Maciej Kazimierz Sarbiewski, Pochwała spokoju w zakonie

• autor - zakonnik

• podjęcie wątków Horacego i polemika z nimi

• „o Flakku” - adres polemiczny (Horacy)

• wieś - siedlisko problemów

• Jowisz w tym czasie większość utworów antycznych i mitów interpretowano jako chrześcijańskie

• Perspektywa między ziemią a niebem

• „w sale światłami zalane złotemi” - metafora świata

• wzbogacanie, upiększanie językowe

• locus amoenus: zaciszna celka, modlitwa, święta, niebo, gaik, ustronne miejsca nad rzeką dające wytchnienie w upalny dzień

• opis Bożego stworzenia

• Bóg ukazany jako Stwórca

• chrystianizacja utworu

• nawiązanie do psalmów oraz do utworu Czego chcesz od nas, Panie... Jana Kochanowskiego

• dysput i retoryk - profesorowie

• zakończenie to nie ironia, lecz nawrócenie się

Palinodia - odwołanie zarzutów stawianych wcześniej

• w dziele literackim - polemika wykorzystująca dzieło literackie, odwołanie czegoś z innego utworu, nadanie innego sensu

• uprawiana była już w starożytności (w poezji greckiej i rzymskiej, m.in. Horacy, Owidiusz), potem - w renesansie, baroku i klasycyzmie (np. żartobliwa Palinodia Ignacego Krasickiego)

• między tekstami zachodzi stosunek przeciwieństwa, ale oba są podobne pod względem kompozycji, gatunku, środków stylistycznych

Palinodia (gr. `pieśń zaprzeczająca poprzedniej') - utwór, który stanowi odwołanie innego wcześniej ogłoszonego utworu tego samego autora. Między obydwoma tekstami zachodzi stosunek dwoisty - z jednej strony odniesienie negatywne, ponieważ autor unieważnia to, co powiedział poprzednio, a z drugiej - wyrazista analogia ich formy (kompozycji, ujęcia stylistycznego, miary wierszowej).