Uzupełnienie pyt.15.

Suszenie rozpyłowe

− metodę stosuje się w utrwalaniu biomas bakterii, drożdży, preparatów enzymatycznych i

antybiotyków

− przy dużym stopniu dyspersji roztworów, odparowanie wody następuje praktycznie

momentalnie, dzięki czemu czynnik suszący o wysokiej temperaturze nie powoduje dużych

strat ich aktywności

Zalety suszenia rozpyłowego

− wysoka jakość gotowego produktu (biopreparatów z niewielką stratą aktywności

biologicznej)

− duża intensywność wymiany ciepła między rozpylanych roztworem a ogrzanym czynnikiem

suszącym, zależna od temperatury i wilgotności czynnika suszącego oraz dyspersji roztworu

(wielkości kropel)

− możliwość automatycznego sterowania procesem

− odwadniania roztworów systemem ciągłym

Wady tej metody

− mała wydajność odparowania wilgoci w jednostce objętości komory suszenia, co wymusza

projektowanie dużych rozmiarów komór

− relatywnie duże jednostkowe zapotrzebowanie na energię

− duże koszty inwestycyjne