UW - Podstawy geodezji

Pytania na egzamin po II semestrze


  1. Opisz w punktach pomiar szczegółów metodą domiarów prostokątnych – podaj sprzęt, technologię pomiaru itp.

    Metoda domiarów prostokątnych

Polega na rzutowaniu prostokątnym mierzonych szczegółów na osnowę geodezyjną. Sprzęt: węgielnica, 2 tyczki, taśma stalowa.

Technika pomiaru:

- zdejmowany punkt sytuacyjny P należy zasygnalizować tyczką

- za pomocą węgielnicy określić i oznaczyć położenie rzutu prostokątnego P’ tego punktu na linię pomiarową AB

- odczytać na rozciągniętej wzdłuż niej taśmie wartość odciętej AP’

- odmierzyć taśmą odcinek PP’

Zasady:

-szkice polowe prowadzi się w skali przybliżonej

-odciętą zapisuje się prostopadle do linii pomiarowej

- miarę pktu pocz zaznacza się 0,00, kierunek pomiarów strzałką

-jeżeli na jednym domiarze prostokątnym, jest kilka miar, to zapisuje się je prostopadle do kierunku domiaru i ostatnia miarę podkreśla się

-miary czołowe budynku zapisuje się równolegle do linii czołowych

-szkic musi zawierać: tytuł, numer, strzałkę N, podpis wykonawcy, datę

- dane na szkicu nie mogą być przerysowywane

  1. Uzasadnij z czego wynikają maksymalne długości domiarów prostokątnych dla szczegółów sytuacyjnych I, II, III grupy dokładności.

  2. Opisz w punktach pomiar szczegółów metodą biegunową– podaj sprzęt, technologię pomiaru itp.

    Polega na określeniu położenia szczegółów sytuacyjnych względem punktów osnowy pomiarowej, przez pomiar odległości d i kąta kierunkowego a. Sprzęt: teodolit i taśma stalowa lub tachimetr i tarcza celownicza

Technika pomiaru:

- spoziomowanie instrumentu na punkcie o znanej współrzędnej.

- nawiązanie się na punkt o znanej współrzędnej

- wykonanie drugiego kontrolnego nawiązania na punkt o znanej współrzędnej

- pomiar kąta pionowego i poziomego oraz odległości skośnej do mierzonego szczegółu

- ponowne wykonanie nawiązania po zakończeniu pomiaru szczegółów

 

  1. Przykład rachunkowy z obliczania współrzędnych pikiet pomierzonych metodą biegunową – dane: współrzędne punktów nawiązania, pomierzone kierunki i odległości.

  2. Podział niwelacji (metody niwelacji) wraz z dokładnością określania różnic wysokości.

    Podział ze względu na dokładność:

1- precyzyjna (0,5-2mm/km) - do wyznaczania wysokości osnowy podstawowej

2- techniczna reperów (2-5mm/km) - do wyznaczania wysokości osnowy szczegółowej

3- techniczna (5-10mm/km) - do wyznaczania wysokości osnowy pomiarowej

  1. Niwelacja geometryczna ze środka – zasada pomiaru. Jakie błędy eliminują się dzięki zastosowaniu tej metody?

    Zasada pomiaru różnic wysokości w tej metodzie polega na zbudowaniu nad powierzchnią terenu płaszczyzny poziomej i określenia odległości pionowych od tej płaszczyzny do zadanych punktów terenowych.

Pomiar wysokości:

- ustawienie łat pionowo na pktach AiB niwelowanego odcinka

- umieszczenie niwelatora pośrodku linii łączącej pkty AiB

- określenie kierunku niwelacji

- wykonanie pomiaru przy dwóch wysokościach niwelatora

- obliczenie różnicy wysokości wg wzoru  ∆HAB=w-p

Dzięki zastosowaniu tej metody eliminują się błędy:

- wpływ zakrzywienia powierzchni Ziemi

- refrakcja pionowa

- nierównoległość osi ceowej do osi libeli

- niepoziome ustawienie osi celowej

  1. Niwelacja geometryczna „w przód” – technologia pomiaru i zastosowanie.

  2. Opisz błędy występujące przy niwelacji geometrycznej – w zależności od: instrumentu, obserwatora, środowiska.

  3. Niwelacja techniczna reperów – podaj w punktach zasady pomiaru.

  4. Niwelacja siatkowa – podaj zasadę pomiaru i zastosowanie.

  5. Niwelacja podłużna trasy – zasada pomiaru i zastosowanie.

  6. Opisz w punktach kolejność sprawdzania poziomości osi celowej (w niwelatorach samopoziomujących) lub nierównoległości osi celowej do osi libeli (w niwelatorach z libelą).

  7. Przykład rachunkowy do pytania 10 – dane odczyty na łatach przy pomiarze ze środka i z końca.

  8. Co rozumiesz pod pojęciem „interpolacja warstwic” ? Kiedy się ją wykonuje?

  9. Narysuj układ osi teodolitu. Jakie warunki geometryczne pomiędzy osiami powinny być spełnione?

  10. Opisz w punktach sposób wyznaczania kolimacji w teodolicie.

  11. Opisz w punktach sposób wyznaczania inklinacji w teodolicie.

  12. Opisz błędy występujące przy pomiarze kąta poziomego – z podziałem na błędy instrumentu, spowodowane przez obserwatora, i środowisko.

  13. Dlaczego pomiar kątów poziomych wykonujemy przy dwóch położeniach koła pionowego?

  14. Opisz metody pomiaru kąta poziomego – podaj technologię i wzory (gdy potrzebne)

  15. Niwelacja trygonometryczna – zasada wyznaczania różnic wysokości, podaj wzory gdy potrzebne.

  16. Refrakcja pionowa –co to jest; wyjaśnij jaki wpływ ma refrakcja na dokładność pomiaru kąta pionowego.

  17. Wyznaczanie wysokości punktów niedostępnych - podaj przykładowe konstrukcje, wzory itp.

  18. Analiza dokładności wyznaczania różnicy wysokości metodą niwelacji trygonometrycznej – dane: kąt pionowy odległość pomierzona, współczynnik refrakcji pionowej i ich błędy.

  19. Przykład rachunkowy do pytania 22.

  20. Co rozumiemy pod pojęciem „sieć geodezyjna lokalna” i „sieć geodezyjna nawiązana” – podaj przykłady wraz z rysunkami.

  21. Pomiary mimośrodowe – kiedy się je wykonuje. Wyprowadzić wzór na mimośród celu i stanowiska dla pomiarów kątowych.

  22. Podaj kolejne etapy redukcji pomierzonych odległości skośnych na powierzchnię odniesienia.

  23. Opisz układ współrzędnych prostokątnych płaskich 2000.

  24. Zniekształcenia odwzorowawcze w układzie współrzędnych prostokątnych płaskich 2000.

  25. Mapa zasadnicza – podaj treść mapy i stosowane skale.