PETER PAUL RUBENS

`Autoportret z żoną `Autoportret z żoną `Portret Zuzanny

Izabella' Heleną Fourment i dzieckiem' Fourment'

`Trzy gracje' `Porwanie córek Leukipa' `Toaleta Wenus'

`Madonna w Girlandzie' `Podniesienie krzyża' `Wożenie kamieni'

(współpraca Bruegel)

Wisława Szymborska `Kobiety Rubensa' składa hołd `mięsu' Rubensa (fragment):

O rozdynione, o nadmierne

I podwójne odrzuceniem szaty

I potrójne gwałtownością pozy

Tłuste ołtarze miłosne

W 1917 Duchamp pisze:

`W słowie gotyk tkwi katedra, w renesans Mona Lisa, w słowie barok - Rubens'

Rubens uosabia barok; jego sztuka mieści wszystko, co charakteryzuje dekoracyjny, dworski barok: teatr, absolutyzm, kontrreformację, zabawę, emfazę (przesadę), bogactwo, dynamizm, patos, panegiryzm, witalność, bujność kształtów, diagonalizm kompozycji.

W kompozycjach pojawiają się ukryte schematy elipsy, czasem koła, linii skośnej, ale nigdy nie mają nic wspólnego ze statyką i geometrią. Cała struktura obrazu przesiąknięta jest pulsującym stylem. Malarskość, kolorysta.

Wyjeżdża do Włoch i przebywa na dworze księcia Gonzagi w Mantui. Studiuje malarstwo włoskie. Ogląda obrazy Tycjana.

Paleta szeroka, jasna, świetlista.

Spór rubensiści (kolor) VS possiniści (linia)

(XVII wiek, Akademia Królewska w Paryżu)

Wpływ Rubensa na malarstwo ogromny. Watteau, Boucher, Fragonard, Delacroix.

Twórczość Rubensa stanowi pomost między kolorystycznymi obyczajami weneckimi (Tycjan) a nurtami kolorystycznymi w malarstwie XIX wieku (Renoir, Monet, Manet).

Materia malarska subtelna, wyraźne dotknięcia pędzla, drobne plamy czystego koloru, gama barw szeroka, kolory czyste i nasycone. Wyjątkowa wrażliwość na kolor.

Piewca zmysłowej urody świata.

Tytuł szlachecki Hiszpanii i Anglii. Znał 5 języków. Malarz nadworny namiestnika hiszpańskiego, arcyksięcia Alberta i Marii Medici.

Pod koniec życia zamieszkał w swoim zamku w Steen. Malował tam obrazy osobiste, ciepłe, wyciszone. Obserwuje naturę i różnice między porami dnia.

`Pejzaż z tęczą'

`Pejzaż z zamkiem Steen'

`Powrót z pola'