26.11.2009 TEORIA REKREACJI wyk.

Grupy rekreacyjne: zespół ludzi różniących się od siebie ale zainteresowanych aktywnością ruchową, cechują się dużą aktywnością ruchową wynikające z... → nieformalne stosunki społeczne łączące członków grupy

interakcja – charakter podmiotowy: bezpośredni

pozbawione formalizmu i nie powodują żadnych negatywnych następstw.

Cel: zaspokojenie potrzeb uczestników – zwłaszcza deprymowanych w codziennym życiu; atmosfera zabawy, pozytywnego nastawienia do świata zewnętrznego

normy grupowe (przestrzeganie przepisów i reguł), nie są narzucone z zewnątrz, a jedyną sankcją jest wykluczenie z uczestnictwa w grupie

Praca animatora (instruktora)

zadanie: programowanie i organizowanie (praktyka)

• prowadzenie zajęć

• upowszechnienie treści rekreacyjnych

• kształtowanie wartości i podstaw prorekreacyjnych

warunki skutecznej pracy animatora:

• wygląd zewnętrzny i sprawność fizyczna

• wiedza i umiejętność wynikająca z doświadczenia i wykształcenia

• cechy osobowości – uprzejmość, życzliwość

• kultura osobista, pogodne usposobienie itd.

prawidłowości i zasady działania:

• nagrody (bez przesady), jako mobilizacja do działania

• emocje szybciej wywołują pożądane zachowania

Jak należy uświadomić cele i sposoby ich realizacji

• Prawo Yerkesa - Dodsona : zbyt silna i zbyta słaba motywacja nie działają

• człowiek w perspektywie i retrospektywie, trzeba zdawać sobie sprawę z tego że człowiek ma jakieś doświadczenia i oczekiwania.

• Lubimy tych którzy nas lubią

• zasada maksymalizacji własnych interesów ludzie oczekują jak najwięcej za jak najmniejsze pieniądze

• subiektywna wartość i dostępność rekreacji

ZASADY WG. M. DEMELA

• konkretności etapowości indywidualizacji

• uczenie się i nauczanie umiejętności ruchowych

3 fazy:

1. faza koordynacji ogólnej

pokaz

objaśnienie

decyzja o metodzie nauczania (analityczna, syntetyczna, mieszana)

wykonanie ruchu

2. koordynacji precyzyjnej

powtarzanie ruchu

doskonalenie

indywidualizacja treści i metod (patrzymy komu pomóc)

3. stabilizacji i adaptacji

tworzenie nawyku ruchowego (często przez utrudnianie wykonania, współzawodnictwo, zmniejszające się warunki)

5- stopniowa strategia działania (Rober Singer)

P – Przygotowanie się (koncentracja)

W – Wyobrażenie sobie ruchu (wizualizacja)

K – Koncentrowanie się

W – Wykonanie ruchu

O – Ocenianie ruchu

Skala poprawia efektywność sprawności zamkniętych – powtarzających się w przewidywalych sytuacjach

Skutki psychospołeczne rekreacji:

• łatwiejsza adaptacja

• integracja społeczna

• rozwijanie uzdolnień (np. spostrzegawczości)

• pielęgnacja zdrowia i urody

• stymulowanie rozwoju (szczególnie w zakresie rozwijania zainteresowań sportowych, turystycznych, kulturowych...)

Podsumowanie:

• wraz z wiekiem maleje uczestnictwo w rekreacji

• mężczyźni częściej niż kobiety uprawiają sport dla wszystkich

• mieszkańcy dużych miast intensywniej uczestniczą w rekreacji

• duże rozbieżności są między tym co deklarujemy a tym co realizujemy

• nieregularna rekreacja (?)

• preferencja indywidualnych form lub organizowanych w klubach fitness (formy prywatne i rodzinne)