Untitled

Byæ mo¿e popularna toksyna botulinowa, która powszechnie stosowana jest do usuwania zmarszczek mimicznych oraz leczenia nadpotliwoœci oka¿e siê skutecznym zwi¹zkiem w walce z tr¹dzikiem. Jeden z chirurgów plastycznych podaje, ¿e jest to obecnie jedna z najbezpieczniejszych i najskuteczniejszych terapii.

Lekarz postanowi³ sprawdziæ dzia³anie toksyny botulinowej w przypadku osób cierpi¹cych z powodu tr¹dzika pospolitego. Jego terapii poddali siê pacjenci, którzy stosowali wiêkszoœæ "slutecznych" terapii i nie uzyskali zadowalaj¹cego efektu.

Anil Shah informuje, ¿e toksyna botulinowa musi zostaæ wstrzykniêta z ogromn¹ precyzj¹ do skóry w³aœciwej, gdy¿ zbyt g³êboka iniekcja mo¿e zmieniæ wyraz twarzy nawet na kilka miesiêcy.

Pocz¹tkowo lekarz na w³asnej skórze sprawdza³ dzia³anie toksyny botulinowej. W szybkim czasie zauwa¿y³, ¿e jego skóra jest mniej t³usta, a wykwity tr¹dzikowe s¹ pojedyncze.

Shah uwa¿a, ¿e iniekcje botoksu stanowi¹ jedn¹ z najskuteczniejszym i najbezpieczniejszych terapii. Nie zaleca jej jednak pacjentom poni¿ej 20 roku ¿ycia, gdy¿ u m³odych osób zaburzenia gospodarki hormonalnej zdarzaj¹ siê dosyæ czêsto, a wraz z wiekiem wszystko wraca do normy.

Nie mo¿na siê uzale¿niæ od botoksu, ale mo¿na - od efektów, jakie daj¹ prawid³owo przeprowadzone zabiegi kosmetyczne z jego u¿yciem - mówili specjaliœci na warszawskiej konferencji z okazji 20 rocznicy wprowadzenia do chirurgii plastycznej zastrzyków jadu kie³basianego, zwanego popularnie botoksem.

Bakteriê Clostridium botulinum odkry³ i nazwa³ w 1897 r. belgijski bakteriolog Emile Pierre van Ermenghen. Jad kie³basiany nale¿y do najsilniejszych znanych trucizn - dawka œmiertelna to zaledwie 10 milionowych czêœci grama przy podaniu doustnym.

Dzia³anie jadu kie³basianego polega na pora¿aniu zakoñczeñ nerwowych poprzez zak³ócenie transportu neuroprzekaŸnika - acetylocholiny. W przypadku zatrucia dochodzi do pora¿enia miêœni - pojawia siê os³abienie i trudnoœci z po³ykaniem, powieki opadaj¹, widzi siê podwójnie. W ciê¿kich przypadkach mo¿e dojœæ do pora¿enia miêœni oddechowych i serca.

Jad kie³basiany jest toksyn¹, wytwarzan¹ przez bakteriê Clostridium botulinum - laseczkê jadu kie³basianego - mówi³a dr Anna Potulska-Chromik z Katedry i Kliniki Neurologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Jadowita laseczka rozwija siê w Ÿle przechowywanych wêdlinach czy niew³aœciwie przygotowanych konserwach miêsnych i warzywnych - w ubieg³ych wiekach by³a przyczyn¹ licznych zatruæ. Wy¿szy poziom higieny i wprowadzenie lodówek znacznie zmniejszy³y zagro¿enie.

Jako pierwsi postanowili wykorzystaæ jad kie³basiany do leczenia specjaliœci od chorób neurologicznych. Zastrzyk botoksu pozwala przynajmniej czasowo uwolniæ pacjenta od przykurczów miêœni, zeza, nadmiernego pocenia czy nietrzymania moczu, a nawet z³agodziæ skutki przerostu prostaty czy szczególnie ciê¿kie zaparcia. Przy okazji zaobserwowano, ¿e pora¿aj¹c miêœnie twarzy, botoks mo¿e usuwaæ zmarszczki mimiczne, co przynios³o tej substancji niebywa³¹ popularnoœæ.

Choæ z pocz¹tku niektórzy specjaliœci przestrzegali przed nastêpstwami kosmetycznego stosowania, a nawet porównywali metodê ze stosowaniem leków na AIDS przy hemoroidach, ich obawy nie potwierdzi³y siê. Wprawdzie dochodzi czasami do powik³añ, jednak w przypadku botoksu wszystkie ustêpuj¹ samoistnie, a mimo milionów przeprowadzonych zabiegów nie zdarza³y siê przypadki naprawdê powa¿ne. Botoksu nie mo¿na jednak stosowaæ w przypadku osób z chorobami przebiegaj¹cymi z os³abieniem miêœni, u dzieci poni¿ej 12 roku ¿ycia oraz kobiet w ci¹¿y i karmi¹cych matek.

Aby zabieg da³ po¿¹dany efekt, potrzebny jest w³aœciwy preparat we w³aœciwej dawce, podany we w³aœciwe miejsce - mówi³a dr Joanna Buchowicz - wiceprezes Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych. Na rynku jest tylko jeden zatwierdzony preparat i kilkadziesi¹t tañszych podróbek - w ukraiñskim "botoksie" w ogóle nie uda³o siê wykryæ jadu kie³basianego. Oryginalna toksyna wystêpuje w trzech postaciach, ró¿ni¹cych siê stopniem przenikania do s¹siednich tkanek. Im trudniej rozprzestrzenia siê botoks, tym precyzyjniej mo¿na poraziæ okreœlone miêœnie. Jednak wstrzykuj¹cy botoks specjalista musi bardzo dobrze znaæ anatomiê i wiedzieæ, jaki efekt chce osi¹gn¹æ.

Na przyk³ad na popularnych niegdyœ "botox parties", gdzie s³awne i bogate przyjació³ki wspólnie poddawa³y siê zabiegom zdarza³y siê niedoci¹gniêcia - w rodzaju pora¿enia tylko jednej strony twarzy. Udany zabieg wymaga przemyœlenia i przygotowania.

"Popularne w USA zamra¿anie twarzy w wiecznie m³od¹ maskê nie przyjê³o siê w Europie - do normalnego funkcjonowania w spo³eczeñstwie potrzebna jest mimika. Trzeba wiêc bardzo precyzyjnie dobraæ, co i jak mocno poraziæ" - mówi³ dr Andrzej Ignaciuk - przewodnicz¹cy Sekcji Medycyny Estetycznej Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, wiceprezes Miêdzynarodowego Stowarzyszenia Medycyny Estetycznej.

Efekty zabiegu pojawiaj¹ siê po 10-14 dniach od zabiegu i utrzymuj¹ - zale¿nie od pacjenta czy pacjentki - od trzech do szeœciu miesiêcy. W krajach takich jak W³ochy nawet 1/3 zabiegów wykonuje siê u mê¿czyzn, którzy kieruj¹ siê - jak mówiono na konferencji - przyk³adem Silvio Berlusconiego.

Szczególnie popularny jest botoks wœród przedstawicieli mediów, ale ma³o kto siê do tego przyznaje. "Nie nale¿y zreszt¹ traktowaæ walki ze zmarszczkami jako bezwzglêdnego obowi¹zku i przesadnie ulegaæ kultowi g³adkiej skóry" - powiedzia³a dr Buchowicz.

U 10% chorych na cukrzycê rozwija siê tzw. zespó³ stopy cukrzycowej, który charakteryzuje siê zwiêkszon¹ podatnoœci¹ na infekcje grzybicze, trudno goj¹cymi siê ranami, a przede wszystkim bólem nasilaj¹cym siê zw³aszcza w nocy z towarzysz¹cymi bolesnymi skurczami. Wykorzystywana w medycynie estetycznej toksyna botulinowa mo¿e okazaæ siê skutecznym sposobem na walkê z bólem u chorych cierpi¹cych na zespó³ stopy cukrzycowej.

Chorzy na cukrzycê bardzo czêsto zaniedbuj¹ w³aœciw¹ terpiê, w wyniku czego dochodzi do powa¿nych zmian w œcianach du¿ych i ma³ych naczyñ krwionoœnych. Takie zmiany przyczyniaj¹ siê do ich uszkodzenia i w konsekwencji do rozwoju zaburzeñ w funkcjonowaniu nerek, uk³adu nerwowego (zaburzenia czucia), drêtwienia i bólu koñczyn. Jednym z najczêstszych powik³añ cukrzycy jest zespó³ stopy cukrzycowej, który dzieli siê na:

Zespó³ stopy cukrzycowej niedokrwiennej nazywany czêsto chorob¹ naczyniow¹ nóg. Wystêpuje u 10 % chorych. Charakterystycznymi objawem dla tego zespo³u s¹ symptomy zwi¹zane z upoœledzeniem ukrwienia stopy takie jak: bladoœæ stopy, gorsze ocieplenie stóp, bóle nocne, niewyczuwalne têtno na têtnicy grzbietowej stopy.

Skóra, tkanki miêkkie, koœci ulegaj¹ przewlek³emu niedotlenieniu. Spowodowane jest to z jednej strony uszkodzeniem naczyñ têtniczych, o ró¿nym przekroju, ich stopniowym zarastaniem, spadkiem elastycznoœci, z drugiej rozwojem mia¿d¿ycy, wzrostem lepkoœci krwi, a co za tym idzie zwiêkszon¹ sk³onnoœci¹ do tworzenia zatorów. Pacjent cierpi¹cy na zespó³ stopy niedokrwiennej szybko zauwa¿a zmiany ze wzglêdu na towarzysz¹ce im bolesne skurcze miêœni, uczucie mrowienia i k³ucia w nodze.

Wygl¹d stopy jest równie¿ charakterystyczny dla tego zespo³u. Skóra staje siê cienka, po³yskuj¹ca, ³uszcz¹ca siê, pozbawiona ow³osienia. Pojawiaj¹ siê ogniska martwicy z owrzodzeniami. Tkanki miêkkie zanikaj¹, natomiast paznokcie deformuj¹ siê. Niedokrwienie stopy jest czynnikiem sprzyjaj¹cym rozwojowi infekcji. Czasem niewielki uraz mo¿e wp³yn¹æ na rozwój chorób grzybiczych i bakteryjnych, które w najgorszym przypadku doprowadz¹ do znacznego uszkodzenia tkanek.

Zespó³ stopy neuropatycznej odwrotnie do zespo³u stopy niedokrwiennej jest zwi¹zany ze wzmo¿onym przep³ywem krwi ale z ominiêciem kr¹¿enia w³oœniczkowego. W wyniku tego pacjent ma obni¿ony próg odczuwania bólu, temperatury, dotyku w chorej nodze. Obni¿ona si³a miêœni powoduje deformacjê stopy, a co za tym idzie miejscowe obci¹¿enie œciœle okreœlonych miejsc podczas chodzenia, co sprzyja powstawaniu: odparzeñ, nagniotków i innych urazów mechanicznych w obrêbie stopy. Zaburzenia w funkcjonowaniu autonomicznego uk³adu nerwowego wp³ywa na dysfunkcje gruczo³ów potowych, zmniejszaj¹c wydzielanie wody nasilaj¹ powstawanie pêkniêæ i szczelin. Do wszystkich objawów skórnych do³¹czaj¹ siê równie¿ zmiany w obrêbie koœci stopy, których struktura ulega deformacji i os³abieniu. Odwapnienie oraz zaburzenia w unerwieniu stawów powoduj¹ powstanie tzw. neuroartropatii, która objawia siê stopiowym uszkodzeniem chrz¹stek stawowych , os³abieniem si³y miêœniowej, a to prowadzi do deformacji uniemo¿liwiaj¹cej chodzenie.

Naukowcy z Uniwersytetu w Tajwanie stwierdzili, ¿e toksyna botulinowa mo¿e pomóc pacjentom, u których nasilony jest ból zwi¹zany z zespo³em stopy cukrzycowej. Iniekcje toksyny botulinowej by³y przeprowadzane u 9 osób, u 9 pozosta³ych podawano sól fizjologiczn¹. Po 12 tygodniach leczenia okaza³o siê, ¿e ból okreœlany przez pacjentów na 6,73 (w skali dziesiêciostopniowej) u leczonych botoksem zmniejszy³ siê do 2,53.

W gabinecie warto pamiêtaæ o specjalnym traktowaniu stopy cukrzyków. Stopy diabetyka wymagaj¹ pielêgnacji, która wp³ynie na usprawnienie kr¹¿enia, zwiêkszy poziom nawil¿enia skóry oraz zapobiegnie rozwojowi chorób grzybiczych i bakteryjnych. Mycie stóp powinno odbywaæ siê jedynie w letniej wodzie. Stopy powinny byæ wytarte do sucha delikatnym rêcznikiem, a nastêpnie nat³uszczone odpowiednim kosmetykiem. Paznokcie u stóp powinny byæ ostro¿ne obcinane, a pi³owane najlepiej jednorazowym pilnikiem.

Odpowiednio dobrana pielêgnacja skóry stóp zapobiegnie przykrym dolegliwoœciom zwi¹zanym z przebiegiem cukrzycy, jak równie¿ polepszy kondycjê psychiczn¹ pacjenta. W gabinecie przed rozpoczêciem zabiegów na stopy nale¿y dokonaæ nastêpuj¹cych czynnoœci: