Michał Anioł - architekt

Michał Anioł, właściwie Michelangelo Buonarroti (1475-1564), jeden z najwybitniejszych artystów włoskich i europejskich epoki renesansu. Ur. w Caprese koło Arezzo. Rzeźbiarz, malarz, architekt i poeta.

Wykształcony we florenckim warsztacie malarza D. Ghirlandaio, a w dziedzinie rzeźby w pracowni Bertolda di Giovanni. Jego działalność artystyczna jest związana z Bolonią (1494-1495), Florencją (1501-1505, 1517-1534), a przede wszystkim z Rzymem (1496-1501, 1505-1517, 1534-1564), gdzie twórczość artysty objęta została mecenatem papieskim.

Michał Anioł jako architekt wprowadził nowe, dynamiczne zasady kompozycji oraz odmienne pojmowanie przestrzeni - stosował klasyczne elementy w sposób sprzeczny z ich tradycyjnymi funkcjami. W najbardziej nowatorskiej kaplicy Medyceuszy odrzucił kanony klasycznego piękna, przewężając ostro proporcje okien. W przebudowie kościoła św. Piotra oparł się na planach Bramantego(plan krzyża greckiego wpisanego w kwadrat, zmieniły się jednak proporcje poszczególnych części. Pogrubił mury i filary, zmniejszył kaplice, zwęził nawy, powiększył rozpiętość kopuły. Malowniczość i dekoracyjność również dominują w przedsionku biblioteki św. Wawrzyńca - Laurenziany i w kaplicy Medyceuszów. W bibliotece: podwójny rytm przyściennych kolumn, także ślepe okna zwieńczone tympanonami, małe kolumny i konsole, trzytraktowe schody całość wnętrza wydaje się być w nieustannym ciągłym ruchu spotęgowanym dwubarwnością użytego materiału. W zakresie urbanistyki istotną nowość stanowiło wprowadzenie formy owalu jako podstawy ukształtowania Kapitolu. Zabudowa placu kapitolińskiego świadczy o urbanistycznych uzdolnieniach Michała plan placu otrzymał kształt trapezu zwężającego się w kierunku schodów - efekt spłycenia głębi. Architektura Michała Anioła zapowiada barok - bryły są ruchliwe, kompozycja oparta na zasadzie kontrastów, dekoracja rzeźbiarska.

Główne prace architektoniczne i urbanistyczne: przedsionek biblioteki Laurenziana we Florencji (1524), plac Kapitoliński (1536), rozbudowa pałacu Farnese w Rzymie (1546), kontynuacja budowy bazyliki Św. Piotra - kopuła (1547), kościół S. Maria degli Angeli w termach Dioklecjana (1561).