APASJONATA

/ Janusz Gniatkowski /

Apassionata, wspomnienie dawnych dni,
Apassionata, melodia szczęścia chwil.
Dla ciebie grałem, gdy byłaś blisko mnie,
Swą wielką miłość chciałem ci wyznać w niej.

Lecz prędko prześnił się
Nieśmiały sen o szczęściu i zostałem sam.
Melodią teraz wzywam ciebie,
Gdy znów cichutko gram..

Apassionata, znów w niej melodia brzmi,
Apassionata, wróć szczęście mi.

Lecz prędko prześnił się
Nieśmiały sen o szczęściu i zostałem sam.
Melodią teraz wzywam ciebie,
Gdy znów cichutko gram...

Apassionata, znów w niej melodia brzmi,
Apassionata, wróć szczęście mi.

/Janusz Gniatkowski /

Jak krople deszczu płyną ci dni,
Wśród ścian znajomych szarzyzna śpi
I ziewa każdy kąt.
Wygodny fotel , książka i piec
Nużą cię często, więc pragniesz biec
I lecieć, niby wędrowny ptak,
A jeśli śpiewać to tak:

W dalekim sinym oceanie śpi archipelag w mgle,
Pośród korali słonej pianie okręty tkwią na dnie.
Kapitanowie siwobrodzi znaleźli tu swój ląd,
Nie wsiądą nigdy już do łodzi i nie odpłyną stąd.

Na próżno płonie słońce, dal urzeka i palmami szumi brzeg.
Na próżno dzwoni nocą pieśń daleka, sennej fali słychać bieg.
W dalekim sinym oceanie okręty tkwią na dnie,
W palmowym szumie, w słonej pienie, śpi archipelag w mgle.

Na próżno płonie słońce, dal urzeka i palmami szumi brzeg.
Na próżno dzwoni nocą pieśń daleka, sennej fali słychać bieg.
W dalekim sinym oceanie okręty tkwią na dnie,
W palmowym szumie, w słonej pienie, śpi archipelag w mgle.