Ćwiczenie nr. 20.

Wyznaczanie współczynnika załamania światła.

W ośrodku optycznie jednorodnym światło rozchodzi się prostoliniowo , a więc najkrótsza drga między dwoma rozważanymi punktami. Podczas przechodzenia z jednego ośrodka do innego światło załamuje się , odbija na granicy ośrodków i tor jego staje się łamany.

W ośrodkach niejednorodnych , gdzie współczynnik załamania światła zmienia się w sposób ciągły , promień światłą zakreśla linie krzywe.

Według zasady Fermata światło rozchodzi się wzdłuż takich linii, dla których droga optyczna jest ekstremalna , to znaczy minimalna bądź maksymalna ze wszystkich możliwych.

n2,1=n2/n1=sinαg

n2,1 - względny współczynnik załamania ośrodka drugiego względem pierwszego

n1 - bezwzględny współczynnik załamania ośrodka pierwszego

n2 - bezwzględny współczynnik załamania ośrodka drugiego

αg - wartość kata granicznego

Zadanie 20A: Wyznaczyć współczynnik załamania światła przez bezpośredni pomiar kąta podania i kata załamania.

Korzystając z wyrażenia sinα/sinβ=n2,1 można wyznaczyć względny współczynnik załamania dla danych dwóch ośrodków mierząc bezpośrednio kąt padania α i kąt załamania β

Przebieg ćwiczenia:

∆α= 10

∆β =10

Tabela wyników:

0x01 graphic

Zadanie 20 E: Wyznaczyć współczynnik załamania światła za pomocą

mikroskopu.

n2,1=h/d

n2,1- względny współczynnik załamania światła

h- rzeczywista grubość płytki

d- pozorna grubość płytki

Przebieg ćwiczenia:

∆n2,1/n1,1= [∆d/d + ∆h/h]

Lp

h[mm]

d[mm]

n2,1

∆n2,1/n2,1

1

4,1

2,5

1,64

0,04

2

0,9

0,6

1,42

0,16

3

4

1,6

2,50

0,06

4

1,55

1,1

1,40

0,09

∆d=0,1mm

∆h= 0,01mm

Wnioski:

Współczynnik załamania danego ośrodka jest zależny od długości fali świetlnej. Dla wszystkich przezroczystych ośrodków współczynnik załamania wzrasta monotonicznie wraz ze zmniejszaniem się długości fali. Współczynnik załamania zależy od temp. badanej substancji. Przy wyznaczaniu współczynnika należy - oprócz długości fali podać temperaturę w której dokonano pomiaru (210C)