoharu (Deuteronomium 286a).

Abaros Zob. Armaros

Abbadon Zob. Abaddon

Abaddona Upadly aniol, serafin, niegdys wierny towarzysz Abdiela. W piesni XXI Mesjady Klopstocka, Abaddona zaluje, ze przylaczyl sie do buntu, i zwany jest "aniolem pokutujacym". Trzeba jednak zaznaczyc, ze zgodnie z doktryna chrzesijanska, upadly aniol nie odczuwa skruchy - starczy, ze raz zgrzeszyl, a staje sie zatwardzialy w zlu, i jego umysl juz na zawsze jest zwrócony ku ciemnej stronie bytu.

Abdia ("sluga") Imie aniola widniejace na zewnetrznym kregu pentagramu Salomona. Wspomina o nim Waite w The Lemegeton (ryc. 156). Wymienienie aniola w ksiedze czarnej magii nie oznacza, ze jest on zly. W "podrecznikach czarostwa" pojawia sie wiele imion swietych aniolów, którzy, przebywajac w piekle, wypelniaja polecenia Boga. Podobnie w niektórych sferach nieba przebywaja zli aniolowie (np. grigori, zwani tez czuwajacymi).

Abezi-Tibod ("ojciec czczej rady") We wczesnej tradycji zydowskiej Abezi-Tibod jest utozsamiany z Samaelem, Mastema, Uza i innymi diablami. Jest poteznym duchem, który walczyl z Mojzeszem w Egipcie, zatwardzil serce faraona i wspomagal jego czarnoksiezników. Razem z Rahabem utonal w Morzu Czerwonym (tj. Morzu Sitowia). Abezi-Tibod i Rahab sa ksiazetami Egiptu. W Testamencie Salomona Abezi jest synem Beelzeboula (Belzebuba) i demonem Morza Czerwonego; jak sam twierdzi, jest "potomkiem archaniola".

Absinthium Zob. Pio³un

Adirael ("wspanialosc Boga") Jeden z 49 duchów (niegdys zajmujacych wysokie miejsca w hierarchii anielskiej), obecnie zas sluzacych Belzebubowi, ksieciu piekla.

Adramelech (Adramelek, "król ognia") Aniol chóru tronów zwykle towarzyszacy Asmadajowi. W demonografii, Adramelech jest ósmym z dziesieciu arcydemonów; jest takze wielkim kanclerzem piekla i kawalerem Orderu Muchy, ustanowionego, jak glosi legenda, przez Belzebuba. Wezwany, Adramelech ukazuje sie pod postacia mula lub pawia. W The History of Magic Seligmanna demon ten jest przedstawiony jako kon. W Drugiej Ksiedze Królewskiej Adramelek (Adramelech) jest bogiem Sefarwaitów z Samarii, któremu skladano ofiary z dzieci. Adramelech bywal utozsamiany z babilonskim Anu i Molochem Ammonitów. W Raju utraconym Milton nazywa Adramelecha "idolem Asyryjczyków" (imie to pochodzi z mitologii asyryjskiej); w tym samym poemacie Adramelech jest upadlym aniolem, pokonanym w walce przez Uriela i Rafaela (VI, 460-463). W Mesjadzie Klopstocka Adramelech jest "nieprzyjacielem Boga, bardziej podstepnym, pysznym, zlosliwym nizli sam Szatan, diablem straszliwiej wykletym i wiekszym hipokryta". Zob. ilustracje w: Schaff, A Dictionary of the Bible, s. 26, gdzie Adramelech jest przedstawiony pod postacia skrzydlatego, brodatego lwa. Na ilustracji w Slowniku wiedzy tajemnej De Plancy'ego demon ten zostal ukazany jako mul z ogonem pawia.

Agares (Agreas, Aguares) Niegdys aniol nalezacy do chóru cnót, obecnie ksiaze piekla, dowodzacy 31 legionami zlych duchów. Ukazuje sie pod postacia starca siedzacego okrakiem na krokodylu, z krogulcem na rece. Uczy wszystkich jezyków i potrafi wywolac trzesienie ziemi. Reprodukcje pieczeci Agaresa zob. w: Waite, The Book of Black Magic and of Pacts, s. 166. Wedlug legendy Agares byl jednym z 72 duchów, które król Salomon uwiezil w mosieznym naczyniu i wrzucil do jeziora (wedlug innej wersji tej legendy wygnal go do "dolnego Egiptu").

Agrat bat Machlat Zenski aniol nierzadu, jedna z trzech pomocnic Samaela. Pozostala dwójka to Lilit i Naama.

Agreas Zob. Agares

Ahiasz (Hija) Syn upadlego aniola Szemhazaja. Nalezy wyjasnic, ze swieci aniolowie (tj, czyste duchy) nie moga miec potomstwa, natomiast aniolowie upadli oraz demony posiadaja te zdolnosc.

ahurowie Zob. asurowie

Amalek W Zoharze, duch utozsamiany z Samaelem , "zly waz, blizniacza dusza jadowitego boga".

Amezjarak (Amazarek, Semjaza, Szamjaza, Szemhazaj) W etiopskiej Ksiedze Henocha, aniol, który nauczyl rzemiosla czarnoksiezników i zielarzy. Jest jednym z dwustu lub tez jednym z wodzów dwustu aniolów, którzy zstapili z nieba na ziemie i wspólzyli z córkami ludzkimi. W greckim przekladzie Ksiegi Henocha imie Amezjaraka zastapiono imieniem "Semiazas". W etiopskiej Ksiedze Henocha, w wydaniu R.H. Charlesa, imie to otrzymalo postac, "Amiziras". Eliphas Levi, wyliczajac imiona upadlych aniolów, odróznia Amazareka (Amezjaraka) od Semjazy.

Ami Niegdys duch nalezacy do chóru aniolów, oraz chóru poteg, obecnie - "wielki przewodniczacy nizszych sfer". Posiada "doskonala znajomosc astrologii i sztuk wyzwolonych". Jak wyznal królowi Salomonowi, ma nadzieje powrócic na siódmy tron "za 1200 lat", co, jak twierdzi demonolog Wierus, "jest calkowicie nieprawdopodobne".

Amizirias Zob. Amezjarak

Amniksjel Jeden z 28 aniolów wladajacych 28 palacami Ksiezyca. Amniksjel jest jednak wymieniany równiez jako jeden z elektorów piek³a , co nakazywaloby go zaliczyc, w najlepszym razie, do aniolów upadlych.

Amnodiel Podobnie jak Amniksjel, jeden z 28 aniolów wladajacych 28 palacami Ksiezyca. Amnodiel figuruje równiez na liscie siedmiu elektorów piekla.

Amudiel Jeden z aniolów figurujacych na liscie siedmiu elektorów piekla.

anakim (hebr. anakim - giganci) Potomkowie upadlych aniolów i córek czlowieczych, o czym niejasno wspomina Ksiega Rodzaju 6. Anakim byli tak wysocy, ze - wedlug Zoharu - "Izraelici wygladali przy nich jak koniki polne". Zohar wymienia aniolów Uze i Azaela jako tych, którzy mieli dzieci "zwane anakim". Pierwotnie imie gigantów brzmialo: nefilim (upadli). W The Legend of the Jews Ginzberga mowa o tym, ze anakim "karkami dotykaja Slonca". Jest to zgodne z pogladem, czesto wyrazanym w literaturze rabinackiej i islamskiej, ze aniolowie, stojac na ziemi, siegaja glowa nieba - podobnie jak Adam, kiedy zostal stworzony, i podobnie jak kiedys (lub obecnie) Izrafel.

Anamelech Zob. Adramelech

Anane Jeden z zastepów upadlych aniolów wymienionych w etiopskiej Ksiedze Henocha.

Ananel Wedlug jednych zródel dobry aniol, wedlug innych, zly. Jako zly aniol (jeden z upadlych aniolów) Ananel mial zstapic z nieba na góre Hermon i sprowadzic na ziemie grzech.

Anani Zob. Ananel

Angra Mainju Pierwotna forma imienia Aryman; zaratustrianski odpowiednik judeochrzescijanskiego Szatana, jakkolwiek nie jest on upadlym aniolem i nie podlega wladzy Boga. W mitologii perskiej Angra Mainju byl odwiecznym przeciwnikiem Boga. W Zend Awescie Angra Mainju, brzemienny smiercia, spada z niebios na ziemie jako waz (i pod ta postacia bywa czesto przedstawiany). Angra Mainju usilowal zwiesc Zaratustre i naklonic go do buntu przeciwko Ahura Mazdzie (perski odpowiednik Najwyzszego Boga), jednak bez powodzenia.

anielscy pelnomocnicy W magii zydowskiej, anielscy pelnomocnicy to klasa duchów, które wezwane za pomoca odpowiedniego zaklecia, spelniaja dowolne zyczenia inwokanta. Zazwyczaj uwazano je za demony, jednak Eleazar z Wormacji (zydowski medrzec zycjacy w XIII wieku) utrzymywal, ze sa to swieci aniolowie.

Anikuel (Anituel) Jeden z siedmiu poteznych duchów, przedstawianych pod postacia weza z raju. jest aniolem sluzebnym Anikuelisa (lub Antikuelisa). Jak podaje Butler, Anikuel, czy tez Anikujel, jest jednym z siedmiu wielkich ksiazat krain piekielnych.

aniol aborcji Zob. Kazdeja

aniol Augsburga Imie nadane Agnes Bercia, pieknej, lecz nisko urodzonej zonie ksiecia Albrechta Wirtemberskiego. W 1435 roku zostala utopiona jako czarownica, z podpuszczenia ojca Albrechta, ksiecia Ernesta Bawarskiego.

aniol bezprawia Zob. Beliar , Matanbukus

aniol chaosu Michal. Jezeli chaos utozsamia sie z ciemnoscia, a ciemnosc ze smiercia, wówczas aniolem chaosu jest Szatan.

aniol ciemnosci Zwany takze ksieciem ciemnosci lub aniolem smierci (Belial, Bernael, Hazjel, Beliar, Szatan, itd.). "W reku Aniola Ciemnosci [znajduje sie] wszelka wladza nad synami nieprawosci, którzy chodza po drogach ciemnosci. [...] Wszystkie ich udreki i czasy cierpienia (dzieja sie) za panowania jego wrogosci". Wedlug Budge'a, który cytuje "pózna literature rabinacka", aniolem ciemnosci jest Kochbiel. W mitologii chaldejskiej aniolem tym jest An. Mitologia mandajska zna piec glównych duchów ciemnosci: Akurun (Krun), Aszdum (Szdum), Gaf, Hag i Zasgi-Zargana.

aniol Czelusci Aniol otchlani, Abaddon (hebrajska wersja greckiego imienia Apollyon), o którym mowa w Apokalipsie sw. Jana 20. W pismiennictwie pobibilijnym znany jako "niszczyciel", "król diabelskiej szaranczy" lub "koników polnych". W Wedrówce pielgrzyma Bunyana aniol ten jest diablem, Szatanem. Swiety Jan najwyrazniej nie uwazal aniola Czelusci za ducha zla, skoro to on wlasnie wiaze Szatana "na tysiac lat". Jak pisze Langton w Satan, a Portrait, aniol otchlani, czyli aniol Czelusci, "nie jest [w Apokalipsie sw. Jana] utozsamiany z Szatanem. W cyklu "Apokalipsa" Dürera (1498) znajduje sie drzeworyt zatytulowany Aniol z kluczem od Czelusci.

Aniol Edomu Edom byl nazwa Rzymu, natomiast, natomiast aniol Edomu to jedno z okreslen Szatana. "Wstapie ponad chmury i bede równy Najwyzszemu", chelpil sie aniol Edomu. Na to Bóg odrzekl: "Choc wzlatujesz ku wyzynom niczym orzel, choc wsród gwiazd twoje gniazdo, strace cie stamtad w otchlanie". Aniol Edomu byl jednym z aniolów zstepujacych na ziemie i wstepujacych do nieba po drabinie, która Jakub zobaczyl podczas snu.

aniol gehenny Temlakos, Kusziel, Szaftiel, Nasargiel, Duma. W Nowym Testamencie "gehenna" to jedno z okreslen piekla. W pismach kabalisty Józefa ben Abrahama Gikatili "gehenna" jest nazwa pierwszego z siedmiu przedsionków piekla, którego wladca jest aniol Kusziel.

aniol jecira Samael lub Szatan. Slowo jecira znaczy po hebrajsku: tworzenie. Wedlug kabaly zydowskiej istnieja cztery swiaty, z których jednym jest swiat jecira.

aniol jutrzenki W gnostycyzmie, imie smoka, które w Ksiedze Izajasza (14,12) i ewangelii wedlug sw. Lukasza (10, 18) jest okresleniem Szatana, Lucyfera.

aniol kary Wedlug Bet ha-Midrasz istnieje siedmiu takich aniolów i nosza oni imiona: Kusziel (srogosc Boza), Lahatiel (plonacy), Szoftiel (sedzia Bozy), Makatiel (plaga Boza), Hutriel (rózga Boza), Pusjel lub Puriel (ogien Bozy) oraz Rozgjel (gniew Bozy). Aniolem kary jest takze Amaliel. Koptyjska Pistis Sofia wspomina zamieszkujacego pieklo aniola kary o imieniu Ariel. O aniolach kary (zniszczenia) mowa w essenskiej Regule Zrzeszenia. W slowianskiej Ksiedze Henocha 10, 3 aniolowie kary zamieszkuja trzecie niebo. Por. Testament Lewiego, gdzie zastepy karzacych aniolów, przypuszczalnie zlych, takze przebywaja w trzecim niebie. Wedlug Charlesa sa to grigori. Zgodnie z Ksiega henocha pieklo znajdowalo sie w "pólnocnej czesci" trzeciego nieba. W gnostycyzmie koptyjskim demonem kary jest Asmodel, który w literaturze okultystycznej jest aniolem kwietnia. Midrasz Tehilim, w komentarzu do Psalmu 7, wymienia pieciu aniolów kary, których Mojzesz spotkal w niebie. Sa to: Af (gniew), Kecef (gniew Bozy), Chema (furia), Maszhit (niszczyciel) oraz Hasmed (unicestwienie).

aniol nierzadu W zoharystycznej kabale aniolem nierzadu jest Ejszet Zenunim (towarzyszka Samaela, zenski aniol trucizn i smierci). Pozostalymi trzema wspólniczkami Samaela <s.htm> i aniolami nierzadu sa Lilit, Naama i Agrat bat Machlat.

aniol niesprawiedliwosci (aniol zla) W apokryfie Nowego Testamentu Pasterz Hermasa czytamy, ze aniol niesprawiedliwosci (zla) jest "zapalczywy, / I pelno w nim goryczy, / I jest niemadry, / I dziela jego sa zle, / I przywodza slugi boze do przewrotnosci". Wprawdzie aniol ten nie jest nazwany z imienia, ale, jak sie zdaje, wolno go utozsamiac z Apollyonem.

aniol nieszczescia W dzielach takich jak Dokument Damascenski czy Ksiega Jubileuszów, aniolem nieszczescia jest Mastema, ksiaze zla, utozsamiany z Szatanem.

aniol odstepca Szatan. Tak go nazywa sw. Grzegorz Wielki w swoich Moraliach, gdzie powiada, ze "aniola odstepcy nie wabi [do swiatla zbawienia] nawet nadzieja przebaczenia". To wlasnie Grzegorz Wielki wystapil z idea, ze ludzie zostali stworzenie po to, by zastapic upadle legiony Szatana.

aniol oskarzyciel Aniol oskarzyciel to zazwyczaj przeciwnik (ha-satan), jak w Ksiedze Hioba. utozsamiano go takze z Samaelem i Mastema. Chasydzki rab Zusja z Annopola, komentujac Pirke awot (Rozdzialy ojców) powiada, ze "wszystek grzech pochodzi od aniola oskarzyciela".

aniol osobliwosci W tak zatytulowanym krótkim opoiwadaniu Edgara Allana Poe, bezskrzydly aniol "odpowiedzialny za nieszczescia rodzaju ludzkiego". Zadaniem tego aniola jest "powodowanie osobliwych wypadków, które nieustannie zdumiewaja sceptyków".

aniol perwersji W apokryfie z II w. n.e. Pasterz Hermasa czytamy, ze "kazdemu czlowiekowi towarzysza dwaj aniolowie, aniol swietosci i aniol perwersji". W polskim tlumaczeniu Pasterza Hermasa dwaj aniolowie stojacy u boku czlowieka to aniol sprawiedliwosci i aniol zla. W innym miejscu tego przekladu mowa natomiast o "aniele rozkoszy i obledu", który "do zguby prowadzi dusze slug bozych, / I odwraca ich od prawdy / Obledem zlych pozadliwosci, / W których gina".

aniol piekla Wedlug tradycji zydowskiej istnieje siedmiu glównych aniolów piekla, którym przewodzi Duma. Szesciu pozostalych to zazwyczaj: Ksziel, lahatiel, Szaftiel, Makatiel, Chutriel i Pasjel. Niektóre zródla wymieniaja tez Dalkiela, Rugzjela i Nasargiela.

aniol pychy Zob. Rahab, Szatan

aniol (ksiaze, wladca) tego swiata Szatan, Michal, jehoel, Metatron lub Sar ha-Olam (co po hebrajsku oznacza doslownie: ksiaze tego swiata). Równiez Mammon bywa wskazywany jako ten, który "dzierzy tron tego swiata".

aniol wrogosci (malach hamastema) W essenskiej Ksiedze Hymnów okreslenie Beliala, Beliara lub Mastemy.

aniol zla Szatan, Malach Ra, Mastema, Bernael, Belial, Beliar, Aryman (w mitologii perskiej) itd.

aniolowie ogromni Potezne demony, tak nazwane w Raju utraconym Miltona.

aniolowie upadli Stary Testament nie zna pojecia upadlych aniolów. W Ksiedze Hioba wyznaczonym przez Boga przeciwnikiem jest ha-satan (co oznacza wlasnie "przeciwnika" i jest okresleniem funkcji, a nie charakterystyka czy tez imieniem aniola). Wyjatkiem od tej reguly moze sie wydawac Pierwsza Ksiega Kronik (21, 1), gdzie, zdaniem niektórych komentatorów, slowo "szatan" jest imieniem sprzeciwiajacej sie Bogu istoty. Wiekszosc badaczy uwaza jednak, ze rodzajnik okreslony poprzedzajacy to slowo w innych ksiegach Starego Testamentu zostal w przekladzie opuszczony przez przypadek i ze jego prawidlowa lekcja to "szatan", a nie "Szatan". Pojecie upadlych aniolów pojawia sie w Nowym Testamencie, zwlaszcza w Apokalipsie sw. Jana 12: "Oto wielki Smok [...] / I ogon jego zmiata trzecia czesc gwiazd nieba [tj. aniolów]: i rzucil je na ziemie. / [...] I zostal stracony wielki Smok, / Waz starodawny, / który sie zwie diabel i szatan, zwodzacy cala zamieszkala ziemie, / zostal stracony na ziemie, / a z nim straceni zostali jego aniolowie". Wedlug etiopskiej Ksiegi Henocha straconych zostalo dwiescie aniolów, z czego z imienia nazwanych jest jedynie dziewietnastu (uwzgledniwszy powtórzenia i rózne wersje tego samego imienia). Ta sama ksiega wymienia "dziesietników" zastepów upadlych aniolów; sa to: Szemhazaj, Zazael, Sariel, Rumiel, Danjal, Turel i Kokabiel. W The Legends of the Jews Ginzberga wodzami upadlych aniolów sa: Szemhazaj (Semjaza), Armaros, Barakel, Kakabel, Ezekiel, Arakiel, Samsapiel i Seriel. Wilhelm z Owernii, biskup Paryza (1228-1249), w De Universo utrzymuje, ze "upadla dziesiata czesc" dziewieciu chórów anielskich, po trosze z kazdego chóru (tak uwazal takze kardynal Pullus), i ze wsród upadlych aniolów zachowana zostala hierarchia obowiazujaca w ich chwalebnym stanie. Wedlug biskupa Tusculum (1273) oraz Alfonsa de Spiny (ok. 1460) liczba aniolów upadlych wynosi 133.306.668, a swietych aniolów - 266.613.336. Inne zródla lansuja poglad, wsparty autorytetem papiezy, ze upadli aniolowie wywodza sie nie ze znanych dziewieciu chórów, lecz z chóru dziesiatego. Moore cytuje Tertuliana (De habitu mulieb), który twierdzil, ze wszystkie kobiece ozdoby i przedmioty zbytku - "naszyjniki, bransolety, barwiczki oraz puder do czernienia rzes" sa wynalazkami upadlych aniolów. Izydor z Sewilli (Sententiae) zapewnia nas, ze kiedy aniolowie-odszczepiency upadli, "pozostali umocnili sie w woli trwania w stanie wiecznej szczesliwosci", jednak wzmianki w Biblii o tym, ze Bóg nie ufal swietym aniolom (juz po upadku) sklanialyby do przeciwnego wniosku. Za przyczyne stracenia Szatana dosc powszechnie uwaza sie grzech pychy ("przez ten grzech upadli aniolowie"). Inna interpretacja pochodzenia upadlych aniolów odwoluje sie do Ksiegi Rodzaju 6, gdzie mowa o synach Boga (aniolach), którzy "widzac, ze córki czlowiecze sa piekne, brali je sobie za zony". Henoch widzial "siedem gwiazd wielkich niczym plonace góry", które zostaly stracone za to, ze nie wzeszly o wyznaczonej porze. W najwczesniejszych zródlach upadli aniolowie sa nazywani spadajacymi gwiazdami. Swiety Tomasz z Akwinu utozsamial upadlych aniolów z demonami. Pisarze chrzescijanscy póznego sredniowiecza za demony uwazali wszelkie bóstwa poganskie. W wiekszosci zródel przywódca aniolów-odszczepienców jest Szatan, wszelako w pismach apokryficznych bywa nim Mastema, Beliar (Belial), Azazel, Belzebub, Samael i inni. W tradycji islamu jest nim Iblis. Wedlug Testamentu Lewiego upadli aniolowie sa "uwiezieni w drugim niebie". W slowianskiej Ksiedze Henocha, upadli aniolowie takze przebywaja w drugim niebie, gdzie "wiszac na lancuchach, oczekuja sadu ostatecznego". "W literaturze zydowskiej - powiada Caird (Principalities and Powers) - najczestsza przyczyna upadku aniolów sa ludzie". Caird cytuje Apokalipse Barucha: "cielesna natura czlowieka stala sie nie tylko zagrozeniem dla jego wlasnej duszy, ale tez powodem upadku aniolów". Wedlug legendy (Budge, Amulets and Talismans) straceni aniolowie spadali z niebios przez dziewiec dni.

aniolowie zepsucia moralnego (lub wiecznego potepienia) Pierwotnie, wedlug literatury talmudycznej, istnialo 70 aniolów opiekunczych, których Bóg wyznaczyl jako wladców 70 narodów ziemi. Aniolowie ci zgrzeszyli, uczestniczac w wasniach miedzy narodami i stali sie aniolami zepsucia moralnego. jedynym aniolem z tej grupy, który nie ulegl grzechowi, byl aniol opiekunczy Izraela, Michal.

Anmael (Chnum) Jeden z przywódców upadlych aniolów, czasem utozsamiany z Szemhazajem (Semjaza), gdyz Anmael, tak jak Szemhazaj, proszac o reke córke czlowiecza (Istahar), obiecal jej wyjawic pelne Imie Boze.

antychryst Zazwyczaj Beliar lub Beliel; równiez okreslenie Nerona. Okreslenie "Antychryst" (doslownie kontr-Chrystus) wystepuje tylko w Pierwszym i Drugim Liscie sw. Jana Apostola. Wedlug De Plancy'ego ( Slownik wiedzy tajemnej) "Ma on sprawowac rzady na ziemi tuz przed koncem swiata [...] Jego metody przesladowan beda tym grozniejsze, ze uciekac sieon bedzie do wszelkich sposobów zjednywania sobie ludzi. O wiele czesciej stosowac bedzie przekupstwo niz gwalt. A poniewaz ma czynic cuda, wielu okresla go mianem imitatora Boga".

Apollyon (Appolyon, Apollion) Grecka forma hebrajskiego imienia Abaddon, czyli "niszczyciel". W Apokalipsie sw. Jana 9, 11 Apollyon jest "aniolem Czelusci". W rozdziale 20, 2 tejze ksiegi aniol ten "pochwycil Smoka, / Weza starodawnego, / którym jest diabel i szatan, / i zwiazal go na tysiac lat". Sadzac z powyzszego cytatu, Apollyon jest swietym (dobrym) aniolem, sluga i poslancem Bozym. W okultyzmie jednak oraz, ogólnie mówiac, w pismach niekanonicznych jest to aniol zla. Terminem "Apollyon" poslugiwano sie takze jako okresleniem siedziby zlych duchów (piekla). W Wedrówce pielgrzyma Bunyana Apollyon jest diablem. Bunyan tak go opisuje: "pokryty jest rybia luska, ma skrzydla, niczym smok, niedzwiedzie lapy, a zjego brzucha bucha dym i ogien". Tak tez przedstawil go XVII-wieczny artysta, którego rysunek byl reprodukowany w pierwszych wydaniach Wedrówki pielgrzyma. Voltaire utozsamia Apollyona z Arymanem, perskim bogiem zla. Wedlug Barretta (The Magus) Apollyon i Abaddon to dwaj rózni aniolowie, "naczynia niegodziwosci" (tj. upadle anioly lub demony). Dürer przedstawil Apollyona na ostatnim drzeworycie z cyklu "Apokalipsa", zatytulowanym Aniol z kluczem od Czelusci (ok. 1496-1497).

Arakael Zob. Arakiel

Arakiba (Arakab, Aristikifa, Artakifa) Zly (upadly) aniol, który sprowadzil na ziemie grzech, o czym opowiada etiopska Ksiega Henocha. Arakiba pelni tam funkcje "dziesietnika" armii odstepców.

Arakiel (Arakujel, Aracjel, Arkael, Sarakuael) Jeden z dwustu upadlych aniolów, o których mowa w etiopskiej Ksiedze Henocha. Arakiel nauczyl ludzi orientacji w terenie. Jednakze w Ksiegach Sybilli Arakiel, jak sie wydaje, nie jest aniolem upadlym - jest tam bowiem jednym z pieciu aniolów, które prowadza dusze ludzkie na sad (pozostali czterej to: Ramiel, Uriel, Samiel i Azjel). Imie Arakiel znaczy: "ten, który sprawuje wladze nad ziemia".

Araksjel Wedlug etiopskiej Ksiegi Henocha, jeden z upadlych aniolów.

Arasek Jedna z form imienia Nisroch

Arazjel (Arazjal, Atriel, Esdriel, Sahariel, Seriel, Sarial itd. - "moim ksiezycem jest Bóg") Aniol, który zgrzeszyl, zstepujac na ziemie, aby zwiazac sie z kobieta smiertelna. Arazjel wraz z Bagdalem, rzadzi znakiem Byka.

archaniol upadly Okreslenie Szatana w Raju utraconym Miltona: "Z ksztaltów nie znikla jeszcze dawna jasnosc / I byl upadlym archaniolem, który / Nadmiar swej chwaly stracil".

Ariel (Arael, Ariael, "lew Bozy") Imie aniola w apokryficznej Czwartej Ksiedze Ezdrasza, a takze w The GreaterKey of Solomon Mathersa, The Grand Grimoire i licznych traktatach poswieconych magii, gdzie przedstawiano go z glowa lwa. Cornelius Agrippa pisal: "Ariel to imie aniola, czasem takze demona, równiez miasta zwanego Ariopolis, gdzie czcza go jako bozka". W The Hierarchy of the Blessèd Angels Heywooda Ariel jest jednym z siedmiu aniolów rzadzacych wodami, a takze "poteznym wladca ziemi". Mistycy zydowscy uzywali imienia Ariel jako poetycznego okreslenia Jerozolimy. Równiez w Biblii Ariel to symboliczna nazwa Jerozolimy. W pismach okultystycznych Ariel jest "trzecim archontem wiatrów". Wspomina sie tam takze o Arielu jako pomocniku Rafala (Rafaela) w leczeniu chorób. W koptyjskiej Pistis Sofia, Ariel jest aniolem kary przebywajacym w piekle, spelniajacym te sama funkcje, co mandajski Ur. W Testamencie Salomona aniol ten jest zwierchnikiem demonów. W tradycji gnostyckiej Ariel jest wladca wiatru i bywa utozsamiany z Jaldabaotem. W kabale praktycznej jest to aniol upadly, pierwotnie nalezacy do chóru cnót. Wedlug Johna Dee, nadwornego astrologa królowej Elzbiety, imie Ariel powstalo z polaczenia imion Anael i Uriel. W Burzy Szekspir "obsadzil" Ariela w roli ducha powietrznego. W Raju utraconym Ariel jest zbuntowanym aniolem, który pierwszego dnia bitwy w niebie zostaje pokonany przez serafina Abdiela. Poeta Shelley sam przedstawial sie jako Ariel, i tak tez Maurois zatytulowal jeg biografie. Sayce dopatruje sie zwiazku miedzy Arielem i erelim, chórem aniolów utozsamianych z tronami.

Ariok (Ariuch, Orioch, Arioch - "srogi lew") W Ksiedze Rodzaju 14, 1 Ariok jest królem Ellasaru. W legendzie zydowskiej Ariok jest aniolem strózem przodków i potomków Henocha, wyznaczonym przez Boga do strzezenia pism patriarchy. Wedlug innych zródel Ariok jest demonem zemsty, stronnikiem Szatana, upalym aniolem (jak w Raju utraconym Miltona, gdzie podczas bitwy w niebie ulega serafinowi Abdielowi). Wedlug De Plancy'ego (Slownik wiedzy tajemnej) Arioch jest demonem zemsty, lecz "posluguje sie zemsta tylko wobec tych, którzy sami sie do niej uciekaja". W Pierce Penilesse Nasha znajduje sie wzmianka o "wielkim Arioku, którego nazywaja duchem pomsty".

Ariuch Zob. Ariok, Orioch

Armaros (Armers, Farmaros, Abaros, Arearos) Jeden z updalych aniolów, o których wspomina etiopska Ksiega Henocha. Armaros uczy "odczyniania uroku". Wedlug R.H. Charlesa imie Armaros moze byc znieksztalceniem imienia Araros.

Armen (Ramiel?, Arakiel?, Barakuel?) Jeden z upadlych aniolów, o których wspomina etiopska Ksiega Henocha.

Aryman (Ahriman, Ariman, Ahraman, Dahak, Angra Mainju - "Zly Duch") Perski ksiaze zla, pierwowzór chrzescijanskiego Szatana. Wedlug Zaratustry, który byl kuszony przez Arymana, ale wyszedl z tej próby zwyciesko, to wlasnie Aryman sprowadzil smierc na ziemie, zabijajac pierwowzór czlowieka i zwirzat. W czasach poprzedzajacych panowanie dyanstii Sasanidów Aryman nie byl uwazany za ducha calkowicie zlego. Mazdajscy magowie skladali mu ofiary. Aryman dorównuje potega swemu blizniaczemu duchowi, Ahura Mazdzie, ale, zgodnie z przepowiednia Zaratustry, ostatecznie zostanie pokonany przez "wszechwiedzacego pana nieba i ziemi".

Asael ("ten, któego stworzyl Bóg") Aniol sluzebny Szemhazaja, który wspólzyl z córkami ludzkimi; a zatem, jest to aniol upadly. (Zob. Azael; Azazel).

Asbiel ("ten, który uciekl od Boga") W etiopskiej Ksiedze Henocha Asbiel zostalzaliczony do aniolów upadlych. "Udzielil swietym synom Bozym falszywej rady i namówil ich do grzechu z córkami ludzkimi".

asija W kabalistycznej kosmologii, najnizszy z czterech swiatów: swiat dzialania (czynienia), zwany tez swiatem olifot, tj. swiatem "rozbitych naczyn" i demonów. jest on siedziba ksiecia ciemnosci, Samaela.

Asjel ("stworzony z Boga") W apokryficznej Czwartej Ksiedze Ezdrasza, jeden z pieciu "mezów" (tj. aniolów) wyznaczonych przez Boga do przepisania 94 ksiag podyktowanych przez Ezdrasza. Czterej pozostali "mezowie" to: Dabria (Ekanus), Selemia, Selekucja i Sarea 9Sarga). "Dwadziescia cztery ksiegi kanoniczne Starego Testamentu, a pozostale siedemdziesiat to ksiegi ezoteryczne, przeznaczone jedynie dla wtajemniczonych. Wedlug Ksiegi Razjela, Asjel to aniol uzdrowienia. W Testamencie Salomona Asjel jest diablem, który demaskuje zlodziei i potrafi odnalezc ukryte skarby. Jego podobizna widnieje na amulecie majacym chronic przed nagla i niespodziewana smiercia.

Asmadaj Jeden z dwóch "poteznych tronów", o których wspomina Milton w Raju utraconym. Uriel i Rafael pokonali jednak Asmadaja oraz jego towarzysza Adremelecha - aniolów, "co pragnely z Bogiem / zrównac sie, gardzac wszystkim, co ponizej"; Zob. Asmodaj.

Asmodaj (Aszmedaj, Asmodiusz, Sidonej) Wedlug Budge'a, upadly aniol, "który ma skrzydla, polatuje to tu, to tam, oraz zna tajemnice przyszlosci". Asmodaj uczy matematyki i potrafi uczynic czlowieka niewidzialnym. Jest tez wodzem 72 legionów duchów piekielnych. Przywolany, ukazuje sie pod postacia istoty o trzech glowach (byka, barana i czlowieka). Asmodaj jest jednym z bohaterów poematu Johna Drydena, The State of Innocence. Odmiana tego imienia jest Hasmodaj - jeden z demonów Ksiezyca.

Asmodel W magii obrzedowej, aniol kwietnia. Jest takze wladca znaku Byka. Pierwotnie Asmodel byl jednym z wodzów chóru cherubinów. Obecnie, jak czytamy w koptyjskiej Pistis Sofia, jest demonem kary. Kabala zalicza go do dziesieciu sefirot zla i nieczystosci.

Asmodeusz ("duch zla") Imie pochodzi od aeszma dewa, a sam asmodeusz jest bardziej perskim niz zydowskim diablem. niemniej zostal wlaczony do tradycji zydowskiej, gdzie uwazany jest za ducha zla. Zdaniem Forlonga (Encykopedia of Religions) Asmodeusz to "talmudyczny Aszmedaj, demon przejety z Zend Aszmadewy" i "wsciekly diabel"; wedlug Forlonga to wlasnie Asmodeusz upil Noego. W Ksiedze Tobiasza (3, 8; 8, 3) Asmodeusz jest zlym duchem, który zabil siedmiu nowo poslubionych mezów Sary i który, pokonany przez aniola Rafala (Rafaela), uciekl "az do Górnego Egiptu". W demonologii Asmodeusz jest zarzadca piekielnych domów gry. Zdaniem demonologa Wierusa, wzywajac Asmodeusza, nalezy zdjac nakrycie glowy, w przeciwnym razie demon oszuka przywolujacego. Barett (The Magus, t.2) przedstawia Asmodeusza jako jedno z "naczyn gniewu Bozego". Asmodeusz jest glównym bohaterem powiesci Lesage'a Diabel kulawy. W The Devil's Own Dear Son Cabbela Asmodeusz jest synem pierwszej zony Adama, Lilit, i demona Samaela. Z kolei w Ksiedze swietej magii Abra-Melina czytamy, ze "zdaniem niektórych rabinów Asmodeusz byl smiertelnikiem, owocem kazirodczego zwiazku Tubal-Kaina z jego siostra Naama; zdaniem innych, byl on demonem nieczystosci". Wedlug jeszcze innej legeny Asmodeusz narodzil sie ze zwiazku Adama z Lilit. W tradycji zydowskiej jest tesciem demona Bar Szalmona. W tradycjach o Salomonie Asmodeusz wystepuje takze pod imionami Saturn, Markolf i Morolf. Jak glosi legenda, Asmodeusz zostal pojmany przez Salomona i zmuszony do pomocy przy budowie Swiatyni. Zdolal jednak oszukac króla, nastepnie wygnal go z królestwa i sam zasiadl na tronie. "Po dlugiej zebraczej wedrówce Salomon powrócil i przepedzil Asmodeusza". Demon ten jest uwazany za wynalazce wszelkiej rozrywki, muzyki, tanca, sztuki dramatycznej oraz "nowych mód francuskich". W Talmudzie Asmodeusz, król demonów, jest "wladca nad wszystkimi sprawami dotyczacymi liczb parzystych". Zgodnie z tradycja okultystyczna "Asmodeusz nalezal przed swym upadkiem do grona serafinów", obecnie jest demonem, który "napelnia mezczyzn zadza, prowadzaca do wiarolomstwa". Ponadto "obdarza magicznymi pierscieniami; pokazuje, jak stac sie niewidzialnym; uczy geometrii, arytmetyki, astronomii i nauki o ruchu. Zna równiez miejsca ukrycia skarbów". Wezwany, ukazuje sie jako ksiaze "o trzech glowach: byczej, ludzkiej i baraniej. Ma tez ogon weza, gesie nogi i zieje ogniem". Dosiada smoka i dzierzy w dloniach choragiew i wlócznie.

Astafajos W gnostycyzmie, jeden z siedmiu aniolów obecnosci. W doktrynie ofickiej Astafajos jest jednym z siedmiu archontów zrodzonych z Jaldabaota. Jak podaje Orygenes, jest on "wladca trzeciej bramy" i "rzadca pierwszego elementu, wody", a jego imie wywodzi sie z "nauk magicznych". Wedlug niektórych zródel Astafajos byl jednym z siedmiu synów Sydyka (Melchizedeka); wedlug innych imie to jest jedna z form imienia Szatan. W teogonii fenickiej Astafajos byl przedwieczna istota niebianska. Wedlug Kinga Astafajos to "zydowski aniol planety Merkury".

Astaribo W sredniowiecznych traktatach, jedno z imion Lilit.

Astarot (Asterot) Niegdys serafin, obecnie wielki ksiaze piekiel. Zdaniem Michaelisa Astarot byl ksieciem chóru tronów. W piekle Astarot "chetnie opowiada o upadku [aniolów], nie przyznaje sie jednak, ze sam jest jednym ze zbuntowanych duchów". Jak twierdzi Barett, "w jezyku greckim imie Astarota brzmi: Diabolus". Wedlug Grimorium Verum miejscem stalego pobytu Astarota jest Ameryka. Wezwany, Astarot zjawia sie w postaci "pieknego aniola jadacego na smoku, w prawej rece trzyma zmije. Nie wolno jednak dopuszczac go zbyt blisko, bo przerazliwie cuchnie". Jak podaje De Plancy (Slownik wiedzy tajemnej), Astarot "czczony byl przez Filistynów i mieszkanców Sydonu". Obecnie pelni funkcje wielkiego skarbnika piekla, gdzie naucza sztuk wyzwolonych. Jak glosi legenda, Astarot byl "jednym z siedmiu ksiazat piekiel, którzy odwiedzili Fausta. Wedlug angielskiej tradycji pojawia sie jako waz o ceglastoczerwono mieniacym sie ogonie, dwu zóltych silnych i krótkich nogach, bialozóltawym brzuchu, rudobrazowej szyi i ostrym szpikulcu zakonczonym na ksztalt kolca jeza".

Astarte (Aszterot, Asztoret, Isztar-Wenus) Glówne zenskie bóstwo starozytnych Fenicjan, Syryjczyków i Kartaginczyków. Astarte byla syryjska boginia ksiezyca i plodnosci, pierwowzorem greckiej Afrodyty. Jako Asztarte, czczona byla przez Sydonczyków, tj. Fenicjan. W okultyzmie Astarte jest zenskim demonem kwietnia. W Raju utraconym jest upadlym aniolem, utozsamianym z Astoretem. Wedlug De Plancy'ego Astarte jest "samica Astarota" i przedstawiania jest "z glowa jalówki".

Astoret W Raju utraconym, upadly aniol.

asurowie lub ahurowie Aniolowie w mitologii aryjskiej; w hinduizmie asurowie stali sie zlymi duchami lub nizszymi bóstwami, toczacymi wieczna wojne z dobrymi bogami (surjami); pierwotnie byli bogami wiedzy tajemnej, sa porównywani z upadlymi aniolami w tradycji chrzescijanskiej.

Aszamdon Jedna z wersji imienia Szamdan.

Aszmedaj (Aszmodaj, Asmodée, Asmadaj, Asmodeusz, Chammadaj, Sydonaj) W tradycji rabinackiej, poslaniec Boga, a zatem aniol. Jednakze, jako przeciwnik Salomona oraz wladca Poludnia dowodzacy 66 legionami duchów, postrzegany jest zwykle jako aniol zla; niektóre zródla okultystyczne wrecz utozsamiaja go z wezem, który skusil Ewe w ogrodzie Edenu. DObry czy zly, aniol czy demon, zazwyczaj uwazanu jest za ducha nieszkodliwego. Opisuje sie go jako cherubina, "ksiecia szedim (demonów)", oraz "wielkiego filozofa".

Ataf Zly aniol, pomagajacy pokonac przeciwnika; takze wzywany w zakleciach sklócenia malzonków.

Artakulf Wedlug Voltaire'a, wódz upadlych aniolów wymienionych w Ksiedze Henocha.

Atot W gnostycyzmie, jedna z dwunastu poteg niebianskich, zrodzonych z Jaldabaota.

Atriel Zob. Arazjel

Aurchi Be-Ram El Wedlug legendy, aniol, który przed Potopem utrzymywal grzeszne stosunki z córkami ludzkimi, utozsamiany z innym upadlym aniolem, Ramielem.

Auza (Aza, Oza) Syn Elohima (tj. syn Bozy), jeden z upadlych aniolów, który utrzymywal stosunki cielesne z córkami ludzkimi.

Auzael Zob. Azazel, Auza

Awar (El Awar) Jeden z synów Eblisa, zwanego demonem lubieznosci.

Awitue W tradycji rabinackiej, jedno z osiemnastu imion Lilit.

Aza (Szemhazaj, "mocny") Wedlug tradycji rabinackiej, upadly aniol, który za utrzymywanie stosunków cielesnych z córkami ludzkimi zostal zawieszony miedzy niebem a ziemia (razem z Azaelem). Wedlug legendy Aza (Szemhazaj znaczy: imie Aza) nieustannie spada, z jednym okiem zamknietym, a drugim otwartym, tak aby przez caly czas mial swiadomosc swego polozenia i tym wieecj cierpial. Istnieje takze inne wyjasnienie wygnania Azy z nieba, mianowicie takie, iz sprzeciwil sie on wyniesieniu Henocha, kiedy patriarcha zostal przemieniony w aniola Metatrona (zob. Eblis). W tradycji Salomonowej Aza byl aniolem, który wyjawil zydowskiemu królowi tajemnice niebianskie, czyniac zen najmadrzejszego czlowieka na ziemi. Wedlug Talmudu, przed potopem, Aza i Azael splodzili ze zla Naama, córka Lameka, sedim, asyryjskie bóstwa opiekuncze. Odeberg, we wstepie do swojego wydania hebrajskiej Ksiegi Henocha, zwraca uwage, ze Aza byl niegdys zwierzchnikiem jednej z dwóch grup aniolów dowodzonych przez Metatrona (aniolów sprawiedliwosci). A zatem w tym czasie Aza nie byl jeszcze aniolem upadlym.

Azael (Aza, Azjel, Asjel - "ten, którego umacnia Bóg") Wedlug jednych zródel Aza i Azael to imiona tego samego aniola, wedlug innych kryja sie pod nimi dwaj rózni aniolowie. Innymi wersjami tego imienia saAsjel i Azazel. W poczatkowych fragmentach hebrajskiej Ksiegi Henocha Azael jest przedstawiany jako jeden z trzech aniolów sluzebnych (dwaj pozostali to Uza i Aza), zamieszkujacych siódme niebo; jednak w dalszych czesciach tej samej ksiegi wystepuje juz jako aniol upadly, a takze, wraz z Aza, jako jeden z maskim. Za utrzymywanie stosunków cielesnych z córkami ludzkimi zostal skazany na przeklucie nosa. Wedlug innej wersji tej legendy Azael byl jednym z dwóch upadlych aniolów, którzy wspólzyli z Naama, córka Lameka, plodzac sedim, asyryjskie bóstwa opiekuncze. Za kare Azael zostal przykuty lancuchami do ostrych skal, gdzie oczekuje Sadu Ostatecznego. Aniol ten nauczyl ludzi czarów, za pomoca których moga oni (lub mogli) spowodowac opuszczenie sie Slonca, Ksiezyca i gwiazd na ziemie, i tym samym przyblizyc do ludzi przedmiot ich balwochwalczego kultu. Cornelius Agrippa w Three Books of Occult Philosophy podaje imiona czterech zlych aniolów, bedacych przeciwnikami czterech swietych wladców zywiolów, i wsród aniolów upadlych wymienia Azaela. Schwab utozsamia Azaela (Azjela) z Szemhazajem (Samjaza), straznikiem ukrytych skarbów.

Azaradel W etiopskiej Ksiedze Henocha Azaradel jest jednym z upadlych aniolów, którzy objasniaja ludziom bieg Ksiezyca.

Azazel (Azael, Hazazel, "Bóg umacnia") W etiopskiej Ksiedze Henocha Azazel jest jednym z wodzów 200 upadlych aniolów. Azazel "nauczyl mezczyzn wykuwac miecze i tarcze", a kobiety "noszenia ozdób i malowania powiek". W literaturze rabinackiej i targumach Azazel jest kozlem ofiarnym; w Ksiedze Kaplanskiej Azazel to prawdopodobnie imie demona pustyni, któremu poswiecony jest jeden z kozlów ofiarnych. W Zoharze "zly Azazel" to jezdziec dosiadajacy weza. W ksiedze tej okreslony jest jako wódz anielskiego chóru bene elim (lub iszim, nizszych aniolów, "ludzi-duchów"). Swiety Ireneusz nazywa Azazela "aniolem upalym, lecz wciaz poteznym". W Apokalipsie Abrahama jest on "wladca piekla, zwodzicielem ludzkosci", który w swej prawdziwej postaci jest demonem o siedmiu wezowych glowach, czternastu obliczach i dwunastu skrzydlach. Zydowska legenda opowiada o aniele Azazelu, który nei chcial sie poklonic Adamowi (w Koranie aniolem tym jest Eblis lub Iblis), kiedy Bóg przedstawial pierwszego czlowieka zgromadzeniu hierarchów niebianskich. Za to nieposluszenstwo Azazel zostal ogloszony "przekletym Szatanem". Wedlug legendy arabskiej, kiedy Bóg nakazal aniolom zlozyc hold Adamowi, Azazel odmówil, twierdzac, ze nie widzi powodu, aby "syn ognia [tj. aniol] mial sie klaniac synowi gliny [tj. smiertelnikowi]. Za to nieposluszenstwo Bóg wygnal Azazela z raju i zmienil jego imie na Eblis. Milton w Raju utraconym nazywa Azazela "cherubinem roslym", ale takze upadlym aniolem i chorazym Szatana. Zdaniem Maurice'a Bouissona Azazel byl pierwotnie semickim bogiem trzód i dopiero pózniej zostal zdegradowany do rangi demona. Bamberger (Fallen Angels) sklania sie do pogladu, ze pierwsza gwiazda, która spadla (gwiazda oznacza tu aniola) to wlasnie Azazel.

Azazjel Jedno z imion upadlego serafina Semjazy (Szemhazaja). W dramacie Niebo i ziemia Byrona pobozna Anah, wnuczka Kaina, stara sie naklonic Azazjela, aby jej wyjawil Pelne Imie (Boga). W utworze tym, w dniu Potopu, Azazjel unosi Anah na inna planete. W dramacie Niebo i ziemia wystepuja dwaj upadli aniolowie: Azaziel (Azazjel) i Samiasa (Semjaza); tak wiec, Azazjel nie moze byc jednym z imion Semjazy.

Azibiel Jeden z dwustu aniolów, którzy, wedlug etiopskiej Ksiegi Henocha, zstapili z nieba, aby pojac za zony córki ludzkie (o wydarzeniu tym wspomina Ksiega Rodzaju 6). W ten sposób Azibiel dolaczyl do grona aniolów upadlych.

Azjel Zob. Azael

Azkiel Jeden z wodzów dwustu upadlych aniolów, o których mowa w Ksiedze Henocha; takze jeden z aniolów, którzy zstapili z nieba, aby pojac córki ludzkie za zony.