ad.1) Układ pokarmowy - podział, budowa, czynność.

Główną funkcją układu pokarmowego człowieka jest pobieranie pokarmów i wody, trawienie i przyswajanie składników odżywczych oraz defekacja niestrawionych resztek pokarmowych. W skład układu pokarmowego wchodzą przewód pokarmowy oraz dwa wielkie gruczoły - wątroba i trzustka.

Przewód pokarmowy dzieli się na:

Gruczoły układu pokarmowego:

ad.2) Jama ustna - podział, ściany, czynność, unaczynienie, unerwienie.

Jama ustna jest początkowym odcinkiem przewodu pokarmowego, w którym zachodzi wstępna mechaniczna obróbka pokarmu i przygotowanie go do dalszego trawienie.

Jama ustna rozpoczyna się szparą usta a kończy cieśnią gardzieli. W jamie ustnej wyróżniamy:

PRZEDSIONEK

ograniczony jest od przodu wargami, bocznie policzkami, od tyłu łukami zębowymi.

Wargi przedsionka to fałd skórno-mięśniowy zbudowany z mięśni okolic szpary ust (okrężny ust).

Od strony zewnętrznej pokryte są skórą a od strony przedsionka błoną śluzową. Warstwę między skórą i błoną nazywamy czerwienią wargową.

Policzki - od kąta ust do łuku jarzmowego, bocznie aż do małżowiny usznej. Jego ścianę budują:

skóra, poduszeczka tłuszczowa, powięź policzkowo-gardłowa, mięsień policzkowy, gruczoły policzkowe, błona śluzowa.

Błona śluzowa warg i policzków przechodzi w błonę śluzową dziąseł tworząc sklepienie przedsionka górne i dolne. Na sklepieniu biegną wędzidełko wargi górnej i dolnej. Na błonie śluzowej policzka jest brodawka przyusznicza - ujście przewodu ślinianki przyuszniczej. Tył przedsionka stanowi przestrzeń zazębowa.

JAMA USTNA WŁAŚCIWA

ściana przednia - zęby, część zębodołowa żuchwy, wyrostki zębodołowe szczęk.

ściana górna (STROP) - stanowi podniebienie,

ściana dolna - język i dno jamy ustnej.

Okolica podjęzykowa to przestrzeń między żuchwą, językiem a dnem jamy ustnej. Jej błona śluzowa wytwarza fałd zawierając mięsko podjęzykowe, gdzie uchodzą przewody ślinianek podjęzykowych i podżuchwowych.

PODNIEBIENIE

zbudowane z części przedniej(twardej) i tylnej(miękkiej)zakończonej języczkiem. Od podniebienia bocznie i ku dołowi biegną fałdy błony śluzowej:

Pomiędzy łukami jest migdałek podniebienny.

Cieśń gardzieli(granica jamy ustnej i gardła) tworzą: języczek, łuki podniebienno-gardłowe, nasada języka.

JĘZYK

to fałd mięśniowy pokryty błoną śluzową. Odpowiada za mieszanie pokarmu, regulację przepływu śliny, jest narządem smaku, czucia i mowy. Wyróżniamy: nasadę, trzon, wierzchołek języka.

Na nasadzie występuje migdałek językowy. Ku tyłowi łączy się z nagłośnią, bocznie z łukami podniebiennymi.

Trzon od nasady oddziela bruzda graniczna. Na trzonie jest 7-12 brodawek okolonych. Pośrodkowo na trzonie biegnie bruzda języka.

Błona śluzowa wytwarza na pow. Grzbietowej języka brodawki:

nitkowate+stożkowate - czucie powierzchowne (temp., ucisk, dotyk),

grzybowate,

liściaste - zawierają kubki smakowe,

okolone - receptory smaku.

ZAOPATRZENIE KRWIONOŚNE: gałęzie tętnicy szyjnej zewnętrznej

UNERWIENIE:

1. gałęzie nerwu trójdzielnego(III)

2.gałęzie nerwu twarzowego(VII)

Struna bębenkowa unerwia smakowo język.

3.gałęzie nerwu językowo-gardłowego(IX)

  1. Nerw podjęzykowy=> unerwia ruchowo język.

ad.3) Gardło - podział, budowa ściany, topografia, unaczynienie, unerwienie, czynność.

Biegnie od podstawy czaszki do VI kręgu szyjnego. Wyróżniamy w nim 3 części(piętra):

Pierścień limfatyczny gardła tworzą: 2 podniebienne, 2 trąbkowe, językowy, gardłowy + rozproszone ogniska.

Ściana gardła zbudowana jest z błony:

-warstwa włóknista: łączy błonę śluzową z mięśniami, wytwarza powięź gardłowo-podstawną.

-warstwa mięśniowa: mm.poprzecznie prążkowane. Warstwa wewnętrzna mięśniówki to okrężne zwieracze gardła(górny,środkowy,dolny). Warstwa zewnętrzna mięśniówki to podłużne dźwigacze gardła.

Gardło unerwione jest przez splot gardłowy utworzony z włókien nerwu językowo-gardłowego, nerwu błędnego, pnia współczulnego.

Unaczynione jest głównie przez tętnice gardłową wstępującą(gałąź tętnicy szyjnej zewnętrznej).

ad.4) Przełyk - podział, budowa ściany, topografia, unaczynienie, unerwienie, czynność.

Przełyk łączy gardło z żołądkiem. Ma długość ok.25cm. Położony do przodu, nieco na lewo od kręgosłupa. Rozpoczyna się na wysokości VI kręgu szyjnego(chrząstka pierścieniowata krtani), a kończy na Th-XI.

Topograficznie wyróżniamy 3 części:

W budowie ściany przełyku rozróżniamy błony:

Światło przełyku jest zwężone w 3 miejscach:

Przełyk unerwiony jest przez splot przełykowy (włókna zazwojowe pnia współczulnego + gałęzie przełykowe nerwu błędnego).

Przełyk unaczyniony jest przez: tętnica tarczowa dolna, aorta piersiowa, tętnica żołądkowa lewa, tętnica przeponowa lewa.

ad.5) ŻOŁĄDEK - budowa ogólna, budowa ściany, topografia, unaczynienie, unerwienie, czynność.

Jest narządem wewnątrzotrzewnowym położonym w lewym podżebrzu pod przeponą. Znajduje się w jamie brzusznej na wysokości od Th-11 do L-3 / L4 Łączy przełyk z jelitem cienkim. W żołądku wyróżniamy ścianę:

Obie ściany łączą się po prawej wzdłuż krzywizny mniejszej a po lewej wzdłuż krzywizny większej żołądka. Topograficznie wyróżniamy:

Ścianę żołądka tworzą 3 warstwy:

- mięśnie podłużne: krzywizna większa i mniejsza

- mięśnie okrężne: dno i odźwiernik

- mięśnie skośne: pogranicze dna i trzonu

Komórki główne wytwarzają pepsynę a komórki okładzinowe HCL. Śluzówka żołądka wytwarza śluz i ureazę (chroniące przed działaniem soku żołądkowego) oraz czynnik Castle`a niezbędnego we wchłanianiu wit. B12.

Żołądek unaczyniony jest przez pień trzewny(gałąź aorty brzusznej). Od strony krzywizny mniejszej tętnica żołądkowa lewa oraz prawa. Wzdłuż krzywizny większej biegną tętnica żołądkowo-sieciowa lewa oraz prawa. Do dna dochodzą: tętnice żołądkowe krótkie.

Żołądek unerwiają: splot żołądkowy górny i dolny(sploty wtórne od splotu trzewnego).

ad.6) Jelito cienkie- podział, budowa ściany, topografia, unaczynienie, unerwienie, czynność.

W przebiegu jelita cienkiego od żołądka do jelita grubego wyróżniamy:

Powierzchnię wchłaniającą jelita cienkiego powiększają fałdy okrężne i kosmki jelitowe(zawierające mikrokosmki). Utkanie limfatyczne błony śluzowej jelita cienkiego to grudki chłonne skupione i samotne. Jelito cienkie unaczynione jest przez tętnicę krezkową górną, tylko dwunastnica przez tętnicę żołądkowo-dwunastniczą (gałąź pnia trzewnego). Unerwienie jest autonomiczne. Komórki Cajala odpowiadają za perystaltykę tworzą własny system rozrusznikowy.

ad.7) Jelito grube - podział, budowa ściany, topografia, unaczynienie, unerwienie, czynność.

Dzielimy jelito grube na:

JELITO GRUBE posiada 3 cechy morfologiczne:

ad.8) Wątroba - budowa ogólna, topografia, umocowanie, unerwienie, unaczynienie, czynność.

Największy narząd miąższowy. Położona pod przeponą w okolicy prawego podżebrza + nadbrzusze. Powierzchnia przeponowa(przód + góra) oraz trzewna(tył + dół). Oddzielone są brzegiem górnym i dolnym. Więzadło sierpowate oddziela płat lewy od płata prawego wątroby. W obrębie płata prawego wyróżniamy:płat ogoniasty i płat czworoboczny. Są one oddzielone wrotami wątroby(wnęką). Do wrót wątroby uchodzą tętnica wątrobowa, żyła wrotna i nerwy, a odchodzą przewód wątrobowy, przewód żółciowy i naczynia chłonne.

Na trzewnej bruzdy w kształcie litery H

ramie poziome = wnęka (wrota wątroby)

lewe cz. przednia = szczelina więzadła obłego,

lewe cz. tylna - szczelina więzadła żylnego,

prawe cz. przednia = dół pęcherzyka żółciowego,

prawe cz. tylna = bruzda żyły głównej.

Powierzchnia przeponowa przylega do: przepona, serce, prawe płuco.

Powierzchnia trzewna przylega do: prawa nerka + nadnercze, okrężnica poprzeczna, trzon i dno żołądka.

Wątroba jest wewnątrzotrzewnowa (bez wnęki i bruzd i tylnej powierzchni gdzie jest pole nagie= zrost z przeponą)

Otrzewna wątroby to 2 blaszki(przednia i tylna) zrastające się ku górze w więzadło wieńcowe wątroby otaczające pole nagie.

Do powierzchni trzewnej dochodzi więzadło wątrobowo-nerkowe, wątrobowo-przełykowe, wątrobowo-żołądkowe, wątrobowo-dwunastnicze. Więzadło wątrobowo-dwunastnicze zawiera korzeń wątroby: tętnica wątrobowa właściwa, żyła wrotna wątroby, przewód wątrobowy wspólny, splot wątrobowy, wątrobowe naczynia chłonne głębokie.

Czynność wątroby to:

1.Wytwarza żółć. 2.magazynuje glikogen,tłuszcze,witaminy. 3reguluje gospodarkę Fe, Cu.

4.reguluje poziom cukru we krwi. 5.synteza białek osocza. 6.wydziela enzymy i czynniki krzepnięcia.

7.rozkład erytrocytów. 8.detoksykacja organizmu. 9.przemiana cukrów,białek,tłuszczów.

UNACZYNIENIE WĄTROBY:

Unerwienie jest współczulne + przywspółczulne nerwu błędnego(X) + gałęzie nerwu przeponowego.

ad.9) Drogi żółciowe.

Drogi żółciowe dzielimy na:

Pęcherzyk żółciowy magazynuje nadmiar żółci i ją zagęszcza. Wyróżniamy w nim: DNO, TRZON, SZYJKE (przechodzi w przewód pęcherzykowy).

Pęcherzyk żółciowy => przewód pęcherzykowy => przewód żółciowy wspólny => odcinek naddwunastniczy => odcinek zadwunastniczy => odcinek trzustkowy => odcinek śródścienny => światło jelita cienkiego.

ad.10) Trzustka - budowa ogólna, topografia, unaczynienie, unerwienie, czynność.

Położona wtórnie zewnątrzotrzewnowo w tylnej ścianie brzucha do przodu od kręgosłupa na wysokości L2-L3. W budowie trzustki wyróżniamy:

Trzustkę pokrywa gruba łącznotkankowa błona. Posiada dwa przewody wyprowadzania soku trzustkowego:

PRZEWÓD TRZUSTKOWY - ogon trzustki => brodawka większa dwunastnicy,

PRZEWÓD TRZUSTKOWY DODATKOWY - głowa trzustki => przewód trzustkowy lub brodawka dw. mniejsza

Czynność:

zewnątrzwydzielnicza - sok trzustkowy

wewnątrzwydzielnicza - insulina, glukagon, somatostatyna, peptydy i aminy biogenne.

Unaczynienie:
głowa - tętnica trzustkowo-dwunastnicza górna i dolna.

Trzon + ogon - gałęzie trzustkowe od tętnicy śledzionowej.

Unerwienie to:

przywspółczulne od nerwu błędnego (X) oraz współczulne od splotu trzustkowego.

PS: CZYNNOŚCI WYPISANE SĄ TYLKO PRZY WAŻNIEJSZYCH NARZĄDACH JAK NP. WĄTROBA/TRZUSTKA, BO O TRAWIENIU BYLO WYSTARCZAJĄCO NA BIOCHEMI WIĘC CHYBA KAŻDY WIE CHOCIAŻ MNIEJ WIĘCEJ CO GDZIE JEST TRAWIONE.

NIE PRZYJMUJE ŻADNYCH ZAŻALEŃ I REKLAMACJI.