Celem wykonywanego przez nas ćwiczenia było zapoznanie się ze zjawiskiem aktywności optycznej, które definiuje się jako własność niektórych substancji, polegająca na zdolności skręcania światła spolaryzowanego. Naszym zadaniem było wyznaczenie współczynnika skręcalności właściwej sacharozy oraz jego zależność od długości fali. W tym celu korzystaliśmy z układu pomiarowego składającego się z oświetlacza emitującego światło białe, filtra, dwóch polaryzatorów
i 
oraz komórki pomiarowej zawierającej badany roztwór. Na skali polaryzatora 
odczytywaliśmy o jaki kąt ośrodek aktywny skręcił płaszczyznę polaryzacji. Uzyskane wartości użyliśmy do dalszych obliczeń.
