Wojciech Jaźniewicz

Rok V

Klasa I LO

Katecheza

Temat: Ewangelie jako wiarygodne źródło poznania Jezusa.

Cel ogólny: Młodzież winna zdobyć przekonanie, że Ewangelie są wiarygodnymi żródła mi historycznymi mówiącymi o Jezusie, Jego życiu i nauce.

treść	Metody, środki dydaktyczne, formy pracy,
l. Nieskażoność tekstów Ewangelii Cel: Uczniowie winni poznać, że teksty Ewangelii nie uległy zniekształceniu w ciągu wieków. Katecheta nawiązuje do poprzedniej jed­nostki i zwraca się z pytaniem do uczniów: Czy o Jezusie Chrystusie wiemy tylko ty­le, Hę przekazali nam starożytni history­cy i dokumenty niechrześcijańskie? Uczniowie z pewnością powiedzą, że głównym źródłem wiadomości o Jezusie, Jego ży­ciu i nauce, są Ewangelie. W związku z tym stawia przed uczniami problem, stanowiący treść obecnej katechezy, mianowicie: Czy Ewangelie zasługują na nasze zaufa­nie jako źródła historyczne? Pytanie powyższe poleca zapisać w zeszy­tach Następnie ukazuje, że w rozwiązywaniu tego problemu wielką pomocą są odkrycia archeologiczne. Następnie wyświetla fragment filmu dokumentalnego o odkryciach archeologicznych w Ziemi Świętej. Wszystkie te odkrycia archeologiczne są dla nas dlatego tak cenne, ponieważ umoż­liwiają porównanie obecnych tekstów Ewan­gelii z tekstami sięgającymi niemal czasów apostolskich oraz pozwalają na stwierdze­ nie, że w ciągu wieków nie uległy one znie­kształceniu. Jako pierwszy wniosek katecheta poleca zapisać w zeszytach (pod wcześniej zamiesz­czonym pytaniem): — Odkrycia archeologiczne potwierdzają nieskażonosć Ewangelii.	Pogadanka. Zapis w zeszycie. Film.
2. Etapy powstawania Ewangelii Cel; Na podstawie poznania etapów i czasu powstania Ewangelii uczniowie winni przekonać się o ich wartości historycznej. Katecheta nawiązuje do wniosku zapisa­nego w zeszytach stwierdzając, że odkrycia archeologiczne dają nam pewność posiada­nia nieskażonych, autentycznych tekstów Ewangelii. Ale powstaje nowy problem: — Kiedy i w jaki sposób doszło do ich zre­dagowania? Rozwiązania tego problemu uczniowie do­konują sami w oparciu o lekturę podręcznika. Na­stępnie przeprowadza z nimi rozmowę na te­mat przeczytanego tekstu i tworzy na tabli­cy przy ich pomocy tabelę przedstawiającą trzy etapy powstawania Ewangelii. Jako drugi wniosek poleca zapisać w zeszytach: — Niewielka odległość czasowa między ży­ciem Jezusa a powstaniem Ewangelii po­twierdza ich wartość historyczną.	Wprowadzenie do indywidualnej pracy z podręcznikiem. Lektura indywidualna tekstu z podręcznika. Wspólne tworzenie tabeli na tablicy Zapisanie wniosku na tablicy.
3. Pisarze Nowego Testamentu wiarygodny­mi świadkami Cel: Uczniowie winni zdobyć przekonanie, że można zaufać Ewangeliom, ponieważ ich autorzy są wiarygodnymi świadka­mi. Pozostaje jeszcze do rozwiązania jeden problem, mianowicie — wiarygodności sa­mych autorów Ewangelii. Katecheta infor­muje, że można nieraz spotkać się z zarzuta­mi zafałszowania tekstów Ewangelii przez samych ich autorów. Prosi uczniów, aby w oparciu o indywidualną lekturę z podręcznika frag­mentu zatytułowanego ,,Pisarze Nowego Te­stamentu wiarygodnymi autorami" odpowie­dzieli na dwa najczęściej pojawiające się za­rzuty: — Ewangeliści z pewnych powodów zafał­szowali fakty z życia Jezusa popełnili „świadome" kłamstwo). — Ewangeliści przez swą egzaltacje czy fa­natyzm religijny nie byli zdolni do przed­stawienia obiektywnej prawdy (popełni­li „nieświadome"' kłamstwo). Na podstawie przeczytanego tekstu ucz­niowie winni wykazać bezzasadność powyż­szych zarzutów. Katecheta podsumowuje dyskusję wyciągnięciem wniosku, który ucz­niowie zapisują w zeszytach: — Autorzy EwangeJii sq wiarygodnymi świadkami. W podsumowaniu całej jednostki kateche­ta ukazuje, że osiągnięte wyniki poszukiwań zapisane w postaci wniosków do zeszytów, potwierdzają historyczną wartość Ewangelii: posiadane przez nas Ewangelie nie uległy zniekształceniu w ciągu wieków, samo ich powstanie dzieli niewielka odległość czaso­wa od życia Jezusa, można też zaufać ich autorom, ponieważ są wiarygodnymi świad­kami. Katechezę można zakończyć odczytaniem tekstu J 21, 24-25. Katecheta zachęca, aby uczniowie potraktowali go jako modlitewną refleksję i wyraz wdzięczności za przekaza­ne nam świadectwo Ewangelistów.	Indywidualne odczytanie fragmentu z podręcznika. Dyskusja. Zapisanie wniosku w zeszytach. Podsumowanie. Modlitewna refleksja.