Cechy Metody Mechanicznego Diagnozowania i Terapii McKenziego

• Ocena reakcji symptomatycznych i mechanicznych

• Klasyfikacja zespołów

• Nacisk położony na centralizację

• Samoleczenie

• Progresja siły terapeutycznej

• Edukacja pacjenta

Cechy odróżniające od innych metod leczenia

• Powtarzane ruchy wykorzystywane do oceny i leczenia

• Akcent położony na niezależność pacjenta

• Unikanie stwarzania zależności od terapeuty

• Wykorzystanie minimum interwencji ze strony terapeuty

• Kombinacja ćwiczeń oraz interwencji terapeuty w razie konieczności

• Użycie ćwiczeń do zwalczania bólu

Czynniki ryzyka bólu krzyża

• Wywiad dotyczący bólów krzyża

• Podnoszenie ciężarów lub częste dźwiganie

• Narażenie całego ciała na wibracje (np. jazda samochodem)

• Długotrwałe lub częste pochylanie się lub skręcanie tułowia

• Obciążenia posturalne (np. siedzenie lub niewygodne pozycje)

Struktury kręgosłupa posiadające unerwienie nocyceptywne

• torebki stawów międzywyrostkowych i stawów krzyżowo-biodrowych

• zewnętrzne partie krążków międzykręgowych

• więzadła

• trzony kręgów

• opona twarda

• pochewki korzeni nerwów

• tkanka łączna w obrębie nerwów

• naczynia krwionośne

• lokalne mięśnie

Rodzaje bólu:

• somatyczny - struktury mięśniowo - szkieletowe

• korzeniowy - ból korzenia nerwu rdzeniowego

• ośrodkowy - patologie OUN

• trzewny - z narządów wewnętrznych

Mechanizmy pobudzające nocyceptory

• termiczny

• mechaniczny

• chemiczny

Ból chemiczny

• stały ból

• niedawny początek

• obrzęk, zaczerwienie, wzmożone ucieplenie, bolesność

• nasilanie się bólu pod wpływem wszystkich ruchów

• brak ruchu, który likwiduje bądź centralizuje ból

Ból mechaniczny

• częściej charakter niestały

• stały ból, ale pewne powtarzane ruchy powodują trwałe zmniejszenie, likwidacje lub centralizacje bólu

• ruchy w pewnym kierunku mogą być źródłem pogorszenia objawów, podczas gdy ruchy w innym kierunku mogą przynosić poprawę

• mechaniczny obraz kliniczny będzie ulegał poprawie wraz ze złagodzeniem objawów

Stadia gojenia tkanek

• zapalenie - 0-5 dni

• naprawa i gojenie - do 3 tygodni

• modelowanie - od 6-12 miesięcy

Zespól zaburzeń strukturalnych (Zespół Derangement)

• najbardziej powszechny wśród zespołów

• zakłóca normalną pozycję stawu lub segmentu ruchowego i jego mechanikę

prowadzi do postania bólu i zaburza ruchy w stawach

• przemieszczenie tkanek wewnątrz stawu będzie powodować stały ból dopóki przemieszczenie nie zostanie zreponowane

• charakteryzuje się różnorodnym obrazem klinicznym

• nasilenie się lub peryferalizacja objawów w odpowiedzi na pewne pozycje lub ruchy lub zmniejszanie się, eliminacja lub centralizacja objawów oraz powrót normalnego zakresu ruchomości w odpowiedzi na strategie obciążeń terapeutycznych

• objawy wykazują zmienność podczas dnia i na przestrzeni czasu

• objawy podmiotowe i przedmiotowe mogą należeć do kategorii somatycznej, korzeniowej lub mieszanej

• objawy mogą mieć charakter stały lub niestały

• może występować okresowa deformacja tułowia

• konieczne jest zastosowanie siły reponującej w celu powrotu na swoje miejsce przemieszczonej tkanki

Etapy leczenia zespołu zaburzeń strukturalnych

• redukcja zaburzeń strukturalnych

• utrzymanie redukcji

• odtworzenie funkcji

• zapobieganie nawrotom (edukacja)

Zespół dysfunkcyjny

• ból spowodowany mechaniczną deformacją tkanek miękkich o zaburzonej strukturze

• nieprawidłowa tkanka może być rezultatem: przebytego urazu, procesów zapalnych, zwyrodnieniowych

• powoduje to powstawanie: przykurczów, zbliznowaceń, zrostów

• niestały ból wywoływany tylko podczas obciążania tkanki o patologicznej strukturze

• objawy ustępują z chwilą ustania obciążenia

• czas trwania objawów minimum 6-8 tygodni

• objawy zawsze niestałe

• ból miejscowy (z wyjątkiem zespołu zrostów okołokorzeniowych)

• ból nigdy nie ulega wywołaniu w sposób trwały

• ograniczony zakres ruchu

• ból wywołany w krańcowym zakresie ruchu

• powtarzane ruchy wywołują objawy, które nie będą się utrzymywać po zakończeniu testowania

• ból będzie sie utrzymywał dopóki patologiczne tkanki nie zostaną poddane modelowaniu

Zespół posturalny

• ból spowodowany przez mechaniczną deformację tkanek miękkich lub niedostateczne ukrwienie

• niestały ból wywołany wyłącznie przez długotrwałe obciążenia statyczne zdrowych tkanek

• czas czynnikiem przyczynowym

• objawy zawsze niestałe

• ból zawsze miejscowy

• brak bólu pod wpływem jakiegokolwiek ruchu bądź czynności

• najczęstszą postawą prowokującą objawy jest siedzenie w zgarbionej pozycji

• korekcja postawy eliminuje objawy

• brak utraty ruchu

• powtarzane ruchy nie wywołują zmian

• leczenie - edukacja

Przeciwwskazania względne

• średnio zaawansowana osteoporoza

• wrodzone anomalie strukturalne

• schorzenia reumatoidalne w okresie remisji

• nadmierna wiotkość więzadlowa

• ciąża - szczególnie ostatnie dwa trymestry

• zaawansowane wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowe

• psychoza, nerwica i inne zaburzenia psychiczne

• niedawno przebyty zabieg operacyjny na klatce piersiowej lub jamie brzusznej

• pacjenci leczeni środkami przeciwkrzepliwymi oraz długotrwale leczeni sterydami

• stan po istotnym urazie kręgosłupa

• stan po operacji kręgosłupa

• pacjenci pod wpływem środków przeciwbólowych

• ból o bardzo dużym natężeniu

Inne zespoły

• stenoza kręgosłupa

• kręgozmyk

• staw biodrowy

• staw krzyżowo-biodrowy

• objawy niejednoznaczne mechanicznie (nieznana patologia stawu międzykręgowego)

• ból przewlekły (czynniki psychospołeczne)

Poważne patologie kręgosłupa

• zespół ogona końskiego

• nowotwór

• złamanie

• infekcja kręgosłupa

• zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

Przepukliny dyskowe

• Protruzja odwracalna - nieuszkodzona, spełniająca swoja funkcję ściana pierścienia

• Protruzja nieodwracalna - ściana pierścienia nieuszkodzona, lecz tak osłabiona, iż nie spełnia zadania

• Ekstruzja - ściana pierścienia rozerwana przez penetrującą tkankę wewnątrzdyskową, która wciąż pozostaje w łączności z dyskiem

• Sekwestracja - ściana pierscienia rozerwana przez tkankę wewnątrzdyskową, która uległa oddzieleniu od dysku