WSTĘPNA ANALIZA BILANSU obejmuje:

Analiza bilansu:

ANALIZA POZIOMA:

Badanie dynamiki sumy bilansowej oraz poszczególnych pozycji majątku przedsiębiorstwa i źródeł jego pokrycia pozwala na ustalenie kierunków jego rozwoju oraz stopnia wzrostu kapitałów finansujących ten rozwój. Zróżnicowanie tempa zmian poszczególnych elementów aktywów i pasywów bilansu prowadzi do zmian ich struktury. Obejmuje ona:

- zmianę stanu absolutną (bezwzględną), stanowiącą różnicę pomiędzy poziomami badanego zjawiska w okresie badanym (np. na koniec roku) i okresie podstawowym (np. na początek roku)

* różnica ta wskazuje, o ile zmieniła się poziom badanego zjawiska w okresie badanym w porównaniu do wielkości bazowej: np.

- aktywa trwałe w firmie X na początek roku wynosiły 110mln zł

- na koniec roku aktywa trwałe wynosiły 135mln zł

- zatem różnica absolutna wynosząca 25mln, nie pokazuje stopnia zmian badanej wielkości, może jednak być wykorzystana do badania przyrostu względnego tego zjawiska.

- tempo zmian (zmianę względną) - określa stosunek zmiany bezwzględnej (zmiany stanu) do poziomu badanego zjawiska w okresie bazowym.

* pokazuje, ile razy przyrost absolutny badanego zjawiska jest wyższy lub niższy od poziomu tego zjawiska w okresie podstawowym

* najczęściej wyraża się go w procentach ( % ):

- aktywa trwałe w firmie X na początek roku wynosiły 110mln zł

- na koniec roku aktywa trwałe wynosiły 135mln zł

- tempo wzrostu aktywów trwałych = (25mln : 110mln) * 100% = 22,7%

= (różnica absolutna : początek roku) * 100%

- wskaźnik dynamiki - relacja poziomu zjawiska w okresie badanym do poziomu tego zjawiska w okresie bazowym

- aktywa trwałe w firmie X na początek roku wynosiły 110mln zł

- na koniec roku aktywa trwałe wynosiły 135mln zł

- wskaźnik dynamiki = (135mln : 110mln) * 100% = 122,7%

ANALIZA PIONOWA

Wynika to stąd, iż udział aktywów trwałych w aktywach ogółem wpływa na wyniki finansowe przedsiębiorstw.

● Struktura aktywów trwałych informuje o stopniu związania kapitałów w poszczególnych składnikach.

● Wysoki udział inwestycji długoterminowych wskazuje na możliwość łatwiejszego odzyskania środków, niż gdyby były one ulokowane w rzeczowych aktywach trwałych

● Struktura aktywów obrotowych jest wykorzystywana do wyjaśnienia płynności finansowej przedsiębiorstwa → wyznacza płynność majątku, czyli tempo jego zamienialności na gotówkę.

● Im wyższy jest w strukturze zapasów udział wyrobów gotowych i towarów, tym wyzsza jest ich płynność

Kapitał własny >= 1

Zobowiązania ogółem

- Kapitał własny powinien finansować ok.50% aktywów przedsiębiorstwa.

- pozwala na utrzymanie długoterminowej płynności finansowej (wypłacalności)

STRUKTURA KAPITAŁOWO - MAJATKOWA ( analiza pionowo - pozioma)

Wskaźnik pokrycia Kapitał własny

Aktywów stałych = ---------------------- · 100%

Kapitałem własnym Aktywa stałe*

*Aktywa Stałe = Aktywa Trwałe + Należności z tytułu dostaw i usług powyżej 12 miesięcy

Wskaźnik pokrycia Kapitał stały

Aktywów stałych = ------------------------ · 100%

Kapitałem stałym Aktywa Stałe*

*Aktywa Stałe = Aktywa Trwałe + Należności z tytułu dostaw i usług powyżej 12 miesięcy

→ Im jest on wyższy, tym przedsiębiorstwo dysponuje większą swobodą i niezależnością finansową.

→ Przynajmniej 2/3 aktywów stałych powinno być finansowane kapitałem własnym.

Kapitał Obrotowy Netto - to ta część aktywów bieżących, która nie musi być przeznaczona na regulowanie zobowiązań krótkoterminowych.

Kapitał obrotowy netto = kapitał stały - aktywa stałe

lub

Kapitał obrotowy netto = aktywa bieżące - zobowiązania bieżące

Zadaniem Kapitału obrotowego netto jest zmniejszanie ryzyka wynikającego z mniejszej płynności części aktywów bieżących (zapasów, nalezności) lub też wynikającego ze strat związanych z tymi środkami, np. z powodu trudności sprzedaży wytworzonych produktów.

KON - poziom kapitału obrotowego netto

SNP - saldo netto środków pieniężnych (różnica między środkami pozyskanymi z kredytów, pożyczek, itp. Od zaliczek KON = Kapitały stałe - aktywa stałe od odbiorców)

Zp - zobowiązania przeterminowane