22.10.2009 TEORIA REKREACJI wyk.

Cechy współczesnego sportu dla wszystkich:

• Ustawiczność → powinien zawierać takie formy ruchu które można uprawiać przez całe życie (np. taniec, pływanie). Sport który nie zaszkodzi naszemu dziecku czy staremu człowiekowi, (np. pływanie, gimnastyka, narciarstwo, gry ruchowe) Formy ruchu permanentne = ustawiczne = całego życia

• Pro zdrowotność

rozumiana na tle obciążeń cywilizacyjnych (choroby układu krążenia, okładu oddechowego – te okłady cierpią najbardziej) ćwiczenia fizyczo–sportowe wpływające pozytywnie na stan zdrowia w aspekcie psychospołecznym daje to pierwszeństwo w rekomendacjach sportom o wysiłku aerobowym, długotrwałym, ciągłym, charakteryzującym się ruchem cyklicznym – jogging jazda na rowerze, aerobik, gimnastyka, biegi narciarskie.

Forma aerobowa to tak w której ruch powtarza się cyklicznie

• Przystępność – możliwość dostosowania stopnia skomplikowania techniki i przepisów do różnych poziomów osób ćwiczących, czyniąc zajęcia przystępnymi i atrakcyjnymi dla osób o różnych zdolnościach motorycznych (dla mniej sprawnych i niepełnosprawnych, jak też dla osób o zdolnościach powyżej przeciętnych)

• Przydatność dla treningu zdrowotnego

Dla treningu fitness - dzięki elementom służącym doskonaleniu wydolności fizycznej jak i sprawności ruchowej

Wydolność – zdolność do wykonywania długotrwałych wysiłków fizycznych

• Atrakcyjność

spełnienie oczekiwań przez dostarczenie możliwości współzawodnictwa, integracji, socjalizacji, rozrywki, przygody

• Planowość – możliwość uprawiania sportów w naturalnym środowisku ze względu na wartości relaksacyjne i zdrowotne same w sobie np. hromoterapia – to działanie kolorami

• Sezonowość – korzystanie z przyjemności uprawiania sportów sezonowych zimą, latem, jesienią

• Przygodowość – możliwość sprawdzenia się w sytuacjach trudnych a nawet ekstremalnych, żeglarstwo, windsurfing, jazda konna, alpinizm, skałki, surwiwal (zielony, wojskowy, miejski)

• integracja – zajęcia grupowe, sporty zespołowe, kooperacja, integracja, socjalizacja, np. w grupach koleżeńskich, zawodowych, rodzinnych i innych grupach celowych

• indywidualizacja – dawkowanie właściwych obciążeń wysiłkowych, stosowanie osobniczego stanu wydolności sprawności i zdrowia

• ukształtowanie sylwetki – stosowanie metod gimnastyki i kulturystyki opornych na trenażach, przyborach, przyrządach oraz stosowaniu wyników badań z zakresu racjonalnego żywienia, fizjologii sportu i biomechaniki.