Ćwiczenie 6 4.12.2012r.

Ocena biochemiczna profilu białkowego- podstawy interpretacji wyników

Czynniki wpływające ma poziom białka całkowitego

1. Dotyczące pobierania materiału i napływające wraz ze skierowaniem na badania

• Właściwa dokumentacja materiału pochodzącego od chorego

• Nazwisko, imię, wiek, stan fizjologiczny

• Rodzaj pobieranego materiału

• Surowica/osocze

• Mocz-poranna porcja, zbiórka dobowa, zbiórka nocna, zbiórka kilkugodzinna

• Dieta (wegańska-brak wpływu na stężenie białka całkowitego, natomiast obfity posiłek białkowy w przeciągu kilku dni przed pobraniem może spowodować ↑ stężenia białka całkowitego max o 10%

• Okres pobierania materiału

• W okresie zimowym stężenie białka spada o 10% w porównaniu do okresu letniego

• Informacja o podejrzeniu/zapobiega przed popełnieniem pomyłki technicznej

2. Przygotowanie pacjenta do badań

• Okres 12h po posiłku (min6-8h)

• Niezachowanie tego zmienia właściwości fizykochemiczne białek, zaburza ich rytm dobowy. W ciągu dnia stężenie białka ↑10% niż w nocy

• Pozycja ciała pacjenta

• Z leżącej na stojącą może po 30min ↑stężenie o ok. 10%

• Pacjenci hospitalizowani mają ↓stężenia białka o 5-10g/L

3. Dotyczące pobrania

Najlepiej bez użycia stazy (zbyt długie zaciśnięcie staz przy pobieraniu może po kilku minutach spowodować ↑stężenia białka całkowitego wskutek ucieczki wody do przestrzeni pozanaczyniowej

• Szybkie oddzielenie surowicy od masy krwiakowej

• Antykoagulant należy znać jego rodzaj, aby unikać błędów (heparyna ma zły wpływ na γ-globuliny)

4. Przechowywanie materiału

• Temperatura pokojowa próba jest stabilna do 8-10h jeśli jest szczelnie zamknięta

• W 4stC stabilność przez 3-4dni

• Zamrażanie -20/-70stC przechowywanie nawet do 6m-cy

5. Inne

• Dostosowanie dobrej metody do oznaczenia do oznaczenia poszczególnych białek (metoda dostosowana do oczekiwanego stężenia białka)

• Aktualna i właściwa kalibracja

• Eliminowanie interferencji z powodu obecnych w materiale różnych związków chemicznych

Czym się różni wzorzec od kalibratora. Kalibrator ma mieć jak najwyższe stężenie. Przy % nie wolno postawić rozpoznania Ile pkt powinna mieć krzywa (min 3)

Jednostka chorobowa	TP	AL	α1	α2	β	γ
Niedożywienie	↓	↓	N/↑	N/↑	N/↓/↑	N/↑
Dermatopatie i oparzenia	↓	↓	N/↑	N/↑	↓	N/↓
Wysiękowe choroby płuc	↓	↓	↑	↑	N/↓	N/↑
Gastroenteropatie	↓	↓	↑	N	N/↑	N/↓
Leśniowski-Crohn	↓/N/↑	↓	↑↑↑	↑	N/↑	↑
Zesp. Nerczycowy Frakcja α2 = 2x α1	↓	↓ <20mg/L	N/↑	↑↑ α2-M, hapto B-lip	↓	↓(IgG, IgA) N (IgM)
Utrata krwi	↓	↓	Wzg↑	Wzg↑	↑	Wzg↑
Plazmafereza	↓	↓	Wzg↑	Wzg↑	N	↑
Marskość wątroby	↓/N/↑	↓	↓	↓	↓	↑
Ostre zapalenie	N	↓/N	↑	↑	↓/↑	N
Oligoklonalność	N	↓/N	↑	↑	↓/↑	N
(stwardnienie rozsiane, zanik rogów bocznych rdzenia kręgowego, infekcja OUN, autoimm zap mózgu) Prążki oligoklonalne 5-6	Płyn m-r + elektroforeza surowicy
Przewlekłe zapalenia	N/↑	↓	↑	↑	↓	↑
Niedobór Fe	N	N	N	N	↑	N
Gammopatia poliklonalna	N/↑	↓	N/↑	N/↑	↓/N	↑
Gammopatia monoklinalna	N/↑	↓	↑	↑	↓	↑
hipogammaglobulinemia	↓	N/↓	N	N	N/↓/↑	↓/brak

Immunofiksacja białek surowicy- połączenie Ab z białkami

• Żel agarozowy

• Bufor weronalowi, ph 8,6

• 5μ surowicy krwi

• 120V 20min

• Utrwalenie za pomocą Ab

• Barwienie kwaśnym fioletem

• Odbarwienie kawasem cytrynowym

W szpiczaku 2 piki we frakcji β

1